Sygn. akt:KIO 5379/25
WYROK
Warszawa, dnia 30 stycznia 2026 r.
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodniczący:Krzysztof Sroczyński
Maciej Sikorski
Robert Skrzeszewski
Protokolant:
Mikołaj Kraska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2026 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej
w dniu 1 grudnia 2025 r. przez Odwołującego – wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Mirbud
spółka akcyjna z siedzibą w Skierniewicach, Transkol spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Kielcach
oraz Torkol spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Tychach
w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego – PKP Polskie Linie Kolejowe spółka akcyjna
z siedzibą w Warszawie
przy udziale:
A.wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Trakcja spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie oraz
SARINŻ spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie,
B.wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Budimex spółka akcyjna
z siedzibą w Warszawie oraz Budimex Kolejnictwo spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie,
zgłaszających przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego
orzeka:
1.uwzględnia odwołanie i nakazuje Zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty i
powtórzenie czynności badania i oceny ofert.
2.Kosztami postępowania obciąża Zamawiającego i:
2.1zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł (dwadzieścia tysięcy złotych) uiszczoną
przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3 600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) poniesioną przez
Odwołującego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika;
2.2zasądza od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kwotę 23 600 zł (dwadzieścia trzy tysiące złotych) stanowiącą
koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika.
Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu zamówień publicznych.
Przewodniczący :………………………………
………………………………
………………………………
Sygn. akt: KIO 5379/25
Uzasadnie nie
Zamawiający – PKP Polskie Linie Kolejowe spółka akcyjna z siedzibą w Warszawieprowadzi w trybie przetargu
nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r.,
poz. 1320 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą Pzp” lub „Pzp”) postępowanie o udzielenie zamówienia sektorowego pn.
zaprojektowanie i wykonanie robót w ramach projektu
pn.: „Prace na linii kolejowej C–E 20 na odcinku Skierniewice – Czachówek Wschodni” (numer sprawy:
9090/IRZR2/19466/05551/24/P) (zwane dalej: „postępowaniem”).
Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
z dnia 13 stycznia 2025 r. pod numerem S 8/2025 18796-2025.
Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są roboty budowlane, jest wyższa od kwot wskazanych
w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp.
W dniu 1 grudnia 2025 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia Mirbud spółka akcyjna z siedzibą
w Skierniewicach, Transkol spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Kielcach oraz Torkol spółka z
ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Tychach (zwany dalej: „Odwołującym”) wnieśli odwołanie wobec
niezgodnych z przepisami ustawy Pzp czynności Zamawiającego podjętych w zakresie postępowania obejmujących:
1.1czynności odrzucenia oferty Odwołującego - jako złożonej przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu z
postępowania w związku z wprowadzeniem Zamawiającego w błąd / przedstawieniem informacji wprowadzających w
błąd dotyczących spełnienia warunku udziału w postępowaniu, o którym mowa w ust. 8.6.1 lit. a) Instrukcji dla
Wykonawcy (dalej „IDW”), podczas gdy Odwołujący nie wprowadził Zamawiającego w błąd ani też nie przedstawił
Zamawiającemu żadnych informacji wprowadzających
w błąd w zakresie spełnienia ww. warunku i wykazał jego spełnienie;
ewentualnie – na wypadek uznania, że choć nie doszło do wprowadzenia Zamawiającego w błąd/ przedstawienia
informacji wprowadzających w błąd, to jednak Odwołujący nie wykazał spełnienia warunku udziału w postępowaniu:
1.2. zaniechania wezwania Odwołującego do uzupełnienia podmiotowych środków dowodowych
w postaci Wykazu robót wraz z potwierdzeniem należytego ich wykonania – w zakresie dotyczącym warunku ubiegania
określonego w pkt 8.6.1 lit. a) IDW.
Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:
1. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 Pzp poprzez bezzasadne odrzucenie oferty Odwołującego
jako złożonej przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu z postępowania w związku
z wprowadzeniem Zamawiającego w błąd/ przedstawieniem informacji wprowadzających w błąd dotyczących spełnienia
warunku udziału, o którym mowa w ust. 8.6.1 lit. a) IDW, podczas gdy Odwołujący nie wprowadził Zamawiającego w błąd
ani też nie przedstawił Zamawiającemu żadnych informacji wprowadzającym w błąd w zakresie spełnienia ww. warunku i
wykazał jego spełnienie;
ewentualnie – na wypadek uznania, że choć nie doszło do wprowadzenia Zamawiającego w błąd/ przedstawienia
informacji wprowadzających w błąd, to jednak Odwołujący nie wykazał spełnienia warunku udziału w postępowaniu:
2. art. 128 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie wezwania Odwołującego do uzupełnienia podmiotowych środków
dowodowych w postaci Wykazu robót wraz z potwierdzeniem należytego ich wykonania w zakresie dotyczącym warunku ubiegania określonego w pkt 8.6.1 lit. a) IDW.
W związku z powyższym Odwołujący wniósł o rozpatrzenie i uwzględnienie odwołania oraz nakazanie
Zamawiającemu:
1.unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty (na skutek uznania, że oferta Odwołującego nie podlega
odrzuceniu) i przeprowadzenia ponownej oceny ofert – z uwzględnieniem oferty Odwołującego jako złożonej przez
wykonawcę niepodlegającego odrzuceniu i spełniającego warunki udziału,
ewentualnie – na wypadek uznania, że choć nie doszło do wprowadzenia Zamawiającego w błąd / przedstawienia
informacji wprowadzających w błąd/,to jednak Odwołujący nie wykazał spełnienia warunku udziału w postępowaniu:
2.wezwanie Odwołującego do uzupełnienia podmiotowych środków dowodowych w postaci Wykazu robót wraz z
potwierdzeniem należytego ich wykonania w zakresie dotyczącym warunku ubiegania określonego w pkt 8.6.1 lit. a)
IDW.
Odwołujący wyjaśnił, że ma interes we wniesieniu odwołania, gdyż w niniejszym postępowaniu Zamawiający
uznał za najkorzystniejszą ofertę złożoną przez wykonawców wspólnie ubiegających się
o udzielenie zamówienia Trakcja spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie oraz SARINŻ spółka
z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie, która opiewała na całkowitą cenę brutto 1.475.927.522,19 zł
brutto. Z kolei oferta Odwołującego, z ceną całkowitą brutto znacznie niższą aniżeli oferta wybrana, została odrzucona.
Gdyby Zamawiający nie dopuścił się naruszeń, będących przedmiotem postawionych w odwołaniu zarzutów, to oferta
Odwołującego byłaby uznana za najkorzystniejszą. Odwołujący ma zatem interes we wniesieniu niniejszego odwołania i
w uzyskaniu pozytywnego rozstrzygnięcia w zakresie uwzględnienia postawionych w odwołaniu zarzutów. Z kolei brak
zaskarżenia naruszeń Zamawiającego może skutkować utratą możliwości pozyskania przez Odwołującego niniejszego
zamówienia, a tym samym osiągnięcia przychodu i zysku z realizacji Zamówienia, co stanowi oczywistą szkodę
Odwołującego, uzasadniającą złożenie niniejszego odwołania.
Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego zgłosili
A.wykonawcy wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Trakcja spółka akcyjna z siedzibą
w Warszawie oraz SARINŻ spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie,
który w dniu 15 stycznia 2026 r. przedstawili pismo procesowe zawierające argumentację dla oddalenia odwołania w
całości.
B.wykonawcy wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Budimex spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie oraz
Budimex Kolejnictwo spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie, który w dniu
16 stycznia 2026 r. przedstawił pismo procesowe zawierające argumentację dla oddalenia odwołania w całości.
W dniu 15 stycznia 2026 r. Zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie,
w której przedstawił argumentację dla wniosku o oddalenie odwołania w całości.
W dniu 25 stycznia 2026 r. Odwołujący złożył pismo procesowe zawierające replikę do odpowiedzi na odwołanie
oraz stanowisk przystępujących.
Na podstawie dokumentacji przedmiotowego postępowania, złożonych dowodów oraz biorąc pod uwagę
stanowiska stron i uczestnika postępowania odwoławczego, Izba ustaliła i zważyła, co następuje:
Izba uznała, że Odwołujący posiadał interes w uzyskaniu zamówienia oraz mógł ponieść szkodę
w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy, czym wypełnił materialnoprawne przesłanki
dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1 Pzp.
Wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 525 Pzp, Izba stwierdziła skuteczność przystąpień zgłoszonych
przez:
A.wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Trakcja spółka akcyjna
z siedzibą w Warszawie oraz SARINŻ spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (dalej
„uczestnik Trakcja”),
B.wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia Budimex spółka akcyjna
z siedzibą w Warszawie oraz Budimex Kolejnictwo spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie (dalej „uczestnik Budimex”)
do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie Zamawiającego. W związku z tym ww. wykonawcy stali się
uczestnikami postępowania odwoławczego
Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania na
podstawie art. 528 Pzp i skierowała odwołanie na rozprawę.
Izba ustaliła następujący stan faktyczny:
Zamawiający prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego
pn.: „Zaprojektowanie i wykonanie robót w ramach projektu pn.: „Prace na linii kolejowej C–E 20 na odcinku Skierniewice –
Czachówek Wschodni”.
Zgodnie z punktem 8.6.1 lit. a) Instrukcji dla Wykonawców („IDW”) Zamawiający jako warunek w zakresie
zdolności technicznej lub zawodowej wymagał od Wykonawcy wykazania, że w okresie ostatnich 10 lat przed upływem
terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy – w tym okresie wykonał:
a)robotę budowlaną w ramach jednej umowy, na zakres której składają się Budowa lub Przebudowa nawierzchni torowej
na linii kolejowej co najmniej dwutorowej zelektryfikowanej lub elektryfikowanej, gdzie suma długości Budowanych lub
Przebudowywanych torów wynosiła co najmniej 30 (trzydzieści) km, przy czym co najmniej 10 (dziesięć) km robót
wykonana była przy prowadzonym ruchu po torach sąsiednich;
W dniu 12 września 2025 r. Zamawiający skierował do Odwołującego wezwanie w trybie art. 126 ust. 1 Pzp do
złożenia podmiotowych środków dowodowych. W odpowiedzi na ww. wezwanie Odwołujący złożył m.in. wykaz robót
budowlanych według wzoru stanowiącego Załącznik Nr 3 do IDW, w którym na potwierdzenie spełnienia warunku
określonego w pkt 8.6.1 lit. a) IDW, wskazał w pozycji nr 1 zamówienie pn. Prace na linii kolejowej nr 22 na odcinku
Radzice I – Radom Etap II” realizowane w ramach projektu „Prace na linii kolejowej nr 22 i 25 na odcinku Gałkówek –
Tomaszów Maz. - Radom oraz przyległych łącznicach” (dalej „LK nr 22”) zrealizowane na rzecz Zamawiającego. W
kolumnie wykazu Przedmiot wykonywanych robót (należy opisać roboty w sposób umożliwiający weryfikację spełnienia
warunku udziału w postępowaniu) zawarto dla przedmiotowej inwestycji następujące informacje: robota budowlana w
ramach jednej umowy, na zakres której składała się Przebudowa nawierzchni torowej na linii kolejowej co najmniej
dwutorowej zelektryfikowanej, gdzie suma długości Przebudowywanych torów wynosiła co najmniej 30 (trzydzieści) km,
przy czym co najmniej 10 (dziesięć) km robót wykonana była przy prowadzonym ruchu po torach sąsiednich. Jako
dowód potwierdzający należyte wykonanie robót budowalnych Odwołujący przedłożył Protokół nr 1 z dnia 30 kwietnia
2018 r. odbioru końcowego,
w którego treści zawarto m. in. krótką charakterystykę odbieranej fazy robót /obiektu/ zespołu obiektów/
z określeniem zakresu rzeczowego, która obejmowała następujący zakres prac
·Kompleksowa wymiana nawierzchni w torze nr 1 w km: 35,500 — 37,060; 50,646 — 52,665; 59,670 — 61,240;
63,500 — 63,830; 67,700 — 76,450.
·Mechaniczne oczyszczanie podsypki z uzupełnieniem nowym tłuczniem do gr. 0,30 m, tor nr 1 w km: 29,680 —
35,500; 52,665 — 58,800; 61,600 — 63,500; 63,830 — 67,700; 76,450 — 76,560; 77,320 — 80,560.
·Pojedyncza wymiana szyn w torze nr 1 z S-49 na 49E1 w ilości 2940 mb.
·Pojedyncza wymiana uszkodzonych podkładów w torze nr 1 INBK-7, INBK-3 oraz ciągła wymiana podkładów
drewnianych na podkłady nowe typu 49E1 PS-83 przytwierdzenie K — 2445 szt.
·Ścięcie ław torowiska przy torze nr 1 w km: 29,680 — 37,060; 50,646 — 80,560.
·Wymiana rozjazdów na nowe typu 60E1-300-1:9 na podrozjazdnicach strunobetonowych: stacja Drzewica rozj. nr 2,
3, 6, 13, 18, 19, stacja Przysucha rozj. nr 2, 3, 4, 18, 19, 20, stacja Wolanów rozj. nr 15, 16, 17, 18 oraz likwidacja
rozjazdów nr 17, 20 i skrzyżowania torów stacja Drzewica.
·Karczowanie drzew i krzewów przy torze nr 1 w km: 29,680 — 37,060; 50,646 — 80,560.
·Reprofilacja szyn w torze nr 1 w km: 29,680 — 37,060; 50,646 — 80,560.
·Mechaniczne dokręcenie wkrętów z uzupełnieniem pierścieni sprężystych w torze nr 1 w km: 29,680 — 35,550;
52,665 — 59,600; 61,240 — 63,500; 63,830 — 67,700; 76,450 — 80,560
w ilości 50%.
·Wymiana przekładek podszynowych 100% z uzupełnieniem śrub stopowych 30% w torze nr 1
w km: 29,680 — 35,500; 52,665 — 57,200; 61,240 — 63,500; 63,830 — 67,700; 76,450 — 80,560.
W piśmie z dnia 9 października 2025 r. Zamawiający wskazał, że zważywszy, że ww. zamówienie było realizowane
na rzecz Zamawiającego, to z wiedzy Zamawiającego oraz z posiadanej dokumentacji powykonawczej wynika, że suma
długości Przebudowywanych torów w ramach Umowy 90/101/0025/17/Z/I wynosiła jedynie 13,604 km. Powyższy fakt,
potwierdza również sama treść przedłożonego przez Wykonawcę Protokołu odbioru końcowego z dnia 30.04.2018 r. W
związku
z powyższym, działając na podstawie art. 128 ust. 4 Ustawy wzywam do złożenia wyjaśnień na jakiej podstawie
Wykonawca oświadczył w poz. nr 1 Wykazu robót, że suma długości Przebudowanych torów w ramach Umowy
90/101/0025/17/Z/I wynosiła co najmniej 30 (trzydzieści) km.
Odwołujący udzielił odpowiedzi dnia 16 października 2025 r. przedstawił szeroko argumentację w podsumowaniu
której wskazał, iż wypełniając treść wykazu robót podał informacje, które były pochodną przyjętego (i w pełni
prawidłowego) sposobu interpretacji SW Z oraz czynności (robót, ich zakresów) mających miejsce w ramach Inwestycji,
zaś dane uprawniające Wykonawcę do złożenia takiego oświadczenia wynikają wprost z treści dokumentów
odnoszących się do zadania pod nazwą Prace na linii kolejowej nr 22.
W dniu 21 listopada 2025 r. Zamawiający poinformował o odrzuceniu oferty Odwołującego na podstawie art. 226
ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 i pkt 10 ustawy Pzp.
W uzasadnieniu faktycznym wskazano m. in. iż w ocenie Zamawiającego nieprawdą było,
że doświadczenie wykazane w Wykazie robót na potwierdzenie spełnienia warunku udziału
w postępowaniu określonego w pkt 8.6.1. lit. a) IDW spełnia wymogi przedmiotowego warunku. Zamawiający wprowadzony
został w błąd co do tego, jaka finalna i faktyczna suma długości przebudowanych torów w ramach referencyjnej Inwestycji
została przez Wykonawcę wykonana.
N ie sposób również uznać, że podanie przez Konsorcjum MIRBUD nieprawdziwych informacji nie mogło mieć wpływu na
istotne decyzje podejmowane przez Zamawiającego. Zamawiający stwierdza zatem,
że wyżej wskazane informacje podane przez Wykonawcę w Wykazie robót mają walor informacji nieprawdziwych i
mających istotny wpływ na decyzje podejmowane w postępowaniu.
Treść oświadczenia Wykonawcy dotyczącego LK nr 22 mogła prowadzić do uznania, że Inwestycja spełnia warunek
udziału w postępowaniu, co mogło wprost prowadzić do uznania przez Zamawiającego,
że oferta Konsorcjum MIRBUD winna być wybrana w niniejszym postępowaniu jako oferta najkorzystniejsza. W ocenie
Zamawiającego podanie informacji niezgodnych z rzeczywistością jest oświadczeniem nieprawdy, zmierzającym do
uzyskania zamówienia, zaś Wykonawca dopuszczający się takiego działania winien zostać wyeliminowany z udziału w
postępowaniu, co Zamawiający niniejszym wykonuje, czyniąc zadość przepisom Ustawy i chroniąc interes
Zamawiającego. Konsorcjum MIRBUD nie daje rękojmi należytego wykonania niniejszego zamówienia i nie posiada
wymaganego doświadczenia do jego zrealizowania. Zamawiający stwierdza, że oświadczenie zawarte
w Podmiotowym Środku Dowodowym zawiera nieprawdziwe informacje.
Treść przepisów dotyczących zarzutów:
- art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) Pzp - Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli została złożona przez wykonawcę podlegającego
wykluczeniu z postępowania
- art. 109 ust. 1 pkt 8 Pzp - Z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę, który w
wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu
informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć
istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te
informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych.
- art. 109 ust. 1 pkt 10 Pzp - Z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę, który w
wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd, co mogło mieć istotny wpływ na
decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia.
Izba zważyła, co następuje:
Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, poczynione ustalenia faktyczne oraz orzekając w
granicach zarzutów zawartych w odwołaniu, Izba stwierdziła, iż odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie Izba pragnie podkreślić należy, iż z uwagi na sankcyjny charakter przepisów stanowiących podstawę
wykluczenia Odwołującego z postępowania ich treść należy wykładać w sposób ścisły, a spełnienie przesłanek
skutkujących wykluczeniem musi zostać potwierdzone w sposób niebudzący wątpliwości. Lektura obu przepisów
pozwala na wyodrębnienie przesłanek, które w danych okolicznościach faktycznych powinny zostać wykazane łącznie.
Są nimi wprowadzenie w błąd zamawiającego, zawinione przez wykonawcę, które nastąpiło dla wywołania określonego
skutku oraz dotyczy informacji mających znaczenie w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Choć zakres
przedmiotowy wymienionych przesłanek różni się w obu przepisach, elementem wspólnym art. 109
ust. 1 pkt 8 i 10 Pzp jest wprowadzenie w błąd zamawiającego. Polega ono na podaniu przez wykonawcę informacji
niezgodnych z rzeczywistością, które w praktyce określa się jako nieprawdziwe informacje.
Podstawowym warunkiem, który musi zatem zostać spełniony aby możliwe było dalsze rozważanie zaistnienia
ww. przesłanek jest stwierdzenie zaistnienie faktu złożenia przez wykonawcę
w toku prowadzonego postępowania nieprawdziwych informacji. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego
wyrażonym w wyroku z 5 kwietnia 2002 r. II CKN 1095/99 pojęcie "prawda" rozumiane jest jako zgodność (adekwatność)
myśli (wypowiedzi w znaczeniu logicznym) z rzeczywistością (z "faktami" i "danymi"). Wypowiedź o rzeczywistości jest
prawdziwa tylko wtedy, gdy głosi tak, jak jest
w rzeczywistości. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że niewykazania spełnienia warunków udziału
w postępowaniu, czy też innego rozumienia postanowień SW Z nie można automatycznie utożsamiać ze złożeniem
przez wykonawcę nieprawdziwych informacji w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Zamawiający nie
może przy tym przerzucać na wykonawców ryzyka wynikającego
z odmiennego rozumienia postawionego w postępowaniu warunku i wyciągać negatywnych konsekwencji w postaci
wykluczenia wykonawcy z postępowania. Inna interpretacja postawionych wymagań w zakresie warunków udziału nie
może być utożsamiana ze złożeniem nieprawdziwych informacji w postępowaniu, a jakiekolwiek wątpliwości i
niejasności nie mogą przesądzać o zamiarze złożenia nieprawdziwych informacji. Należy pamiętać, że to na
Zamawiającym spoczywa obowiązek wykazania, że zostały złożone nieprawdziwe informacje mające lub mogące mieć
wpływ na wynik niniejszego postępowania (tak wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie dnia 25 stycznia 2013 r., sygn. akt
II Ca 1285/12), zaś podstawą do wykluczenia wykonawcy z art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy Pzp, nie może być też
wyłącznie przypuszczenie, czy też domniemanie Zamawiającego wynikające z działań podjętych w toku postępowania o
udzielenie zamówienia.
W świetle powyższych uwag, jak również mając na uwadze argumentacje stron oraz zgromadzony materiał
dowodowy, w ocenie Izby nie można zgodzić się ze stwierdzeniem,
że w przedmiotowym postępowaniu Odwołujący przedstawił nieprawdziwe informacje, w konsekwencji czego
Zamawiający wprowadzony został w błąd. W uzasadnieniu odrzucenia oferty Odwołującego, zawartego w informacji o
wyborze najkorzystniejszej oferty z dnia 21 listopada 2025 r., Zamawiający wskazał iż nieprawdą było oświadczenie
zawarte w podmiotowym środku dowodowym – wykazie robót na potwierdzenie spełnienia warunku udziału w
postępowaniu określonego w pkt 8.6.1. lit. a) IDW
tj. oświadczenie odnoszące się do inwestycji pn. Prace na linii kolejowej nr 22 na odcinku Radzice I – Radom Etap II”
realizowane w ramach projektu „Prace na linii kolejowej nr 22 i 25 na odcinku Gałkówek – Tomaszów Maz. - Radom oraz
przyległych łącznicach” (dalej „LK nr 22” lub „Inwestycja”), jakoby ww. Inwestycja spełniała wymogi przedmiotowego
warunku. Zamawiający wskazał, że poprzez rzeczoną informację wprowadzony został w błąd co do tego, jaka finalna i
faktyczna suma długości przebudowanych torów w ramach referencyjnej Inwestycji została przez Wykonawcę
wykonana.
Wobec tak sformułowanej treści uzasadnienia odrzucenia oferty, zgodzić się należy
z Odwołującym, iż podstawą dokonanej przez Zamawiającego czynności nie był fakt przedstawienia nieprawdziwej
informacji odnośnie referencyjnej Inwestycji, lecz dokonana przez Odwołującego ocena
i kwalifikacja prac wykonanych w ramach tejże jako spełniających wymogi określone w postawionym warunku udziału w
postępowaniu. Powyższą ocenę potwierdza również pozostała część uzasadnienia odrzucenia oferty Odwołującego,
która sprowadza się do przedstawienia przez Zamawiającego argumentacji wskazującej na niedopuszczalność
zakwalifikowania prac wykonanych w ramach referencyjnej Inwestycji jako wpisujących się w treść postawionego
warunku udziału w postępowaniu,
co zdaniem Zamawiającego powodowało, że Odwołujący nie był uprawniony do składania oświadczenia w Wykazie robót
o wykonaniu przebudowy torów w sumie ilości co najmniej 30 km na LK nr 22.
Stwierdzić zatem należy, że podstawą czynności podjętej przez Zamawiającego nie była sfera
oceny informacji przedstawionych przez Odwołującego w wykazie robót w kategorii prawdy lub fałszu, lecz w
kategorii oceny przedstawionych informacji w świetle możliwości ich przypisania jako wchodzących lub nie w zakres
pojęciowy określony przez Zamawiającego w sformułowanej treści warunku udziału w postępowaniu. Tylko zaś
jednoznaczne i niebudzące wątpliwości ustalenie,
iż wykonawca złożył nieprawdziwe informacje mogą prowadzić do zastosowania sankcji określonych
w art. 109 ust. 1 pkt 8 i pkt 10 ustawy Pzp, co w ocenie Izby w przedmiotowym przypadku nie zostało wykazane.
W przedstawionym uzasadnieniu odrzucenia oferty Odwołującego, stwierdzono że Zamawiający ma pełną
świadomość, popartą nota bene wiedzą źródłową, jakie dokładnie roboty zostały zrealizowane w ramach Inwestycji na LK
nr 22 wykazanej przez Konsorcjum MIRBUD na potwierdzenie spełnienia warunku z punktu 8.6.1 lit. a) IDW. Wszystkie
dokumenty dotyczące LK nr 22, na których opiera się Zamawiający, w tym w szczególności na Programie Funkcjonalno
– Użytkowym („PFU dla LK nr 22”), dokumentacji powykonawczej, oraz dokumentach odbiorowych w sposób spójny i
jednoznaczny opisują wykonane roboty. Zamawiający jest, zatem w stanie precyzyjnie ocenić i zakwalifikować jakie
roboty zostały zrealizowane przez Konsorcjum MIRBUD w ramach LK nr 22.
W dalszej kolejności Zamawiający przywołał pkt 3.1 PFU dla LK nr 22– „Nawierzchnia torowa – (stan istniejący)”,
gdzie opisano stan istniejący Toru nr 1, w tym jego konstrukcję, na poszczególnych odcinkach linii kolejowej LK nr 22:
• Szlak Radzice – Drzewica – tor nr 1 od km 29,680 do km 35,550
• Stacja Drzewica – tor nr 1 od km 35,550 do km 37,060
• Stacja Przysucha - tor nr 1 od km 50,646 do km 52,665
• Szlak Przysucha – Wolanów – tor nr 1 od km 52,665 do km 74,887
• Stacja Wolanów – tor nr 1 od km 74,887 do km 76,450
• Szlak Wolanów – Radom Krychnowice - tor nr 1 od km 76,450 do km 80,560
Zamawiający podkreślił, że właśnie na ww. odcinkach linii kolejowej LK nr 22 tor nr 1 podlegał robotom budowlanym w
ramach referencyjnej Inwestycji.
W dalszej kolejności Zamawiający wskazał, że w pkt 6.2 PFU dla LK nr 22 opisano
w sposób bardzo szczegółowy jakie roboty torowe należało wykonać na każdym z ww. odcinków,
a następnie w dokumentacji powykonawczej to sam Wykonawca przedstawił jakie roboty wykonał,
zaś ostatecznie wykonane roboty zostały potwierdzone Protokołem odbioru końcowego. Wszystkie powyżej wymienione
dokumenty z etapu realizacji LK nr 22 są ze sobą spójne. Należy zatem stwierdzić, że przedmiotem zamówienia LK nr 22
była kompleksowa wymiana nawierzchni toru nr 1 na wybranych fragmentach szlaków i w stacjach kolejowych oraz inne
drobne roboty torowe polegające na likwidacji uszkodzeń i lokalnych degradacji toru nr 1.
Zamawiający wskazał, że z uwagi na zmianę klasy toru, w tym również zmiany konstrukcyjne toru, w istocie
nastąpiła przebudowa tego toru, ale tylko na odcinkach o łącznej długości 13,6 km,
tj. wyłącznie część prac wskazanych w pkt 6.2 PFU dla LK nr 22 w ramach których dokonano kompleksowej wymiany
nawierzchni torowej tak, aby nowa nawierzchnia torowa odpowiadała standardowi konstrukcyjnemu dla torów klasy 1,
wariant 1.1 wg. Id-1 Warunki techniczne utrzymania nawierzchni na liniach kolejowych; Załącznik nr 2 Standardy
konstrukcyjne nawierzchni, jak dla linii typu M120, z zastosowaniem nowych materiałów nawierzchni torowej (dalej
„Instrukcja Id-1”). Zamawiający w uzasadnieniu odrzucenia oferty Odwołującego wskazał, że suma długości
przebudowanych odcinków toru nr 1 wynosiła zatem jedynie 13,604 km, a zatem w ilości zdecydowanie mniejszej od tej
jaką wskazał Wykonawca w Wykazie robót, zaś na pozostałych fragmentach linii kolejowej LK nr 22,
gdzie wykonywano inne roboty niż wymiana nawierzchni torowej, takie zmiany (w zakresie klasy toru) nie nastąpiły. Tym
samym Odwołujący zdaniem Zamawiającego nie był uprawiony do składania oświadczenia w Wykazie robót i nie był
uprawniony do formułowania w Wyjaśnieniach twierdzeń,
o wykonaniu przebudowy torów w sumie ilości co najmniej 30 km na LK nr 22.
Wskazując w uzasadnieniu odrzucenia oferty Odwołującego który z zakresów rodzajowych prac wykonanych w
ramach referencyjnej inwestycji należy traktować jako przebudowę, Zamawiający odwołał się do treści Rozdziału II § 3
punkt 2 Instrukcji Id-1, obowiązującej w czasie realizacji referencyjnej Inwestycji (dalej „Instrukcja”), zgodnie z którym
Standardy konstrukcyjne należy stosować wyłącznie jako wymagania dla budowy i projektowania torów. Nie stanowią one
wymagań warunków technicznych utrzymania. Zamawiający wskazał, że tam gdzie następowała przebudowa toru, to
Zamawiający postawił w PFU dla LK nr 22 wymóg spełnienia określonego standardu konstrukcyjnego, a tam gdzie
należało wykonać roboty remontowe takich wymagań nie postawiono. W przeciwnym razie Zamawiający wymagałby, aby
nawierzchnia torowa na całym odcinku linii kolejowej spełniała określony standard konstrukcyjny. Rozwijając powyższe
Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wskazał, że aby, można było mówić o przebudowie toru (zmianie jego
parametrów techniczno-użytkowych) musi dojść,
co najmniej do zmiany jego standardu konstrukcyjnego.
W kolejnym fragmencie uzasadnienia odrzucenia oferty Odwołującego Zamawiający odnosząc się do prac
wykonanych przez Odwołującego w ramach LK nr 22 odwołał się do zawartych w Instrukcji Id-1definicji remontu, robót
utrzymaniowych i konserwacyjnych oraz modernizacji nawierzchni torowej.
Ta ostatnia to wykonanie robót umożliwiających zmianę warunków użytkowania linii kolejowej poprzez przystosowanie je
do wyższych parametrów techniczno-eksploatacyjnych. Jednocześnie Zamawiający zaznaczył, że modernizacja
nawierzchni torowej odpowiadająca przebudowie toru, oznacza wymianę na inny typ podstawowych elementów
konstrukcyjnych nawierzchni takich jak szyny, podkłady, podsypka,
z dostosowaniem nawierzchni - w wyniku tej wymiany - do nowych parametrów eksploatacyjnych. Zamawiający wskazał,
że na odcinkach toru nr 1 linii kolejowej LK nr 22, na których wykonano jedynie drobne wymiany pojedynczych elementów
nawierzchni na nowe, nie nastąpiła jakakolwiek modernizacja.
W świetle powyższego wskazać należy, że Zamawiający w ramach uzasadnienia odrzucenia oferty
Odwołującego wskazał jako podstawy kwalifikowania określonych prac jako przebudowy:
·postawienie w PFU wymogu spełnienia określonego standardu konstrukcyjnego;
·zmiana w wyniku wykonanych prac standardu konstrukcyjnego;
·dostosowanie nawierzchni torowej do nowych parametrów eksploatacyjnych w wyniku wymiany na inny typ
podstawowych elementów konstrukcyjnych nawierzchni takich jak szyny, podkłady, podsypka.
Równocześnie Zamawiający podkreślił, że warunek udziału w postępowaniu z punktu 8.6.1 lit a) IDW w zakresie
definicji Budowa/Przebudowa toru również został oparty na terminologii wynikającej
z Prawa budowlanego. Zgodnie z treścią art. 3 pkt 7a) Prawa budowlanego pod pojęciem przebudowy „należy przez to
rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych
istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy,
wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych
parametrów
w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego”.
Zamawiający podkreślając literalne brzmienie postawionego warunku oraz wskazując
na nadinterpretacje Odwołującego w tym zakresie, nie przedstawił jednocześnie z którego dokumentu wynikałaby w
sposób jednoznaczny nieprawdziwość oświadczenia złożonego przez Odwołującego
w złożonym wykazie. Zamawiający nie wskazał jednego obiektywnego miernika który mógłby być przyłożony do
oświadczenia Odwołującego i potwierdzać nieprawdziwość jego treści. Zarówno
w uzasadnieniu decyzji o odrzuceniu oferty, jak również w treści stanowisk procesowych zajmowanych pisemnie oraz w
trakcie rozprawy nie przedstawiono zapisu który w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości pozwalałby na
ustalenie, iż Odwołujący złożył w wykazie nieprawdziwe informacje. Zapisu takiego nie zawiera zarówno dokumentacja
źródłowej inwestycji LK nr 22 (PFU i projekty wykonawcze) jak również dokumenty składane w charakterze dowodów
(protokół kontroli Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego dot. LK nr 22). Każdorazowe przypisanie poszczególnych
zakresów robót wykonanych
w ramach inwestycji referencyjnej LK nr 22 i ich kwalifikacja jako przebudowy/remontu/robót utrzymaniowych i
konserwacyjnych wymaga zatem interpretacji i odwołania do różnych dokumentów
i aktów prawnych, jak również dokumentów wewnętrznych Zamawiającego. Potwierdził to sam Zamawiający wskazując
w odpowiedzi na odwołanie, iż znaczną część ustaleń oparł o dokumentację dotyczącą referencyjnej inwestycji, w tym:
a)Umowę dla referencyjnej inwestycji (tj. umowa nr 90/101/0025/17/Z/I);
b)Program rzeczowo-finansowy, etap II dla referencyjnej inwestycji;
c)Program Funkcjonalno – Użytkowy dla Lk nr 22;
d)Dokumentacja powykonawcza;
e)Protokół przekazania terenu budowy dla referencyjnej inwestycji;
f)Pytania i odpowiedzi do SIWZ;
g)Id-1 (D-1) Warunki Techniczne utrzymania nawierzchni na liniach kolejowych mające zastosowanie dla referencyjnej
inwestycji;
h)STANDARDY TECHNICZNE szczegółowe warunki techniczne dla modernizacji lub budowy linii kolejowych do
prędkości V max ≤ 200 km/h (dla taboru konwencjonalnego) / 250 km/h (dla taboru z wychylnym pudłem);
i)Zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych dla referencyjnej inwestycji;
j)Dokumenty dotyczące certyfikacji dla referencyjnej inwestycji.
Jednocześnie Zamawiający jak wskazano powyżej ze stanowiska Zamawiającego nie wynika
w sposób jednoznaczny sposób rozumienia treści warunku postawionego w SW Z przyjęty dla oceny prawdziwości
oświadczenia Odwołującego. Z treści Rozdziału 1 pkt 1.3 ppkt 20) IDW wynika, że użyte
w SW Z terminy mają następujące znaczenie: 20) „Przebudowa” - przebudowa w rozumieniu Ustawy Prawo budowlane.
Tymczasem Zamawiający uzasadniając odrzucenie oferty wskazuje, że warunek jest oparty na terminologii wynikającej z
prawa budowlanego i powołuje się na zasady kwalifikowania prac wynikające z wewnętrznych regulacji, w szczególności
Instrukcji Id-1, nie wykazując jednocześnie wzajemnej relacji pomiędzy powyższymi regulacjami, tj. z jakich przyczyn za
przebudowę w rozumieniu Prawa budowlanego należy uznać wyłącznie którykolwiek ze wskazywanych sposobów
kwalifikowania prac w świetle regulacji wewnętrznych.
W ocenie Izby wobec powyższego nie sposób uznać, aby nie istniały jakiekolwiek wątpliwości
i niejasności odnośnie treści informacji złożonych w kwestionowanej części wykazu, a ich ocena
w kategorii prawdy i fałszu mogła być dokonana przy zastosowaniu obiektywnych narzędzi i pojęć, które wykonawca
składający takie oświadczenie znał, a zatem w ich kontekście można oceniać jego działania jako wpisujące się w
przesłanki wykluczenia określone w art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy Pzp.
O braku takiej jednoznaczności i obiektywnego charakteru zakresu pojęciowego świadczą także stanowiska
pozostałych uczestników postępowania. W stanowisku procesowym uczestnik Trakcja przywołując definicje przebudowy
zawartą w ustawie Prawo budowlane, modernizacji budowli kolejowej zawartą w Rozporządzeniu Ministra Transportu i
Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie
z dnia 10 września 1998 r. (Dz.U. Nr 151, poz. 987) oraz modernizacji nawierzchni kolejowej zawartą w Instrukcji Id-1
wskazuje, że powyższe definicje nie są identyczne, lecz ich cechą wspólną jest to, że odnoszą się one do wykonania
robót, których celem jest zwiększenie określonych parametrów, która to cecha odróżnia takie prace od prac mających
charakter remontu. Wskazując na powyższe cechy wspólne definicji uczestnik Trakcja jednocześnie pomija rozróżnienie
jakie należy dostrzec w zakresie terminologii odnoszącej się do tychże parametrów. O ile bowiem definicje z ww.
rozporządzenia oraz Instrukcji Id-1 posługują się pojęciem – również zdefiniowanych w tych dokumentach – parametrów
techniczno-eksploatacyjnych, tak definicja zawarta w Prawie budowlanym odwołuje się do niezdefiniowanego pojęcia
zmiany parametrów użytkowych lub technicznych. Nieuprawnione tym samym jest przypisywanie zbiorom objętym
zakresami poszczególnych definicji takich samych czy tożsamych zakresów. W konsekwencji uznać należy, że skoro
ocena informacji zawartych w oświadczeniu złożonym przez Odwołującego
w wykazie usług wymaga odwołania się do definicji wykraczających poza wskazaną w SW Z definicję zawartą w Prawie
budowlanym, a nadto konfrontowania zakresu tychże definicji z definicją remontu, trudno uznać, iż takie działanie nie
stanowi działań z zakresu interpretacji i rozumienia poszczególnych pojęć i przypisania do nich określonych informacji
przedstawionych przez Odwołującego. Nie jest to jednak ocena tychże informacji w kategorii prawdy i fałszu, a jedynie
taka weryfikacja może doprowadzić do uznania że doszło do złożenia informacji nieprawdziwych.
W świetle powyższego nie sposób zgodzić się także ze stwierdzeniem zawartym w stanowisku procesowym
uczestnika Budimex jakoby w zakresie treści warunku udziału w postępowaniu i użytej
w nim siatki pojęciowej nie istniały jakiekolwiek wątpliwości interpretacyjne, a ocena Zamawiającego opierała się na
bezpośrednim, literalnym jego brzmieniu. Jak wskazano bowiem powyżej ocena dokonana przez Zamawiającego
(rozumiana w świetle podjętych przez Zamawiającego czynności jako ocena złożonych informacji w kategorii ich
prawdziwości) wymagała odniesienia pojęcia przebudowy zawartego w treści warunku do innych regulacji i dokumentów,
w szczególności do wskazanej w treści informacji o wyborze oferty Instrukcji Id-1.
Odnosząc się z kolei do drugiego z podnoszonych elementów rzeczonego warunku tj. długości toru przywołać
należy, że Zamawiający w treści odpowiedzi na odwołanie podkreślał, że tor kolejowy jest to element składowy
nawierzchni kolejowej, z kolei linia kolejowa w rozumieniu ustawy Prawo budowlane i przepisów kolejowych to obiekt
budowlany (liniowy) stanowiący całość techniczno-użytkową.
S ą to zupełnie nieporównywalne ze sobą elementy Infrastruktury kolejowej. Przebudowa linii kolejowej wcale nie musi
świadczyć o przebudowie torów, analogicznie w wyniku przebudowy toru nie musi nastąpić przebudowa linii kolejowej. Tory
kolejowe to część linii kolejowej, zaś Zamawiający wyraźnie wskazał w treści warunku, że przebudowa miała dotyczyć toru
(sumy długości) a nie odcinka linii kolejowej.
Zgodnie z Rozdziałem I ust. 4 pkt 11 Instrukcji Id-1 przez tor kolejowy rozumie się dwa toki szynowe ułożone w
ustalonej odległości stanowiące podstawowy układ nośny nawierzchni kolejowej, których układ geometryczny
przystosowany jest do bezpiecznego ruchu pojazdów kolejowych
z prędkościami i naciskami określonymi parametrami techniczno-eksploatacyjnymi.
Z kolei zgodnie z pkt 14 przez nawierzchnię kolejową rozumie się konstrukcję przystosowaną do przenoszenia na
grunt obciążeń stałych i ruchomych związanych z ruchem pojazdów kolejowych, składającą się z toru lub rozjazdu, po
którym poruszają się pojazdy kolejowe, elementów podporowych, elementów przytwierdzających i łączących (złączek)
oraz podsypki.
Z przywołanych definicji oraz powyższego stanowiska Zamawiającego wywieść można stwierdzenia, iż tor
kolejowy to element składowy nawierzchni kolejowej, jak również że jest to część linii kolejowej. Zauważenia wymaga
przy tym, że treść warunku udziału zawiera w swojej treści wszystkie trzy powyższe pojęcia (nawierzchnia kolejowa, linia
kolejowa oraz tor). Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie podkreśla przy tym literalne brzmienie tegoż warunku oraz
jednoznacznie wyodrębnia pojęcie toru (i jego przebudowy) od pojęcia linii kolejowej (i jej przebudowy). Jednocześnie
zauważyć należy,
że Zamawiający w swoim stanowisku nie wprowadza równie kategorycznego rozgraniczenia dla pojęć toru oraz
nawierzchni kolejowej. Co więcej swierdzić należy, iż Zamawiający dokonując oceny jako nieprawdziwych i
wprowadzających w błąd informacji złożonych przez Odwołującego w zakresie długości przebudowywanych torów,
odwoływał się do zapisów odnoszących się do nawierzchni kolejowej, nie zaś toru.
W Informacji o wyborze najkorzystniejszej oferty Zamawiający wskazał, że na odcinkach podlegających
kompleksowej wymianie na LK nr 22, tor nr 1 w stanie istniejącym nie spełniał wymagań konstrukcyjnych jak dla toru
klasy 1, gdyż składał się z szyn typu S49, podkładów drewnianych lub betonowych typu INBK, przytwierdzeń typu K i
podsypki tłuczniowej grubości ok. 0,25 m. Konstrukcja toru wskazywała, że jest to tor klasy, co najwyżej 2. Zgodnie z Id-1
tor klasy 1 w wariancie 1.1 składa się z szyn typu 60E1, podkładów PS-93 lub PS-94 w rozstawie 0,6m, typ
przytwierdzenia typu SB i grubość podsypki tłuczniowej 0,35 m, a zatem w każdym aspekcie różni się konstrukcyjnie od
toru nr 1 jaki był
w stanie istniejącym określonym dla referencyjnej Inwestycji. Taki właśnie tor klasy 1, wariant 1.1 Konsorcjum MIRBUD
wykonało w ramach kompleksowej wymiany nawierzchni torowej na łącznej długości ok. 13,6 km.
A zatem, z uwagi na zmianę klasy toru, w tym również zmiany konstrukcyjne toru, w istocie nastąpiła przebudowa
tego toru, ale tylko na odcinkach o łącznej długości 13,6 km. Zmiana konstrukcji toru nr 1, w tym dostosowanie go do
obowiązujących przepisów, wpłynęła na parametry eksploatacyjne linii kolejowej
Stwierdzić zatem należy, że podstawą dokonanej oceny prawdziwości informacji przedstawionych przez
Odwołującego stanowiły elementy definicyjne i zapisy odnoszące się również do nawierzchni kolejowej. Również
standardy konstrukcyjne, których zmiana miała decydować
o przypisaniu danym pracom charakteru przebudowy toru odnoszą się do nawierzchni kolejowej, gdyż zgodnie z tabelą
zawartą w załączniku nr 2 do Instrukcji Id-1 są to standardy konstrukcyjne nawierzchni dla torów i obejmują parametry
przypisane szynom, podkładom, typom przytwierdzenia szyn i grubość warstwy podsypki. Prace które Zamawiający
zakwalifikował jako obejmujące przebudowę toru
tj. wykonanie toru klasy 1, wariant 1.1 w ramach kompleksowej wymiany nawierzchni torowej obejmowały zatem poza
pracami odnoszącymi się do toru w rozumieniu definicji zawartej w Instrukcji Id-1 (tj. toru jako podstawowego układu
nośnego nawierzchni kolejowej) również elementów nawierzchni kolejowej (które to z kolei stanowią element toru
określonej klasy w rozumieniu standardów przywołanych przez Zamawiającego).
W świetle powyższego stwierdzić należy, że dokonując oceny prawdziwości informacji przedstawionych przez
Odwołującego Zamawiający nie posługiwał się jednoznaczną siatką pojęciową,
w szczególności nie przywołano w uzasadnieniu definicji toru która winna być stosowana do oceny informacji
przedstawionych przez Odwołującego ( w szczególności definicji zawartej w Instrukcji Id-1
w Rozdziale I pkt 11). Argumentacja zawarta w uzasadnieniu decyzji o wykluczeniu Odwołującego wskazuje na
nakładanie się zakresów pojęć odnoszących się do toru i nawierzchni kolejowej.
W konsekwencji z powyższego wynika że ocena i kwalifikacja poszczególnych informacji (w tym przypadku dotycząca
zakresu i charakteru prac wykonanych w ramach referencyjnej inwestycji) wymagała dokonania ich interpretacji w świetle
zapisów regulacji wewnętrznych oraz dokumentacji źródłowej. Konieczność dokonania takiej interpretacji i badania
wyklucza możliwość jednoznacznego ustalenia, czy dana informacja jest prawdziwa, czy nieprawdziwa.
Konkludując Izba uznała, że odwołanie w zakresie zarzutu naruszenia art. art. 226 ust. 1 pkt 2
lit. a) w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 Pzp zasługiwało na uwzględnienie. Jak wskazano na wstępie podstawowym
warunkiem, który musi zatem zostać spełniony aby możliwe było dalsze rozważanie zaistnienia przesłanek we
wskazanych powyżej podstawach wykluczenia jest stwierdzenie zaistnienie faktu złożenia przez wykonawcę w toku
prowadzonego postępowania nieprawdziwych informacji. Wobec uznania, że w przedmiotowym postępowaniu taka
sytuacja nie zaistniała, Izba orzekła jak w sentencji.
Odnosząc się do sformułowanego zarzutu ewentualnego tj. naruszenia art. 128 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie
wezwania Odwołującego do uzupełnienia podmiotowych środków dowodowych
w postaci Wykazu robót wraz z potwierdzeniem należytego ich wykonania - w zakresie dotyczącym warunku ubiegania
określonego w pkt 8.6.1 lit. a) IDW, należy wskazać że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą uwzględnienie zarzutu
głównego skutkuje brakiem podstaw do rozpoznawania zarzutu ewentualnego,
a tym samym i braku podstaw badania dowodów czy też okoliczności faktycznych dotyczących żądania ewentualnego
skoro żądanie ewentualne nie jest przedmiotem orzeczenia wskutek uwzględnienia zarzutu głównego. Przy
uwzględnieniu żądania zasadniczego Sąd nie orzeka w ogóle o żądaniu ewentualnym,
a czyni to jedynie, gdy brak podstaw do uwzględnienia żądania zasadniczego (tak: wyroki Sądu Najwyższego z dnia 31
stycznia 1996 r., III CRN 58/95, nie publ., z dnia 12 stycznia 2012 r., IV CSK 219/11, nie publ. i z dnia 4 października 2012
r., I CSK 100/12, nie publ.). Sytuacja taka miała miejsce
w stanie faktycznym niniejszej sprawy. Zarzut nr 2 odwołania jest zarzutem ewentualnym, co wprost wynika z treści
odwołania, zaś wobec uwzględnienia zarzutu głównego Izba nie rozpoznawała zarzutu ewentualnego.
Niezależnie od powyższego Izba pragnie podkreślić, że rozpoznanie zarzutu byłoby niedopuszczalne z uwagi na
fakt, że jak wynika z treści Informacji o wyborze najkorzystniejszej oferty
z dnia 21 listopada 2025 r., Zamawiający nie dokonał oceny Odwołującego pod kątem spełniania przez niego warunków
udziału w postepowaniu. Weryfikacja zarzutu sprowadzałaby się zatem do dokonania przez Izbę badania i oceny oferty
Odwołującego w sytuacji, w której takiej czynności w postępowaniu nie dokonał Zamawiający. Izba podkreśla że nie ma
uprawnienia, by zastępować którąkolwiek ze stron
i samodzielnie dokonać poszerzonej, merytorycznej weryfikacji i badania oferty. Postępowanie przed Izbą, a następnie
postępowanie skargowe przed sądem okręgowym, posiada charakter weryfikacyjny - bada się czy zamawiający
prawidłowo dokonał czynności w przetargu zgodnie z decyzją, którą przekazano wykonawcy. Izba nie może zatem
zastąpić zamawiającego w badaniu i ocenie ofert,
a jedynie sprawdza czy czynność odrzucenia oferty odwołującego, zgodnie z rozstrzygnięciem postepowania była
prawidłowa i należy ją utrzymać.
O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557 i 575 ustawy Pzp w zw. z § 5 pkt 1
oraz § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania
odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020r. (Dz.U.
z 2020 r. poz. 2437).