Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 25 listopada 2025 r., sygn. KIO 4321/25

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 4321/25
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Maciej Sikorski

Powołane przepisy

  • oku – Prawo zamówień publicznych

Treść orzeczenia

sygn. akt: KIO 4321/25

WYROK

Warszawa, dnia 25 listopada 2025 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący:Maciej Sikorski

Protokolantka:Karina Karpińska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2025 roku odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej w dniu 8 października 2025 r. przez wykonawcę Przedsiębiorstwo Drogowe „KONTRAKT” spółka z

ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krośnie Odrzańskim w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego,

którym jest Skarb Państwa – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w Warszawie – jednostka prowadząca

postępowanie: Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Łodzi

przy udziale uczestnika postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego – wykonawcy Przedsiębiorstwa Robót

Drogowo-Mostowych spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Piotrkowie Trybunalskim

orzeka:

1.oddala odwołanie,

2.kosztami postępowania obciąża wykonawcę Przedsiębiorstwo Drogowe „KONTRAKT” spółka z ograniczoną

odpowiedzialnością z siedzibą w Krośnie Odrzańskim i:

2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwoty: 10 000 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy złotych

zero groszy), 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy), 1 617 zł 95 gr (słownie: jeden

tysiąc sześćset siedemnaście złotych dziewięćdziesiąt pięć groszy), poniesione przez wykonawcę

Przedsiębiorstwo Drogowe „KONTRAKT” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą Krośnie

Odrzańskim, tytułem – odpowiednio – wpisu od odwołania, wynagrodzenia pełnomocnika, dojazdu na

posiedzenie Izby oraz 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy), poniesioną przez

zamawiającego – Skarb Państwa – Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w Warszawie, jednostka

prowadząca postępowanie: Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Łodzi – tytułem

wynagrodzenia pełnomocnika,

2.2.zasądza od wykonawcy Przedsiębiorstwa Drogowego „KONTRAKT” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z

siedzibą Krośnie Odrzańskim na rzecz zamawiającego – Skarbu Państwa – Generalnego Dyrektora Dróg

Krajowych i Autostrad w Warszawie, jednostka prowadząca postępowanie: Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych

i Autostrad Oddział w Łodzi – kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem

zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

Stosownie do art. 579 ust. 1 i art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 roku – Prawo zamówień publicznych

(Dz.U. 2024 r, poz. 1320 ze zm.), na niniejszy wyrok, w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia, przysługuje skarga, za

pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, do Sądu Okręgowego w Warszawie – sądu zamówień publicznych.

…………………………………..

sygn. akt KIO 4321/25

UZASADNIENIE

Zamawiający – Skarb Państwa – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w Warszawie, jednostka

prowadząca postępowanie: Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Łodzi– prowadzi postępowanie o

udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie podstawowym przewidzianym w art. 275 ustawy z dnia

11.09.2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. t.j. 2024 r., 1320 ze zm.) (dalej PZP), którego przedmiotem jest:

zaprojektowanie i budowa ronda na skrzyżowaniu ul. Warszawskiej i Wysokiej w Tomaszowie Mazowieckim w ramach

zadania pn.: „Rozbudowa skrzyżowania w ciągu drogi krajowej nr 48 w m. Tomaszów Mazowiecki”. Wartość zamówienia

została ustalona na kwotę 13 055 700,58 PLN (netto) i nie przekracza progów unijnych określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 PZP

Pismem z dnia 08 października 2025 r. wykonawca Przedsiębiorstwo Drogowe „KONTRAKT” spółka z ograniczoną

odpowiedzialnością z siedzibą Krośnie Odrzańskim (dalej: Odwołujący) wniósł odwołanie wobec czynności

Zamawiającego t.j.:

1. bezzasadnego dokonania poprawienia jako oczywistej omyłki rachunkowych pozycji nr 1 Formularza cenowego w

kolumnie 5 „cena jednostkowa netto” oraz w kolumnie 6 „wartość netto …” co w dalszej kolejności skutkowało

błędnym poprawieniem pozycji „Cena netto łącznie (wiersze 1+2)”, pozycji „Podatek VAT 23%”, pozycji „Cena oferty

brutto”, pozycji „słownie złotych wartość oferty brutto” oraz błędnym poprawieniem Formularza 2.1 (oferta) w zakresie

pkt 3;

2. bezzasadnym zaniechaniem poprawienia oczywistej omyłki rachunkowej w Formularzu cenowym w pozycji „Cena

netto łącznie (wiersze 1+2)”, pozycji „Podatek VAT 23%”, pozycji „Cena oferty brutto”, pozycji „słownie złotych wartość

oferty brutto”, a w dalszej konsekwencji zaniechaniem poprawienia omyłki w Formularzu 2.1 (oferta) w zakresie pkt 3.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie przepisów:

1.art. 223 ust. 2 pkt 2 p.z.p. – poprzez bezzasadne dokonanie poprawienia jako oczywistej omyłki rachunkowych pozycji nr

1 Formularza cenowego w kolumnie 5 „cena jednostkowa netto” oraz w kolumnie 6 „wartość netto …” co w dalszej

kolejności skutkowało błędnym poprawieniem pozycji „Cena netto łącznie (wiersze 1+2)”, pozycji „Podatek VAT 23%”,

pozycji „Cena oferty brutto”, pozycji „słownie złotych wartość oferty brutto” oraz błędnym poprawieniem Formularza

2.1 (oferta) w zakresie pkt 3;

2.art. 223 ust. 2 pkt 2 p.z.p. – poprzez bezzasadne zaniechanie poprawienia oczywistej omyłki rachunkowej w Formularzu

cenowym w pozycji „Cena netto łącznie (wiersze 1+2)”, pozycji „Podatek VAT 23%”, pozycji „Cena oferty brutto”,

pozycji „słownie złotych wartość oferty brutto”, a w dalszej konsekwencji zaniechaniem poprawienia omyłki

w Formularzu 2.1 (oferta) w zakresie pkt 3.

W oparciu o powyższe, Odwołujący wniósł o:

1.nakazanie Zamawiającemu:

-unieważnienia dokonanej pismem z 2 października 2025 r. czynności poprawienia oczywistych omyłek

rachunkowych z uwzględnieniem konsekwencji rachunkowych dokonanych poprawek,

-dokonania czynności poprawienia w Formularzu cenowym oczywistej omyłki rachunkowej w pozycji „Cena netto

łącznie (wiersze 1+2)”, pozycji „Podatek VAT 23%”, pozycji „Cena oferty brutto”, pozycji „słownie złotych wartość

oferty brutto”, a w dalszej konsekwencji poprawienia omyłki w Formularzu 2.1 (oferta) w zakresie pkt 3,

2.obciążenie Zamawiającego kosztami postępowania odwoławczego, zgodnie z wykazem kosztów (przedstawionych na

rozprawie),

3.przeprowadzenie dowodu z dokumentów przywołanych w treści uzasadnienia odwołania.

Pismem z dnia 13 października 2025 r.: Przedsiębiorstwo Robót Drogowo - Mostowych spółka z ograniczoną

odpowiedzialnością z/s w Piotrkowie Trybunalskim, zgłosiło przystąpienie do postępowania po stronie Zamawiającego

(dalej: Przystępujący).

Zamawiający pismem z dnia 17 listopada 2025 r. przedstawił odpowiedź na Odwołanie wnosząc o oddalenie odwołania w

całości, a nadto wskazał w zakresie zarzutu

nr 1:

(…) w poz. 1 Formularza cenowego znajdować musi się suma pozycji 1.1+1.2+1.3, co jasno wynika z zawartego w

Formularzu Cenowym podziału pozycji 1 na podpozycje 1.1, 1.2 i 1.3 (…)

czy

(…) Podpozycje 1.1., 1.2 i 1.3 w Formularzu Cenowym mają na celu wskazanie elementów składowych wchodzących

w pozycję 1. Oznacza to, że cena za Opracowanie dokumentacji projektowej dla zadania wraz z pełnym kompletem

uzgodnień i decyzji, stanowi sumę cen wskazanych w podpozycjach. (…)

(…) Umowa nie przewiduje innych płatności w związku z realizacją części pierwszej „projektowej”, a tym samym,

łączne wynagrodzenie z tego tytułu (poz. 1 Formularza cenowego) musi składać się wyłącznie z podpozycji 1.1., 1.2. i

1.3 Formularza cenowego. Stanowisko Odwołującego zgodnie z którym poz. 1 może przewidywać szersze

wynagrodzenie niż tylko sumę pozycji 1.1-1.3. Formularza cenowego nie wytrzymuje konfrontacji z zasadami

realizacji Projektu Umowy (nie przewiduje on bowiem tego rodzaju płatności, wykraczającej poza tę sumę). § 5 ust 7

projektu umowy przewiduje płatność końcową, jednak jest to płatność końcowa dla robót budowlanych (części

drugiej), a nie dla prac projektowych (części pierwszej). Tym samym, skoro Umowa nie przewiduje płatności

końcowej dla prac projektowych (części pierwszej), łączne wynagrodzenie z tego tytułu musi być równe sumie

płatności częściowych (których składowymi są wyłącznie poz. 1.1., 1.2. i 1.3. Formularza cenowego). (…)

W odniesieniu do zarzutu nr 2:

(….) nie sposób się zgodzić z drugim zarzutem formułowanym przez Odwołującego, w którym to zarzuca on

Zamawiającemu niepoprawienie oczywistej omyłki rachunkowej, polegającej na błędnym obliczaniu Ceny netto

łącznie (wiersz 1+2). Odwołujący w pozycji tej zsumował z sobą pozycje: 1, 1.1, 1.2, 1.3, 2 co stanowi oczywiście

błędne obliczenie Ceny netto łącznie (skoro podpozycje 1.1-1.3. stanowią składowe poz. 1, nie mogą być dodatkowo

sumowane z pozycją 1.) (…)

Pismem z dnia 17 listopada 2025 r. Przystępujący przedstawił stanowisko procesowe, w którym m.in. wskazał na to,

m.in. że:

(…) sam układ formularza pokazuje jednoznacznie, że pozycje 1.1–1.3 stanowią rozbicie pozycji 1 na jej elementy

składowe, a nie odrębne, niezależne elementy zamówienia (czy też jedynie część ceny z pozycji 1). Świadczy o tym

chociażby sposób numeracji zastosowany w formularzu cenowym, tj. użycie oznaczeń „1.1”, „1.2”, „1.3”, co stanowi

powszechnie przyjętą praktykę w formularzach cenowych, gdy dana pozycja jest rozbijana na podskładniki. W

konstrukcji formularzy cenowych brak jest uzasadnienia, aby pozycja oznaczona numeracją główną (tu: 1)

obejmowała jakiś szerszy, nieopisany w dokumentach zamówienia zakres prac, a jednocześnie wykonawca wyceniał

- niezależnie i bez logicznego powiązania - tylko część czynności składających się na tę cenę, wskazując je jako 1.1–

1.3. Gdyby podpozycje 1.1-1.3 miały mieć charakter odrębny i nie byłyby składowymi ceny z pozycji 1, Zamawiający

oznaczyłby je jako kolejne odrębne pozycje (np. 2, 3, 4). Numeracja 1.1-1.3 stanowi więc jednoznaczny sygnał, że

chodzi o rozbicie ceny łącznej, a nie o samodzielne części zamówienia, a argumentacja Odwołującego świadczy, iż

została ona przygotowana na potrzeby postępowania odwoławczego.

24. Koniecznym jest także podkreślenie, iż argumentacja Odwołującego, że skoro Zamawiający wskazał wartości

„max. 20%/30%/50%”, to podpozycje mogły nie sumować się do 100% ceny z pozycji 1, jest błędna i sprzeczna z

logiką całego formularza cenowego oraz mechanizmem limitacji zawartym w pkt 17.2 SW Z. Zastosowanie

sformułowania „max.” oznacza bowiem wyłącznie, że każda podpozycja (1.1-1.3) miała mieścić się w określonym

podziale wartości, a narzucone proporcje miały zapobiec sytuacjom, w których wykonawca zaniżałby kluczowe

elementy zamówienia lub przerzucał koszty z jednej pozycji do drugiej. Nie oznacza to jednak – jak sugeruje

Odwołujący – że podpozycje 1.1-1.3 nie stanowią łącznej ceny z pozycji 1 lub, że pozycje te mogły przedstawiać tylko

ceny części prac, zaś reszta pozostawałaby niewskazana i zawarta w pozycji 1.

25. I wreszcie – jednoznacznym dowodem potwierdzającym, że podpozycje 1.1-1.3 stanowią 100 % wartości pozycji

1, jest konstrukcja formularza cenowego w zakresie pozycji „Cena netto łącznie (wiersze 1+2)”. Taki opis wiersza w

formularzu cenowym potwierdza, że pozycja 1 zawierać ma w sobie wszelkie elementy podlegające zsumowaniu w

zakresie projektowym, zaś podpozycje 1.1-1.3 stanowią wyłącznie dokładniejsze uwypuklenie wartości składających

się na tę cenę. Nie są to samodzielnie pozycje (zaś Odwołujący odrębnie te kwoty dodał, poza ceną z pozycji 1, do

ceny netto łącznie). Skoro zaś Zamawiający określił w formularzu cenowym, iż cena łączna odnosi się wyłącznie do

wierszy 1 i 2 to znaczy, że Zamawiający traktuje pozycje 1 jako obejmująca cały zakres podpozycji 1.1-1.3, zaś

podpozycje te służą jedynie rozbiciu i proporcjonalnemu przypisaniu wartości dla potrzeb późniejszego rozliczenia

poszczególnych elementów dokumentacji projektowej (co potwierdza § 5 ust. 6 PPU). (…)

W toku posiedzenia Odwołujący złożył wniosek dowodowy:

1)dokument „Tabela nr 1 – tabela wyceny etapów umowy opracowań projektowych – opracowanie dokumentacji

projektowej dla zadania „Rozbudowa drogi krajowej nr 72 w m. Poddębice” na fakt: że w innym postępowaniu

dotyczącym dokumentacji projektowej prowadzonym przez Zamawiającego dokumentacja projektowa została

bardzo szczegółowo rozbita i miała wycenione wszystkie elementy, oraz

2)dokumentację unieważnionego postępowania prowadzonego przez Skarb Państwa – Generalny Dyrektor Dróg

Krajowych i Autostrad jednostka prowadząca postępowanie: Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad

Oddział w Łodzi na fakt, iż w tym postępowaniu Zamawiający nie dokonał poprawek pomimo tego, że formularz

cenowy został przez Odwołującego sporządzony analogicznie jak w toczącym się postępowaniu.

Zamawiający oraz Przystępujący wnieśli o oddalenie w/w wniosków dowodowych.

Izba ustaliła, co następuje:

Zgodnie z rozdziałem XVII Specyfikacji Warunków Zamówienia (dalej: SW Z)OPIS SPOSOBU OBLICZENIA CENY

OFERTY pkt 17.1 – 17.3:

17.1. Cena oferty zostanie wyliczona przez Wykonawcę w oparciu o Formularz cenowy, którego wzór został

zamieszczony w Tomie IV niniejszej SWZ.

17.2. Wykonawca dla elementów zamówienia wymienionych w Formularzu cenowym, o którym mowa w pkt. 17.1.,

określi cenę jednostkową (tam, gdzie wymagane) i wartość netto dla każdego z elementów zamówienia wymienionych

w Formularzu cenowym. Następnie określi wartość netto za wykonanie całości zamówienia (suma wartości netto

wszystkich pozycji formularza), określi wartość podatku VAT i wartość brutto (wartość netto powiększona o wartość

podatku VAT). Uzyskana w ten sposób wartość brutto stanowić będzie cenę ofertową, którą należy wpisać w

Formularzu Oferty, w punkcie 3.

UWAGA!

Tam, gdzie to wskazano w Formularzu cenowym, cena za wykonanie wskazanych zakresów winna spełniać

określone wartości – limity (procentowa wartość elementu). W przypadku niedotrzymania określonych

limitów oferta zostanie odrzucona.

17.3 Stawka podatku VAT ustalona przez Zamawiającego dla całości niniejszego przedmiotu zamówienia wynosi 23

%.

Formularz cenowy zawiera dwie główne pozycje:

1. Dokumentacja projektowa oraz

2. Roboty budowlane.

Pozycja nr 1 składa się z pozycji 1.1, 1.2 oraz 1.3. Do każdej pozycji przypisane są 4 kolumny:

-nazwa,

-ilość,

-cena jednostkowa netto,

-wartość netto (stanowiąca iloczyn jednostki rozliczeniowej razy cena jednostkowa)

Cena netto łącznie jest definiowana jako pozycja 1 + pozycja 2, czyli „Dokumentacja projektowa” oraz „Roboty

budowlane”. Kolejna pozycja to podatek VAT 23% oraz wartość brutto jako konsekwencja sumy ceny netto oraz podatku

VAT 23%.

W postępowaniu ofertę złożyło 3 wykonawców: 1) Odwołujący, 2) Przedsiębiorstwo Robót Drogowo – Mostowych

Sp. z o.o., 3) Przedsiębiorstwo Budowy Dróg i Mostów „ERBEDIM” Sp. z o.o. Tylko formularz cenowy Odwołującego nie

został uzupełniony prawidłowo.

W toku postępowania nie były kierowane przez Wykonawców do Zamawiającego pytania w zakresie wyjaśnienia

zapisów Rozdziału XVII SWZ OPIS SPOSOBU OBLICZENIA CENY OFERTY czy zapisów wzoru Formularza cenowego.

Izba zważyła co następuje:

Izba ustaliła, że Odwołujący jest uprawniony do korzystania ze środków ochrony prawnej w rozumieniu art. 505 ust.

1 PZP. Okoliczność ta nie była pomiędzy stronami sporna.

Zgłoszone przez Przedsiębiorstwo Robót Drogowo-Mostowych spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą

w Piotrkowie Trybunalskim przystąpienie do odwołania po stronie Zamawiającego Izba uznała za skuteczne, co w

konsekwencji skutkuje uzyskaniem przez Przedsiębiorstwo Robót Drogowo-Mostowych spółka z ograniczoną

odpowiedzialnością z siedzibą w Piotrkowie Trybunalskim statusu uczestnika postępowania odwoławczego.

Dowody złożone przez Odwołującego w toku posiedzenia w dniu 20 listopada 2025 r. Izba pominęła jako niemające

znaczenia dla rozstrzygnięcia (argument a contrario z art. 531 PZP).

Przechodząc do wniesionego odwołania, w ocenie Izby nie zasługuje ono na uwzględnienie, co w konsekwencji

oznacza, że podlega oddaleniu z następujących powodów:

Po pierwsze, treść Formularza cenowego - zdaniem Izby - nie budzi wątpliwości. Otóż podział na dwie podstawowe

pozycje podlegające sumowaniu celem otrzymania ceny łącznej, tj. pozycja 1 „Dokumentacja projektowa” oraz pozycja 2

„Roboty budowlane”, nie pozwalają na przyjęcie argumentacji, według której podpozycje 1.1., 1.2 oraz 1.3 nie stanowią

tzw. „rozbicia” pozycji 1 na trzy podpozycje. Jeżeli cena łączna Formularza ofertowego ma stanowić sumę tylko dwóch

pozycji, pozycji 1 „Dokumentacja projektowa” oraz pozycji 2 „roboty budowlane” to oczywistym jest to, że podpozycje od

1.1 do 1.3 sumując się muszą dać wartość wskazaną dla pozycji 1.

Gdyby przyjąć, że podpozycje od 1.1 do 1.3 nie sumują się dając 100% wartości pozycji 1, ale stanowią dodatkowe

pozycje/wartości w stosunku do pozycji 1, wówczas z perspektywy ceny łącznej netto, o której mowa w Formularzu

cenowym, pod uwagę byłyby brane wyłącznie pozycja 1 oraz pozycja 2, co oznacza, że pozycje (podpozycje) od 1.1 do

1.3 nie podlegałby sumowaniu, a zatem nie byłyby brane pod uwagę przez Zamawiającego jako niemające znaczenia.

Po drugie, z trzech złożonych w postępowaniu ofert, tylko oferta Odwołującego w zakresie Formularza cenowego

były sporządzona wadliwie. Dwie pozostałe zostały wypełnione zgodnie z wzorem.

Po trzecie, żaden w wykonawców biorących udział w postępowaniu nie zwrócił się do Zamawiającego o wyjaśnienie

bądź doprecyzowanie zapisów rozdziału XVII SW Z czy Formularza cenowego. Taki stan rzeczy, w ocenie Izby, pozwala

na postawienie wniosku, iż zapisy SW Z oraz Formularza cenowego nie budziły wątpliwości,a contrario były one jasne

i zrozumiałe.

Po czwarte, rozpatrując zasadność zarzutu naruszenia przez Zamawiającego przepisu art. 223 ust. 2 pkt 2 PZP –

poprzez bezzasadne dokonanie poprawienia jako oczywistej omyłki rachunkowych pozycji nr 1 Formularza cenowego w

kolumnie 5 „cena jednostkowa netto” oraz w kolumnie 6 „wartość netto …” co w dalszej kolejności skutkowało błędnym

poprawieniem pozycji „Cena netto łącznie (wiersze 1+2)”, pozycji „Podatek VAT 23%”, pozycji „Cena oferty brutto”, pozycji

„słownie złotych wartość oferty brutto” oraz błędnym poprawieniem Formularza 2.1 (oferta) w zakresie pkt 3; Izba uznała

cytowany zarzut za bezpodstawny w świetle argumentacji przedstawionej powyżej.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 223 ust. 2 pkt 2 PZP – poprzez bezzasadne zaniechanie poprawienia

oczywistej omyłki rachunkowej w Formularzu cenowym w pozycji „Cena netto łącznie (wiersze 1+2)”, pozycji „Podatek VAT

23%”, pozycji „Cena oferty brutto”, pozycji „słownie złotych wartość oferty brutto”, a w dalszej konsekwencji zaniechaniem

poprawienia omyłki w Formularzu 2.1 (oferta) w zakresie pkt 3, Izba zarzut ten również uznała za bezpodstawny z uwagi

zarówno na dotychczas przedstawioną argumentację, jak i to, że logicznym następstwem nieuwzględnienia przez Izbę

zarzutu nr 1 jest nieuwzględnienie zarzutu nr 2.

Z przedstawionych powyżej względów, również i ten zarzut Izba uznała za chybiony.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak na wstępie.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 575 PZP, stosownie do wyniku postępowania

oraz na podstawie § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie

szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania

wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Przewodniczący:………………………………….

Uzasadnienie liczy 19 283 znaki.

Dokument w bazie źródłowej