Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej z 29 września 2025 r., sygn. KIO 3733/25

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 3733/25
Rodzaj
Postanowienie

Sędzia: Justyna Tomkowska

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 3733/25

POSTANOWIENIE

z dnia 29 września 2025 roku

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący:

Justyna Tomkowska

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału Stron w dniu 29 września 2025 roku

w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu

​3 września 2025 roku przez wykonawcę Metalzbyt- Hurt Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w

Międzyrzeczu Dolnym (Odwołujący)

w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego – Zespół Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego im. St.

Staszica z siedzibą w Swarożynie

postanawia:

1.Umorzyć postępowanie odwoławcze;

2.nakazać zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych kwoty7 500 zł 00 gr (słownie: siedmiu tysięcy

pięciuset złotych zero groszy) na rzecz Odwołującego - Metalzbyt- Hurt Spółka z ograniczoną

odpowiedzialnością z siedzibą

w Międzyrzeczu Dolnym uiszczonej tytułem wpisu od odwołania;

3.znieść w pozostałym zakresie koszty między Stronami.

​Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodnicząca:

……………………………….

Sygn. akt KIO 3733/25

UZASADNIENIE

Zamawiający: Zespół Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego im. St. Staszica

​z siedzibą w Swarożynie prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia w trybie przetargu nieograniczonego, którego

przedmiotem jest „Dostawa wyposażenia warsztatowego

​i pomiarowego, w ramach przedsięwzięcia pn. „Utworzenie Branżowego Centrum Umiejętności w dziedzinie

ENERGETYKA ODNAW IALNA – BIOENERGETYKA, w Zespole Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego im. Stanisława

Staszica w Swarożynie”, do którego zastosowanie ma ustawa z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych

(t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm., dalej: „ustawa Pzp”).

Dnia 3 września 2025 roku do Prezes Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie, na podstawie art. 513 pkt 1

ustawy Pzp odwołanie w postępowaniu złożył wykonawca Metalzbyt- Hurt Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z

siedzibą w Międzyrzeczu Dolnym dalej jako „Odwołujący”.

Termin na złożenie odwołania został zatem zachowany. Odwołujący uiścił wpis od odwołania w kwocie stosownej

na rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych.

Odwołanie złożono wobec następujących czynności i zaniechań Zamawiającego:

1.Wyboru oferty GRODNO Spółka Akcyjna z siedzibą w Michałowie-Grabinie, (zwanej dalej: GRODNO), jako

najkorzystniejszej w postępowaniu;

2.Odrzucenia oferty Odwołującego;

3.Wyznaczenia terminu na uzupełnienie przedmiotowych środków dowodowych nieadekwatnego do treści wezwania,

uniemożliwiającego Odwołującemu uzupełnienie przedmiotowych środków dowodowych;

4.Zaniechanie przekazania Odwołującemu pisma z dnia 21 sierpnia 2025 r., na które brak odpowiedzi doprowadził do

odrzucenia oferty Odwołującego;

5.Zaniechania odrzucenia oferty GRODNO, mimo że złożone przedmiotowe środki dowodowe nie potwierdzają

spełnienia wymagań określonych w OPZ lub wskazują na niezgodność oferowanego przedmiotu zamówienia z

wymaganiami Zamawiającego lub potwierdzają złożenie oferty wariantowej;

6.Zaniechania wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej w postępowaniu.

Odwołujący zarzucał Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów ustawy Pzp:

1.Art. 16 pkt 1), 2), 3) Ustawy w zw. Z art. 128 ust. 1 poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający

uczciwą konkurencję oraz nierówne traktowanie wykonawców, a to poprzez nieuzasadniony wybór oferty GRODNO jako

najkorzystniejszej, wyznaczenie terminu na złożenie przedmiotowych środków dowodowych nieadekwatnego do treści

wezwania uniemożliwiającego Odwołującemu złożenie przedmiotowych środków dowodowych, nieprzekazanie

Odwołującemu wezwania z dnia 21 sierpnia 2025 r. stanowiącego podstawę odrzucenia oferty Odwołującego przez co

Zamawiający uniemożliwił, jak wynika z uzasadnienia odrzucenia, uzupełnienie przedmiotowych środków dowodowych

Odwołującemu;

2.art. 226 ust. 1 pkt 2) lit c) w zw. z art. 16 pkt 1-3 poprzez odrzucenie oferty Odwołującego w związku z

nieuzupełnieniem przedmiotowych środków dowodowych w odpowiedzi na wezwanie z dnia 21 sierpnia 2025 r., podczas

gdy wezwanie to nie zostało przekazane Odwołującemu, co uniemożliwiło mu uzupełnienie przedmiotowych środków

dowodowych.

3.Art. 226 ust. 1 pkt 5) w zw. z art. 16 poprzez zaniechanie odrzucenia oferty GRODNO, mimo że oferowany przez tego

wykonawcę przedmiot zamówienia nie spełnia warunków zamówienia określonych w dokumentach zamówienia;

4.Art. 226 ust. 1 pkt 3) poprzez zaniechanie odrzucenia oferty GRODNO, mimo że wbrew wymaganiom Zamawiającego,

wykonawca ten złożył ofertę niezgodną z Ustawą;

5.Art. 239 poprzez zaniechanie wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej w postępowaniu.

Odwołujący wnosił o:

1.Uwzględnienie odwołania w całości;

2.Unieważnienie czynności wyboru oferty GRODNO jako najkorzystniejszej w postępowaniu;

3.ponowne przeprowadzenie badania i oceny ofert;

4.unieważnienie czynności odrzucenia oferty Odwołującego;

5.wezwanie do uzupełnienia przedmiotowych środków dowodowych Odwołującego;

6.Odrzucenia oferty GRODNO.

Skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej, wyznaczony do rozpoznania niniejszej sprawy odwoławczej

ustalił i zważył, co następuje:

W aktach sprawy do momentu wydania niniejszego postanowienie nie ujawniono zgłoszenia przystąpienia po

żadnej ze stron. Według informacji przekazanych przez Zamawiającego, zawiadomił on pozostałych wykonawców o

wniesieniu odwołania w dniu 4 września 2025 roku, więc termin na zgłoszenie minął w dniu 8 września 2025 roku.

Odwołujący wykazał interes w korzystaniu ze środków ochrony prawnej. Odwołanie nie zawierało braków

formalnych.

Zamawiający złożył pisemną odpowiedź na odwołanie w dniu 26 września 2025 roku, w której wskazał, że mając

na względzie czynności Zamawiającego z dnia 16 września 2025 r., tj. cofnięcie decyzji o wyborze jako

najkorzystniejszej oferty GRODNO S.A., z czym wiąże się przystąpienie do ponownego badania i oceny ofert, co czyniło

zadość treści odwołania. Zamawiający wnosił o umorzenie postępowania odwoławczego jako bezprzedmiotowego.

Dodatkowo Zamawiający do wniosku załączył informację przekazaną Wykonawcom

​o unieważnieniu czynności wyboru i przystąpieniu do ponownego badania i oceny ofert.

Odwołujący poparł wniosek Zamawiającego.

Mając na uwadze powyższe, Izba zważyła co następuje:

W ocenie Izby nie budzi wątpliwości, iż w przedmiotowej sprawie, w związku

​z dokonanymi czynnościami Zamawiającego może znaleźć zastosowanie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, zgodnie z którym

Izba umarza postępowanie odwoławcze w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny

zbędne.

Zgodnie ze stanowiskiem doktryny Podstawą do umorzenia postępowania jest również stwierdzenie przez Izbę, że

postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Ustawodawca nie doprecyzował, o jakie sytuacje

chodzi. Z pewnością dyspozycją przepisu objęte będą sytuacje utraty bytu prawnego przez stronę odwołania,

​na skutek likwidacji lub śmierci odwołującego. Wydaje się również, że podstawa umorzenia zaistnieje, jeśli zamawiający

przed zakończeniem rozprawy unieważni postępowanie, wówczas spór stanie się bezprzedmiotowy, a ewentualnemu

zaskarżeniu w drodze odwołania będzie podlegała nowa czynność zamawiającego.” (Komentarz Prawo Zamówień

Publicznych, pod red. Marzeny Jaworskiej, Wydawnictwo C. H. Beck, W-wa 2021, str. 1236).

W ocenie Izby do takich sytuacji zalicza się również sytuacja, która zaistniała

​w przedmiotowym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego oraz postępowaniu odwoławczym.

Zamawiający poinformował, że dokonał już czynności unieważnienia wcześniejszych czynności polegających na

wyborze oferty najkorzystniejszej i odrzuceniu oferty Odwołującego, co należy poczytywać za unieważnienie czynności

będącej podstawą wniesienia odwołania, Zamawiający bowiem, razem z uwzględnieniem zarzutów odwołania,

zdecydował się unieważnić czynności będące podstawą złożenia odwołania i dokonać nowych czynności w

prowadzonym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego.

Tym samym przed rozpoczęciem posiedzenia przed Izbą nie istniały już czynności, do których odnosiły się

zarzuty odwołania i których prawidłowość kwestionował Odwołujący. Dla składu orzekającego Izby oznacza to

weryfikację (autokontrolę) wszystkich czynności, które dotychczas podjął w postępowaniu Zamawiający.

Dalej dostrzeżenia wymaga, że w momencie orzekania przez Izbę nie istniał substrat odwołania, będący

podstawą korzystania ze środków ochrony prawnej przez Odwołującego.

​A jednocześnie z dniem anulowania określonych czynności, otwierał się wykonawcom ponownie termin na wniesienie

odwołania odnoszącego się do nowych czynności Zamawiającego.

Aby Izba mogła rozpoznać wniesione odwołanie – musi ono dotyczyć czynności Zamawiającego (art. 513 pkt 1

ustawy Pzp). Zatem na moment wniesienia odwołania musi istnieć substrat zaskarżenia, będący podstawą dla

wykonawcy do wniesienia środka ochrony prawnej. W niniejszej sprawie niewątpliwie substratem zaskarżenia była

czynność Zamawiającego polegająca na ocenie ofert i odrzuceniu oferty Odwołującego.

Następnie dostrzeżenia wymaga, iż zgodnie z treścią art. 552 ust. 1 ustawy Pzp Izba wydając orzeczenie bierze

pod uwagę stan rzeczy ustalony na moment zamknięcia postępowania odwoławczego. Ustawodawca przewidział zatem

sytuację, w której może dojść do zmian w toku postępowania o udzielenie zamówienia – co Izba zobowiązana jest

uwzględnić wydając orzeczenie w sprawie w toku postępowania przed Izbą. Zauważenia również wymaga, że przepisy

ustawy nie zobowiązują Zamawiającego do zawieszenia postępowania o udzielenie zamówienia, wobec wniesionego

odwołania.

Izba wskazuje, że treść art. 552 ust. 1 ustawy Pzp, podobnie jak w przypadku art. 316 § 1 kpc, w myśl którego

podstawą wydania przez sąd wyroku jest stan rzeczy istniejący

​w chwili zamknięcia rozprawy – nakazuje uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego

​w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Ponadto stan rzeczy - o którym mowa jest

​w przepisie art. 552 ust. 1 ustawy Pzp - należy analogicznie - jak w art. 316 § 1 kpc - interpretować jako okoliczności

faktyczne ustalone przed zamknięciem rozprawy oraz stan prawny, tj. obowiązujące przepisy, które mogą stanowić

podstawę rozstrzygnięcia

​(wyrok SN z 25.06.2015 r., sygn. akt: V CSK 535/14, wyrok Sądu Apelacyjnego ze Szczecina z 13.09.2018 r., sygn. akt: I

Aga 159/18).

Rolą ustalenia stanu rzeczy na moment zamknięcia postępowania odwoławczego jest uwzględnienie aktualnego

stanu faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Izba jest więc w takim przypadku zobowiązania uwzględnić

czynności Zamawiającego, które miały miejsce po wniesieniu odwołania, do czasu wydania orzeczenia w sprawie.

​S koro Zamawiający dokonał nowych czynności, tym samym czynność stanowiąca podstawę wniesienia środka ochrony

prawnej przestała istnieć. Zaskarżenie czynności, która

​w kształcie wskazanym w odwołaniu już nie istnieje, nie daje podstaw Izbie do stwierdzenia naruszenia przepisów przez

Zamawiającego i nie może być podstawą do wydania orzeczenia merytorycznego. Uznać w takiej sytuacji w ocenie

składu orzekającego Izby należy, iż prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego jest bezcelowe, czyli jak

stanowi przepisu ustawy Pzp – zbędne. Jest to przesłanka umożliwiająca umorzenie postępowania odwoławczego i

zdaniem Izby może być ona wykorzystywana właśnie

​w podobnych sytuacjach. W innym wypadku bowiem odwołanie podtrzymywane przez Odwołującego podlegałoby

oddaleniu jako bezzasadne wobec nieistniejącej czynności Zamawiającego. Orzekanie przez Izbę wobec nowych

czynności Zamawiającego nie może mieć miejsca, gdyż wykraczałoby poza ramy postępowania odwoławczego, które

wyznacza treść wniesionego odwołania. Jednocześnie wynik czynności ponowionych przez Zamawiającego będzie

stanowił podstawę do korzystania ze środków prawnych przez Wykonawców po jego ogłoszeniu w postępowaniu o

udzielenie zamówienia publicznego.

W konsekwencji mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy, orzeczono jak

​w sentencji, na podstawie przepisu art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, umarzając postępowanie odwoławcze.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 Pzp w zw.

z § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania

odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U.

z 2020 r., poz. 2437) z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości na

skutek stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne, koszty o których

mowa w § 5 pkt 2, znosi się wzajemnie.

Na podstawie art. 574 Pzp Izba orzekała o dokonaniu zwrotu Odwołującemu uiszczonego wpisu, o czym

orzeczono w pkt 2 sentencji orzeczenia.

W tym stanie rzeczy Izba na podstawie art. 568 pkt 2) ustawy Pzp umorzyła postępowanie odwoławcze,

orzekając w formie postanowienia na podstawie art. 553 zd. 2 ustawy Pzp.

Przewodnicząca:.

.........................................

Uzasadnienie liczy 13 149 znaków.

Dokument w bazie źródłowej