Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 3 października 2025 r., sygn. KIO 3611/25

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 3611/25
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Piotr Kozłowski

Treść orzeczenia

Sygn. akt KIO 3611/25

Warszawa, 3 października 2025 r.

WYROK

Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Piotr Kozłowski

Protokolant: Tomasz Skowroński

po rozpoznaniu na rozprawie 1 października 2025 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej 26 sierpnia 2025 r.

przez wykonawcę: Zakład Usług Budowlanych „D.” sp.j. z siedzibą w Zaborzu [„Odwołujący”]

w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. Budowa parkingu przy dworcu PKP w BrzeszczachJawiszowicach (SZP.271.14.2025).

prowadzonym przez zamawiającego: Gmina Brzeszcze [„Zamawiający”]

orzeka:

1.Uwzględnia odwołanie w zakresie zarzutu nr 1 i nakazuje Zamawiającemu unieważnienie wyboru

najkorzystniejszej oferty i odrzucenie na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz c Ustawy z dnia 11 września

2019 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.) oferty Przedsiębiorstwa

Budowlano-Usługowego „ELBUD” B.L. z siedzibą w Brzeszczach jako złożonej przez wykonawcę, który nie

wykazał spełniania warunku udziału dotyczącego doświadczenia określonego w rozdziale XIII pkt 2.1. lit. d)

lit. (a) SWZ.

2.Oddala odwołanie w zakresie zarzutu nr 2.

3.Kosztami postępowania odwoławczego obciąża Zamawiającego, tj.:

1)zalicza w poczet tych kosztów kwotę 10000 zł 00 gr (słownie: dziesięć tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną

przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset

złotych zero groszy) uzasadnionych kosztów Odwołującego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika,

2)zasądza od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kwotę 13600 zł 00 gr (słownie: trzynaście tysięcy sześćset

złotych zero groszy).

Na niniejsze orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa

Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych.

​U z a s a d n i e n i e

Gmina Brzeszcze {dalej: „Gmina” lub „Zamawiający”} prowadzi na podstawie Ustawy z dnia 11 września 2019 r. –

Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.) {dalej również: „ustawa pzp”, „ustawa Pzp”, „pzp”,

„Pzp”} w trybie podstawowym postępowanie o udzielenie zamówienia na roboty budowlane pn. Budowa parkingu przy

dworcu PKP w Brzeszczach-Jawiszowicach (SZP.271.14.2025).

Ogłoszenie o tym zamówieniu 9 czerwca 2025 r. zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych pod nr

00269086.

Wartość tego zamówienia jest poniżej progów unijnych.

21 sierpnia 2025 r. Zamawiający zawiadomił drogą elektroniczną o wyborze jako najkorzystniejszej oferty złożonej

przez Przedsiębiorstwo Budowlano-Usługowe „ELBUD” B.L. z siedzibą w Brzeszczach{dalej również: „Elbud” lub

„B.L.”}.

26 sierpnia 2025 r. Zakład Usług Budowlanych „D.” sp.j. z siedzibą w Zaborzu {dalej: „Dębowski” lub „Odwołujący”}

wniósł odwołanie od powyższych czynności.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu następujące naruszenia przepisów ustawy pzp:

1.Art. 226 ust. 1 pkt 5 – przez zaniechanie odrzucenia oferty Elbudu, której treść jest niezgodna z warunkami

zamówienia.

2.Art. 226 ust. 7 i art 16 w zw. ze złożeniem oferty w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy z

dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i w zw. z art. 355 § 2 Kodeksu cywilnego – przez

zaniechanie odrzucenia oferty zawierającej nieprawdziwe oświadczenie i dokument w postaci protokołu odbioru robót,

a także złożone następnie dwie referencje dotyczące tej samej inwestycji o różnym przedmiocie wykonanych robót,

przy jednoczesnej rażąco niskiej cenie oferty.

3.Art. 224 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 6 – przez zaniechanie odrzucenia oferty Elbudu w sytuacji niezłożenia przez

niego wyjaśnień lub złożenia wyjaśnień niepełnych, które nie uzasadniają podanej w ofercie ceny. Zamawiający

udostępniając dokumenty przetargowe Odwołującemu, załączył pismo Zamawiającego o wezwaniu Wykonawcy do

wyjaśnienia rażąco niskiej ceny. Natomiast folder określony jako odpowiedź Wykonawcy, Zamawiający przesłał jako

folder „pusty” nie zawierający żadnej treści ani pism. Stąd domniemanie, że Wykonawca nie udzieli odpowiedzi i

przesłanka dotycząca odrzucenia oferty Wykonawcy jest zasadna [całość uzasadnienia tego zarzutu w oryginalnej

pisowni].

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:

1.Unieważnienia wyboru najkorzystniejszej oferty.

2.Powtórzenia badania i oceny ofert.

3.Odrzucenia oferty Elbudu.

4.Wyboru oferty D. jako najkorzystniejszej.

W uzasadnieniu odwołania sprecyzowano powyższe zarzuty przez podniesienie okoliczności faktycznych i

prawnych, które wzięto pod uwagę i odzwierciedlono dalej w zakresie, który miał znaczenie dla rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na odwołanie z 29 września 2025 r. Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania, podnosząc

okoliczności faktyczne i argumentację prawną, jak to poniżej zrelacjonowano, jeżeli miało to znaczenie dla sprawy.

Izba ustaliła, co następuje:

W ramach warunku udziału dotyczącego doświadczenia określonego w rozdziale XIII pkt 2.1. lit. d) lit. (a) SW Z

wymagane było wykazanie przez wykonawcę, że wykonał :..w okresie ostatnich pięciu łat przed upływem terminu

składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy to w tym okresie, co najmniej: a/ 2 roboty budowlane,

z których każda polegała na wykonaniu co najmniej jednego rodzaju robót: budowy, przebudowy, rozbudowy parkingu dla

samochodów osobowych o liczbie co najmniej 100 miejsc postojowych.

Zauważyć wypada, że nie przypadkiem w przepisach Prawa zamówień publicznych czy Prawa budowlanego

mowa jest o „robotach budowlanych” w liczbie mnogiej, gdyż rzeczownik „roboty” użyty jest tu w znaczeniu zbiorowych

prac mających na celu realizowanie jakiegoś przedsięwzięcia, w tym przypadku budowlanego. Natomiast rzeczownik

„robota” w liczbie pojedynczej występuje tylko języku potocznym i może oznaczać: 1) zespół czynności podejmowanych

w celu wykonania czegoś, 2) rezultat czyjejś pracy, czyjegoś działania, 3) pracę jako źródło zarobku, 4) miejsce

zatrudnienia [patrz Słownik języka polskiego dostępny na ]. Stąd, nie licząc cytatów, wszędzie indziej jest mowa o

„robotach budowalnych” jako jedynej formy poprawnej językowo.

8 lipca 2025 r. Zamawiający wezwał Elbud, jako wykonawcę, którego ofertę ocenił najwyżej, m.in. do złożenia

podmiotowych środków dowodowych potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu.

W odpowiedzi na potwierdzenie powyżej przywołanego warunku udziału Elbud złożył, sporządzony wg wzoru z

załącznika nr 6, Wykaz robót obejmujący dwa przedsięwzięcia budowlane, w tym drugie opisane jako: Budowa obiektu

lekkoatletycznego i boiska do piłki nożnej przy Powiatowym Zespole nr 2 Szkół Ogólnokształcących Mistrzostwa

Sportowego i Technicznych w Oświęcimiu – m.in. 105 miejsc postojowych, wykonaną w okresie: 16.02.2023-23.07.2024

r. Na potwierdzenie należytego wykonania tych robót z należytą starannością Elbud załączył opatrzony podpisem

elektronicznym B.L. skan dokumentu pn. „Protokół odbioru końcowego robót sporządzony w dniu 23.07.2024 r.”, w pkt 5.

wskazujący, że inwestycja ta obejmowała m.in. 105 miejsc postojowych, przy czym z pkt 13. i 15. wynika komisyjne

dokonanie odbioru robót objętych zawartą umową bez uwag jako dobrze wykonanych.

18 lipca 2025 r. Dębowski przesłał Zamawiającemu pismo Powiatu Oświęcimskiego z tej daty, w którym ten

zamawiający stwierdził, że [pisownia oryginalna]: ...przedłożony przez firmę „ELBUD” protokół odbioru końcowego robót

zawiera niezgodności z rzeczywistym zakresem wykonanych prac oraz z samym tokiem prac odbiorowych.

Nieprawidłowości dotyczą nie tylko wskazanej w protokole liczby miejsc postojowych, ale również co najważniejsze

samego wyniku prac komisji odbiorowej. W załączeniu przekazuję kopię protokołu odbioru końcowego robót z dnia

12.07.2024r. oraz kopię protokołu odbioru usterek z dnia 23.07.2024r. W związku z powyższym, dokument złożony przez

wykonawcę nie może zostać uznany za wiarygodny ani autentyczny środek dowodowy potwierdzający spełnienie

warunków udziału w postępowaniu przetargowym.

Do odwołania załączono również pismo Powiatu Oświęcimskiego z 22 sierpnia 2025 r. w którym wprost wskazano,

że w ramach tej inwestycji wykonano: 54 miejsca postojowe prostopadłe dla samochodów osobowych o wymiarach 5,00

x 2,50 m, 4 miejsca postojowe prostopadłe dla osób niepełnosprawnych o wymiarach 5,00 x 3,60 m i 1 miejsce

postojowe dla autobusu o wymiarach 19,00 x 3,00 m.

30 lipca 2029 r. (pismem datowanym na 29 lipca 2025 r.) Zamawiający wezwał Elbud do złożenia wyjaśnień

odnośnie poddanego w wątpliwość przez D. protokołu odbioru końcowego robót.

W odpowiedzi z 5 sierpnia 2025 r. B.L. ograniczył się do wyjaśnienia że [pisownia oryginalna]: …protokół został

załączony omyłkowo i nie stanowi odzwierciedlenia realizacji prac jakie były prowadzone w ramach zadania

inwestycyjnego pn. „Budowa obiektu lekkoatletycznego i boiska do piłki nożnej przy Powiatowym Zespole nr 2 Szkół

Ogólnokształcących Mistrzostwa Sportowego i Technicznych w Oświęcimiu". W wyniku wskazanej omyłki, podczas

kompletowania dokumentacji niezbędnej do złożenia oferty, załączono wersję roboczą w/w protokołu.

Ponadto w drugim akapicie tego pisma oświadczył, co następuje [pisownia oryginalna]: Czyniąc zadość

obowiązkowi przedłożenia właściwej referencji, która zgodnie z zamysłem były przeznaczone do wykazania kwalifikacji w

ramach niniejszego postępowania, w załączeniu przedkładam Referencje z dnia 18 maja 2025 r., od P.P.H.U „PROMET”

Sp. J. {dalej: „Promet”}.

Do wyjaśnień faktycznie załączono referencje Prometu z 18 maja 2025 r., potwierdzające, że w okresie od 1 marca

do 30 kwietnia 2024 r. Elbud na terenie zakładów Prometu [pisownia oryginalna]: …nawierzchnie utwardzone z brukowej

kostki betonowej oraz betonu, o powierzchni ogółem 2 700 m2, obejmujące drogi dojazdowe – 1 300 zm2 oraz miejsca

postojowe (parkingowe) w ilości 112 szt – 1 400 m2.

8 sierpnia 2025 r. Zamawiający, wskazując, że działa na podstawie art. 128 ust. 1 ustawy pzp, wezwał Elbud do

uzupełnienia dokumentów, o których mowa w art. 125 ust. 1 pzp, tj. wykazu robót budowlanych według wzoru z

załącznika nr 6 do SW Z wraz z załączeniem dowodów określających, czy te roboty budowlane zostały wykonane

należycie, w szczególności wykonane zgodnie z przepisami prawa budowlanego i prawidłowo ukończone, tj. referencji

bądź innych dokumentów wystawionych przez podmiot, na rzecz którego roboty budowlane były wykonywane.

Jednocześnie, po przytoczeniu brzmienia warunku określonego w rozdziale XIII pkt 2.1. lit. d) lit. (a) SW Z (z

wytłuszczeniem fragmentu wskazującego na budowę, przebudowę lub rozbudowę parkingu na co najmniej 100 miejsc

postojowych) i skonstatowaniu, że roboty budowlane wykonane na rzecz Powiatu Oświęcimskiego nie spełniają tego

warunku, zamieścił dwa akapity w następującym brzmieniu [pisownia oryginalna]:

Zamawiający nadmienia również, że w budowa, przebudowa, rozbudowa parkingu o liczbie co najmniej 100 miejsc

postojowych nie jest równoznaczna z wykonaniem utwardzenia terenu obejmującego miejsca postojowe (parkingowe). W

świetle obowiązujących przepisów prawa budowa, przebudowa lub rozbudowa parkingu o liczbie większej niż 10 miejsc,

przede wszystkim wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, które przy wykonaniu utwardzenia terenu nie jest

wymagane. Oprócz tego, konieczne jest opracowanie projektu budowlanego, uwzględniającego minimalne odległości

miejsc postojowych, szerokość dróg manewrowych i oznakowanie. Ważne jest również, aby parking spełniał wszelkie

wymogi techniczne i prawne, w tym dotyczące bezpieczeństwa i dostępności.

Przedłożone przez Wykonawcę w ramach wyjaśnień referencie dotyczą wykonania nawierzchni utwardzonej i tym

samym nie są zgodne z warunkami udziału określonymi w Specyfikacji Warunków Zamówienia (Rozdział XIII ust. 2 pkt d)

ppkt (a) specyfikacji).

W odpowiedzi 12 sierpnia 2025 r. Elbud przesłał Wykaz robót zmieniony w zakresie poz. nr 2, gdzie tym razem

pojawiło się jako wykonane w okresie 01.03.2024-30.04.2025 następująco opisane przedsięwzięcie [pisownia oryginalna]:

Budowa parkingu z brukowej kostki betonowej, dla samochodów osobowych w ilości 112 szt., wraz z drogami

dojazdowymi. Do wykazu załączył ponownie referencję Prometu z 18 maja 2025 r., ale tym razem zawierającą powyżej

zacytowane sformułowanie.

14 sierpnia 2025 r. Zamawiający wystąpił do Prometu o wyjaśnienie, [pisownia oryginalna] …które z

przedstawionych przez firmę P.B.-U. „ELBUD” B.L. dokumentów/referencji jest prawidłowe i zgodne z autentycznie

wykonanymi pracami.

Pismem z 19 sierpnia 2025 r. Promet odpowiedział, że [pisownia oryginalna]: …referencje wystawione w dniu

18.05.2025 dla (…) „ELBUD” – B.L. z siedzibą w Brzeszczach(…), w dwóch różnych treściach, zostały wystawione na

prośbę Wykonawcy, dla zrealizowanych przez tę firmę, różnych procesów przetargowych zamówień publicznych i

prywatnych. W związku z powyższym, zaświadcza się, iż każde z referencji jest prawidłowe i dotyczy zrealizowanego dla

Naszej firmy zadania.

21 sierpnia 2025 r. Zamawiający wybrał ofertę Elbudu jako najkorzystniejszą.

W powyższym zakresie stan faktyczny sprawy należy uznać za niesporny, bo wynikający wprost z dokumentacji

postępowania prowadzonego przez Zamawiającego, w tym z SW Z oraz innych omówionych powyżej dokumentów

sporządzonych przez Zamawiającego [wezwania do wyjaśnień (także do innych zamawiających) i do uzupełnienia],

Elbud [pierwotny i poprawiony wykaz robót, złożone wyjaśnienia i załączane trzykrotnie referencje], D. [pisma kierowane

do Zamawiającego i Powiatu Oświęcimskiego] oraz podmioty trzecie [zamawiających] w toku badania przez

Zamawiającego, czy Elbud spełnia warunek udziału w postępowaniu dotyczący doświadczenia, tj. czy złożone przez

tego ostatniego w tym celu podmiotowe środki dowodowe to wykazują.

Jednakże kluczowe znaczenie dla niniejszej sprawy mają wynikające z powyżej opisanego przebiegu badania

spełniania warunku udziału określonego w rozdziale XIII pkt 2.1. lit. d) lit. (a) SW Zfakty, że nie tylko Elbud wprowadził w

błąd Zamawiającego, z którego ten został wyprowadzony wyłącznie dzięki aktywności D., ale Zamawiający umożliwił

Elbudowi zamianę nieprawdziwych informacji na inne, których prawdziwość również jest wątpliwa, i to w wyniku de facto

wielokrotnego uzupełniania podmiotowych środków dowodowych na potwierdzenie tej samej okoliczności. W odpowiedzi

na wezwanie do wyjaśnienia pierwotnie złożonego wykazu robót i protokołu odbioru dotyczących inwestycji w

Oświęcimiu Elbud złożył nie tylko wyjaśnienia, ale z własnej inicjatywy złożył referencje dotyczące innego

przedsięwzięcia. O ile wiarygodność złożonych wyjaśnień jest wątpliwa, o tyle wynika z nich, że Elbud doskonale zdawał

sobie sprawę z faktu niewykazania spełnienia warunku dotyczącego doświadczenia wykonawcy, gdyż w przeciwnym

razie nie złożyłby tych referencji. Z kolei Zamawiający, nie tylko przeszedł do porządku dziennego nas tym, że został

wprowadzony przez Elbud w błąd, ale wezwał go do de facto poprawienia lub zastąpienia inną tej już złożonej w wyniku

uzupełnienia referencji oraz adekwatnego dostosowania wykazu robót. Tymczasem Zamawiający mógł co najwyżej

wezwać do zmiany pierwotnego wykazu robót ze wskazaniem, że według jego ustaleń dotychczasowa poz. nr 2 nie

spełnia odnośnego warunku udziału. Innymi słowy, Zamawiający nie powinien w ogóle odnosić się do referencji, do której

złożenia nie wzywał, aby dochować zasady jednokrotności wezwania w zakresie tej samej okoliczności. Natomiast

Zamawiający umożliwił Elbudowi dwukrotne złożenie referencji dotyczącej tej samej inwestycji, a także dostosowanie

treści wykazu do drugiej wersji tej referencji. Niezależnie od tego Zamawiający ponownie dał się wprowadzić w błąd,

bezkrytycznie akceptując dostosowywanie treści podmiotowych środków dowodowych do treści warunku udziału, gdyż

na podstawie enigmatycznych wyjaśnień udzielonych przez Promed nie sposób stwierdzić, czy zrealizowane na jego

rzecz przez Elbud roboty budowlane obejmowały budowę parkingu czy tylko utwardzonego placu. Innymi słowy, nawet

abstrahując od umożliwienia Elbudowi wielokrotnego uzupełniania podmiotowych środków dowodowych, wątpliwe jest,

czy wymieniona poz. nr 2 wykazu robót dotyczy wymaganego w treści warunku doświadczenia w budowie parkingu na

co najmniej 100 samochodów osobowych.

Jednocześnie podkreślić należy, że podstawa faktyczna zarzutu w uzasadnieniu odwołania została oparta na

rzeczywistym przebiegu badania spełniania warunku udziału dotyczącego doświadczenia wykonawcy, a odwołanie

dotyczy zaniechania przez Zamawiającego odrzucenia oferty Elbudu za niewykazanie spełnienia tego warunku. Nie ma

zatem znaczenia, że na wstępie odwołania literalnie został wskazany jako naruszony przez Zamawiającego art. 226 ust.

1 pkt 5 ustawy pzp. Brak wymienia w ramach zwięzłego określenia zarzutu art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b czy c ustawy pzp ,

nie ma znaczenia w sytuacji, gdy w rzeczywistości taka kwalifikacja prawna w ustalonych powyżej okolicznościach jest

oczywista. Przede wszystkim sformułowanie zarzutu na wstępie wraz z okolicznościami opisanymi w ramach jego

uzasadnienia nie pozostawia wątpliwości, że zarzut zawarty w odwołaniu dotyczy zakwestionowana zaniechania

odrzucenia oferty Elbudu jako wykonawcy, który nie wykazał spełnienia warunku udziału określonego w rozdziale XIII pkt

2.1. lit. d) lit. (a) SWZ.

Poza wszelkim sporem jest fakt, że Zamawiający nie przewidział w tym postępowaniu fakultatywnych podstaw

wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy pzp.

Ponieważ Elbud na wezwanie Zamawiającego złożył wyjaśnienia dotyczące ceny, zarzut z pkt 3. petitum

odwołania, zresztą bez rozwinięcia w ramach uzasadnienia odwołania, jest bezprzedmiotowy.

Izba zważyła, co następuje:

Normy prawne wynikające z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b-c ustawy pzp nakazują zamawiającemu odrzucenie oferty,

jeżeli została złożona przez wykonawcę niespełniającego warunków udziału w postępowaniu lub takiego, który nie złożył

w przewidzianym terminie m.in. podmiotowego środka dowodowego potwierdzającego spełnianie warunku udziału w

postępowaniu. Przy czym skoro na wykonawcy spoczywa ciężar udowodnienia spełniania warunków udziału w

postępowaniu za pomocą określonych środków dowodowych, również w przypadku niepodołania temu formalnemu

obowiązkowi, wykonawcę należ uznać za niespełniającego tych warunków. Innymi słowy, zamawiający ma uprawnienie i

obowiązek wykluczenia z postępowania wykonawcy, gdy stwierdzi, że złożone, uzupełnione lub poprawione w wyniku

wezwania w trybie art. 128 ust. 1 pzp podmiotowe środki dowodowe nie potwierdzają spełnienia tych warunków, czy to

ze względu na niewłaściwą treść, czy z powodu niedochowania wymaganej formy, względnie z obu tych powodów

jednocześnie. Nie ma przy tym znaczenia, czy wykonawca obiektywnie rzecz biorąc mógłby spełnić te warunki, gdyby

złożył inne, inaczej sformułowane lub we właściwej formie dokumenty lub oświadczenia.

S koro de lege lata ustawodawca zrezygnował z przesłanki niewykazania spełniania warunków udziału w

postępowaniu, obecnie najbardziej zbieżny zakres zastosowania ma norma wynikająca z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c.

Hipoteza tej normy obejmuje bowiem sytuację niezłożenia przez wykonawcę w przewidzianym terminie, czyli m.in.

zakreślonym w stosownym wezwaniu zamawiającego, podmiotowego środka dowodowego potwierdzającego spełnianie

warunków udziału w postępowaniu. Gdyby w tym kazuistycznie sformułowanym przepisie chodziło tylko o niezłożenie w

ogóle podmiotowego środka dowodowego, zbędne byłoby dookreślenie, że chodzi o niepotwierdzający spełnienia

warunków podmiotowy środek dowodowy. Odmiennie niż w innych przepisach ustawy pzp, gdzie mowa jest o

podmiotowym środku dowodowym na potwierdzenie spełniania warunków udziału w postępowaniu (por. brzmienie art.

124 pkt 2 ustawy pzp) czy podmiotowym środku dowodowym [żądanym] w celu potwierdzenia spełniania przez

wykonawcę warunków udziału w postępowaniu (por. § 9 ust. 1 rozporządzenia wydanego na mocy delegacji z art. 128

ust. 6 ustawy pzp). Tym niemniej rezygnacja ustawodawcy z jednoznacznego rozróżnienia niespełniania od

niewykazania spełniania warunku udziału spowodowała w praktyce, że wielu zamawiających na wszelki wypadek w obu

tych sytuacjach wskazuje jako podstawę prawną zarówno lit. b, jak i c art. 226 ust. 1 pkt 2 ustawy pzp, tak jak uczynił to

również Zamawiający w zawiadomieniu o odrzuceniu oferty Odwołującego.

W ustalonych powyżej okolicznościach potwierdził się zarzut dotyczący bezprawnego zaniechania przez

Zamawiającego art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz c ustawy pzp, gdyż pomimo zaistnienia okoliczności objętej hipotezą tej

normy prawnej, tj. z uwagi na niewykazanie spełniania przez wykonawcę, pomimo umożliwienia mu uzupełnienia

podmiotowych środków dowodowych (tj. złożonych na wezwanie w trybie art. 274 ust 1 ustawy pzp) w trybie art. 128 ust.

1 ustawy pzp, Zamawiający zaniechał odrzucenia oferty, którą zamiast tego wybrał jako najkorzystniejszą. Przy czym

Zamawiający rażąco naruszył normę wynikającą z art. 128 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 1-3 ustawy pzp.

Według art. 266 ustawy do postępowań poniżej progów unijnych znajduje zastosowanie m.in. art. 128 ust. 1 ustawy

pzp. Z tego ostatniego przepisu wynika w szczególności, że jeżeli wykonawca nie złożył podmiotowych środków

dowodowych, są one niekompletne lub zawierają błędy, zamawiający wzywa wykonawcę odpowiednio do ich złożenia,

poprawienia lub uzupełnienia w wyznaczonym terminie, chyba oferta wykonawcy podlega odrzuceniu z innego powodu

lub zachodzą przesłanki unieważnienia postępowania.

Nie było przedmiotem sporu, że aktualność zachowuje wypracowana w doktrynie i orzecznictwie zasada

jednokrotności stosowania procedury z art. 128 ust 1 ustawy pzp, co służy zachowaniu zasad równego traktowania,

uczciwej konkurencji, przejrzystości i proporcjonalności.

Przepis art. 128 ust. 1 ustawy pzp jest bowiem transpozycją do polskiego porządku prawnego regulacji unijnej,

ujętej w art. 56 ust. 3 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie

zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/W E (Dz.U. L 94 z 28.3.2014 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem,

jeżeli informacje lub dokumentacja, które mają zostać złożone przez wykonawców, są lub wydają się niekompletne lub

błędne, lub gdy brakuje konkretnych dokumentów, instytucje zamawiające mogą – chyba że przepisy krajowe wdrażające

niniejszą dyrektywę stanowią inaczej – zażądać, aby dani wykonawcy złożyli, uzupełnili, doprecyzowali lub skompletowali

stosowne informacje lub dokumentację w odpowiednim terminie, pod warunkiem że takie żądania zostaną złożone przy

pełnym poszanowaniu zasad równego traktowania i przejrzystości.

W orzecznictwie Izby następująco rozumie się wspomnianą zasadę jednokrotności wezwania w trybie art. 128 ust.

1 ustawy pzp.

Przy czym zgodnie z wypracowanym w doktrynie i orzecznictwie jednolitym stanowiskiem (na tle analogicznej

regulacji zamieszczonej poprzednio w art. 26 ust. 3 pzp. z 2004 r.) taka procedura uzupełnienia lub poprawienia

dokumentów może być, z uwagi na zasady równego traktowania wykonawców i uczciwej konkurencji, zastosowana tylko

jednokrotnie w odniesieniu do tego samego braku pierwotnie złożonych oświadczeń lub dokumentów [zob. uzasadnienie

wyroku z 16 grudnia 2021 r. sygn. akt KIO 3511/21].

W szczególności na uwagę zasługuje wyrok z 13 listopada 2024 r. sygn. akt KIO 3962/24, w którego uzasadnieniu

trafnie wywiedziono, co następuje: (…) Zasada jednokrotności wezwania oznacza procedura wezwania wykonawcy w

trybie art. 128 ust. 1 ustawy Pzp ma charakter jednokrotny. Oczywistym jest, że wykonawca wzywany jest do

uzupełnienia lub poprawienia podmiotowych środków dowodowych, innych dokumentów lub oświadczeń składanych w

postępowaniu w określonym zakresie tylko raz i tylko raz może je uzupełnić lub poprawić, a nie jak chce Odwołujący raz

uzupełnić i raz poprawić. Umożliwienie Odwołującemu po raz kolejny uzupełnienie informacji z Krajowego Rejestru

Karnego członków zarządu stawiałoby Odwołującego w uprzywilejowanej sytuacji względem innych wykonawców, którzy w

sposób poprawny złożyli wymagane przez Zamawiającego dokumenty. W konsekwencji doprowadziłoby to do naruszenia

jednej podstawowych zasad zamówień publicznych, tj. zasady równego traktowania wykonawców.

Jak powyżej ustalono, Zamawiający błędnie uznał, że tylko raz doszło do skorzystania przez wykonawcę z

uprawnienia wynikającego z art. 128 ust. 1 ustawy pzp w odniesieniu do tego samego braku, tj. niewykazania spełniania

warunku udziału dotyczącego doświadczenia wykonawcy.

W konsekwencji Zamawiający naruszył również art. 16 pkt 1-3 ustawy pzp, gdyż nie przeprowadził postępowania z

zachowaniem zasad uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, przejrzystości i proporcjonalności.

Zgodnie z art. 109 ust. 1 ustawy pzp z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może o wykluczyć

wykonawcę, który w wyniku: wg pkt 8 – zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w

błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria

selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie

zamówienia, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków

dowodowych; wg pkt 10 – lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd, co mogło mieć

istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Przy czym

według art. 109 ust. 2 ustawy pzp jeżeli zamawiający przewiduje wykluczenie wykonawcy na podstawie ust. 1, wskazuje

podstawy wykluczenia w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia. Jednocześnie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a

ustawy pzp nakazuje zamawiającemu odrzucić ofertę, jeżeli została złożona przez wykonawcę podlegającego

wykluczeniu z postępowania. Niezależnie od tego art. 109 ust. 3 ustawy pzp wprost wskazuje, że m.in. w przypadkach, o

których mowa w ust. 1 pkt 8 i 10, zamawiający może nie wykluczać wykonawcy, jeżeli wykluczenie byłoby w sposób

oczywisty nieproporcjonalne. Z kolei art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy pzp stanowi, że zamawiający odrzuca ofertę

wykonawcy, jeżeli została złożona w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia

1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Z uwagi na poniższe uwarunkowania prawne w ustalonych powyżej okolicznościach, pomimo wielokrotnego

wprowadzenia w błąd Zamawiającego przez wykonawcę, nie mogło zostać uwzględnione żądanie nakazania odrzucenia

wybranej oferty także na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy pzp, tj. jako złożonej w warunkach czynu nieuczciwej

konkurencji w rozumieniu odnośnej ustawy o jej zwalczaniu.

Jak trafnie wywiódł Sąd Okręgowy w Warszawie jako Sąd Zamówień Publicznych w uzasadnieniu wyroku z 28

lutego 2025 r. sygn. akt XXIII Zs 2/25 [pisownia oryginalna]:

(…)

Katalog fakultatywnych przesłanek wykluczenia został zasadniczo dostosowany do listy przesłanek wskazanych w

art. 57 ust. 4 dyrektywy klasycznej. W ocenie Sądu, sprzeczna z art. 57 ust. 4 lit h) dyrektywy klasycznej jest zatem

wykładnia, zgodnie z którą pomimo braku przewidzenia w dokumentach zamówienia fakultatywnej przesłanki wykluczenia

wykonawcy, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp, złożenie informacji nieprawdziwych/ niepotwierdzających

spełnienia warunku udziału w postępowaniu stanowi podstawę odrzucenia oferty wykonawcy na podstawie art. 16 Pzp w

zw. z art. 3 uznk i uniemożliwia wezwanie takiego wykonawcy do uzupełnienia dokumentów na podstawi art. 128 ustawy

Pzp.

Art. 109. ust 1 pkt 10 ustawy Pzp stanowi, że z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć

wykonawcę: który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd, co mogło mieć

istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Wedle ust. 2 tego

przepisu jeżeli zamawiający przewiduje wykluczenie wykonawcy na podstawie ust. 1, wskazuje podstawy wykluczenia w

ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia. W rezultacie swoboda Zamawiającego w przedmiocie

uwzględnienia, bądź nie uwzględnienia przesłanek fakultatywnych wykluczenia w danym zamówieniu występuje tylko do

etapu unormowania warunków udziału w postępowaniu i ich ogłoszenia w zakresie SWZ.

Natomiast jeśli zamawiający nie przewidzi możliwości danego wykluczenia fakultatywnego w ogłoszeniu o

zamówieniu, to nawet w przypadku zaistnienia przesłanki fakultatywnej opisanej w ustawie Pzp, nie jest uprawniony do

wykluczenia konkretnego wykonawcy w oparciu o szeroko rozumiane przesłanki w tym na podstawie innych ustaw. Takie

działanie, nie tylko pozostawałoby w sprzeczności z przepisami prawa, lecz także godziłoby w zasadę przejrzystości wykonawca po zapoznaniu się z treścią ogłoszenia i dokumentacją zamówienia musi umieć stwierdzić, czy odpowiada

warunkom udziału, czy nie podlega wykluczeniu i czy jest w stanie złożyć ofertę na warunkach oczekiwanych przez

zamawiającego – nie podlegającą odrzuceniu. Jasność i jednoznaczność procedur udzielania zamówień publicznych

stanowi bowiem podstawową gwarancję zachowania zasad uczciwej konkurencji oraz równego traktowania. Podkreślić

należy, że wymóg zachowania przejrzystości dotyczy zarówno informacji o zamiarze udzielenia zamówienia, jak i

informacji dotyczących przebiegu postępowania i podejmowanych w jego ramach decyzjach. Tak rozumiana zasada

przejrzystości wypływa z zasady równości i jest ściśle związana z zasadą pewności prawa, przez co przede wszystkim

należy rozumieć przewidywalność działań instytucji zamawiających.

Tymczasem, stanowisko skarżącego dopuszcza „prześwietlanie” ofert konkurencji w świetle wszystkich przepisów

prawa – i umożliwienie zamawiającym wykluczanie wykonawców/odrzucanie ich ofert w oparciu o niespełnianie wymogów

nieujawnionych na wcześniejszym etapie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, natomiast przewidzianych w

każdym dowolnym akcie prawa powszechnie obowiązującego w Polsce, bez względu na jego faktycznych związek z

danym zamówieniem.

Odnosząc się zaś ściśle do zarzutów skargi, podkreślić należy, że skoro w ogłoszeniu o zamiarze udzielenia

zamówienia i dokumentacji zamówienia Zamawiający nie zawarł konkretnej, fakultatywnej przesłanki wykluczenia, to

obejściem przepisów na niekorzyść innych wykonawców, niż skarżący, byłoby zastosowanie w tym przypadku art. 226

ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp który stanowi, że Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli została złożona w warunkach czynu

nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Jak wskazuje się w orzecznictwie, zasada proporcjonalności to zachowanie adekwatne do danej sytuacji, tym

samym musi być ono właściwe w okolicznościach danej sprawy, co oznacza, że podejmowane działania muszą

odpowiadać założonym celom (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 14 marca 2017 r., KIO 371/17). W tym zakresie

wielokrotnie wypowiadały się organy orzecznicze takie jak Trybunał Europejski ora Trybunał Konstytucyjny i choć tezy

ujęte w orzeczeniach tych organów dotykają innego poziomu normatywnego, jakim jest zgodność przepisów bezwzględnie

obowiązującego prawa i norm usytuowanych hierarchicznie znacznie wyżej to mają one charakter uniwersalny i pozwalają

bez trudu na ich przeniesienie na poziom oceny zaistnienia przesłanek wykluczenia wykonawcy z postępowania o

udzielenie zamówienia publicznego. Samo rozumienie zasady proporcjonalności pozostaje bowiem bardzo zbliżone,

niezależnie od punktu odniesienia, dla którego jest ona oceniana i konstruowana. Zatem wypracowane w orzecznictwie

obu Trybunałów metody oceny i badania spełnienia zasady proporcjonalności mogą być z powodzeniem stosowane i

przeniesione na poziom zupełnie niższy, tj. na poziom oceny czynności Zamawiającego w ramach postępowania o

udzielenie zamówienia publicznego. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Europejskiego z dnia 22 listopada 2005 roku w

sprawie C-144/05 Werner Mangold „Poszanowanie zasady proporcjonalności wymaga mianowicie, by każde ograniczenie

prawa podmiotowego w możliwie najwyższym stopniu godziło wymogi równego traktowania z realizowanym celem (zob.

podobny wyrok z dnia 19 marca 2002 r. – 10037 w sprawie C-476/99 Lommers (…)”.Analiza tego orzeczenie pozwala

przyjąć, że ocena dotyczy tego, czy przyjęte założenia są skorelowane z celami jakie mają zostać osiągnięte.

To natomiast prowadzi do wniosku, który można łatwo przenieść na grunt zamówień publicznych, że przyjęte przez

Zamawiającego wymagania muszą być adekwatne do uzyskania zamierzonego w danym postępowaniu celu.

W rezultacie za całkowicie nieuprawnione należy uznać wywodzenie sankcji o charakterze eliminacyjnym w postaci

wykluczenia wykonawcy, czy odrzucenia jego oferty w drodze wykładni z zasad ogólnych prowadzenia postępowania, w

szczególności z art. 16 ustawy Pzp. Zwłaszcza, że w odniesieniu do fakultatywnych przesłanek wykluczenia w motywie

101 dyrektywy klasycznej wskazano dodatkowo, iż „stosując fakultatywne podstawy, wykluczenia, instytucje zamawiające

powinny zwracać szczególną uwagę na zasadę proporcjonalności”. Za rażące naruszenie zasady proporcjonalności oraz

przejrzystości postępowania należałoby uznać nakładanie na wykonawcę sankcji o charakterze eliminacyjnym wbrew

temu, że w danym postępowaniu nie przewidziano danej fakultatywnej przesłanki wykluczenia.

Niezasadne okazały się zatem zarzuty skargi, wywodzące, że podanie przez [wskazanego w tym miejscu

wykonawcę] niepełnych informacji dot. spełnienia warunku udziału w postępowaniu, stanowiło podstawę do odrzucenia

jego oferty z uwagi na wystąpienie czynu nieuczciwej konkurencji w zakresie podania nieprawdziwych informacji co do

spełnienia warunku udziału w postępowaniu w zakresie udziału referencyjnych osób w realizacji zamówienia.

(…)

Skład orzekający Izby w pełni podziela powyżej przywołane rozważania, które są również w pełni adekwatne w

ustalonych powyżej okolicznościach niniejszej sprawy, co jest wystarczające dla stwierdzenia, że zarzut naruszenia

przez Zamawiającego art. 226 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 16 oraz niesprecyzowanym przepisem ustawy o zwalczaniu

nieuczciwej konkurencji i w zw. z art. 355 § 2 Kodeksu cywilnego nie mógł zostać uwzględniony

Mając powyższe na uwadze, Izba stwierdziła, że naruszenie przez Zamawiającego art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz c

w zw. z art. 128 ust. 1 ustawy pzp miało wpływ na wynik prowadzonego przez niego postępowania o udzielenie

zamówienia, stąd – działając na podstawie art. 554 ust. 1 pkt 1, ust. 3 pkt 1 lit. a oraz b ustawy pzp – orzekła, jak w pkt 1.

sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego w tej sprawie, na które złożył się uiszczony przez Odwołującego wpis od

odwołania oraz jego uzasadnione koszty z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika (potwierdzone złożoną fakturą VAT,

orzeczono w pkt 2. sentencji stosownie do art. 557 ustawy pzp oraz § 7 ust. 5 w zw. z § 5 pkt 1 i 2 lit. a, b

Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów

postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. poz.

2437), obciążając nimi w całości Zamawiającego. Izba stwierdziła, że odstąpienie od zasady stosunkowego rozdzielenia

kosztów w okolicznościach tej sprawy, gdy oba zarzuty zmierzające do odrzucenia wybranej oferty oparte były na tych

samych okolicznościach faktycznych, uzasadnia waga zarzutu uwzględnionego dla rozstrzygnięcia odwołania.

Uzasadnienie liczy 35 530 znaków.

Dokument w bazie źródłowej