Sygn. akt: KIO 3609/25
WYROK
Warszawa, dnia 3 października 2025 r.
Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:
Przewodnicząca: Emilia Garbala
Protokolant: Mikołaj Kraska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2025 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej
Izby Odwoławczej w dniu 25 sierpnia 2025 r. przez wykonawcę Move - X sp. z o. o., ul. Tuwima 10a, 05-822
Milanówek,
w postępowaniu prowadzonym przez: Samodzielny Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej w Krasnymstawie, ul.
Sobieskiego 4, 22-300 Krasnystaw,
przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego: 4RAD sp. z o.o., ul. Suwak 4/110, 02-676 Warszawa,
orzeka:
1.oddala odwołanie,
2.kosztami postępowania obciąża odwołującego, i:
2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7 500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych
zero groszy) uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy
tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem wynagrodzenia pełnomocnika zamawiającego,
2.2.zasądza od odwołującego na rzecz zamawiającego kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero
groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego poniesionych przez zamawiającego.
Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu zamówień publicznych.
Przewodnicząca:………………………
Sygn. akt: KIO 3609/25
UZASADNIENIE
Zamawiający – Samodzielny Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej w Krasnymstawie,ul. Sobieskiego 4, 22-300
Krasnystaw, prowadzi w trybie podstawowym bez negocjacji, postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn.
„Zakup aparatów RTG do poradni specjalistycznych w SPZOZ w Krasnymstawie”, numer referencyjny: ZP/230-3/2025.
Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu 04.07.2025 r., nr 2025/BZP
00309584/01.
W dniu 25.08.2025 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcyMove - X sp. z o. o.,
ul. Tuwima 10a, 05-822 Milanówek (dalej: „Odwołujący”), w którym Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:
1)art. 239 ustawy Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą Pzp”,
poprzez wybór oferty najkorzystniejszej wykonawcy 4RAD sp. z o.o. bez zastosowania kryterium „parametry
techniczne” w zakresie punktu 3 rozdziału 17 pkt. 1.2 SW Z tj. obciążenie stołu – min. 215 kg, gdzie Zamawiający w
sposób uznaniowy przypisał punkty wykonawcy 4RAD sp. z o.o. sprzecznie z określonym opisem kryterium w SW Z,
faworyzując w ten sposób w postępowaniu konkretnego wykonawcę, dyskwalifikując jednocześnie Odwołującego
Move – X sp. z o.o. z możliwości uzyskania zamówienia, mimo iż w konsekwencji prawidłowo przyznanych punktów w
kryterium parametry techniczne, najkorzystniejszą ofertą jest oferta wykonawcy Move – X sp. z o.o.
2)art. 286 ust. 1 ustawy Pzp poprzez dokonanie modyfikacji treści specyfikacji warunków zamówienia po upływie terminu
składania ofert, poprzez ustalenie nowej treści wymagań w zakresie kryteriów oceny ofert w ramach kryterium
„parametry techniczne” – podkryterium „obciążenie stołu – min. 215 kg” – i przyznawanie w tym kryterium punktów za
obciążenie stołu poniżej ustalonego minimum, które zgodnie z literalnym brzmieniem SW Z musi być powyżej 325 kg,
by otrzymać 5 punktów w tym kryterium, co miało w ocenie Odwołującego na celu przydzielenie w sposób
nieuprawniony punktów wykonawcy 4RAD sp. z o.o, przez co ocena oferty tego wykonawcy nastąpiła w sposób
nieokreślony wcześniej w SWZ,
3)art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp poprzez naruszenie zasady przejrzystości i przydzielenie punktacji wykonawcy 4RAD
sp. z o.o. na sobie tylko znanych kryteriach oceny ofert i bez oparcia rozstrzygnięcia o informacje wynikające z oferty
4RAD sp. z o.o.
W związku z tym Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu:
1)unieważnienia czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty wykonawcy 4RAD sp. z o.o.,
2)dokonania powtórnego badania i oceny ofert,
3)weryfikacji przydzielonych punktów wykonawcy 4RAD sp. z o.o. dokonując stosownej korekty przydzielonej punktacji
dla tego wykonawcy.
Pismem z dnia 28.08.2025 r. wykonawca 4RAD sp. z o.o. sp.k., ul. Suwak 4/110, 02-676 Warszawa (dalej:
„Przystępujący”) zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego. Izba stwierdziła, że
przystąpienie zostało dokonane skutecznie.
W dniu 30.09.2025 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o jego oddalenie. W dniu
01.10.2025 r. również Przystępujący przedstawił pisemnie swoją argumentację.
W trakcie rozprawy Strony i Przystępujący podtrzymali swoje stanowiska w sprawie.
Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła następujący stan faktyczny.
Przedmiotem zamówienia jest zakup aparatów RTG do poradni specjalistycznych w SPZOZ w Krasnymstawie.
Przedmiot zamówienia został podzielony na dwie części. Niniejsze postępowanie odwoławcze dotyczy zadania nr 1,
którego przedmiotem jest aparat RTG z wyposażeniem.
W rozdziale 17 specyfikacji warunków zamówienia (dalej: „SW Z”) Zamawiający wskazał kryteria oceny ofert: cena
- 70%, termin gwarancji - 15%, parametry techniczne – 15%. W kryterium „parametry techniczne” Zamawiający oceniał:
Lp.
1.
Parametry oceniane sprzętu
Częstotliwość przetwornicy – min. 250 kHz
2.
Zakres ruchu wzdłużnego detektora – min. 55 cm
3.
Obciążenie stołu – min. 215 kg
< 400 kHz
≥ 400 kHz
≤ 60 cm
> 60 cm
≤ 325 kg
Punktacja
0,00 pkt
5,00 pkt
0,00 pkt
5,00 pkt
0,00 pkt
> 325 kg
5,00 pkt
W dniu 16.07.2025 r. Zamawiający odmówił zmiany SW Z odpowiadając na pytanienr 54: „Uprzejmie prosimy o
usunięcie pomyłki pisarskiej. Prosimy również o zgodę na przyznanie punktów za obciążenie maksymalne stołu 300 kg.
Różnica stanowi tylko 8%”.
Przystępujący złożył ofertę, w której zaoferował system rentgenowski Calypso F. Wraz z ofertą przedłożył
przedmiotowy środek dowodowy pn. Dokumentacja techniczna GMM CALYPSO F, w którym wskazano, że obciążenie
stołu wynosi: str. 5 - „Maksymalna waga pacjenta: 270 kg (330 kg)”, str. 12 – „Max. obciążenie blatu stołu pkt nr 30 – 270
kg, 330 kg”.
W dniu 29.07.2025 r. Odwołujący przesłał Zamawiającemu zastrzeżenia co do obciążenia stołu oferowanego
przez Przystępującego.
W dniu 30.07.2025 r. Zamawiający (bez podania podstawy prawnej) wezwał Przystępującego do zajęcia
stanowiska w zakresie wątpliwości i zarzutów wynikających z pisma Odwołującego, którego treść dołączył do wezwania.
W odpowiedzi z dnia 31.07.2025 r. Przystępujący udzielił wyjaśnień, w których wskazał, że „z dokumentacji
technicznej systemu rentgenowskiego Calypso F, złożonej wraz z naszą ofertą, jasno wynika, iż maksymalne
dopuszczalne obciążenie stołu wynosi 330 kg. Wartość ta oznacza rzeczywistą, konstrukcyjną nośność stołu, jaką
określił producent, i to ona powinna być podstawą oceny oferty w zakresie kryterium „obciążenie stołu”. (…)
Producent podaje dwie wartości obciążenia stołu 270 kg oraz 330 kg w zależności od przyjętego kryterium. Waga 270 kg
dotyczy obciążenia stołu dla badań dynamicznych, a 330 kg dla badań statycznych. Należy jednak stanowczo
podkreślić, że w/w zakresy nie odnoszą się do wytrzymałości mechanicznej urządzenia, lecz wyłącznie do sposobu
wykonania określonych procedur diagnostycznych.
Zamawiający, określając w SW Z kryterium techniczne w postaci minimalnego obciążenia powyżej 325 kg, nie zastrzegł
jednocześnie, że wartość ta musi odnosić się do wszystkich funkcjonalności stołu, np. w zakresie jego przesuwu,
pozycjonowania czy trybów klinicznych. Wymaganie to odnosi się zatem do maksymalnej nośności konstrukcyjnej - a
taka została przez nas jednoznacznie wykazana w dokumentacji ofertowej i wynosi 330 kg.
Dokumentacja techniczna systemu Calypso F zawiera jednoznaczne wskazanie, że maksymalne dopuszczalne
obciążenie stołu wynosi 330 kg - i to właśnie ta wartość, zgodnie z pkt 2.1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26
czerwca 2012 r. w sprawie wymagań zasadniczych dla wyrobów medycznych, powinna być przyjmowana do oceny
parametrów technicznych. Dodatkowo podstawa prawna: art. 17 ustawy z dnia 7 kwietnia 2022 r. o wyrobach medycznych
(Dz.U. 2022 poz. 974) - jasno wskazuje, że dane techniczne i bezpieczeństwo wyrobu medycznego muszą być zgodne z
dokumentacją producenta – nie z subiektywną interpretacją innych Wykonawców. (…)
W świetle powyższego, twierdzenie, że stół Calypso F nie spełnia wymogu obciążenia powyżej 325 kg, jest całkowicie
nieuprawnione i bezpodstawne. Oferowane przez nas urządzenie posiada stół o obciążeniu 330 kg, czyli konstrukcyjna
nośność stołu to 330 kg, co jednoznacznie kwalifikuje je do przyznania punktów w kryterium „Obciążenie stołu", zgodnie z
zasadami określonymi w SWZ.
Ponadto zwracamy uwagę, że informacje o dodatkowych ograniczeniach nie mają wpływu na ogólne parametry
techniczne stołu, nie dotyczą jego budowy, ani nie wykluczają jego pełnej funkcjonalności w zakresie, którego dotyczy
ocena ofert. Również w praktyce rynkowej rozróżnia się dopuszczalne obciążenie kliniczne dla pewnych procedur od
dopuszczalnej nośności konstrukcyjnej stołu - i to ta ostatnia jest właściwym miernikiem przy ocenie ofert w
postępowaniach przetargowych. (…)”
W dniu 18.08.2025 r. Zamawiający poinformował o wyborze jako najkorzystniejszej oferty Przystępującego. Z ww.
pisma wynika, że oferta Przystępującego otrzymała 15 pkt w kryterium „parametry techniczne”, co oznacza, że
otrzymała też 5 pkt w podkryterium dotyczącym obciążenia stołu.
Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z
niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz stanowiska Stron i Przystępującego
złożone na piśmie i podane do protokołu rozprawy, zważyła, co następuje.
W pierwszej kolejności Izba ustaliła wystąpienie przesłanek z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, tj. istnienie po stronie
Odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody z uwagi na
kwestionowane czynności Zamawiającego.
Ponadto Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem
odwołania, wynikających z art. 528 ustawy Pzp.
Zgodnie z art. 239 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny
ofert określonych w dokumentach zamówienia.
Zgodnie z art. 240 ust. 1 i ust. 2 ustawy Pzp:
1. Kryteria oceny ofert muszą być związane z przedmiotem zamówienia.
2. Związek kryteriów oceny ofert z przedmiotem zamówienia istnieje wówczas, gdy kryteria te dotyczą robót
budowlanych, dostaw lub usług, będących przedmiotem zamówienia w dowolnych aspektach oraz w odniesieniu do
dowolnych etapów ich cyklu życia, w tym do elementów składających się na proces produkcji, dostarczania lub
wprowadzania na rynek, nawet jeżeli elementy te nie są istotną cechą przedmiotu zamówienia.
Zgodnie z art. 286 ust. 1 ustawy Pzp w uzasadnionych przypadkach zamawiający może przed upływem terminu
składania ofert zmienić treść SWZ.
W pierwszej kolejności odnosząc się do argumentacji Odwołującego Izba wskazuje, że oczywiście kryteria oceny
ofert muszą mieć związek z przedmiotem zamówienia, niemniej jednak nie oznacza to, że muszą odzwierciedlać
wymagania przedmiotu zamówienia w sposób identyczny. Także z art. 240 ust. 2 ustawy Pzp wynika, że kryteria mogą
dotyczyć takich elementów przedmiotu zamówienia, które nie są jego istotną cechą. Tym samym nie można wymagań
wynikających z opisu przedmiotu zamówienia utożsamiać z kryteriami oceny ofert, bo choć muszą one pozostawać w
związku, to nie muszą się powielać. W konsekwencji nie można też nadawać kryterium oceny ofert dodatkowego
znaczenia, niezawartego w opisie tego kryterium, po to by uwzględniało ono określony wymóg zawarty w opisie
przedmiotu zamówienia. Taka rozszerzająca wykładnia kryterium oceny ofert jest niedopuszczalna w świetle zasad, o
których mowa w art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pz, tj. zasady równego traktowania wykonawców, uczciwej konkurencji i
przejrzystości. Istotne jest bowiem, aby wykonawca zapoznając się z dokumentami zamówienia, w tym z opisem
kryteriów oceny ofert, był w stanie ocenić swoje szanse na spełnienie wymagań zamawiającego i złożenie ważnej oferty i
nie był następnie po upływie terminu składania ofert zaskakiwany wymogami, które nie były wcześniej ujawnione w
dokumentach zamówienia. Stąd opis kryteriów oceny ofert należy odczytywać zgodnie z wykładnią literalną i nie nadawać
mu znaczenia niewynikającego wprost z tego opisu, nawet jeśli miałoby to w większym stopniu odzwierciedlać
wymagania przedmiotu zamówienia lub ujawnione na późniejszym etapie intencje zamawiającego.
Przekładając powyższe na stan faktyczny niniejszej sprawy należy zauważyć, że w opisie przedmiotu
zamówienia, tj. w zestawieniu parametrów technicznych, w pkt IV dotyczącym stołu wskazano m.in. następujące
wymagania:
23. stół kostny montowany na stałe z motorową regulacją wysokości góra/dół,
25. regulowana wysokość blatu stołu od podłogi min. 53-85 cm (+/- 1 cm),
26. blat stołu pływający.
Niewątpliwie zatem zamawiający wymagał zaoferowania stołu ruchomego, co mogłoby sugerować, że ma on być
przeznaczony do wykonywania zarówno badań statycznych, jak i badań dynamicznych, choć zauważyć należy, że w
żadnym miejscu SW Z taki zakres badań nie został wskazany i sam Zamawiający zaprzecza, aby stół był mu potrzebny
do wykonywania badań dynamicznych. Ale nawet jeżeli stół miałby być używany również do badań dynamicznych, to nie
oznacza to, że identyczny cel i zakres badań musiał zostać odzwierciedlony w opisie kryterium obciążenia tego stołu.
Innymi słowy: nawet gdyby Zamawiający wprost wymagał w OPZ zaoferowania stołu z przeznaczeniem do wykonywania
badań statycznych i dynamicznych, nie oznaczałoby to automatycznie, że taki sam zakres badań musiałby być
uwzględniony w kryterium oceny ofert dotyczącym obciążenia tego stołu. Jak wskazano już bowiem wyżej, kryteria oceny
ofert muszą pozostawać w związku z przedmiotem zamówienia, ale nie muszą odzwierciedlać wymogów zawartych w
tym przedmiocie zamówienia. Tym samym nawet gdyby stół rzeczywiście miał być wykorzystywany do badań
statycznych i dynamicznych (choć wprost tego w SW Z nie wskazano i Zamawiający takiemu celowi zaprzecza), nie
oznacza to, że kryterium obciążenia stołu również należy rozumieć jako służące wykonywaniu badań statycznych i
dynamicznych. Takiej automatycznej korelacji między kryterium oceny ofert i przedmiotem zamówienia nie można
zakładać ani w świetle art. 241 ustawy Pzp, ani w świetle postanowień SW Z. Kryteria oceny ofert jako decydujące o
ostatecznym wyborze najkorzystniejszej oferty (spośród ofert niepodlegających odrzuceniu) muszą być bowiem
rozumiane w sposób ścisły i nie mogą być poddawane wykładni rozszerzającej.
W podobnej sprawie dotyczącej rozumienia kryterium oceny ofert Izba wypowiedziała się w wyroku z dnia
05.11.2021 r. o sygn. akt KIO 3077/21. Wyrok ten dotyczył sposobu przyznawania punktacji wg „proporcji klasycznej”,
której zastosowanie skutkowało przyznaniem odwołującemu z tamtej sprawy zbyt mało (wg niego) punktów w stosunku
do innego wykonawcy. Izba stwierdziła, że: „Odwołujący upatrywał naruszenia przez zamawiającego zasad punktacji w
niezastosowaniu metody obliczania proporcjonalności, którą sam przyjął i zaprezentował w odwołaniu oraz załączniku do
niego. Po raz kolejny należało podkreślić, że SW Z nie zawierała opisu takiej metodologii oceny punktowej jaką forsował
odwołujący. Odwołujący upatrywał podstawy do zastosowania, dla oceny ofert proponowanego przez siebie wzoru
matematycznego, w postulowanym wypaczeniu sensu przyjętego przez zamawiającego sposobu obliczenia punktacji, ale
nie był w stanie wskazać na treść SW Z, która taką zasadę oceny przyjmowałaby. Przystępujący słusznie podniósł, że
aby faktycznie można było w toku oceny ofert zastosować wzór przedstawiony przez w odwołującego w uzasadnieniu
odwołania, to zamawiający powinien taki wzór podać w treści SW Z. (…) Etap oceny ofert czy też rozstrzygnięcia
postępowania nie stanowią momentu kształtowania postanowień SW Z, zwłaszcza w odniesieniu do kwestii tak zasadniczej
jak podstawy oceny ofert w kryteriach, które mają bezpośredni wpływ na wynik postępowania”.
Skarga na ww. orzeczenie Izby została oddalona przez Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 24.02.2022
r. o sygn. akt XXIII Zs 143/21, w którym wskazano w szczególności: „P oza powyższym zdaniem Sądu Okręgowego
słusznie zauważyła Izba, że etap oceny ofert czy też wyboru oferty nie jest etapem, na którym podlegają kształtowaniu
postanowienia SIW Z, szczególnie tak istotne jak przedmiotowe, odnoszące się do oceny ofert. (…) Ponadto SIW Z nie
zawierała opisu takiej metody liczenia punktów (nie mówiąc już o wzorze), jaką forsował skarżący, a która była jedynie
wynikiem jego własnej interpretacji zapisów SIW Z. Trafnie wskazała Izba, że aby faktycznie można było w toku oceny
ofert zastosować wzór przedstawiony przez odwołującego, to zamawiający powinien taki wzór podać w treści SIW Z. W
ocenie Sądu Okręgowego, Izba słusznie zauważyła, że przedstawiona przez Odwołującego punktacja oraz metoda jej
liczenia zostały przyjęte na podstawie założeń, które nie zostały zawarte w SIW Z i stanowiły conajwyżej propozycję
skarżącego odnośnie tego, jak mogłaby wyglądać ocena ofert, gdyby faktycznie taki wzór lub metoda zostały przyjęte
przez zamawiającego w dokumentacji postępowania”.
Z obu ww. wyroków Izby i Sądu wynika, że wykładnia kryterium oceny ofert nie może się opierać na treściach w
tym kryterium niewyartykułowanych. Punktacja musi być zatem przyznawana zgodnie z taką treścią kryterium oceny
ofert, jaka została wprost zamieszczona w opisie tego kryterium.
W niniejszej sprawie opis kryterium ograniczał się do wskazania: „obciążenie stołu – min. 215 kg” i wskazania
punktacji: ≤ 325 kg – 0 pkt, > 325 kg – 5 pkt. Zamawiający nie zastrzegł w tym opisie żadnych dodatkowych wymagań
odnoszących się np. do zakresu badań, które muszą być możliwe do wykonania przy obciążeniu ponad 325 kg. Tym
samym literalna wykładnia tego kryterium prowadzi do wniosku, że chodziło o maksymalne możliwe do osiągnięcia
obciążenie stołu bez względu na zakres badań, które mogą być przeprowadzane przy tym obciążeniu. Skoro zatem stół
zaoferowany przez Przystępującego może być obciążony do 330 kg przy badaniach statycznych, to nie można uznać,
że nie odpowiada on ww. kryterium z tego powodu, że nie osiąga tego obciążenia przy badaniach dynamicznych. Raz
jeszcze należy podkreślić, że opis kryterium nie uzależniał przyznawania punktów od rodzaju badań, jakie mogą być
wykonane przy obciążeniu > 325 kg. Ponadto sam zakres takich badań nie został wprost przewidziany w SW Z, a nawet
gdyby został, to nie przekładałoby się to automatycznie na sposób rozumienia kryterium oceny ofert.
Nie można także przyjąć, że skoro w postępowaniu w Rabce-Zdrój Przystępujący ten sam rodzaj stołu opisał jako
mający obciążenie 270 kg, to znaczy, że stół ten w ogóle nie osiąga obciążenia 330 kg. Po pierwsze, nie można
pominąć, że Przystępujący przedstawił w niniejszym postępowaniu przedmiotowy środek dowodowy, w którym
dwukrotnie wskazano: „Maksymalna waga pacjenta: 270 kg (330 kg)” oraz „Max. obciążenie blatu stołu pkt nr 30 – 270 kg,
330 kg” i brak jest podstaw do uznania, że ten dokument zawiera nieprawdziwe informacje. Po drugie, należy zauważyć,
że w postępowaniu w Rabce-Zdrój wymagano maksymalnego obciążenia stołu ≥ 250 kg, co oznacza, że Przystępujący
nie miał potrzeby wskazywania górnej granicy obciążenia – 330 kg możliwej do osiągnięcia przy badaniach statycznych,
bo wystarczyło podać obciążenie – 270 kg możliwe do osiągnięcia przy obu rodzajach badań. Dlatego w świetle ww.
okoliczności nie można stwierdzić, że oferowany przez Przystępującego stół w ogóle nie spełnia wymogu obciążenia >
325 kg.
Również pozostałe złożone przez Odwołującego dowody w postaci jego własnych ofert składanych w innych
postępowaniach oraz ulotki stołu produkcji Philips nie pozwalają na uznanie zasadności argumentów Odwołującego,
ponieważ treść tych dowodów nie zmienia faktu, że w opisie kryterium oceny ofert nie wymagano obciążenia stołu > 325
kg przy badaniach statystycznych i dynamicznych.
Reasumując, literalna wykładnia kryterium oceny ofert – obciążenie stołu prowadzi do wniosku, że wymagane
obciążenie nie musiało być osiągalne w czasie zarówno badań statycznych, jak i dynamicznych, gdyż opis kryterium w
ogóle się do takich kwestii nie odnosił. Tym samym wskazane przez Przystępującego obciążenie 330 kg możliwe do
osiągnięcia przy badaniach statycznych uzasadnia przyznanie jego ofercie 5 pkt. Dlatego odwołanie zostało oddalone.
Izba postanowiła zatem jak w sentencji wyroku, orzekając na podstawie art. 552 ust. 1, art. 553 i art. 554 ust. 1
ustawy Pzp.
Orzeczenie Izby zostało wydane w oparciu o dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia oraz w
oparciu o stanowiska Stron i Przystępującego przedstawione w pismach procesowych i na rozprawie.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 574 ustawy Pzp oraz w oparciu o §
8 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 5 pkt 1 i pkt 2 lit. b) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania
odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).
Izba nie uwzględniła wniosku pełnomocnika Zamawiającego o zasądzenie kosztów dojazdu na rozprawę
samochodem w kwocie 628,77 zł mając na uwadze, że rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków
ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych,
motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (t.j. Dz.U. Nr 27, poz. 271 ze zm.), w oparciu o które
rozlicza się koszt tzw. „kilometrówki” dotyczy kosztów jedynie pracownika, którym nie jest przecież pełnomocnik
działający w ramach zewnętrznej kancelarii.
Analogiczne stanowisko Izba wyraziła w wyroku z dnia 06.09.2025 r. o sygn. akt 2840/24: „Brak jest podstaw do
przyjęcia, że koszty związane z przejazdem Odwołującego na rozprawę powinny być rozliczane ryczałtowo według stawki
1,15 zł za 1 przejechany kilometr, określonej w określonej w § 2 pkt 1) lit. b) ww. rozporządzenia. Stawka ta jest
maksymalną stawką, według której pracodawca pokrywa koszty używania przez pracownika w celach służbowych do jazd
lokalnych samochodów osobowych o pojemności solnika powyżej 900 cm3 niebędących własnością pracodawcy. Brak
jest zaś uzasadnienia dla uznania, że pełnomocnik Odwołującego jest pracownikiem, któremu pracodawca pokrywa
koszty używania samochodu osobowego niebędącego własnością pracodawcy ani iż ww. stawka znajduje zastosowanie
do kosztów używania samochodu osobowego przez pełnomocnika Odwołującego do jazd innych niż jazdy lokalne, jakimi
niewątpliwie są przejazdy na trasie Olsztyn - siedziba Urzędu Zamówień Publicznych i z powrotem”.
Na ww. orzeczenie Izby została wniesiona skarga do Sądu Okręgowego w Warszawie, który w postanowieniu z
dnia 27.11.2024 r. o sygn. akt XXIII Zs 153/24, stwierdził wprawdzie, że koszty dojazdu pełnomocnika mogą być
dodatkowo doliczane do wynagrodzenia, ale jednocześnie wskazał, że koszty te muszą być wykazane jako koszty
rzeczywiście poniesione, a nie ryczałtowo według stawek dla podróży służbowych pracowników. Sąd wskazał też, że
m.in. ww. rozporządzenie Ministra Infrastruktury dotyczy obszaru prawa pracy i wyłącznie stron stosunku pracy, a zatem
„niedopuszczalne jest stosowanie bez wyraźnej podstawy prawnej przepisów dotyczących pracowników do osób
niemających takiego statusu”.
W tym przypadku pełnomocnik Zamawiającego, który złożył fakturę wskazującą na działanie w ramach Kancelarii
Radcy Prawnego z siedzibą w Lublinie nie wykazał rzeczywistego poniesienia kosztów, a jedynie ww. kwotę 628,77 zł i
odległość na trasie: Lublin – Warszawa – Lublin. Dlatego w myśl ww. rozporządzenia oraz orzeczeń Izby i Sądu nie jest
należny zwrot kosztów dojazdu pełnomocnika samochodem na rozprawę.
Przewodnicząca ...………………………..