Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 9 października 2024 r., sygn. KIO 2942/24

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 2942/24
Rodzaj
Wyrok

Sędziowie: Anna Wojciechowska, Monika Banaszkiewicz, Marek Bienias

Powołane przepisy

  • Prawo zamówień publicznych
  • kodeks cywilny
  • Kodeks cywilny
  • o odpadach
  • o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 2942/24, KIO 2949/24, KIO 2953/24, KIO 2959/24, KIO 2963/24, KIO 2969/24

WYROK

Warszawa, dnia 9 października 2024 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Anna Wojciechowska

Członkowie:

Monika Banaszkiewicz

Marek Bienias

Protokolant:

Wiktoria Ceyrowska

po rozpoznaniu na rozprawie w Warszawie w dniu 9, 11, 19 września 2024 r. oraz

3 października 2024 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej

- w dniu 14 sierpnia 2024 r. przez wykonawcę Remondis sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (KIO 2942/24)

- w dniu 16 sierpnia 2024 r. przez wykonawcę PreZero Recycling Zachód sp. z o.o.

z siedzibą w Piotrowie Pierwszym (KIO 2949/24)

- w dniu 16 sierpnia 2024 r. przez wykonawcę Przedsiębiorstwo Usługowe "HETMAN” sp.

z o.o. z siedzibą w Warszawie (KIO 2953/24)

- w dniu 16 sierpnia 2024 r. przez wykonawcę Eko-Max Recykling sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (KIO

2959/24)

- w dniu 16 sierpnia 2024 r. przez wykonawcę W. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "BYŚ"

W. B. z siedzibą w Warszawie (KIO 2963/24)

- w dniu 16 sierpnia 2024 r. przez wykonawcę FBSerwis Wrocław sp. z o.o. z siedzibą w Kobierzycach (KIO

2969/24)

w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Miejskie Przedsiębiorstwo

Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie

przy udziale uczestnika po stronie odwołującego – wykonawcy Eko-Max Recykling sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w

sprawie KIO 2942/24, KIO 2949/24, KIO 2953/24, KIO 2963/24, KIO 2969/24

przy udziale uczestnika po stronie odwołującego – wykonawcy PreZero Recycling Zachód sp. z o.o. z siedzibą w

Piotrowie Pierwszym w sprawie KIO 2942/24, KIO 2953/24, KIO 2959/24, KIO 2963/24, KIO 2969/24

przy udziale uczestnika po stronie odwołującego – wykonawcy W. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą

"BYŚ" W. B. z siedzibą w Warszawie w sprawie KIO 2942/24, KIO 2949/24, KIO 2953/24, KIO 2959/24

przy udziale uczestnika po stronie odwołującego – wykonawcy FBSerwis Wrocław sp. z o.o. z siedzibą w Kobierzycach

w sprawie KIO 2942/24, KIO 2949/24, KIO 2963/24

przy udziale uczestnika po stronie odwołującego – wykonawcy Remondis sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w sprawie

KIO 2949/24, KIO 2953/24, KIO 2959/24, KIO 2963/24

orzeka:

1. Umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutu nr 3, 4 oraz 5 odwołania wycofanych przez

odwołującego w sprawie KIO 2942/24.

2. Umarza postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów nr 3, 5, 7, 15 oraz 16 odwołania wycofanych przez

odwołującego w sprawie KIO 2953/24.

3. Uwzględnia w części zarzut 1 i w części zarzut 2 odwołania KIO 2942/24 i nakazuje zamawiającemu:

3.1. w zakresie zarzutu 1 odwołania: wykreślenie z warunku udziału w postępowaniu zawartego w Rozdz.

II, pkt 6.2.2.4 IDW żądania od wykonawców wykazania się

doświadczeniem w osiągnięciu poziomów recyklingu odpadów.

3.2. w zakresie zarzutu 2 odwołania: modyfikację pkt 31 OPZ w zakresie obowiązku osiągnięcia poziomów

przygotowania do ponownego użycia i recyklingu w odniesieniu do frakcji odpadów o kodzie 20 03 01 poprzez

obniżenie

wymaganego poziomu do 11,62%.

oraz nakazuje uwzględnienie konsekwencji powyższych zmian w dokumentach zamówienia i ogłoszeniu o zamówieniu.

4. W pozostałym zakresie oddala odwołanie.

5. Kosztami postępowania obciąża zamawiającego Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st. Warszawie

sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w części 1/2 i odwołującego Remondis sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w

części 1/2 i

5.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (piętnaście tysięcy

złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Remondis sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie tytułem

wpisu od odwołania, kwotę 3600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem wynagrodzenia

pełnomocnika odwołującego oraz kwotę 3600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem

wynagrodzenia pełnomocnika zamawiającego,

5.2. zasądza od zamawiającego Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o.

z siedzibą w Warszawie na rzecz wykonawcy Remondis sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie kwotę 7500 zł

00 gr (siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) stanowiącą uzasadnioną część kosztów strony

poniesionych tytułem wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika.

6. Uwzględnia zarzut 1 i zarzut 2 w zakresie żądania ewentualnego odwołania KIO 2949/24 i nakazuje

zamawiającemu:

6.1. w zakresie zarzutu 1 odwołania: wykreślenie z warunku udziału w postępowaniu zawartego w Rozdz.

II, pkt 6.2.2.4 IDW żądania od wykonawców wykazania się doświadczeniem w osiągnięciu poziomów

recyklingu odpadów.

6.2. w zakresie zarzutu 2 odwołania: modyfikację pkt 31 OPZ w zakresie obowiązku osiągnięcia poziomów

przygotowania do ponownego użycia i recyklingu w odniesieniu do frakcji odpadów o kodzie 20 03 01

poprzez obniżenie

wymaganego poziomu do 11,62%.

oraz nakazuje uwzględnienie konsekwencji powyższych zmian w dokumentach zamówienia i ogłoszeniu o zamówieniu.

7. W pozostałym zakresie co do zarzutu 2 odwołania żądania głównego, zarzutu 3 i 4 oddala odwołanie.

8. Zarzut 1 odwołania w zakresie żądania ewentualnego pozostawia bez rozpoznania.

9. Kosztami postępowania obciąża zamawiającego Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st. Warszawie

sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w części 2/5 i odwołującego PreZero Recycling Zachód sp. z o.o. z siedzibą w

Piotrowie Pierwszym w części 3/5 i

9.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście

tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę PreZero Recycling Zachód sp. z o.o. z siedzibą w

Piotrowie Pierwszym tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych

zero groszy) tytułem wynagrodzenia pełnomocnika zamawiającego,

9.2. zasądza od zamawiającego Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o.

z siedzibą w Warszawie na rzecz wykonawcy PreZero Recycling Zachód sp. z o.o. z siedzibą w Piotrowie

Pierwszym kwotę 3840 zł 00 gr (trzy tysiące osiemset czterdzieści złotych zero groszy) stanowiącą

uzasadnioną część kosztów strony poniesionych tytułem wpisu od odwołania.

10. Uwzględnia w części zarzut 1 odwołania KIO 2953/24 i nakazuje zamawiającemu:

10.1. modyfikację pkt 31 OPZ w zakresie obowiązku osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego

użycia i recyklingu w odniesieniu do frakcji odpadów o kodzie 20 03 01 poprzez obniżenie wymaganego

poziomu do 11,62%.

oraz nakazuje uwzględnienie konsekwencji powyższych zmian w dokumentach zamówienia i ogłoszeniu o zamówieniu.

11. W pozostałym zakresie oddala odwołanie.

12. Kosztami postępowania obciąża zamawiającego Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st.

Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w części 1/12 i odwołującego Przedsiębiorstwo Usługowe

"HETMAN” sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w części 11/12 i

12.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (piętnaście tysięcy

złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Przedsiębiorstwo Usługowe "HETMAN” sp. z o.o. z

siedzibą w Warszawie tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero

groszy) tytułem wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego, kwotę 1014 zł 00 gr (jeden tysiąc czternaście

złotych zero groszy) tytułem kosztów odwołującego dojazdu na

posiedzenie i rozprawę oraz kwotę 3600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem wynagrodzenia

pełnomocnika zamawiającego,

12.2. zasądza od wykonawcy Przedsiębiorstwo Usługowe "HETMAN” sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na

rzecz zamawiającego Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w

Warszawie kwotę 1666 zł 00 gr (słownie: jeden tysiąc sześćset sześćdziesiąt sześć złotych zero groszy)

stanowiącą uzasadnioną część kosztów strony poniesionych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika.

13. Uwzględnia odwołanie KIO 2959/24 i nakazuje zamawiającemu: wykreślenie z warunku udziału w

postępowaniu zawartego w Rozdz. II, pkt 6.2.2.4 IDW żądania od wykonawców wykazania się doświadczeniem w

osiągnięciu poziomów recyklingu odpadów oraz nakazuje uwzględnienie konsekwencji powyższych zmian w

dokumentach zamówienia i ogłoszeniu o zamówieniu.

14. Kosztami postępowania obciąża zamawiającego Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st.

Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie i

14.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (piętnaście tysięcy

złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Eko-Max Recykling sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie

tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem

wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego,

14.2. zasądza od zamawiającego Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z

o.o. z siedzibą w Warszawie na rzecz wykonawcy Eko-Max Recykling sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie

kwotę 18 600 zł 00 gr (osiemnaście tysięcy sześćset złotych zero groszy) stanowiącą uzasadnione koszty

strony poniesione tytułem wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika.

15. Uwzględnia zarzut 2 i w części zarzut 1 odwołania KIO 2963/24 i nakazuje zamawiającemu:

15.1. w zakresie zarzutu 2 odwołania: wykreślenie z warunku udziału

w postępowaniu zawartego w Rozdz. II, pkt 6.2.2.4 IDW żądania od

wykonawców wykazania się doświadczeniem w osiągnięciu poziomów recyklingu odpadów.

15.2. w zakresie zarzutu 1 odwołania: modyfikację pkt 31 OPZ w zakresie obowiązku osiągnięcia poziomów

przygotowania do ponownego użycia i recyklingu

w odniesieniu do frakcji odpadów o kodzie 20 03 01 poprzez obniżenie

wymaganego poziomu do 11,62%.

oraz nakazuje uwzględnienie konsekwencji powyższych zmian w dokumentach zamówienia i ogłoszeniu o zamówieniu.

16. W pozostałym zakresie oddala odwołanie.

17. Kosztami postępowania obciąża zamawiającego Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st.

Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w części 2/3 i odwołującego W. B. prowadzącego działalność

gospodarczą pod firmą "BYŚ" W. B. z siedzibą w Warszawie w części 1/3 i

17.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (piętnaście tysięcy

złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę W. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą

"BYŚ" W. B. z siedzibą w

Warszawie tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3600 zł 00 gr (trzy tysiące

sześćset złotych zero groszy) tytułem wynagrodzenia pełnomocnika

odwołującego oraz kwotę 3600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero

groszy) tytułem wynagrodzenia pełnomocnika zamawiającego,

17.2. zasądza od zamawiającego Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. z

siedzibą w Warszawie na rzecz wykonawcy W. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "BYŚ" W. B.

z siedzibą w Warszawie kwotę 11 200 zł 00 gr (jedenaście tysięcy dwieście złotych zero groszy) stanowiącą

uzasadnioną część kosztów strony poniesionych tytułem wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika.

18. Uwzględnia w części zarzut 2, a także zarzut ewentualny odwołania KIO 2969/24 i nakazuje zamawiającemu:

18.1. modyfikację pkt 26 OPZ poprzez doprecyzowanie, że pojazdy zamawiającego mają pierwszeństwo

przyjęcia i umożliwienia rozładunku dostarczanych odpadów, a kara umowna z § 6 ust. 3 pkt 7 Projektu

Umowy dotyczy wyłącznie sytuacji oczekiwania na wjazd i rozładunek odpadów spowodowanego przez inne

pojazdy niż pojazdy zamawiającego.

18.2. obniżenia kary, o której mowa w § 6 ust. 3 pkt 7 Projektu Umowy w sytuacji oczekiwania pojazdu na

wjazd i rozładunek odpadów powyżej 90 minut spowodowanego przez inne pojazdy niż pojazdy

zamawiającego i ustalenie jej maksymalnego poziomu do wysokości proporcjonalnej do stopnia naruszenia

przez wykonawcę postanowień umownych spełniającej funkcję odszkodowawczą

oraz prewencyjno-represyjną,

oraz nakazuje uwzględnienie konsekwencji powyższych zmian w dokumentach zamówienia i ogłoszeniu o zamówieniu.

19. W pozostałym zakresie oddala odwołanie.

20. Kosztami postępowania obciąża zamawiającego Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st.

Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w części 1/3 i odwołującego FBSerwis Wrocław sp. z o.o. z

siedzibą w Kobierzycach w części 2/3

20.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście

tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę FBSerwis Wrocław sp. z o.o. z siedzibą w

Kobierzycach tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3 600 zł 00 gr tytułem wynagrodzenia pełnomocnika

odwołującego oraz kwotę 3 600 zł 00 gr tytułem wynagrodzenia pełnomocnika zamawiającego,

20.2. zasądza od zamawiającego Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z

o.o. z siedzibą w Warszawie na rzecz wykonawcy FBSerwis Wrocław sp. z o.o. z siedzibą w Kobierzycach

kwotę 3 800 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące osiemset złotych zero groszy) stanowiącą uzasadnioną część

kosztów strony poniesionych tytułem wpisu od odwołania oraz wynagrodzenia pełnomocnika.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący: ………………………

Członkowie: ………………………

Sygn. akt: KIO 2942/24, KIO 2949/24, KIO 2953/24, KIO 2959/24, KIO 2963/24, KIO 2969/24

Uzasadnienie

Zamawiający – Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w m.st. Warszawie sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy

z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity Dz. U. 2023 r., poz. 1605 z późn. zm. – dalej

„ustawa pzp”), pn. „Zagospodarowanie odpadów komunalnych, pochodzących z terenu m.st. Warszawy”, numer

postępowania: RZP.27.22.2024.KB. Ogłoszenie o zamówieniu opublikowane zostało w Dzienniku Urzędowym Unii

Europejskiej w dniu 5 sierpnia 2024 r., numer publikacji ogłoszenia: 468950-2024, numer wydania Dz.U. S: 151/2024.

KIO 2942/24

W dniu 14 sierpnia 2024 r. odwołanie wobec warunków zamówienia ustalonych w postępowaniu o udzielenie zamówienia

publicznego wniósł wykonawca Remondis sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie – dalej Odwołujący.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 112 ust. 1 ustawy pzp w zw. z art. 116 ust. 1 ustawy pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 ustawy pzp poprzez

ukształtowanie warunku udziału w postępowaniu w zakresie dotyczącym zdolności technicznej lub zawodowej

Wykonawcy w sposób nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia, wykraczający poza minimalne poziomy

zdolności i niezgodny z celem, jakiemu służyć ma warunek udziału w postępowaniu, a także w sposób

niezasadnie ograniczający konkurencję w postępowaniu, co przejawia się w:

a) takiej konstrukcji warunku, która uzależnia jego spełnienie od efektu przeprowadzonego (w ramach

referencyjnych umów) procesu przetwarzania wymaganej ilości odpadów komunalnych, tj. Zamawiający uzależnia

spełnienie warunku od osiągniętego przez Wykonawcę poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu

przetworzonych odpadów komunalnych, gdy tymczasem uzyskany poziom recyklingu odpadów jest wynikiem

szeregu czynników, z których najważniejszy odnosi się do jakości strumienia odpadów przekazanego przez

Zamawiającego lub podmioty działające na jego rzecz do przetworzenia, na który Wykonawca nie ma wpływu,

a dodatkowo w:

b) żądaniu od Wykonawców wykazania się doświadczeniem w osiągnięciu poziomów recyklingu odpadów

poszczególnych frakcji na skrajnie wysokim poziomie, co dotyczy Zadań o numerze: 1-4 (odpady o kodzie 20 03

01), 5-6 (odpady o kodzie 15 01 06), 7-8 (odpady o kodzie 15 01 01), 9-10 (odpady o kodzie 15 01 07), 18-19

(odpady o kodzie 20 03 07),

c) ilości odpadów, jakie Wykonawca musi przetworzyć, aby spełnić warunek udziału w postępowaniu (Rozdz. II,

pkt 6.2.2.4 Instrukcji dla Wykonawców (dalej jako „IDW”), str. 8 i nast.);

2. art. 99 ust. 1 i 2 ustawy pzp w zw. z art. 387 § 1 Kodeksu cywilnego z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. z 2024

r., poz. 1061 j.t.) w zw. z art. 353(1) k.c. w zw. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3

ustawy pzp poprzez opisanie warunków zamówienia w zakresie dotyczącym obowiązku osiągnięcia (w odniesieniu

do frakcji odpadów o kodzie: 20 03 01 – zmieszane odpady komunalne, 15 01 06 – zmieszane odpady

opakowaniowe , 15 01 01 – opakowania z papieru i tektury, 15 01 07 – opakowania ze szkła, 20 03 07 – odpady

wielkogabarytowe) określonych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów w sposób

nieuwzględniający okoliczności mających wpływ na sporządzenie oferty (w szczególności bardzo słabej jakości

selektywnej zbiórki odpadów u źródła m.st. Warszawie, wchodzącego w życie systemu kaucyjnego, który wpłynie

na „jakość” strumienia odpadów, a także sposobu wyliczania osiągniętego poziomu), a w konsekwencji nałożenie

na Wykonawcę obowiązku niemożliwego do spełnienia w zakresie ww. frakcji odpadów, co dodatkowo świadczy o

naruszeniu przez Zamawiającego zasad proporcjonalności, równego traktowania wykonawców w postępowaniu i

świadczy o naruszeniu zasad współżycia społecznego, zwłaszcza że sam Zamawiający (instalacja, która także

przetwarza odpady komunalne odbierane z m.st. Warszawy) narzuconych Wykonawcom w postępowaniu

poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów nie osiągała w ostatnich latach (pkt 31 OPZ,

str.13);

3. art. 134 ust. 1 pkt 5 SWZ w zw. z art. 106 ust. 1 ustawy pzp oraz w związku z art. 112 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2

w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 ustawy pzp poprzez nałożenie na Wykonawców obowiązku złożenia wraz z ofertą

dokumentów (zezwolenia na przetwarzanie odpadów objętych przedmiotem zamówienia lub pozwolenia

zintegrowanego/ pozwolenia, wydanego na podstawie ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska,

uwzględniającego warunki zezwolenia na przetwarzanie odpadów objętych przedmiotem zamówienia), które w

ocenie Zamawiającego stanowić mają przedmiotowe środki dowodowe, gdy tymczasem dokumenty te mogą co

najwyżej stanowić podmiotowe środki dowodowe, bowiem odnoszą się do

właściwości Wykonawcy, zwłaszcza że wiążą się z warunkiem udziału, o którym mowa w Rozdz. II, pkt 6.2.2.4 IDW

(Rozdz. III, pkt 12.6.8. IDW, str. 22 i nast.);

4. art. 353(1) k.c. w zw. z art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp w zw. z art. 16 pkt 2 i 3 ustawy pzp poprzez

sporządzenie wzoru umowy w sposób naruszający zasady współżycia społecznego i równowagę stron umowy, a

nadto jest sprzeczny z zasadami współżycia społecznego i przejrzystości w zakresie, w jakim Zamawiający

zastrzega na swoją rzecz możliwość zawieszenia realizacji Umowy bez jednoznacznego sprecyzowania

okoliczności, w jakich do takiego zawieszenia może dojść, jak również maksymalnego czasu jego trwania, co

uniemożliwia Wykonawcy należytą wycenę ryzyk kontraktowych (§6 ust. 2 Umowy, str. 19);

5. art. 99 ust. 1 ustawy pzp poprzez niejednoznaczne opisanie sposobu obliczania poziomów: przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, poziomów ograniczenia masy odpadów komunalnych

ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania oraz poziomów składowania, co wyraża się w

posługiwaniu się przez Zamawiającego (w załączniku nr 3 do Umowy „Wymagania w zakresie wymiany danych

pomiędzy Wykonawcą a Zamawiającym”, pkt 10.1) odmiennymi zakresowo pojęciami, co budzi niepewność co do

tego, w jaki sposób poziomy recyklingu będą faktycznie wyliczane, a niejasność ta uniemożliwia Wykonawcy

należyte skalkulowanie ryzyk kontraktowych (pkt 33 OPZ, str. 14).

Odwołujący w oparciu o wyżej wskazane zarzuty wniósł o uwzględnienie odwołania, jak również nakazanie

Zamawiającemu:

1) wykreślenia warunku udziału w postępowaniu zawartego w Rozdz. II, pkt 6.2.2.4 IDW;

2) modyfikację pkt 31 OPZ w zakresie obowiązku osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i

recyklingu w odniesieniu do następujących frakcji odpadów poprzez obniżenie wymaganego poziomu w

następujący sposób:

a) w przypadku odpadów o kodzie 20 03 01 – obniżenie do poziomu 1,59%,

b) w przypadku odpadów o kodzie 15 01 06 – obniżenie do poziomu 29%,

c) w przypadku odpadów o kodzie 15 01 01 – obniżenie do poziomu 82%,

d) w przypadku odpadów o kodzie 15 01 07 – obniżenie do poziomu 80%,

e) w przypadku odpadów o kodzie 20 03 07 – obniżenie do poziomu 4,00%,

3) wykreślenia pkt 12.6.8. IDW i wprowadzenia (w miejsce pierwotnie określonego obowiązku przedłożenia

przedmiotowych środków dowodowych) warunku udziału w postępowaniu

odnoszącego się do uprawnień Wykonawcy, którego spełnienie następować będzie o właściwe podmiotowe środki

dowodowe;

4) zmiany § 6 ust. 12 Umowy poprzez doprecyzowanie okoliczności, w jakich Zamawiający będzie uprawniony

do zawieszenia realizacji Umowy i jednoznaczne wskazanie, na jaki maksymalny okres Umowa może zostać

zawieszona przez Zamawiającego (nie dłużej niż 1 miesiąc);

5) zmiany pkt 10.1. załącznika nr 3 do Umowy „Wymagania w zakresie wymiany danych pomiędzy Wykonawcą

a Zamawiającym” i doprecyzowanie sposobu obliczania poziomów recyklingu w kontekście objaśnienia nr 4.

Odwołujący wskazał dodatkowo, że powyższe żądania obejmują także konieczność ewentualnej modyfikacji innych

postanowień zawartych w dokumentach zamówienia, które nie zostały wprost wyartykułowane w żądaniu, ale stanowią

konsekwencję lub wynikają wprost z żądanych zmian, w związku z czym również powinny zostać wprowadzone.

KIO 2949/24

W dniu 16 sierpnia 2024 r. odwołanie wobec treści ogłoszenia o zamówieniu i wobec treści dokumentów zamówienia, w

szczególności postanowień SWZ oraz niezgodnych z wymaganiami wynikającymi z przepisów ustawy projektowanych

postanowień umowy w sprawie zamówienia publicznego wniósł wykonawca PreZero Recycling Zachód sp. z o.o. z

siedzibą w Piotrowie Pierwszym – dalej Odwołujący.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 112 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 ustawy pzp w zw. z art. 16 pkt ustawy pzp poprzez sformułowanie przez

Zamawiającego warunku udziału w postępowaniu dotyczącego zdolności technicznej lub zawodowej w odniesieniu

do Zadań 1, 2, 3 i 4, o którym mowa w Części I -SWZ pkt 6.2.2.4, w sposób nadmierny i nieproporcjonalny do

przedmiotu zamówienia w zakresie w jakim Zamawiający wymaga wykazania się przez Wykonawcę osiągnięciem

poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, (ustalany

względem wskazanych powyżej ilości minimalnych zgodnie z warunkami określonymi w pkt 33 OPZ), w wysokości

nie mniejszej niż: 20,00% dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01 dla Zadania 1, 20,00% dla odpadów

sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01 dla Zadania 2, 20,00% dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01

dla Zadania 3, 20,00% dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01 dla Zadania 4,

co w konsekwencji stanowi naruszenie art. 16 pkt 1) i 3) ustawy pzp tj. naruszenie zasad uczciwej konkurencji i równego

traktowania wykonawców prowadząc do ograniczenia dostępu do zamówienia wykonawcom zdolnym do realizacji

zamówienia oraz naruszenie zasad proporcjonalności poprzez zastosowanie środków dyskryminujących oraz

nadmiernych i wykraczających poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu jakiemu służyć ma warunek udziału w

postępowaniu.

2. art. 99 ust. 1 oraz ust. 4 ustawy pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 ustawy pzp i art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy pzp w

zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp oraz w zw. z art. 353 (1) k.c. - ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – kodeks cywilny

(Dz. U. z 2023 r., poz. 1610 j.t. ze zm.), dalej jako „k.c.” i w zw. z art. 5 k.c. poprzez dokonanie opisu przedmiotu

zamówienia w zakresie, w jakim wykonawca zamówienia został zobowiązany do osiągnięcia określonych

poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów poddawanych zagospodarowaniu w sposób

nieprecyzyjny i nieuwzględniający wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty z tego

względu, że przy podziale przedmiotu zamówienia na Zadania, które obejmują określone rodzaje odpadów (każde

Zadanie jedną frakcję/kod odpadu), dla Zadań 1,2,3,4 zamówienia nie ma obiektywnie możliwości osiągnięcia

wymaganych poziomów recyklingu i przygotowania odpadów komunalnych do ponownego użycia ze względu na

skład morfologiczny i specyfikę odpadów przypisanych do Zadań 1,2,3,4 (ale także bez uwzględnienia takich

okoliczności jak znany Zamawiającemu problem słabej jakości selektywnej zbiórki odpadów komunalnych „u

źródła” wśród mieszkańców m.st. Warszawy, najnowszych uwarunkowań prawnych w zakresie tzw. „systemu

kaucyjnego”, który może wpłynąć na morfologię odpadów będących przedmiotem niniejszego postępowania), co w

konsekwencji narusza podstawowe zasady prowadzenia postępowania i skutkuje przerzuceniem na wykonawcę

nadmiernego ryzyka gospodarczego. Taki opis przedmiotu zamówienia powoduje również naruszenie zasady

równości i wzajemności (świadczeń) stron stosunku zobowiązaniowego i stanowi o sprzeczności tego stosunku z

jego właściwościami i zasadami współżycia społecznego oraz nie uwzględnia wszystkich okoliczności i wymagań

mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty.

3. art. 353 (1) k.c. w zw. z art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp oraz art. 433 pkt 2 i 3 ustawy pzp w zw. z

art. 471 k.c. poprzez sporządzenie wzoru umowy w sposób naruszający zasady współżycia społecznego i

równowagę stron umowy oraz nadmiernie obciążający wykonawcę w zakresie w jakim dla Zadań 1,2,3, 4

niewywiązanie się przez wykonawcę z wymaganego do osiągnięcia poziomu przygotowania do ponownego użycia

i recyklingu odpadów komunalnych, obwarowane jest sankcją w postaci kar umownych określonych

w Część IV SWZ- Projektowane Postanowienia Umowy (Zadania 1-19) § 6 ust. 3 pkt 15 ), 16) i 17) w wysokości rażąco

wygórowanej.

4. art. 439 ust. 1 ustawy pzp w zw. z art. 439 ust. 2 pkt 1 ustawy pzp w zw. z art. 353 (1) k.c. w zw. z art. 5 k.c. w

zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 i art. 17 ust. 1 ustawy pzp poprzez ukształtowanie warunków

zamówienia w sposób, który narusza równowagę stron umowy, nie zapewnia ekwiwalentności świadczeń i

przerzuca na Wykonawcę ryzyka związane ze zmianą cen materiałów i kosztów wykonania przedmiotu

zamówienia w ten sposób, że zgodnie z postanowieniami Część IV SWZ- Projektowane Postanowienia Umowy (

Zadania 119), § 10 ust. 2 i 3 stronom przyznane zostało uprawnienie do żądania zmiany wynagrodzenia

Wykonawcy ograniczone do przypadku, gdy z danych Głównego Urzędu Statystycznego (dalej: jako „GUS”), tj.

miesięcznego wskaźnika cen produkcji sprzedanej przemysłu dla przetwórstwa przemysłowego dla sekcji

gospodarowania ściekami i odpadami (dalej „wskaźnik” oraz „Informacja”) będzie wynikać, że z Informacji

podanych za kolejne 6 miesięcy następujące nie wcześniej niż po miesiącu, w którym umowa została zawarta,

wynika, że suma miesięcznych spadków i wzrostów cen obliczona na podstawie sześciu kolejno opublikowanych

wskaźników (gdzie: poprzedni miesiąc = 100), z wyłączeniem korekt w kolejnych informacjach sygnalnych, jest

większa niż 3,0% (spadek wskaźnika o więcej niż 3% lub wzrost wskaźnika o więcej niż 3%), gdy tymczasem

poziom ten jest zbyt rygorystyczny, aby waloryzacja wynagrodzenia w rzeczywistości wystąpiła, była skuteczna i

realnie chroniła Strony przed skutkami zmian cen materiałów i kosztów w sposób zgodny z celem klauzuli

waloryzacyjnej, co powoduje, że postanowienia umowne zastosowane przez Zamawiającego tylko iluzorycznie

realizują obowiązek wynikający z art. 439 ustawy pzp, zatem są użyte przez Zamawiającego wadliwie i w

rzeczywistości nie gwarantują realizacji waloryzacji wynagrodzenia Wykonawcy.

Odwołujący w oparciu o wyżej wskazane zarzuty wniósł o uwzględnienie odwołania, jak również nakazanie

Zamawiającemu dokonania zmiany SWZ i projektowanych postanowień umowy (oraz odpowiednio pozostałych

dokumentów zamówienia) w sposób niżej wskazany:

a) w zakresie zarzutów 1: wykreślenie z warunku udziału w postępowaniu dotyczącego zdolności technicznej lub

zawodowej w odniesieniu do Zadania 1, 2 , 3 i 4, o którym mowa w Części I -SWZ pkt 6.2.2.4., wymogu wykazania

się przez Wykonawcę osiągnięciem poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu przetworzonych

odpadów komunalnych („poziomy recyklingu”) (ustalany względem wskazanych powyżej ilości minimalnych

zgodnie z warunkami określonymi w pkt 33 OPZ), w wysokości nie mniejszej niż:

20,00% dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01 dla Zadania 1,

ewentualnie, w razie, gdyby Izba uznała, że osiągnięcie tzw. poziomów recyklingu odpadów

dla Zadania 1,2,3, jest możliwe o:

dokonanie modyfikacji warunku udziału w postępowaniu dotyczącego zdolności technicznej lub zawodowej w odniesieniu

do Zadania 1, 2, 3 i 4, o którym mowa w Części I - SWZ pkt 6.2.2.4., w zakresie wymogu wykazania się przez

Wykonawcę osiągnięciem poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów

komunalnych, i nadania mu następującego brzmienia:

„O udzielenie zamówienia mogą ubiegać się Wykonawcy, którzy spełniają warunki dotyczące:

6.2.2.4. zdolności technicznej lub zawodowej

tj. wykażą, że w ciągu ostatnich 3 lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest

krótszy – w tym okresie – należycie zrealizowali, co najmniej jedną usługę, w ramach której w okresie nie dłuższym niż

12 następujących po sobie miesięcy przetworzyli/przetwarzają odpady określone w przedmiocie danej części

zamówienia, której dotyczy oferta, w łącznej ilości nie mniejszej niż:

(….)

osiągając przy tym poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych,

(ustalany względem wskazanych powyżej ilości minimalnych zgodnie z warunkami określonymi w pkt 33 OPZ), w

wysokości nie mniejszej niż:

2,00% dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01 dla Zadania 4, (…)

b) w zakresie zarzutu 2: wykreślenia z pkt 31 Część II SWZ – OPZ, dla Zadań nr 1, 2 ,3 i 4 zobowiązania

Wykonawcy do osiągnięcia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w

wysokości nie mniejszej niż 26,18 % w każdego z ww. Zadań oraz informacji, że brak udokumentowania

osiągnięcia poziomu uznany zostanie za brak osiągnięcia tego poziomu przez Wykonawcę. Analogiczny wymóg

znajduje się także w Część IV SWZ- Projektowane Postanowienia Umowy (Zadania 1-19), w § 2 ust. 16. W

konsekwencji powyższych zmian rezygnacji w pkt 32 Część II SWZ – OPZ dla Zadań nr 1,2 ,3 i 4 wymogu

Wykonawca zobowiązany jest dla odpadów stanowiących daną część zamówienia w każdym roku kalendarzowym

do osiągnięcia:

i. poziomu ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do

składowania;

ii. poziomu składowania.

w wysokości określonej w obowiązujących przepisach ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Brak udokumentowania osiągnięcia poziomu uznany zostanie za brak osiągnięcia tego poziomu przez Wykonawcę.

ewentualnie, w razie, gdyby Izba uznała, że osiągnięcie tzw. poziomów recyklingu odpadów dla Zadania 1,2,3,4, jest

możliwe o:

modyfikację pkt 31 Część II SWZ – OPZ, dla Zadań nr 1,2 ,3 i 4 poprzez przyjęcie, że wymagany minimalny poziom

przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych dla Zadania 1,2,3,4, wynosić powinien nie mniej

niż 2,5 % w każdym z ww. Zadań

c) w zakresie zarzutu 3: usunięcie obowiązku osiągnięcia tzw. poziomów recyklingu, o których mowa pkt 31

Część II SWZ OPZ, dla Zadań nr 1, 2 ,3 i 4 a w konsekwencji wykreślenie z Część IV SWZ Projektowane

Postanowienia Umowy (Zadania 1 19), § 6 ust. 3 pkt 15), 16) i 17)

odnoszącego się do kar umownych za niespełnienie tego obowiązku;

d) w zakresie zarzutu 4: modyfikację Część IV SWZ- Projektowane Postanowienia Umowy (Zadania 1-19), § 10

ust. 2 i 3 poprzez zmianę klauzuli waloryzacyjnej i mechanizmu jej wprowadzania tak, aby urzeczywistniała ona cel

klauzuli, tj. poprzez dopuszczenie możliwości zmiany wynagrodzenia, i nadanie tym postanowieniem następującej

treści:

„2 . Wniosek o zmianę Umowy (dalej jako: „Wniosek”) może zostać złożony przez Stronę Umowy, po upływie 6

miesięcy od dnia zawarcia Umowy, ale nie wcześniej niż po

opublikowaniu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego szóstego (licząc od daty zawarcia umowy)

miesięcznego wskaźnika cen produkcji sprzedanej przemysłu dla przetwórstwa przemysłowego dla sekcji

gospodarowania ściekami i odpadami (dalej jako „Prezes GUS” oraz „Informacja”).

3. Wniosek może zostać złożony przez Stronę Umowy w przypadku, gdy z Informacji podanych za kolejne 6

miesięcy następujące nie wcześniej niż po miesiącu, w którym umowa została zawarta, wynika, że suma

miesięcznych spadków i wzrostów cen obliczona na podstawie sześciu kolejno opublikowanych wskaźników

(gdzie: poprzedni miesiąc = 100), z wyłączeniem korekt w kolejnych informacjach sygnalnych —zgodnie z ust. 2

powyżej, jest większa niż 1,0% (spadek wskaźnika o więcej niż 1% lub wzrost wskaźnika o więcej niż 1%)”

Wniosek o dokonanie modyfikacji ogłoszenia o zamówieniu oraz dokumentów zamówienia obejmuje także zmiany

wprost w żądaniu niewskazane, ale konieczne do wprowadzenia z uwagi na zakres żądania Wykonawcy – tj. zmiany

będące konsekwencją żądanych zmian.

KIO 2953/24

W dniu 16 sierpnia 2024 r. odwołanie wobec czynności Zamawiającego dokonanych w postępowaniu, polegających na

ustaleniu treści dokumentacji postępowania – specyfikacji warunków zamówienia (dalej jako: „SWZ”) w sposób

naruszający przepisy ustawy pzp – w zakresie wszystkich zadań wniósł wykonawca Przedsiębiorstwo Usługowe

"HETMAN” sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie – dalej Odwołujący.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 99 ust. 1,2 i 4 ustawy pzp w zw. z art. 16 ustawy pzp oraz art. 353(1) k.c. oraz art. 487 § 2 k.c. w zw. z art.

8 ust. 1 ustawy pzp poprzez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w zakresie, w którym wykonawca

zamówienia został zobowiązany do osiągnięcia określonych poziomów przygotowania do ponownego użycia i

recyklingu odpadów poddawanych zagospodarowaniu, w sposób nieuwzględniający wszystkich wymagań i

okoliczności mających wpływ na sporządzenie i wycenę oferty, a także w sposób naruszający zasadę uczciwej

konkurencji i równego traktowania wykonawców, albowiem przy podziale zamówienia na zadania, które obejmują

tylko określone rodzaje odpadów, dla niektórych z części zamówienia nie ma obiektywnie możliwości osiągnięcia

wymaganych poziomów recyklingu i przygotowania odpadów komunalnych do ponownego użycia ze względu na

skład morfologiczny i specyfikę odpadów przypisanych do danego zadania, co w konsekwencji prowadzi do

naruszenia podstawowych zasad prowadzenia postępowania i skutkuje

przerzuceniem na wykonawcę nadmiernego ryzyka gospodarczego; taki opis przedmiotu zamówienia powoduje również

naruszenie zasady równości i wzajemności (świadczeń) stron stosunku zobowiązaniowego i stanowi o sprzeczności

tego stosunku z jego właściwościami i zasadami współżycia społecznego;

2. art. 99 ust. 1,2 i 4 ustawy pzp w zw. z art. 16 ustawy pzp poprzez sformułowanie wymagań opisu przedmiotu

zamówienia w sposób nieznajdujący uzasadnienia w obiektywnych potrzebach Zamawiającego oraz

nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności mających wpływ na sporządzenie i wycenę oferty, a także

w sposób naruszający zasadę uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, w zakresie, w jakim

Zamawiający dopuścił możliwość przetworzenia zmagazynowanych odpadów nie później niż w terminie 30 dni po

terminie realizacji zamówienia określonym w pkt 2 OPZ, co jest nieuzasadnione biorąc pod uwagę, że przepisy

ustawy o odpadach dopuszczają magazynowanie odpadów przez okres 3 lat (pkt 5 OPZ),

3. art. 99 ust. 1, 2 i 4 ustawy pzp w zw. z art. 16 ustawy pzp poprzez sformułowanie kryteriów oceny ofert,

wskazanych w pkt 20.1.1. 2) oraz pkt 20.1.3. Części I SIWZ „Instrukcja dla wykonawców” w sposób nie znajdujący

uzasadnienia w obiektywnych potrzebach Zamawiającego oraz nieuwzględniający wszystkich wymagań i

okoliczności mających wpływ na sporządzenie i wycenę oferty, a także w sposób naruszający zasadę uczciwej

konkurencji i równego traktowania wykonawców, w zakresie, w jakim Zamawiający ustalił kryteria oceny ofert w

zakresie dot. „kosztu transportów” odpadów komunalnych ponoszonego przez Zamawiającego lub Miasto

Stołeczne Warszawa za transport odpadów do instalacji lub stacji przeładunkowej/-ych wskazanej/-ych przez

Wykonawcę w ofercie.

4. art. 353(1), art. 5 k.c. oraz art. 58 § 2 i 3 k.c. w związku z art. 8 ust. 1 ustawy pzp oraz art. 99 ust. 1,2,4 ustawy

pzp art. 16 ustawy pzp i art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy pzp poprzez naruszenie zasad zachowania uczciwej

konkurencji, proporcjonalności oraz równego traktowania wykonawców, a tym samym zaniechanie przygotowania i

prowadzenia postępowania z należytą starannością, w szczególności poprzez dokonanie opisu przedmiotu

zamówienia w sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący, nieprecyzyjny w zakresie dotyczącym braku określenia

procedury reklamacyjnej związanej z jakością przekazywanych odpadów do zagospodarowania,

5. wyłącznie w zakresie zadań 18 i 19 - naruszenie art. 106 ust. 2 i 3 ustawy pzp poprzez sformułowanie w pkt

12.6.8. Części I SWZ – Instrukcji dla wykonawców wymagań w zakresie zadań 18 i 19 co do przedmiotowych

środków dowodowych nieproporcjonalnych do

przedmiotu zamówienia i obiektywnych potrzeb Zamawiającego, a także ograniczających zasady uczciwej konkurencji i

równego traktowania wykonawców,

6. wyłącznie w zakresie zadań 1-17 – naruszenie art. 433 pkt 4 ustawy pzp w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy pzp w

zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp w zw. z art. 353(1) k.c. przez określenie minimalnego progu wykonania umowy

poprzez wskazanie minimalnej planowanej ilości odpadów komunalnych do zagospodarowania w ilości 50% dla

części zamówienia od nr 1 do nr 17, co jest wartością rażąco zaniżoną, a w efekcie świadczy o nadużyciu przez

zamawiającego dominującej pozycji organizatora przetargu przez narzucenie wykonawcom skrajnie

niekorzystnych warunków wykonywania zamówienia, w sposób sprzeczny ze społeczno-gospodarczym

przeznaczeniem instytucji minimalnej wartości zamówienia, oraz bez możliwości uzyskania odszkodowania z

tytułu nieuzyskania zamówienia w zakresie maksymalnym. Określenie minimalnego progu wykonania umowy w

wysokości 50% spowoduje złożenie przez wykonawców nieporównywalnych ofert.

7. art. 99 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16 ustawy pzp, 436 pkt 1 ustawy pzp, poprzez określenie w pkt 3 OPZ, że

„planowany termin rozpoczęcia Okresu realizacji zamówienia to 02.09.2024 r."

8. art. 353(1) oraz art. 487 § 2 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp z art. 16 ustawy pzp, poprzez sporządzenie

PPU w sposób naruszający zasady współżycia społecznego, zasady uczciwej konkurencji i uniemożliwiający

oszacowanie ceny oferty, a w konsekwencji mogący prowadzić do nieporównywalności ofert w zakresie, w jakim

Zamawiający określił w § 14 ust. 4-13 PPU, że ma prawo do przeprowadzania kontroli sposobu i prawidłowości

wykonania przedmiotu zamówienia przez wykonawcę i podwykonawcę na zasadach określonych w tych

postanowieniach umowy, które są niejednoznaczne i nieprecyzyjne, a sam wymóg prowadzenia przez

Zamawiającego kontroli w tak szerokim zakresie jest nieuzasadniony,

9. art. 353(1) k.c. oraz art. 487 § 2 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp, art. 16 ustawy pzp, poprzez ustalenie w §

3 ust. 5 akapit drugi PPU że jeżeli w trakcie obowiązywania umowy wystąpią okoliczności mające wpływ na

uzgodnioną masę odpadów przyjętych do zagospodarowania, a tym samym na wysokość wypłaconego

wykonawcy wynagrodzenia, Zamawiający jest uprawniony do żądania zwrotu nadpłaconej kwoty,

10. art. 353(1) k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp oraz art. 436 pkt 3 ustawy pzp, art. 16 pkt 3 ustawy pzp,

poprzez ustalenie maksymalnej wysokości kar umownych na poziomie 40% łącznego wynagrodzenia wykonawcy

za realizację przedmiotu umowy,

11. art. 353(1) k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp oraz art. 436 pkt 3 ustawy pzp, art. 16 pkt 3 ustawy pzp,

poprzez zastrzeżenie na rzecz Zamawiającego kar umownych rażąco

wygórowanych za nieosiągnięcie przez wykonawcę poziomów recyklingu z pominięciem faktu, że odpowiedzialność

wykonawcy kształtować się winna stosownie do odpowiedzialności tego wykonawcy, jaka może być mu z tego tytułu

rzeczywiście przypisana, w szczególności biorąc pod uwagę znane Zamawiającemu problemy słabej jakości selektywnej

zbiórki odpadów komunalnych „u źródła” oraz braku właściwej weryfikacji odpadów, ich jakości, przez podmioty

odbierające odpady i dostarczające odpady do zagospodarowania, na co wykonawca nie ma jakiegokolwiek wpływu, nie

będąc podmiotem odbierającym odpady komunalne,

12. art. 353(1) i art. 5 k.c. art. 8 ust. 1 ustawy pzp oraz art. 431 ustawy pzp, art. 439 ust. 2 pkt 4, art.16 pkt 3

ustawy pzp, poprzez określenie w § 10 ust. 11 PPU zasad waloryzacji wynagrodzenia wykonawcy, które

wprowadzają maksymalną zmianę wysokości wynagrodzenia wykonawcy w wysokości 5% ceny jednostkowej, o

której mowa w formularzu ofertowym,

13. art. 353(1) i art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp oraz art. 431 ustawy pzp, art. 439 ust. 2, art.16 pkt 3

ustawy pzp, poprzez określenie przyjęcie klauzul, które czynią waloryzację fikcyjną, de facto uniemożliwiając

Wykonawcy złożenie wniosku waloryzacyjnego, tj. przyjęcie, że roszczenie o waloryzację przysługuje Wykonawcy

wyłącznie w sytuacji, gdy suma miesięcznych spadków i wzrostów cen obliczona na podstawie sześciu kolejno

opublikowanych wskaźników cen produkcji sprzedanej przemysłu dla przetwórstwa przemysłowego dla sekcji

gospodarowania ściekami i odpadami, z wyłączeniem korekt w kolejnych informacjach sygnalnych, jest większa

niż 3,0%,

14. art. 353(1) i art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp oraz art. 431 ustawy pzp, 439 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy

pzp, art.16 pkt 3 ustawy pzp, poprzez ustalenie w § 10 ust. 8 PPU mechanizmu ustalania zmiany wynagrodzenia w

sposób w sposób nieprecyzyjny i niejednoznaczny, bez odesłania do wskaźnika zmiany ceny materiałów lub

kosztów, w szczególności wskaźnika ogłaszanego w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego lub

wskazania innej podstawy,

15. art. 99 ust. 1 i 4 ustawy pzp w zw. z art. 16 ustawy pzp, poprzez wskazanie w pkt 26 Części II SWZ – OPZ,

że „Wykonawca zobowiązany jest do przyjęcia i umożliwienia rozładunku dostarczanych odpadów objętych

przedmiotem zamówienia bez konieczności oczekiwania na wjazd i rozładunek odpadów. Zamawiający nie

przewiduje awizacji (w tym informacji mailowych i informacji telefonicznych) o przewidzianych w danym dniu

roboczym transportach”, co jest wymaganiem nadmiernym i obiektywnie niemożliwym do spełnienia oraz

dyskryminującym wykonawców nierealizujących odbioru odpadów. Wykonawca ten nie jest w stanie przewidzieć

liczby transportów realizowanych danego dnia godzin ich realizacji,

a liczba ta i godziny dostaw jest całkowicie niezależna od Wykonawcy, ponieważ decydują o niej wykonawcy wykonujący

odbiór odpadów z terenu m.st. Warszawy.

16. art. 91 ust. 1 ustawy pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 ustawy pzp poprzez zaniechanie podziału zamówienia w

zakresie odpadów 20 03 07 na więcej niż 2 części (Zadania 18 i 19), pomimo że Zamawiający mógł i powinien

dokonać podziału zamówienia na większą liczbę części (co najmniej 3), co skutkuje ograniczeniem konkurencji w

postępowaniu i prowadzi do uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców, których instalacje nie

spełniają wymagania dopuszczenia do przetwarzania w skali roku ilości odpadów objętych przedmiotem

zamówienia na poziomie nie mniejszym niż 7 600 Mg, co jest konsekwencją tego zaniechania.

Odwołujący w oparciu o wyżej wskazane zarzuty wniósł o uwzględnienie odwołania, jak również nakazanie

Zamawiającemu:

Zarzut nr 1): zmianę treści Części III SWZ -Opis Przedmiotu Zamówienia w zakresie pkt. 31 w następujący sposób: „31.

Wykonawca zobowiązany jest dla odpadów stanowiących daną część zamówienia w każdym roku realizacji zamówienia

do osiągnięcia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, w wysokości nie

mniejszej niż: [20 03 01: 20%, 15 01 06: 32%, 15 01 01: 90%, 15 01 07: 85%, ex 20 01 08 i 20 01 08: 90%, 20 02 01:

85%]”.

Zarzut nr 2): nadanie pkt 5 Części III SWZ -Opis Przedmiotu Zamówienia następującej treści: „Wykonawca jest

zobowiązany do przetworzenia odpadów w Okresie realizacji zamówienia. Zamawiający dopuszcza możliwość

przetworzenia zmagazynowanych (także w procesie R13 i D15) odpadów nie dłużej niż wynika z procesów

technologicznych lub organizacyjnych, uzasadnionych zastosowaniem tych procesów, nie dłużej jednak niż przez jeden

rok, co pozostanie bez wpływu na cenę jednostkową określoną w formularzu ofertowym. Informacje o sposobie

zagospodarowania tych odpadów należy przekazać w sprawozdaniu kwartalnym w ramach ostatniego kwartału realizacji

zamówienia. Za odpady przetworzone po terminach wskazanych w zdaniach poprzedzających Wykonawca nie otrzyma

wynagrodzenia.”

Zarzut nr 3): usunięcie pkt 20.1.1. 2) oraz pkt 20.1.3. Części I SIWZ „Instrukcja dla wykonawców” (wykreślenie z kryteriów

oceny ofert „Kosztu transportu” odpadów komunalnych ponoszonego przez Zamawiającego lub Miasto Stołeczne

Warszawa za transport odpadów do instalacji lub stacji przeładunkowej/-ych wskazanej/-ych przez Wykonawcę w

ofercie),

Zarzut nr 4): nadanie lit. e) o następującej treści do pkt 34 pkt 2 części III SWZ -Opis Przedmiotu Zamówienia oraz § 2

ust. 20 pkt 2 części VI SWZ – Projektowanych Postanowień Umowy

„e) słabej jakości, nienadających się do recyklingu”

Zarzut nr 5): sformułowanie wymagań co do przedmiotowych środków dowodowych w zakresie zadań 18 i 19, ujętych

pkt 12.6.8. Części I SWZ – Instrukcji dla wykonawców, w następujący sposób:

„w zakresie Zadania 18 i Zadania 19 -5 000 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 07”,

Zarzut nr 6): nadanie następującej treści pkt 29 i 30 Części III SWZ - Opis Przedmiotu Zamówienia:

„29. Ilość odpadów przekazywanych do zagospodarowania jest zależna od ilości odpadów odebranych od

właścicieli nieruchomości m.st. Warszawy oraz innych czynników określonych m.in. w pkt 6 OPZ. Wykonawcy nie

przysługują żadne roszczenia odszkodowawcze w przypadku, gdy ilość przekazanych do zagospodarowania

odpadów w Okresie realizacji zamówienia będzie niższa od planowanej ilości maksymalnej. Zamawiający deklaruje

jednocześnie realizację zamówienia w minimalnym zakresie do ilości: [20 03 01: 52500,00 Mg, 15 01 06: 18750,00

Mg, 15 01 01: 15000,00 Mg, 15 01 07: 12750,00 Mg, ex 20 01 08 i 20 01 08: 6000,00 Mg, 20 02 01: 5250,00 Mg.]

30. Przewiduje się wznowienie umowy poprzez złożenie stosownego powiadomienia złożonego Wykonawcy w

terminie nie później niż na 14 dni przed upływem Okresu realizacji zamówienia. Przez wznowienie umowy rozumie

się przedłużenie Okresu obowiązywania umowy oraz Okresu realizacji zamówienia na kolejne 6 miesięcy oraz

zagospodarowanie w tym czasie odpadów komunalnych pochodzących z terenu m.st. Warszawy w planowanej

ilości maksymalnej w zależności od Zadania w następujący sposób: [20 03 01: 35000,00 Mg, 15 01 06: 12500,00

Mg, 15 01 01: 10000,00 Mg, 15 01 07: 8500,00 Mg, ex 20 01 08 i 20 01 08: 4000,00 Mg, 20 02 01: 3500,00 Mg.]

Zamawiający deklaruje jednocześnie realizację zamówienia w okresie wznowienia umowy w minimalnym zakresie do

ilości: [20 03 01: 26250,00 Mg, 15 01 06: 9375,00 Mg, 15 01 01: 7500,00 Mg, 15 01 07: 6375,00 Mg, ex 20 01 08 i 20 01

08: 3000,00 Mg, 20 02 01: 2625,00 Mg.]

W okresie wznowienia umowy, Wykonawca zobowiązany jest zagospodarowywać odpady na warunkach

przewidzianych dla zamówienia podstawowego w okresie przed przedłużeniem umowy.

- określenie w par. 1 ust. 14 PPU oraz pkt 29 OPZ w sposób jednoznaczny, że wykonawcy przysługuje

odszkodowanie, gdy Zamawiający nie dostarczy przewidzianej zamówieniem maksymalnej ilości odpadów;

- określenie w par. 1 ust. 14 PPU oraz pkt 29 OPZ w sposób jednoznaczny, że wykonawcy przysługuje zawsze

odszkodowanie, gdy Zamawiający nie dostarczy przewidzianej zamówieniem minimalnej ilości odpadów bez

względu na przyczynę niedotrzymania gwarantowanego minimum. Obecne brzmienie choć posługujące się

określeniem deklarowanej ilości może być przedmiotem sporu czy też próby uniknięcia odpowiedzialności przez

Zamawiającego za niedostarczenie minimalnej gwarantowanej ilości odpadów.

Zarzut nr 7): usunięcie pkt 3 akapitu drugiego z Części III SWZ -Opisu Przedmiotu Zamówienia

Zarzut nr 8): zmodyfikowanie § 1 ust. 4-11 Części VI SWZ – PPU poprzez określenie w sposób:

• odpowiednich i proporcjonalnych wymogów po stronie Zamawiającego, co do zasad przeprowadzenia kontroli,

sposobu jej prowadzenia, zakresu informacji, jakich żądać może Zamawiający od wykonawcy i podwykonawców,

sposobu ich przetwarzania, wykorzystania i czasu, w jakim Zamawiający będzie informacje przechowywał,

• rozwiązań stanowiących zabezpieczenie, że Zamawiający zachowa w tajemnicy i nie wykorzysta w celach

innych niż realizacja przedmiotu umowy albo nie przekaże dalej, informacji uzyskanych w wyniku ewentualnie

prowadzonych kontroli dotyczących danych handlowych lub technologicznych, a w przypadku gdyby dane takie

zostały ujawnione, a ich nieuprawnione wykorzystanie wywołało szkodę po stronie wykonawcy lub

podwykonawców, postanowień określających zasady odpowiedzialności Zamawiającego, co pozwoliłoby na

zachowanie odpowiednich proporcji pomiędzy uprawnieniami Zamawiającego i jego obowiązkami oraz

uzasadnionym interesem wykonawców i podwykonawców,

• zasady prowadzenia kontroli tj. odpowiedniego sposobu i terminu informowania o niej, precyzyjnego określania

osób uprawnionych do udziału w niej (z dopuszczeniem osób trzecich), czasu jej prowadzenia oraz uregulowania

postępowania i podejścia Zamawiającego w przypadku prowadzenia w tym samym czasie innych kontroli np.

organów administracji publicznej,

• zasad gwarantujących przestrzeganie przez Zamawiającego zasad bezpieczeństwa podczas prowadzonych

kontroli, jak również zasad odpowiedzialności Zamawiającego i wykonawcy w przypadku wypadków lub zdarzeń

niepożądanych, gdyby takie zaszły w trakcie kontroli,

• wskazania obszaru i tematu kontroli wraz z zastrzeżeniem Zamawiającego, że kontrola nie wyjdzie swoim

działaniem poza zakres zawartej umowy.

Zarzut nr 9): wykreślenie § 3 ust. 5 akapit drugi części VI SWZ – Projektowanych Postanowień Umowy,

Zarzut nr 10): nadanie § 6 ust. 4 części VI SWZ – Projektowanych Postanowień Umowy następującego brzmienia: "Kary

umowne, o których mowa w ust. 3 podlegają łączeniu, z zastrzeżeniem, że łączna wysokość kar umownych nie może

być większa niż 20% łącznego wynagrodzenia określonego w § 3 ust. 1 umowy powiększonego o podatek od towarów i

usług VAT naliczony zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu naliczenia kary”.

Zarzut nr 11): wykreślenie § 6 ust. 3 pkt 15-17 części VI SWZ – Projektowanych Postanowień Umowy,

Zarzut nr 12): nadanie § 10 ust. 11 części VI SWZ – Projektowanych Postanowień Umowy następującego brzmienia:

„Strony dokonają zmiany ceny jednostkowej w formie pisemnego aneksu do Umowy w sytuacji, gdy wniosek o zmianę

umowy został złożony na zasadach określonych w ust. 2 i 3 po spełnieniu wymogów określonych w ust. 4-10. Zmiana

ceny jednostkowej nie może przekroczyć w okresie obowiązywania umowy łącznie wartości stanowiącej 15% ceny

jednostkowej, o której mowa w formularzu cenowym, stanowiącym załącznik nr 2 do umowy.”

Zarzut nr 13): nadanie § 10 ust. 3 części VI SWZ – Projektowanych Postanowień Umowy następującego brzmienia:

„Wniosek może zostać złożony przez Stronę Umowy w przypadku, gdy z Informacji podanych za kolejne 6 miesięcy

następujące nie wcześniej niż po miesiącu, w którym umowa została zawarta, wynika, że suma miesięcznych spadków i

wzrostów cen obliczona na podstawie sześciu kolejno opublikowanych wskaźników (gdzie: poprzedni miesiąc = 100), z

wyłączeniem korekt w kolejnych informacjach sygnalnych —zgodnie z ust. 2 powyżej, jest większa niż 1,0% (spadek

wskaźnika o więcej niż 1% lub wzrost wskaźnika o więcej niż 1%).

Zarzut nr 14): nadanie § 10 ust. 8 części VI SWZ – Projektowanych Postanowień Umowy następującego brzmienia:

„Wartość zmiany ceny jednostkowej - wartość zmiany (WZ) określa się na podstawie wzoru:

WZ = W x F%, przy czym:

W – cena jednostkowa netto, o której mowa w ust. 1;

F% – suma miesięcznych spadków i wzrostów cen obliczona na podstawie sześciu kolejno opublikowanych

wskaźników, tj. wartość spadków lub wzrostu wskaźnika wyliczona zgodnie z ust. 3”

Zarzut nr 15): Odwołujący wnosi o nakazanie Zamawiającemu zmiany pkt 26 Części II OPZ poprzez wskazanie, że:

„Wykonawca zobowiązany jest do przyjęcia i umożliwienia rozładunku dostarczanych odpadów objętych przedmiotem

zamówienia bez konieczności oczekiwania na wjazd i rozładunek odpadów dłuższego niż 30 minut, chyba że z uwagi na

ilość dostarczanych odpadów nie jest możliwe dotrzymanie terminu 30 minut. Zamawiający przewiduje awizację (w tym

przekazywanie informacji mailowych i informacji telefonicznych) o przewidzianych w danym dniu roboczym transportach”

Zarzut nr 16): Odwołujący wnosi o nakazanie Zamawiającemu podziału zamówienia w zakresie odpadów 20 03 07 co

najmniej na 3 części (Zadania 18 i 19), z równoczesnym obniżeniem wymaganych ilości dopuszczonych do

przetwarzania w skali roku odpadów objętych przedmiotem zamówienia dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03

07 w każdej z części (w tym w Zadaniu nr 18 i 19) do poziomu 5000 Mg lub niższego.

KIO 2959/24

W dniu 16 sierpnia 2024 r. odwołanie wobec warunku udziału w postępowaniu w zakresie Zadania 1-4, zawartego w

specyfikacji warunków zamówienia (dalej: „SWZ”) oraz ogłoszeniu o zamówieniu wniósł wykonawca Eko-Max Recykling

sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie – dalej Odwołujący.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 112 ust. 1, art. 116 ust. 1 i art. 16 pkt 1 i 2 ustawy prawo zamówień

publicznych poprzez sformułowanie warunku udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej lub zawodowej

dla Zadania 1-4 zamówienia ze wskazaniem, że o udzielenie zamówienia mogą ubiegać się wykonawcy, którzy wykażą,

że w ciągu ostatnich 3 lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy – w

tym okresie – należycie zrealizowali, co najmniej jedną usługę, w ramach której w okresie nie dłuższym niż 12

następujących po sobie miesięcy przetworzyli/przetwarzają odpady określone w przedmiocie danej części zamówienia,

której dotyczy oferta, w łącznej ilości nie mniejszej niż:

‒ 17 500 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01, dla Zadania 1,

‒ 17 500 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01, dla Zadania 2,

‒ 17 500 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01, dla Zadania 3,

‒ 17 500 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01, dla Zadania 4,

osiągając przy tym poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych

(ustalany względem wskazanych powyżej ilości minimalnych zgodnie z warunkami określonymi w pkt 33 OPZ), w

wysokości nie mniejszej niż:

który to sposób sformułowania warunku nie umożliwia obiektywnej oceny zdolności wykonawcy (instalacji) do należytego

wykonania zamówienia oraz jego zdolności do realizacji zamówienia na odpowiednim poziomie jakości, a przez to nie

umożliwia zachowania uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, co z kolei w konsekwencji narusza

przejrzystość postępowania w zakresie doboru wykonawców mogących złożyć ofertę. Poziom przygotowania do

ponownego użycia lub recyklingu odpadów komunalnych zależy bowiem nie tyle od samych wykonawców i jakości ich

instalacji, lecz głównie od jakości odpadów odebranych z terenu danej gminy i prawidłowości ich segregacji.

Odwołujący w oparciu o wyżej wskazane zarzuty wniósł o uwzględnienie odwołania, jak również nakazanie

Zamawiającemu: modyfikację SWZ i ogłoszenia o zamówieniu dla Zadania 1-4 poprzez usunięcie wymogu osiągnięcia

poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych w wysokości nie

mniejszej niż 20,00% dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01; przy czym wprowadzane modyfikacje muszą

skutkować dostosowaniem wszystkich dokumentów zamówienia, wobec których jest to niezbędne w celu zapewnienia

ich spójności.

KIO 2963/24

W dniu 16 sierpnia 2024 r. odwołanie wobec czynności Zamawiającego polegających dokonaniu w sposób niezgodnym z

przepisami pzp: (1) opisu przedmiotu zamówienia oraz (2) opisu warunku udziału w postępowaniu odnoszącego się do

doświadczenia wykonawcy, tj. wobec zapisów SWZ wskazanych w treści odwołania (oraz odpowiednio ogłoszenia

o zamówieniu) wniósł wykonawca W. B. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "BYŚ" W. B. z siedzibą w

Warszawie – dalej Odwołujący.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 99 ust. 1, 2 i 4 ustawy pzp w zw. z art. 16 pzp w zw. z art. z art. 353(1) k.c. poprzez dokonanie opisu

przedmiotu zamówienia – w zakresie wymaganych do osiągnięcia w każdym z zadań poziomów przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu - w sposób, który nie uwzględnia wszystkich okoliczności i wymagań mogących

mieć wpływ na sporządzenie oferty, w tym przede wszystkim w sposób nie uwzgledniający morfologii i specyfiki

odpadów objętych przedmiotem zamówienia, dostępnych technologii ich przetworzenia oraz planowanych zmian

przepisów prawa i ich skutków dla ilości odpadów nadających się do recyklingu, znajdujących się w strumieniu

odpadów objętych zamówieniem. Nadto, taki sposób opisu warunku narusza zasady uczciwej konkurencji

pomiędzy wykonawcami, premiując z góry znanych Zamawiającemu wykonawców, wykonawców, których

oświadczenia o wysokości osiągniętych poziomów recyklingu budzą uzasadnione wątpliwości, czy wreszcie

takich, którzy nie zamierzają należycie zrealizować przedmiotu zamówienia, zakładając w cenie ofertowej zapłatę

kar umownych. Taki opis przedmiotu zamówienia stanowi także o sprzeczności stosunku zobowiązaniowego

powstałego w wyniku zawarcia umowy o zamówienie publiczne z jego właściwościami i zasadami współżycia

społecznego. Zamawiający oczekuje przyjęcia przez wykonawców zobowiązania do osiągniecia określonych

poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu pod rygorem zapłaty kar umownych, mimo iż sam

zdaje sobie sprawę, że osiągnięcie tych poziomów przez wykonawców jest – w wielu przypadkach – w zasadzie

niemożliwe z uwagi na morfologię i specyfikę odpadów, a co najmniej od wykonawców niezależne. Zamawiający

przerzuca na wykonawców więc wszystkie ryzyka związane z realizacją zamówienia, w tym także te, na które

wykonawcy nie mają żadnego wpływu i nie mogą im przeciwdziałać.

2. art. 112 ust. 1 ustawy pzp w zw. z art. 16 pzp poprzez dokonanie opisu warunku udziału w postępowaniu

odnoszącego się do posiadania doświadczeniu w zagospodarowaniu odpadów pozwalającego na osiągniecie

określonych poziomów przygotowania do ponownego użycia lub recyklingu w sposób, który powoduje, że warunek

ten nie stanowi minimalnego poziomu zdolności do należytego wykonania zamówienia i nie pozwala na ubieganie

się o niniejsze zamówienie wykonawcom zdolnym do jego prawidłowej realizacji.

Odwołujący w oparciu o wyżej wskazane zarzuty wniósł o uwzględnienie odwołania, jak również nakazanie

Zamawiającemu zmiany zapisów SWZ w następujący sposób:

1. Wskazanie w pkt 31 OPZ, że Wykonawca zobowiązany jest dla odpadów stanowiących daną część

zamówienia w każdym roku realizacji zamówienia do osiągnięcia poziomu przygotowania do ponownego użycia i

recyklingu odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: - 20 03 01 – niesegregowane, zmieszane

odpady komunalne – 10% - 15 01 06 – zmieszane odpady opakowaniowe, tj. metale i tworzywa sztuczne – 40%, 15 01 01- papier – 70% - 15 01 07 – szkło – 80% - Ex 20 01 08 i 20 01 08 – odpady kuchenne ulegające

biodegradacji – 85% - 20 02 01 – odpady zielone – 90% - 20 03 07 – odpady wielkogabarytowe – 5%

2. Określenie w pkt 6.2.2.4 SWZ, że Wykonawca powinien dysponować doświadczeniem w zagospodarowaniu

odpadów w sposób pozwalający na osiągniecie następujących poziomów przygotowania do ponownego użycia i

recyklingu: - 40 % dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 15 01 01 dla Zadania 7, - 40% dla odpadów

sklasyfikowanych pod kodem 15 01 01 dla Zadania 8, - 45% dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 15 01 07

dla Zadania 9, - 45% dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 15 01 07 dla Zadania 10, (…) - 3% dla odpadów

sklasyfikowanych pod kodem 20 03 07 dla Zadania 18, - 3% dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 07

dla Zadania 19

KIO 2969/24

W dniu 16 sierpnia 2024 r. odwołanie wobec warunków zamówienia ustalonych w postępowaniu o udzielenie zamówienia

publicznego wniósł wykonawca FBSerwis Wrocław sp. z o.o. z siedzibą w Kobierzycach – dalej Odwołujący.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 99 ust. 1, 2 i 4 w zw. z art. 16 pkt 1 – 3 ustawy pzp oraz art. 5, art. 58 i art. 353(1) ustawy z dnia 23

kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 t. j.) w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp, a także 23 ust.

2 pkt 1, art. 23 ust. 2 pkt 5 w zw. z art. 23 ust. 10, art. 25 ust. 1, art. 43 ust. 1 pkt 4 lit. b) ustawy z dnia 14 grudnia

2012 r. o odpadach („Ustawa o odpadach”), poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób, który może

utrudniać uczciwą konkurencję, jest nieproporcjonalny, a przy tym jest sprzeczny z zasadami współżycia

społecznego, tj. przez wprowadzenie w punkcie 21 akapit 4 OPZ oraz w § 2 ust. 11 akapit 4 Projektu Umowy

wymagania, zgodnie z którymi „W przypadku wystąpienia awarii instalacji przetwarzania odpadów, w przypadku

której przekazanie odpadów nie następuje za pośrednictwem stacji przeładunkowej, Wykonawca nadal ma

obowiązek przyjmowania odpadów do instalacji przetwarzania odpadów wskazanej w ofercie”, podczas gdy:

- takie wymaganie wprowadza obowiązek zbierania odpadów w instalacji przetwarzania odpadów, co nie jest

dozwolone przepisami Ustawy o odpadach (gdyż zbieranie odpadów możliwe jest jedynie w stacji przeładunkowej,

którą instalacja do przetwarzania odpadów być nie może, gdyż dochodzi w niej do przetwarzania odpadów, a nie

zbierania odpadów),

- obowiązek dalszego przyjmowania odpadów w instalacji jest nieproporcjonalny do określonych w OPZ oraz w

dokumentacji postępowania wymogów w zakresie posiadanych przez Wykonawcę zezwoleń, gdyż z OPZ ani z

dokumentacji postępowania nie wynika obowiązek posiadania zezwolenia na zbieranie odpadów w innych

sytuacjach niż przy prowadzeniu stacji przeładunkowej,

- przyjęcie odpadów w instalacji do przetwarzania odpadów, a następnie dalsze ich przekazanie do instalacji

zastępczej zgodnie z wprowadzonym przez Zamawiającego obowiązkiem, będzie niezgodne z posiadanym przez

prowadzącego instalację zezwoleniem na przetwarzanie odpadów (pozwoleniem zintegrowanym), a w

konsekwencji naruszać będzie obowiązek działania zgodnie z zezwoleniem oraz może stwarzać zagrożenie

sanitarne, epidemiologiczne i pożarowe;

2. art. 99 ust. 1, 2 i 4 w zw. z art. 16 pkt 1 – 3 ustawy pzp oraz art. 5, art. 58 i art. 353(1) ustawy z dnia 23

kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 t. j.), dalej jako: „k.c.”, a także art. 25 ust. 1 Ustawy o

odpadach poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób, który może utrudniać uczciwą konkurencję, jest

nieproporcjonalny, a przy tym jest sprzeczny z zasadami współżycia społecznego, tj. przez ustanowienie w

punkcie 26 OPZ wymagania, zgodnie z którym: „Wykonawca zobowiązany jest do przyjęcia i umożliwienia

rozładunku dostarczanych odpadów objętych przedmiotem zamówienia bez konieczności oczekiwania na wjazd i

rozładunek odpadów. Zamawiający nie przewiduje awizacji (w tym informacji mailowych i informacji telefonicznych)

o przewidzianych w danym dniu roboczym transportach”, a także poprzez ustanowienie nieuzasadnionych i

niewspółmiernych sankcji za niezrealizowanie tego obowiązku w postaci kary umownej ustanowionej w § 6 ust. 3

pkt 7 w zw. z § 6 ust. 3 pkt 3 Projektu Umowy, podczas gdy:

- obowiązek określony w punkcie 26 OPZ, z uwagi na brak jakichkolwiek ograniczeń oraz brak obowiązku

awizacji, może być niemożliwy do wykonania, względnie promuje wykonawców prowadzących instalacje

zaprojektowane i skonstruowane w określony sposób, tj. posiadające miejsce rozładunku odpadów obejmujące

wiele stanowisk, co jednak nie jest priorytetem przy projektowaniu instalacji przetwarzających odpady, w związku z

czym wskazany obowiązek narusza zasadę uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców oraz

prowadzi do ryzyka nieporównywalności ofert,

- przyjęcie i umożliwienie rozładunku dostarczanych odpadów bez jakichkolwiek ograniczeń i bez awizacji może

prowadzić do naruszenia obowiązków wykonawcy w zakresie magazynowania (zbierania) odpadów przed ich

przetworzeniem, a nadto stwarzać zagrożenie epidemiologiczne, sanitarne i pożarowe,

3. art. 433 pkt 1 ustawy pzp poprzez wprowadzenie odpowiedzialności wykonawcy za opóźnienie z uwagi na

ustanowienie kar umownych za opóźnienie w przypadkach, o których mowa w § 6 ust. 3 pkt 7 – 10 Umowy, tj.

7) za każdy stwierdzony przypadek oczekiwania pojazdu powyżej 30 minut na wjazd i rozładunek odpadów z

przyczyn leżących po stronie Wykonawcy – w wysokości 500,00 zł za każde rozpoczęte kolejne 30 minut

oczekiwania każdego pojazdu, z zastrzeżeniem, że oczekiwanie pojazdu na wjazd i rozładunek odpadów powyżej

90 minut z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy traktowane będzie jak odmowa przyjęcia odpadów przez

Wykonawcę i skutkować będzie naliczeniem kary wyłącznie zgodnie z pkt. 3);

8) za niedotrzymanie terminów składania sprawozdań, o których mowa w § 2 ust. 20 pkt 3 umowy zawierających

informacje i dokumenty, o których jest mowa w § 2 ust. 21 i 22 umowy oraz terminów składania korekt sprawozdań

miesięcznych określonych w § 2 ust. 25 i § 3 ust. 4 umowy – w wysokości 250,00 zł za każdy rozpoczęty dzień

opóźnienia;

9) za niedotrzymanie terminów, o których mowa w § 2 ust. 13, 23, 27 i 31 umowy oraz w pkt 46, 47 Opisu

Przedmiotu Zamówienia zawartym w załączniku nr 1 do umowy – w wysokości 250,00 zł za każdy rozpoczęty

dzień opóźnienia;

10) za niedotrzymanie terminów, o których mowa w § 2 ust. 28 i 29 umowy – w wysokości 250,00 zł za każdy

rozpoczęty dzień opóźnienia;

podczas gdy na gruncie art. 433 pkt 1 ustawy pzp nie jest dopuszczalne wprowadzenie odpowiedzialności wykonawcy

za opóźnienie a w niniejszej sprawie ustanowienie takich kar umownych nie jest uzasadnione okolicznościami lub

zakresem zamówienia,

4. ewentualnie, na wypadek nieuwzględnienia zarzutu, o którym mowa w punkcie 2 oraz 3 (w zakresie

dotyczącym § 6 ust. 3 pkt 7 w zw. z § 6 ust. 3 pkt 3 Projektu Umowy) powyżej – art. 5, art. 58 § 1 i 2 oraz art.

353(1) k.c. oraz art. 483 § 1 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp poprzez ustanowienie w § 6 ust. 3 pkt 7 w zw. z §

6 ust. 3 pkt 3 Projektu Umowy rażąco wygórowanej kary umownej w wysokości 0,1 % w przypadku, gdy dojdzie do

oczekiwania pojazdu na wjazd i rozładunek odpadów powyżej 90 minut z przyczyn leżących po stronie

Wykonawcy, co ma być traktowane jak odmowa przyjęcia odpadów przez Wykonawcę i będzie skutkować

naliczeniem kary wyłącznie zgodnie z § 6 ust. 3 pkt 3 Projektu Umowy, która to

kara jako odbiegająca od wysokości potencjalnej szkody, jaka może zostać poniesiona przez Zamawiającego w związku

z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem obowiązków umownych, za którego niewykonanie lub nienależyte

wykonanie zostały zastrzeżone, musi być uznana za rażąco wygórowaną, a także odbiegająca od realiów rynkowych,

przez to sprzeczną z zasadami współżycia społecznego i jako taka na mocy art. 58 § 1 oraz 353(1) k.c. jest nieważna.

Odwołujący w oparciu o wyżej wskazane zarzuty wniósł o uwzględnienie odwołania, jak również nakazanie

Zamawiającemu zmiany SWZ oraz ogłoszenia o zamówieniu poprzez:

a. wykreślenie punktu 21 akapit 4 OPZ, zgodnie z którym: „W przypadku wystąpienia awarii instalacji

przetwarzania odpadów, w przypadku której przekazanie odpadów nie następuje za pośrednictwem stacji

przeładunkowej, Wykonawca nadal ma obowiązek przyjmowania odpadów do instalacji przetwarzania odpadów

wskazanej w ofercie.”,

b. wykreślenie § 2 ust. 11 akapit 4 Projektu Umowy, zgodnie z którym: „W przypadku wystąpienia awarii instalacji

przetwarzania odpadów, w przypadku której przekazanie odpadów nie następuje za pośrednictwem stacji

przeładunkowej, Wykonawca nadal ma obowiązek przyjmowania odpadów do instalacji przetwarzania odpadów

wskazanej w ofercie.”,

c. wykreślenie punktu 26 OPZ, zgodnie z którym: „Wykonawca zobowiązany jest do przyjęcia i umożliwienia

rozładunku dostarczanych odpadów objętych przedmiotem zamówienia bez konieczności oczekiwania na wjazd i

rozładunek odpadów. Zamawiający nie przewiduje awizacji (w tym informacji mailowych i informacji telefonicznych)

o przewidzianych w danym dniu roboczym transportach”,

d. wykreślenie § 6 ust. 3 pkt 7 Projektu Umowy, zgodnie z którym: „za każdy stwierdzony przypadek oczekiwania

pojazdu powyżej 30 minut na wjazd i rozładunek odpadów z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy – w

wysokości 500,00 zł za każde rozpoczęte kolejne 30 minut oczekiwania każdego pojazdu, z zastrzeżeniem że

oczekiwanie pojazdu na wjazd i rozładunek odpadów powyżej 90 minut z przyczyn leżących po stronie

Wykonawcy traktowane będzie jak odmowa przyjęcia odpadów przez Wykonawcę i skutkować będzie naliczeniem

kary wyłącznie zgodnie z pkt. 3)”,

e. wykreślenie § 6 ust. 3 pkt 8 Projektu Umowy, zgodnie z którym: „za niedotrzymanie terminów składania

sprawozdań, o których mowa w § 2 ust. 20 pkt 3 umowy zawierających informacje i dokumenty, o których jest

mowa w § 2 ust. 21 i 22 umowy oraz terminów składania korekt

sprawozdań miesięcznych określonych w § 2 ust. 25 i § 3 ust. 4 umowy – w wysokości 250,00 zł za każdy rozpoczęty

dzień opóźnienia”,

f. wykreślenie § 6 ust. 3 pkt 9 Projektu Umowy, zgodnie z którym: „za niedotrzymanie terminów, o których mowa

w § 2 ust. 13, 23, 27 i 31 umowy oraz w pkt 46, 47 Opisu Przedmiotu Zamówienia zawartym w załączniku nr 1 do

umowy – w wysokości 250,00 zł za każdy rozpoczęty dzień opóźnienia”,

g. wykreślenie § 6 ust. 3 pkt 10 Projektu Umowy, zgodnie z którym: za niedotrzymanie terminów, o których mowa

w § 2 ust. 28 i 29 umowy – w wysokości 250,00 zł za każdy rozpoczęty dzień opóźnienia”,

h. ewentualnie, w przypadku uznania, że realizacja wniosku, o którym mowa w lit. a i b. powyżej, jest

niewystarczająca – wprowadzenie dla przypadku awarii instalacji przetwarzania odpadów rozwiązań

analogicznych do tych, które ustanowione zostały w stosunku do przewidzianej przez Zamawiającego możliwości

zmiany instalacji, przy założeniu natychmiastowej akceptacji instalacji przez Zamawiającego,

i. ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia wniosku, o którym mowa w lit. d. powyżej – wprowadzenie w

miejsce obecnego § 6 ust. 3 pkt 3 Projektu Umowy następującej treści: „za każdy przypadek odmowy przyjęcia

odpadów do instalacji lub stacji przeładunkowej, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w § 2 ust. 20 pkt 2

umowy, z zastrzeżeniem, o którym mowa w § 2 ust. 45 – w wysokości 3 000,00 zł za każdy przypadek”,

W dniu 4 września 2024 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie wniesionych

odwołań w całości. W złożonej odpowiedzi oraz na rozprawie przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne swojego

stanowiska.

W dniu 4 września pisma procesowe ze stanowiskiem w sprawach złożyli:

- Eko-Max Recykling sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w sprawie KIO 2942/24, KIO 2949/24, KIO 2953/24, KIO

2963/24, KIO 2969/24

- PreZero Recycling Zachód sp. z o.o. z siedzibą w Piotrowie Pierwszym w sprawie KIO 2942/24, KIO 2953/24,

KIO 2959/24, KIO 2963/24, KIO 2969/24

- W. B. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "BYŚ" W. B. z siedzibą w Warszawie w sprawie KIO

2942/24, KIO 2949/24, KIO 2953/24, KIO 2959/24

- FBSerwis Wrocław sp. z o.o. z siedzibą w Kobierzycach w sprawie KIO 2942/24, KIO 2949/24, KIO 2963/24

- Remondis sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w sprawie KIO 2949/24, KIO 2953/24, KIO 2959/24, KIO 2963/24

W dniu 9 września 2024 r. pismo procesowe stanowiące replikę Odwołującego na odpowiedź na odwołanie złożył

Odwołujący Remondis w sprawie KIO 2942/24. Odwołujący wniósł o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie

zarzutu nr 5 odwołania na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy pzp.

W dniu 9 września 2024 r. pismo procesowe stanowiące replikę Odwołującego na odpowiedź na odwołanie złożył

Odwołujący BYŚ w sprawie KIO 2963/24.

W dniu 9 oraz 10 września 2024 r. pismo procesowe z wnioskami dowodowymi złożył Zamawiający.

W dniu 10 września 2024 r. wnioski dowodowe złożył Odwołujący HETMAN w sprawie KIO 2953/24, Odwołujący FB

Serwis w sprawie KIO 2969/24 oraz Odwołujący Pre Zero w sprawie KIO 2949/24. W dniu 10 września 2024 r.

Odwołujący BYŚ w sprawie KIO 2963/24 oraz Odwołujący Remondis w sprawie KIO 2942/24 złożyli pisma procesowe z

odniesieniem się do dowodów Zamawiającego z dnia 9 września 2024 r. oraz złożyli dodatkowe wnioski dowodowe.

W dniu 17 września 2024 r. pismo procesowe jako Przystępujący w sprawach KIO 2942/24, KIO 2949/24 oraz KIO

2963/24 złożył FB Serwis.

W dniu 18 września 2024 r. pismo procesowe wraz z wnioskami dowodowymi jako Przystępujący w sprawie KIO

2949/24 złożył Wykonawca Remondis.

W dniu 1 października 2024 r. Zamawiający poinformował o dokonanych zmianach dokumentacji zamówienia załączając

zmodyfikowane dokumenty. Jednocześnie Izba zaznacza, że pismo z dnia 3 października 2024 r. nie zostało ujęte w

stanie faktycznym sprawy, z uwagi na treść art. 552 ustawy pzp, zgodnie z którym: „Wydając wyrok, Izba bierze za

podstawę stan rzeczy ustalony w toku postępowania odwoławczego.” Zgodnie z protokołem postępowania Izba

zamknęła rozprawę w dniu 3 października 2024 r. o godz. 13:58, natomiast zmiany dokumentów zamówienia, na jakie

powołuje się Zamawiający zostały dokonane już po zamknięciu rozprawy (daty podpisania modyfikacji odpowiednio: 3

października 2024 r. o godz. 15:45 i 4 października 2024 r. o godz. 8:45, data zamieszczenia zmian na stronie

internetowej prowadzonego postępowania, co Izba ustaliła z urzędu: 4 października 2024 r.).

Izba ustaliła, co następuje:

Izba ustaliła, że odwołania czynią zadość wymogom proceduralnym zdefiniowanym w Dziale IX ustawy z dnia 11

września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych, tj. odwołania nie zawierają braków formalnych oraz został uiszczony

wpis od każdego z wniesionych odwołań. Izba ustaliła, że nie zaistniały przesłanki określone w art. 528 ustawy pzp, które

skutkowałyby odrzuceniem któregokolwiek odwołania.

Izba stwierdziła, że Odwołujący wykazali przesłanki dla wniesienia odwołania określone w art. 505 ust. 1 i 2 ustawy pzp,

tj. posiadanie interesu w uzyskaniu danego zamówienia oraz możliwości poniesienia szkody w wyniku naruszenia przez

Zamawiającego przepisów ustawy pzp.

Do postępowania odwoławczego po stronie Odwołujących, zachowując termin ustawowy oraz wskazując interes w

uzyskaniu rozstrzygnięcia na korzyść Odwołującego zgłosili skuteczne przystąpienie wykonawcy:

- Eko-Max Recykling sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w sprawie KIO 2942/24, KIO 2949/24, KIO 2953/24, KIO

2963/24, KIO 2969/24

- PreZero Recycling Zachód sp. z o.o. z siedzibą w Piotrowie Pierwszym w sprawie KIO 2942/24, KIO 2953/24,

KIO 2959/24, KIO 2963/24, KIO 2969/24

- W. B. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "BYŚ" W. B. z siedzibą w Warszawie w sprawie KIO

2942/24, KIO 2949/24, KIO 2953/24, KIO 2959/24

- FBSerwis Wrocław sp. z o.o. z siedzibą w Kobierzycach w sprawie KIO 2942/24, KIO 2949/24, KIO 2963/24

- Remondis sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w sprawie KIO 2949/24, KIO 2953/24, KIO 2959/24, KIO 2963/24

Izba postanowiła dopuścić dowody z dokumentacji przedmiotowego postępowania, odwołania wraz z załącznikami,

odpowiedź na odwołania wraz z załącznikami, zgłoszenia przystąpienia wraz z załącznikami, pisma procesowe Stron i

Przystępujących wraz z dowodami oraz dowody złożone przez Strony i Przystępujących na rozprawie.

Na podstawie tych dokumentów, jak również biorąc pod uwagę oświadczenia, stanowiska i dowody złożone przez strony

i uczestników postępowania w trakcie posiedzenia i rozprawy, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła:

W zakresie podniesionych zarzutów w odniesieniu do wszystkich złożonych odwołań Izba ustaliła następujący stan

faktyczny (z uwzględnieniem modyfikacji dokumentów zamówienia z dnia 1 października 2024 r.):

Izba ustaliła, że Zamawiający nie ustanowił warunku dotyczącego uprawnień do prowadzenia określonej działalności

gospodarczej lub zawodowej.

W punkcie 6.2.2.4 SWZ Zamawiający ustanowił następujący warunek udziału w postępowaniu:

„6.2.2.4. zdolności technicznej lub zawodowej, tj. wykażą, że w ciągu ostatnich 3 lat przed upływem terminu składania

ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności jest krótszy – w tym okresie – należycie zrealizowali, co najmniej jedną

usługę, trwającą nie dłużej niż 12 następujących po sobie miesięcy, w ramach której przetworzyli frakcję odpadów

komunalnych właściwą względem danej części zamówienia, której dotyczy oferta w łącznej ilości minimalnej:

- 17 500 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 18,00%

(Zadanie 1),

- 17 500 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 18,00%

(Zadanie 2),

- 17 500 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 18,00%

(Zadanie 3),

- 17 500 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 18,00%

(Zadanie 4),

- 6 250 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 15 01 06 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 22,00%

(Zadanie 5),

- 6 250 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 15 01 06 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 22,00%

(Zadanie 6),

- 5 000 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 15 01 01 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 65,00%

(Zadanie 7),

- 5 000 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 15 01 01 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 65,00%

(Zadanie 8),

- 4 250 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 15 01 07 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 93,00%

(Zadanie 9),

- 4 250 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 15 01 07 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 93,00%

(Zadanie 10),

- 2 000 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 01 08 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 74,00%

(Zadanie 11),

- 2 000 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 01 08 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 74,00%

(Zadanie 12),

- 2 000 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 01 08 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 74,00%

(Zadanie 13),

- 2 000 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 01 08 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 74,00%

(Zadanie 14),

- 1 750 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 02 01 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 85,00%

(Zadanie 15),

- 1 750 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 02 01 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 85,00%

(Zadanie 16),

- 1 750 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 02 01 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 85,00%

(Zadanie 17),

- 1 900 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 07 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 9,80%

(Zadanie 18),

- 1 250 Mg odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 07 osiągając przy tym poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż: 9,80%

(Zadanie 19).

Wskazany powyżej odsetek (%) poziomu recyklingu oblicza się wg. wzoru, o którym mowa w pkt 33 Części II SWZ –

Opis Przedmiotu Zamówienia, przy czym jako odpady wytworzone należy traktować odpady przyjęte do przetworzenia

co najmniej w ww. ilości minimalnej. W przypadku usługi polegającej na przetworzeniu większej ilość odpadów niż ilość

minimalna, odsetek (%) ustala się względem ilości odpadów rzeczywiście przetworzonych w ramach realizacji usługi.

Wskazując na „co najmniej jedną usługę” Zamawiający dopuszcza wykazanie jednej lub kilku usług realizowanych na

podstawie jednej umowy bądź kilku umów, w ramach których sumaryczna ilość odpadów będzie nie niższa niż określona

przez Zamawiającego.

Celem oceny spełnienia warunku Zamawiający dopuszcza wykazanie się usługami będącymi w trakcie realizacji, z

zastrzeżeniem, że do oceny brana będzie pod uwagę zrealizowana część zamówienia o wartościach nie mniejszych niż

wskazane powyżej dla danego Zadania.

W przypadku, w którym Wykonawca złoży ofertę na jedną lub więcej części zamówienia, Zamawiający zweryfikuje, czy

Wykonawca zrealizował usługę (lub usługi), w ramach których zagospodarował ilość odpadów, nie mniejszą niż

wymagana, określona dla danej frakcji dla danego Zadania, zgodnie z danymi powyżej oraz osiągnął względem nich

wymagany odsetek poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu (przypisany do stosownej frakcji

odpadów).

Przykład: Jeśli Wykonawca złoży ofertę na Zadanie 1, Wykonawca winien wykazać przetworzenie odpadów w okresie nie

dłuższym niż 12 następujących po sobie miesięcy w ilości łącznej nie niższej niż 17 500 Mg, przy osiągnięciu poziomu

przygotowania do ponownego użycia i recyklingu na poziomie nie mniejszym niż 18,00%.

Jeśli Wykonawca złoży ofertę na więcej niż jedno zadanie w ramach danej frakcji odpadów, np. złoży ofertę na Zadanie 1

i Zadanie 2, Wykonawca winien wykazać przetworzenie odpadów w okresie nie dłuższym niż 12 następujących po sobie

miesięcy w ilości łącznej nie niższej niż 17 500 Mg, przy osiągnięciu poziomu przygotowania do ponownego użycia i

recyklingu na poziomie nie mniejszym niż 18,00%.

Zamawiający nie będzie wymagał w przypadku złożenia oferty na więcej niż jedną część w ramach tej samej frakcji

sumowania wymaganej wartości przetworzonej masy odpadów.

Zamawiający zastrzega, że w sytuacji składania oferty przez Wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia oraz analogicznie, gdy Wykonawca będzie polegał na zasobach innego podmiotu, na zasadach określonych

w art. 118 Ustawy Pzp, warunek o którym mowa powyżej musi zostać spełniony w całości przez Wykonawcę (jednego z

Wykonawców wspólnie składającego ofertę) lub podmiot, na którego zdolności w tym zakresie powołuje się Wykonawca

– brak możliwości tzw. sumowania zasobów w zakresie doświadczenia.”

Zgodnie ze wzorem wykazu wykonanych usług - Załącznik nr 5 do SWZ w kolumnie 4 wykonawcy są zobowiązani

wskazać: „Przedmiot usługi: ………. ww. usługa obejmowała/ obejmuje swoim zakresem przetwarzanie odpadów

sklasyfikowanych pod kodem …….………. (wskazać zgodnie z kodem określonym w danej części zamówienia) w ilości

nie mniejszej niż ………………….. w okresie nie dłuższym niż 12 następujących po sobie miesięcy.” W kolumnie 5

natomiast: „Osiągnięty przez Wykonawcę usług poziom recyklingu, w ramach usługi/usług wskazanych w kolumnie 4.”

Izba ustaliła ponadto, że Zamawiający żąda złożenia wraz z ofertą następujących przedmiotowych środków

dowodowych:

„12.6.8. Zamawiający, działając zgodnie z art. 106 ustawy, w celu potwierdzenia zgodności oferowanych usług, z

wymaganiami określonymi w opisie przedmiotu zamówienia, żąda złożenia wraz z ofertą nw. przedmiotowych środków

dowodowych, tj.:

a) zezwolenie na przetwarzanie odpadów objętych przedmiotem zamówienia wydane na podstawie ustawy z

dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1587 ze zmianami)

lub

b) pozwolenie zintegrowane/pozwolenie, wydane na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony

środowiska (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 54 ze zmianami) uwzględniające warunki zezwolenia na

przetwarzanie odpadów objętych przedmiotem zamówienia, z dopuszczonymi do przetwarzania w skali roku

ilościami odpadów objętych przedmiotem zamówienia na poziomie nie mniejszym niż: w zakresie Zadania 1,

Zadania 2, Zadania 3 i Zadania 4: - 70 000 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01, w zakresie

Zadania 5 i Zadania 6: - 25 000 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 15 01 06, w zakresie Zadania 7 i

Zadania 8: - 20 000 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod

kodem 15 01 01, w zakresie Zadania 9 i Zadania 10: - 17 000 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 15 01 07, w

zakresie Zadania 11, Zadania 12, Zadania 13 i Zadania 14: - 8 000 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 01

08, w zakresie Zadania 15, Zadania 16 i Zadania 17: - 7 000 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 02 01, w

zakresie Zadania 18: - 7 600 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 07 w zakresie Zadania 19: - 5 000 Mg

dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 07. Uwaga:

Wykazując aktualność decyzji Wykonawca winien przedłożyć oświadczenie (własne lub podwykonawcy – stosownie do

wskazania w ofercie instalacji własnej lub podwykonawcy) o spełnieniu wymagania nałożonego art. 14 ustawy z dnia 20

lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1592 ze zmianami)

sporządzone nie wcześniej niż na miesiąc przed jego złożeniem. (…) W celu potwierdzenia powyższego Wykonawca

zobowiązany jest załączyć do ww. oświadczenia: (…)

Wykonawca musi zapewnić ważność i aktualność decyzji przez cały okres świadczenia przez siebie usługi.

Uwaga 2: (…) Uwaga 3:

W przypadku złożenia przez Wykonawcę oferty na 2 (lub więcej) części zamówienia, obejmujące tą samą frakcję i

wykazania w treści Formularzy oferty dla poszczególnych zadań tej samej instalacji przetwarzania, Zamawiający

dokonując oceny posiadanych uprawnień w zakresie przetwarzania, zweryfikuje możliwość realizacji usługi dla części

zamówienia łącznie tj. zweryfikuje, czy decyzja Wykonawcy potwierdza możliwość przetwarzania odpadów objętych

przedmiotowym zamówieniem w ilości stanowiącej sumę ilości odpadów w ramach zadań, obejmujących te samą

frakcję.

Np. w przypadku złożenia oferty na Zadanie 5 oraz Zadanie 6 i wskazania dla obu części, przetwarzania odpadów 15 01

06 w tej samej instalacji, Zamawiający, weryfikując możliwość realizacji usługi sprawdzi, czy decyzja Wykonawcy

potwierdza możliwość przetwarzania odpadów, o których mowa powyżej, w ilości 50 000 Mg, odpowiadającej sumie

wartości wymaganych w zakresie obu części.

Powyższe oznacza, że wymaganie odnoszące się do posiadania przez Wykonawcę/podwykonawcę uprawnienia do

przetwarzania w okresie realizacji zamówienia odpadów określonej frakcji we wskazanej instalacji, dotyczy

dysponowania mocami przerobowymi wskazanej instalacji, na poziomie nie mniejszym niż suma ilości danych odpadów

wymaganych przez Zamawiającego dla poszczególnych zadań, na które

Wykonawca złoży ofertę. Ilości te muszą znaleźć pokrycie w posiadanych przez Wykonawcę/podwykonawcę

uprawnieniach.

W przypadku, w którym dopuszczone do przetwarzania w skali roku ilości odpadów wskazane w decyzji będą mniejsze

niż wyliczona przez Zamawiającego suma ilości odpadów dla zadań, na które Wykonawca złoży ofertę/oferty częściowe,

Zamawiający odrzuci ofertę/oferty częściowe, jako niezgodne z warunkami zamówienia.

W przypadku wskazania w ofercie stacji przeładunkowej Wykonawcy lub podwykonawcy, Zamawiający, wymaga, aby

Wykonawca załączył do oferty, aktualną decyzje własną lub podwykonawcy na zbieranie odpadów objętych przedmiotem

zamówienia w danej stacji, tj.:

a) zezwolenie na zbieranie odpadów wydane na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst

jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1587 ze zmianami)

lub

b) pozwolenie zintegrowane/pozwolenie wydane na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony

środowiska (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 54 ze zmianami) uwzględniające warunki zezwolenia na zbieranie

odpadów będących przedmiotem zamówienia, przy czym w przypadku decyzji wydanych zgodnie z art. 43 ustawy

o odpadach w brzmieniu zmienionym ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych

innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1592 ze zm.), decyzją z dopuszczonymi do zbierania w skali roku ilościami

odpadów objętych przedmiotem zamówienia na poziomie nie mniejszym niż: w zakresie Zadania 1, Zadania 2,

Zadania 3 i Zadania 4: - 70 000 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01, w zakresie Zadania 5 i

Zadania 6: - 25 000 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 15 01 06, w zakresie Zadania 7 i Zadania 8: -20

000 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 15 01 01, w zakresie Zadania 9 i Zadania 10: - 17 000 Mg dla

odpadów sklasyfikowanych pod kodem 15 01 07, w zakresie Zadania 11, Zadania 12, Zadania 13 i Zadania 14: - 8

000 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 01 08, w zakresie Zadania 15, Zadania 16 i Zadania 17: - 7

000 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 02 01, w zakresie Zadania 18: - 7 600 Mg dla odpadów

sklasyfikowanych pod kodem 20 03 07 w zakresie Zadania 19: - 5 000 Mg dla odpadów sklasyfikowanych pod

kodem 20 03 07.

Dodatkowo, w przypadku Zadań: 1, 2, 3, 4, 11, 12, 13, 14, 15, 16 i 17 Wykonawca zobowiązany jest załączyć do oferty

aktualną decyzję prowadzącego stację przeładunkową (własną lub podwykonawcy - stosownie do wskazania stacji

własnej lub podwykonawcy) na przetwarzanie odpadów (stosownie dla odpadów 20 03 01, 20 01 08 lub 20 02 01), tj.:

a) zezwolenie na przetwarzanie wydane na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jedn.

Dz. U. z 2023 r., poz. 1587 ze zmianami)

lub

b) pozwolenie zintegrowane/pozwolenie, wydane na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo Ochrony

Środowiska (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 54 ze zmianami) uwzględniające warunki zezwolenia na

przetwarzanie tych odpadów.

Uwaga:

Wykazując aktualność decyzji Wykonawca winien przedłożyć oświadczenie (własne lub podwykonawcy – stosownie do

wskazania w ofercie stacji własnej lub podwykonawcy) o spełnieniu wymagania nałożonego art. 14 ustawy z dnia 20 lipca

2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1592 ze zmianami)

sporządzone nie wcześniej niż na miesiąc przed jego złożeniem. (…)

W celu potwierdzenia powyższego Wykonawca zobowiązany jest załączyć do ww. oświadczenia: (…)

Wykonawca zobowiązany jest do zapewnienia ważności i aktualności decyzji, o których mowa powyżej przez cały okres

świadczenie przez siebie usługi.

Uwaga 2: dot. decyzji wydanych zgodnie z art. 43 ustawy o odpadach w brzmieniu zmienionym ustawą z dnia 20 lipca

2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1592 ze zm.)

W przypadku złożenia przez Wykonawcę oferty na 2 (lub więcej) części zamówienia, obejmujące tą samą frakcję i

wykazania w treści Formularzy oferty dla poszczególnych zadań tej samej stacji przeładunkowej, Zamawiający

dokonując oceny posiadanych uprawnień w zakresie zbierania, zweryfikuje możliwość realizacji usługi dla części

zamówienia łącznie tj. zweryfikuje, czy decyzja Wykonawcy potwierdza możliwość zbierania odpadów objętych

przedmiotowym zamówieniem w ilości stanowiącej sumę ilości odpadów w ramach zadań, obejmujących te samą

frakcję.

Np. w przypadku złożenia oferty na Zadanie 5 oraz Zadanie 6 i wskazania dla obu części, zbierania odpadów 15 01 06 w

tej samej stacji przeładunkowej, Zamawiający, weryfikując możliwość realizacji usługi sprawdzi, czy decyzja Wykonawcy

potwierdza możliwość zbierania odpadów, o których mowa powyżej, w ilości 50 000 Mg, odpowiadającej sumie wartości

wymaganych w zakresie obu części.

Powyższe oznacza, że wymaganie odnoszące się do posiadania przez Wykonawcę/podwykonawcę uprawnienia do

zbierania w okresie realizacji zamówienia odpadów określonej frakcji we wskazanej stacji przeładunkowej, dotyczy

dysponowania uprawnieniami do zbierania wskazanej stacji przeładunkowej, na poziomie nie mniejszym niż suma ilości

danych odpadów wymaganych przez Zamawiającego dla poszczególnych zadań, na które Wykonawca złoży ofertę.

Ilości te muszą znaleźć pokrycie w posiadanych przez Wykonawcę/podwykonawcę uprawnieniach.

W przypadku, w którym dopuszczone do zbierania w skali roku ilości odpadów wskazane w decyzji będą mniejsze niż

wyliczona przez Zamawiającego suma ilości odpadów dla zadań, na które Wykonawca złoży ofertę/oferty częściowe,

Zamawiający odrzuci ofertę/oferty częściowe, jako niezgodne z warunkami zamówienia.

UWAGA: Zamawiający informuje, że przewiduje wezwanie Wykonawcy do złożenia lub uzupełnienia przedmiotowych

środków dowodowych, o których mowa powyżej w pkt 12.6.8. w przypadku, gdy Wykonawca nie złoży ich wraz z ofertą

lub złożone przedmiotowe środki dowodowe będą niekompletne.”

Zgodnie z OPZ:

- „1. Przedmiotem zamówienia jest zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z terenu Miasta

Stołecznego Warszawy w planowanej ilości maksymalnej 469 600 Mg z podziałem na zadania w następujący

sposób:”

Tabela nr 1.

zadania przypisany przez

Lp. Nr

Zamawiającego

1 1

2 2

3 3

4 4

5 5

6 6

7 7

8 8

9 9

15 01 07

ex 20 01 08 i 20 01 08

ex 20 01 08 i 20 01 08

ex 20 01 08

ex 20 01 08

20 02 01

20 02 01

20 02 01

20 03 07

17000

8000

8000

8000

8000

7000

7000

7000

7600

KOD

ODPADU

20 03 01

20 03 01

20 03 01

20 03 01

15 01 06

15 01 06

15 01 01

15 01 01

15 01 07

Maksymalna planowania ilość odpadów komunalnych do

zagospodarowania [Mg]

70000

70000

70000

70000

25000

25000

20000

20000

17000

19 19 20 03 07

SUMA

5000

469600

- „3. Przedmiot zamówienia realizowany będzie przez okres 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia realizacji

zamówienia (dalej w OPZ: „Okres realizacji zamówienia”).

Planowany termin rozpoczęcia Okresu realizacji zamówienia to 01.12.2024 r. Termin ten może ulec przesunięciu, gdy w

wyniku przedłużenia się procedury przetargowej umowa zostanie zawarta po 10.11.2024 r. W takim przypadku termin

rozpoczęcia Okresu realizacji zamówienia zostanie wskazany w umowie, z tym, że okres pomiędzy dniem zawarcia

umowy a terminem rozpoczęcia Okresu realizacji zamówienia nie może być dłuższy niż 30 dni.

W przypadku, gdy wskazana w ofercie instalacja przetwarzania odpadów objętych przedmiotem zamówienia będzie

znajdowała się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, termin rozpoczęcia Okresu realizacji zamówienia będzie

możliwy:

‒ nie wcześniej niż po otrzymaniu ostatecznej decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska zezwalającej na wywóz

odpadów poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (o ile jest wymagana), jednak nie później niż w ciągu 6 miesięcy od

dnia zawarcia umowy; lub

‒ po przeprowadzeniu skutecznie procedury informowania na podstawie art. 18 rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady nr 1013/2006 w sprawie przemieszczania odpadów, jednak nie później niż w ciągu 2 miesięcy od

dnia zawarcia umowy.

Z uwagi na konieczność rozliczenia umowy, będzie ona obowiązywała do upływu okresu 20 miesięcy liczonego od dnia

rozpoczęcia Okresu realizacji zamówienia (dalej w OPZ: „Okres obowiązywania umowy”).”

- „5. Wykonawca jest zobowiązany do przetworzenia odpadów w Okresie realizacji zamówienia. Zamawiający

wymaga, aby odpady zmagazynowane (także w procesie R13

i D15) zostały przetworzone nie później niż w terminie 30 dni od dnia zakończenia kwartału, w którym zostały przyjęte (z

wyłączeniem ostatniego kwartału w Okresie realizacji zamówienia, w którym odpady były przyjęte, o czym mowa

poniżej). Zamawiający dopuszcza możliwość przetworzenia zmagazynowanych odpadów nie później niż w terminie 30

dni po zakończeniu Okresu realizacji zamówienia, co pozostanie bez wpływu na cenę jednostkową określoną w ofercie,

zawartej w załączniku nr 2 do Umowy. Informacje o sposobie zagospodarowania tych odpadów należy przekazać w

sprawozdaniu kwartalnym w ramach ostatniego kwartału realizacji zamówienia. Za odpady przetworzone po terminach

wskazanych w zdaniach poprzedzających Wykonawca nie otrzyma wynagrodzenia.”

- 15. Zamówienie obejmuje zagospodarowanie następujących rodzajów odpadów

komunalnych:

ZADANIE 1, 2, 3 i 4 obejmuje: „odpady zmieszane”, tj. odpady pozostałe po wysegregowaniu frakcji zbieranych

selektywnie, sklasyfikowane pod kodem 20 03 01 – niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne;

ZADANIE 5 i 6 obejmuje: „metale i tworzywa sztuczne”, tj. tworzywa sztuczne, w tym odpady opakowaniowe z tworzyw

sztucznych, metale w tym odpady opakowaniowe z metali, opakowania wielomateriałowe, sklasyfikowane pod kodem 15

01 06 – zmieszane odpady opakowaniowe;

ZADANIE 7 i 8 obejmuje: „papier”, tj. papier i tektura, w tym odpady opakowaniowe z papieru i tektury, sklasyfikowane pod

kodem 15 01 01 – odpady opakowaniowe z papieru i tektury;

ZADANIE 9 i 10 obejmuje: „szkło”, tj. szkło, w tym odpady opakowaniowe ze szkła, sklasyfikowane pod kodem 15 01 07 –

opakowania ze szkła,

ZADANIE 11 i 12 obejmuje: odpady „bio”, tj.:

- odpady kuchenne z gospodarstw domowych, z wyłączeniem odpadów pochodzenia zwierzęcego oraz

tłuszczy, sklasyfikowane pod kodem ex 20 01 08 - explicite odpady

kuchenne ulegające biodegradacji,

- odpady kuchenne z gastronomi i bioodpady z targowisk, sklasyfikowanych pod kodem 20 01 08 - odpady

kuchenne ulegające biodegradacji.

ZADANIE 13 i 14 obejmuje: odpady „bio”, tj.:

- odpady kuchenne z gospodarstw domowych, z wyłączeniem odpadów pochodzenia zwierzęcego oraz

tłuszczy, sklasyfikowane pod kodem ex 20 01 08 - explicite odpady

kuchenne ulegające biodegradacji,

ZADANIE 15, 16 i 17 obejmuje: „odpady zielone”, tj. odpady zielone, z wyłączeniem nierozdrobnionych gałęzi drzew i

konarów, sklasyfikowane pod kodem 20 02 01 – odpady ulegające biodegradacji.

ZADANIE 18 i 19 obejmuje: „odpady wielkogabarytowe”, tj. odpady wielkogabarytowe, w tym meble i materace,

sklasyfikowane pod kodem 20 03 07 – odpady wielkogabarytowe.”

- „16. Wykonawca przyjmie odpady objęte przedmiotem zamówienia bezpośrednio do instalacji wskazanej w

ofercie.

Zamawiający zastrzega, że Wykonawca zobowiązany jest wskazać w poszczególnych częściach (Zadaniach) wyłącznie

jedną instalację przetwarzania odpadów dla danej frakcji objętej przedmiotem zamówienia. W przypadku Zadania 11 i 12

Wykonawca może wskazać maksymalnie jedną instalację zagospodarowania odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20

01 08 oraz maksymalnie jedną instalację zagospodarowania odpadów sklasyfikowanych pod kodem ex 20 01 08. W

przypadku pozostałych Zadań możliwe jest wskazanie maksymalnie jednej instalacji zagospodarowania w każdym z

Zadań.

W zakresie Zadań: 1, 2, 3 i 4: W przypadku części obejmujących „odpady zmieszane” wykonawca zobowiązany jest

przyjąć odpady bezpośrednio do instalacji komunalnej (o której mowa w art. 38b ust. 1 pkt 1 ustawy o odpadach) lub

instalacji przeznaczonej do termicznego przekształcania odpadów komunalnych.

Wymogu realizacji zamówienia przy użyciu instalacji komunalnej nie stosuje się dla instalacji znajdujących się poza

granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Jeżeli po zawarciu umowy lub w toku realizacji zamówienia nastąpią zmiany obowiązujących regulacji prawnych

dotyczących instalacji komunalnych lub instalacji przeznaczonych do termicznego przekształcania odpadów

komunalnych, realizacja zamówienia przy użyciu wskazanej w ofercie instalacji komunalnej lub instalacji przeznaczonej

do termicznego przekształcania odpadów komunalnych jest możliwa wówczas, gdy będzie zgodna z obowiązującymi w

tym zakresie przepisami i na warunkach określonych w Istotnych Postanowieniach Umowy.

W zakresie Zadań: 11 i 12: W przypadku zadań obejmujących zarówno odpady sklasyfikowane pod kodem 20 01 08 jak i

odpady sklasyfikowane pod kodem ex 20 01 08, Wykonawca zobowiązany jest wskazać jedną instalację dla każdej,

wyszczególnionej frakcji – jedną instalację dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem ex 20 01 08 oraz jedną instalację

dla odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 01 08.

Instalacje zagospodarowania odpadów „bio” w ramach części – Zadania 11 oraz Zadania 12 powinny być zlokalizowane

w odległości do 40 km od słupa kilometrowego w m.st. Warszawie, z dopuszczeniem, o którym mowa w pkt 18.

17. Dążąc do osiągnięcia jak najwyższych poziomów, o których mowa w pkt 31, Zamawiający nie dopuszcza

możliwości kierowania odpadów objętych przedmiotem zamówienia do przetwarzania w instalacjach do produkcji

paliwa alternatywnego.

18. Zamawiający dopuszcza korzystanie ze stacji przeładunkowej dla odpadów objętych przedmiotem

zamówienia (wyłącznie jednej stacji przeładunkowej dla danej frakcji w poszczególnych częściach Zamówienia).

W przypadku Zadania 11 i 12 Wykonawca może wskazać maksymalnie jedną stację przeładunkową dla odpadów

sklasyfikowanych pod kodem 20 01 08 oraz maksymalnie jedną stację przeładunkową dla odpadów

sklasyfikowanych pod kodem ex 20 01 08. W przypadku pozostałych Zadań możliwe jest wskazanie maksymalnie

jednej stacji przeładunkowej w każdym z Zadań.

W przypadku korzystania ze stacji przeładunkowej, Wykonawca zobowiązany jest do zapewnienia możliwości przyjęcia

całej ilości odpadów do stacji przeładunkowej.

Koszt transportu odpadów ze stacji przeładunkowej do instalacji będzie pokrywany przez Wykonawcę.

W sytuacji, gdy wskazana w ofercie instalacja przetwarzania odpadów objętych przedmiotem zamówienia będzie

znajdowała się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, Wykonawca zobowiązany jest do posiadania stacji

przeładunkowej zlokalizowanej na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

W zakresie Zadań: 1, 2, 3 i 4: W przypadku odpadów „zmieszanych” stacja przeładunkowa musi spełniać wymagania

określone w art. 23 ust. 10 pkt 2 ustawy o odpadach.

W zakresie Zadań: 11, 12, 13, 14, 15, 16 i 17: W przypadku odpadów „bio” i „odpadów zielonych” stacja przeładunkowa

musi spełniać wymagania art. 23 ust. 10 pkt 3 ustawy o odpadach.

W zakresie Zadań: 11, 12: W przypadku, gdy instalacja do przetwarzania odpadów „bio” zlokalizowana będzie w

odległości do 40 km od słupa kilometrowego w m.st. Warszawie Zamawiający dopuszcza możliwość przyjęcia odpadów

bio do stacji przeładunkowej, pod warunkiem, że jest ona położona nie dalej niż instalacja (odległość liczona będzie po

najkrótszej drodze w linii prostej).

Zamawiający dopuszcza wskazanie instalacji do przetwarzania odpadów, zlokalizowanej w odległości większej niż 40

km od słupa kilometrowego w m.st. Warszawie, z zastrzeżeniem, iż w takiej sytuacji Zamawiający wymaga, aby

Wykonawca posiadał stację przeładunkową dla tych odpadów znajdującą się w odległości do 40 km od słupa

kilometrowego w m.st. Warszawie. Odległość do stacji przeładunkowej bądź instalacji liczona będzie po najkrótszej

drodze w linii prostej.

19. W przypadku posiadania i prowadzenia przez Wykonawcę lub podwykonawcę stacji przeładunkowej,

Wykonawca przez cały Okres realizacji zamówienia zobowiązany jest dysponować aktualną decyzją własną lub

podwykonawcy na zbieranie odpadów objętych przedmiotem zamówienia w tej stacji, tj.:

1) zezwoleniem na zbieranie odpadów wydanym na podstawie ustawy o odpadach

lub

2) pozwoleniem zintegrowanym/pozwoleniem wydanym na podstawie ustawy Prawo Ochrony Środowiska

uwzględniającym warunki zezwolenia na zbieranie odpadów będących przedmiotem zamówienia,

przy czym w przypadku decyzji wydanych zgodnie z art. 43 ustawy o odpadach w brzmieniu zmienionym ustawą z dnia

20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1592 ze zm.), decyzją

z dopuszczonymi do zbierania w skali roku ilościami odpadów objętych przedmiotem zamówienia na poziomie nie

mniejszym niż: (…)

W zakresie Zadań: 1, 2, 3, 4, 11, 12, 13, 14, 15, 16 i 17: W przypadku prowadzenia stacji przeładunkowej dla odpadów

klasyfikowanych pod kodem 20 03 01, 20 01 08 oraz 20 02 01 Wykonawca zobowiązany jest dysponować aktualną

decyzją prowadzącego stację przeładunkową (Wykonawca lub podwykonawca) dla danej frakcji odpadów na

przetwarzanie tych odpadów, tj.:

- zezwoleniem na przetwarzanie wydanym na podstawie ustawy o odpadach

lub

- pozwoleniem zintegrowanym/pozwoleniem, wydanym na podstawie ustawy Prawo Ochrony Środowiska

uwzględniającym warunki zezwolenia na przetwarzanie tych odpadów.

Uwaga: Wykazując aktualność decyzji, Wykonawca winien przedłożyć oświadczenie własne lub podwykonawcy

(stosownie do wskazania stacji własnej lub podwykonawcy) o spełnieniu wymagania nałożonego art. 14 ustawy z dnia 20

lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach

oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1592 ze zm.) sporządzone nie wcześniej niż na miesiąc przed jego

złożeniem.

Oświadczenie powinno dodatkowo zawierać informacje, że decyzja zachowuje ważność/aktualność oraz nie została

cofnięta ani zmieniona na dzień składania oświadczenia, a Wykonawcy lub podwykonawcy nie są znane okoliczności

uniemożliwiające uzyskanie zmienionej decyzji, w tym okoliczności wynikające z art. 46 ust. 1 lit. e ustawy o odpadach

(tekst jedn. Dz. U. 2023 poz. 1587 ze zm.).

W celu potwierdzenia powyższego Wykonawca zobowiązany jest załączyć do ww. oświadczenia: (…)

Wykonawca musi zapewnić ważność i aktualność decyzji przez cały Okres realizacji zamówienia.

Powierzenie wykonania części zamówienia podwykonawcom nie zwalnia Wykonawcy z odpowiedzialności za należyte

wykonanie zamówienia.

20. Wykonawca, przez cały Okres realizacji zamówienia, zobowiązany jest, z uwzględnieniem pkt 21, 22 i 22a do

gospodarowania odpadami komunalnymi objętymi przedmiotem

zamówienia, w sposób polegający na przetwarzaniu odpadów komunalnych we własnej instalacji lub w instalacji innej niż

własna wskazanej w ofercie, dla której dysponuje aktualną decyzją podwykonawcy na przetwarzanie odpadów objętych

przedmiotem zamówienia, tj.:

1) zezwoleniem na przetwarzanie odpadów objętych przedmiotem zamówienia wydanym na podstawie ustawy o

odpadach

lub

2) pozwoleniem zintegrowanym/pozwoleniem, wydanym na podstawie ustawy Prawo Ochrony Środowiska

uwzględniającym warunki zezwolenia na przetwarzanie odpadów objętych przedmiotem zamówienia, z

dopuszczonymi do przetwarzania w skali roku ilościami odpadów objętych przedmiotem zamówienia na poziomie

nie mniejszym niż: (…) Uwaga:

Wykazując aktualność decyzji, Wykonawca winien przedłożyć oświadczenie własne lub podwykonawcy (stosownie do

wskazania instalacji własnej lub podwykonawcy) o spełnieniu wymagania nałożonego art. 14 ustawy z dnia 20 lipca 2018

r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1592 ze zm.) sporządzone nie

wcześniej niż na miesiąc przed jego złożeniem.

Oświadczenie powinno dodatkowo zawierać informacje, że decyzja zachowuje ważność/aktualność oraz nie została

cofnięta ani zmieniona na dzień składania oświadczenia,

a Wykonawcy lub podwykonawcy nie są znane okoliczności uniemożliwiające uzyskanie zmienionej decyzji, w tym

okoliczności wynikające z art. 46 ust. 1 lit. e ustawy o odpadach (tekst jedn. Dz. U. 2023 poz. 1587 ze zm.).

W celu potwierdzenia powyższego Wykonawca zobowiązany jest załączyć do ww. oświadczenia: (…)

Wykonawca musi zapewnić ważność i aktualność decyzji przez cały Okres realizacji zamówienia.

Powierzenie wykonania części zamówienia podwykonawcom nie zwalnia Wykonawcy z odpowiedzialności za należyte

wykonanie zamówienia.

W zakresie Zadań: 1, 2, 3, 4, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 18 i 19: W przypadku gdy wskazana w ofercie instalacja

przetwarzania odpadów objętych przedmiotem zamówienia (własna lub podwykonawcy) będzie znajdowała się poza

granicami Rzeczypospolitej Polskiej Zamawiający informuje, że termin rozpoczęcia Okresu realizacji zamówienia będzie

możliwy nie wcześniej niż po otrzymaniu ostatecznej decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska zezwalającej na

wywóz odpadów poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (o ile jest wymagana).

W zakresie Zadań: 5, 6, 7, 8, 9 i 10: W przypadku gdy wskazana w ofercie instalacja przetwarzania odpadów (własna lub

podwykonawcy) będzie znajdowała się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, Wykonawca ma obowiązek przedłożyć

następujące dokumenty w języku polskim:

uprawnienia podmiotu prowadzącego instalację do przetwarzania odpadów potwierdzające możliwość przetwarzania

odpadu dla którego w ofercie wskazano tą instalację, zgodnie z przepisami kraju, w którym instalacja jest prowadzona,

oraz

pisemną umowę pomiędzy podmiotem, który organizuje przemieszczanie (wysyłający) a odbiorcą odpadów, o której

mowa w załączniku nr VII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1013/2006 w sprawie przemieszczania

odpadów.”

- „21. W przypadku wystąpienia awarii wskazanej w ofercie instalacji przetwarzania odpadów, Wykonawca jest

zobowiązany do zapewnienia przetwarzania odpadów w instalacji zastępczej do czasu usunięcia awarii instalacji,

na koszt własny Wykonawcy.

Przez awarię instalacji rozumie się zdarzenie niezależne od woli Wykonawcy o charakterze losowym, w następstwie,

którego przetwarzanie odpadów w instalacji przetwarzania odpadów wskazanej w ofercie jest niemożliwe z przyczyn

technicznych.

W przypadku wystąpienia awarii Wykonawca zobowiązany jest niezwłocznie do:

1) pisemnego poinformowania Zamawiającego o wystąpieniu awarii,

2) złożenia wyczerpujących wyjaśnień i dowodów awarii,

3) wskazania przewidywanego terminu usunięcia awarii,

4) wskazania instalacji zastępczej do której odpady będą kierowane przez Wykonawcę w celu jej akceptacji

przez Zamawiającego,

5) złożenia oświadczenia, że instalacja zastępcza spełnia wymagania prawa umożliwiające przyjmowanie przez

nią odpadów do przetwarzania w tym oświadczenia potwierdzającego, iż podmiot prowadzący instalację

zastępczą posiada wymagane uprawnienia do przetwarzania odpadów oraz oświadczenia, że instalacja spełnia

wymagania wynikające z treści OPZ, określone w pkt 20 oraz umożliwia osiąganie poziomów stosownie dla

odpadów objętych daną częścią zamówienia, o których mowa w pkt 31 i 32,

Wykonawca zobowiązany jest umożliwić Zamawiającemu przeprowadzenie kontroli, w tym odbycia wizji lokalnej

instalacji, przeprowadzonej bez uprzedzenia w godzinach pracy instalacji, w celu potwierdzenia stanu awarii.

W przypadku wystąpienia awarii instalacji przetwarzania odpadów, w przypadku której przekazanie odpadów nie

następuje za pośrednictwem stacji przeładunkowej, Wykonawca nadal ma obowiązek przyjmowania odpadów do

instalacji przetwarzania odpadów wskazanej w ofercie.

Wykonawca skieruje odpady do instalacji zastępczej w celu ich przetwarzania na własny koszt.

Odpady przekazane do instalacji zastępczej, która nie została zaakceptowana przez Zamawiającego, uznaje się za

zagospodarowane niezgodnie z umową i nie przysługuje za nie wynagrodzenie.

22. Z zastrzeżeniem wymagań i warunków, o których mowa pkt 16-20, Zamawiający dopuszcza możliwość

zmiany instalacji przetwarzania odpadów wskazanej w ofercie, w drodze aneksu do umowy, o ile Zamawiający

zaakceptuje nową instalację. Akceptacja nowej instalacji będzie możliwa w sytuacji, gdy:

1) nowa instalacja spełnia wymogi wynikające z OPZ dla instalacji przetwarzania odpadów danego rodzaju, w

szczególności podmiot prowadzący nową instalację posiada odpowiednie uprawnienia do przetwarzania odpadów

zgodnie z wymaganiami prawa oraz umożliwia osiąganie poziomów stosownie dla odpadów objętych daną częścią

zamówienia, o których

mowa w pkt 31 i 32, SWZ w postępowaniu na „Zagospodarowanie odpadów komunalnych, pochodzących z terenu m.st.

Warszawy”

2) przekazanie odpadów odbędzie się za pośrednictwem stacji przeładunkowej, wskazanej w ofercie zgodnie z

warunkami, o których mowa m.in. w pkt 18 i zlokalizowanej w odległości mniejszej niż zmieniona instalacja do

przetwarzania odpadów,

lub

3) w przypadku Zadań od 1 do 10 oraz od 13 do 19: zmiana instalacji nie spowoduje zwiększenia kosztów

transportu odpadów, ponoszonych przez m.st. Warszawa w stosunku do kosztów wyliczonych dla instalacji

wskazanej pierwotnie w ofercie.

Zamawiający dopuszcza również możliwość zmiany lub dodania (w przypadku braku wskazania w ofercie) stacji

przeładunkowej dla danego rodzaju odpadu, na takich samych warunkach i zasadach jak dla zmiany instalacji do

przetwarzania odpadów.

Zmiana instalacji lub stacji przeładunkowej wymaga zawarcia aneksu do Umowy w formie pisemnej. Zamawiający

zastrzega możliwość odmowy wprowadzenia zmiany instalacji w sytuacji, w której Wykonawca złoży więcej niż jeden

wniosek o zmianę w danym kwartale oraz w sytuacji złożenia przez Wykonawcę wniosku w okresie pierwszych trzech

miesięcy od dnia zawarcia umowy.

W przypadku akceptacji zmiany instalacji lub stacji (oraz dodania stacji w przypadku braku wskazania jej w ofercie),

odpady będą dostarczane do pierwotnie wskazanej w ofercie lub obowiązującej w danym okresie (po zmianie) lokalizacji

przez okres do 30 dni od dnia zawarcia aneksu do Umowy. Informacja o dacie wejścia w życie zmiany instalacji zostanie

zawarta w treści aneksu do Umowy.

22a. W zakresie Zadań od 1 do 10 oraz od 13 do 19: W przypadku braku możliwości wskazania nowej instalacji, której to

wskazanie spowoduje zmniejszenie kosztów transportu odpadów ponoszonych przez m.st. Warszawa w stosunku do

kosztów wyliczonych dla instalacji wskazanej pierwotnie w ofercie, Zamawiający dopuszcza możliwość zgłoszenia nowej

instalacji w sytuacji, gdy:

1) nowa instalacja spełni wymogi wynikające z OPZ dla instalacji przetwarzania odpadów zielonych, w

szczególności podmiot prowadzący nową instalację posiada odpowiednie uprawnienia do przetwarzania odpadów

zgodnie z wymaganiami prawa oraz umożliwia osiąganie poziomów stosownie dla odpadów objętych daną częścią

zamówienia, o których mowa w pkt 31 i 32,

2) Wykonawca złoży oświadczenie o pokryciu wszelkich dodatkowych kosztów wynikających z transportu

odpadów do nowej instalacji stanowiących różnicę pomiędzy kosztami transportu do nowej instalacji oraz kosztami

jakie Zamawiający lub m.st. Warszawa poniósłby w przypadku skierowania odpadów do instalacji wskazanej w

ofercie, oraz wyrazi zgodę na potrącenie dodatkowych kosztów z wynagrodzenia należnego Wykonawcy.

Pozostałe postanowienia pkt 22 stosuje się odpowiednio.”

- „26. Wykonawca zobowiązany jest do przyjęcia i umożliwienia rozładunku dostarczanych odpadów objętych

przedmiotem zamówienia bez konieczności oczekiwania na wjazd i rozładunek odpadów. Zamawiający nie

przewiduje awizacji (w tym informacji mailowych i informacji telefonicznych) o przewidzianych w danym dniu

roboczym transportach.”

- „29. Ilość odpadów przekazywanych do zagospodarowania jest zależna od ilości odpadów odebranych od

właścicieli nieruchomości m.st. Warszawy oraz innych czynników określonych m.in. w pkt 6 OPZ. Wykonawcy nie

przysługują żadne roszczenia odszkodowawcze w przypadku, gdy ilość przekazanych do zagospodarowania

odpadów w Okresie realizacji zamówienia będzie niższa od planowanej ilości maksymalnej. Zamawiający deklaruje

jednocześnie realizację zamówienia w minimalnym zakresie do ilości:

zadania przypisany przez

Lp. Nr

Zamawiającego

1 1

2 2

3 3

4 4

5 5

6 6

7 7

KOD ODPADU

20 03 01

20 03 01

20 03 01

20 03 01

15 01 06

15 01 06

15 01 01

Minimalna planowania ilość odpadów komunalnych do

zagospodarowania [Mg]

35000

35000

35000

35000

12500

12500

10000

9 9

10 10

11 11

12 12

13 13

14 14

20 02 01

20 02 01

20 02 01

20 03 07

20 03 07

15 01 01

10000

15 01 07

15 01 07

ex 20 01 08 i 20

01 08

ex 20 01 08 i 20

01 08

ex 20 01 08

ex 20 01 08

8500

8500

4000

4000

4000

4000

3500

3500

3500

3800

2500

- „30. Przewiduje się wznowienie umowy poprzez złożenie stosownego powiadomienia złożonego Wykonawcy w

terminie nie później niż na 14 dni przed upływem Okresu realizacji zamówienia. Przez wznowienie umowy rozumie

się przedłużenie Okresu obowiązywania umowy oraz Okresu realizacji zamówienia na kolejne 6 miesięcy oraz

zagospodarowanie w tym czasie odpadów komunalnych pochodzących z terenu m.st. Warszawy w planowanej

ilości maksymalnej w zależności od Zadania w następujący sposób:

zadania przypisany przez

Lp. Nr

Zamawiającego

1 1

2 2

3 3

4 4

5 5

6 6

7 7

8 8

9 9

10 10

11 11

KOD

ODPADU

20 03 01

20 03 01

20 03 01

20 03 01

15 01 06

15 01 06

15 01 01

15 01 01

15 01 07

15 01 07

ex 20 01 08 i

20 01

12 12

ex 20 01 08 i 4000

20 01

ex 20 01 08

ex 20 01 08

20 02 01

20 02 01

20 02 01

20 03 07

Maksymalna planowania ilość odpadów komunalnych do zagospodarowania

objęta wznowioną umową [Mg]

35000

35000

35000

35000

12500

12500

10000

10000

8500

8500

4000

4000

4000

3500

3500

3500

3800

19 19 20 03 07 2500

Zamawiający deklaruje jednocześnie realizację zamówienia w okresie wznowienia umowy w minimalnym zakresie do

ilości:

zadania przypisany przez

Lp. Nr

Zamawiającego

1 1

2 2

3 3

4 4

KOD

ODPADU

20 03 01

20 03 01

20 03 01

20 03 01

Minimalna ilość odpadów komunalnych przekazanych do zagospodarowania w

ramach wznowienia [Mg]

17500

17500

17500

17500

15 01 06

6250

15 01 06

15 01 01

15 01 01

15 01 07

15 01 07

ex 20 01 08 i

20 01

6250

5000

5000

4250

4250

2000

ex 20 01 08 i 2000

20 01

12 12

ex 20 01 08

ex 20 01 08

20 02 01

20 02 01

20 02 01

20 03 07

20 03 07

2000

2000

1750

1750

1750

1900

1250

W okresie wznowienia umowy, Wykonawca zobowiązany jest zagospodarowywać odpady na warunkach

przewidzianych dla zamówienia podstawowego w okresie przed przedłużeniem umowy.”

- „31. Wykonawca zobowiązany jest dla odpadów stanowiących daną część zamówienia w każdym roku

realizacji zamówienia do osiągnięcia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów

komunalnych, w wysokości nie mniejszej niż:

zadania przypisany przez

Lp. Nr

Zamawiającego

1 1

2 2

3 3

4 4

5 5

6 6

7 7

8 8

9 9

10 10

11 11

12 12

poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu

KOD ODPADU Wymagany

odpadów komunalnych [%]

20 03 01

21,87%

20 03 01

21,87%

20 03 01

21,87%

20 03 01

21,87%

15 01 06

42,35%

15 01 06

42,35%

15 01 01

90,90%

15 01 01

90,90%

15 01 07

97,80%

15 01 07

97,80%

ex 20 01 08 i 20 91,37%

01 08

ex 20 01 08 i 20 91,37%

01 08

ex 20 01 08

91,37%

ex 20 01 08

91,37%

20 02 01

97,20%

20 02 01

97,20%

20 02 01

97,20%

20 03 07

21,57%

20 03 07

21,57%

Brak udokumentowania osiągnięcia poziomu uznany zostanie za brak osiągnięcia tego poziomu przez Wykonawcę.”

- „32. Wykonawca zobowiązany jest dla odpadów stanowiących daną część zamówienia w każdym roku

kalendarzowym do osiągnięcia:

1) poziomu ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do

składowania;

2) poziomu składowania.

w wysokości określonej w obowiązujących przepisach ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Brak udokumentowania osiągnięcia poziomu uznany zostanie za brak osiągnięcia tego poziomu przez Wykonawcę.”

- „33. Obliczenia dotyczące poziomów, o których mowa w pkt 31 i 32, należy wykonać w sposób zgodny z

obowiązującymi przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w tym obowiązujących aktów

wykonawczych w tym zakresie, przy zastosowaniu wzorów, o których mowa w załączniku nr 3 do Umowy

„Wymagania w zakresie wymiany danych między Wykonawcą a Zamawiającym” z zastrzeżeniem, że w

przypadku poziomów, o których mowa w pkt 31 i 32 jako odpady wytworzone należy traktować odpady przyjęte do

przetworzenia.

W przypadku zmiany obowiązujących przepisów, Zamawiający zastrzega wprowadzenie stosownych zmian w formie

oświadczenia Zamawiającego sporządzonego w formie pisemnej zastrzeżonej pod rygorem nieważności o zmianie

załącznika nr 3 do Umowy „Wymagania w zakresie wymiany danych między Wykonawcą a Zamawiającym” w tym

zakresie. Decyzja w tym zakresie należy wyłącznie do Zamawiającego, a Wykonawcy nie przysługują żadne roszczenia

z tego tytułu.”

- „34. Wykonawca odpowiada za: (…) 2) szczegółowe udokumentowanie przypadków odmowy przyjęcia

odpadów oraz przekazanie informacji do Zamawiającego o odmowie przyjęcia odpadów:

a) dostarczonych przez pojazd nieuprawniony, w rozumieniu pkt 49,

b) dostarczonych z zadań odbioru niewskazanych przez Zamawiającego (nieobowiązujących w danym okresie),

c) dostarczonych w sposób niezgodny z wykazem instalacji/stacji przeładunkowych wskazanym w treści oferty

stanowiącej Załącznik nr 2 do umowy,

d) innych niż określone w pkt 15.

3) sporządzanie sprawozdań:

a) miesięcznych zgodnie z załącznikiem nr 3 do Umowy „Wymagania w zakresie wymiany danych między

Wykonawcą a Zamawiającym” i przekazywanie ich do Zamawiającego w terminie 7 dni licząc od dnia zakończenia

miesiąca kalendarzowego świadczenia usługi;

b) kwartalnych zgodnie z załącznikiem nr 3 do Umowy „Wymagania w zakresie wymiany danych między

Wykonawcą a Zamawiającym” i przekazywanie ich do Zamawiającego w terminie 20 dni, licząc od dnia

zakończenia kwartału kalendarzowego;”

Zgodnie z par. 1 ust. 4-11, 14 PPU:

„4. Zamawiający ma prawo do przeprowadzania kontroli sposobu i prawidłowości wykonania przedmiotu zamówienia

przez Wykonawcę. Kontroli podlegają w szczególności zgodność wykonywania przedmiotu zamówienia z

postanowieniami umowy oraz z przepisami prawa, miejsce zagospodarowywania odpadów, sposób i prawidłowość

utrzymania i eksploatacji instalacji oraz stacji przeładunkowej. Zamawiający przeprowadza kontrolę, po uprzednim

poinformowaniu Wykonawcy o terminie i przedmiocie kontroli, nie później jednak niż na 24 godziny przed planowaną

kontrolą. W ramach czynności kontrolnych Zamawiający może stosować wszelkie sposoby i metody kontroli realizacji

Umowy adekwatne do rodzaju kontrolowanego obowiązku, w tym ma prawo do wykonywania dokumentacji zdjęciowej,

filmowej lub dźwiękowej według własnego uznania. Zamawiający zastrzega sobie prawo udziału w kontroli podmiotów

trzecich upoważnionych przez Zamawiającego.

5. W przypadku, gdy Wykonawca realizuje umowę przy pomocy podwykonawców, uprawnienie Zamawiającego

do przeprowadzenia kontroli i żądania przedstawienia informacji lub dokumentów w terminie wyznaczonym przez

Zamawiającego dotyczy również podwykonawców, z zastrzeżeniem, że kontrola podwykonawcy jest prowadzona

przy udziale Wykonawcy.

6. W przypadku, gdy Zamawiający podczas przeprowadzania kontroli stwierdzi, że Wykonawca lub

podwykonawca nie wykonuje przedmiotu zamówienia zgodnie z postanowieniami umowy oraz przepisami prawa,

w sporządzanym protokole kontroli, wyszczególni nieprawidłowości, określi zalecenia pokontrolne i wskaże terminy

ich wykonania.

7. Wykonawca jest uprawniony do składania zastrzeżeń do ustaleń kontroli, o której mowa w ust. 4 lub 5,

protokołu kontroli, oraz zaleceń pokontrolnych i terminów ich wykonania.

8. Zalecenia pokontrolne Zamawiającego przedstawione po przeprowadzonej kontroli są wiążące dla

Wykonawcy, o ile w terminie 21 dni od doręczenia protokołu kontroli nie doręczono Zamawiającemu pisemnych

zastrzeżeń dotyczących ustaleń kontroli.

9. W przypadku wniesienia przez Wykonawcę zastrzeżeń dotyczących ustaleń kontroli, Zamawiający w terminie

14 dni ustosunkuje się do zgłoszonych zastrzeżeń oraz przedstawi wnoszącemu zastrzeżenia ostateczny protokół

kontroli.

10. Potwierdzeniem przeprowadzenia kontroli będzie sporządzony i podpisany przez Strony (bez uwag lub z

zastrzeżeniami) protokół kontroli.

11. Strony dołożą wszelkich starań, aby wykonanie zaleceń pokontrolnych służyło zapewnieniu najwyższej

jakości realizacji przedmiotu zamówienia i optymalizacji kosztów oraz aby zalecenia pokontrolne zostały

wykonane. (…)

14. Zamawiający deklaruje realizację zamówienia w minimalnym zakresie, tj. ………… Mg (informacja ta

zostanie uzupełniona w momencie przygotowania umowy do podpisu z wybranym Wykonawcą, zgodnie z

informacją w tym zakresie zawartą w opisie przedmiotu zamówienia), w Okresie realizacji zamówienia,

określonym w § 2 ust. 2 umowy. Ilość odpadów przekazywanych do zagospodarowania jest zależna od ilości

odpadów odebranych od właścicieli nieruchomości m.st. Warszawy. Wykonawcy nie przysługują żadne

roszczenia odszkodowawcze w przypadku, gdy ilość przekazanych do zagospodarowania odpadów w Okresie

realizacji zamówienia będzie niższa od maksymalnej ilości określonej w ust. 1.”

Paragraf 2 ust. 6 PPU: „6. Miejscem świadczenia usługi są instalacja i stacja przeładunkowa wskazane przez

Wykonawcę w ofercie stanowiącej Załącznik nr 2 do umowy, z zastrzeżeniem zmian dopuszczonych umową.

Wykonawcy przysługuje wynagrodzenie wyłącznie za odpady przetworzone w instalacji zaakceptowanej przez

Zamawiającego zgodnie z postanowieniami umowy i wskazanej w ofercie.”

Paragraf 3 ust. 1-6 i ust. 9 PPU stanowi: „1. Łączne wynagrodzenie należne Wykonawcy z tytułu realizacji niniejszej

umowy nie przekroczy kwoty netto ........................... zł (słownie:

..................................... zł) powiększonej o podatek od towarów i usług VAT naliczony zgodnie z przepisami

obowiązującymi w dniu jego naliczenia.

2. Cena jednostkowa wskazana w ofercie stanowiącej Załącznik nr 2 do umowy, zawiera w sobie koszty

realizacji przedmiotu zamówienia w tym koszty ubezpieczeń, opłaty celne i podatkowe oraz wszelkie inne koszty

Wykonawcy. Cena jednostkowa nie może ulec zwiększeniu w okresie obowiązywania umowy, z zastrzeżeniem

postanowień § 9 ust. 5 i § 10 umowy.

3. Faktury będą wystawiane przez Wykonawcę w systemie miesięcznym na podstawie zatwierdzonych przez

Zamawiającego sprawozdań miesięcznych, o których mowa w § 2 ust. 20 pkt 3 lit. a umowy oraz w oparciu o cenę

jednostkową, o której mowa w ust. 2 z zastrzeżeniem ust. 4 i 5 poniżej.

4. Jeżeli w wyniku uzgadniania sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w § 2 ust. 20 pkt 3 lit. b umowy

nastąpi konieczność korekty sprawozdania miesięcznego skutkująca zmianą wysokości wynagrodzenia należnego

Wykonawcy z tytułu wykonania umowy, Wykonawca w terminie 5 dni roboczych zobowiązany jest doręczyć

skorygowaną fakturę zgodną ze zweryfikowanym sprawozdaniem miesięcznym oraz zweryfikowane sprawozdanie

miesięczne. Niedostarczenie skorygowanej faktury wraz ze zweryfikowanym sprawozdaniem miesięcznym

skutkować będzie wstrzymaniem wypłaty wynagrodzenia za kolejny okres.

5. Jeżeli w wyniku procedury zatwierdzenia sprawozdania miesięcznego lub kwartalnego, o której mowa w § 2

ust. 23, 23a, 23b, 24 i 25 umowy nastąpi konieczność korekty ilości odpadów zaakceptowanych w rozliczeniu

miesięcznym skutkująca obniżeniem wysokości wynagrodzenia należnego Wykonawcy z tytułu wykonania umowy,

Zamawiający jest uprawniony do żądania zwrotu nadpłaconej kwoty. Zamawiający jest uprawniony, wedle

własnego wyboru, do pomniejszenia kolejnej płatności lub kolejnych płatności należnych Wykonawcy o

stwierdzoną różnicę wynagrodzenia, lub pokrycia roszczeń z zabezpieczenia należytego wykonania umowy,

czego Wykonawca nie kwestionuje i na co wyraża zgodę.

Jeżeli w Okresie obowiązywania umowy wystąpią okoliczności mające wpływ na uzgodnioną masę odpadów przyjętych

do zagospodarowania, a tym samym na wysokość wypłaconego Wykonawcy wynagrodzenia, Zamawiający jest

uprawniony do żądania zwrotu nadpłaconej kwoty. Zamawiający jest uprawniony, wedle własnego wyboru, do

pomniejszenia kolejnej płatności lub kolejnych płatności należnych Wykonawcy o stwierdzoną różnicę wynagrodzenia

i/lub pokrycia roszczeń z zabezpieczenia należytego wykonania umowy, czego Wykonawca nie kwestionuje i na co

wyraża zgodę.

Niedoręczenie Zamawiającemu skorygowanych sprawozdań miesięcznych oraz faktur korygujących zgodnych ze

skorygowanymi sprawozdaniami miesięcznymi pozostaje bez wpływu ani nie ogranicza realizacji uprawnień

Zamawiającego określonych w niniejszym ustępie, w szczególności do potrącenia nadpłaconego wynagrodzenia z

kolejnej lub kolejnych płatności i/lub pokrycia roszczeń z zabezpieczenia należytego wykonania umowy, czego

Wykonawca nie kwestionuje i na co wyraża zgodę

6. Jeżeli w wyniku procedury zatwierdzenia sprawozdania miesięcznego lub kwartalnego, o której mowa w § 2

ust. 23, 23a, 23b, 24 i 25 umowy nastąpi konieczność korekty ilości odpadów zaakceptowanych w rozliczeniu

miesięcznym skutkującej podwyższeniem wysokości wynagrodzenia należnego Wykonawcy z tytułu wykonania

umowy, Zamawiający dokona płatności w ciągu 30 dni od daty otrzymania prawidłowo wystawionej faktury

korygującej. (…)

9. Wykonawca otrzyma wynagrodzenie za dany okres rozliczeniowy wyłącznie za odpady przetworzone,

natomiast za odpady zmagazynowane w danym okresie, także w procesach R13 i D15, rozliczenie nastąpi w

momencie udokumentowania przetworzenia tych odpadów, z zastrzeżeniem § 2 ust. 7 umowy.”

Zgodnie z par. 6 ust. 3 pkt 3, 7-10 oraz 15 – 17 PPU:

„3. Zamawiający może naliczyć kary umowne:

3) za każdy przypadek odmowy przyjęcia odpadów do instalacji lub stacji przeładunkowej, z wyłączeniem

przypadków, o których mowa w § 2 ust. 20 pkt 2 umowy, z zastrzeżeniem, o którym mowa w § 2 ust. 45 – w

wysokości 0,1% łącznego wynagrodzenia określonego w § 3 ust. 1 umowy powiększonego o podatek od towarów i

usług VAT naliczony zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu naliczenia kary (…)

7) za każdy stwierdzony przypadek oczekiwania pojazdu powyżej 30 minut na wjazd i rozładunek odpadów z

przyczyn leżących po stronie Wykonawcy – w wysokości 500,00 zł za każde rozpoczęte kolejne 30 minut

oczekiwania każdego pojazdu, z zastrzeżeniem, że oczekiwanie pojazdu na wjazd i rozładunek odpadów powyżej

90 minut z przyczyn leżących po stronie Wykonawcy traktowane będzie jak odmowa przyjęcia odpadów przez

Wykonawcę i skutkować będzie naliczeniem kary wyłącznie zgodnie z pkt. 3);

8) za niedotrzymanie terminów składania sprawozdań, o których mowa w § 2 ust. 20 pkt 3 umowy zawierających

informacje i dokumenty, o których jest mowa w § 2 ust. 21 i 22 umowy oraz terminów składania korekt sprawozdań

miesięcznych określonych w § 2 ust. 25 i § 3 ust. 4 umowy – w wysokości 250,00 zł za każdy rozpoczęty dzień

opóźnienia;

9) za niedotrzymanie terminów, o których mowa w § 2 ust. 13, 23, 27 i 31 umowy oraz w pkt 46, 47 Opisu

Przedmiotu Zamówienia zawartym w załączniku nr 1 do umowy – w wysokości 250,00 zł za każdy rozpoczęty

dzień opóźnienia;

10) za niedotrzymanie terminów, o których mowa w § 2 ust. 28 i 29 umowy – w wysokości 250,00 zł za każdy

rozpoczęty dzień opóźnienia; (…)

15) za nieosiągnięcie przez Wykonawcę w którymkolwiek roku kalendarzowym, w którym realizowana jest

umowa poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych których

zagospodarowanie stanowi wynikający z umowy obowiązek Wykonawcy, zgodnie ze zobowiązaniem Wykonawcy

określonym w § 2 ust. 16 umowy, w wysokości stanowiącej iloczyn brakującej masy odpadów komunalnych

wyrażonej w Mg, wymaganej do osiągnięcia odpowiedniego poziomu przygotowania do ponownego użycia i

recyklingu odpadów komunalnych (zgodnie z § 2 ust. 16 umowy) oraz jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie

niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych na składowisku, określonej w przepisach wydanych na

podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;

16) za nieosiągnięcie przez Wykonawcę w którymkolwiek roku kalendarzowym, w którym realizowana jest

umowa poziomu ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do

składowania zgodnie ze zobowiązaniem Wykonawcy

określonym w § 2 ust. 17 pkt 1 umowy – w wysokości stanowiącej iloczyn jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie

niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych na składowisku, określonej w przepisach wydanych na

podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, i brakującej masy odpadów

wyrażonej w Mg, wymaganej do osiągnięcia odpowiedniego poziomu;

17) za nieosiągnięcie przez Wykonawcę w którymkolwiek roku kalendarzowym, w którym realizowana jest

umowa poziomu składowania zgodnie ze zobowiązaniem Wykonawcy określonym w § 2 ust. 17 pkt 2 umowy – w

wysokości stanowiącej iloczyn jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie niesegregowanych (zmieszanych)

odpadów komunalnych na składowisku, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z

dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, i brakującej masy odpadów wyrażonej w Mg, wymaganej do

osiągnięcia odpowiedniego poziomu;”

Paragraf 6 ust. 4 PPU stanowi: „4. Kary umowne, o których mowa w ust. 3 podlegają łączeniu, z zastrzeżeniem, że

łączna wysokość kar umownych nie może być większa niż 40% łącznego wynagrodzenia określonego w § 3 ust. 1

umowy powiększonego o podatek od towarów i usług VAT naliczony zgodnie z przepisami obowiązującymi w dniu

naliczenia kary.”

Paragraf 6 ust. 5 PPU stanowi: „5. W celu wyjaśnienia przyczyn mogących skutkować naliczeniem kar umownych, o

których mowa w ust. 3, Zamawiający może wezwać Wykonawcę w celu złożenia wyjaśnień dotyczących stwierdzonego

naruszenia wykonywania umowy. Wykonawca w terminie 7 dni od otrzymania SWZ w postępowaniu na

„Zagospodarowanie odpadów komunalnych, pochodzących z terenu m.st. Warszawy” wezwania złoży na piśmie

wyjaśnienia. Po zapoznaniu się z wyjaśnieniami albo po bezskutecznym upływie terminu na złożenie wyjaśnień

Zamawiający podejmie decyzję o naliczeniu kary, o której poinformuje Wykonawcę w formie pisemnej.”

Zgodnie z par. 10 ust. 1-3 PPU (Waloryzacja wynagrodzenia):

„1 . Cena jednostkowa, o której mowa w formularzu cenowym, stanowiącym załącznik nr 2 do umowy, może ulec

zmianie w sytuacji zmiany ceny materiałów lub kosztów koniecznych dla wykonania przedmiotu umowy, które mają

wpływ na zmianę kosztów, które ponosi Wykonawca, na zasadach określonych poniżej.

2. Wniosek o zmianę Umowy (dalej jako: „Wniosek”) może zostać złożony przez Stronę Umowy, po upływie 6

miesięcy od dnia zawarcia Umowy, ale nie wcześniej niż po opublikowaniu przez Prezesa Głównego Urzędu

Statystycznego szóstego (licząc od daty zawarcia umowy) miesięcznego wskaźnika cen produkcji sprzedanej

przemysłu dla

przetwórstwa przemysłowego dla sekcji gospodarowania ściekami i odpadami (dalej jako „Prezes GUS” oraz

„Informacja”).

3. Wniosek może zostać złożony przez Stronę Umowy w przypadku, gdy z Informacji podanych za kolejne 6

miesięcy następujące nie wcześniej niż po miesiącu, w którym umowa została zawarta, wynika, że suma

miesięcznych spadków i wzrostów cen obliczona na podstawie sześciu kolejno opublikowanych wskaźników

(gdzie: poprzedni miesiąc = 100), z wyłączeniem korekt w kolejnych informacjach sygnalnych —zgodnie z ust. 2

powyżej, jest większa niż 3,0% (spadek wskaźnika o więcej niż 3% lub wzrost wskaźnika o więcej niż 3%).

4. Wykonawca składający Wniosek zobowiązany jest wykazać wpływ zmiany ceny materiałów lub kosztów, które

są konieczne do wykonania przedmiotu Umowy, na koszt wykonania przedmiotu Umowy, które ponosi Wykonawca

przy jej wykonywaniu oraz złożyć stosowne dowody na potwierdzenie powyższego, w szczególności:

1) szczegółową kalkulację cen materiałów i kosztów przy kalkulacji ceny oferty netto i szczegółową kalkulację

aktualnie ponoszonych kosztów; oraz

2) przedstawienie porównania kalkulacji cen netto, która musi w sposób niebudzący wątpliwości wykazywać

aktualne ceny lub koszty związane z realizacją przedmiotu Umowy oraz wpływ tych zmian na zmianę kosztów

wykonania przedmiotu Umowy oraz ich wysokość; oraz

3) dowody potwierdzające ponoszenie poszczególnych kosztów w czasie kalkulacji ceny składanej oferty oraz

ponoszonych kosztów wykonywania Umowy np. oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii

faktur wraz z przelewami, zmiany umów o pracę w zakresie wynagrodzenia pracowników zatrudnionych do

wykonania przedmiotu Umowy.”

Paragraf 10 ust. 8 PPU: „8. Wartość zmiany ceny jednostkowej - wartość zmiany (WZ) określa się na podstawie wzoru:

WZ = W x F%, przy czym:

W – cena jednostkowa netto, o której mowa w ust. 1 powyżej;

F% – wartość procentowa zmian, wynikająca z wyliczeń i dowodów”

Zgodnie z § 10 ust. 11 PPU: „11. Strony dokonają zmiany ceny jednostkowej w formie pisemnego aneksu do Umowy w

sytuacji, gdy wniosek o zmianę umowy został złożony na zasadach określonych w ust. 2 i 3 po spełnieniu wymogów

określonych w ust. 4-10. Zmiana ceny jednostkowej nie może przekroczyć w okresie obowiązywania umowy łącznie

wartości

stanowiącej 5% ceny jednostkowej, o której mowa w formularzu cenowym, stanowiącym załącznik nr 2 do umowy.”

DOWODY KIO 2942/24:

Dowody z odwołania:

1. Źródło:

2. Źródło:

3. ANALIZA STANU GOSPODARKI ODPADAMI KOMUNALNYMI DLA M.ST. WARSZAWY ZA ROK 2023:

„Tab. 7.2. Masa odebranych i zebranych odpadów komunalnych w podziale na

niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne oraz odpady zebrane selektywnie w latach 2021– 2023 [2023 r.: 20 03

01: 54,21%, odpady zebrane selektywnie: 45,79%] (…) 9.1.

Poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych. Unia Europejska wdrażając

gospodarkę o obiegu zamkniętym postawiła ambitne cele przed państwami członkowskimi. Wymagania te zostały

transponowane do prawodawstwa krajowego. Zgodnie z art. 3b ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu

czystości i porządku w gminie, gminy obowiązane są osiągnąć poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu

odpadów komunalnych w poszczególnych latach w wysokości co najmniej: 1) 20% wagowo – za rok 2021; 2) 25%

wagowo – za rok 2022; 3) 35% wagowo – za rok 2023; 4) 45% wagowo – za rok 2024; 5) 55% wagowo – za rok 2025;

(…) Miasto Stołeczne Warszawa w 2023 r. osiągnęło poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów

komunalnych w wysokości 25,46%. (…) W 2023 r. do ponownego użycia i recyklingu przekazano łącznie 198 425,3273

Mg odpadów poszczególnych frakcji odpadów komunalnych wskazanych w tabeli 9.1.1. Do obliczeń wysokości

osiągniętego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych uwzględniono masę

odpadów, które zostały posegregowane i poddane recyklingowi "u źródła”. (...) 11. Podsumowanie Miasto Stołeczne

Warszawa osiągnęło: poziom ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do

składowania, który wyniósł 12,83% (dopuszczalny poziom masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji

przekazanych do składowania w stosunku do masy tych odpadów wytworzonych w 1995 r., do 16 lipca 2020 r. nie

powinien przekroczyć 35%); poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu

odpadów komunalnych, który wyniósł 25,46% (wymagany poziom w 2023 r. powinien wynosić, co najmniej 35%); poziom

składowania odpadów komunalnych w wysokości 16,86%.”

4. Broszura informacyjna dedykowana dla mieszkańców m.st. Warszawy dotycząca selektywnej zbiórki

odpadów.: zmieszane: „tak: resztki mięsne oraz kości, mokry i zabrudzony papier, zużyte artykuły higieniczne,

pieluchy jednorazowe, żwirek dla zwierząt, fajans, potłuczone szyby i lustra, zniszczone tekstylia. (…)

WSKAZÓWKA: Do zmieszanych wrzucaj tylko to, czego nie udało się rozdzielić do pojemników na odpady

segregowane lub czego nie można było oddać do Punktu Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych (…).”

Dowody złożone przez Odwołującego Remondis na posiedzeniu:

1. analiza składu morfologicznego odpadów o kodzie 200301 odebrane z Miasta St. Warszawy wykonaną w

sierpniu 2024 r. przez INNEKO sp. z o.o. z siedzibą w Gorzowie Wielkopolskim na zlecenie GBA to GBA Polska

sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. Skład w badanej próbie: papier i tektura: 0,20 kg (0,21%), tworzywa sztuczne:

1,40 kg (1,44%), tekstylia: 6,10 kg (6,29%), Szkło: 0,40 kg (0,41%), Odpady organiczne: 8,20 kg (8,45%), Metale:

0,20 kg (0,21%), Drewno: 2,10 kg (2,16%), Odpady wielomateriałowe: 0,40 kg (0,41%), Inertne: 2,10 kg (2,16%),

Odpady inne: 10,50 kg (10,82%), Frakcja <80 mm: 55,20 kg (56,91%), Balast: 10,20 kg (10,52%). Zgodnie z

punktem 6 „Przebieg badania” – odpady inne i balast to odpady mocno zabrudzone i zawilgocone nie nadające się

do ponownego wykorzystania (recyklingu).

2. analiza składu morfologicznego odpadów o kodzie 150106 odebrane z Miasta St. Warszawy wykonaną w

sierpniu 2024 r. przez INNEKO sp. z o.o. z siedzibą w Gorzowie Wielkopolskim na zlecenie GBA to GBA Polska

sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. Skład w badanej próbie: papier i tektura: 1,20 kg (1,13%), tworzywa sztuczne:

24,0 kg (22,74%), tekstylia: 1,10 kg (1,03%), Szkło: 0,50 kg (0,47%), Odpady organiczne: 12,40 kg (11,65%),

Metale: 1,10 kg (1,03%), Drewno: 0,60 kg (0,56%), Odpady wielomateriałowe: 2,10 kg (1,97%), Inertne: 0,20 kg

(0,19%), Odpady inne: 6,80 kg (6,39%), Balast: 56,20 kg (52,82%).

Zgodnie z punktem 6 „Przebieg badania” – odpady inne i balast to odpady mocno zabrudzone i zawilgocone nie nadające

się do ponownego wykorzystania (recyklingu).

3. dwie ulotki dot. systemu kaucyjnego: „Jak będzie działać system kaucyjny?”, „Mniej odpadów. Opakowania z

kaucją i wielokrotnego użytku podwójnie eko – mniej odpadów, więcej pieniędzy!” – działania promocyjne w skali

kraju w celu promocji systemu kaucyjnego. System obejmie jednorazowe butelki z tworzywa sztucznego o

pojemności do 3 litrów, szklane butelki wielokrotnego użytku do 1,5 litra i metalowe puszki o pojemności do 1 litra.

4. oświadczenie FB Serwis Kamieńsk odnośnie do poziomu recyklingu zmieszanych odpadów komunalnych z

m.st. Warszawy w I połowie 2023 r. kod 19 12 12 – ostateczny proces zagospodarowania R3, D5, składowisko w

Ruszczynie

5. oświadczenie FB Serwis Wrocław odnośnie do poziomu recyklingu zmieszanych odpadów komunalnych z

m.st. Warszawy w I połowie 2023 r.

6. oświadczenie FB Serwis Wrocław odnośnie do poziomu recyklingu zmieszanych odpadów komunalnych w II

połowie 2023

Dowody do pisma procesowego Odwołującego Remondis z dnia 10 września 2024 r.:

1. ulotka pobrana ze strony internetowej ZGO NOVA: „popiół jest mało użyteczny jako surowiec wtórny, stanowi

natomiast bardzo duże zanieczyszczenie innych odpadów, z którymi jest dostarczany do procesu sortowania.

Niszczy maszyny i urządzenia do sortowania odpadów.”

2. artykuł "Jarocin, czyli jak zmienić MBP w centrum recyklingu": „…w pierwszej kolejności [ma znaczenie]

strumień odpadów trafiających do instalacji. Rozwój recyklingu zależy od tego w jaki sposób modyfikować

będziemy strumień odpadów. To kwestia szerszego konsensusu, współpracy w ramach społeczności lokalnej.

Gdy ona szwankuje, szwankuje cały system recyklingu”.

3. wiadomości e-mail FB Serwis z Remondis dot. Informacji za II półrocze 2022: „Chciałabym jednak dopytać czy

wskazane dla kodów 20 01 08, 20 01 08ex, 20 02 01 oraz 15 01 04, 15 01 07, 19 12 02, 19 12 04 procesy R3, R4 i

R5 są procesami odzysku czy recyklingu?” Odpowiedź FB Serwis: „W przypadku odpadów z gr. 15 i 19 są to

procesy recyklingu (z informacji pozyskanych od kontrahentów). Proces R3 wskazany przy odpadach 200108,

ex200108, 200201 to procesy odzysku.” oraz wiadomość e-mail FB Serwis do Remondis z dnia 3 września 2024 r.

kod 19 12 12: odpady zagospodarowane w procesie odzysku R3.

DOWODY KIO 2949/24

Dowody Odwołującego Pre Zero złożone na posiedzeniu: dwa artykuły:

- „MPO Warszawa. Więcej niż połowa odpadów ląduje w czarnym worku.” – „Zdecydowaną większość, bo nieco

ponad 167 tys. ton, stanowią zmieszane odpady komunalne, czyli takie, których nie można poddać recyklingowi. –

czytamy w komunikacie MPO”

- „Stolica nie radzi sobie z segregacją nieczystości. Nie osiągnęła wymaganego poziomu recyklingu.”: „Rzecznik

ratusza Monika Beuth (…) Jedną z przyczyn braku osiągnięcia

wymaganego poziomu recyklingu była niewystarczająca ilość i jakość odpadów frakcji papieru, metali, tworzyw

sztucznych i szkła oraz bioodpadów odebranych i zebranych selektywnie, spowodowana ich niewystarczającą

segregacją u „źródła” – oceniła. Według niej „kolejną przyczyną jest niewystarczająca ilość odpadów, które można było

przekazać do recyklingu. Wysegregowane w instalacjach komunalnych z odpadów zmieszanych poszczególne frakcje

nadające się do recyklingu i przygotowania do ponownego użycia stanowią zaledwie kilka procent przekazanego do tych

instalacji strumienia odpadów.” „Sytuacja ta z przyczyn niezależnych od Miasta znalazła odzwierciedlenie w wielkościach

poziomu recyklingu osiąganego przez poszczególnych przedsiębiorców, a także przez Miasto w 2022 r. Według danych

sprawozdawczych 9 spośród 24 przedsiębiorców odbierających odpady komunalne na terenie m.st. Warszawy nie

osiągnęło wymaganego poziomu recyklingu” – napisała rzecznik w podpowiedzi na pytania PAP w tej sprawie.”

Dowody załączone do pisma procesowego Pre Zero z dnia 10 września 2024 r.:

Zaświadczenie Zarządcy ITPOK w Poznaniu dotyczące osiągniętych poziomów recyklingu w odpadów zmieszanych

niesegregowanych w latach 2022-2023 – na okoliczność wykazania, że z frakcji odpadów zmieszanych

(niesegregowanych) nie ma możliwości osiągniecia wymaganych przez Zamawiającego poziomów recyklingu pomimo iż

miasto Poznań w roku 2023 osiągnęło ustawowy poziom recyklingu liczony od całej masy odpadów odebranych i

przyjętych do zagospodarowania – „W imieniu PreZero Zielona Energia Sp. z o.o. właściciela: Instalacji Termicznego

Przekształcania Frakcji Resztkowej Zmieszanych Odpadów Komunalnych (ITPOK) w Poznaniu, ul. Energetyczna 5, 61016 Poznań przetwarzającego termicznie niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne o kodzie 20 03 01 z terenu

Miasta Poznania i gmin ościennych ZAŚWIADCZA SIĘ, że osiągnięty poziom recyklingu odpadów powstałych z

przetworzenia niesegregowanych odpadów komunalnych w 2022 r. wynosił 2,99%, a w 2023 r. wynosił 2,86%.

Informacje, o powyżej osiągniętych poziomach recyklingu przez TOK Poznań otrzymały gminy, z których odpadów

dostarczane były do instalacji, jak i dostawcy odpadów niesegregowanych.”

Dowody Przystępującego Remondis do pisma procesowego z dnia 18 września 2024 r. do sprawy KIO 2949/24:

1. Sprawozdanie Zamawiającego (jako podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości)

złożonego do Prezydenta m.st. Warszawy za rok 2023: DZIAŁ VI TABELA A: INFORMACJA O MASIE ODPADÓW

PRZEKAZANYCH DO PRZYGOTOWANIA DO PONOWNEGO UŻYCIA IRECYKLINGU: 15 01 01 Opakowania z

papieru i tektury, 15 01 02 Opakowania z tworzyw sztucznych, 15 01 03 Opakowania z drewna, 15 01 04

Opakowania

z metali, 15 01 05 Opakowania wielomateriałowe, 15 01 07 Opakowania ze szkła, 19 01 02 Złom żelazny usunięty z

popiołów paleniskowych, 19 01 07* Odpady stałe z oczyszczania gazów odlotowych, 19 01 12 Żużle i popioły

paleniskowe inne niż wymienione w 19 01 11, 19 01 13* Popioły lotne zawierające substancje niebezpieczne, 19 05 03

Kompost nieodpowiadający wymaganiom (nienadający się do wykorzystania), 19 12 01 Papier i tektura, 19 12 02 Metale

żelazne, 19 12 03 Metale nieżelazne, 19 12 04 Tworzywa sztuczne i guma, 19 12 05 Szkło, 19 12 07 Drewno inne niż

wymienione w 19 12 06, 19 12 09 Minerały (np. piasek, kamienie), 20 02 01 Odpady ulegające biodegradacji.

2. Listy instalacji komunalnych województwa warmińsko- mazurskiego wraz z dokumentem obrazującym źródło

pobrania tej listy, tj. Biuletyn Informacji Publicznej Urzędu Marszałkowskiego Województwa WarmińskoMazurskiego w Olsztynie – brak instalacji BIOELEKTRA.

3. Pismo Ministerstwa Środowiska Departament Gospodarki Odpadami z dnia 29 lipca 2024 r. odnośnie do

możliwości zaliczania żużli i popiołów powstałych w wyniku procesu termicznego przekształcania odpadów

komunalnych oraz cementowania do odpadów poddanych recyklingowi.

DOWODY KIO 2953/24

Dowody do pisma procesowego z dnia 10 września 2024 r. Odwołującego Hetman:

1. sprawozdanie z badań nr 2385/12/2023 – analiza składu morfologicznego odpadów z Miasta Stołecznego

Warszawy o kodzie 15 01 07: 57,79% szkło, 6,23% tworzywa sztuczne, 0,05% metal, 13,64% Inertne, kamienie,

22,34% inne zanieczyszczenia łącznie.

2. sprawozdanie z badań nr 2386/12/2023 – analiza składu morfologicznego odpadów z Miasta Stołecznego

Warszawy o kodzie 15 01 06: ok. 57% zanieczyszczenia i odpady nienadające się do recyklingu.

3. sprawozdanie z badań nr 2387/12/2023 – analiza składu morfologicznego odpadów z Miasta Stołecznego

Warszawy o kodzie 20 03 01, w tym papier nierecyklingowalny: 4,01%, karton zabrudzony, nierecyklingowalny:

18,78%, drewno przegniłe nienadające się do recyklingu: 10,46%, Inertne, kamienie: 1,17%, odpady inne (pieluchy):

11,44%, Frakcja < 80 mm: 39,22%.

4. sprawozdanie z badań nr 2388/12/2023 – analiza składu morfologicznego odpadów z Miasta Stołecznego

Warszawy o kodzie 20 03 07, w tym karton zabrudzony,

nierecyklingowalny: 10,69%, drewno przegniłe, nierecyklingowalne: 16,04%, Inertne, kamienie, gruz: 10,50%, inne

zanieczyszczenia łącznie: 15,15%.

5. oświadczenie Sibelco Green Solutions Poland S.A. z 2 stycznia 2024 r.: „Informujemy, że odpady o kodzie

150107, 191205 oraz 200102 przekazane w 01.01.2023-31.12.2023 r. do Sibelco Green Solutions Poland S.A.

zostały przyjęte do procesu R5 (Recykling lub odzysk innych materiałów nieorganicznych) w poniższych zakładach

Sibelco Green Solutions Poland S.A.:

* Zakład Uzdatniania Stłuczki Szklanej w Lublińcu (ul. Klonowa 58, 42-700 Lubliniec)

* Zakład Uzdatniania Stłuczki Szklanej w Wyszkowie (ul. Zakolejowa 23, 07-200 Wyszków)

* Zakład Uzdatniania Stłuczki Szklanej w Pełkiniach (Pełkinie 136 A, 37-511 Wólka Pełkińska)

* Zakład Uzdatniania Stłuczki Szklanej w Czarnkowie (ul. Józefa Nojego 5, 64-700 Czarnków) Szczegółowe informacje

dotyczące lokalizacji zakładu dokonującego przyjęcia i przetworzenia, a także informacje o ilościach przyjętych odpadów

znajdują się oraz są potwierdzone na kartach przekazania odpadu, które znajdują się w systemie BDO.

Do procesu recyklingu, w wyniku którego odpady zostały powtórnie przetworzone na produkty, materiały lub substancje,

które nie są odpadami, wprowadzono 80% masy odpadów dostarczonych do zakładu Sibelco Green Solutions Poland

S.A. (według metody obliczeń z Rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 3 sierpnia 2021 r. w sprawie

sposobu obliczania poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych).”

6) oświadczenie Miejskiego Zakładu Oczyszczania w Wołominie z 11 lipca 2024 r.: „Miejski Zakład Oczyszczania

w Wołominie Sp. z o. o. przedstawia informacje dotyczące zagospodarowania odpadów w I półroczu 2024 r.:

• do instalacji do kompostowania odpadów biodegradowalnych przyjęto od Państwa Mg odpadów o kodzie 20 02

01 (odpady ulegające biodegradacji)

• odpady o kodzie 20 02 01 (odpady ulegające biodegradacji) zostały ostatecznie poddane procesowi odzysku R3

w instalacji do kompostowania odpadów biodegradowalnych zlokalizowanej w miejscowości Stare Lipiny gm.

Wołomin

• w ostatecznej fazie procesu przetwarzania powstaje produkt: organiczny środek poprawiający właściwości

gleby pn. „Zielony Wołomin” (Decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15.01.2019 Nr G-801/19) w ilości Mg

z uwagi na procesowy ubytek masy w wysokości 15 % wsadu.”

DOWODY KIO 2959/24

Dowody złożone na posiedzeniu przez Odwołującego EKO MAX:

1. oświadczenia dwóch instalacji odnośnie do poziomu recyklingu dla odpadów zmieszanych:

- Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej OPOCZNO: „w wyniku przetwarzania

niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych w Instalacji przetwarzania odpadów komunalnych spółka

może wysortować ze strumienia odpadów 20 03 01 około 2% odpadów, które mogą zostać przekazane do recyklerów.”

- Remondis sp. z o.o.: „w wyniku przetwarzania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych w

Instalacji do mechaniczno – biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych, spółka może

wysortować ze strumienia odpadów 20 03 01 około 2% odpadów, które mogą zostać następnie przekazane do

recyklerów.”

DOWODY KIO 2963/24

Dowody złożone przez Odwołującego BYŚ na posiedzeniu:

1. warunki przyjęcia stłuczki szklanej do recyklingu (Krynicki Recykling): z dowodu wynika, że zakwalifikowanie

odpadu do klasy B ze względu na wilgotność spowoduje zmniejszenie masy o 5%, a do klasy C o 10%. W kategorii

C wymagania: nieorganiczne do 0,2%, organiczne (worki foliowe, papier, drewno, plastik, guma, tekstylia) do 2%,

znicze, szyby, szkło do 1%, metale do 1%, substancje organiczne: do 10%, wilgotność do 10%; w kategorii B:

organiczne (worki foliowe, papier, drewno, plastik, guma, tekstylia) do 1-2%, znicze, szyby, szkło do 0,2-1%,

substancje organiczne: 3-10%, wilgotność 3-10%; w kategorii A: organiczne (worki foliowe, papier, drewno, plastik,

guma, tekstylia) do 1%, znicze, szyby, szkło do 0,2%, substancje organiczne: 3%, wilgotność 3%;

2. wymagania jakościowe makulatur (Mondi Świecie S.A.):

II. 1. Niedopuszczalne zanieczyszczenia niepapiernicze.

Np. minerały, zszywki, spinacze, chemikalia, grube połączenia metalowe, ślady tytoniu, resztki artykułów spożywczych i

pasz, mączka rybna, folie aluminiowe, szkło, drewno, płyty pilśniowe, wiórowe

II. 2. Niedopuszczalne zanieczyszczenia papiernicze np. papiery fotograficzne, okładki sztuczne, pergamin

sztuczny itp.)

Dostawy o zawartości zanieczyszczeń ponad 5% mogą zostać zwrócone. Dopuszczalne zawilgocenie makulatury

wynosi do 10%.

3. specyfikacja zakupu poużytkowych butelek PET: Indorama Ventures Recykling Poland sp. z o.o.:

zanieczyszczenia: do 3% tworzywo sztuczne, do 1% PVC, do 0,5% metale, do 0,5% inne zanieczyszczenia. Z

dowody wynika, że niedopuszczane zanieczyszczenia stanowią etykiety termokurczliwe. Posortowane na kolory.

Butelki PET muszą pochodzić z gospodarstw domowych i charakteryzować się maksymalną 5% zawartością

butelek z zastosowań niespożywczych.

4. trzy oświadczenia recyklerów odnośnie do poziomu zanieczyszczeń (szkło):

- REMONDIS Glass Recykling Polska sp. z o.o.: stwierdzono 20% zanieczyszczeń,

- dwa oświadczenia SIBELCO Green Solutions Poland S.A.: stwierdzono 20%

zanieczyszczeń.

5. rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska w sprawie szczegółowych warunków zaliczania masy odpadów

opakowaniowych do poddanych recyklingowi: par. 2 ust. 2 „Warunkiem zaliczenia odpadów opakowaniowych

powstałych z opakowań wielomateriałowych lub innych opakowań składających się z więcej niż jednego materiału

do masy odpadów opakowaniowych poddanych recyklingowi według materiału dominującego w danym odpadzie

jest to, że masa każdego z powstałych materiałów zawartych w tym opakowaniu nie przekracza 5% całkowitej

masy opakowania.”

6. dwa zdjęcia przedstawiające frakcję odpadów szklanych odbieraną z nieruchomości z Miasta Stołecznego

Warszawy (widoczne worki foliowe, papierowe, etykiety, plastik) oraz przygotowaną do przekazania do recyklingu.

Dowody załączone do pisma procesowego z dnia 4 września 2024 r. przez Wykonawcę BYŚ jako Przystępujący:

1. wydruki ze strony internetowej na okoliczność wykazania, jakie rodzaje, typy odpadów komunalnych powinny

znajdować się w odpadach objętych poszczególnymi częściami niniejszego zamówienia, a jakie odpady nie

powinny trafiać do poszczególnych strumieni odpadów komunalnych: instrukcja zbiórki plastik, instrukcja zbiórki

szkło, instrukcja zbiórki zmieszane.

2. Artykuły prasowe:

- „Recykling tworzyw sztucznych” E.M. Siedlecka Wydział Chemii UG, ul. Wita Stwosza 63, 80-308 Gdańsk: „Do

najważniejszych rodzajów tworzyw sztucznych zaliczamy (…) tworzywa

termoplastyczne i tworzywa termoutwardzalne (…) Tworzywa termoplastyczne mogą być poddawane wielokrotnie

obróbce termicznej, podczas której miękną i topnieją, a po ochłodzeniu ponownie stają się twarde. Ta właściwość

powoduje, że ze starych wyrobów, można otrzymać nowe produkty w wyniku prostych procesów (recykling materiałowy).

Przykładem są produkty wykonane z PE (polietylenu), PS (polistyrenu), PET czy też PCV (polichlorku winylu). Stanowią

one 80% wszystkich wykorzystywanych tworzyw sztucznych. Z kolei tworzywa termoutwardzalne (duroplasty) mogą być

roztapiane i formowane, ale po uformowaniu pozostają twarde i nie miękną pod wpływem ogrzewania. Do tych tworzyw

należą: epoksydy, fenoplast, poliuretany, politetrafluoroetylen (PTFE), żywice poliestrowe. Tworzywa te stanowią 20%

wszystkich stosowanych tworzyw. (…) Przykładem surowca powszechnie poddawanego recyklingowi materiałowemu

są wysortowane z odpadów komunalnych butelki PET (rys. 2. prezentacja). Odpady te poddaje się procesom

przygotowawczym takim jak usunięcie naklejek, nakrętek i innych zanieczyszczeń (PCV, PP papier). Jest to konieczne w

celu otrzymania czystego surowca do dalszej przeróbki.”

- „Plastik — dlaczego nie każdy nadaje się recyclingu?”: „Co oznaczają poszczególne cyfry? (…) 1 — PET/PETE —

politereftalan etylenu — wykorzystywany do produkcji butelek na napoje, jednorazowych naczyń czy do produkcji polarów.

PET należy do jednych z najbezpieczniejszych tworzyw sztucznych, o ile nie jest wystawiony na wysokie temperatury.

Nie wolno go podgrzewać ani pozostawiać na słońcu, gdyż zawarty w nim trójtlenek antymonu, środek zmniejszający

palność, może łatwo przeniknąć do napoju. PET nie wolno również ponownie używać, ponieważ jego porowata struktura

ułatwia bakteriom gromadzenie i namnażanie się na powierzchni, a to z kolei może być źródłem wydzielania szkodliwych

związków chemicznych, wpływających negatywnie na układ hormonalny. Nadaje się do recyklingu i produkcji nowych

opakowań, o ile jest transparentny (bezbarwny, zielony i niebieski). 02 — PE-HD — polietylen wysokiej gęstości —

używany w produkcji butelek na mleko, niemowlęcych butelek na mleko, pojemników do przechowywania żywności,

zabawek, opakowań chemii gospodarczej, rur czy kontenerów na śmieci. Jest jednym z najbezpieczniejszych tworzyw

sztucznych, jego prawidłowe użytkowanie nie wiąże się z problemami zdrowotnymi, a PE-HD doskonale nadaje się do

wielokrotnego wykorzystywania i do recyklingu. (…) 03 — PVC, 04 — PE-LD, 05 — PP, 06 — PS, 07 — O (…) Jedynie

plastik 1 i 02 nadają się bez zastrzeżeń do recyklingu. Pozostałe typy odpadów od 03 do 07, z uwagi na ich znikomą lub

ujemną wartość przetwórczą, są przyjmowane do zakładu, ale nie poddaje się ich ponownemu przetworzeniu.”

- „Recykling tworzyw sztucznych w Polsce. Jak segregować plastik?” 23 marca 2022: „Recykling tworzyw sztucznych

jest kluczowym warunkiem poprawy jakości środowiska. Dane statystyczne pokazują, że Polska ma w tym zakresie

dużo do zrobienia, gdyż obecnie recyklingowi podlega niecałe 30% odpadów z tworzyw sztucznych. (…) Odzysk plastiku

nie jest procesem skomplikowanym technicznie, gdyż metody segregacji odpadów i wtórnego przetwarzania są

powszechnie znane. Co więcej, w zasadzie wszystkie rodzaje plastiku nadają się do recyklingu. (…) Wśród

powszechnie znanych rodzajów plastiku nadających się do recyklingu należy wymienić przede wszystkim tworzywa

służące do produkcji m.in. jednorazowych opakowań, butelek i folii opakowaniowych, czyli PET, HDPE i LDPE. To

właśnie opakowania stanowią 56% wszystkich odpadów z tworzyw sztucznych. Kolejnym rodzajem popularnego

tworzywa podlegającego recyklingowi jest szeroko stosowany w budownictwie polichlorek winylu, czyli PVC, z którego

produkowane są m.in. okna i drzwi, izolacje przewodów, a także opakowania. Wszystkie powyższe tworzywa są

termoplastami, dlatego po rozdrobnieniu, zmieleniu i ponownemu stopieniu można je ponownie zgranulować i użyć w

kolejnych procesach produkcyjnych. Bardzo popularnym plastikiem znajdującym zastosowanie w niemal wszystkich

branżach przemysłu (…) jest również polipropylen oznaczany skrótem PP (…) ŹRÓDŁA ODPADÓW PONOWNE

WYKORZYSTANIE PLASTIKU W POLSCE Według danych GUS za rok 2019 Polska generuje około 1,9 mln odpadów

pokonsumenckich z tworzyw sztucznych rocznie, z czego ponad połowę stanowią opakowania. Za kolejne 27%

odpowiadają inne branże, m.in. meblowa, zabawkarska czy odzieżowa. W najmniejszym stopniu do powstawania

odpadów z tworzyw sztucznych przyczyniają się branża budowlana (…) i branża automotive (…) z odsetkiem ok. 6%

oraz AGD i RTV (…) na poziomie 5%. Obecnie aż 42% plastikowych opadów jest składowanych na wysypiskach. Kolejne

30% ulega na wykorzystanie ich energetycznego potencjału. Natomiast zaledwie blisko jest wykorzystywana w procesie

recyklingu tworzyw sztucznych. Eksperci wskazują, że główną przyczyną tego problemu jest nadal niewielka ilość

odpadów zbieranych selektywnie.”

3. Artykuł prasowy zawierający analizę danych statystycznych GUS za 2023 r. odnoszących się do odpadów

komunalnych: w 2022 r. 26,7%, w 2023 r. 15,8% odpadów komunalnych realnie trafiło do recyklingu.

4. „Stolica nie radzi sobie z segregacją” wypowiedzi prasowe Rzecznika Urzędu m. st. Warszawy.: „Miasto na

bieżąco prowadzi działania edukacyjno – informacyjne w zakresie hierarchii postępowania z odpadami,

prawidłowej segregacji odpadów komunalnych oraz korzyści wynikających z wyboru selektywnej zbiórki. Jedną z

przyczyn braku osiągnięcia

wymaganego poziomu recyklingu była niewystarczająca ilość i jakość odpadów frakcji papieru, metali, tworzyw

sztucznych i szkła oraz bioodpadów odebranych i zebranych selektywnie, spowodowana ich niewystarczającą

segregacją u źródła” (źródło:

, ).

5. pismo Biuro Gospodarki Odpadami Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 13 maja 2024 r., znak: GOSG.604.3.5.2024.TNA, na okoliczność, że wykazania, że podmiot, na rzecz którego działa Zamawiający,

potwierdza, iż wprowadzenie systemu kaucyjnego spowoduje spadek ilości odpadów surowcowych nadających się

do recyklingu w strumieniu odpadów komunalnych objętych przedmiotem zamówienia: „W planach wydatków w

zakresie usługi odbioru i zagospodarowania odpadów komunalnych na lata 2023-2024 uwzględniono możliwość

waloryzacji ceny jednostkowej. Wykonawcy nie skorzystali dotychczas z przysługującego im prawa do klauzuli

waloryzacyjnej. (…) Przed samorządami kolejne zmiany związane z wejściem w życie od 1 stycznia 2025 r.

systemu kaucyjnego, który obejmie odpady opakowaniowe znajdujące się w odpadach komunalnych odbieranych

od właścicieli nieruchomości. Wiadomo jest, że w obecnie przyjętej formie system kaucyjny negatywnie wpłynie na

gminne systemy gospodarki odpadami, głównie poprzez wyeliminowanie ze strumienia odpadów wartościowych

surowców, co bezpośrednio przełoży się na koszty jednostkowe zagospodarowania odpadów. W chwili obecnej

nie ma możliwości oszacowania wpływu wprowadzenia systemu kaucyjnego na koszty gminnych systemów.

Szacunki branży wskazują, że strumień odpadów komunalnych odbieranych od właścicieli nieruchomości może

zmniejszyć się nawet o 20% ale to zależy od regionu kraju oraz zamożności i nawyków mieszkańców.

Nieprzewidywalne są także z tego powodu koszty zagospodarowania odpadów pozbawionych wartościowych

odpadów.”

Dowody załączone do pisma procesowego Odwołującego BYŚ z dnia 9 września 2024 r.:

1. Umowa wykonawcza z dnia 17 grudnia 2017 r. zawarta pomiędzy Zamawiającym a m. st. Warszawa:

„Świadczenie Usług Publicznych przez MPO odbywa się w granicach powierzenia dokonanego Uchwałą oraz

Aktem Założycielskim, w sposób szczegółowo określony w Umowie, i obejmuje: świadczenie Usług Publicznych z

zachowaniem należytej staranności wymaganej od profesjonalisty, mając na względzie zapewnienie najwyższej

jakości usług i optymalizacji kosztów świadczenia tych usług, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w

sposób przyczyniający się do osiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu, przygotowania do ponownego użycia

i odzysku innymi metodami oraz ograniczenia masy

opadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania, o których mowa w art. 3b i 3c

Ustawy.” (§ 3 ust. 1 pkt 6 umowy) „przetwarzanie selektywnie zebranych odpadów komunalnych w Instalacjach w sposób

przyczyniający się do osiągania odpowiednich do unormowań prawnych poziomów recyklingu, przygotowania do

ponownego użycia i odzysku innymi metodami oraz ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji

przekazywanych do składowania, o których mowa w art. 3b i 3c Ustawy.” (§ 3 ust. 2 pkt 5 umowy).

2. Wyciąg z SWZ dla postępowania o udzielenie zamówienia publicznego pn. Zagospodarowanie odpadów

komunalnych pochodzących z terenu Miasta Stołecznego Warszawy w planowanej ilości maksymalnej 104 000

Mg, które Zamawiający prowadził pod numerem: DZA.ZOZ.27.01.2021.LK. na okoliczność wykazania, że mimo

niezmienionych uwarunkowań realizacji zamówienia w latach ubiegłych wystarczające było przyczynienie się

wykonawców usługi zagospodarowania odpadów do osiągniecia poziomów recyklingu wymaganych prawem.

3. Wyciągi ze sprawozdań finansowych MPO sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie – dowód na okoliczność

wykazania, że sam Zamawiający nie osiąga wymaganych prawem poziomów recyklingu, mimo iż wymaga ich

osiągniecia od innych podmiotów.

Dowody załączone do pisma procesowego Odwołującego BYŚ z dnia 10 września 2024 r.:

1. oświadczenia FBSerwis złożone Zamawiającemu w 2022 r. - wykonawca w latach wcześniejszych osiągał

poziom recyklingu z odpadów o kodzie 20 03 01 mniejszy niż 5% (łącznie 21,99% i 23,79%).

2. ANALIZA STANU GOSPODARKI ODPADAMI KOMUNALNYMI DLA M.ST. WARSZAWY ZA ROK 2023 Tab.

9.1.2. Informacja o przygotowanych do ponownego użycia i poddanych recyklingowi odpadach komunalnych, str.

41 – 42, W tabeli tej m. st. Warszawa wskazało wszystkie odpady, jakie zostały przekazane do recyklingu, a

pochodzą z odpadów zebranych na jej terenie, w tym odpady z przydomowych kompostowników, jednak w

zestawieniu tym nie pojawiają się odpady o kodzie 19 12 12 i ex 19 12 12 i ilościach wynikających z oświadczeń

FBSerwis.

DOWODY KIO 2969/24

Dowody złożone przez Odwołującego FB Serwis na posiedzeniu:

1. wiadomość email na okoliczność stawki za 1h postoju pojazdu w zakresie kar umownych:

Informacja od Spedytora Usługi Transportowe i Handel Zdzisław Dąbrowski: „Stawka za 1 godzinę postoju musi

kalkulować się w cenie 70 zł. Licząc możliwość dziennego zarobku auta i wyciągając koszt kierowcy, opłaty stałe,

leasingi itp.”

Dowody złożone przez Odwołującego FB Serwis na rozprawie:

1. Zgodnie z informacją o wyborze najkorzystniejszej oferty z dnia 8 sierpnia 2023 r. w zakresie zadania 1 i 2 w

postępowaniu na „Transport odpadów komunalnych ze stacji przeładunkowej Zamawiającego do zewnętrznych

instalacji lub stacji przeładunkowych” nr postępowania: RZP.27.18.2023.DW prowadzonego przez Zamawiającego:

jako najkorzystniejsza została wybrana oferta Usługi Transportowe i Handel Zdzisław Dąbrowski, cena oferty dla

zadania 1: 9 050 563,86 zł, dla zadania 2: 9 050 563,86 zł. Ilość kursów dla zadania 3796.

2. Wyliczenie własne Odwołującego, z którego wynika na podstawie powyższych danych, że wartość 1 kursu

wynosi: 2 384,24 zł

Dowody złożone przez Odwołującego FB Serwis w dniu 10 września 2024 r.:

1. kopia decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 31 maja 2023 r. znak: DKOWOK.401.205.2023.ks (DKO-WOK .420.82.2020) - na okoliczność, iż przewidziany przez Zamawiającego nakaz

przyjmowania odpadów do instalacji przetwarzającej odpady również w czasie jej awarii może skutkować

naruszeniem prawa: „W rozpatrywanej sprawie Małopolski WIOŚ słusznie ustalił, że Strona prowadziła zbieranie

odpadów niezgodnie z posiadanym pozwoleniem zintegrowanym, co dało wyraźną podstawę do wymierzenia

Stronie przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska administracyjnej kary pieniężnej. Kara ta jest

obligatoryjna i przepisy ustawy o odpadach nie przewidują odstępstw od jej nałożenia.”

2. korespondencja elektroniczna:

- z przedsiębiorcą (Grzegorz Kwiecień) zajmującym się transportem odpadów – na okoliczność, iż warunki

rynkowe usług transportu odpadów przewidują niewielkie koszty związane z oczekiwaniem pojazdów

transportujących odpady na rozładunek: „proszę o informację dot. dodatkowych opłat, jakie naliczacie Państwo za

dodatkowy czas oczekiwania na rozładunek w przypadku transportu odpadów. Proszę o wskazanie wysokości

opłat za oczekiwanie na rozładunek w odniesieniu do czasu w kolejce. (…) Dodatkowe opłaty stosujemy w

przypadku notorycznego przetrzymywania aut przez klienta. Proponujemy klientom takie rozwiązanie. Dwie lub trzy

godziny wolne od przestoju a każda następna godzina 100-120zł netto. Warunki są zależne od długości trasy jakie

pokonuje auto z towarem.”

- zestawienie pojazdów transportujących odpady do instalacji FBSerwis Kamieńsk sp. z o.o. w dniu 22 maja

2024 r. – na okoliczność wykazania niemożliwości zapewnienia wszystkim pojazdom transportującym odpady z

Warszawy (w ramach zamówień udzielanych przez Zamawiającego) możliwości rozładunku bez oczekiwania na

wjazd) – dowód objęty tajemnicą przedsiębiorstwa;

- z Zamawiającym w sprawie zasygnalizowanej w piśmie procesowym Zamawiającego z dnia 10 września 2024

r. – na okoliczność wykazania niemożliwości zapewnienia wszystkim pojazdom transportującym odpady z

Warszawy (w ramach zamówień udzielanych przez Zamawiającego) możliwości rozładunku bez oczekiwania na

wjazd.

DOWODY ZAMAWIAJĄCY

Dowody złożone przez Zamawiającego do odpowiedzi na odwołanie:

Analiza stanu gospodarki odpadami komunalnymi dla gminy Miasta Gdańsk za 2023 r.: „IV. Analiza stopnia wywiązania

się z wymogów prawnych w zakresie osiąganych poziomów zagospodarowania odpadów komunalnych. Zgodnie z art.

3b ust. 1 pkt. 1 ucpg gminy są obowiązane osiągnąć poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów

komunalnych 35% wagowo za rok 2023. Poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów

komunalnych dla GMG w 2023 r. wyniósł 37,26 %.”

Analiza stanu gospodarki odpadami komunalnymi dla Miasta Poznania za 2023 r.: „4.2. Poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych Za rok 2023 gminy zobowiązane były do osiągnięcia wymaganego

poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych na poziomie 35%. Uzyskany poziom

dla miasta Poznania wyniósł 38,41% wagowo, co oznacza, że osiągnięto wymagany poziom dla roku 2023.”

Analiza stanu gospodarki odpadami komunalnymi dla Miasta Bydgoszczy za 2023 r.: „5.3 Poziomy recyklingu, odzysku i

ograniczenia składowania odpadów komunalnych Podstawa prawna: Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z

dnia 3 sierpnia 2021 r. w sprawie sposobu obliczania poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu

odpadów komunalnych. Osiągnięty poziom recyklingu i przygotowania do ponownego użycia odpadów komunalnych za

2023 r. wyniósł 36,52 % przy wymaganych ustawowo 35%.”

Opracowanie Instytutu Ochrony Środowiska. Państwowy Instytut Badawczy, Gospodarka odpadami komunalnymi w

Polsce, Warszawa 2021 r.: „Zawartości poszczególnych rodzajów

odpadów z tworzyw sztucznych w odpadach zmieszanych, w oparciu o prowadzone badania składu odpadów

komunalnych w latach 2017-2019, zawarto w tabeli 11. Zawartość odpadów z tworzyw sztucznych mieści się w zakresie

od 14,2% dla terenów wiejskich do 15,4% dla małych miast (średnio 14,3%).” Tabela 11 dla dużych miast jest to 13,7%.

Dowody złożone przez Zamawiającego w dniu 9 września 2024 r.:

1. zestawienie własne Zamawiającego dotyczące charakterystyki strumienia odpadów powstającego na terenie

m. st. Warszawa wraz z wskazaniem osiągniętych tzw. „poziomów recyklingu” w okresie od 2014 r. do 2023 r.

wraz z dokumentami: Analizy stanu gospodarki odpadami komunalnymi m.st. Warszawy za lata 2014-2023.

Poziomy recyklingu za rok 2021: 22,46%, za rok 2022: 23,04%, za rok 2023: 25,46%.

2. zestawienie własnego Zamawiającego dotyczące poziomów recyklingu osiągniętych w latach 2018 – 2023 r.

przez Miasto Jarocin wraz z dokumentami: Analizy stanu gospodarki odpadami komunalnymi na terenie Gminy

Jarocin za lata: 2018 – 2023.

Poziomy recyklingu za rok 2021: 26,23%, za rok 2022: 35,1058%, za rok 2023: 49,77%.

3. wydruk artykułu „Poziomy recyklingu: konsekwencja, ale nie tylko” opublikowanego na stronie internetowej : „–

Osiąganie odpowiednich poziomów recyklingu to wynik konsekwentnego działania zmierzającego do

wypracowania efektywnego systemu zbiórki odpadów komunalnych w gminach, a także udoskonalania metod

przetwarzania w instalacjach komunalnych. Wielu efektów nie uda się osiągnąć z dnia na dzień czy z roku na rok.

Jednak w dalszym ciągu, należy podejmować wszelkie możliwe działania, które choćby częściowo zrekompensują

braki w dość krótkim tempie – ocenia Zuzanna Kamińska, ekspert Wielkopolskiego Centrum Recyklingu w

Jarocinie. To szczególnie ważne z dwóch powodów. Po pierwsze, wymogi dotyczące poziomów recyklingu

krytycznie wzrosną w najbliższym czasie. Po drugie, polskie instalacje rozwijają się w nierównomiernym tempie.

Pośród prymusów znajdują się ciągle liczne instalacje, które nie zdążyły dostatecznie się przygotować do

spełnienia prawnych wymogów. Ekspertów i prymusów zapytaliśmy o rady dla tych, którzy nie dążyli na czas

przygotować się do rosnących wymogów recyklingowych. (…) Utrudnieniem jest nierównomierny rozwój instalacji

komunalnych. Te lepsze, które potrafiły zorganizować pieniądze na inwestycje, prowadzą recykling dokładniej. – W

słabszych i na ogół mniejszych obiektach duża część odpadów, które mogłyby zostać wykorzystane, trafia na

składowiska – ocenia Piotr Szewczyk, prezes Rady RIPOK. (…) Premia za konsekwencję Do zakładów, które już

dziś mogą cieszyć się z efektów recyklingowych będących efektem konsekwencją

w działaniu, należy z pewnością Wielkopolskie Centrum Recyklingu w Jarocinie. Zakład już w lutym 2020 roku osiągnął

samowystarczalność energetyczną, m.in. dzięki stosowaniu fermentacji metanowej suchej odpadów biodegradowalnych

kuchennych. Są to odpady, które – jeżeli są zbierane w sposób selektywny – nadają się do niemal 100-procentowego

przetworzenia. (…) Wielkopolskie Centrum Recyklingu posiada szereg nowoczesnych rozwiązań w zakresie zarówno

technologii przetwarzania odpadów, jak i prowadzenia świadomego zarządzania środowiskowego, dążącego do poprawy

ogólnej efektywności środowiskowej poprzez postępowanie wg wytyczonych procedur dotyczących postępowania z

odpadami (odbiór, przetworzenie, system zarządzania jakością odpadów i prawidłową segregacją).Wielkopolskie

Centrum Recyklingu już od wielu lat wprowadza unowocześnienia techniczne, dostosowując stosowane technologie

przetwarzania odpadów do obowiązujących wytycznych BAT. (…) Wielkopolskie Centrum Recyklingu w Jarocinie jest

największą instalacją mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów w Wielkopolsce. Nowoczesność zakładu

polega przede wszystkim na nieszablonowych i innowacyjnych rozwiązaniach technologicznych. (…) Inwestycja w bio –

Gdybym miała w tej chwili ocenić i doradzić, co można poprawić, by osiągnąć relatywnie szybko postęp w dziedzinie

recyklingu, powiedziałabym: poprawić recykling frakcji bio – mówi Zuzanna Kamińska z Wielkopolskiego Centrum

Recyklingu. (…) Licząc wagowo, to frakcja osiągająca w różnych instalacja 20-30%(wagowo) wszystkich odpadów. – My

stosujemy rozwiązanie, w którym odpady kuchenne przetwarzane są w biogaz, a inne odpady bio podlegają procesom

kompostowania. W obydwu przypadkach warto zadbać o to, by produkt był jak najlepszej jakości, tzn. bez zawartości

zanieczyszczających frakcji, takich jak np. worki, a dla produktu uzyskanego z odpadów, należy stworzyć jak najlepsze

kanały dystrybucji – mówi Zuzanna Kamińska. W wypadku Jarocina ten produkt to kompost „Terrawit”, uzyskiwany z

odpadów zielonych, starannie wyselekcjonowanych i poddawanych kompostowaniu w tunelu, następnie pryzmowany i

napowietrzany. (…) Troska o strumień Dla poprawienia jakości bio recyklingu niezbędne jest zadbanie o poprawę jakości

strumienia odpadów. Poligonem doświadczalnym tej współpracy lata temu był wymóg selektywnej zbiórki popiołu. Popiół

jest mało użyteczny jako surowiec wtórny, stanowi natomiast bardzo duże zanieczyszczenie innych odpadów, z którymi

jest dostarczany do procesu sortowania. Niszczy maszyny i urządzenia do sortowania odpadów. Mieszkańcy na ogół

łatwo godzą się na obowiązek osobnego zbierania odpadów, co ośmiela do coraz szerszego wprowadzania

obowiązkowej selekcji odpadów bio, w tym osobnej dla odpadów kuchennych. (…) Siła separatorów W ocenie Instytutu

Ochrony Środowiska-Państwowego Instytutu Badawczego w Polsce większość instalacji MBP ma stosunkowo proste

układy technologiczne w części mechanicznej, oparte zasadniczo na ręcznym

sortowaniu frakcji nad sitowej oraz ręcznym sortowaniu selektywnie zbieranych odpadów opakowaniowych i

surowcowych. „Wymagają one modernizacji dla dostosowania do nowych wymagań wynikających ze wzrostu ilości

odpadów zbieranych selektywnie. Ta modernizacja powinna obejmować przynajmniej uzupełnienie linii technologicznych

o separatory balistyczne, min. 5-6 separatorów optopneumatycznych, separator metali nieżelaznych i dodatkowe kabiny

ręcznego sortowania. Należy ponadto przeanalizować w poszczególnych przypadkach celowość wyodrębnienia linii do

sortowania selektywnie zbieranych odpadów opakowaniowych” – ocenia Instytut Ochrony Środowiska-Państwowy

Instytut Badawczy. (…) Zalecenia wzięły sobie do serca władze Gdańska. „Pełna automatyzacja procesu, dzięki 22

separatorom optycznym, umożliwi odzyskiwanie dwa razy więcej surowców ze wszystkich odpadów trafiających do

instalacji” – informuje tamtejszy Urząd Miasta. (…) – Prace przy modernizacji sortowni trwały ponad rok. Już teraz, po jej

rozruchu, wiemy, że nasze miasto ma unikatową instalację do sortowania odpadów zmieszanych. Nasza sortownia

cechuje się najwyższą przepustowością w Polsce. Dzięki zamontowanym urządzeniom – separatorom optycznym –

możemy wyprodukować 14 rodzajów surowców wtórnych – mówi Grzegorz Orzeszko, prezes gdańskiego Zakładu

Utylizacyjnego. (…) Dzięki wdrożonym rozwiązaniom w sortowni można odzyskiwać 85% surowców ze wszystkich

trafiających do sekcji sortowania. (…) Te 14 rodzajów odzyskiwanych w instalacji surowców to: butelka PET

transparentna, butelka PET niebieska, butelka PET zielona, butelka PET kolorowa, tacka PET, kartony do płynnej

żywności, folia transparentna (LDPE), folia kolorowa (LDPE), makulatura, metale nieżelazne, metale żelazne oraz

opakowania z PEHD, PP i PS.”

4. wydruk dokumentu „Analiza stanu gospodarki odpadami komunalnymi w gminie miejskiej Kraków za 2023 rok”:

„IX. UZYSKANE POZIOMY PRZYGOTOWANIA DO PONOWNEGO UŻYCIA I RECYKLINGU ODPADÓW

KOMUNALNYCH Gmina Miejska Kraków w 2023 r. osiągnęła: 1) poziom przygotowania do ponownego użycia i

recyklingu odpadów komunalnych wynoszący 46,10 % - zgodnie z art. 3b ust. 1 pkt 1 ustawy gminy są obowiązane

osiągnąć poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w wysokości co

najmniej 35% wagowo – za rok 2023;”

5. wydruku dokumentu „Analiza stanu gospodarki odpadami komunalnymi na terenie Gminy Miasto Szczecin”:

„5.2. Poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych oraz ograniczenia ich

składowania Osiągnięty poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu frakcji odpadów komunalnych w

roku 2023 wyniósł 43,58%. Wymaganym poziomem recyklingu za rok 2023 było 35%.”

6. wydruk artykułu „Anglia zmienia zasady segregacji: jeden pojemnik do wszystkiego. „Koniec chaosu”

opublikowany w Rzeczpospolita: „Anglia zdecydowała o wprowadzeniu prostych zasad segregacji odpadów. Już

niebawem – niezależnie od miejsca zamieszkania – plastik, metal, szkło, papier i karton lądować będą w jednym

koszu na śmieci. (…)

7. wydruk artykułu „Jak segregują wrocławianie? Dałoby się odzyskać jeszcze połowę” opublikowany na stronie

internetowej : „(…) Z pomocą przychodzą nam badania przeprowadzone przez naukowców z Wydziału Inżynierii

Środowiska Politechniki Wrocławskiej. Eksperci badali, ile i jakich odpadów wyrzucamy we Wrocławiu przez cały

rok – od wiosny 2022 do wiosny 2023. W zestawieniu uwzględniono nieruchomości jednorodzinne i wielorodzinne,

a wyniki uśredniono. (…) W analizie przyglądano się temu, co wrzucamy do czarnego pojemnika, kiedy już

oddzielimy poszczególne frakcje nadające się do recyklingu – papier, tworzywa sztuczne, szkło i bioodpady.

Wyniki były zaskakujące. Za dużo zmieszanych Okazuje się, że w odpadach zmieszanych znalazło się ponad 30

proc. odpadów kuchennych, ponad 15 proc. odpadów z papieru, 14,5 proc. tworzyw sztucznych oraz 8,5 proc.

szkła. W wyrzuconych przez nas odpadach ponad 68 proc. powinna zostać posegregowana i trafić do pojemników

na poszczególne frakcje. Tym bardziej że odpady zmieszane to tak naprawdę odpady, które pozostają po

segregacji – powinno ich być w naszych domach jak najmniej. (…) Segregacja to obowiązek! (…) Odpady, które

zamiast zostać posegregowane, trafiają do czarnego pojemnika, są praktycznie nie do odzyskania. – Nie możemy

zakładać, że ktoś posegreguje nasze śmieci za nas. Odzyskiwanie surowców z odpadów zmieszanych jest

bardzo trudne. To skomplikowany, czasochłonny i kosztowny proces – mówi Aleksandra Palus, (…).”

8. zestawienie własne Zamawiającego dotyczącego dotychczas stosowanych przez Zamawiającego warunków

kontraktowych w zakresie określenia w tym atomizacji przedmiotu zamówienia oraz wymogów dotyczących

poziomu recyklingu wraz z SWZ lub SIWZ sporządzonymi i wykorzystanymi na potrzeby postępowań o udzielenie

zamówień publicznych:

a) „Zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z terenu m.st. Warszawy”, RZP.27.31.2023.LK,

b) „Zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z terenu Miasta Stołecznego Warszawy”,

RZP.27.41.2022.LK,

c) „Zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z terenu Miasta Stołecznego Warszawy w

planowanej ilości maksymalnej 320 653 Mg” , RZP.27.35.2022.LK,

d) „Zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z terenu Miasta Stołecznego Warszawy w

planowanej ilości maksymalnej 261 973 Mg”, RZP.27.12.2022.LK,

e) „Zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z terenu Miasta Stołecznego Warszawy w

planowanej ilości maksymalnej 144 000 Mg”, SZP.27.70.2021.LK,

f) „Zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z terenu Miasta Stołecznego Warszawy w

planowanej ilości maksymalnej 266 000 Mg” SZP.27.48.2021.LK,

g) „Zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z terenu Miasta Stołecznego Warszawy w

planowanej ilości maksymalnej 502 500 Mg”, DZA.ZOZ.27.65.2020.LK

„1. Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z

terenu m.st. Warszawy”, RZP.27.31.2023.LK Przedmiot zamówienia: [odpady 20 02 01, ex 20 01 08, 20 01 08]

Postanowienia ust. 30 i 32 OPZ: 30. Wykonawca, zobowiązany jest do osiągnięcia w każdym roku realizacji zamówienia

poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, z wyłączeniem innych niż

niebezpieczne odpadów budowlanych i rozbiórkowych stanowiących odpady komunalne, w wysokości nie mniejszej niż

87%, obliczonego w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach,

w szczególności art. 3 b ust. 1a i ust. 3. Brak udokumentowania osiągnięcia poziomu uznany zostanie za brak

osiągnięcia tego poziomu przez Wykonawcę. (…)

2. Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Zagospodarowanie odpadów komunalnych

pochodzących z terenu Miasta Stołecznego Warszawy”, RZP.27.41.2022.LK (…) Ust. 30 i 32 OPZ: 30.

Wykonawca zobowiązany jest do osiągnięcia w każdym roku realizacji zamówienia poziomu przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, z wyłączeniem innych niż niebezpieczne odpadów

budowlanych i rozbiórkowych stanowiących odpady komunalne, w wysokości zgodnej z obowiązującymi

przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w szczególności art. 3 b ust. 1 pkt 2, pkt 3 oraz

pkt 4, z zastrzeżeniem ust. 1a i ust. 3. Brak udokumentowania osiągnięcia poziomu uznany zostanie za brak

osiągnięcia tego poziomu przez Wykonawcę. (…)

3. Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Zagospodarowanie odpadów komunalnych

pochodzących z terenu Miasta Stołecznego Warszawy w planowanej ilości maksymalnej 320 653 Mg” ,

RZP.27.35.2022.LK (…) Ust. 30 i 32 OPZ: 30. Wykonawca, zobowiązany jest do osiągnięcia w każdym roku

realizacji zamówienia poziomu przygotowania

do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, z wyłączeniem innych niż niebezpieczne odpadów

budowlanych i rozbiórkowych stanowiących odpady komunalne: -w zakresie Zadania 1 (3) w wysokości nie mniejszej niż

28 % w 2023 r. i 33% w 2024 r., -w zakresie Zadania 4 (9) w wysokości nie mniejszej niż 29% w 2023 r. i 34% w 2024 r.,

obliczonego w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w

szczególności art. 3 b ust. 1a i ust. 3. Brak udokumentowania osiągnięcia ww. poziomu uznany zostanie za brak

osiągnięcia tego poziomu przez Wykonawcę. (…)

4. Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Zagospodarowanie odpadów komunalnych

pochodzących z terenu Miasta Stołecznego Warszawy w planowanej ilości maksymalnej 261 973 Mg”,

RZP.27.12.2022.LK (…) Ust. 30 i 32 OPZ: 30. Wykonawca, zobowiązany jest do osiągnięcia w każdym roku

realizacji zamówienia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, z

wyłączeniem innych niż niebezpieczne odpadów budowlanych i rozbiórkowych stanowiących odpady komunalne,

w wysokości zgodnej z obowiązującymi przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w

szczególności art. 3 b ust. 1 pkt 2, pkt 3 oraz pkt 4, z zastrzeżeniem ust. 1a i ust. 3. Brak udokumentowania

osiągnięcia poziomu uznany zostanie za brak osiągnięcia tego poziomu przez Wykonawcę. (…)

5. Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Zagospodarowanie odpadów komunalnych

pochodzących z terenu Miasta Stołecznego Warszawy w planowanej ilości maksymalnej 144 000 Mg”,

SZP.27.70.2021.LK (…) Ust. 30 i 32 OPZ: 30. Wykonawca, zobowiązany jest do osiągnięcia w każdym roku

realizacji zamówienia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, z

wyłączeniem innych niż niebezpieczne odpadów budowlanych i rozbiórkowych stanowiących odpady komunalne,

w wysokości zgodnej z obowiązującymi przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w

szczególności art. 3 b ust. 1 pkt 2, pkt 3 oraz pkt 4, z zastrzeżeniem ust. 1a i ust. 3. Brak udokumentowania

osiągnięcia poziomu uznany zostanie za brak osiągnięcia tego poziomu przez Wykonawcę. (…)

6. Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Zagospodarowanie odpadów komunalnych

pochodzących z terenu Miasta Stołecznego Warszawy w planowanej ilości maksymalnej 266 000 Mg”

SZP.27.48.2021.LK (…) Ust. 30 i 32 OPZ: 30. Wykonawca, zobowiązany jest do osiągnięcia w każdym roku

realizacji zamówienia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, z

wyłączeniem innych niż niebezpieczne odpadów budowlanych i rozbiórkowych stanowiących odpady komunalne,

w wysokości zgodnej z obowiązującymi przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w

szczególności art. 3 b ust. 1 pkt. 1, z zastrzeżeniem ust. 1a i ust. 3. Brak udokumentowania osiągnięcia poziomu uznany

zostanie za brak osiągnięcia tego poziomu przez Wykonawcę. (…)

7. Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Zagospodarowanie odpadów komunalnych

pochodzących z terenu Miasta Stołecznego Warszawy w planowanej ilości maksymalnej 502 500 Mg”,

DZA.ZOZ.27.65.2020.LK (…) Ust. 30 i 32 OPZ: 30. Wykonawca, zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o

utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zobowiązany jest do zagospodarowania odpadów w okresie realizacji

umowy w sposób przyczyniający się do osiągnięcia poziomu recyklingu i przygotowania do ponownego użycia

odpadów komunalnych, z wyłączeniem innych niż niebezpieczne odpadów budowlanych i rozbiórkowych

stanowiących odpady komunalne. (…)

9. odpis pisma FBSerwis Kamieńsk Sp. z o.o. z dnia 26 marca 2024 r.: poziom recyklingu 35,77%, 20 03 01

wyszczególniono 19 12 12 oraz ex 19 12 12.

10. odpis pisma FBSerwis Kamieńsk Sp. z o.o. z dnia 26 marca 2024 r.: poziom recyklingu 35,39%, 20 03 01

wyszczególniono 19 12 12 oraz ex 19 12 12.

11. odpis pisma FBSerwis Kamieńsk Sp. z o.o. z dnia 26 marca 2024 r.: poziom recyklingu 40,58%, 20 03 01

wyszczególniono ex 19 12 12.

12. odpis pisma FBSerwis Kamieńsk Sp. z o.o. z dnia 26 marca 2024 r.: poziom recyklingu 40,58%, 20 03 01

wyszczególniono 19 12 12 oraz ex 19 12 12.

13. odpis pisma PU Hetman z dnia 12 kwietnia 2024 r.: poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu

odpadów komunalnych za rok 2023 dla umowy nr 365/RZPlZDOl022l2022 z dnia 23 listopada 2022 r:15 01 01:

90,53 %, 15 01 06: 60,39 %, 15 01 07: 95,47 %, ex20 01 08: 100,00%, 20 02 01: 100,00%, 20 03 01: 24,34 %, 20 03

07: 37,91 %, łącznie 37,65 %.

14. odpis pisma BYŚ – W. B. z dnia 11 maja 2024 r.: poziom recyklingu 35,19%

15. odpis pisma BYŚ – W. B. z dnia 11 maja 2024 r.: poziom recyklingu: 32,49%

16. odpis pisma BYŚ – W. B. z dnia 13 maja 2024 r.: poziom recyklingu: 33,64%

17. wydruk projektu z dnia 23 lipca 2024 r. ustawy o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami

opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw wraz z uzasadnieniem: „UZASADNIENIE Projekt ustawy o zmianie

ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wprowadza zmiany do przepisów dotyczących

systemu kaucyjnego dla opakowań i ma celu doprecyzowanie kwestii dotyczących wydawania,

cofania i zmieniania zezwolenia na prowadzenie systemu kaucyjnego, które wydaje minister właściwy do spraw klimatu,

zwany dalej „ministrem”, na wniosek podmiotu reprezentującego, który będzie prowadził system kaucyjny. Prace nad

projektem zostały zainicjowane w związku z pojawiającymi się wątpliwościami, czy obecne przepisy są wystarczające

do zapewnienia planowego uruchomienia systemów kaucyjnych oraz rzetelnego ich prowadzenia. Projekt uwzględnia

również postulaty przedstawicieli branż, które będą objęte działaniem systemu kaucyjnego, zgłaszane w ramach

konsultacji organizowanych w I kw. 2024 r. Niezwykle ważne jest, aby system, który zostanie uruchomiony w 2025 r.,

działał nie tylko sprawnie, ale też rzetelnie, przejrzyście i wydajnie. W tym celu niezbędne jest doprecyzowanie przepisów

dotyczących przygotowania i prowadzenia systemu kaucyjnego.”

18. pismo Rządowego Centrum Legislacji z dnia 3 września 2024 r.: „Wymaga zauważenia, że zgodnie z art. 9

ust. 3 ustawy z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

(zwanej dalej „ustawą z dnia 13 lipca 2023 r.”), przedsiębiorcy, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy utworzyli system pobierania i zwracania kaucji za opakowania, w tym zbierania opakowań i odpadów

opakowaniowych powstałych z opakowań, o których mowa w załączniku nr 1a do ustawy zmienianej w art. 1,

mogą prowadzić ten system do dnia 31 grudnia 2024 r. na zasadach dotychczasowych przy czym opakowania, o

których mowa w załączniku nr 1a do ustawy zmienianej w art. 1, w których produkty będące napojami zostały

wprowadzone do obrotu przez wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzających

bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje przed dniem 1 stycznia 2025 r., mogą być zbierane. Terminy te

omawianą nowelizacją są przedłużane odpowiednio do dnia 31 grudnia 2025 r. i 1 stycznia 2026 r. (art. 4 projektu).

RCL zwraca uwagę, że biorąc pod uwagę obecny etap prac nad projektem oraz obowiązek notyfikowania

przedmiotowego projektu Komisji Europejskiej.”

19. wydruk artykułu „Strona samorządowa KWRiST negatywnie o projekcie dot. systemu kaucyjnego w Polsce”

opublikowanego dnia 28 sierpnia 2024 r. na stronie internetowej

20. wydruk artykułu „Lidl i Biedronka mówią jednym głosem. "Pęd rządu do zbyt szybkiego bycia eko"

opublikowanego w Business Insider ().

Dowody złożone przez Zamawiającego do pisma z dnia 10 września 2024 r.:

1. pismo Odwołującego Remondis z dnia 28 lutego 2024 r.: poziom recyklingu Remondis za 2023 r: 16,4%.

Czystość surowca dla odpadu o kodzie: 15 01 01 wynosiła: 95%, 91%, 92 %, dla odpadu o kodzie 15 01 07: 80%

(„W wyniku przetworzenia powstało 80% stłuczki szklanej (produkt) i 15% odpadów o kodzie 19 12 05, które

zostały przekazane do kolejnego recyklera, który oświadczył, że towar posiadał tylko 5% zanieczyszczeń.”)

2. pismo Odwołującego Remondis z dnia 28 lutego 2024 r.: poziom recyklingu Remondis za 2023 r: 17,85%.

Czystość surowca dla odpadu o kodzie: 15 01 01 wynosiła: 95%, 91%, 92 %, dla odpadu o kodzie 15 01 07: 80%

(„W wyniku przetworzenia powstało 80% stłuczki szklanej (produkt) i 15% odpadów o kodzie 19 12 05, które

zostały przekazane do kolejnego recyklera, który oświadczył, że towar posiadał tylko 5% zanieczyszczeń.”)

podwykonawca PUHP LECH sp. z o.o.: 15 01 01: 94,899%,15 01 07: 92,438%.

3. pismo Odwołującego FB Serwis z dnia 26 marca 2024 r.: poziom recyklingu 40,58%, 20 03 01

wyszczególniono ex 19 12 12.

4. pismo Zamawiającego z dnia 3 listopada 2023 r.: „Z oświadczenia o wytworzonych odpadach z odpadów

przyjętych do przetworzenia wynika, że z całości odpadów o kodzie 15 01 07 przetworzonych w procesie R12 w

instalacji KoM-Eko ul. Metalurgiczna 9B, 20-234 Lublin, Wytworzono jedynie ten sam odpad tj. 15 01 07. Biorąc pod

uwagę, że w ll kwartale 2023 r. Wykonawca oświadczył, że w tej instalacji i w tym procesie z odpadu o kodzie 15

01 07 wytworzył także odpady o kodzie 19 12 10, Zamawiający wzywa do potwierdzenia prawidłowości

wykazanych informacji w oświadczeniu za lll kwartał 2023 r.”

5. pismo KOM-EKO S.A z dnia 8 listopada 2023 r.: „Wyjaśnienia Ad. B. Niniejszym spółka KoM-EKo S.A.

oświadcza, że z uwagi na czystość z odpadów przyjętych do przetworzenia w lll kwartale 2023 r., z całości

odpadów o kodzie 15 01 07 przetworzonych w procesie R12, wytworzono ten sam odpad tj. 15 01 07.

Potwierdzamy więc prawidłowość wykazanych informacji w oświadczeniu za lll kwartał 2023r.”

6. pismo Odwołującego HETMAN z dnia 12 kwietnia 2024 r.: 15 01 01: 90,53%, 15 01 06: 60,39%, 15 01 07:

95,47%, ex 20 01 08: 100,00%, 20 02 01: 100,00%, 20 03 01: 24,34%, 20 03 07: 37,91%.

7. pismo Odwołującego FB Serwis z dnia 26 marca 2023 r.: poziom recyklingu 35,39%.

8. pismo Odwołującego FB Serwis Kamieńsk z dnia 14 marca 2024 r. wraz z załączonym pismem Mondi

Świecie S.A. z dnia 11 marca 2024 r.: strata procesowa dla odpadu o kodzie 15 01 01 wynosiła 9% masy

odpadów.

9. umowa nr UMIA/GO/III/1/8/11/2023 – 2024 z dnia 3 kwietnia 2023 r.: „pomiędzy: Miastem stołecznym

Warszawa a konsorcjum: 1) PARTNER sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Warszawie (…) 2) D. A. prowadzący

działalność gospodarczą pod firmą PARTNER D. A., adres: Al. Jana Pawła II 80 lok. 158, 00-175 Warszawa (…)

Przedmiot Umowy Przedmiotem Umowy jest realizacja Zadania nr 2, które dotyczy świadczenia usług w

dzielnicach Białołęka i Targówek m.st. Warszawy1, w ramach zamówienia pn. „Odbiór odpadów komunalnych z

terenu nieruchomości, położonych w dzielnicach Białołęka, Targówek, Mokotów, Ochota, Ursus, Włochy,

Śródmieście, Bemowo i Wola m.st. Warszawy (Zadania nr 2, 3, 4, 7 i 9)” (…) par. 8 Odpowiedzialność

Wykonawcy, kary umowne (…) ykonawca, z zastrzeżeniem, o którym mowa w § 2 ust. 4 in fine Umowy,

zobowiązany jest do zapłaty Zamawiającemu kary umownej: (…) 4) za każdy rozpoczęty dzień zwłoki w odbiorze

innych niż odpady zielone i odpady wielkogabarytowe odpadów komunalnych z MGO względem terminu

wynikającego z Planu Odbiorów – w wysokości 50 zł za każde MGO, którego to dotyczy; 5) za każdy rozpoczęty

dzień zwłoki w odbiorze odpadów zielonych lub odpadów wielkogabarytowych z MGO względem terminu

wynikającego z Planu Odbiorów lub ustalonego z właścicielem nieruchomości zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 3 lit. b

Umowy, lub w podstawieniu pojemnika na te odpady – w wysokości 50 zł za każde MGO, którego to dotyczy;”

10. decyzja Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 26 sierpnia 2019 r. (złożony w zakresie FB Serwis i

kwestionowanego kodu odpadów 19 12 12).

Dowody złożone przez Zamawiającego na rozprawie w dniu 19 września 2024 r.:

Korespondencja w sprawie poziomu recyklingu z FB Serwis oraz z Miastem Stołecznym Warszawa. Z odpowiedzi

Miasta Stołecznego Warszawy wynika, że Miasto uznało oświadczenia składane przez FB Serwis jako niewystarczające

do potwierdzenia możliwości zaliczenia ilości odpadów o kodach: 19 12 12 i ex 19 12 12 do masy odpadów poddanych

recyklingowi zgodnie z par. 10 Rozporządzenia i konieczna jest ponowna analiza stanowiska po przekazaniu

dokumentów dających podstawę do uwzględnienia przedmiotowych odpadów w masie odpadów poddanych

recyklingowi.

KIO 2942/24

Na wstępie, działając na podstawie art. 520 oraz art. 568 pkt 1 ustawy pzp Izba postanowiła umorzyć postępowanie

odwoławcze w zakresie zarzutów nr 3 - 5 odwołania wycofanych przez Odwołującego na posiedzeniu z udziałem Stron.

Oświadczenie o cofnięciu zarzutu odwołania uznać należy za oświadczenie najdalej idące złożone przez Stronę, która

zainicjowała

postępowanie odwoławcze. Złożenie takiego oświadczenia warunkuje zakończenie postępowania odwoławczego w

zakresie wycofanych zarzutów bez konieczności jego rozpoznawania i merytorycznego stanowiska Izby. Odwołujący

podejmuje bowiem decyzję o ostatecznym zaniechaniu kontynuowania sporu przed Izbą w zakresie wycofanych

zarzutów.

W pozostałym zakresie odwołanie zasługiwało na częściowe uwzględnienie.

Zarzut 1 odwołania dotyczący warunku udziału w postępowaniu z Rozdz. II, pkt 6.2.2.4 IDW.

Zarzut zasługiwał na częściowe uwzględnienie.

Przedmiot sporu w zakresie zarzutu 1 odwołania sprowadzał się do odpowiedzi na pytanie czy ustanowiony w

postępowaniu warunek dotyczący doświadczenia wykonawcy został ustalony zgodnie z art. 112 ustawy pzp na

minimalnych poziomach zdolności i w sposób proporcjonalny do przedmiotu zamówienia. Odwołujący kwestionował

treść warunku co do istoty żądając jego wykreślenia w całości. Izba w części podzieliła stanowisko Odwołującego

uznając, że warunek w zakresie wymagania wykazania się osiągnięciem w ramach wcześniejszej realizacji określonym

poziomem przygotowania do ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych jest nadmierny,

nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia, nieznajdujący uzasadnienia w celu jaki Zamawiający planuje osiągnąć, a

tym samym niezasadnie ograniczający konkurencję w postępowaniu.

W odniesieniu do tego zarzutu Odwołujący podnosił, że nieproporcjonalność warunku dotyczy uzależnienia jego

spełnienia od osiągniętego poziom recyklingu odpadów, który jest wynikiem szeregu czynników, z których najważniejszy

odnosi się do jakości strumienia odpadów przekazanego przez Zamawiającego lub podmioty działające na jego rzecz do

przetworzenia, na który Wykonawca nie ma wpływu. Ponadto, Odwołujący upatrywał nadmiarowości warunku w żądaniu

od Wykonawców wykazania się doświadczeniem w osiągnięciu poziomów recyklingu odpadów poszczególnych frakcji

na skrajnie wysokim poziomie, co dotyczy Zadań o numerze: 1-4 (odpady o kodzie 20 03 01), 5-6 (odpady o kodzie 15 01

06), 7-8 (odpady o kodzie 15 01 01), 9-10 (odpady o kodzie 15 01 07), 18-19 (odpady o kodzie 20 03 07) oraz w ilości

odpadów, jakie Wykonawca musi przetworzyć, aby spełnić warunek udziału w postępowaniu. Co do poziomów

recyklingu Odwołujący argumentował, że warunek jest nieadekwatny do celu jakiemu ma służyć, gdyż nieosiągnięcie

określonego poziomu recyklingu w żadnym wypadku nie oznacza, że wykonawca realizował umowę nienależycie, a

osiągnięcie wymaganego poziomu recyklingu w jednym roku lub w ramach jednej umowy nie daje żadnej gwarancji, że

wykonawca już zawsze, w kolejnych latach, będzie osiągał co najmniej takie

poziomy jak te, wynikające z referencyjnej umowy. Podnosił, że tak definiowane doświadczenie Wykonawców będzie

zwyczajnie nieporównywalne i nie będzie ono obrazowało rzeczywistych możliwości Wykonawcy. Każda z

referencyjnych usług świadczona bowiem była przez Wykonawców w odmiennych warunkach, w odniesieniu do innego

strumienia odpadów, zebranych najpewniej z innych nieruchomości, więc „rozliczanie” w takich warunkach

Wykonawców z uzyskanego poziomu recyklingu nie powinno mieć miejsca. Odwołujący zauważył także, że poziomy

recyklingu, jakich Zamawiający oczekuje w ramach referencyjnych usług są przy tym rażąco wygórowane i

nieprzystające do realiów rynku, w szczególności w odniesieniu do odpadów o kodzie 20 03 01, odpadów o kodzie 15 01

06, odpadów o kodzie 15 01 01, odpadów o kodzie 15 01 07 i odpadów o kodzie 20 03 07. Dodatkowo Odwołujący

podnosił, że Zamawiający stawia dodatkowo bardzo wysokie oczekiwania co do ilości odpadów, jakie Wykonawca miał

przetworzyć w ramach referencyjnych usług, choć w rzeczywistości doświadczenie w zagospodarowaniu mniejszej

liczby odpadów nie przekłada się automatycznie na zwiększone ryzyko i trudności w przetworzeniu większej ilości

odpadów. Z tych powodów Odwołujący wnosił o wyeliminowanie z postępowania kwestionowanego warunku

dotyczącego doświadczenia wykonawcy.

Izba uznała stanowisko Odwołującego za zasadne w zakresie wymogu warunku dotyczącego wykazania się

osiągnięciem określonych poziomów recyklingu uznając za Odwołującym, że warunek w takim brzmieniu wypacza cel

badania doświadczenia wykonawcy.

Na wstępie podnieść należy, że zasada proporcjonalności, o której mowa w art. 16 ustawy pzp nakazuje zachowania

adekwatnego do danej sytuacji, tym samym musi być ono odpowiednie w okolicznościach danej sprawy, a podejmowane

działania muszą odpowiadać założonym celom. W myśl art. 112 ust. 1 ustawy pzp zamawiający jest zobligowany

formułować warunki udziału w postępowaniu oraz wymagane od wykonawców środki dowodowe, w sposób

proporcjonalny do przedmiotu zamówienia, z uwzględnieniem potrzeb danego zamówienia (specyfiki, zakresu) oraz

umożliwiający ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia. W odniesieniu do zasady

proporcjonalności Izba podziela stanowisko wyrażone w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 4 października 2019

r., sygn. akt: KIO 1859/19, iż: „zgodnie z tą zasadą nakaz przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie

zamówienia w sposób proporcjonalny, z uwzględnieniem zachowania konkurencji wśród wykonawców ubiegających się

o udzielenie zamówienia, nie jest tożsamy z nakazem dopuszczenia do zamówienia wszystkich podmiotów, w tym

niezdolnych do jego realizacji w należyty sposób, lub dopuszczenia wszystkich rozwiązań istniejących na rynku, w tym

nieodpowiadających potrzebom zamawiającego.” W tym kontekście wskazania wymaga, że ustanowione warunki

udziału w postępowaniu muszą spełniać tzw. test proporcjonalności, którego przeprowadzenie ma wykazać, czy

podejmowane działania są niezbędne i adekwatne do wybranego celu (tak też: wyrok TSUE z dnia 16 września 1999 r. w

sprawie C-414/97).

Warunki udziału w postępowaniu zamawiający winien wyrażać jako minimalne poziomy zdolności co skutkuje tym, iż za

zdolnego do wykonania zamówienia uznaje się wykonawcę, który wykaże spełnienie minimalnych wielkości, określonych

przez zamawiającego. Należy przy tym uwzględniać specyfikę zamówienia, w tym jego rodzaj, przedmiot, zakres,

sposób wykonania, wartość i sposób płatności. Celem stawiania przez zamawiających warunków udziału w

postępowaniu, jest zapewnienie, aby zamówienie zostało powierzone podmiotowi dającemu rękojmię jego należytej

realizacji. Zamawiający zobowiązany jest przy tym zachować równowagę pomiędzy jego tak rozumianym interesem, a

interesem wykonawców. Chodzi o to, aby poprzez wprowadzenie nadmiernych wymagań, nie nastąpiło wyeliminowanie

z postępowania wykonawców zdolnych do jego należytego wykonania (tak też: wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia

29 września 2017 r., sygn. akt KIO 1922/17).

Podnieść także należy, że to zamawiający jako gospodarz postępowania kształtuje warunki udziału w postępowaniu

mając na względzie charakter i specyfikę przedmiotu zamówienia. Niemniej jednak uprawnienie zamawiającego w

zakresie formułowania warunków udziału w postępowaniu nie jest nieograniczone i powinno opierać się jak już wskazano

na zasadzie proporcjonalności, równości, uczciwej konkurencji oraz posiadać uzasadnienie w potrzebach

zamawiającego.

Przenosząc powyższe na kanwę niniejszej sprawy zdaniem Izby Zamawiający naruszył ww. zasady, a w postępowaniu

odwoławczym nie wykazał, aby wymóg dotyczący osiągnięcia określonych poziomów recyklingu był adekwatny dla celu,

jaki Zamawiający planuje osiągnąć.

Zamawiający uzasadniając postawiony warunek powoływał się przede wszystkim na konieczność powiązania

obowiązków wykonawcy w zakresie osiągania określonych poziomów recyklingu na etapie realizacji przedmiotu umowy –

pkt 31 OPZ z badaniem gotowości wykonawcy do spełnienia tych wymagań jakościowych. Innymi słowy, Zamawiający

dążąc do wyboru wykonawcy, który będzie zdolny osiągnąć wysokie poziomy recyklingu danej frakcji odpadów

postanowił zbadać potencjał wykonawców w tym zakresie przez warunek dotyczący doświadczenia wykonawcy.

Niewątpliwie, tak postawiony warunek, jak podnosił zresztą Zamawiający, pozostaje w związku z przedmiotem

zamówienia, niemniej jednak kluczowym dla oceny jego prawidłowości jest ustalenie, czy faktycznie służy celowi, jaki

Zamawiający planuje osiągnąć i w tym znaczeniu jest do przedmiotu zamówienia

proporcjonalny. Zamawiający wskazywał bowiem, że wymiar jakościowy warunku ma przełożyć się na możliwości

należytego wykonania zamówienia w zakresie osiągania jak najwyższych poziomów recyklingu. Zdaniem Izby, w świetle

dokumentów zamówienia cel warunku nie koresponduje z jego treścią i jak słusznie podnosił Odwołujący, co do istoty

został określony z naruszeniem art. 112 ustawy pzp oraz zasadami uczciwej konkurencji oraz proporcjonalności.

Zauważenia wymaga, co nie było kwestionowane co do zasady w postępowaniu odwoławczym (poza odwołaniem

Wykonawcy Pre Zero), że Miasto Stołeczne Warszawa jest zobowiązane do osiągnięcia w danym roku określonych

poziomów recyklingu, a Zamawiający działający na jego rzecz, powierzając wykonawcy usługę zagospodarowania

odpadów przekazuje jednocześnie ten obowiązek, co zostało wyrażone w pkt 31 OPZ. Osiągnięcie jednak tych

poziomów, jak słusznie podnosił Odwołujący, jest zależne od szeregu czynników, które w znacznej mierze pozostają

niezależne od wykonawcy, poczynając od działań edukacyjnych dotyczących właściwej segregacji odpadów, jakości

strumienia „u źródła”, a kończąc dopiero na możliwościach danych instalacji. Nie ulega wątpliwości, że nieprawidłowa

segregacja odpadów przez mieszkańców ma determinujący wpływ na ich recykling. Jak podnosił Zamawiający, w

ramach wykazywanej na potrzeby warunku usługi, wykonawca będzie mógł dokonać wyboru tego spośród strumieni

dawnych, który spełni wymóg warunku co do poziomów recyklingu. Zamawiający nie stawia więc granicy terytorialnej, co

miałoby uzasadniać proporcjonalność warunku i jak zaznaczał w odpowiedzi na odwołanie: „Z założenia normatywnego

określona frakcja odpadów komunalnych (odpady o określonym kodzie) mają zbieżne cechy fizyczne i chemiczne. Z

założenia normatywnego nie występuje tu zatem różnica. W praktyce mogą występować pewne różnice co do składu

odpadu zaklasyfikowanego do danej frakcji. Różnice te są jednak minimalne i pomijalne, a nadto konsekwencje ich

występowania są redukowane w ramach kryterium kwalifikacji, dopuszczalnością wyboru przez Wykonawcę usługi

referencyjnej na którą powoła się wykonawca. Przyjęte przez Zamawiającego w tym zakresie założenia konstrukcyjne

mają zapewnić dochowanie proporcjonalności, otwartości na konkurencję dającą rękojmię należytego wykonania

zamówienia oraz równego traktowania tych wykonawców.” Warunek ma więc badać doświadczenie zdobyte w

odmiennych warunkach co do źródła pochodzenia odpadów, polityki w zakresie zagospodarowania odpadów, w tym

różnych podejść mieszkańców do ich segregacji, czyli w tych okolicznościach, na które wykonawca nie ma wpływu.

Trudno więc uznać, że wykonawca realizując dane zamówienie nabiera takiego doświadczenia w zakresie osiągnięcia z

zagospodarowanych odpadów poziomów recyklingu, które w każdych warunkach, również właściwych dla Miasta

Stołecznego Warszawy, przełoży

się na realizację każdego kolejnego zamówienia z takimi samymi rezultatami. A taki właśnie jest cel warunku udziału w

postępowaniu. Wykonawca ma wykazać się zdobyciem konkretnego doświadczenia, które bezpośrednio przełoży się na

należytą realizację kolejnego. Zdaniem Izby to w tym znaczeniu warunek jest nieproporcjonalny do przedmiotu

zamówienia i nie przełoży się na zdolność wykonawcy do osiągnięcia odpowiedniego poziomu recyklingu w trakcie

realizacji zamówienia. W ocenie Izby, związek pomiędzy referencyjnymi realizacjami a przedmiotowym zamówieniem

będzie iluzoryczny a nie bezpośredni. Izba dostrzega ideę jaka przyświecała Zamawiającemu przy formułowaniu tego

warunku, niemniej jednak nie zmierza on do osiągnięcia opisanych celów. Zamawiający nie dopuści zgodnie z

założeniem do udziału w postępowaniu wyłącznie wykonawców doświadczonych w wypracowaniu wysokich poziomów

recyklingu odpadów, co bezpośrednio wpłynie na jakość obecnie udzielanej usługi, a wyłącznie tych wykonawców, którzy

w przeszłości, przy sprzyjających warunkach osiągnęli wymóg warunku, co nie przekłada się w żaden sposób na

możliwość osiągnięcia poziomów z pkt 31 OPZ przy wykonywaniu przedmiotowego zamówienia. Co więcej, o

pozorności tego warunku świadczy możliwość powierzenia wykonania części zamówienia podwykonawcom, także w

zakresie instalacji do przetwarzania odpadów. W sytuacji zatem, gdy wykonawca wykaże na potrzeby spełnienia

warunku usługę wykonaną samodzielnie, a następnie w ramach przedmiotowego zamówienia wykaże instalację

podwykonawcy to cel warunku zostaje całkowicie wypaczony. Gdyby bowiem za właściwą uznać argumentację

Zamawiającego, zamówienie realizowałby wtedy podmiot, który nie posiada zbadanego w postępowaniu doświadczenia

w osiąganiu wysokich poziomów recyklingu, a przecież to właśnie to doświadczenie stało u podstaw konstrukcji

postawionego warunku. Izba w całości podziela stanowisko Odwołującego, że: „tak definiowane doświadczenie

Wykonawców będzie zwyczajnie nieporównywalne i nie będzie ono obrazowało rzeczywistych możliwości Wykonawcy.”

Jak podnosił Odwołujący w piśmie z dnia 9 września 2024 r.: „z uwagi na specyfikę miernika w postaci poziomu

recyklingu i jego uzależnienia od czynników niezależnych od Wykonawcy, to aby nadać temu miernikowi cechy „miernika

obiektywnego” Zamawiający musiałby porównywać doświadczenie Wykonawców i osiągnięte przez nich poziomy

recyklingu w odniesieniu do dokładnie tego samego strumienia odpadów, co jest niemożliwe. Nie chodzi przy tym jedynie

o to, aby doświadczenie dotyczyło odpadów o tym samym kodzie, ale też odpadów zebranych w tym samym czasie, w

tej samej ilości i z tego samego miejsca. Tylko wówczas moglibyśmy zachować obiektywizm i móc faktycznie

porównywać ze sobą doświadczenia Wykonawców w kontekście ich zdolności do należytego wykonania zamówienia. W

innym przypadku, ich doświadczenia w postaci osiągniętych poziomów recyklingu, są całkowicie nieporównywalne, a tym

samym nie mogą

być wyznacznikiem dla oceny czy wykonawca jest zdolny do realizacji zamówienia. (…) Wbrew zatem twierdzeniu

Zamawiającego (str. 14 odpowiedzi na odwołanie) miernik w postaci poziomu recyklingu wykazuje różnice względem

miernika ilościowego czy temporalnego, bowiem nie ma on cech obiektywizmu.” Izba zauważa, że warunek odnosi się

do właściwości instalacji a nie doświadczenia wykonawcy, a przecież wykonawca może rozwijać własne instalacje i

modernizować tak aby osiągały jak najwyższe poziomy recyklingu i pomimo, że na etapie składania ofert nie mógłby

wykazać się wymaganym przez Zamawiającego doświadczeniem to w trakcie realizacji zamówienia byłby zdolny

wykazać wysokie poziomy recyklingu.

Zdaniem Izby powyższe świadczy o tym, że warunek nie bada potencjału wykonawcy i ogranicza w sposób

nieuzasadniony uczciwą konkurencję w postępowaniu eliminując z udziału wykonawców dających rękojmię jego

należytego wykonania. Dlatego też Izba nakazała wykreślenie z warunku wymogów dotyczących osiągania określonych

poziomów recyklingu.

Dodatkowo wskazania wymaga, że kwestia tego, czy dane zamówienie można uznać za zrealizowane należycie czy też

nie w zakresie poziomów recyklingu jest kwestią irrelewantną dla oceny przedmiotowego warunku i zależną od innych

czynników, w tym postanowień umownych danej realizacji, jak na przykład kary umowne za nieosiągnięcie ustalonych

poziomów w ramach danej usługi. Istotnym jest to, że warunek w tym zakresie nie przekłada się na faktyczną gotowość

wykonawcy do należytego wykonania zamówienia.

Mając na względzie, że warunek jest nieprawidłowy co do istoty zarzuty dotyczące nadmiernych poziomów recyklingu w

warunku stały się w zasadzie bezprzedmiotowe. Zaznaczenia wymaga jednak, że Zamawiający w zakresie poziomów

recyklingu odmiennie interpretuje ustalenie ich na minimalnym poziomie zdolności niż w przypadku wolumenu odpadów,

który dla każdej części jest około czterokrotnie niższy niż przewidziany w trakcie realizacji zamówienia. Co do poziomów

recyklingu to w warunku są zbliżone do tych, które wykonawca będzie zobowiązany osiągnąć na etapie wykonywania

umowy i także z tych powodów warunek jest nadmierny. Słusznie podnosił Zamawiający, że obniżenie tych poziomów w

sposób proporcjonalny spowodowałoby, że byłby to warunek iluzoryczny, a Zamawiający nie osiągnąłby celu, którym jest

dopuszczenie wykonawców zdolnych do osiągania wysokich poziomów recyklingu. Świadczy to jednak wyłącznie o

błędnej formule warunku w tym zakresie, gdyż Zamawiający i tak ww. celu nie osiągnie. Dodać należy, że jakkolwiek co

do zasady akceptowalne i uzasadnione jest stawianie wykonawcom wymagań i ich dyscyplinowanie w zakresie

osiągania poziomów recyklingu w trakcie wykonywania

umowy na zagospodarowanie odpadów, co stanowi naturalną konsekwencję powierzenia im zadań, do których

zobowiązany jest zamawiający, pomimo, że tylko w części osiągnięcie poziomów recyklingu zależne jest od właściwości

wykonawców (technologicznych czy też organizacyjnych), to jednak ustanowienie takich wymagań w warunku

dopuszczającym do udziału w postępowaniu należy ocenić negatywnie, jako naruszające zasady wynikające z art. 16,

art. 112 i art. 116 ustawy pzp.

Natomiast co do ilości odpadów wskazanych w warunku, to zdaniem Izby są one proporcjonalne do przedmiotu

zamówienia. Jak wskazywał Zamawiający jest to wolumen minimalny i bezpośrednio referuje do ilości odpadów, których

przetworzenie będzie przedmiotem zamówienia w danej części i odpowiednio wynosi: 17 500 Mg w warunku względem

70 000 Mg odpadów do zagospodarowania, 6250 Mg w warunku względem 25 000 Mg odpadów do zagospodarowania,

5000 Mg w warunku względem 20 000 Mg odpadów do zagospodarowania, 4250 Mg w warunku względem 17 000 Mg

odpadów do zagospodarowania, 2000 Mg w warunku względem 8000 Mg odpadów do zagospodarowania, 1750 Mg w

warunku względem 7000 Mg odpadów do zagospodarowania, 1900 Mg w warunku względem 7600 Mg odpadów do

zagospodarowania, 1250 Mg w warunku względem 5000 Mg odpadów do zagospodarowania. Warunek w tym zakresie

nie jest nadmierny i pozostaje w związku z przedmiotem zamówienia. Zdaniem Izby, chybione są twierdzenia

Odwołującego, że: „w rzeczywistości doświadczenie w zagospodarowaniu mniejszej liczby odpadów nie przekłada się

automatycznie na zwiększone ryzyko i trudności w przetworzeniu większej ilości odpadów, zwłaszcza że maksymalne

moce przerobowe instalacji determinowane są stosownymi decyzjami administracyjnymi i każdy z wykonawców i tak

dąży do tego, aby pozyskać do przetworzenia możliwie jak największą liczbę odpadów (w ramach posiadanych limitów).”

Odmiennie niż poziomy recyklingu warunek w zakresie wolumenu odpadów zagospodarowanych w ramach danej

realizacji faktycznie przekłada się na zdolność wykonawcy do należytego wykonania zamówienia. Wykonawca nabywa

bowiem doświadczenie w takiej organizacji prac, która realnie przekłada się na potencjał pozwalający uznać, że

wykonawca jest w stanie zagospodarować większe ilości odpadów. Odwołujący nie wykazał przy tym, aby ustanowione

wymogi uniemożliwiały mu dostęp do zamówienia. Co więcej Odwołujący dostrzega, że miernik wolumenu odpadów ma

charakter obiektywny, gdyż w piśmie procesowym z dnia 9 września 2024 r. stwierdza: „Odwołujący kwestionuje

twierdzenie Zamawiającego, że wskazany przez niego miernik w postaci osiągniętych poziomów recyklingu ma charakter

obiektywny. O obiektywnym mierniku możemy mówić w przypadku wymogu odnoszącego się do wolumenu odpadów lub

czasu realizacji zamówienia, bowiem spełnienie tych warunków nie jest zależne od czynników niezależnych

od wykonawców. Skoro w ramach zamówienia wykonawca ma w określonym przedziale czasu przetworzyć określoną

ilość odpadów, to można zrozumieć oczekiwania Zamawiającego, żeby weryfikować, czy Wykonawca ma określone

moce przerobowe i zdolności, żeby taki proces przeprowadzić, co można zbadać właśnie poprzez porównanie

doświadczenia Wykonawców zdobytego w ramach poprzednich umów, co ma wymiar obiektywny i równy względem

wszystkim wykonawców. Tego samego mechanizmu nie można jednak zastosować do miernika w postaci poziomów

recyklingu, który (choć jest „mierzalny”, bo wyraża się w wartościach procentowych), nie powinien podlegać porównaniu,

z uwagi na to, że nie został osiągnięty w analogicznych warunkach. Tym samym nie może on stanowić żadnej

determinanty dla oceny zdolności Wykonawcy do należytego realizowania zamówienia, bowiem ta nawet ta sama

instalacja, w odmiennych warunkach, osiągnie inne poziomy recyklingu. Tym bardziej nie sposób porównywać

osiąganych przez różne instalacje poziomów recyklingu, który wypracowany był w innych okolicznościach faktycznych.”

Izba w całości to stanowisko popiera.

Okoliczność, że Zamawiający nie wymaga, aby wykonawca składający ofertę na więcej zadań wykazał się

zmultiplikowanym doświadczeniem nie świadczy o nieproporcjonalności warunku w odniesieniu do jednego zadania, a

jedynie o tym, że Zamawiający uznał za wystarczające dla zbadania potencjału wykonawcy wykazanie się

doświadczeniem o wolumenie wskazanym dla jednej części z danej frakcji odpadów. Takie doświadczenie pozwala

bowiem na uznanie, że wykonawca jest organizacyjnie przygotowany do realizacji zamówienia, w tym także do realizacji

większej liczby zadań.

W konsekwencji Izba uwzględniła zarzut 1 odwołania w części dotyczącej ustanowieniu w warunku wymogu wykazania

się w przeszłości określonymi poziomami recyklingu, nakazując jego wykreślenie w sentencji orzeczenia.

Zarzut 2 odwołania dotyczący wymogu osiągnięcia określonych poziomów recyklingu w okresie realizacji zamówienia.

Zarzut zasługiwał na częściowe uwzględnienie.

W zakresie tego zarzutu Odwołujący podnosił, że poziomy recyklingu ustalone w postępowaniu przez Zamawiającego są

niemożliwe do spełnienia, a sankcją za nieosiągnięcie ww. poziomów będzie obowiązek zapłaty przez wykonawcę kary

umownej, którą Zamawiający zastrzegł w § 6 ust. 3 pkt 15 Umowy. Odwołujący podnosił, że przedmiot

zamówienia został opisany przez Zamawiającego w sposób nieuwzględniający wszystkich wymagań i okoliczności

mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty, do których należą:

a) jakość selektywnej zbiórki odpadów u źródła, która w m.st. Warszawa jest bardzo słaba,

b) sposób obliczania odpadów poddanych recyklingowi określony rozporządzeniem Ministra Klimatu i Środowiska

z dnia 3 sierpnia 2021 r. w sprawie sposobu obliczania poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu

odpadów komunalnych, który nakazuje wyliczanie tego poziomu w momencie wprowadzenia do procesu

recyklingu, co zawsze w pewnym stopniu pomniejsza uzyskany poziom recyklingu,

c) zmiany powszechnie obowiązujących przepisów prawa w zakresie tzw. „systemu kaucyjnego”, który wejdzie

w życie 1 stycznia 2025 r. i spowoduje „odpływ” części cennych surowców, które nie będą już przekazywane

Wykonawcy celem przetworzenia.

Odwołujący podkreślał przede wszystkim, że skład morfologiczny odpadów odbieranych z terenu danej gminy (ich

jakości i rodzaju) to podstawowy czynnik, który wpływa na ostateczny poziom recyklingu odpadów. Wykonawca, którego

zadaniem w ramach tego zamówienia jest wyłącznie zagospodarowanie odpadów, nie ma żadnego wpływu zarówno na

sposób organizacji systemu gospodarki odpadami na terenie m.st Warszawa, jak i na sposób egzekwowania segregacji

odpadów przez mieszkańców. Zgodnie z art. 23 ust.1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2023 r., poz.

1587 t. j. z późn. zm.) odpady są zbierane w sposób selektywny. Tym samym każdy mieszkaniec i właściciel

nieruchomości położonej w obrębie danej gminy ma obowiązek segregowania odpadów. W przypadku odpadów

odbieranych z m.st. Warszawy ten obowiązek nie jest realizowany w sposób prawidłowy, co potwierdza przede

wszystkim treść dokumentu „Analiza stanu gospodarki odpadami komunalnymi dla m.st. Warszawy za rok 2023”. O

nieprawidłowym wywiązywaniu się z obowiązku selektywnej zbiórki odpadów w m.st. Warszawa świadczy przede

wszystkim fakt, że aż 54,21% zebranych w 2023 r. w Warszawie odpadów stanowiły zmieszane odpady komunalne,

które (zgodnie z definicją odpadu komunalnego zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o

odpadach) stanowią odpady niesegregowane, a do tzw. „czarnych worków” powinny być kierowane wyłącznie odpady

resztkowe, tzn. takie, które nie mogą być kierowane do żadnego innego worka lub pojemnika. Odwołujący podnosił, że w

2023 r. wszczęto zaledwie 55 postępowań dotyczących nieprawidłowej segregacji odpadów komunalnych przez

mieszkańców i wydano tylko 79 decyzji określających wysokość opłaty z uwagi na niedopełnienie przez właściciela

nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych (str. 11 Analizy stanu gospodarki odpadami

komunalnymi dla m.st. Warszawy za rok 2023), co potwierdza niedostateczne działania kontrolne ze strony Miasta st.

Warszawa, przekładające się na jakość selektywnej zbiórki odpadów. Odwołujący wskazywał, że do wyliczenia

poziomów recyklingu nie przyjmuje się masy zanieczyszczeń, tylko masę powstałego produktu, zgodnie z informacją

uzyskaną od recyklera. I tak na przykład w przypadku papieru, standardowo recyklerzy papieru wykazują jeszcze 5%

zanieczyszczeń podczas swojego procesu, co oznacza też niższy poziom recyklingu. Ponadto podkreślał, że

wchodzący w życie już 1 stycznia 2025 r. tzw. „system kaucyjny” na jednorazowe butelki z tworzyw sztucznych do 3

litrów, szklane butelki wielorazowego użytku do 1,5 litra oraz metalowe puszki o pojemności do 1 litra, czyli bardzo cenne

surowce z punku widzenia recyklingu powinno zmniejszyć udział tych cennych surowców w tzw. „czarnym worku” i

najpewniej zwiększy się recykling odpadów opakowaniowych tyle tylko, że to nie spowoduje zwiększenia poziomu

recyklingu, jaki osiągnie Wykonawca w ramach przedmiotowego zamówienia. Wejście w życie „systemu kaucyjnego”

poprawi poziomy osiągane przez samą gminę, w tym Miasto st. Warszawa, ale poziomy osiągane przez Wykonawcę w

ramach zamówienia będą niższe, bowiem nastąpi „odpływ” ww. surowców ze strumienia odpadów, które będą mu

przykazywane do zagospodarowania. Mimo więc tego, że Wykonawca najpewniej otrzyma gorszy strumień odpadów

celem jego przetworzenia, to Zamawiający oczekuje od niego osiągnięcia bardzo wysokich poziomów recyklingu, co

(przynajmniej w odniesieniu do 5 frakcji odpadów objętych postępowaniem) jest niemożliwe. Zamawiający oczekuje, aby

z samych tylko zmieszanych odpadów komunalnych Wykonawca osiągnął aż 26,18%, co jest absolutnie niemożliwe,

zwłaszcza jeżeli celem gminy jest dążenie do maksymalizacji selektywnej zbiórki odpadów komunalnych. Odwołujący

argumentował, że sam Zamawiający (ubiegając się o wydanie pozwolenia zintegrowanego) szacował, że w strumieniu

zmieszanych odpadów komunalnych może znajdować się ok. 4,5% metali. Informacja ta jest o tyle istotna, że metale są

najcenniejszym odpadem, jaki można wysortować z odpadów o kodzie 20 03 01, bowiem nie ulegają zabrudzeniu w taki

sposób, który uniemożliwiałby recykling odpadu (co ma miejsce na przykład w odniesieniu do odpadów z papieru).

Podobnie sytuacja będzie wyglądać w odniesieniu do odpadów wielkogabarytowych, oznaczonych kodem 20 03 07,

gdzie Zamawiający oczekuje od Wykonawców recyklingu tych odpadów na poziomie 21,57%, choć (według najlepszej

wiedzy Odwołującego) sam jest w stanie osiągnąć ok. 4% recyklingu, co jest typowym wynikiem, osiąganym przez dużą

część wykonawców. Już choćby z tego względu całkowicie niezrozumiałe i nieproporcjonalne wydaje się być

oczekiwanie, aby w ramach przedmiotowego zamówienia Wykonawcy osiągnęli poziom pięciokrotnie wyższy. Z papieru i

tektury (15 01 01) i opakowań ze szkła (15 01 07) Zamawiający oczekuje z kolei osiągnięcia poziomów recyklingu

powyżej 90%, a w przypadku szkła poziom ten jest już bliski 100%, co również jest niemożliwe

do spełnienia z tego względu, że choć są to co do zasady cenne surowce, które nadają się do recyklingu, to jednak nadal

nie w takim zakresie, jakiego oczekuje Zamawiający z uwagi na stopień zanieczyszczeń tych odpadów. Co do odpadów

o kodzie 15 01 06, czyli zmieszanych odpadów opakowaniowych, pomimo tego, że Zamawiający oczekuje w tym

zakresie niższych poziomów recyklingu (42,35%) to nadal jest on zbyt wysoki, jeśli weźmie się pod uwagę stopień

zanieczyszczeń tych odpadów, ale przede wszystkim wchodzący w życie system kaucyjny. System kaucyjny spowoduje

„odpływ” ze strumienia odpadów, który przekazany ma być Wykonawcy do zagospodarowania, najcenniejszych

surowców. Nawet obecnie (zanim oficjalnie w życie wszedł system kaucyjny) oczekiwany poziom recyklingu tej frakcji

odpadów wydaje się być bardzo wysoki, ale wejście w życie systemu kaucyjnego na pewno nie pozwoli już na

osiągnięcie tego poziomu. Oczywistym jest, że na obecnym etapie nie da się wskazać dokładnie, jakie będą skutki tego

systemu, ale w branży szacuje się, że odpływ najcenniejszych surowców wyniesie ok. 25%. W 2023 r. Miasto st.

Warszawa w roku 2023 r. osiągnęło poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów w wysokości

25,46% w odniesieniu do całego strumienia odpadów jaki został odebrany z Warszawy. Tymczasem Zamawiający, dla

samych tylko zmieszanych odpadów komunalnych, oczekuje osiągnięcia przeszło 26% poziomu recyklingu, co pokazuje

skalę nadmierności oczekiwań Zamawiającego, których w obecnych warunkach rynkowych Wykonawca nie będzie mógł

spełnić. Z tego względu, mając właśnie na uwadze realia rynku warszawskiego, jakość selektywnej zbiórki odpadów w

Warszawie, możliwości instalacji i wchodzący, a także wchodzący w życie system kaucyjny, który z pewnością

negatywnie wpłynie na sytuację Wykonawców i osiągane przez nich poziomy recyklingu, Wykonawca domaga się

urealnienia oczekiwanych przez Zamawiającego poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów

komunalnych poprzez ich obniżenie do poziomów wskazanych w pkt IV odwołania jako realistycznych (co znajduje

potwierdzenie w poziomach osiąganych przez samego Zamawiającego). Dodatkowo wskazał, że wymogi zawarte w pkt

31 OPZ, stanowią wyraz nadużycia przez Zamawiającego jego prawa podmiotowego do kreowania warunków

zamówienia i pozostaje sprzeczne z zasadami współżycia społecznego – powszechnie akceptowanymi regułami takimi

jak lojalność i uczciwość kupiecka, czego wyrazem jest nałożenie na wykonawcę obowiązków, którym nie będzie w

stanie podołać, dodatkowo połączonym z sankcją w postaci obowiązku zapłaty kary umownej.

Mając na względzie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Izba podzieliła stanowisko Odwołującego oraz

Przystępujących po jego stronie, że Zamawiający opisał przedmiot zamówienia w zakresie poziomu recyklingu odpadów

zmieszanych o kodzie 20 03 01 w sposób nieproporcjonalny, nieuwzględniający realiów rynkowych oraz wchodzącego w

życie

od 1 stycznia 2025 r. systemu kaucyjnego dodatkowo przerzucając na wykonawców w sposób nieuzasadniony ryzyko

realizacji zamówienia związane z koniecznością poniesienia kar umownych w przypadku niezrealizowania zobowiązania

w zakresie poziomu recyklingu tej frakcji odpadów. W odniesieniu natomiast do pozostałych kwestionowanych przez

Odwołującego poziomów dla innych frakcji odpadów Izba nie stwierdziła naruszenia uznając, że Zamawiający wykazał,

że ustalone przez niego i oczekiwane do wypracowania przez wykonawców poziomy są potencjalnie realne i możliwe do

osiągniecia. Izba odnosiła się w zakresie tego zarzutu kompleksowo do argumentacji i dowodów powołanych przez

Wykonawców w postępowaniu odwoławczym mając na względzie, że Odwołujący i Przystępujący wzajemnie przytaczali

i uznawali za własne twierdzenia i dowody przedstawiane przez innych Odwołujących i Przystępujących w odniesieniu

do wszystkich spraw skierowanych do łącznego rozpoznania.

Na wstępie wskazania wymaga, że jak stanowi art. 99 ust. 1 ustawy pzp: „1. Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób

jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i

okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty.” Natomiast w myśl art. 99 ust. 2 ustawy pzp zamawiający

określa w opisie przedmiotu zamówienia wymagane cechy dostaw, usług lub robót budowlanych. Cechy te mogą

odnosić się w szczególności do określonego procesu, metody produkcji, realizacji wymaganych dostaw, usług lub robót

budowlanych, lub do konkretnego procesu innego etapu ich cyklu życia, nawet jeżeli te czynniki nie są ich istotnym

elementem, pod warunkiem, że są one związane z przedmiotem zamówienia oraz proporcjonalne do jego wartości i

celów. Zamawiający opisuje więc przedmiot zamówienia poprzez wskazanie parametrów go charakteryzujących, czy też

funkcji jakie ma dostarczać. Przy dokonywaniu tej czynności zamawiający kieruje się celami, które zamierza osiągnąć i

własnymi potrzebami. Potrzeby zamawiającego nie mogą jednak prowadzić do obiektywnie nieuzasadnionego

ograniczenia konkurencji. W sytuacji więc gdy osiągnięcie planowanego przez zamawiającego celu jest możliwe przy

rozszerzeniu parametrów przedmiotu zamówienia co przekłada się na otwarcie postępowania dla większego kręgu

wykonawców to zamawiający nie może opisu ograniczyć. Jednocześnie Zamawiający zobligowany jest do

respektowania zasad postępowania: proporcjonalności i uczciwej konkurencji oraz udzielenia zamówienia w sposób

zapewniający uzyskanie najlepszych efektów (społecznych, środowiskowych oraz gospodarczych). Zamawiający jest

także zobowiązany uwzględnić okoliczności istotne dla sporządzenia oferty, tak aby nadmierne wymagania nie

uniemożliwiły oceny ryzyka i właściwego jej przygotowania.

Przenosząc powyższe na kanwę niniejszej sprawy Izba zauważa w pierwszej kolejności, że Zamawiający określił

poziom recyklingu w pkt 31 OPZ w zakresie frakcji odpadów o kodzie 20 03 01 (odpady zmieszane) w oderwaniu od

powyższych zasad.

Jak wynika z dokumentacji zamówienia Zamawiający dla frakcji odpadów zmieszanych wymagał osiągnięcia poziomu

recyklingu w wysokości nie mniejszej niż 26,18%. Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wskazał, że poziom ten

został ustalony w oparciu o dotychczasowe doświadczenie Zamawiającego bazujące na wypracowanych przez

wykonawców poziomach recyklingu w roku 2023 r. Zamawiający podnosił, że do ustalenia poziomu z pkt 31 OPZ przyjął

wartości najwyższe mając na względzie konieczność uzyskiwania jak najlepszych rezultatów w tym zakresie.

Zamawiający przedstawił, jak kształtowały się te poziomy w 2023 r.: ZZK Puławy: 0,33%, Remondis: 1,37%, PreZero:

1,79%, FBSerwis Karpatia: 4,24%, KOM-EKO: 5,67%, FBSerwis Dolny Śląsk: 6,86%, FBSerwis Wrocław: 9,87%, ATF:

18,59%, MPO Gwarków: 19,10%, BYŚ: 22,76%, HETMAN:24,34%, Bioelektra: 24,57%, FBSerwis Kamieńsk: 33,06%.

Niewątpliwie, pierwotnie wyłącznie FB Serwis Kamieńsk osiągnął poziom recyklingu, który spełniał wymóg OPZ. Na

skutek wprowadzonych zmian dokumentów zamówienia w dniu 1 października 2024 r. Zamawiający zdecydował się

obniżyć kwestionowany wymóg do poziomu 21,87% jako średnią uzyskaną przez 5 najlepszych instalacji z powyższego

wykazu. Zdaniem Izby, ustalony poziom recyklingu dla odpadów zmieszanych, nawet przy uwzględnieniu wprowadzonej

zmiany stanowi wymóg nadmierny i nieproporcjonalny mając na względzie jakość tego strumienia odpadów niezależną

od wykonawców zagospodarowujących odpady, a także okoliczność, że Zamawiający nie powierza wykonawcom do

zagospodarowania wszystkich odpadów komunalnych z Miasta Stołecznego Warszawy. Co jednak kluczowe,

Zamawiający wbrew prezentowanym na rozprawie twierdzeniom, nie uwzględnił wpływu systemu kaucyjnego na możliwe

do uzyskania poziomy recyklingu przez wykonawców (ich zmniejszenie) i okoliczności, że „odpływ” cennych surowców z

odpadów zmieszanych będzie uprawniał Zamawiającego do zwiększenia poziomu recyklingu dla całego strumienia

odpadów z Miasta Stołecznego Warszawy. Izba zauważa także, że frakcja odpadów zmieszanych posiadająca

najmniejszy potencjał recyklingowy ma w ocenie Zamawiającego osiągnąć poziom zbliżony do wartości osiągniętej przez

Zamawiającego w 2023 r. (25,46%) dla całego strumienia odpadów, w tym odpadów selektywnie zbieranych, których

potencjał ten jest zdecydowanie wyższy, co zdaniem Izby nie jest wymogiem realnym.

Wskazania wymaga, że Zamawiający stanowi jednoosobową spółkę komunalną Miasta Stołecznego Warszawy i jak

wskazywał w odpowiedzi na odwołanie: „Celem utworzenia

i funkcjonowania Spółki jest wykonywanie zadań własnych m.st. Warszawy w zakresie utrzymania czystości i porządku,

w tym odbioru oraz zagospodarowania odpadów komunalnych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 13 września 1996 r. o

utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w szczególności poprzez ich odzysk i unieszkodliwianie w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach” (§ 6 ust. 1 Aktu założycielskiego).” a „Kluczową przestrzenią

działalności Zamawiającego pozostaje zagospodarowanie odpadów wytworzonych w ramach stołecznego systemu

gospodarki odpadami komunalnymi, zgodnie z hierarchią sposobów postępowania z odpadami, a więc realizacja zadania

publicznego ciążącego na Mieście Stołecznym Warszawa mocą art. 3 ust. 2 pkt 6b) ustawy z dnia 13 września 1996 r. o

utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 399, dalej: „u.c.p.g.”).” Jak wynika z umowy

wykonawczej w sprawie świadczenia usług publicznych w zakresie zagospodarowania odpadów z dnia 12 grudnia 2017

r. zawartej pomiędzy Miastem Stołecznym Warszawa a Zamawiającym: „Świadczenie Usług Publicznych przez MPO

odbywa się w granicach powierzenia dokonanego Uchwałą oraz Aktem Założycielskim, w sposób szczegółowo określony

w Umowie, i obejmuje: świadczenie Usług Publicznych z zachowaniem należytej staranności wymaganej od

profesjonalisty, mając na względzie zapewnienie najwyższej jakości usług i optymalizacji kosztów świadczenia tych

usług, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w sposób przyczyniający się do osiągnięcia wymaganych

poziomów recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku innymi metodami oraz ograniczenia masy opadów

komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania, o których mowa w art. 3b i 3c Ustawy.”- § 3

ust. 1 pkt 6 umowy i dalej w § 3 ust. 2 pkt 5 umowy: „przetwarzanie selektywnie zebranych odpadów komunalnych w

Instalacjach w sposób przyczyniający się do osiągania odpowiednich do unormowań prawnych poziomów recyklingu,

przygotowania do ponownego użycia i odzysku innymi metodami oraz ograniczenia masy odpadów komunalnych

ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania, o których mowa w art. 3b i 3c Ustawy.” (dowód Wykonawcy

BYŚ). Zamawiający ma więc przyczyniać do osiągania poziomów recyklingu, brak zaś ich osiągniecia nie skutkuje

nałożeniem na MPO kar umownych ani administracyjnych co zasadnie podnosił Wykonawca BYŚ. Co jednak oczywiste,

Miasto Stołeczne Warszawa jest zobowiązane zgodnie z art. 3b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu

czystości i porządku w gminach (t. j. Dz. U. z 2024, poz. 399) osiągnąć poziom przygotowania do ponownego użycia i

recyklingu odpadów komunalnych w wysokości co najmniej: 4) 45% wagowo - za rok 2024; 5) 55% wagowo - za rok

2025. Zgodnie z art. 9z ust. 2a ww. ustawy: „Gmina, która nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 3b lub art. 3c

– podlega karze pieniężnej obliczonej odrębnie dla wymaganego poziomu: 1) przygotowania odpadów komunalnych do

ponownego użycia

i recyklingu; 2) ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania; 3)

składowania.” Nie ulega więc wątpliwości, że w przypadku nieosiągnięcia ustawowych poziomów recyklingu Miasto

Stołeczne Warszawa zapłaci kary, o których mowa w art. 9x ust. 3 ustawy: „3. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 2 pkt

1 i 2, oblicza się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów

komunalnych na składowisku, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia

2001 r. – Prawo ochrony środowiska i brakującej masy odpadów komunalnych wyrażonej w Mg, wymaganej do

osiągnięcia odpowiedniego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych lub

ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania.” Z postanowień

umowy wiążącej Miasto Stołeczne Warszawa z MPO wynika, że oba te podmioty mają świadomość, iż osiągnięcie

poziomów recyklingu jest zależne od wielu czynników, dlatego też MPO ma „przyczyniać” się do osiągnięcia poziomów

recyklingu, jednak niezrealizowanie tego obowiązku nie skutkuje naliczeniem kar umownych. Jak wskazywał Wykonawca

BYŚ powołując się na postępowanie: Zagospodarowanie odpadów komunalnych pochodzących z terenu Miasta

Stołecznego Warszawy w planowanej ilości maksymalnej 104 000 Mg, które Zamawiający prowadził pod numerem:

DZA.ZOZ.27.01.2021.LK, Zamawiający ustanawiał we wcześniejszych postępowaniach zobowiązanie wykonawców do

przyczyniania się do osiągnięcia poziomów recyklingu. W przedmiotowym postępowaniu Zamawiający jednak

zdecydował powierzając wykonawcom usługę zagospodarowania odpadów ustanowić obowiązek osiągnięcia

określonych w pkt 31 OPZ poziomów pod sankcją kar umownych analogicznych jakie zostaną nałożone na Miasto

Stołeczne Warszawa, podobnie jak w innych ogłaszanych postępowaniach (dowody Zamawiający). Zdaniem Izby, mając

na względzie, że osiągnięcie poziomów recyklingu odpadów zostało określone przez Ustawodawcę, to nie stanowi

naruszenia takie rozwiązanie, że w przypadku powierzenia wykonania zadań związanych z zagospodarowaniem

odpadów wykonawcy przyjmują do realizacji również obowiązki związane z osiągnięciem poziomów recyklingu. W

przeciwnym razie wykonawcy nie dokładaliby żadnych starań, aby te zadania wykonać, w szczególności w zakresie

rozwijania metod sortowania i doczyszczania odpadów czy inwestowania w najnowsze technologie w instalacjach.

Wymóg pkt 31 OPZ w tym zakresie nie był co do zasady kwestionowany przez Odwołującego i większość pozostałych

Wykonawców (poza Wykonawcą Pre Zero), którzy dostrzegają konieczność podejmowania starań o osiągnięcie jak

najwyższych poziomów recyklingu odpadów. Osią sporu w zakresie zarzutu odwołania Remondis, jak i kolejnych

odwołań, było natomiast ustalenie czy wskazane przez Zamawiającego poziomy nie są

oderwane od realiów związanych ze specyfiką zagospodarowania odpadów. Zamawiający bowiem, pomimo że ma

świadomość, że tylko w części właściwości wykonawcy mają wpływ na zrealizowanie ww. obowiązku (co wynika z ww.

umowy oraz wcześniej ogłaszanych postępowań, a także dowodów zgromadzonych w sprawie w zakresie jakości

strumienia odpadów), ustalając poziom dla frakcji odpadów zmieszanych nie wziął pod uwagę czynników zewnętrznych,

niezależnych od wykonawców, a mających wpływ na sporządzenie oferty mając na względzie ryzyko kar umownych.

Izba w całości podziela stanowisko Odwołującego i Przystępujących po jego stronie, że pierwszym decydującym

czynnikiem niezależnym od wykonawców jest jakość strumienia odpadów u źródła. Okoliczność ta wynika z wielu

dowodów przedstawionych zarówno przez Wykonawców jak i samego Zamawiającego. Zdaniem Izby, w przypadku

frakcji odpadów zmieszanych ta jakość ma determinujące znaczenie dla uzyskiwanych poziomów recyklingu. Nie ulega

wątpliwości, że ilość zanieczyszczeń w odpadach zmieszanych wpływa na możliwość poddania procesom recyklingu tej

części odpadów, które pierwotnie miałyby taki potencjał. Z przedłożonych w sprawach dowodów wynika, że na skutek

zanieczyszczeń recykling odpadów z frakcji zmieszanych odpadów komunalnych jest w wielu przypadkach niemożliwy

bądź znacznie utrudniony. Nie bez znaczenia jest więc sposób obliczania odpadów poddanych recyklingowi określony

rozporządzeniem Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 3 sierpnia 2021 r. w sprawie sposobu obliczania poziomów

przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, który nakazuje wyliczanie tego poziomu w

momencie wprowadzenia do procesu recyklingu, co zawsze w pewnym stopniu pomniejsza uzyskany poziom recyklingu

z uwagi na stwierdzone przez recyklerów zanieczyszczenia.

Dowody przedstawione przez Wykonawców, ale i samego Zamawiającego wskazują na możliwe uzyskiwane poziomy w

granicach ok. 2-7% (dowody EKO – MAX – oświadczenia dwóch instalacji, Pre Zero w zakresie poziomu z Miasta

Poznania, Remondis i Hetman, w tym składy morfologiczne odpadów, Analiza dla Miasta Gdańska), czasem

incydentalnie ok. 11-13% (wykaz instalacji przedstawiony przez Wykonawcę Remondis w piśmie z dnia 9 września 2024

r.). Niewątpliwie, nawet najnowsze technologie zastosowane w instalacjach wykonawców nie wysegregują odpadów

nadających się do recyklingu w sytuacji, gdy jakość odpadów, które zostaną im przekazane będzie niewystarczająca dla

osiągnięcia poziomu określonego przez Zamawiającego, mając na względzie ich zanieczyszczenia. Potwierdzeniem

powyższego są liczne artykuły złożone jako dowody w postępowaniu odwoławczym, gdzie w pierwszej kolejności kładzie

się nacisk na właściwe sortowanie odpadów przez mieszkańców. Świadczą o tym także wypowiedzi przedstawicieli m.

st.

Warszawa wskazujące na przyczyny nieosiągnięcia wymaganych poziomów przygotowania do ponownego użycia i

recyklingu odpadów komunalnych i upatrujący ich w niewłaściwej selektywnej zbiórce odpadów komunalnych (dowód

Wykonawcy BYŚ i Pre Zero). Jak podnosili Odwołujący i Przystępujący jakość strumienia odpadów w Mieście

Stołecznym Warszawa jest słaba biorąc pod uwagę, że zgodnie z Analizą stanu gospodarki odpadami komunalnymi dla

M. St. Warszawy za rok 2023 niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne (20 03 01) stanowiły aż 54,21% całej

masy odpadów.

Dalej Izba zauważa, że przedmiotem zamówienia jest zagospodarowanie odpadów komunalnych, a więc ostatni etap

postępowania z odpadami. Na zwiększenie potencjału strumienia odpadów nadającego się do recyklingu ma więc wpływ

sam Zamawiający i Miasto Stołeczne Warszawa, poprzez edukowanie w zakresie należytej segregacji odpadów przez

mieszkańców oraz kontrolę, weryfikację i karanie niewłaściwych zachowań w tym zakresie. Jak wynika ze str. 37 ww.

Analizy Miasto Stołeczne Warszawa ma świadomość jak istotny jest to czynnik wpływający na poziomy recyklingu, gdyż

wskazano w Analizie na potrzebę: „położenie większego nacisku na prawidłową segregację odpadów „u źródła” przez

mieszkańców oraz ich dalszą edukację (…)”. Wykonawcy zagospodarowujący odpady nie mają jednak wpływu na skład

frakcji zmieszanej odpadów, który zostanie im przekazany.

Zdaniem Izby kluczowym czynnikiem zewnętrznym niezależnym od wykonawców, a który będzie z pewnością miał

wpływ na możliwość osiągnięcia przez nich poziomów recyklingu odpadów frakcji zmieszanej jest powoływany w

postępowaniu odwoławczym „system kaucyjny”. W ocenie Izby, Zamawiający ustalając poziom recyklingu odpadów

zamieszanych zbagatelizował ww. okoliczność, o czym świadczy argumentacja Zamawiającego, że poziom 21,87

odnosi się do historycznych danych. Zamawiający przyjął wyniki dla najlepszych instalacji, jednak nie pomniejszył ich o

żadną procentową wartość, która mogłaby odpowiadać potencjalnemu wpływowi systemu kaucyjnego na frakcję

odpadów zmieszanych. Nie można tracić z oczu, że wprowadzenie tego systemu spowoduje, iż jakość strumienia

odpadów zmieszanych będzie dużo niższa niż obecnie. Nie będzie tak jak podnosił Zamawiający, że zmniejszy się

wyłącznie masa tych odpadów. Z odpadów „odpłyną” surowce, które wcześniej wykonawcy mogli poddać recyklingowi

zwiększając przekazywane Zamawiającemu dane, a jak już wskazano frakcja odpadów zmieszanych i tak wykazywała

niski potencjał recyklingowy. System kaucyjny spowoduje, że te odpady z frakcji odpadów zmieszanych, które można

było poddać recyklingowi będą w znacznej mierze przekazywane samodzielnie przez mieszkańców do punktów, za które

otrzymają zwrot kaucji. Oczywiście wpływ systemu na frakcję odpadów zmieszanych z pewnością będzie następował

stopniowo co sygnalizował

Zamawiający, niemniej jednak kwestia zwrotu kaucji zmieni nawyki mieszkańców w zakresie segregacji odpadów.

Trudno na obecną chwilę właściwie oszacować jak duży będzie to wypływ z punktu widzenia potencjału recyklingowego

odpadów zmieszanych niemniej jednak przedstawione w postępowaniu odwoławczym dowody wskazują na szacowany

20% odpływ odpadów „cennych” z punktu widzenia ich potencjału recyklingowego (pismo Biuro Gospodarki Odpadami

Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 13 maja 2024 r., znak: GO-SG.604.3.5.2024.TNA złożone przez Wykonawcę

BYŚ). Wbrew twierdzeniom Zamawiającego wykonawcy składając ofertę w przedmiotowym postępowaniu będą

zobowiązani to ryzyko uwzględnić w ofercie nawet jeśli świadomość mieszkańców w tym zakresie, czy gotowość całego

systemu będzie rozwijała się stopniowo. Jak słusznie wskazano w wyroku KIO 102/24 z dnia 31 stycznia 2024 r.:

„system kaucyjny, który obejmie butelki z tworzyw sztucznych i szkła odpowiednio o pojemności do 3 litrów i do 1,5 litra

oraz metalowe puszki o pojemności do 1 litra, czyli ten rodzaj opadów, który jest najbardziej wartościowy z punktu

widzenia recyklingu, gdyż w największym stopniu kwalifikuje się do poddania temu procesowi. W myśl projektowanych

reguł funkcjonowania tego systemu ww. butelki i puszki będą mogły być oddawane m.in. do sklepów wraz ze zwrotem

kaucji, co prawdopodobnie przyczyni się do popularności systemu kaucyjnego, ale jednocześnie zmniejszy dostępność

wykonawców do ww. odpadów. Istotne jest przy tym (pomijając w tym miejscu kwestię obniżonych przychodów

wykonawców), że o ile obecnie projektowane zasady działania systemu kaucyjnego przewidują możliwość wliczenia

przez gminę masy odpadów objętych systemem kaucyjnym do wymaganego poziomu recyklingu, o tyle możliwość ta nie

dotyczy wykonawców odbierających odpady. Oczywiście ma rację Zamawiający wskazując, że ww. zasady nie mają

jeszcze charakteru ostatecznego, niemniej jednak niniejsze zamówienie jest udzielane teraz i skoro nie ma informacji o

planowanych ewentualnych zmianach tych zasad i ich zakresie, to nie ma też podstaw do zakładania, że zmiany takie

zostaną wprowadzone i będą korzystne dla wykonawców. Tym samym na obecnym etapie należy przyjąć, że

wykonawcy zostaną w znacznym stopniu pozbawieni dostępu do strumienia odpadów objętych systemem kaucyjnym,

jak też pozbawieni możliwości zaliczenia tych odpadów do wymaganych poziomów recyklingu. Niewątpliwie taki stan

rzeczy utrudni im osiągnięcie tych poziomów.” Ustalając zatem poziomy recyklingu w pkt 31 OPZ Zamawiający powinien

mieć na względzie wpływ systemu kaucyjnego na możliwości osiągnięcia poziomów recyklingu przez wykonawców w

tym postępowaniu, a także okoliczność, że Miasto Stołeczne Warszawa będzie uprawnione wliczyć masy odpadów

objętych systemem kaucyjnym do wymaganego ustawowo poziomu recyklingu. Zdaniem Izby, co podkreślali

Wykonawcy, wpływ ten będzie dotyczył przede wszystkim frakcji odpadów zmieszanych, gdyż ww. butelki mają duży

udział

w strumieniu odpadów 20 03 01. Pozbawienie tej frakcji butelek podlegających recyklingowi spowoduje, że tylko niewielki

procent z pozostałych odpadów będzie nadawał się do recyklingu.

Wszystkie powyższe okoliczności stanowią czynniki niezależne od wykonawców, które Zamawiający powinien

przeanalizować ustalając poziomy recyklingu w postępowaniu. Zdaniem Izby jest założeniem nieprawidłowym w świetle

specyfiki przedmiotowego zamówienia przerzucanie na wykonawców obowiązku osiągnięcia poziomów recyklingu dla

frakcji odpadów zmieszanych na tak wysokim poziomie, który nie jest możliwy do zrealizowania nawet przez najbardziej

wyspecjalizowane instalacje. Opisanie przedmiotu zamówienia w taki sposób byłoby zasadne, gdyby to wyłącznie od

właściwości wykonawców i technologii wybranych przez nich instalacji zależało czy wskaźniki recyklingu zostaną

wypracowane. Tak jednak nie jest mając na względzie wyżej opisany szereg czynników niezależnych od wykonawców

co determinuje ustalenie nałożonych na nich obowiązków z zachowaniem racjonalności. Jak już zostało wskazane,

wykonawcy nie kwestionują co do zasady wymagań w tym zakresie, a zarzuty odwołania zmierzają wyłącznie do tego,

by poziom recyklingu wymagany do osiągniecia względem danej frakcji odpadów komunalnych był dostosowany do tego,

jaki potencjał recyklingowy ma dana frakcja. Jak wskazywał Wykonawca BYŚ w piśmie procesowym: „Chodzi więc

wyłącznie o to, by dla frakcji odpadów komunalnych, które nie nadają się do recyklingu ze względu na ich właściwości,

skład, morfologię itd. lub nadają się tylko w niewielkim zakresie, Zamawiający nie żądał rażąco wygórowanych, wręcz

nierealnych poziomów recyklingu.”

Co istotne, Zamawiający odmiennie niż dotychczas nie podzielił zamówienia na dzielnice Warszawy, z których mają być

zagospodarowywane wszystkie rodzaje odpadów komunalnych, ale zdecydował o podziale na zadania według danej

frakcji odpadów. Ma to istotne znaczenie mając na względzie, że poziomy recyklingu osiągane we wcześniejszych

kontraktach przez wykonawców stanowiły składową odpadów wszystkich frakcji przekazanych do recyklingu, tym

samym frakcje odpadów o większym potencjale przekazania do ponownego użycia i recyklingu zwiększały ogólny wynik

ze wszystkich mas odpadów. Skoro Zamawiający zdecydował w obecnym postępowaniu o podziale zadań na frakcje

odpadów, to powinien w postępowaniu odwoławczym wykazać, że dana frakcja odpadów posiada potencjał recyklingowy

na poziomie określonym w pkt 31 OPZ, a więc że ten poziom jest realny i możliwy do uzyskania biorąc pod uwagę wyżej

przywołane czynniki niezależne od wykonawców wespół z właściwościami dotyczącymi możliwości technologicznych.

W ocenie Izby w zakresie frakcji odpadów zmieszanych Zamawiający tych okoliczności nie udowodnił, a wskazane

poziomy

zostały oparte o historyczne dane nieuwzględniające zmian w systemie zagospodarowania odpadami (system kaucyjny).

Odnosząc się do stanowiska Zamawiającego z odpowiedzi na odwołanie podkreślić należy, że przytoczone przez

Zamawiającego orzecznictwo Izby dotyczy postępowań, w których Zamawiający przekazał wykonawcom obowiązek

osiągnięcia ustawowych poziomów recyklingu co do wszystkich frakcji odpadów. Postanowienia opisu przedmiotu

zamówienia stanowiły więc bezpośrednią pochodną wymogu ustawowego. Co więcej, mając na względzie daty

ogłoszenia powołanych orzeczeń to nie uwzględniają one wpływu systemu kaucyjnego na możliwość osiągnięcia przez

wykonawców poziomów recyklingu, a ponadto nie jest wiadome czy zamówienie dotyczy całego strumienia odpadów z

danej gminy, a także czy zamówienie obejmowało także odbiór odpadów, co przekłada się na możliwość sygnalizowania

niewłaściwej segregacji odpadów przez wykonawców. Izba orzeka w danym stanie faktycznym, a co kluczowe w

przedmiotowej sprawie, Zamawiający nie określił poziomów recyklingu z pkt 31 OPZ jako bezpośrednią pochodną

wymogu ustawowego. Obowiązki ustawowe zostały bowiem przeniesione w sposób uznaniowy, bazujący na danych

historycznych przez Zamawiającego w odniesieniu do danej frakcji odpadów. Chybione są twierdzenia Zamawiającego,

że: „ukształtował postanowienia dokumentów w sposób adekwatny i nie nadmiarowy, o czym świadczy to, iż nawet

osiągniecie przez wszystkich wykonawców, minimalnych poziomów recyklingu określonych w ust. 31 OPZ, nie wpłynie

determinująco na uzyskanie stosownego, ustawowo określonego poziomu recyklingu przez m. st. Warszawa.” I dalej:

„Zamawiający przyjmuje, iż w przypadku spełnienia wymagań nałożonych na wykonawców, osiągnięcie przez m. st.

Warszawa poziomów recyklingu wskazanych w art. 3b ust. 1 pkt 4-6 u.c.p.g. nie będzie możliwe. Zamawiający szacuje,

że przy obecnym udziale procentowym poszczególnych frakcji odpadów, oraz spełnieniu przez Wykonawców wymogów

względem osiąganych poziomów recyklingu dla poszczególnych frakcji, szacowany poziom recyklingu dla całego

strumienia odpadów będzie wynosił 43,16%. Oznacza to, Zamawiający jest świadomy, że nawet przy pełnym

zaangażowaniu i spełnieniu wszystkich wymagań umownych, nie nastąpi uzyskanie minimalnych ustawowych poziomów

recyklingu przez m. st. Warszawa. Kreując postanowienia dokumentów zamówienia zmierza przy tym do osiągniecia

możliwie najwyższych wskaźników globalnych (łącznych) przez m. st. Warszawa, przy uwzględnieniu możliwości

realnych i interesu wspólnego wykonawców oraz Zamawiającego.” Abstrahując od tego czy Zamawiający prawidłowo

wyliczył poziom 43,16% (Wykonawca BYŚ w piśmie procesowym z dnia 6 września 2024 r. wskazuje, że przy

założonym w OPZ strumieniu odpadów i wymaganych poziomach recyklingu dla poszczególnych frakcji odpadów

komunalnych, Zamawiający powinien osiągnąć 45,96 %

poziom recyklingu łącznie, czyli w 2024 r. wymagane ustawowo 45 %) to argumentacja Zamawiającego mogłaby zostać

uznana za właściwą, gdyby przedmiotowe zamówienie obejmowało całą masę odpadów z Miasta Stołecznego

Warszawy. Tymczasem jak słusznie wskazywał Wykonawca BYŚ w piśmie procesowym z dnia 6 września 2024 r.:

„Pamiętać przy tym należy, że niniejszym zamówieniem nie jest objęty cały strumień odpadów komunalnych

wytwarzanych na terenie m. st. Warszawa. Poza niniejszym zamówieniem pozostaje zagospodarowanie: (1) odpadów

komunalnych odbieranych od właścicieli nieruchomości zamieszkałych i mieszanych, które zagospodarowywane są w

instalacjach własnych Zamawiającego – MPO sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, (2) odpadów komunalnych

odbieranych od właścicieli nieruchomości niezamieszkałych poza gminnym systemem, które zagospodarowywane są

przez podmioty zawierające indywidualne umowy z takimi właścicielami, (3) odpadów kierowanych do punktów zbiórki

odpadów, np. skupów złomu, (4) odpadów ulegających biodegradacji, które kompostowane są w przydomowych

kompostownikach przez właścicieli nieruchomości, a po 01.01.2025r. również (5) odpadów komunalnych

opakowaniowych, które przekazane zostaną do systemu kaucyjnego. Nie jest więc tak, że wymagane przez

ustawodawcę od m. st. Warszawy poziomy recyklingu muszą być osiągnięte przez wykonawców niniejszego

zamówienia (łącznie). Przykładowo, w zasadzie całość odpadów trafiających do przydomowych kompostowników,

będzie uznawana za poddane recyklingowi. Podobnie jest z odpadami trafiającymi do skupu złomu, czy od 2025 r. do

systemu kaucyjnego. Do systemu kaucyjnego, co należy wyraźnie podkreślić, będą trafiały czyste opakowania, a więc

odpady surowcowe nie zawierające zanieczyszczeń, które obecnie trafiają do pojemników na odpady zbierane

selektywnie.” Zamawiający na stronie 34 odpowiedzi na odwołanie przedstawia symulacje jakie musiałyby być poziomy

recyklingu dla poszczególnych frakcji przy aktualnej strukturze strumienia odpadów, aby osiągnąć poziom ustawowy 55

%, jednak nie uwzględniają one wpływu mas odpadów z systemu kaucyjnego czy z pozostałych zagospodarowanych

odpadów nieobjętych przedmiotem tego zamówienia. Co więcej, Zamawiający podnosi w odpowiedzi na odwołanie, że

ustalenie takich poziomów jak w pkt 31 OPZ opiera się na założeniu, że zagospodarowywać daną frakcję odpadów będą

najlepsze instalacje. Z wypowiedzi Zamawiającego, że: „Dopowiedzenia wymaga, że nieustanowienie postanowień 31 –

33 OPZ, skutkowałoby nieodstąpieniem od aktualnego, negatywnego, stanu istniejącego w ww. obszarze, na który

powołują się Odwołujący.” wynika błędne twierdzenie Zamawiającego, że to jedynie wykonawcy mają wpływ na

osiągnięcie wskaźników recyklingu. Tym samym Zamawiający upatruje całego sukcesu w osiągnięciu poziomów

recyklingu wyłącznie w możliwościach technologicznych instalacji, pomijając wyżej już opisane czynniki od wykonawców

niezależne.

Słusznie zresztą argumentował Wykonawca BYŚ, że instalacja Zamawiającego nie spełnia ustalonych przez

Zamawiającego poziomów OPZ bazując na danych z 2023 r. dla frakcji odpadów zmieszanych (19,10% przy ustalonym

poziomie 21,87%). Dowody dotyczące naliczanych kar umownych z tytułu nieosiągnięcia przez Zamawiającego

poziomów recyklingu (wyciągi ze sprawozdań finansowych MPO sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie złożone przez

Wykonawcę BYŚ) stanowią tylko okoliczności wspierające tą argumentację. Zamawiający dąży zatem do polepszenia

stanu w zakresie osiągniętych poziomów recyklingu wyłącznie poprzez ustalenie ich w obecnym postępowaniu na

wysokim poziomie, nawet jeśli są one niemożliwe dla zrealizowania przez wykonawców i samego Zamawiającego mając

na względzie frakcję odpadów zmieszanych. Co więcej, Zamawiający niezasadnie nie uwzględnia w szacowanych

obliczeniach dotyczących możliwych poziomów recyklingu mas odpadów zagospodarowanych poza przedmiotowym

zamówieniem. Izba nie neguje przy tym jak wskazywał Zamawiający, że „Zamawiający, w szczególności odpowiednio

konfigurując dokumenty zamówienia, jest uprawniony do nabywania świadczeń nawet o bardzo wysokiej jakości.”

Zamawiający pomija jednak, że w przypadku zamówienia na zagospodarowanie odpadów i osiągnięcia poziomów

recyklingu, a więc na jakość, wpływ ma nie tylko wykonawca.

Zdaniem Izby, poziom recyklingu ustalony przez Zamawiającego dla zmieszanych odpadów komunalnych odbiega od

rzeczywistych możliwości tej frakcji odpadów. Ponadto, mając na względzie słabą jakość segregacji odpadów w Mieście

Stołecznym Warszawa największy „odpływ” cennych odpadów nadających się do recyklingu będzie dotyczył właśnie

frakcji zmieszanych odpadów komunalnych. Jak sam wskazywał Zamawiający powołując się na Opracowanie Instytutu

Ochrony Środowiska. Państwowy Instytut Badawczy, Gospodarka odpadami komunalnymi w Polsce, Warszawa 2021 r.,

w tej frakcji odpadów zawartość tworzyw sztucznych (w tym przede wszystkim butelek objętych systemem kaucyjnym)

wynosi około 13,7% (średnia w Polsce, przed odjęciem zanieczyszczeń przez recyklera). Na pewno możliwość zwrotu

kaucji za butelki i puszki zadziała motywująco na mieszkańców, którzy dotychczas wbrew zasadom segregacji takie

odpady umieszczali w „czarnym pojemniku”. W konsekwencji znacząco zmniejszy się potencjał tego rodzaju odpadów

względem lat poprzednich, w tym co do roku 2023, na którym Zamawiający bazował ustalając poziomy recyklingu w tym

postępowaniu. Jak wynika z Analizy stanu gospodarki odpadami komunalnymi dla M. St. Warszawy za rok 2023 łącznie

dla wszystkich frakcji poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych wyniósł 25,46%

(wymagany poziom w 2023 r. powinien wynosić, co najmniej 35%). Zamawiający dla frakcji odpadów zmieszanych ustalił

w OPZ poziom wymagany: 21,87%. Mając zatem na względzie tylko powyższe dane nie sposób uznać, że poziom ten

jest adekwatny dla frakcji odpadów

zmieszanych, w sytuacji, gdzie co do zasady odpady zmieszane powinny mieć znikomy potencjał przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu.

Odnosząc się do dowodów powołanych przez Zamawiającego to w większości pozostają one nieprzydatne dla

rozstrzygnięcia z tego powodu, że dotyczą poziomów recyklingu osiąganych w innych miejscowościach i co więcej

odnoszą się poziomów łącznych ze wszystkich frakcji odpadów a nie właściwych poszczególnym rodzajom odpadów.

Jak słusznie podnosił Odwołujący Remondis w piśmie z dnia 9 września 2024 r.: „przykłady te nie przystają do realiów

warszawskich, przede wszystkim z uwagi na różnice w wolumenie odpadów, harmonogramy obioru odpadów, różnice w

zabudowie, czy uwarunkowania infrastrukturalne. Podstawowa różnica w tym miastach widoczna w zakresie ilości

mieszkańców i ilości odpadów.” I tak dowody do odpowiedzi na odwołanie: Analiza stanu gospodarki odpadami

komunalnymi dla gminy Miasta Gdańsk za 2023 r., Analiza stanu gospodarki odpadami komunalnymi dla Miasta Poznania

za 2023 r., Analiza stanu gospodarki odpadami komunalnymi dla Miasta Bydgoszczy za 2023 r., jak również do pisma

procesowego z dnia 9 września 2024 r.: „Analiza stanu gospodarki odpadami komunalnymi w gminie miejskiej Kraków za

2023 rok”, „Analiza stanu gospodarki odpadami komunalnymi na terenie Gminy Miasto Szczecin”, zestawienie własne

Zamawiającego dotyczące poziomów recyklingu osiągniętych w latach 2018 – 2023 r. przez Miasto Jarocin wraz z

dokumentami źródłowymi świadczą wyłącznie o osiągnięciu w tych Miastach wymaganych ustawowo poziomów

recyklingu liczonych dla wszystkich frakcji odpadów. Dowody te nie uzasadniają ustalonych przez Zamawiającego

poziomów w tym postępowaniu liczonych odrębnie dla danego rodzaju odpadu. Nadto Izba zauważa za Odwołującym

Remondis, że różnice występują już w ilości odpadów wytworzonych na terenie gminy w 2023 r.: Warszawa: 778 765,01,

Gdańsk: 205 790,63, Poznań: 233 105,30, Bydgoszcz: 119 544. Jak wynika również z Analizy dla Miasta Gdańsk za 2023

r. 6,90% (a nie 21,87% jak wymaga Zamawiający) odpadów wysortowanych z 20 03 01 zostało poddanych recyklingowi

(Tabela 6 str. 12 Analizy). Odnośnie Miasta Poznań to z dowodu złożonego przez Wykonawcę Pre Zero: Zaświadczenie

Zarządcy ITPOK w Poznaniu dotyczące osiągniętych poziomów recyklingu w odpadów zmieszanych niesegregowanych

w latach 2022-2023 wynika, że z frakcji odpadów zmieszanych (niesegregowanych) nie ma możliwości osiągniecia

wymaganych przez Zamawiającego poziomów recyklingu pomimo iż miasto Poznań w roku 2023 osiągnęło ustawowy

poziom recyklingu liczony od całej masy odpadów odebranych i przyjętych do zagospodarowania – „ZAŚWIADCZA SIĘ,

że osiągnięty poziom recyklingu odpadów powstałych z przetworzenia niesegregowanych odpadów komunalnych w 2022

r. wynosił 2,99%, a w 2023 r. wynosił 2,86%. Informacje, o powyżej osiągniętych poziomach recyklingu przez TOK

Poznań

otrzymały gminy, z których odpadów dostarczane były do instalacji, jak i dostawcy odpadów niesegregowanych.” Co do

Miasta Jarocin to jak wynika z dowodu złożonego przez Zamawiającego wraz z pismem z dnia 8 września 2024 r.:

wydruk artykułu „Poziomy recyklingu: konsekwencja, ale nie tylko”, w którym wskazano co prawda na inwestycje w nowe

technologie i rozwój instalacji, niemniej jednak Miasto położyło nacisk na rozwój związany z odpadami bio i poprawę tego

strumienia odpadów, co w konsekwencji umożliwiło osiągnięcie ustawowych poziomów recyklingu. W artykule

wskazano: „Wielkopolskie Centrum Recyklingu w Jarocinie jest największą instalacją mechaniczno-biologicznego

przetwarzania odpadów w Wielkopolsce. Nowoczesność zakładu polega przede wszystkim na nieszablonowych i

innowacyjnych rozwiązaniach technologicznych. (…) Inwestycja w bio – Gdybym miała w tej chwili ocenić i doradzić, co

można poprawić, by osiągnąć relatywnie szybko postęp w dziedzinie recyklingu, powiedziałabym: poprawić recykling

frakcji bio – mówi Zuzanna Kamińska z Wielkopolskiego Centrum Recyklingu. (…) Licząc wagowo, to frakcja osiągająca

w różnych instalacja 20-30%(wagowo) wszystkich odpadów (…) Dla poprawienia jakości bio recyklingu niezbędne jest

zadbanie o poprawę jakości strumienia odpadów (…) – Prace przy modernizacji sortowni trwały ponad rok. Już teraz, po

jej rozruchu, wiemy, że nasze miasto ma unikatową instalację do sortowania odpadów zmieszanych. Nasza sortownia

cechuje się najwyższą przepustowością w Polsce. Dzięki zamontowanym urządzeniom – separatorom optycznym –

możemy wyprodukować 14 rodzajów surowców wtórnych – mówi Grzegorz Orzeszko, prezes gdańskiego Zakładu

Utylizacyjnego. (…)” Dowód: zestawienie własne Zamawiającego dotyczące charakterystyki strumienia odpadów

powstającego na terenie m. st. Warszawa wraz z wskazaniem osiągniętych tzw. „poziomów recyklingu” w okresie od

2014 r. do 2023 r. wraz z dokumentami również nie pokazuje, jakie poziomy recyklingu są adekwatne dla danej frakcji

odpadów. Słusznie zatem podnosił Wykonawca BYŚ w piśmie z dnia 10 września 2024 r., że: „Żadna z Analiz

przedstawionych przez Zamawiającego nie wskazuje, by ze zmieszanych odpadów komunalnych gminy osiągały 26,18%

poziomu recyklingu, łączny zaś poziom recyklingu osiągany w gminach zależy od odsetka zbieranych odpadów bio i

sposobu ich zagospodarowania, „jakości” selektywnej zbiórki itd.” Co do artykułu: „Jak segregują wrocławianie? Dałoby

się odzyskać jeszcze połowę” to dowód wspiera okoliczności powoływane przez Wykonawców, że w sytuacji, gdy

odpady, które powinny zostać wydzielone do innej frakcji odpadów trafiają do odpadów zmieszanych to ich odzysk jest

praktycznie niemożliwy z uwagi na zanieczyszczenia: „Okazuje się, że w odpadach zmieszanych znalazło się ponad 30

proc. odpadów kuchennych, ponad 15 proc. odpadów z papieru, 14,5 proc. tworzyw sztucznych oraz 8,5 proc. szkła. W

wyrzuconych przez nas odpadach ponad 68 proc. powinna zostać posegregowana i trafić do pojemników na

poszczególne frakcje. Tym bardziej że odpady zmieszane to tak naprawdę odpady, które pozostają po segregacji –

powinno ich być w naszych domach jak najmniej (…) Odpady, które zamiast zostać posegregowane, trafiają do

czarnego pojemnika, są praktycznie nie do odzyskania.” Dowód artykuł: „Anglia zmienia zasady segregacji: jeden

pojemnik do wszystkiego. „Koniec chaosu” opublikowany w Rzeczpospolita Izba uznała za nieprzydatny dla

rozstrzygnięcia jako niedotyczący specyfiki zagospodarowania odpadów w Polsce. Dowody dotyczące oświadczeń

Wykonawców co do uzyskiwanych poziomów recyklingu stanowią dokumenty źródłowe dla poziomów wskazanych

przez Zamawiającego w odpowiedzi na odwołanie na str. 23 i 24.

Przechodząc do danych, na podstawie których Zamawiający ustalił poziom recyklingu dla odpadów zmieszanych

wskazania wymaga, że w piśmie z dnia 1 października 2024 r. Zamawiający wyjaśnił, że ustalony poziom 21,87% nie

uwzględnia instalacji FB Serwis, czyli poziomu z 2023 r. 33,19%. Odwołujący Remondis i Wykonawca BYŚ podnosili

okoliczności poddające w wątpliwość poziom recyklingu wykazany Zamawiającemu przez FBSerwis Kamieńsk z uwagi

na zaliczenie do tego poziomu odpadów o kodzie ex 19 12 12 i 19 12 12. Złożone w tym zakresie dowody Izba uznała za

nieprzydatne dla rozstrzygnięcia z uwagi na modyfikację OPZ co do poziomu frakcji odpadów zmieszanych. Nie jest

zadaniem Izby w obecnym postępowaniu odwoławczym rozstrzygnięcie sporu co do możliwości i zasadności zaliczania

odpadów o ww. kodach do poziomów recyklingu przez FBSerwis Kamieńsk, a jedynie ocena czy dane w oparciu, o które

Zamawiający ustalił poziomy recyklingu dla odpadów zmieszanych są rzetelne, właściwie i ukazujące pewną tendencję

dla potencjału tej frakcji odpadów. Skoro Zamawiający oświadczył, że poziom 21,87% nie uwzględnia instalacji FB Serwis

Kamieńsk to argumentacja Wykonawców w tym zakresie stała się bezprzedmiotowa, a ustalenie czy faktycznie

FBSerwis Kamieńsk złożył Zamawiającemu prawidłowe oświadczenia odnośnie do poziomów recyklingu wykracza poza

ramy tego postępowania odwoławczego.

Dalej Odwołujący i Przystępujący kwestionowali uwzględnienie instalacji BIOELEKTRA przy określaniu możliwych

poziomów recyklingu dla odpadów zmieszanych. Wykonawca Remondis podnosił w piśmie procesowym z dnia 18

września 2024 r., że według jego najlepszej wiedzy BIOELEKTRA utraciła status instalacji komunalnej z końcem 2023 r.

co oznacza, że Zamawiający nie powinien w ogóle brać pod uwagę wyników podmiotu, co do którego powszechnie

wiadomo, że utracił status instalacji komunalnej. Na tą okoliczność Wykonawca Remondis powołał dowód: „Listy

instalacji komunalnych województwa warmińsko-mazurskiego wraz z dokumentem obrazującym źródło pobrania tej listy,

tj. Biuletyn Informacji

Publicznej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Warmińsko- Mazurskiego w Olsztynie”. Zdaniem Izby powyższe

okoliczności nie wpływają na ocenę potencjału frakcji odpadów zmieszanych w Mieście Stołecznym Warszawa i możliwe

do osiągnięcia poziomy recyklingu.

Podobnie Izba oceniła argumentację Wykonawcy Remondis, że z informacji, którymi dysponuje wynika, iż na

Wykonawcę HETMAN zostały nałożone kary administracyjne na podstawie art. 194 ustawy o odpadach a co za tym idzie

w sytuacji, gdy kary te staną się ostateczne to podmiot ten nie będzie mógł przetwarzać niesegregowanych zmieszanych

odpadów komunalnych, a co za tym idzie nie będzie mógł brać udziału w postępowaniu. Zamawiający ustalając

określone poziomy recyklingu bazował na danych, które zostały osiągnięte w przeszłości, a zatem potencjalnie możliwe

do wypracowania przez inne instalacje. Stąd okoliczność czy Wykonawca HETMAN będzie brał udział w postępowaniu,

jak deklarował zresztą na rozprawie, czy nie, pozostaje irrelewantne w kontekście oceny czy potencjalnie jest

prawdopodobne uzyskanie takich wyników dla odpadów zmieszanych.

W piśmie procesowym z dnia 9 września 2024 r. na stronie 11 Wykonawca Remondis przedstawił w Tabeli dane

odnośnie do faktycznych możliwości instalacji w zakresie odpadów zmieszanych, z których najwyższe poziomy (również

w 2023 r.) to: 11,311%, 11,4%, 12,9%, 13,40%. Poszczególne poziomy wskazane przez Zamawiającego w odpowiedzi

na odwołanie na str. 24 dla zmieszanych odpadów komunalnych odpowiednio wynoszą: 0,33% 1,37% 1,79% 4,24%

5,67% 6,86% 9,87% 18,59% 19,10% 22,76% 24,34% 24,57% 33,06%. Jak wskazywał Wykonawca BYŚ: „Na przykładzie

2023 r. Odwołujący wskazuje, że poziom recyklingu większy niż 20% (ale nadal niższy niż wskazany w pkt 31 OPZ)

względem odpadów o kodzie 20 03 01 osiągnął tylko dla jednego z realizowanych przez siebie na rzecz Zamawiającego

zadań. W przypadku pozostałych zadań poziom recyklingu odpadów o kodzie 20 03 01 oscylował, w zależności od

zadania, w granicach 16 – 18%. Poziom recyklingu – jak wyjaśniono - zależy od morfologii odpadów, a ta różna jest

nawet dla odpadów o kodzie 20 03 01 pochodzących z rożnych dzielnic m. st. Warszawy. I dalej: „Z kolei wymagany

przez Zamawiającego we wcześniejszych postępowaniach poziom wynosił 15%, co było wartością ostatecznie

akceptowalną, bo mieszczącą się w poziomach faktycznie osiąganych i niedyskryminującą większości wykonawców

działających na rynku (w odróżnieniu od wartości wymaganej w niniejszym Postępowaniu), tj. wartością ostatecznie

możliwą do osiągnięcia dla większej liczby wykonawców.” Mając zatem na względzie zgromadzony w sprawie materiał

dowodowy wskazujący także na poziomy 2-7% Izba uznała, że poziomy recyklingu określone dla frakcji odpadów

zmieszanych zostały ustalone w pkt 31 OPZ na nierealnie wysokim poziomie, nie uwzględniającym czynników

niezależnych od wykonawców,

w tym wchodzącego w życie systemu kaucyjnego. Izba nie będąc związana żądaniami odwołania orzekła inaczej niż

chciał tego Odwołujący Remondis uznając, że poziom 1,59%, o który wnioskował Odwołujący nie jest proporcjonalny w

świetle powyższych danych. Zdaniem Izby potencjał tej frakcji odpadów mimo wszystko jest wyższy, szczególnie biorąc

pod uwagę podnoszone okoliczności o niewłaściwej segregacji odpadów przez mieszkańców Miasta Stołecznego

Warszawy, gdzie ponad 50% odpadów to odpady zmieszane. Mając na względzie, że w ramach umów, na postawie

których Zamawiający ustalał poziom recyklingu odpady były odbierane z różnych dzielnic Warszawy, gdzie potencjał

frakcji odpadów zmieszanych mógł być odmienny to zasadnym zdaniem Izby jest przyjęcie poziomu uśrednionego :11,62

%. Poziom ten uwzględnia specyfikę tego rodzaju odpadów, czynniki niezależne od wykonawców związane z

niepewnością co do jakości tego strumienia, wpływ systemu kaucyjnego, który na pewno utrudni recykling odpadów

zmieszanych powodując „odpływ” cennych odpadów i uniemożliwi nawet incydentalne osiągnięcie poziomów w okolicach

20% oraz okoliczność, że z uwagi na zanieczyszczenia jeszcze część odpadów nie będzie nadawała się do recyklingu.

Z drugiej strony poziom ten oscyluje w granicach średniej wynikającej z danych Zamawiającego, jest osiągana przez klika

instalacji co wynika z ww. pisma procesowego Remondis, a także jest zbliżony do żądania Odwołującego BYŚ, który

deklarował poziom 10%. Taki poziom jednocześnie przekłada się na dążenie Zamawiającego do osiągnięcia możliwie

najwyższych wyników dla danej frakcji odpadów, ale z uwzględnieniem jej potencjału. Dlatego też Izba nakazała zmianę

pkt 31 w zakresie zadań dotyczących odpadów zmieszanych i obniżenie wymaganego poziomu recyklingu do 11,62 %.

Co do pozostałych odpadów o kodach 15 01 06, 15 01 01, 15 01 07 i kodzie 20 03 07 Izba uznała za niezasadne ich

obniżenie do poziomu wskazanego przez Odwołującego Remondis w odwołaniu. Zdaniem Izby Odwołujący nie wykazał,

że nie są one możliwe do osiągnięcia. Odmiennie niż w przypadku odpadów zmieszanych, które co do zasady powinny

zawierać odpady szczątkowe (w sytuacji idealnej nieprzystającej do specyfiki zagospodarowania odpadów w Mieście

Stołecznym Warszawa) i w ogóle nie nadawać się do recyklingu to odpady selektywnie zbierane taki potencjał posiadają.

Zdaniem Izby, w przypadku odpadów takich jak szkło, papier, metale, tworzywa sztuczne poza ich właściwym

selektywnym zbieraniem duży wpływ na ich recykling mają technologie danej instalacji, możliwość ich odpowiedniego

wysortowania tak aby osiągnąć jak najwyższe poziomy recyklingu. Jak wynikało z dowodów zgromadzonych w

postępowaniu odwoławczym przy odpadach zmieszanych nawet najnowocześniejsze technologie nie pozwalają na

osiągnięcie z tych odpadów wysokich poziomów recyklingu. W odniesieniu natomiast do odpadów selektywnie

zbieranych to nawet jeśli segregacja „u źródła” nie jest idealna to po stronie wykonawcy jest takie ich wyodrębnienie

i doczyszczenie, aby ich recykling był możliwy. Nie jest tak, że zanieczyszczenia na poziomie wskazywanym przez

Wykonawców zawsze wystąpią. Dowody w tym zakresie dotyczą sytuacji incydentalnych co nie może przekładać się na

ogólną tezę, że w każdej frakcji odpadów będzie około 10-20% zanieczyszczeń. Wykonawcy w złożonych dowodach

powołują się na maksymalne wartości, o które recyklerzy mogą pomniejszyć faktyczną masę odpadu poddaną

recyklingowi. Ponadto, zdaniem Izby system kaucyjny największy wpływ będzie miał na potencjał frakcji odpadów

zmieszanych, ponieważ mieszkańcy, którzy dotychczas nie segregowali odpadów w sposób selektywny, a więc

umieszczali butelki, puszki w „czarnym worku” po wprowadzeniu systemu kaucyjnego najpewniej te nawyki zmienią

pozbawiając frakcję odpadów zmieszanych większego potencjału recyklingowego. W przypadku innych frakcji system

kaucyjny spowoduje raczej zmniejszenie masy tych odpadów.

Przechodząc do poszczególnych rodzajów odpadów to w zakresie frakcji o kodzie 20 03 07 Odwołujący nie wykazał,

dlaczego poziom 4% jest poziomem adekwatnym dla potencjału tej frakcji odpadów. Odwołujący BYŚ sformułował

względem tej frakcji odpadów żądanie obniżenia do 5%. Zamawiający wymaga w tym zakresie osiągnięcia recyklingu w

wysokości 21,57% co nie jest oczekiwaniem wygórowanym mając na względzie osiągnięte w 2023 r. poziomy: 39%

HETMAN, 15,92% Clean-World, 9,80% KOM-EKO. Izba nie podziela argumentacji Wykonawcy BYŚ odnośnie do

Wykonawcy HETMAN, że skoro deklarował w ofercie zagospodarowanie odpadów gabarytowych we własnym zakładzie,

dla którego utracił pozwolenie zintegrowane to poziom ustalony przez Zamawiającego należy uznać za nadmierny. W

odniesieniu do tych poziomów, co już zostało podniesione należy oceniać potencjał danej frakcji odpadów, a więc to czy

poziomy te są możliwe do uzyskania. Wykonawca HETMAN niezależnie od tego, czy będzie mógł realizować

zamówienie w tym zakresie osiągnął wynik dwukrotnie wyższy niż wymaga tego Zamawiający w obecnym postępowaniu,

co wskazuje na realność wymagań Zamawiającego. W piśmie procesowym z dnia 9 września 2024 r. na stronie 11

Wykonawca Remondis przedstawił w Tabeli dane odnośnie do faktycznych możliwości instalacji w zakresie odpadów

wielogabarytowych (6 instalacji), z których najwyższy to: 12,9%. Izba uznała także za wiarygodną argumentację

Zamawiającego, że współpraca z wytwórcami mebli pozwala na osiągnięcie wyższych poziomów recyklingu. Zdaniem

Izby Odwołujący i Przystępujący nie wykazali, że poziom dla odpadów wielogabarytowych 21,57% jest nieproporcjonalny.

W odniesieniu do frakcji odpadów o kodzie 15 01 06 to Odwołujący żądał obniżenia do poziomu 29%, Wykonawca

HETMAN 32%, a Wykonawca BYŚ 40%, a więc niewiele niżej od poziomu ustalonego przez Zamawiającego: 42,35%.

Jak wynika z danych historycznych

wykonawcy dla zmieszanych odpadów opakowaniowych uzyskali w 2023 r. odpowiednio: LEKARO 0,00%, KOM-EKO:

0,00%, FBSerwis Kamieńsk: 2,26%, ZPO Zawisty: 5,76%, P.U.H.P. LECH: 16,05%, EKO-TRANS: 18,23%, Remondis:

22,40%, EKOPAK: 22,52%, EKO-REGION Gotartów: 30,00%, BYŚ: 37,88%, EKO-REGION Julków: 40,58%, HETMAN:

60,94%. Nie ulega wątpliwości, że Wykonawcy Remondis i BYŚ wnioskują o poziomy zbliżone do uzyskanych w

przeszłości niemniej jednak dla oceny prawidłowości wskazanego przez Zamawiającego poziomu istotna jest możliwość

ich wypracowania. Z powyższych danych wynika, że jest to poziom realny, pomimo, że oscyluje względem wartości

najwyższych. Izba zauważa ponadto, że Wykonawca HETMAN w zakresie kodu 15 01 06 żądał obniżenia poziomu

recyklingu do 32%, podczas gdy sam wskazuje w odwołaniu, że: „Odpady o kodzie 15 01 06 również wymagają

dodatkowego sortowania i oczyszczania, a do recyklingu trafia zaledwie 50-60% z nich.” Zamawiający wymaga w

postępowaniu osiągnięcia poziomu recyklingu 42,35 %, a więc niższego niż wskazuje jako potencjał recyklingowy

Wykonawca HETMAN. Według informacji podanych przez Zamawiającego w odpowiedzi na odwołanie Wykonawca

HETMAN w 2023 r. osiągnął poziom recyklingu dla frakcji tworzyw sztucznych w wysokości 60,94%, a więc o około 20%

wyższy niż wymaga tego Zamawiający w postępowaniu. Kolejno EKO-REGION Julków na poziomie 40,58% i BYŚ na

poziomie 37,88%, które to wartości są wartościami zbliżonymi do określonego w postępowaniu. Wykonawca BYŚ

natomiast wskazywał, że: „w odpadach poddawanych recyklingowi, a pochodzących ze strumienia odpadów o kodzie 15

01 06, dominują tworzywa sztuczne i metale opakowaniowe, które zostaną objęte systemem kaucyjnym i od 2025r. w

coraz mniejszej ilości będą trafiały do tego strumienia odpadów.” Zdaniem Izby, powyższe potwierdza tezę, że co do

odpadów selektywnie zbieranych, system kaucyjny spowoduje zmniejszenie masy tych strumieni, nie powinien jednak

obniżyć uzyskiwanych poziomów recyklingu z pozostałej masy tego rodzaju odpadów. Wykonawca BYŚ żąda zresztą

zmniejszenia wymaganego poziomu nieznacznie o 2,35%, przy czym nie uzasadnia tej wartości. Zdaniem Izby

Odwołujący i Przystępujący nie wykazali żądanej zmiany poziomu recyklingu dla tego kodu odpadów.

Podobnie Izba oceniła frakcję odpadów papieru i szkła.

Jeśli chodzi o odpady o kodzie 15 01 07 to powołane w odpowiedzi na odwołanie instalacje oscylują w większości wokół

poziomu ustalonego przez Zamawiającego: BYŚ: 71,82%, Remondis Glass: 94,25%, SIBELCO Pełkinie: 96,76%,

SIBELCO Lubliniec: 96,76%, SIBELCO Wyszków: 96,76%, KOM-EKO: 98,74%, Sar Recykling: 100%, podczas gdy w

przedmiotowym postępowaniu jest to poziom: 97,80%. Zdaniem Izby nieuzasadnione byłoby obniżanie tych

poziomów do 80% jak wnioskował Odwołujący Remondis i Wykonawca BYŚ, czy 85% jak wskazywał Wykonawca

HETMAN. Jak wynika z dowodów przedłożonych przez Zamawiającego (pismo KOM-EKO S.A z dnia 8 listopada 2023

r.): „z uwagi na czystość z odpadów przyjętych do przetworzenia w lll kwartale 2023 r., z całości odpadów o kodzie 15 01

07 przetworzonych w procesie R12, wytworzono ten sam odpad tj. 15 01 07.” Z pism Odwołującego Remondis z dnia 28

lutego 2024 r. wynika czystość surowca dla odpadu o kodzie: 15 01 07: 80% („W wyniku przetworzenia powstało 80%

stłuczki szklanej (produkt) i 15% odpadów o kodzie 19 12 05, które zostały przekazane do kolejnego recyklera, który

oświadczył, że towar posiadał tylko 5% zanieczyszczeń.”), a podwykonawca PUHP LECH sp. z o.o.: osiągnął 92,438%.

Nie ulega więc wątpliwości, że nie każdy strumień odpadów będzie zawierał podnoszone przez Wykonawców poziomy

zanieczyszczeń. Dowody Wykonawcy BYŚ czy Hetman wskazują na wysokie oczekiwania w tym zakresie recyklerów,

niemniej jednak zdaniem Izby kwestia sortowania i doczyszczania odpadów selektywnie zbieranych jest po stronie

wykonawców. Przedstawione dane wskazują na duży potencjał recyklingowy frakcji szkła. Oczywiście system kaucyjny z

pewnością doprowadzi do zmniejszenia masy tych odpadów, ale nie powinno to wpłynąć na wysokość poziomów

recyklingu.

Co do frakcji papieru (kod 15 01 01) to Zamawiający wymaga poziomu 90,90%. Wykonawca Remondis wnioskował o

obniżenie tego poziomu na 82%, Wykonawca BYŚ na 70%, a Wykonawca HETMAN na 90%, a więc niewiele niżej niż

oczekuje Zamawiający. Wnioski Wykonawców odnoszą się bezpośrednio do uzyskiwanych przez nich historycznie

poziomów: LEKARO: 0,00%, BYŚ: 67,88%, EKO-TRANS: 69,62%, Ekopak: 77,30%, Remondis: 82,71%, Mondi: 91,00%,

STENA: 98,99% Jak wynika z dowodów złożonych przez Zamawiającego pismo Odwołującego FB Serwis Kamieńsk z

dnia 14 marca 2024 r. wraz z załączonym pismem Mondi Świecie S.A. z dnia 11 marca 2024 r.: strata procesowa dla

odpadu o kodzie 15 01 01 wynosiła 9% masy odpadów. Ponadto, z pisma Odwołującego HETMAN z dnia 12 kwietnia

2024 r. wynika, że dla odpadu o kodzie 15 01 01 osiągnął: 90,53% poziomu recyklingu. Z pism Odwołującego Remondis

z dnia 28 lutego 2024 r. wynika czystość surowca dla odpadu o kodzie: 15 01 01: 95%, 91%, 92 %, przy czym

podwykonawca osiągnął: 94,899%.

Niewątpliwie z powyższych danych wynika, że poziomy ustalone przez Zamawiającego, pomimo występujących

zanieczyszczeń dla tych frakcji odpadów są realne, dlatego też Izba nie stwierdziła w tym zakresie naruszenia przepisów

ustawy pzp.

O kosztach postępowania odwoławczego w sprawie KIO 2942/24 orzeczono na podstawie art. 557, art. 574 i art. 575

ustawy pzp oraz w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 i 2 lit. a i b oraz § 7 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 rozporządzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie

szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania

wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), stosownie do wyniku postępowania obciążając kosztami postępowania

Zamawiającego oraz Odwołującego.

Na koszty postępowania odwoławczego składał się wpis uiszczony przez Odwołującego w wysokości 15 000,00 zł,

koszty poniesione przez Odwołującego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 3600,00 zł oraz koszty

poniesione przez Zamawiającego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 3600,00 zł (łącznie 22 200,00 zł).

Zarzuty 1 został uwzględniony w części oraz zarzut 2 został uwzględniony w części. Odwołujący poniósł koszty w

wysokości 18 600,00 zł tytułem wpisu od odwołania i wynagrodzenia pełnomocnika, natomiast Zamawiający w wysokości

3.600,00 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. W zakresie zarzutów uwzględnionych Zamawiający odpowiadał za

koszty do wysokości 11 100,00 zł (22 200,00 zł x 1/2). Natomiast w zakresie zarzutów oddalonych za koszty odpowiadał

Odwołujący do wysokości 11 100,00 zł (22 200,00 zł x 1/2). Odwołujący poniósł dotychczas koszty w wysokości 18

600,00 zł, a odpowiadał za nie do wysokości 11 100,00 zł. Dlatego też, Izba zasądziła od Zamawiającego na rzecz

Odwołującego kwotę 7500,00 zł stanowiącą różnicę ww. kwot, na podstawie faktur VAT złożonych przez Odwołującego i

Zamawiającego na rozprawie.

KIO 2949/24

Odwołanie zasługiwało na częściowe uwzględnienie.

Zarzut 1 dotyczący warunku udziału w postępowaniu w zakresie poziomów przygotowania do ponownego użycia i

recyklingu dla Zadań 1,2,3,4.

Zarzut zasługiwał na uwzględnienie.

W zakresie tego zarzutu Odwołujący podnosił, że dla Zadań 1,2,3,4 nie ma obiektywnie możliwości osiągnięcia

wymaganych poziomów recyklingu i przygotowania odpadów komunalnych do ponownego użycia ze względu na skład

morfologiczny i specyfikę odpadów przypisanych do tych Zadań. W ocenie Odwołującego tak skonstruowany warunek

udziału w postępowaniu jest niezgodny wprost z treścią art. 3b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości

i porządku w gminach (dalej: ucpg) oraz rozporządzeniem Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 3 sierpnia 2021 r. w

sprawie sposobu obliczania poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych.

Odwołujący

podnosił, że przyjęty przez Zamawiającego podział wymagań odrębnie dla każdego wyróżnionego kodu klasyfikacji

odpadów ma charakter sztuczny i nadmierny w stosunku do obowiązujących w tym zakresie uregulowań prawnych.

Takie ukształtowanie warunków udziału w postępowaniu, w ocenie Odwołującego wykracza dalece poza realną potrzebę

dokonania oceny możliwości należytego wykonania zamówienia przez wykonawców uczestniczących w postępowaniu,

ograniczając konkurencję i uniemożliwiając złożenie oferty niepodlegającej odrzuceniu. Podkreślił, że możliwość

osiągnięcia przez danego wykonawcę poziomów recyklingu uzależniona jest przede wszystkim od składu

morfologicznego odpadów odbieranych z terenu danej gminy (ich jakości i rodzaju), co jest z kolei uzależnione od

sposobu i jakości prowadzonej przez mieszkańców segregacji odpadów i na co wykonawca, który świadczy usługi

zagospodarowywania odpadów komunalnych i który tych odpadów nie odbiera bezpośrednio od mieszkańców danej

gminy, nie ma żadnego wpływu. Zaznaczył, że niemożność osiągnięcia tych poziomów ma charakter obiektywny, w tym

sensie, że żaden wykonawca nie ma możliwości, z przyczyn prawnych i faktycznych, sprostać wymogom, które stawia

wykonawcy Zamawiający. Podkreślał, że recykling, o którym mowa w SWZ, jest rzecz jasna odzyskiem, ale nie

odwrotnie - nie każdy proces odzysku (a ustawodawca mówi szeroko o odzysku w odniesieniu do instalacji do

przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych) jest recyklingiem, w szczególności nie jest recyklingiem odzysk

energii i ponowne przetwarzanie odpadów na materiały, które mają być wykorzystane jako paliwa. W praktyce średnio ok.

50% całości odpadów przetwarzanych w instalacjach MBP to odpad o kodzie 19 12 12, a więc odpad nienadający się do

recyklingu (ale do odzysku tak – ale to nie wlicza się do poziomów recyklingu wymaganych przez Zamawiającego. W

najbardziej efektywnych instalacjach MBP ze zmieszanych odpadów komunalnych można wyciągnąć kilka procent

odpadów surowcowych nadających się do odzysku (czyli nie do recyklingu). Zaostrzone nowymi przepisami wymagania,

dodatkowo tylko zaostrzyły możliwości zagospodarowania surowców pochodzących ze zmieszanych odpadów

komunalnych u recyklerów, stąd też wskaźnik ten maleje. Nawet przy zastosowaniu najnowocześniejszych rozwiązań,

możliwy do osiągnięcia z tych odpadów poziom recyklingu wynosi od 2% do 5 %, w odpadach tych brak bowiem

odpadów „surowcowych”, bądź odpady o takim charakterze trafiające do tego strumienia odpadów są tak

zanieczyszczone, że nie nadają się do recyklingu. Odwołujący zaznaczył, że co do zasady w odpadach zmieszanych

(niesegregowanych), które stanowią przedmiot zamówienia w Zadaniach 1,2,3,4 nie powinny znajdować się odpady

nadające się do recyklingu lub ponownego użycia. Powyższe oznacza, że najbardziej pełnowartościowe surowce do

ponownego przetworzenia, które zostaną odebrane przez recyklerów, uzyska się, jeśli będziemy poprawnie zbierać „u

źródła” osobno papier, szkło, tworzywa sztuczne wraz

z metalem i oddzielimy je od odpadów biodegradowalnych. Innymi słowy, recykling odpadów opiera się na odpadach z

selektywnej zbiórki. Surowce wtórne odzyskane ze zmieszanych odpadów komunalnych do recyklingu zasadniczo nie

nadają się ze względu na stopień ich zanieczyszczenia. Specyfika niesegregowanych (zmieszanych) odpadów

komunalnych (20 03 01) powoduje, że wprowadzony przez Zamawiającego wymóg osiągnięcia poziomu przygotowania

do ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych, (ustalany względem wskazanych powyżej

ilości minimalnych zgodnie z warunkami określonymi w pkt 33 OPZ), w wysokości nie mniejszej niż 20,00% dla odpadów

sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01 dla Zadania 1, 2, 3 i 4 jest obiektywnie niemożliwy co zrealizowania i tym samym

uniemożliwia wykonawcom, którzy chcieliby wziąć udział w przedmiotowym postępowaniu dla Zadań 1,2,3,4 wykazanie

się takimi danymi. Dlatego zdaniem Odwołującego warunek jest nadmierny i nieproporcjonalny oraz stanowi naruszenie

art. 16 pkt 1 i 3 ustawy pzp tj. naruszenie zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców prowadząc do

ograniczenia dostępu do zamówienia wykonawcom zdolnym do realizacji zamówienia oraz naruszenie zasad

proporcjonalności poprzez zastosowanie środków dyskryminujących oraz nadmiernych i wykraczających poza to, co jest

konieczne do osiągnięcia celu jakiemu służyć ma warunek udziału w postępowaniu. Zamawiający nie uwzględnił

wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty bowiem nie uwzględnił braku

obiektywnych możliwości osiągnięcia przez wykonawców tak wysokich poziomów recyklingu w odniesieniu do odpadów

niesegregowanych (zmieszanych).

Odnosząc się do powyższego podkreślić należy, że pomimo, że powyższy zarzut dotyczył zadań 1-4 to jest zbieżny z

zarzutem 1 odwołania Remondis w sprawie KIO 2942/24 stąd Izba w całości powołuje się na rozważania poczynione

względem zarzutu 1 w sprawie KIO 2942/24 uznając je za kompletne i nie wymagające powtórzenia. W konsekwencji

Izba uwzględniła zarzut 1 odwołania w części dotyczącej ustanowienia w warunku wymogu wykazania się w przeszłości

określonymi poziomami recyklingu, nakazując jego wykreślenie w sentencji orzeczenia. Pomimo, że zarzutem odwołania

objęte były zadania 1-4 to Izba nakazała wykreślenie ww. zakresu warunku co do poziomów recyklingu względem

wszystkich zadań, ponieważ zarzut 1 odwołania Remondis był zarzutem dalej idącym, a odwołania zostały skierowane

do łącznego rozpoznania. Mając na względzie, że Izba uwzględniła zarzut główny odwołania, zarzut ewentualny zgodnie

z wnioskiem Odwołującego pozostawiła bez rozpoznania.

Zarzuty 2 i 3 dotyczące nieprecyzyjnego i niewłaściwego opisu przedmiotu zamówienia w zakresie poziomów

przygotowania do ponownego użycia i recyklingu oraz naliczanych kar umownych z tego tytułu.

Zarzut 2 odwołania w zakresie żądania głównego wykreślenia z pkt 31 Część II SWZ – OPZ, dla Zadań nr 1,2 ,3 i 4

zobowiązania Wykonawcy do osiągnięcia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów

komunalnych w wysokości nie mniejszej niż 26,18 % w każdego z ww. Zadań oraz informacji, że brak udokumentowania

osiągnięcia poziomu uznany zostanie za brak osiągnięcia tego poziomu przez Wykonawcę nie zasługiwał na

uwzględnienie.

Zarzut 2 odwołania w zakresie żądania ewentualnego zasługiwał na uwzględnienie.

Odwołujący co do zarzutu dotyczącego pkt 31 OPZ wskazywał, że zgodnie z art. 3b ust. 1 pkt 1 ustawy ucpg obowiązek

osiągania poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w określonych

wysokościach nałożony został bezpośrednio na gminy i stanowi jej zadanie. To gminy rozliczane są z osiągania

poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych i ponoszą odpowiedzialność za ich

nieosiągnięcie. Zamawiający w przytoczonych powyżej postanowieniach SWZ oraz wzoru umowy bezpodstawnie

deleguje obowiązki w postaci osiągania poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów

komunalnych na Wykonawcę, podczas gdy nie ma on realnych narzędzi do ich uzyskania. Odwołujący wyjaśnił, że

jedyną sytuacją, w której odpowiedzialność za osiągnięcie poziomów recyklingu leży na podmiocie dokonującym odbioru

odpadów, zgodnie z art. 9g pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach jest przypadek, w którym podmiot

dokonuje odbioru odpadów z nieruchomości na podstawie umowy z właścicielem nieruchomości (a nie z gminą).

Odwołujący argumentował, że wymagania określone w postępowaniu są nierealne i przeczą dotychczas wykazywanym

poziomom przez m. st. Warszawę. Z uwagi zatem na dokonany przez Zamawiającego podział zamówienia na 19 Zadań,

gdzie w ramach każdego Zadania odbierana jest co do zasady inna frakcja odpadów komunalnych bardzo możliwe jest,

że jeden Wykonawca nie będzie realizował wszystkich 19 Zadań zamówienia, lecz np. jedno Zadanie, maksymalnie kilka

z nich. Natomiast w ramach każdego z Zadań zamówienia, wybrany Wykonawca będzie dokonywał zagospodarowania

innej frakcji odpadów. W opinii Odwołującego w przypadku kodów 20 03 01 (odpady komunalne zagospodarowywane w

ramach zadań 1,2,3,4) bardzo trudne będzie osiągnięcie minimalnych, wymaganych w OPZ przez Zamawiającego

poziomów recyklingu. Przede wszystkim dlatego, że w przypadku kodu 20 03 01, z definicji w tym kodzie odpadów nie

powinny znajdować się odpady nadające się

do segregacji, a na pewno nie mogą one stanowić 26,18% odpadów (jest wymagany minimalny poziom recyklingu dla

Zadań 1,2,3,4). Dodatkowo, w dniu 14 kwietnia 2023 roku została uchwalona ustawa o zmianie ustawy o gospodarce

opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, wprowadzająca w Polsce tzw. system kaucyjny polegający na tym, że

butelki jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych na napoje o pojemności do trzech litrów, włącznie z ich zakrętkami i

wieczkami z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem szklanych lub metalowych butelek na napoje, których zakrętki i

wieczka są wykonane z tworzyw sztucznych, puszki metalowe o pojemności do jednego litra, butelki szklane

wielokrotnego użytku o pojemności do półtora litra, będą obciążone kaucją, która będzie zwracana w chwili zwrotu wyżej

wskazanych opakowań do sklepów. Wejście w życie. systemu kaucyjnego pozbawi całkowicie niesegregowane

(zmieszane) odpady komunalnych jakichkolwiek odpadów segregowanych które nadawałyby się do recyklingu. Tym

samym ustanowienie wymagania, które nakazuje osiągniecie poziomu recyklingu na poziomie 26,18 % dla Zadań 1,2,3,4

jest z oczywistych względów nieuzasadnione, nierealne do osiągnięcia przez wykonawców oraz niezgodne z

obowiązującymi regulacjami prawnymi. Możliwe jest osiągnięcie poziomu przygotowania do ponownego użycia i

recyklingu odpadów w ramach Zadań 1,2,3,4 na poziomie około 2 %. Odwołujący podnosił, że przenoszenie na

wykonawcę niespełnialnych obowiązków należy oceniać w kontekście naruszenia regulacji art. 99 ustawy pzp i w

kontekście zasad prawa zamówień publicznych. Ustanowienie przez Zamawiającego wymogów osiągnięcia niezwykle

wysokich poziomów recyklingu w zakresie Zadań 1,2,3,4 powoduje, że obowiązek wykonawcy dotyczący poziomów

recyklingu jest sprzeczny z przepisami prawa, niemożliwy do realizacji z uwagi na brak po stronie Wykonawcy narzędzi

pozwalających na jego osiągnięcie, do których zastosowania zgodnie z przepisami prawa został uprawniony

Zamawiający co narusza także zasady opisywania przedmiotu zamówienia, w tym uniemożliwia zachowanie uczciwej

konkurencji oraz zasady proporcjonalności.

W odniesieniu do tego zarzutu Izba przywołuje rozważania poczynione w zakresie zarzutu 2 odwołania Remondis w

sprawie KIO 2942/24 uznając je za kompletne i nie wymagające powtórzenia. Dodatkowo podkreślić należy, że Izba

podziela stanowisko Odwołującego, że osiągnięcie określonych poziomów recyklingu przez wykonawcę

zagospodarowującego odpady jest zależne od wielu czynników, w tym czynników, na które nie ma wpływu. Niemniej

jednak, jak już zostało podniesione w zakresie zarzutu 2 odwołania Remondis, Zamawiający udzielając zamówienia na

zagospodarowanie odpadów działa na rzecz Miasta Stołecznego Warszawy. Miasto Stołeczne Warszawa jest

zobowiązane zgodnie z art. 3b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j. Dz.

U. z 2024, poz. 399) osiągnąć poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych

w wysokości co najmniej: 4) 45% wagowo - za rok 2024; 5) 55% wagowo - za rok 2025. Nie ulega wątpliwości, że w

przypadku nieosiągnięcia ustawowych poziomów recyklingu Miasto Stołeczne Warszawa zapłaci kary, o których mowa w

art. 9x ust. 3 ww. ustawy. W ocenie Izby, mając na względzie, że wymóg osiągnięcia poziomów recyklingu odpadów

został określony przez Ustawodawcę, to oczywistym jest, że w przypadku powierzenia wykonania zadań związanych z

zagospodarowaniem odpadów wykonawcy przyjmują do realizacji również obowiązki związane z osiągnięciem

poziomów recyklingu, w przeciwnym razie wykonawcy nie dokładaliby żadnych starań, aby te zadania wykonać. Stąd

zdaniem Izby zarzut 2 w zakresie żądania głównego odwołania dotyczący wykreślenia wymogu osiągnięcia poziomów

recyklingu dla zadań 1-4 pkt 31 OPZ nie zasługiwał na uwzględnienie. Wykonawcy nie mieliby interesu w podejmowaniu

działań zmierzających do wypracowania jak najwyższych wyników w zakresie recyklingu odpadów, a Zamawiający

zostałby pozbawiony jakiegokolwiek wpływu na zrealizowanie obowiązku ustawowego dla Miasta Stołecznego Warszawy

odnośnie do osiągniętych poziomów recyklingu. Izba zauważa, że wymóg pkt 31 OPZ w tym zakresie nie był co do

zasady kwestionowany przez pozostałych Odwołujących, którzy dostrzegają konieczność podejmowania starań o

osiągnięcie jak najwyższych poziomów recyklingu odpadów. Izba wzięła jednak pod uwagę okoliczności powoływane

przez Odwołującego Pre Zero, a dotyczące czynników niezależnych od wykonawcy w osiągnięciu poziomów recyklingu

dla frakcji odpadów zamieszanych. Z tych powodów Izba uwzględniła odwołanie w zakresie żądania ewentualnego

zarzutu 2 odwołania. Izba uznała, że Zamawiający ustalił poziomy recyklingu dla kodu odpadów 20 03 01 na poziomie

niemożliwym do spełnienia, w oderwaniu od specyfiki tej frakcji odpadów, nieuwzględniającym czynników zewnętrznych

w tym przede wszystkim systemu kaucyjnego, a więc w sposób naruszający zasadę proporcjonalności i uczciwej

konkurencji, co ma wpływ na sporządzenie oferty. Mając na względzie, że Izba nie jest związana żądaniami odwołania

uznając zasadność samego zarzutu Izba orzekła inaczej niż wnosił Odwołujący. Izba przywołuje w tym zakresie

argumentację dotyczącą zarzutu 1 odwołania Remondis. Zdaniem Izby uwzględnienie zmiany na poziomie 2,5 %

prowadziłoby do marginalizacji wymogu recyklingu, a jak wskazywał Odwołujący, jakość segregacji odpadów w Mieście

Stołecznym Warszawa jest słaba i wciąż ponad połowa odpadów to odpady zmieszane. Izba ustaliła w świetle

zgromadzonego materiału dowodowego i uwzględniając stanowiska Stron w postępowaniu odwoławczym, że wymóg

recyklingu dla odpadów zmieszanych na poziomie 11,62 % uwzględnia specyfikę tego rodzaju odpadów, czynniki

niezależne od wykonawców związane z niepewnością co do jakości tego strumienia, wpływ systemu kaucyjnego, który

na pewno utrudni recykling odpadów zmieszanych powodując zubożenie tej frakcji odpadów i uniemożliwi nawet

incydentalne osiągnięcie

poziomów w okolicach 20% oraz okoliczność, że z uwagi na zanieczyszczenia jeszcze część odpadów nie będzie

nadawała się do recyklingu. Z drugiej strony poziom ten oscyluje w granicach średniej wynikającej z danych

Zamawiającego, jest osiągana przez klika instalacji co wynika z pisma procesowego Remondis z dnia 9 września 2024 r.

(str. 11) oraz zbliżona do oświadczeń Wykonawcy BYŚ co do uzyskiwanych przez niego poziomów i możliwych do

osiągnięcia realnie po wprowadzeniu systemu kaucyjnego (10%), co przekłada się na dążenie Zamawiającego do

osiągnięcia możliwie najwyższych wyników dla danej frakcji odpadów, ale z uwzględnieniem jej potencjału.

Dlatego też Izba nakazała zmianę pkt 31 w zakresie zadań dotyczących odpadów zmieszanych i obniżenie wymaganego

poziomu recyklingu do 11,62 %.

Zarzut 3 odwołania dotyczący kar umownych za nieosiągnięcie poziomów recyklingu Izba uznała za niezasadny.

W zakresie tego zarzutu Odwołujący podnosił, że określenie w dokumentacji postępowania (projekcie umowy) kar

umownych jakie będzie naliczał wykonawcy za nieosiągnięcie wymaganych minimalnych poziomów recyklingu należy

zakwestionować jako sprzecznych z ustawą pzp. Odwołujący wskazał, iż nie spełniają one wymogów ustawowych,

wynikających z art. 483 § 1 k.c. co w przyszłości może skutkować stwierdzeniem nieważności stosownie do art. 58 § 1

k.c. Przepis art. 483 § 1 k.c. odwołuje się do pojęcia kary umownej „w określonej wysokości”. Oznacza to, że już w dacie

zawarcia Umowy powinna być ona znana Wykonawcy i możliwa do określenia (wyliczenia). Kwestionowany zapis nie

odpowiada ww. wymogowi. Jednostkowa stawka opłaty za umieszczenie odpadów komunalnych na składowisku,

określona w przepisach wydanych na podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony

środowiska („PoŚ”) ustalana jest przy uwzględnieniu regulacji art. 291 ust. 1 PoŚ, z którego wynika, iż ww. stawki z

dniem 1 stycznia każdego roku podlegają podwyższeniu w stopniu odpowiadającym średniorocznemu wskaźnikowi cen

towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, ogłaszanemu przez Prezesa GUS (przykładowo: OBWIESZCZENIE MINISTRA

KLIMATU I ŚRODOWISKA z dnia 3 listopada 2023 r. zmieniające obwieszczenie w sprawie wysokości stawek opłat za

korzystanie ze środowiska na rok 2024). Wartość ta (jednostkowa stawka opłaty za umieszczenie odpadów

komunalnych na składowisku) na dzień zawarcia umowy z Zamawiającym nie będzie znana. Tym samym zmienność

danych liczbowych (wartość niewiadoma) niezbędnych do wyliczenia kary umownej zastrzeżonej na rzecz

Zamawiającego sprawia, że na dzień podpisania umowy nie będzie możliwe wyliczenie kary obowiązującej w okresie

zaplanowanej realizacji umowy (por. np. wyr. SA Kraków I AGa 85/21; wyr. SA w Gdańsku z 29.09.2021 r., V AGa 83/21

czy wyr. SN z 02.06.2016 r. sygn.

akt I CSK 506/15), co determinuje jej sprzeczność z konstrukcją wynikającą z art. 483 §1 k.c. Niezależnie od

powyższego, ustanowiona kara umowna spełnia kryteria rażącego wygórowania w rozumieniu art. 484 k.c. w dacie

zastrzegania. Wykonawca nie może odpowiadać w stopniu przewidzianym przez Zamawiającego za brak osiągniętych

poziomów recyklingu, ponieważ ich osiągnięcie zależy od wielu czynników, które w większości przypadków są całkowicie

niezależne od Wykonawcy. Tymczasem odpowiedzialność Wykonawcy powinna kształtować się stosownie do działań

wykonawcy, za które można przypisać mu winę. Jeżeli niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem

okoliczności, za które Wykonawca odpowiedzialności nie ponosi, to nie jest zobligowany do naprawienia powstałej

szkody. instytucja kary umownej oparta jest na ogólnych zasadach odpowiedzialności odszkodowawczej. Wobec

powyższego, nie sposób rozpatrywać winy Odwołującego a w konsekwencji zasadności naliczenia kary w sytuacji, gdy

nieosiągnięcie poziomów z OPZ będzie wynikiem zaniechań czy to odbierającego odpady czy to Zamawiającego, czy

wreszcie brakiem właściwej segregacji po stronie mieszkańców (właścicieli nieruchomości). Odwołujący podnosił, że

kary umowne przewidziane w Części IV SWZ- Projektowane Postanowienia Umowy (Zadania 1-19), § 6 ust. 3 pkt 15),

16) i 17) całkowicie abstrahują od odpowiedzialności, jaka może być wykonawcy przypisana, a tym samym zostały

określone w sposób nieadekwatny, z naruszeniem zasady proporcjonalności oraz zasad współżycia społecznego i

uczciwości kupieckiej. Powinność Zamawiających do należytego zabezpieczenia interesu publicznego nie może

prowadzić do przerzucenia na Wykonawców odpowiedzialności za zdarzenia, które pozostają poza ich kontrolą, czyli na

których powstanie nie mają oni wpływu. Kara umowna winna być nałożona wyłącznie za zawinione działania i

zaniechania, co nie wynika z obecnego brzmienia postanowień umownych. W tych okolicznościach faktycznych

Odwołujący wnosił, aby kary umowne za nieosiągnięcie minimalnych poziomów recyklingu w zakresie Zadań 1,2,3,4

zostały całkowicie usunięte.

Izba nie podzieliła stanowiska Odwołującego. Zdaniem Izby chybione są twierdzenia Odwołującego, że kary umowne

ustalone za nieosiągnięcie poziomów recyklingu nie spełniają wymogu podania w treści postanowienia umownego

określonej sumy, a tym samym, że pozostają niezgodne z treścią art. 483 par. 1 k.c., który stanowi: „Można zastrzec w

umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego

nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna).” Kary umowne stanowią przeniesienie kar określonych

ustawowo: „1) „Karę pieniężną, o której mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, oblicza się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty za

umieszczenie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych na składowisku, określonej

w przepisach wydanych na podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, i

brakującej masy odpadów komunalnych wyrażonej w Mg, wymaganej do osiągnięcia odpowiedniego poziomu

przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych lub ograniczenia masy odpadów komunalnych

ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania.” 2) „Karę pieniężną, o której mowa w ust. 2 pkt 3, oblicza się

jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych na

składowisku, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo

ochrony środowiska, i masy składowanych odpadów komunalnych przekraczającej poziom składowania wyrażonej w

Mg.” (ar. 9x ust. 3 i 4 u.c.p.g.). Chybione są stwierdzenia Odwołującego, że postanowienia dotyczące kar umownych

muszą jednocześnie określać jej wysokość wyrażoną poprzez konkretną kwotę. Istotnym jest, aby karę umowną można

było w sposób niebudzący wątpliwości wyliczyć, a zatem kluczowe jest określenie podstaw do jej obliczenia. Kary

zakwestionowane przez Wykonawcę Pre Zero wprost odwołują się do wskaźnika pozwalającego na jej obliczenie stąd

Izba nie znajduje podstaw do stwierdzenia w tym zakresie naruszenia. Słusznie podnosił Zamawiający w odpowiedzi na

odwołanie, że: „wskazane czynniki mają charakter obiektywny, weryfikowalny i niezależny od stron przyszłej umowy w

sprawie zamówienia. Jednocześnie pozwalają one na wyliczenie konkretnej wartości kary umownej względem

poszczególnych naruszeń kontraktowych, występujących w konkretnym roku kalendarzowym realizacji zamówienia. W

rezultacie kara umowna nie jest podatna na „uznaniowość” co do jej wysokości, która to determinowana jest wyłącznie

czynnikami obiektywnymi, a w konsekwencji nie sposób uznać, że mechanizm jej zastrzeżenia jest wadliwy, w tym

niezgodny z przepisami K.c.”

Odnosząc się do dalszych twierdzeń Odwołującego Izba zauważa, że osiągnięcie poziomów recyklingu poza działaniami

samego wykonawcy jest zależne od czynników zewnętrznych. Z tych powodów Izba uwzględniła zarzut nr 2 odwołania w

zakresie zarzutu ewentualnego i nakazała urealnienie poziomu dla frakcji odpadów zmieszanych, której potencjał

recyklingowy zdaniem Izby jest najbardziej niepewny z uwagi na jakość strumienia odpadów, które otrzyma wykonawca

do zagospodarowania. Mając jednak na względzie cele jakie planuje osiągnąć Zamawiający udzielając zamówienia m.in.

w zakresie osiągnięcia poziomów recyklingu, które nakłada Ustawodawca na Miasto Stołeczne Warszawa wykreślenie

kar umownych odnoszących się do zobowiązania wykonawców wypracowania wskazanych w pkt 31 OPZ poziomów nie

jest uzasadnione. Nie ulega wątpliwości, że kara umowna poza funkcją odszkodowawczą, ma również pełnić funkcję

dyscyplinującą, a więc mobilizującą do należytego wykonania umowy oraz gwarancyjno-zabezpieczającą wykonanie

umowy

w uzgodnionych rygorach. Jak wskazywał Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie: „pozwala na zapewnienie pełnej

spójności pomiędzy stopniem w jakim uciążliwości finansowe może ponieść m. st. Warszawa, a stopniem ryzyk

finansowych wykonawcy. Wskazany element zapewnia wstępną proporcjonalność i adekwatność kar umownych, których

naliczenie powiązane jest wyłącznie z niedochowaniem przez wykonawcę stosownych, dostosowanych do zakresu

zamówienia, wymogów jakościowych określonych dokumentami zamówienia.” Co więcej nie jest tak jak podnosił

Odwołujący, że przez ustalone kary umowne Zamawiający w całości przerzuca na wykonawców odpowiedzialność za

osiągnięcie poziomów recyklingu. Kary zostały skorelowane z obowiązkiem osiągnięcia przez wykonawcę kontraktowo

określonych poziomów odnoszących się bezpośrednio do danego strumienia i wolumenu frakcji odpadów, które stanowią

przedmiot zamówienia w konsekwencji czego każdy z wykonawców ponosi odpowiedzialność wyłącznie za jakość

świadczonych przez siebie usług. Mając na względzie, że przedmiot zamówienia nie obejmuje całego strumienia

odpadów z Miasta Stołecznego Warszawy to nie sposób uznać, że wykonawcy w przypadku nieosiągnięcia poziomów

recyklingu w ramach umowy dotyczącej danej frakcji odpadów poniosą kary analogiczne jak Miasto Stołeczne Warszawa

w sytuacji nieosiągnięcia ustawowych poziomów recyklingu liczonych dla całego strumienia odpadów wszystkich frakcji.

Jak wskazywał Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie: „Wraz z nieosiągnięciem przez któregokolwiek z wykonawców

obowiązków w tym zakresie rosnąć będzie wysokość kar administracyjnych i w tym zakresie oczekiwana jest

partycypacja wykonawcy w pokryciu szkody finansowej powstałej po stronie m. st. Warszawy. W ujęciu finansowym,

kara umowna będzie pokrywać jedynie tę „dodatkową” wartość kary administracyjnej, co świadczy wprost o tym, iż nie

przewyższa ona szkody finansowej.” Dodatkowo, Zamawiający w par. 6 ust. 4 ustanowił limit kar umownych na poziomie

40% łącznego wynagrodzenia, co stanowi gwarancję dla wykonawcy, że kary nie przekroczą tego limitu. Nie sposób

zatem uznać, aby kara umowna kwestionowana przez Odwołującego była rażąco wygórowana. Izba w całości podziela

stanowisko wyrażone w wyroku KIO z dnia 31 stycznia 2024 r., KIO 102/24: „W konsekwencji nie może też być uznane

za zasadne żądanie przez Odwołującego, aby Zamawiający całkowicie wykreślił z projektu umowy § 20 ust. 1 pkt 16

przewidujący kary umowne za nieosiągnięcie ww. poziomów recyklingu. Kara umowna powinna mieć między innymi

charakter motywacyjny, zatem usunięcie jej w całości z projektu umowy doprowadziłoby do sytuacji, w której wykonawca

bez ponoszenia żadnych konsekwencji mógłby nie podejmować wysiłków w celu osiągnięcia wymaganych poziomów

recyklingu. Jednocześnie Zamawiający zostałby pozbawiony jakiegokolwiek instrumentu służącego do wyegzekwowania

od wykonawcy wykonania umowy zgodnie z obowiązującymi przepisami

prawa, w tym w zakresie tychże poziomów recyklingu. Żądanie Odwołującego ma więc w istocie na celu zwolnienie go z

obowiązku osiągnięcia wymaganych poziomów recyklingu, co stoi w sprzeczności nie tylko z art. 3b ust. 1 ustawy o

utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ale także z art. 353(1) k.c. choćby w takim w zakresie, w jakim przepis ten

wskazuje na ograniczenie zasady swobody umów z uwagi na sprzeczność treści i celu stosunku prawnego z ustawą.”

W orzeczeniu tym Izba oddaliła zarzut dotyczący wykreślenia kar umownych za nieosiągnięcie poziomów recyklingu i co

prawda (jak podnosił Odwołujący Pre Zero) uwzględniła zarzut dotyczący jej obniżenia niemniej jednak stan faktyczny

będący przedmiotem rozstrzygnięcia Izby w sprawie KIO 102/24 różnił się w tym zakresie, że wykonawca był

zobowiązany do osiągnięcia ustawowego obowiązku osiągnięcia poziomów recyklingu „w wysokości 45% - za okres od

zawarcia umowy do 30.06.2024 r. i od 01.07.2024 r. do 31.12.2024 r. oraz 55% - za okres od 01.01.2025 r. do

zakończenia umowy”. Ustawowe obowiązki zostały zatem przekazane wykonawcy w sposób bezpośredni a nie pośredni

dla potencjału danej frakcji odpadów. Poziomy recyklingu w tym postępowaniu nie odzwierciedlają w sposób bezpośredni

ww. wymogów dla całego strumienia odpadów i zostały dostosowane do potencjału danej frakcji odpadów, a ich

osiągnięcie stanowi składową ostatecznego poziomu recyklingu, który osiągnie Miasto Stołeczne Warszawa. Izba

podzieliła stanowisko Zamawiającego, że: „postanowienia § 6 ust. 3 pkt 16 i 17 PPU dotyczą wprost i bezpośrednio

realizacji obowiązku umownego zależnego wyłącznie od wykonawcy, ponieważ to on decyduje o tym, ile odpadów kieruje

do składowania (zarówno w odniesieniu do kary związanej z obowiązkiem ograniczenia masy odpadów komunalnych

ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania jak i obowiązku osiągnięcia wymaganego poziomu

składowania). W konsekwencji kary te niewątpliwie są powiązane z okolicznościami pozostającymi po stronie

Wykonawcy.”

Ponadto, paragraf 6 ust. 5 PPU przewiduje procedurę wyjaśnień co do przyczyn mogących skutkować naliczeniem kar

umownych i dotyczących stwierdzonego naruszenia. Jak wskazywał Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie: „W

ramach tej procedury wykonawca może szczegółowo uzasadnić okoliczności związane z naliczeniem kary umownej, na

podstawie których Zamawiający podejmie decyzję o naliczeniu kary. Tym samym w przypadku, gdy dane zdarzenie jest

skutkiem okoliczności, które powstały z przyczyn niezależnych od wykonawcy i zostanie to przez wykonawcę wykazane

w ww. wyjaśnieniach, kara nie zostanie naliczona.”

Dlatego też Izba nie stwierdziła naruszenia powołanych przez Odwołującego przepisów co skutkowało oddaleniem

zarzutu 3 odwołania.

Zarzut 4 dotyczący niewłaściwej klauzuli waloryzacyjnej

Zarzut nie zasługiwał na uwzględnienie.

W odniesieniu do tego zarzutu Odwołujący podnosił, że instytucja uregulowana w art. 439 ustawy pzp ma za zadanie

zachowanie równowagi ekonomicznej stron umowy w sprawie zamówienia publicznego, która może zostać zaburzona w

wyniku zmian stosunków gospodarczych, czyli ceny materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia.

Zdaniem Odwołującego postanowienia waloryzacyjne w tym postępowaniu maja na celu uniknięcie przez Zamawiającego

ponoszenia ciężarów ww. wzrostu cen materiałów i kosztów i stanowią nadużycie przysługującego mu prawa do

formułowania postanowień umownych i w konsekwencji świadczą o dokonywaniu czynności prawnych, sprzecznych z

prawem lub mających na celu obejście prawa. Dostosowanie cen materiałów i kosztów wykonania zamówienia na

podstawie art. 439 ustawy pzp (§ 10 ust. 1-3 wzoru umowy) do ich

rzeczywistych wartości zmniejsza również ryzyko nienależytej realizacji świadczenia. Podkreślił, iż wykonanie obowiązku

z art. 439 ustawy pzp powinno odbywać się z uwzględnieniem specyfiki danego przedmiotu zamówienia, ale również

możliwości finansowych zamawiającego w sposób nieprowadzący do wypaczeniu celu ww. przepisu. W ocenie

Odwołującego narzucony przez Zamawiającego poziom cen materiałów i zmiany kosztów, którego przekroczenie

otwiera dopiero stronom możliwość ubiegania się o dokonanie zmiany wynagrodzenia Wykonawcy, narusza równowagę

stron umowy, nie zapewnia ekwiwalentności świadczeń stron umowy i przenosi na Wykonawcę ryzyka związane ze

zmianą cen materiałów i kosztów wykonania przedmiotu zamówienia. Sposób ukształtowania § 10 wzoru umowy w

zakresie regulującym mechanizm waloryzacji, abstrahujący od

pozostałych postanowień umowy oraz reguł odpowiedzialności obowiązującej na gruncie kodeksu cywilnego, skutkuje

przekroczeniem przez Zamawiającego granicy swobody kontraktowej, o której mowa w art. 353 (1) k.c. oraz art. 5 k.c.

Zamawiający przerzuca na wykonawcę całą odpowiedzialność za zwiększenie kosztów realizacji umowy bez

zapewnienia mu możliwości skorzystania z waloryzacji – ponieważ ustalona na tak wysokim poziomie jak w § 10 ust. 1 3 wartość 3 % w zasadzie wyłącza możliwość ubiegania się przez Wykonawcę o waloryzację wynagrodzenia, w sytuacji

gdy wzrost kosztów realizacji usługi jest zjawiskiem zupełnie poza wpływem Wykonawcy. Wskazał, że założenia

Zamawiającego nie przystają do aktualnej sytuacji gospodarczej. Na moment składania niniejszego odwołania, zgodnie z

komunikatami Prezesa GUS w sprawie miesięcznych wskaźników cen produkcji sprzedanej przemysłu, w sekcji

dostawa wody; gospodarowanie ściekami i odpadami; rekultywacja od stycznia 2024 r. do czerwca 2024 r. suma

miesięcznych spadków i wzrostów cen obliczona na

podstawie sześciu kolejno opublikowanych wskaźników (gdzie: poprzedni miesiąc = 100) wynosi 1,3 % i przedstawia się

następująco:

- miesięczny wskaźnik cen produkcji sprzedanej przemysłu, w sekcji dostawa wody;

gospodarowanie ściekami i odpadami; rekultywacja – styczeń 2024 r. – 0,7%

- miesięczny wskaźnik cen produkcji sprzedanej przemysłu, w sekcji dostawa wody;

gospodarowanie ściekami i odpadami; rekultywacja – luty 2024 r. – 0,2 %

- miesięczny wskaźnik cen produkcji sprzedanej przemysłu, w sekcji dostawa wody;

gospodarowanie ściekami i odpadami; rekultywacja – marzec 2024 r. – (-) 0,1 %

- miesięczny wskaźnik cen produkcji sprzedanej przemysłu, w sekcji dostawa wody;

gospodarowanie ściekami i odpadami; rekultywacja – kwiecień 2024 r. – 0,1 %

- miesięczny wskaźnik cen produkcji sprzedanej przemysłu, w sekcji dostawa wody;

gospodarowanie ściekami i odpadami; rekultywacja – maj 2024 r. – 0,3 %

- miesięczny wskaźnik cen produkcji sprzedanej przemysłu, w sekcji dostawa wody;

gospodarowanie ściekami i odpadami; rekultywacja – czerwiec 2024 r. – 0,1 %

Odwołujący podniósł, że powyższe dane wskazują na to, że gdyby wykonawca chciał ubiegać się o waloryzację

wynagrodzenia obecnie, to suma 6-ciu miesięcznych wskaźników cen produkcji sprzedanej przemysłu, w sekcji dostawa

wody; gospodarowanie ściekami i odpadami; rekultywacja od stycznia 2024 r. do czerwca 2024 r., która nie przekroczyła

progu wzrostu 3 % i nie uprawniałaby go do złożenia takiego wniosku do Zamawiającego.

Odwołujący przy tym wskazał, że Zamawiający projektując klauzulę waloryzacyjną powinien odnosić się nie tylko do

danych historycznych, aktualnych, ale również bazą dla Zamawiającego powinny być prognozy na przyszłość, w

odniesieniu do których powinien projektować postanowienia wzoru umowy. Tymczasem, zapewnienia Narodowego

Banku Polskiego (dalej jako „NBP”) i jego cel inflacyjny to ograniczenie wskaźnika inflacji ogółem. Zatem, na podstawie

tylko aktualnych wskaźników można wnioskować, że miesięczne wskaźniki cen produkcji sprzedanej przemysłu, w

sekcji dostawa wody; gospodarowanie ściekami i odpadami; rekultywacja (suma 6-ciu wskaźników) nie przekroczą progu

wzrostu 3 % w całym okresie, w których będzie realizowana usługa pomimo faktu, że ceny materiałów i kosztów

związanych z realizacją kontraktu będą rosły. Dlatego też Wykonawca nie będzie mógł domagać się zmiany

wynagrodzenia umownego. Określony przez Zamawiającego w PPU poziom wzrostu cen jest bowiem zbyt wysoki,

przez co w praktyce nie będzie możliwe skorzystanie z klauzuli waloryzacyjnej i zrealizowanie celu, jakiemu służyć ma

przepis art. 439 ustawy pzp, co świadczy wręcz o pozornym wypełnieniu przez Zamawiającego obowiązku,

o którym mowa w przepisie art. 439 ust. 1 ustawy pzp. Tymczasem przedmiotowe zamówienie będzie realizowane

przez okres 20 miesięcy, a Wykonawca nie wie i obiektywnie nie ma możliwości pozyskania wiedzy co do tego, w jaki

sposób, przez cały ten okres, kształtować się będzie poziom cen. Niemniej, dla Wykonawcy, który złoży ofertę w tym

postępowaniu, nawet pomimo utrzymywania się wskaźników inflacji na relatywnie niskim (jednocyfrowym) poziomie,

oznaczać to będzie wciąż wzrost cen każdego roku. W ocenie Odwołującego waloryzacja powinna odpowiadać

faktycznym wahaniom cen, a nie być sztucznie uzależniona od 3%-ego progu zmiany ceny w zakresie sumy 6-ciu

miesięcznych cen produkcji sprzedanej przemysłu, w sekcji dostawa wody; gospodarowanie ściekami i odpadami;

rekultywacja (stąd postulat zmiany wynagrodzenia przy zmianie poziomu cen na poziomie 1 %). W sytuacji, gdy

Zamawiający decyduje o tym, że Wykonawca będzie uprawniony do zmiany wynagrodzenia dopiero po tym, jak koszty

związane z realizacją usługi zwiększą się np. o 5%, to w rzeczywistości prowokuje sytuację, w której Wykonawca (w

dłuższej perspektywie czasowej będzie musiał świadczyć usługę poniżej rzeczywistych kosztów, zanim w ogóle będzie

możliwa zmiana wynagrodzenia. Nawet więc jeżeli finalnie zmiana wynagrodzenia nastąpi, to zbyt późna waloryzacja

wynagrodzenia nie przywróci już równowagi stron umowy i rentowności całej umowy. To z kolei oznacza, że klauzula

waloryzacyjna nie spełnia swojej funkcji, narusza równowagę stron umowy i nie zapewnia ekwiwalentności świadczeń

Odwołujący argumentował, że publikowane dane wskazują, że aktualnie polska gospodarka zmaga się z uspokojonym

poziomem inflacji, zwłaszcza w odniesieniu do konfliktu zbrojnego na Ukrainie i sankcji nakładanych na Rosję, a także w

związku z możliwą falą zakażeń koronawirusem. Już samo ryzyko dalszych wzrostów inflacji, połączone z niską marżą

wykonawców świadczących usługi odbioru odpadów komunalnych, wskazuje na to, że narzucony przez Zamawiającego

poziom wzrostu kosztów jest zbyt wysoki i nie pozwala na odpowiednio szybkie dostosowanie umowy do nowej

rzeczywistości, narażając wykonawcę na stratę. Co więcej, gdyby na rynku zaistniała sytuacja kolejnego wzrostu inflacji

np. o ponad 10% mielibyśmy do czynienia z katastrofą ekonomiczną, której skutki mogłyby prowadzić do załamania

rynków światowych. Zatem tworzenie tak abstrakcyjnego poziomu, jak to uczynił Zamawiający w SWZ, powoduje, że

choć postanowienie umowne dot. waloryzacji jest zawarte w umowie, to jego warunki są tak abstrakcyjne, że wręcz

niemożliwe do spełnienia. Odwołujący podniósł również, że Zamawiający ma obowiązek prowadzić postępowanie z

zachowaniem zasady proporcjonalności, efektywności oraz poszanowania uczciwej konkurencji. W tym kontekście

naruszenie zasady proporcjonalności Odwołujący wiąże z przerzuceniem na Wykonawcę zbyt dużego ryzyka

gospodarczego wzrostu cen materiałów i kosztów, co nie jest akceptowane na gruncie aktualnej ustawy pzp ani k.c.

Zdaniem Izby zarzut 4 odwołania nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 439 ustawy pzp: „1. Umowa,

której przedmiotem są roboty budowlane lub usługi, zawarta na okres dłuższy niż 12 miesięcy, zawiera postanowienia

dotyczące zasad wprowadzania zmian wysokości wynagrodzenia należnego wykonawcy, w przypadku zmiany ceny

materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia. 2. W umowie określa się: 1) poziom zmiany ceny

materiałów lub kosztów, o których mowa w ust. 1, uprawniający strony umowy do żądania zmiany wynagrodzenia oraz

początkowy termin ustalenia zmiany wynagrodzenia; 2) sposób ustalania zmiany wynagrodzenia: a) z użyciem odesłania

do wskaźnika zmiany ceny materiałów lub kosztów, w szczególności wskaźnika ogłaszanego w komunikacie Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego lub b) przez wskazanie innej podstawy, w szczególności wykazu rodzajów materiałów

lub kosztów, w przypadku których zmiana ceny uprawnia strony umowy do żądania zmiany wynagrodzenia; 3) sposób

określenia wpływu zmiany ceny materiałów lub kosztów na koszt wykonania zamówienia oraz określenie okresów, w

których może następować zmiana wynagrodzenia wykonawcy; 4) maksymalną wartość zmiany wynagrodzenia, jaką

dopuszcza zamawiający w efekcie zastosowania postanowień o zasadach wprowadzania zmian wysokości

wynagrodzenia.” Izba zauważa, że ustalona w par. 10 ust. 1-3 PPU waloryzacja obejmuje wszystkie konieczne

postanowienia umowne determinowane brzmieniem art. 439 ustawy pzp, czego Odwołujący nie kwestionował.

Wskazania także wymaga, że wprowadzenie odpowiednich i adekwatnych klauzul waloryzacyjnych ma na celu

zapewnienie ochrony stronom kontraktu i urealnienie wynagrodzenia wykonawcy, co w konsekwencji ma również

sprzyjać prawidłowej realizacji umowy. Niemniej jednak nie oznacza to, że mechanizmy waloryzacyjne mają całkowicie

wyłączać ryzyka stron związane ze zmianą cen materiałów bezpośrednio dotyczących realizacji zamówienia. Zdaniem

Izby, Odwołujący stawiając przedmiotowy zarzut dąży do całkowitego wyrównania wynagrodzenia wykonawcy mając na

względzie, że Odwołujący wnioskuje o zmianę postanowień waloryzacyjnych i jej umożliwienia w przypadku spadku

wskaźnika o więcej niż 1% lub wzrostu wskaźnika o więcej niż 1%. Słusznie wskazał Zamawiający w odpowiedzi na

odwołanie, że: „Zarzuty formułowane są w sytuacji, w której zmienność kosztów realizacji świadczeń jest ustabilizowana

i możliwa do przewidzenia, w szczególności wobec okresu, na który udzielane jest zamówienie. Zasadniczym,

przewidzianym dokumentami zamówienia, okresem realizacji umowy, jest okres 12 następujących po sobie miesięcy.

Zawierana umowa ma charakter krótkookresowy, co w sposób bezpośredni wpływa na możliwości kalkulowania ryzyk

przez strony przyszłej umowy, w tym przez wykonawców sporządzających oferty w ramach Postępowania.” Dostrzega

to sam Odwołujący podnosząc w odwołaniu, że „publikowane dane wskazują, że

aktualnie polska gospodarka zmaga się z uspokojonym poziomem inflacji.” Świadczą o tym także wskaźniki

prezentowane w odwołaniu (także w odwołaniu Odwołującego Hetman), które ukazują aktualną stabilność kosztów na

rynku zagospodarowania odpadów. W ocenie Izby, postanowienia umowy dotyczące waloryzacji spełniają wymogi art.

439 ustawy pzp i wbrew twierdzeniom Odwołującego zostały dostosowane do sytuacji gospodarczej. Zamawiający

przewidział waloryzację w przypadku zmiany wskaźnika o więcej niż 3%, a więc także w sytuacji, gdy wzrost cen może

przewyższyć ryzyka wykonawcy wliczone w cenę oferty. Tym samym w sytuacji wystąpienia zjawisk dezaktualizujących

stan stabilności kosztowej, klauzula waloryzacyjna, ustalająca minimalny próg zmienności kosztowej na poziomie 3%

umożliwi przeprowadzenie waloryzacji. Izba podziela stanowisko Zamawiającego, że: „stopień zmiany wskaźnika na

poziomie 3%, w przyjętym przez Zamawiającego okresie (6 miesięcy następujące nie wcześniej niż po miesiącu, w

którym umowa została zawarta) jest w pełni uzasadniony i adekwatny i nie wykazuje znamion pozorności. Jest on

jednocześnie ustanowiony na adekwatnym poziomie, albowiem waloryzacja kontraktowa, jako wyjątek od cywilistycznej

zasady nominalizmu, nie musi opierać się na każdym, nawet minimalnym, wzroście czynników kosztowych.”

Zamawiający zgodnie z własnymi uprawnieniami i uwzględniając czynnik rozłożenia ryzyk pomiędzy stronami określił

także maksymalny pułap waloryzacyjny o wartości 5% co również spełnia wymogi ustawowe. Izba w całości podziela

stanowisko wyrażone w orzeczeniu Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 14 lutego 2022 r., KIO 219/22, KIO 225/22:

„Uprawnieniem wykonawcy jest kalkulacja określonych ryzyk w cenie oferty, przy założeniu, że waloryzacja

wynagrodzenia może osiągnąć poziom 5%. Jeżeli na podstawie przeprowadzonych analiz ekonomicznych Wykonawca

zakłada, że taka sytuacja będzie utrzymywała się przez cały czas realizacji kontraktu lub przez większość tego czasu, a

prognozy makro i mikroekonomiczne w danej branży są niekorzystne, może w cenie oferty skalkulować uzyskanie

waloryzacji na poziomie 5%, natomiast ryzyko wyższych strat także ująć w cenie oferty. Określenie waloryzacji na

poziomie 5% nie powoduje niemożliwości złożenia oferty przez Odwołującego 2. Jest to sygnał, że wykonawca nie

otrzyma wyższej niż zakładany poziom rekompensaty w przypadku zmiany cen. W ustalonych granicach nastąpi więc

dla Wykonawcy ograniczenie ryzyka związanego z wzrostem cen towarów i usług, najniższego wynagrodzenia i innych

czynników wpływających na możliwość waloryzacji wynagrodzenia umownego.”

Ponadto, Zamawiający w postanowieniach waloryzacyjnych posłużył się wskaźnikiem „cen produkcji sprzedanej

przemysłu dla przetwórstwa przemysłowego dla sekcji gospodarowania ściekami i odpadami” i jak słusznie podnosił

Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie

wskaźnik ten ma charakter obiektywy, jest publicznie dostępny i niewątpliwie stanowi wskaźnik związany merytorycznie z

przedmiotem zamówienia i pozwala na ustalenie stopnia zmienności kosztowej realizacji zamówienia. Co więcej

wskaźnik ten odpowiada sposobowi waloryzacji wyrażonemu wprost w art. 439 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy pzp, jako jednego

z dwóch dopuszczalnych sposobów ustalenia zmiany wynagrodzenia. Zamawiający dokonał wyboru wskaźnika zgodnie

z ustawą pzp dlatego Izba nie stwierdziła w tym zakresie naruszenia.

O kosztach postępowania odwoławczego w sprawie KIO 2949/24 orzeczono na podstawie art. 557, art. 574 i art. 575

ustawy pzp oraz w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 i 2 lit. a i b oraz § 7 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 rozporządzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich

rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), stosownie do wyniku

postępowania obciążając kosztami postępowania Zamawiającego oraz Odwołującego.

Na koszty postępowania odwoławczego składał się wpis uiszczony przez Odwołującego w wysokości 15 000,00 zł oraz

koszty poniesione przez Zamawiającego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 3600,00 zł (łącznie 18 600,00

zł).

Zarzuty 1 i 2 (w zakresie żądania ewentualnego) zostały uwzględnione, a zarzut 2 (w zakresie żądania głównego), 3 i 4

zostały oddalone. Odwołujący poniósł koszty w wysokości 15 000,00 zł tytułem wpisu od odwołania i wynagrodzenia

pełnomocnika, natomiast Zamawiający w wysokości 3.600,00 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. W zakresie

zarzutów uwzględnionych Zamawiający odpowiadał za koszty do wysokości 7440,00 zł (18 600,00 zł x 2/5). Natomiast w

zakresie zarzutów oddalonych za koszty odpowiadał Odwołujący do wysokości 11 160,00 zł (18 600,00 zł x 3/5).

Odwołujący poniósł dotychczas koszty w wysokości 15 000,00 zł, a odpowiadał za nie do wysokości 11 160,00 zł.

Dlatego też, Izba zasądziła od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kwotę 3840,00 zł stanowiącą różnicę ww. kwot,

na podstawie faktury VAT złożonej przez Zamawiającego na rozprawie.

KIO 2953/24

Na wstępie, działając na podstawie art. 520 oraz art. 568 pkt 1 ustawy pzp Izba postanowiła umorzyć postępowanie

odwoławcze w zakresie zarzutów nr 3, 5, 7, 15 oraz 16 odwołania wycofanych przez Odwołującego na posiedzeniu z

udziałem Stron. Oświadczenie o cofnięciu zarzutu odwołania uznać należy za oświadczenie najdalej idące złożone

przez Stronę, która

zainicjowała postępowanie odwoławcze. Złożenie takiego oświadczenia warunkuje zakończenie postępowania

odwoławczego w zakresie wycofanych zarzutów bez konieczności jego rozpoznawania i merytorycznego stanowiska

Izby. Odwołujący podejmuje bowiem decyzję o ostatecznym zaniechaniu kontynuowania sporu przed Izbą w zakresie

wycofanych zarzutów.

W pozostałym zakresie odwołanie zasługiwało na częściowe uwzględnienie.

Zarzut 1 dotyczący poziomów recyklingu z pkt 31 OPZ.

Zarzut zasługiwał na częściowe uwzględnienie.

W odniesieniu do tego zarzutu Odwołujący podnosił, że przy podziale zamówienia na zadania, które obejmują tylko

określone rodzaje odpadów, dla niektórych z części zamówienia nie ma obiektywnie możliwości osiągnięcia

wymaganych poziomów recyklingu i przygotowania odpadów komunalnych do ponownego użycia ze względu na skład

morfologiczny i specyfikę odpadów przypisanych do danego zadania, co w konsekwencji prowadzi do naruszenia

podstawowych zasad prowadzenia postępowania i skutkuje przerzuceniem na wykonawcę nadmiernego ryzyka

gospodarczego; taki opis przedmiotu zamówienia powoduje również naruszenie zasady równości i wzajemności

(świadczeń) stron stosunku zobowiązaniowego i stanowi o sprzeczności tego stosunku z jego właściwościami i

zasadami współżycia społecznego. Odwołujący zauważył, że Wykonawca nie ma wpływu na jakość odbieranych

odpadów, które mogą nie spełniać wymagań jakościowych stawianych przez recyklerów, co powoduje, że rzeczywista

ilość odpadów komunalnych poddanych recyklingowi może być znacznie mniejsza od ilości odpadów odbieranych od

mieszkańców. Różnice w ilości odpadów komunalnych poddanych recyklingowi będą zależne od jakości materiałów

dostarczanych do instalacji przetwarzających odpady. Jakość surowców na etapie wejściowym decyduje o tym, jaka

ilość odpadów zostanie odrzucona podczas przetwarzania i ostatecznie, jaka masa trafi do recyklerów, którzy

przekształcą odpady w materiały, substancje lub produkty. Ostateczna masa odpadów komunalnych poddanych

recyklingowi jest wynikiem współdziałania wielu czynników i podmiotów zajmujących się gospodarką odpadami,

poczynając od źródła (mieszkańca generującego odpad) aż do recyklera. Odwołujący podkreślił, że rozporządzenie

Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 3 sierpnia 2021 r., w sprawie sposobu obliczania

poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych (Dz. U. poz. 1530) wprowadziło nowy

sposób obliczania wskaźnika recyklingu, który jest mniej korzystny dla gmin w stosunku do poprzedniego stanu

prawnego. Skutkiem tego jest

zmniejszenie masy odpadów komunalnych poddanych recyklingowi o ilość zanieczyszczeń usuniętych w trakcie

przetwarzania w instalacjach, jak również o tzw. ubytki procesowe, które z uwagi na wymagania jakościowe recyklerów

nie mogą być przetworzone. Aktualnie różnice w ilości odpadów komunalnych poddanych recyklingowi są zatem

uzależnione od jakości materiału wejściowego kierowanego do instalacji. Na poziomy recyklingu wpływa również sposób

odbioru odpadów komunalnych z nieruchomości. Gminy mogą i powinny wpływać na sposób odbioru i transportu

odpadów, zwłaszcza szkła, które ulega stłuczeniu podczas odbioru, co wpływa na masę odpadów poddanych

recyklingowi (vide art. 6d ust. 4 pkt 6 i art. 6f ust. 1a pkt 6 u.c.p.g., zgodnie z którymi gmina określa szczegółowe

wymagania wobec przedsiębiorców odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości). To na podmiotach

odbierających odpady komunalne na poziomie źródła spoczywa obowiązek weryfikacji odbieranych odpadów.

Bezpośredni wpływ na ilość odpadów, które muszą zostać odrzucone w instalacjach przygotowujących odpady do

recyklingu ma niski poziom selektywnej zbiórki odpadów „u źródła”. Odwołujący wskazał, że na rynku odpadów

komunalnych istnieje możliwość przeprowadzenia recyklingu odpadów bio i zielonych, a także odpadów "surowcowych",

takich jak papier, tworzywa sztuczne, szkło i metale. Odwołujący podkreślił jednak, że nie każde tworzywo sztuczne,

szkło czy papier w odpadach komunalnych nadaje się do recyklingu. W przypadku tworzyw sztucznych mówimy o

różnych ich rodzajach, z których na rynku opłacalny jest recykling głównie butelek PET i HDPE. Inne tworzywa muszą

być przekazane do innych procesów przetwarzania, które nie zaliczają się do recyklingu, ale mogą być uznane za

odzysk. Zaznaczał, że wymagania jakościowe recyklerów w ostatnich latach znacząco wzrosły, co oznacza, że odpady

niespełniające tych norm są kierowane do innych form zagospodarowania, jak produkcja paliwa alternatywnego RDF.

Odpady odbierane od właścicieli nieruchomości, nawet te selektywnie zbierane, często nie spełniają tych wymagań.

Zanieczyszczenia są częste, np. w pojemnikach na szkło można znaleźć plastikowe butelki, karton, czy nawet odpady

wielkogabarytowe. Wykonawca, który zawrze umowę na odbiór takich odpadów nie ma wpływu na ich jakość i nie może

odmówić ich przyjęcia. Dlatego też przed przekazaniem do recyklingu odpady muszą być dodatkowo sortowane i

oczyszczane, co jest konieczne z uwagi na ich niską jakość. Obecne technologie nie zawsze pozwalają na efektywne

wydzielenie surowców z tego strumienia, a nawet jeśli jest to możliwe, często nie ma to sensu ekonomicznego ani

środowiskowego. Proces recyklingu obejmuje dalsze przygotowanie wstępnie oczyszczonych odpadów, co prowadzi do

oddzielenia materiałów nienadających się do recyklingu. Przykładowo, butelki PET są poddawane procesom usuwania

naklejek, nakrętek i innych zanieczyszczeń, aby uzyskać czysty surowiec do dalszej obróbki. Podobne procedury

dotyczą szkła i papieru. Z powyższego wynika, że tylko

część odpadów odbieranych od właścicieli nieruchomości trafia do recyklingu, co sprawia, że osiągnięcie ustawowych

poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu jest bardzo trudne. W przypadku odpadów o kodzie 20 03

01, ich jakość z reguły nie pozwala na osiągnięcie wymaganego poziomu recyklingu. W praktyce z tych odpadów do

recyklingu nadaje się zaledwie 3-Odpady o kodzie 15 01 06 również wymagają dodatkowego sortowania i oczyszczania,

a do recyklingu trafia zaledwie 50-60% z nich, co jest niewystarczające do osiągnięcia wymaganego przez

zamawiającego poziomu recyklingu. Zauważył, że od 1 stycznia 2025 r. zostanie wprowadzony system kaucyjny, który

doprowadzi do zmniejszenia ilości odpadów PET i metali, co w konsekwencji wpłynie na zubożenie strumienia odpadów

obecnie przekazywanych do recyklingu przez instalacje komunalne i mogących być uwzględnianych w poziomach

recyklingu.

W odniesieniu do tego zarzutu Izba przywołuje rozważania poczynione w zakresie zarzutu 2 odwołania Remondis w

sprawie KIO 2942/24 uznając je za kompletne i nie wymagające powtórzenia. Izba uznała, że Zamawiający ustalił

poziomy recyklingu dla kodu odpadów 20 03 01 na poziomie niemożliwym do spełnienia, w oderwaniu od specyfiki tej

frakcji odpadów, nieuwzględniającym czynników zewnętrznych w tym systemu kaucyjnego, a więc w sposób

naruszający zasadę proporcjonalności i uczciwej konkurencji, co ma wpływ na sporządzenie oferty. Mając na względzie,

że sprawy zostały skierowane do łącznego rozpoznania a Izba nie jest związana żądaniami odwołania uznając

zasadność samego zarzutu Izba orzekła inaczej niż wnosił Odwołujący (wniosek dla frakcji odpadów zmieszanych o

obniżenie na 20%). Izba przywołuje w tym zakresie argumentację dotyczącą zarzutu 1 odwołania Remondis. Izba ustaliła

w świetle zgromadzonego materiału dowodowego i uwzględniając stanowiska Stron w postępowaniu odwoławczym, że

wymóg recyklingu dla odpadów zmieszanych na poziomie 11,62 % uwzględnia specyfikę tego rodzaju odpadów, czynniki

niezależne od wykonawców związane z niepewnością co do jakości tego strumienia, wpływ systemu kaucyjnego, który

na pewno utrudni recykling odpadów zmieszanych powodując „odpływ” cennych odpadów i uniemożliwi nawet

incydentalne osiągnięcie poziomów w okolicach 20% oraz okoliczność, że z uwagi na zanieczyszczenia jeszcze część

odpadów nie będzie nadawała się do recyklingu. Z drugiej strony poziom ten oscyluje w granicach średniej wynikającej z

danych Zamawiającego i jest osiągana przez klika instalacji co wynika z pisma procesowego Remondis z dnia 9

września 2024 r. (str. 11), oświadczeń Wykonawcy BYŚ i żądania obniżenia na 10%, co przekłada się na dążenie

Zamawiającego do osiągnięcia możliwie najwyższych wyników dla danej frakcji odpadów, ale z uwzględnieniem jej

potencjału.

Dlatego też Izba nakazała zmianę pkt 31 w zakresie zadań dotyczących odpadów zmieszanych i obniżenie wymaganego

poziomu recyklingu do 11,62 %.

Odnosząc się do pozostałych poziomów recyklingu dla innych frakcji odpadów niż odpady zmieszane kwestionowanych

przez Odwołującego, to zdaniem Izby Odwołujący nie wykazał, że nie są one możliwe do osiągnięcia. W zakresie frakcji

odpadów o kodach 15 01 06, 15 01 07, 15 01 01 Izba w całości powołuje się na argumentację zaprezentowaną

względem zarzutu Odwołującego Remondis uznając ją za kompletną, a więc nie wymagającą powtórzenia.

Co do odpadów o kodzie 20 02 01 to Odwołujący żąda obniżenia poziomu recyklingu do 85%, Wykonawca BYŚ na 90%,

podczas gdy z danych przedstawionych przez Zamawiającego wynika, że 4 instalacje w 2023 r. osiągnęły wynik 100%.

Skoro obecnie Zamawiający określił poziom recyklingu dla odpadów ulegających biodegradacji na poziomie 97,20 % to

nie sposób uznać tego wymogu za nadmiarowy i niemożliwy do spełnienia. Jak wskazywał Wykonawca BYŚ: „Odnośnie

do odpadów ulegających biodegradacji (odpadów kuchennych, odpadów zielonych) wskazać należy, że odpady te mają

największy potencjał recyklingowy. Znane są sytuacje, w których odpady te są poddawane recyklingowi nawet w 100%.”

Wykonawca wskazywał na trudności ze znalezieniem odpowiednich instalacji, ale Wykonawcy BYŚ i HETMAN nie

wykazali, że poziomy recyklingu z pkt 31 OPZ dla tych odpadów są nierealne. Podobnie, jeśli chodzi o frakcję 20 01 08 Odpady kuchenne ulegające biodegradacji. Zamawiający wymaga 91,37% przy osiągniętych w 2023 r. 100 % przez jedną

instalację i 74,11% przez drugą. Izba zauważa zresztą, że w tym zakresie Odwołujący wnosi o marginalne obniżenie do

90% (Wykonawca BYŚ do 85%). Jak wynika ze złożonych dowodów frakcja bio ma największy potencjał recyklingowy.

Przykład Miasta Jarocin pokazuje, że inwestowanie w technologie instalacji przyczynia się do osiągnięcia wysokich

poziomów recyklingu dla tych frakcji odpadów. Niewątpliwie więc na te frakcje odpadów nie oddziałują tak mocno jak w

przypadku odpadów zmieszanych czynniki zewnętrzne, a inwestycje w technologie sortowania, doczyszczania, a więc

czynniki leżące po stronie wykonawców pozwalają na osiągnięcie wysokich poziomów recyklingu. Zdaniem Izby

porównanie osiągniętych poziomów recyklingu dla frakcji odpadów selektywnie zbieranych jest bardziej miarodajne niż

przy odpadach zmieszanych. Skład morfologiczny odpadów selektywnie zbieranych będzie co do zasady zbliżony,

podczas gdy skład frakcji zmieszanej może się różnić drastycznie mając na względzie, że przy niewłaściwej segregacji

odpadów jest to mieszanka mocno zanieczyszczonych kliku frakcji odpadów. Dlatego też zdaniem Izby, większy wpływ

na recykling odpadów selektywnie zbieranych ma wykonawca, a ustalając poziomy recyklingu dla tych frakcji

Zamawiający nie naruszył zasady proporcjonalności.

Zarzut 2 odwołania dotyczący okresu magazynowania odpadów.

Zarzut okazał się niezasadny.

W odniesieniu do tego zarzutu Odwołujący podnosił, że zgodnie z pkt 5 OPZ, Wykonawca jest zobowiązany do

przetworzenia odpadów w Okresie realizacji zamówienia. Zamawiający wymaga, aby odpady zmagazynowane (także w

procesie R13 i D15) zostały przetworzone nie później niż w terminie 30 dni od dnia zakończenia kwartału, w którym

zostały przyjęte (z wyłączeniem ostatniego kwartału w Okresie realizacji zamówienia, w którym odpady były przyjęte, o

czym mowa poniżej). Zamawiający dopuszcza możliwość przetworzenia zmagazynowanych odpadów nie później niż w

terminie 30 dni po zakończeniu Okresu realizacji zamówienia, co pozostanie bez wpływu na cenę jednostkową określoną

w ofercie. Odwołujący podniósł, że ograniczenie możliwości przetworzenia odpadów komunalnych jedyne do 30 dni po

terminie realizacji zamówienia nie znajduje uzasadnienia, zwłaszcza, jeśli wziąć pod uwagę, że przepisy ustawy z dnia

14 grudnia 2012 r. o odpadach dopuszczają magazynowanie odpadów zmieszanych przez okres 1 roku. W art. 25 ust. 4

ustawy o odpadach wskazano, że odpady mogą być magazynowane, jeżeli konieczność magazynowania wynika z

procesów technologicznych lub organizacyjnych i nie przekracza terminów uzasadnionych zastosowaniem tych

procesów, nie dłużej jednak niż przez 3 lata. Z kolei zgodnie z ust. 5 przywołanego powyżej przepisu, odpady

przeznaczone do składowania mogą być magazynowane wyłącznie w celu zebrania odpowiedniej ilości tych odpadów do

transportu na składowisko odpadów, nie dłużej jednak niż przez rok. Brak jest zatem uzasadnienia dla wprowadzania

przez Zamawiającego bardziej restrykcyjnych rozwiązań niż dopuszczają to przepisy rangi ustawowej. Zobowiązanie to

narusza zasady uczciwej konkurencji, jest nieproporcjonalne do przedmiotu zamówienia i stanowi przejaw nadużycia

przez Zamawiającego pozycji gospodarza postępowania.

Zdaniem Izby Odwołujący nie wykazał, aby kwestionowane postanowienie dotyczące okresu magazynowania odpadów

uniemożliwiało mu prawidłowe złożenie i skalkulowanie oferty. Zamawiający natomiast uzasadnił postawiony wymóg

własnymi potrzebami i celami, a tym samym wykazał, że nie naruszył zasad proporcjonalności i uczciwej konkurencji.

Izba zauważa, że przedmiotem zamówienia jest zagospodarowanie odpadów komunalnych a nie ich magazynowanie. Z

tak określonym przedmiotem zamówienia skorelowane zostały postanowienia umowne, w tym dotyczące

sprawozdawczości, oświadczeń w zakresie osiągniętych poziomów recyklingu, a co więcej warunki rozliczenia z

wykonawcą, które będzie możliwe jedynie po przetworzeniu odpadów, a więc wykonaniu usługi stanowiącej przedmiot

zamówienia: par. 3 ust. 9 PPU: „9. Wykonawca otrzyma wynagrodzenie za dany okres

rozliczeniowy wyłącznie za odpady przetworzone, natomiast za odpady zmagazynowane w danym okresie, także w

procesach R13 i D15, rozliczenie nastąpi w momencie udokumentowania przetworzenia tych odpadów, z zastrzeżeniem

§ 2 ust. 7 umowy.” Słusznie zatem podnosił Zamawiający, że: „Przyjęcie 30 dniowego okresu maksymalnego, związane

jest z koniecznością nabywania przez Zamawiającego usług w sposób korespondujący z warunkami umowy

wykonawczej zawartej pomiędzy Zamawiającym a m. st. Warszawa w sprawie świadczenia usług publicznych w

zakresie zagospodarowania odpadów. Zgodnie z postanowieniami wskazanej umowy, Zamawiający odpowiada za

zagospodarowanie odpadów w procesach odzysku i/lub unieszkodliwiania. Zagospodarowanie ma być dokumentowane

m.in. sprawozdaniami kwartalnymi, do których Zamawiający zobowiązany jest załączyć oświadczenie podmiotu

posiadającego zezwolenie na zbieranie odpadów lub przetwarzanie odpadów w procesie R12 o przekazaniu odpadów do

ostatecznego zagospodarowania. Umowa wykonawcza nakłada zatem na Zamawiającego obowiązek zapewnienia, aby

odpady zostały przetworzone oraz monitorowania drogi odpadów aż do ich ostatecznego zagospodarowania. Wyklucza

to możliwość rozliczenia świadczenia usług publicznych w sytuacji magazynowania odpadów. Zamawiający musi

uwzględnić nałożone na niego obowiązki, które umożliwiają mu wykonanie jego własnych zobowiązań i uprawnień, w tym

uzyskanie płatności. (…) Wykonawca w terminie do 28 lutego 2025 r. za rok 2024 i w terminie czterech miesięcy od dnia

zakończenia terminu realizacji zamówienia za rok 2025 r. ma przekazać Zamawiającemu pisemną informację o

osiągniętym poziomie recyklingu i przygotowania do ponownego użycia odpadów komunalnych z wyłączeniem innych niż

niebezpieczne odpadów budowlanych i rozbiórkowych stanowiących odpady komunalne oraz o osiągniętym poziomie

ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania. Bez

przetworzenia odpadów Odwołujący nie będzie w stanie zrealizować tych obowiązków, a tym samym Zamawiający

ocenić należytego wykonania umowy. Z kolei Zamawiający nie będzie w stanie podać tych informacji do m. st. Warszawy

w terminach wynikających z umowy wykonawczej.”

Z tych powodów Izba oddaliła zarzut 2 odwołania.

Zarzut 4 odwołania dotyczący braku określenia procedury reklamacyjnej związanej z jakością przekazywanych odpadów

do zagospodarowania.

Zarzut nie zasługiwał na uwzględnienie.

W zakresie tego zarzutu Odwołujący podnosił, że SWZ nie przewiduje procedury reklamacyjnej dotyczącej jakości

odpadów przekazywanych do zagospodarowania, co skutkuje tym, że do instalacji Odwołującego mogą trafiać odpady

przetworzone, zanieczyszczone, niezgodne z deklarowanym składem, których pochodzenie jest często wątpliwe (np. nie

ma pewności, czy rzeczywiście pochodzą z miasta stołecznego Warszawy). Niska jakość odpadów, w tym surowców,

będzie wpływać na osiągnięcie bardzo rygorystycznych poziomów recyklingu, gdyż odpady surowcowe słabej jakości w

ogóle nie nadają się do recyklingu. W konsekwencji, proponowane zapisy odnoszące się do osiągnięcia poziomów

recyklingu przez wykonawcę zagospodarowującego odpady komunalne, przy braku procedur reklamacyjnych

dotyczących jakości odpadów naruszają zasady dobrej współpracy pomiędzy zamawiającym i wykonawcą.

Zamawiający, który jednocześnie jest podmiotem konkurencyjnym wobec wykonawców ubiegających się o zamówienie

na zagospodarowanie odpadów i jednocześnie jednym z podmiotów odbierających odpady komunalne z miasta

stołecznego Warszawy, opisuje OPZ i postanowienia PPU w sposób skrajnie niekorzystny dla tych wykonawców, nie

uwzględniając realiów wykonania usługi ani obiektywnych możliwości wykonawcy do osiągnięcia poziomów recyklingu.

W rezultacie narusza to zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców oraz jest nieproporcjonalne do

przedmiotu zamówienia.

Zdaniem Izby ustalając procedurę reklamacyjną Zamawiający nie naruszył zasad postępowania. Izba zauważa, że

przedmiotem zamówienia będzie zagospodarowanie w ramach danego zadania określonej frakcji odpadów. Oznacza to,

że wykonawca realizujący dane zadanie zobowiązuje się do odbioru odpadów określonego rodzaju. Procedura

reklamacyjna określona przez Zamawiającego przewiduje więc przypadki, w których wykonawca może odmówić odbioru

odpadów, przy czym są to sytuacje jednoznacznie zdefiniowane i możliwe do weryfikacji. Zamawiający określił przypadki,

w których przyjęcie danych odpadów pozostawałoby poza zobowiązaniem wykonawcy zagospodarowania odpadów

komunalnych, czyli gdy odpady zostałyby dostarczone przez pojazd nieuprawniony, gdyż za przyjęcie takich odpadów

zgodnie z pkt 49 OPZ wykonawcy nie przysługuje wynagrodzenie; dostarczonych z zadań odbioru niewskazanych przez

Zamawiającego (nieobowiązujących w danym okresie); dostarczonych w sposób niezgodny z wykazem instalacji/stacji

przeładunkowych wskazanym w treści oferty stanowiącej Załącznik nr 2 do umowy, odpadów innych niż określone w pkt

15. Niewątpliwie w przypadku gdy wykonawca zidentyfikuje odpady inne niż określone w pkt 15 OPZ dla danej frakcji to

prawo odmowy ich odbioru się materializuje. Uwzględnienie żądania Odwołującego mogłoby zdaniem Izby prowadzić do

odstąpienia od faktycznego wykonywania umowy, szczególnie że Odwołujący

domagał się przewidzenia możliwości odbioru odpadów „o słabej jakości”, co stanowi wyrażenie niedookreślone i trudne

do jednoznacznego ustalenia. Wprowadzenie do postanowień umowy takiego przypadku niechybnie prowadziłoby do

sporów pomiędzy Stronami umowy czy odpady można uznać w świetle danej frakcji odpadów objętej świadczeniem za

odpady „słabej jakości”. Nie do zaaprobowania jest także żądanie alternatywne Odwołującego wyrażone na rozprawie,

aby reklamacja była możliwa w sytuacji „gdy analiza składu morfologicznego wykonana przez wykonawcę danej partii

odpadów wykaże, że do recyklingu nadaje się np. 10% odpadów.” Procedura prowadzenia takich badań, ich kosztów,

długotrwałości, a także pod względem prawidłowości ich przeprowadzenia jest zdaniem Izby nie do zaakceptowania w

świetle przedmiotu zamówienia jakim jest zagospodarowanie odpadów w sposób ciągły i sprawny. Taka parametryzacja

udaremniałaby cały proces zagospodarowania odpadów i go opóźniała. Jak słusznie wskazał Zamawiający w odpowiedzi

na odwołanie: „Każdy podmiot profesjonalnie działający w branży zagospodarowania odpadów, winien mieć świadomość

standardowej jakości tychże odpadów, która z założenia (w zależności od frakcji) wymaga doczyszczenia, wstępnego

przetworzenia, poddania stosownym procesom, celem przekazania do recyklerów.” Izba nie stwierdziła więc naruszenia

w zakresie przewidzianej procedury reklamacyjnej.

Zarzut 6 odwołania dotyczący minimalnego progu wykonania umowy w wysokości 50% planowanych (maksymalnych)

ilości odpadów komunalnych do zagospodarowania

Zarzut Izba uznała za niezasadny.

Co do tego zarzutu Odwołujący podnosił, Zamawiający w treści OPZ w zakresie pkt. 29 i 30 zadeklarował realizację

zamówienia na minimalnym poziomie (minimalny próg wykonania umowy w wysokości 50%

planowanych(maksymalnych) ilości odpadów komunalnych do zagospodarowania.) W ocenie Odwołującego przepis art.

433 pkt 4 ustawy pzp nie daje Zamawiającemu nieograniczonej swobody w określeniu minimalnego progu wykonania

umowy. Narzucenie tak skrajnie niekorzystnych warunków zamówienia przez Zamawiającego w postaci określenia

minimalnego progu wykonania umowy w wysokości 50% wartości umowy i ograniczenie w ten sposób roszczeń

wykonawcy wobec Zamawiającego jest przejawem nadużycia przez niego pozycji gospodarza postępowania. Ogranicza

to krąg wykonawców, którzy mogą wziąć udział w postępowaniu. Jedynie bowiem podmiot gospodarczy o dużych

zasobach finansowych może sobie pozwolić na realizację zamówienia ze stratą. Ponadto, wykonawca zobowiązany jest

ponieść określone koszty stałe, takie jak zatrudnienie odpowiedniej ilości pracowników, nabycie i utrzymanie określonej

ilości sprzętu do wykonania

usługi zagospodarowania odpadów. Jeżeli po zawarciu umowy wielkości przedmiotu zamówienia zmaleje w stopniu

znacznym (bo aż o 50%), okaże się, że wykonawca nie jest w stanie osiągnąć efektu skali i otrzymuje wynagrodzenie,

które nie pozwala na pokrycie jego kosztów realizacji usługi zagospodarowania. Należy zdaniem Odwołującego uznać za

niedopuszczalny brak pewności po stronie wykonawcy co do jednego z istotnych elementów kalkulacji ceny, tj. ilości

przekazanych do zagospodarowania odpadów. Jednocześnie wskazał, że każdy z wykonawców szacując koszt/cenę

usługi przyjmie inny poziom jej wykonania, co przełoży się na zaoferowaną cenę. Jeden wykonawca przyjmie, iż

minimalny poziom wykonania usługi wyniesie 60%, a drugi podejmie ryzyko i przyjmie wykonanie na poziomie 85%. Tak

szeroki margines realizacji zamówienia prowadzi także do naruszenia uczciwej konkurencji, ponieważ wykonawcy, w

sytuacji braku jednoznacznych danych na temat ilości odpadów komunalnych do zagospodarowania, zdani są na własne,

różne dla każdego wykonawcy oceny co do prawdopodobnych potrzeb Zamawiającego. Zamawiający nie jest w stanie w

precyzyjny sposób określić swoich potrzeb, dla zaspokojenia których udziela zamówienia. Wskazał, że wykonawca nie

ma żadnej pewności co do wysokości wynagrodzenia, które otrzyma w ramach realizacji zamówienia. Wykonawca nie

jest w stanie oszacować ryzyka i zysku. Za niedozwoloną praktykę należy uznać uprawnienie Zamawiającego, które

przewiduje możliwość samodzielnego, jednostronnego decydowania o ograniczeniu zakresu świadczenia w trakcie

realizacji zamówienia, aż do 50% wartości ilości zagospodarowanych odpadów. Art. 433 ustawy pzp został

wprowadzony w celu ograniczenia praktyk Zamawiających polegających na kształtowaniu postanowień umów w sposób

zabezpieczający wyłącznie interesy zamawiających, bez należytego ich wyważenia z interesami wykonawców.

Oszacowanie ryzyka przychodowego ma bezpośredni wpływ na cenę oferty Wykonawcy. Wykonawca przy określonym

minimum na poziomie 50% może nigdy nie uzyskać nawet pokrycia kosztów usługi zagospodarowania odpadów, nie

mówiąc już o zysku.

Odnosząc się do powyższego w pierwszej kolejności wskazania wymaga, że zasada trwałości umów o zamówienie

publiczne jest wyprowadzana z uregulowań ustawowych prawa zamówień publicznych, które co do zasady nie

przewiduje możliwości dowolnego rozwiązywania takich umów zarówno przez zamawiającego, jak i wykonawcę.

Dyspozycja art. 456 ustawy pzp pozwala zamawiającemu na odstąpienie od umowy w ściśle określonych sytuacjach.

Regulacja ta ma charakter wyjątkowy, gdyż stanowi ograniczenie zasady pacta sunt servanda. Do umów w sprawie

zamówienia publicznego obowiązuje zasada dotrzymywania umów, gdyż tego wymaga pewność obrotu. Zauważyć

należy, że celem umowy o zamówienie publiczne jest realizacja określonego świadczenia. Wykonawcy

kalkulując ceny ofertowe biorą pod uwagę różne czynniki, uzależniając ceny od długości trwania świadczenia, jego

wielkości, zakładając także czynniki ryzyka na odpowiednim poziomie, tak aby zapewnić zysk z realizacji zamówienia.

Jak wskazuje się w doktrynie wykonawca, jak każdy podmiot zawierający umowę ze swoim kontrahentem, czyni to w

przeświadczeniu, iż wzajemne zobowiązania zostaną wykonane (M. Stachowiak, J. Jerzykowski, W. Dzierżanowski,

Prawo zamówień publicznych, kom. do art. 456). Pogląd taki znajduje potwierdzenie w regulacjach ustawowych.

Niewątpliwie, realizacji zasady trwałości umów służy dyspozycja art. 433 pkt 4 ustawy pzp, w której za klauzulę

abuzywną uznano przewidywanie w projektowanych postanowieniach umownych możliwości ograniczenia zakresu

zamówienia przez zamawiającego bez wskazania minimalnej wartości lub wielkości świadczenia stron.

Przenosząc powyższe na kanwę niniejszej sprawy Izba zauważa, że Zamawiający dostosował postanowienia OPZ do

zgodności z art. 433 pkt 4 ustawy pzp podając minimalną wielkość świadczenia. Wykonawca ma zatem pewność, że

usługa zostanie w 50% mu powierzona. Z niedozwoloną praktyką mielibyśmy do czynienia w sytuacjach skrajnych, gdyby

Zamawiający nie określił w ogóle wielkości świadczenia, której zamierza udzielić do wykonania, pozostawiając na

przykład jego oszacowanie wykonawcy (tak w wyroku KIO z dnia 26 listopada 2021 r., sygn. akt KIO 3233/21).

Niewątpliwie specyfika udzielanego zamówienia ma wpływ na możliwości zamawiającego w określaniu wielkości

świadczenia. Przedmiotem tego zamówienia jest zagospodarowanie odpadów komunalnych, a faktyczne ilości odpadów,

które zostaną odebrane i przekazane do zagospodarowania nie są możliwe do przewidzenia i zależą wyłącznie od

mieszkańców Miasta Stołecznego Warszawa. Zamawiający określając więc wielkość świadczenia może dokonać

wyłącznie szacunków na podstawie danych historycznych i na tej podstawie wyważyć, jaką ilość odpadów można uznać

za gwarantowaną. Należy także mieć na względzie, że rozpoczęcie funkcjonowania od 2025 r. systemu kaucyjnego z

pewnością będzie miało wpływ na ilość odpadów, które zostaną przekazane do zagospodarowania, a oszacowanie ilości

odpadów, które „odpłyną” ze strumienia może opierać się na przypuszczeniach, ale nie będą to szacunki dokładne. Izba

w całości podziela stanowisko wyrażone w wyroku z dnia 18 października 2022 r., KIO 2592/22, że „Przedmiotem

zamówienia nie jest odebranie i zagospodarowanie już wytworzonych i zważonych odpadów, lecz usługa sukcesywnego

odbierania i zagospodarowania odpadów, które dopiero zostaną wytworzone. Ponadto zauważyć należy, iż wytwórcą

odpadów nie jest sam zamawiający. Ilość wytwarzanych w gospodarstwach domowych odpadów jest poza kontrolą

zamawiającego i ma charakter nieprzewidywalny. Celem przepisu jest eliminacja postanowień rażąco naruszających

interesy wykonawców. Biorąc pod uwagę specyfikę zamówienia nie mamy tutaj

do czynienia z naruszaniem interesu wykonawcy, a już tym bardziej rażącym.” Zamawiający przedstawił w pkt 29 i 30

OPZ planowane do udzielenia ilości odpadów i w takim zakresie wykonawca powinien szacować swoje ryzyka wykonania

zamówienia. Niewątpliwie wskazane przez Zamawiającego ilości minimalne stanowią gwarancję dla wykonawcy, że

Zamawiający zrealizuje zamówienie w tym zakresie. Jak wynika z OPZ: „Wykonawcy nie przysługują żadne roszczenia

odszkodowawcze w przypadku, gdy ilość przekazanych do zagospodarowania odpadów w Okresie realizacji

zamówienia będzie niższa od planowanej ilości maksymalnej. Zamawiający deklaruje jednocześnie realizację

zamówienia w minimalnym zakresie do ilości:” W sytuacji zatem, gdy Zamawiający nie powierzy wykonania zamówienia

w zadeklarowanej ilości oczywistym jest, że w zakresie nieudzielonego świadczenia wykonawcy będzie przysługiwało

roszczenie odszkodowawcze i Izba nie widzi podstaw, aby takie dodatkowe zastrzeżenie wynikało z umowy. W

szczególności brak takich postanowień nie stanowi naruszenia przywołanych przez Odwołującego przepisów. Zdaniem

Izby, określenie wielkości gwarantowanej świadczenia w wysokości 50 % ilości odpadów planowanych do

zagospodarowania, mając na względzie specyfikę udzielanego zamówienia nie narusza treści art. 433 pkt 4 ustawy pzp.

Zarzut 8 odwołania dotyczący postanowień w zakresie kontroli.

Zarzut nie potwierdził się.

W zakresie tego zarzutu Odwołujący podnosił, że Zamawiający uprawniony jest do prowadzenia kontroli instalacji oraz

działalności wykonawcy oraz jego podwykonawców w sytuacji, kiedy sam prowadzi działalność gospodarczą w

analogicznym zakresie i występuje na rynku, jako podmiot konkurencyjny, bez jednoczesnego określenia odpowiednich i

proporcjonalnych wymogów po stronie Zamawiającego, co do zasad przeprowadzenia kontroli, sposobu jej prowadzenia,

zakresu informacji, jakich żądać może Zamawiający od wykonawcy i podwykonawców, sposobu ich przetwarzania,

wykorzystania i czasu, w jakim Zamawiający będzie informacje przechowywał. W wyniku realizacji czynności

kontrolnych, Zamawiający może wejść w posiadanie informacji o istotnym znaczeniu dla wykonawców, których nie byłby

w stanie uzyskać w inny sposób (nie są to informacje powszechnie znane ani łatwo dostępne). Wskazał, że

Zamawiający nie wprowadził do wzoru umowy postanowień odnoszących się do rozwiązań stanowiących

zabezpieczenie, że Zamawiający zachowa w tajemnicy i nie wykorzysta w celach innych niż związane z realizacją

umowy albo nie przekaże dalej, informacji uzyskanych w wyniku ewentualnie prowadzonych kontroli dotyczących danych

handlowych lub technologicznych, a w przypadku gdyby dane takie

zostały ujawnione, a ich nieuprawnione wykorzystanie wywołało szkodę po stronie wykonawcy lub podwykonawców,

postanowień określających zasady odpowiedzialności Zamawiającego, co pozwoliłoby na zachowanie odpowiednich

proporcji pomiędzy uprawnieniami Zamawiającego i jego obowiązkami, a uzasadnionym interesem wykonawcy i

podwykonawców. Zamawiający nie wprowadził żadnych postanowień określających zasady prowadzenia kontroli tj.

odpowiedniego sposobu i terminu informowania o niej, precyzyjnego określania osób uprawnionych do udziału w niej (z

dopuszczeniem osób trzecich), czasu jej prowadzenia oraz uregulowania postępowania i podejścia Zamawiającego w

przypadku prowadzenia w tym samym czasie innych kontroli np. organów administracji publicznej, co w świetle

precyzyjnego uregulowania zasad kontroli przez to ostatnie podmioty w ustawie Prawo przedsiębiorców, w przypadku

kontroli prowadzonej przez podmiot prywatny, nie gwarantuje przejrzystości uprawnień i odpowiedzialności

Zamawiającego, jak również nie jest proporcjonalne do uprawnień organów publicznych w tym zakresie oraz obowiązków

wykonawcy na gruncie prawa publicznego. Zamawiający nie wprowadził również do wzoru umowy postanowień

regulujących zasady gwarantujące przestrzeganie przez Zamawiającego zasad bezpieczeństwa podczas prowadzonych

kontroli, jak również zasad odpowiedzialności Zamawiającego i wykonawcy w przypadku wypadków lub zdarzeń

niepożądanych, gdyby takie zaszły w czasie kontroli.

Na wstępie Izba zauważa, że wbrew twierdzeniom Odwołującego Zamawiający zastrzegając możliwość

przeprowadzenia kontroli określił jej zakres, a mianowicie kontrola może dotyczyć wyłącznie: „sposobu i prawidłowości

wykonania przedmiotu zamówienia przez Wykonawcę.” Zamawiający szczegółowo określił, że: „Kontroli podlegają w

szczególności zgodność wykonywania przedmiotu zamówienia z postanowieniami umowy oraz z przepisami prawa,

miejsce zagospodarowywania odpadów, sposób i prawidłowość utrzymania i eksploatacji instalacji oraz stacji

przeładunkowej.” Nie ulega wątpliwości, że w uprawnieniach kontrolnych Zamawiający nie wykroczył poza okoliczności

objęte zakresem przedmiotu zamówienia. Zamawiający wskazał również, że wykonawca zostanie uprzedzony: „o

terminie i przedmiocie kontroli, nie później jednak niż na 24 godziny przed planowaną kontrolą.” Zamawiający określił

również, że czynności i metody kontrolne będą: „adekwatne do rodzaju kontrolowanego obowiązku, w tym ma prawo do

wykonywania dokumentacji zdjęciowej, filmowej lub dźwiękowej według własnego uznania. Zamawiający zastrzega sobie

prawo udziału w kontroli podmiotów trzecich upoważnionych przez Zamawiającego.” Zdaniem Izby Zamawiający nie

wykracza w czynnościach i metodach kontroli poza te, które są niezbędne dla należytego udokumentowania stanu

rzeczy, czy stwierdzonych naruszeń stanowiące zabezpieczenie interesów Zamawiającego tak, aby umowa była

wykonywana należycie w sposób

niezakłócony i nieprzerwany. Jak słusznie wskazał Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie: „Obawy formułowane przez

Odwołującego dotyczące możliwości nielegalnego wykorzystywania informacji pozyskanych w toku kontroli

zabezpieczone są przez odpowiednie regulacje prawa, w tym przepisy dotyczące zwalczania nieuczciwej konkurencji

przewidujące odpowiedzialność cywilną i karną.” Co więcej, z przeprowadzonej kontroli zostanie sporządzony protokół,

jeśli Zamawiający stwierdzi naruszenie stosunku obligacyjnego, z zaleceniami pokontrolnymi i terminami ich wykonania.

Jeśli wykonawca nie będzie podzielał wniosków Zamawiającego to Zamawiający przewidział możliwość złożenia przez

Wykonawcę zastrzeżeń do ustaleń kontroli. Niewątpliwie, celem powyższych postanowień jest kontrola i piecza nad

należytym wykonaniem zamówienia stanowiącego powierzone wykonawcy zadanie własne gminy, finansowane ze

środków publicznych, stąd zdaniem Izby nie naruszają one zasad proporcjonalności czy uczciwej konkurencji. Wynika to

wprost z § 1 ust. 11 PPU: „11. Strony dołożą wszelkich starań, aby wykonanie zaleceń pokontrolnych służyło

zapewnieniu najwyższej jakości realizacji przedmiotu zamówienia i optymalizacji kosztów oraz aby zalecenia pokontrolne

zostały wykonane.” Jak wskazał Zamawiający umowa wykonawcza zawarta z Miastem Stołecznym Warszawa określa,

że w ramach świadczenia Usług Publicznych MPO odpowiada za kontrolowanie sposobu zagospodarowania odpadów w

instalacjach nieprowadzonych przez MPO, a wykorzystywanych do świadczenia Usług Publicznych – w tym zapewnienie

zgodności działania tych instalacji z zasadami i regulacjami prawnymi. Mając na względzie specyfikę przedmiotu

zamówienia stanowiącego jedno z kluczowych zadań własnych gminy nie sposób uznać uprawnień kontrolnych

Zamawiającego za nadmiarowe i nieuzasadnione. W konsekwencji Izba nie stwierdziła naruszenia wskazanych przez

Odwołującego przepisów i zasad postępowania.

Zarzut 9 odwołania dotyczący uprawnienia do żądania zwrotu nadpłaconej kwoty wynagrodzenia

Zarzut Izba uznała za niezasadny.

Odwołujący w zakresie tego zarzutu podnosił, że zgodnie z § 3 ust. 5 akapit drugi PPU jeżeli w trakcie obowiązywania

umowy wystąpią okoliczności mające wpływ na uzgodnioną masę odpadów przyjętych do zagospodarowania, a tym

samym na wysokość wypłaconego wykonawcy wynagrodzenia, Zamawiający jest uprawniony do żądania zwrotu

nadpłaconej kwoty. Postanowienie to w ocenie Odwołującego jest nieprecyzyjne i niejednoznaczne, ponieważ

Zamawiający nie wyjaśnił o jakie okoliczności chodzi, a nadto uniemożliwia należyte oszacowanie kosztów realizacji

zamówienia i uwzględnienie ich w cenie oferty, oraz narusza

równowagę stron stosunku zobowiązaniowego, gdyż we wzorze umowy nie przewidziano odpowiednika tego

postanowienia dla wykonawcy (tj. nie przewidziano postanowienia, które uprawniałoby wykonawcę do żądania

podwyższenia wynagrodzenia w przypadku, gdy uzgodniona masa odpadów uległa zmianie na niekorzyść wykonawcy).

Odnosząc się do powyższego podkreślić należy, że postanowienia projektu umowy w zakresie rozliczeń są jasne i

precyzyjne oraz korespondują z postanowieniami dotyczącymi sprawozdań miesięcznych i kwartalnych, za których

sporządzenie odpowiedzialny jest wykonawca, zgodnie z pkt 34 OPZ. Niewątpliwie nie stanowi naruszenia uprawnienie

Zamawiającego do rozliczenia kwoty nadpłaconej, gdyż Zamawiający dysponując środkami publicznymi może

dokonywać płatności wyłącznie za faktycznie zagospodarowane masy odpadów. Jak podnosił Zamawiający w

odpowiedzi na odwołanie, Zamawiający zgodnie z umową wykonawczą z Miastem Stołecznym Warszawa jest

zobowiązany przekazywać Miastu sprawozdania, a na ich podstawie dokonuje się korekty dopłat za świadczenie usług

publicznych. Jak wynika z par. 3 ust. 3 projektu umowy Zamawiający dokonuje miesięcznych rozliczeń z wykonawcą na

podstawie sprawozdań miesięcznych. Jak wskazywał Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie: „Podawane w

sprawozdaniu miesięcznym informacje, stanowią niejako deklarację o sposobie realizacji usługi stąd płatność ma

charakter zaliczkowy. Dokumenty, na bazie których potwierdzany jest sposób realizacji usługi stanowią załączniki do

sprawozdania kwartalnego – tj. karty ewidencji odpadów komunalnych/karty ewidencji odpadów i oświadczenia o

odpadach wytworzonych - a zatem pełna weryfikacja sposobu realizacji usługi w poszczególnych miesiącach kwartału

następuje w procesie weryfikacji sprawozdań kwartalnych.” W sytuacji więc gdy w wyniku uzgodnień, o których mowa w

par. 2 ust. 23, 23a, 23b, 24 i 25 PPU nastąpi konieczność korekt sprawozdań miesięcznych czy kwartalnych to będzie to

determinowało zmiany wynagrodzenia celem prawidłowego rozliczenia stron umowy, a w konsekwencji także rozliczeń

Zamawiającego z Miastem Stołecznym Warszawa. Zdaniem Izby, kwestionowane postanowienia nie mają wpływu na

oszacowanie kosztów realizacji zamówienia i służą kontroli prawidłowości rozliczenia usługi zagospodarowania

odpadów. Izba zauważa, że wbrew twierdzeniom Odwołującego par. 3 ust. 6 opisuje postępowanie w sytuacji, gdy

uzgodniona masa odpadów uległaby zmianie na niekorzyść wykonawcy: „6. Jeżeli w wyniku procedury zatwierdzenia

sprawozdania miesięcznego lub kwartalnego, o której mowa w § 2 ust. 23, 23a, 23b, 24 i 25 umowy nastąpi konieczność

korekty ilości odpadów zaakceptowanych w rozliczeniu miesięcznym skutkującej podwyższeniem wysokości

wynagrodzenia należnego Wykonawcy z tytułu wykonania umowy, Zamawiający dokona płatności w ciągu 30 dni od daty

otrzymania prawidłowo wystawionej faktury korygującej. (…)

Dlatego też w ocenie Izby kwestionowane postanowienie nie narusza przepisów powołanych przez Odwołującego.

Zarzut 10 odwołania dotyczący limitu kar umownych.

Zarzut nie zasługiwał na uwzględnienie.

W odniesieniu do tego zarzutu Odwołujący podnosił, że ustalony przez Zamawiającego w PPU limit kar umownych na

poziomie 40% jest nadmiernie wygórowany, co stanowi naruszenie przepisu art. 353(1) k.c. oraz art. 436 pkt 3 ustawy

pzp w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp, art.16 pkt 3 ustawy pzp, art. 436 pkt 3 ustawy pzp. Ustalając górny limit kar

umownych winien mieć na uwadze, że wysokość kary umownej nie powinna prowadzić do nieuzasadnionego

wzbogacenia Zamawiającego czy naruszenia zasady proporcjonalności, określonej w art. 16 ustawy pzp. Wykonawca

dostrzega po stronie Zamawiającego słuszny interes prawny polegający na konieczności zabezpieczenia należytego

wykonania umowy, jednak zwrócił uwagę na okoliczność, że kara umowna nie jest jedynym narzędziem służącym

zabezpieczeniu interesów stron umowy – tytułem przykładu można wskazał na przewidziane w § 6 ust. 7-9 umowne

prawo odstąpienia od umowy, przysługujące Zamawiającemu m.in. w przypadku przekroczenia przez naliczone i

potrącone kary umowne wartości złożonego przez Wykonawcę zabezpieczenia należytego wykonania umowy. Ustalenie

maksymalnej wartości kar umownych na poziomie 40% narzuca wykonawcom skrajnie niekorzystne warunki umowy, co

stanowi przejaw nadużycia przez Zamawiającego dominującej pozycji organizatora postępowania o udzielenie

zamówienia publicznego. Zwrócił uwagę na treść uzasadnienia wyroku KIO z 29 września 2021 r. (KIO 2365/21), w

którym Izba orzekła, że ustalenie górnego limitu kar umownych na poziomie 50% łącznego wynagrodzenia wykonawcy

za realizację przedmiot umowy jest poziomem nadmiernie wygórowanym.

Na wstępie wskazania wymaga, że zgodnie z art. 436 pkt 3 ustawy pzp: „Umowa zawiera postanowienia określające w

szczególności: 3) łączną maksymalną wysokość kar umownych, których mogą dochodzić strony.” Zamawiający w

przedmiotowym postępowaniu ustanowił limit kar na poziomie 40% łącznego wynagrodzenia wykonawcy, co realizuje

obowiązek ustawowy. Ustalenie takiego limitu jest zabezpieczeniem zarówno dla zamawiającego w aspekcie należytego

wykonania umowy, ale również stanowi dla wykonawcy gwarancję, że limit ten nie zostanie przekroczony w sytuacji

dalszych naruszeń obowiązków umownych. Zdaniem Izby, kwestionowane postanowienie nie narusza przepisów prawa.

Uzasadnienie zarzutu ma charakter blankietowy i sprowadza się do prezentacji subiektywnej oceny Wykonawcy co do

ustalonego poziomu. Odwołujący nie wykazał natomiast dlaczego limit kar na poziomie 40% w świetle specyfiki

przedmiotowego zamówienia należy uznać za rażąco wygórowany tak dalece, że może skutkować po stronie

Zamawiającego bezpodstawnym wzbogaceniem. Jednocześnie Odwołujący nie wyjaśnił, dlaczego to limit 20% (zgodnie

z żądaniami odwołania) jest odpowiedni i uzasadniony. Izba zauważa, że katalog kar umownych z par. 6 projektu umowy

zabezpiecza szereg czynników wpływających na należyte wykonanie usług (uprawnienia, instalacje, sprawozdawczość

itp.). Przedmiotem zamówienia jest zagospodarowanie odpadów komunalnych, a więc jedna z kluczowych usług

publicznych realizowanych przez Miasto, która powinna być wykonywana w sposób ciągły i niezakłócony. Jednocześnie

z uwagi na zobowiązanie Miasta do osiągnięcia określonych poziomów recyklingu w każdym roku katalog kar umownych

zawiera również kary za nieosiągnięcie tych poziomów przez wykonawcę pełniąc oprócz funkcji odszkodowawczej

funkcję motywacyjną.

W konsekwencji, zdaniem Izby limit kar ustalony przez Zamawiającego jest uzasadniony charakterem udzielanego

zamówienia, a Odwołujący nie wykazał, aby był to limit rażąco wygórowany, dlatego zarzut należało oddalić.

Zarzut 11 odwołania dotyczący kar umownych za nieosiągnięcie odpowiednich poziomów recyklingu.

Zarzut okazał się niezasadny.

W zakresie tego zarzutu Odwołujący podnosił, że zgodnie z pkt 31 OPZ Wykonawca jest zobowiązany do osiągnięcia w

każdym roku realizacji zamówienia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w

wysokości określonej obowiązującymi przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W przypadku

niewykonania tego obowiązku, Zamawiający ma prawo nałożyć na wykonawcę karę umowną zgodnie z § 6 ust. 3 pkt 15

PPU. Sposób określenia wysokości kary umownej wskazuje, że Zamawiający przeniósł na wykonawcę, który zajmuje się

zagospodarowaniem odpadów komunalnych, całą odpowiedzialność gminy za osiągnięcie odpowiedniego poziomu

recyklingu odpadów komunalnych. Kara umowna, o której mowa, powiela karę pieniężną, którą może zostać obciążona

gmina za nieosiągnięcie odpowiednich poziomów recyklingu zgodnie z art. 9z i 9x ustawy o utrzymaniu czystości i

porządku w gminach. Przeniesienie odpowiedzialności za osiągnięcie odpowiednich poziomów recyklingu odpadów

komunalnych na wykonawcę nie jest uzasadnione ze względu na fakt, że osiągnięcie odpowiedniego poziomu recyklingu

odpadów komunalnych zależy nie tylko od działań wykonawcy, ale także

od działań gminy, w szczególności dotyczących selektywnej zbiórki odpadów komunalnych od mieszkańców.

Wykonawca nie ma wpływu na jakość odbieranych odpadów, które mogą nie spełniać wymagań jakościowych

stawianych przez recyklerów, co powoduje, że rzeczywista ilość odpadów komunalnych poddanych recyklingowi może

być znacznie mniejsza od ilości odpadów odbieranych od mieszkańców. Zamawiający narusza w ten sposób przepisy

ustawy pzp w szczególności art. 431 w zw. z art. 433 pkt 3 ustawy pzp i 471 k.c. oraz art. 16 pkt 3 ustawy pzp poprzez

wprowadzenie do PPU postanowień, które stoją wbrew obowiązkowi współdziałania przy wykonaniu umowy w sprawie

zamówienia publicznego, w celu należytej realizacji zamówienia, narzucając wykonawcy odpowiedzialność na zasadzie

kar umownych za nieosiągnięcie poziomów recyklingu w zakresie, w jakim wykonawca nie jest w stanie wpłynąć na ten

poziom. W związku z tym jest to działanie nieproporcjonalne, a Zamawiający obarcza w ten sposób wykonawcę

odpowiedzialnością za nie swoje działania lub zaniechania.

Zdaniem Izby, w świetle wymogu osiągnięcia określonych poziomów recyklingu dla danej frakcji odpadów, wykreślenie

kar umownych za niewypełnienie tych zobowiązań wykonawcy mogłoby skutkować brakiem realizacji obowiązków przez

wykonawcę. Naruszałoby to interesy Zamawiającego, który zostałby pozbawiony jakichkolwiek narzędzi do ich

egzekwowania. Izba przywołuje argumentację zaprezentowaną względem zarzutu 3 odwołania Odwołującego Pre Zero

uznając ją za adekwatną i kompletną, a tym samym nie wymagającą powtórzenia. Izba nie stwierdziła naruszenia

powołanych przez Odwołującego przepisów.

Zarzuty 12, 13 i 14 dotyczące waloryzacji wynagrodzenia.

Zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie.

W odniesieniu do tych zarzutów Odwołujący podnosił, że wprowadzenie w § 10 ust. 11 PPU górnej granicy zmiany

wynagrodzenia wykonawcy na poziomie 5% ceny jednostkowej, o której mowa w § 3 ust. 1 PPU, stanowi naruszenie art.

353(1) i art. 5 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp oraz art. 431 ustawy pzp, art. 439 ust. 2 pkt 4, art.16 pkt 3 ustawy pzp,

ponieważ niweczy to cel przepisów ustawy dot. waloryzacji, którym jest zapewnienie ekwiwalentności świadczeń stron

umowy w sprawie zamówienia publicznego oraz zniwelowanie ryzyk związanych z późniejszą zmianą kosztów

wykonania zamówienia publicznego. Ograniczenie to świadczy o pozorności przestrzegania wymagań ustawowych w

tym zakresie. Odwołujący zauważył, że według danych opublikowanych przez Prezesa GUS w lutym 2023 r., w styczniu

2023 r. ceny towarów i usług konsumpcyjnych wzrosły o 17,2% w porównaniu z analogicznym miesiącem w roku 2022 r.

W obecnej sytuacji rynkowej i geopolitycznej nie można wykluczyć

analogicznych jak w tamtym okresie dynamicznych i gwałtownych wzrostach kosztów realizacji usług, które

generowałyby istotne zagrożenie dla prawidłowej realizacji zamówienia przez wykonawcę, z uwagi na konieczność

pokrywania z własnej kieszeni wzrostów kosztów towarów i usług niezbędnych dla realizacji zamówienia. Za przyjęciem

górnego limitu waloryzacji co najmniej na poziomie 10% przemawia wciąż niestabilna sytuacja gospodarcza i inflacja,

którą nadal można określić jako wysoką, jeśli przyjąć za punkt odniesienia lata poprzedzające epidemię wirusa SARS

COV - 2 i pełno skalową inwazję rosyjską na Ukrainę. Przyjęty w PPU parametr 5% jest zdaniem Odwołującego

symboliczny, nie odpowiadający realiom rynkowym, ale i stosowanym przez innych Zamawiających. Odwołujący wskazał

przy tym, że normą na rynku stało się ustalanie omawianego współczynnika w przedziale pomiędzy 10-15% (vide np.

wzorce umowne proponowane przez GDDKIA). W ocenie Odwołującego wprowadzenie odpowiedniego mechanizmu

waloryzacyjnego skutkować będzie należytą realizacją kontraktu, a także brakiem ewentualnych sporów w przedmiocie

wzrostu kosztów przy realizacji zamówienia, który może prowadzić np. do mediacji czy sporu sądowego w oparciu o

treść art. 357(1) k.c. Nadto zauważył, że ograniczenie w ten sposób roszczeń wykonawcy wobec Zamawiającego jest

przejawem nadużycia przez niego pozycji gospodarza postępowania. Ogranicza to krąg wykonawców, którzy mogą

wziąć udział w postępowaniu, albowiem jedynie podmiot gospodarczy o dużych zasobach finansowych może sobie

pozwolić na realizację zamówienia ze stratą.

Ponadto podniósł, że wymóg z § 10 ust. 2 PPU sprawia, że zasady waloryzacji zostały sformułowane w sposób fikcyjny,

uniemożliwiający Wykonawcy złożenie wniosku waloryzacyjnego, a tym samym niweczącym cel przepisów ustawy pzp

dot. waloryzacji, którym jest zapewnienie ekwiwalentności świadczeń stron umowy w sprawie zamówienia publicznego

oraz zniwelowanie ryzyk związanych z późn. zm. kosztów wykonania zamówienia publicznego. Zauważył, że według

danych opublikowanych przez Prezesa GUS, wskaźnik ten wzrósł od maja do czerwca o 0,1%, od kwietnia do maja 2024

r. o 0,3%. Według danych opublikowanych 20 lutego 2024 r., przez okres dwunastu miesięcy liczonych od stycznia 2023

r. do stycznia 2024 r. wskaźnik ten wzrósł zaledwie o 0,7%. Odwołujący wskazał, że nie jest wystarczające formalne

zawarcie w projektach umów postanowień dotyczących waloryzacji, ale konieczne jest takie określenie zasad, które da

stronom umowy szansę na zmianę wysokości wynagrodzenia, uwzględniającą zmiany cen na rynku i na rozłożenie

ryzyka wzrostu cen na obie strony umowy.

Odwołujący wskazał także, że wprowadzony przez Zamawiającego w § 10 ust. 8 PPU mechanizm ustalania zmiany

wynagrodzenia został sformułowany w sposób w sposób

nieprecyzyjny i niejednoznaczny, a nadto wbrew dyspozycji przepisu art. 439 ust. 2 pkt 2 nie zawiera on odesłania do

wskaźnika zmiany ceny materiałów lub kosztów, w szczególności wskaźnika ogłaszanego w komunikacie Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego lub wskazania innej podstawy, zamiast tego uzależniając wartość, o którą

wynagrodzenie należne Wykonawcy winno zostać zwiększone, od „wartości procentowej zmian, wynikającej z wyliczeń i

dowodów”, określanej jako współczynnik „F%”. Z treści przytoczonego przepisu nie wynika wprost, o jakie „wyliczenia i

dowody” miałoby chodzić, jednak należy domniemywać, że chodzi tu o dowody wymienione w § 10 ust. 4 pkt 1-3 PPU.

Tak sformułowane wymagania stanowią nieuprawnione obciążenie wykonawcy obowiązkiem sformułowania propozycji

zmiany wysokości wynagrodzenia wraz z uzasadnieniem, przedłożenia dokumentów dowodzących wpływ okoliczności

niewymienionych przez Zamawiającego w sposób ścisły, a dowodzących wzrostu kosztów wykonania umowy, a także

obowiązkiem wykazania przez wykonawcę adekwatności przedstawionej propozycji zmiany wynagrodzenia do zmiany

kosztów wykonania umowy przez wykonawcę. Takie rozwiązanie jest niedopuszczalne w świetle art. 439 ust. 2 który

wymaga, aby określenie sposobu ustalenia zmiany wynagrodzenia oraz sposobu określenia wpływu zmiany ceny

materiałów lub kosztów na koszt wykonania zamówienia następowało poprzez odesłanie do obiektywnych wskaźników

makroekonomicznych lub katalogów nakładów rzeczowych, jednak w każdym przypadku musi to być wskaźnik

obiektywny, jednoznaczny, łatwo dostępny, niezależny od stron umowy, jak najbliżej związany z przedmiotem

zamówienia, albo w przypadku zmiany w oparciu o ceny lub koszty opierać się na zmianach cen rynkowych, do których

ma dostęp ogłaszanych (publikowanych) przez podmiot niezależny od stron umowy. Z przedmiotowej klauzuli nie wynika

zatem dostatecznie jednoznacznie w jaki sposób będzie przebiegać waloryzacja oraz tym samym jakie ryzyka inflacyjne

wykonawca powinien założyć w ofercie. Tym samym postanowienia dotyczące waloryzacji nie są zgodne z treścią

ustawy pzp i nie zapewniają osiągnięcia celu, jakiemu służyć ma waloryzacja.

Izba nie podzieliła stanowiska Odwołującego. W zakresie tej grupy zarzutów Izba przywołuje argumentację

zaprezentowaną względem zarzutu 4 odwołania Odwołującego Pre Zero uznając ją za adekwatną i kompletną, a tym

samym nie wymagającą powtórzenia. Dodatkowo wyłącznie pokreślić należy, że kwestionowane przez Odwołującego

postanowienia dotyczące przedstawienia przez wykonawcę wyliczeń i dowodów, o których mowa w ust. 4 par. 10 PPU

stanowią „sposób określenia wpływu zmiany ceny materiałów lub kosztów na koszt wykonania zamówienia”, o którym

mowa w art. 439 ust. 2 pkt 3 ustawy pzp. Zmianę wynagrodzenia dokonuję się „z użyciem odesłania” do wskaźnika

ogłaszanego w komunikacie GUS, natomiast konieczne jest określenie sposobu ukazania wpływu zmiany tego

wskaźnika na koszty

realizacji danego zamówienia. Stąd Izba nie dopatrzyła się w kwestionowanych postanowieniach naruszenia powołanych

przez Odwołującego przepisów.

O kosztach postępowania odwoławczego w sprawie KIO 2953/24 orzeczono na podstawie art. 557, art. 574 i art. 575

ustawy pzp oraz w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 i 2 lit. a i b oraz § 7 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 rozporządzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich

rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), stosownie do wyniku

postępowania obciążając kosztami postępowania Zamawiającego oraz Odwołującego.

Na koszty postępowania odwoławczego składał się wpis uiszczony przez Odwołującego w wysokości 15 000,00 zł,

koszty poniesione przez Odwołującego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 3600,00 zł, koszty dojazdu

Odwołującego na posiedzenie i rozprawę w wysokości 1014,00 zł oraz koszty poniesione przez Zamawiającego z tytułu

wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 3600,00 zł (łącznie 23 214,00 zł).

Zarzuty 1 został uwzględniony w części, a pozostałe zarzuty zostały oddalone. Odwołujący poniósł koszty w wysokości

19 614,00 zł tytułem wpisu od odwołania, wynagrodzenia pełnomocnika oraz kosztów dojazdu na posiedzenie i rozprawę,

natomiast Zamawiający w wysokości 3.600,00 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. W zakresie zarzutów

uwzględnionych Zamawiający odpowiadał za koszty do wysokości 1934,50 zł (23 214,00 zł x 1/12). Natomiast w zakresie

zarzutów oddalonych za koszty odpowiadał Odwołujący do wysokości 21 279,50 zł (23 214,00 zł x 11/12). Zamawiający

poniósł dotychczas koszty w wysokości 3600,00 zł, a odpowiadał za nie do wysokości 1934,50 zł. Dlatego też, Izba

zasądziła od Odwołującego na rzecz Zamawiającego kwotę 1666,00 zł stanowiącą różnicę ww. kwot, na podstawie

faktur VAT złożonych przez Odwołującego i Zamawiającego na rozprawie.

KIO 2959/24

Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.

Zarzut odwołania dotyczył warunku udziału w postępowaniu doświadczenia wykonawcy w zadaniach 1-4 w zakresie

żądania wykreślenia wymogu osiągnięcia poziomu przygotowania

do ponownego użycia i recyklingu przetworzonych odpadów komunalnych w wysokości nie mniejszej niż 20,00% dla

odpadów sklasyfikowanych pod kodem 20 03 01.

W uzasadnieniu odwołania Odwołujący podnosił, że postawiony przez Zamawiającego warunek nie umożliwia

obiektywnej oceny zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia oraz jego zdolności do realizacji

zamówienia na odpowiednim poziomie jakości. Przez to nie umożliwia zachowania uczciwej konkurencji i równego

traktowania wykonawców, a w konsekwencji narusza przejrzystość postępowania w zakresie doboru wykonawców

mogących złożyć ofertę. Zgodnie z art. 3b ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w

gminach, gminy są obowiązane osiągnąć poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów

komunalnych w wysokości co najmniej 45% wagowo – za rok 2024, 55% wagowo – za rok 2025, 56% wagowo – za rok

2026, i więcej w kolejnych latach. Obowiązek ten gminy starają się przerzucić na wykonawców, w tym Zamawiającego –

MPO, który odbiera i zagospodarowuje odpady z m.st. Warszawy. Zrozumiałe jest zatem, że również Zamawiający

poszukuje wykonawców, którzy zagospodarują odpady osiągając jak najwyższy poziom ich przygotowania do

ponownego użycia lub recyklingu. Odwołujący wskazał, że ta idea sama w sobie jest zrozumiała i nie jest negowana

odwołaniem. Natomiast nieadekwatny do tej idei jest konkretny, zastosowany przez Zamawiającego sposób

sformułowania warunku udziału w postępowaniu i w stosunku do tego kodu odpadów, który nie zapewnia obiektywnej

oceny zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia i jego możliwości do realizacji zamówienia na

odpowiednim poziomie jakości. Oczywiste jest bowiem, że to, jaki poziom przygotowania do ponownego użycia i

recyklingu odpadów komunalnych osiągnie dany wykonawca/dana instalacja zależy nie tyle od samych wykonawców i

jakości ich instalacji, lecz głównie od jakości odpadów odebranych z terenu danej gminy. Sam wykonawca jedynie w

ograniczonym zakresie jest w stanie wysegregować odpady innych frakcji – nadające się do ponownego użycia lub

recykling – z odpadów o kodzie 20 03 01. Z założenia ze strumieniu odpadów zmieszanych nie powinno być można

wysegregować takich odpadów. Oczywiste jest, że w praktyce taki stan idealny nie istnieje, jednak w różnych gminach i

w różnych rejonach tych gmin, stopień prawidłowej segregacji jest inny. Nie jest też „winą” instalacji, jakie odpady, z jakiej

gminy do niej trafią i jaka będzie ich segregacja przez mieszkańców czy inne podmioty je oddające. Im zaś „czystsze”

(lepiej posegregowane przez mieszkańców) będą odpady, tym mniejsza jest możliwość ich segregacji w ramach

instalacji. Zatem, w ramach przedmiotowego warunku, im lepszy jest stopień segregacji odpadów z danej gminy, tym

bardziej dyskryminowani są wykonawcy, do których przekazywane są odpady z tej gminy. Oznacza to też gorszą

sytuację wykonawców, do których trafiają odpady z gmin okołowarszawskich w stosunku do

wykonawców, którzy w przeszłości obsługiwali m.st. Warszawę. W gminach tych poziom segregacji jest bowiem co do

zasady wyższy niż w samej Warszawie. Warunek ten nie określa więc jakości instalacji i możliwości technicznych

„wysegregowania” przez nią odpadów, ale miejsce, skąd odpady do danej instalacji trafiają (m.st. Warszawę). Z drugiej

strony, nawet jeśli dany wykonawca jest w stanie technicznie wysegregować odpady, nie oznacza to jeszcze, że nadają

się one do recyklingu lub ponownego użycia. Przykładem takim jest np. papier. Jeśli dany papier, zamiast zostać

selektywnie zebrany, trafi do odpadów zmieszanych, ulegnie on zabrudzeniu/zatłuszczeniu i nie będzie się nadawał do

ponownego przetworzenia. Z tego też powodu poszczególne instalacje deklarują możliwość wyselekcjonowania do

odzysku lub recyklingu ilości odpadów na poziomie ok. 2%, nie zaś wymaganych przez Zamawiającego min. 20%.

Oznaczałoby to bowiem, że w strumieniu odpadów zmieszanych znajdowałoby się statystycznie co najmniej 1/5

odpadów typu metal, szkło lub plastik – i to takich, które nadają się do ponownego użycia/recyklingu, zatem w

rzeczywistości odpadów innych frakcji powinno być w strumieniu odpadów min. 1/4 ich masy. Przeczy to zasadom

segregacji odpadów narzucanych przez poszczególne gminy.

Odnosząc się do powyższego podkreślić należy, że pomimo, że powyższy zarzut dotyczył zadań 1-4 to jest zbieżny z

zarzutem 1 odwołania Remondis w sprawie KIO 2942/24 stąd Izba w całości powołuje się na rozważania poczynione

względem zarzutu 1 w sprawie KIO 2942/24 uznając je za kompletne i nie wymagające powtórzenia.

W konsekwencji Izba uwzględniła odwołanie w całości i co do ustanowienia w warunku wymogu wykazania się w

przeszłości określonymi poziomami recyklingu, nakazała jego wykreślenie w sentencji orzeczenia. Pomimo, że zarzutem

odwołania objęte były zadania 1-4 to Izba nakazała wykreślenie ww. zakresu warunku co do poziomów recyklingu

względem wszystkich zadań, ponieważ zarzut 1 odwołania Remondis był zarzutem dalej idącym, a odwołania zostały

skierowane do łącznego rozpoznania.

O kosztach postępowania odwoławczego w sprawie KIO 2959/24 orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art.

575 oraz art. 574 ustawy pzp, a także w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 i 2 lit. b oraz § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Prezesa

Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich

rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r., poz. 2437 ze zm.) zaliczając na

poczet niniejszego postępowania odwoławczego koszt wpisu od odwołania uiszczony przez Odwołującego i

wynagrodzenia pełnomocnika Odwołującego oraz zasądzając od Zamawiającego na rzecz Odwołującego koszty

postępowania odwoławczego

poniesione z tytułu wpisu od odwołania w wysokości 15 000,00 zł i wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 3 600,00

zł na podstawie faktury Vat złożonej przez Odwołującego na rozprawie.

KIO 2963/24

Odwołanie zasługiwało na częściowe uwzględnienie.

Zarzuty 1 odwołania dotyczący poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu.

Zarzut zasługiwał na częściowe uwzględnienie.

W zakresie tego zarzutu Odwołujący podnosił, że określone przez Zamawiającego i wymagane od Wykonawcy poziomy

przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów są niemożliwe do osiągnięcia, a Zamawiający dokonując

opisu przedmiotu zamówienia, nie uwzględnił wszystkich okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty.

Odwołujący podkreślał, że znaczna część odpadów ze względu na swój skład chemiczny bądź specyfikę, w ogóle nie

poddaje się recyklingowi (brak dostępnych technologii, brak obiektywnej możliwości ponownego wykorzystania, itd.).

Spośród odpadów trafiających do strumienia odpadów komunalnych do recyklingu mogą być skierowane wyłącznie

odpady „surowcowe” typu szkło, papier, tworzywa sztuczne, metale oraz niektóre odpady ulegające biodegradacji. Znów

jednak nie każde tworzywo sztuczne, szkło czy papier znajdujące się w odpadach komunalnych nadaje się jednak do

recyklingu. Do właściwego recyklingu kierowane są przy tym odpady surowcowe spełniające określone, wysokie

wymagania „jakościowe”, w szczególności recyklerzy (podmioty zajmujące się właściwym recyklingiem) przyjmują do

przetworzenia odpady o jednorodnym składzie surowcowym, jak najmniejszym zanieczyszczeniu odpadami innego

rodzaju, w tym w szczególności odpadami organicznymi, a w przypadku papieru dodatkowo musi to być surowiec suchy

i w miarę czysty. Odpady „surowcowe” znajdują się w masie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych o

kodzie 20 03 01 oraz odpowiednio w odpadach o kodach 15 01 06, 15 01 01 oraz 15 01 07 i z tych strumieni mogą

zostać wydzielone w przystosowanych do tego instalacjach. Również odpady o kodzie 20 03 07, tj. odpady

wielkogabarytowe, mogą zostać rozdzielone na odpady nadające się do recyklingu, np. mogą z tych odpadów zostać

wydzielone odpady typu metale czy drewno. Jednak nie w takich ilościach, jakich oczekuje Zamawiający, tj. nie w takich

ilościach by osiągnąć wymagane przez Zamawiającego poziomy recyklingu. Jakość odpadów komunalnych odbieranych

jako odpady selektywnie zbierane jest niska, tj. w odpadach odbieranych jako selektywne znajduje się bardzo dużo

zanieczyszczeń odpadami, które winny

zostać wydzielone do innych pojemników na odpady selektywne lub trafić do niesegregowanych (zmieszanych) odpadów

komunalnych. Wykonawca, z którym zostanie zawarta umowa w wyniku niniejszego postępowania, nie tylko nie ma

wpływu na „jakość” odpadów, które są mu przekazywane jako odpady selektywnie zebrane, ale nie ma również

możliwości zgłoszenia w tym zakresie reklamacji i odmowy przyjęcia tych odpadów do zagospodarowania. Wobec takich

sytuacji, przed przekazaniem do właściwego recyklingu odpady „surowcowe” odbierane od właścicieli nieruchomości

selektywnie muszą zostać poddane dodatkowemu rozsortowaniu i doczyszczeniu. Ilość „zanieczyszczeń” usuwanych z

takich odpadów w procesie ich wstępnego doczyszczania, z uwagi na niską „jakość” selektywnej zbiórki, jest bardzo

duża. Ilość odpadów „surowcowych” nadających się do recyklingu, możliwa do pozyskania ze strumienia

niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych, jest jeszcze mniejsza, a to z uwagi na dwie okoliczności, tj.:

(1) stopniowo coraz więcej odpadów nadających się do recyklingu trafia do strumienia odpadów zbieranych selektywnie

oraz (2) z uwagi na bardzo duże zanieczyszczenia odpadów typu tworzywa sztuczne i papier trafiających do tego

strumienia odpadów odpadami organicznymi i ich zawilgocenie, część odpadów potencjalnie zawierających surowce

pochodzących z tego strumienia w ogóle nie jest przyjmowana do recyklingu. Dostępne technologie nie umożliwiają przy

tym wydzielenia ze strumienia niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych niektórych rodzajów odpadów

„surowcowych” (np. odpadów o niewielkiej wielkości, w tym potłuczonego szkła), względnie ich wydzielenie nie ma

uzasadnienia ekonomicznego i środowiskowego z uwagi na brak podmiotów gotowych do przyjęcia ich do recyklingu

(tworzywa sztuczne małych rozmiarów i niskiej jakości, np. tzw. foliówki). Wstępnie rozsortowane i doczyszczone

odpady „surowcowe” kolejno w procesie właściwego recyklingu są poddawane dalszym procesom przygotowawczych, w

wyniku których następuje dalsze wydzielenie odpadów nie nadających się do recyklingu. Przykładem surowca

powszechnie poddawanego recyklingowi materiałowemu są wysortowane z odpadów komunalnych butelki PET. Odpady

te poddaje się procesom przygotowawczym takim jak usunięcie naklejek, nakrętek i innych zanieczyszczeń (PCV, PP

papier). Jest to konieczne w celu otrzymania czystego surowca do dalszej przeróbki. Analogiczne sytuacja wygląda za

szkłem czy papierem. W procesach właściwego recyklingu ze strumienia przetwarzanych odpadów bywa usuwanych

nawet 20 – 30% odpadów uznawanych za „zanieczyszczenia” nienadające się do recyklingu, odpadów, które nie są tym

samym wliczane do poziomów recyklingu. W efekcie powyższego osiągnięcie wskazanych w OPZ poziomów recyklingu

jest niemożliwe, względnie udaje się wyłącznie okazjonalnie, gdy dana partia odpadów komunalnych zbieranych

selektywnie ma trochę „lepszą” jakość niż zazwyczaj. W odpadach objętych przedmiotem

zamówienia, zwłaszcza zaś w odpadach o kodzie 20 03 01, nie ma bowiem odpowiedniej ilości odpadów nadających się

do recyklingu by uzyskać poziomy oczekiwane przez Zamawiającego, a ilość ta z czasem będzie jeszcze zmniejszać

się.

W przypadku m. st. Warszawy obserwowane są dwa zjawiska o charakterze globalnym, które uniemożliwiają

zwiększenie poziomów recyklingu dla m. st. Warszawy. Po pierwsze, ilość odpadów komunalnych zbieranych jako

niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne jest nadal duża, a po drugie „jakość” selektywnej zbiórki odpadów

komunalnych jest niska. Okoliczność, iż odpady komunalne wytwarzane na terenie m. st. Warszawa są w

niewystarczającej ilości zbierane w sposób selektywny „u źródła”, a nadto jakość odpadów zbieranych jako selektywne

jest niewystarczająca potwierdza samo m. st. Warszawa, do którego zadań własnych należy zagospodarowanie

odpadów komunalnych. Warszawa od kilku lat osiąga najniższy poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu

spośród wszystkich największych miast Polski i jak sama przyznaje jest to konsekwencją zbyt dużego odsetka odpadów

zbieranych jako zmieszane oraz niskiej „jakości” odpadów komunalnych zbieranych selektywnie przez mieszkańców

miasta. Zamawiający oczekuje, że bez zmiany struktury odpadów odbieranych od właścicieli nieruchomości, ich

morfologii i „jakości” selektywnej zbiórki wykonawcy niniejszego zamówienia zwiększą poziom recyklingu tych odpadów z

ok. 25 % do prawie 46%. Dodał, że odpady komunalne odbierane od właścicieli nieruchomości z m. st. Warszawa w

ostatnich latach były przetwarzane (zagospodarowywane) w różnych instalacjach rozsianych po całej Polsce, a z uwagi

na cykliczność przetargów organizowanych przez Zamawiającego i stosowanie podziału zamówień na części, w

różnych okresach były to różne instalacje dla poszczególnych partii odpadów komunalnych. Mimo to poziom „recyklingu”

z lat 2021 – 2023 jest bardzo do siebie podobny, co sugeruje, że tylko w niewielkim stopniu poziom ten zależy od tego, do

jakiej instalacji trafią odpady, a czynnikiem decydującym w większym stopniu o ilości odpadów poddawanych

recyklingowi pozostaje morfologia i stan przetwarzanych odpadów, tj. okoliczności od Wykonawcy niezależne.

Odwołujący wskazał, że posiada on jedną z najnowocześniejszych instalacji do przetwarzania odpadów o kodzie 20 03

01 w kraju. Instalacja ta została skonfigurowana w taki sposób by zmaksymalizować ilość odpadów nadających się do

recyklingu wydzielanych ze strumienia przetwarzanych odpadów. Każda partia odpadów o kodzie 20 03 01, trafiająca na

tą instalację, jest przetwarzana w taki sam sposób. Na przykładzie 2023 r. Odwołujący wskazał, że poziom recyklingu

większy niż 20% (ale nadal niższy niż wskazany w pkt 31 OPZ) względem odpadów o kodzie 20 03 01 osiągnął tylko dla

jednego z realizowanych przez siebie na rzecz Zamawiającego zadań. W przypadku pozostałych zadań poziom

recyklingu odpadów o kodzie

20 03 01 oscylował, w zależności od zadania, w granicach 16 – 18%. Poziom recyklingu – jak wyjaśniono - zależy od

morfologii odpadów, a ta różna jest nawet dla odpadów o kodzie 20 03 01 pochodzących z rożnych dzielnic m. st.

Warszawy. Odwołujący zaznaczył dodatkowo, że możliwy poziom wysortowania odpadów „surowcowych” jest też różny

w zależności od tego, jak są przywożone do Zakładu Odwołującego i w jakim stanie się znajdują. Same odpady

„surowcowe” znajdujące się w odpadach o kodzie 20 03 01, co potwierdzają oświadczenia i sprawozdania składane

przez każdego z wykonawców realizujących dotychczas umowy na zagospodarowanie odpadów o kodzie 20 03 01 na

rzecz Zamawiającego, nie pozwalają na osiągniecie poziomu recyklingu w wysokości 26,18%. Wniosek ten potwierdzają

także postępowania prowadzone przez innych Zamawiających w kraju, którzy dla odpadów o kodzie 20 03 01 wymagają

uzyskania poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu w wysokości 4-15%. Taki poziom przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu odpadów o kodzie 20 03 01 jest też najczęściej wskazywany przez przedsiębiorców

składających sprawozdania do gmin, jako poziom realnie osiągany. Wreszcie, także sam Zamawiający dotychczas

wymagany poziom przygotowania do ponownego użycia i recyklingu dla odpadów o kodzie 20 03 01 określał jako 15%,

gdy dzielił przedmiot zamówienia na frakcje, nie zaś na części obejmujące cały strumień odpadów komunalnych z danej

dzielnicy m. st. Warszawa (np. w roku 2019). Zwiększenie wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i

recyklingu odpadów o kodzie 20 03 01 do wartości 26,18%, względem wymaganego wcześniej poziomu 15%, jest więc

w niniejszym postępowaniu całkowicie nieuzasadnione. Od 2019 r. nie zmieniła się istotnie morfologia odpadów o kodzie

20 03 01, również dostępne na rynku technologie przetwarzania odpadów nie uległy istotnej zmianie. Wreszcie prawie

wszyscy wykonawcy realizu

Tekst jest bardzo długi i został skrócony. Pełną wersję znajdziesz w bazie źródłowej.

Uzasadnienie liczy 447 116 znaków.

Dokument w bazie źródłowej