Sygn. akt: KIO 2908/23
WYROK
z dnia 17 października 2023 roku
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodnicząca:Danuta Dziubińska
Protokolant:Mikołaj Kraska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2023 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej w dniu 2 października 2023 r. przez wykonawcę ERBUD INTERNATIONAL Spółka z ograniczoną
odpowiedzialnością z siedzibą w Jasionce
w postępowaniu prowadzonym przez Wojewódzki Szpital im. Św. Ojca Pio w Przemyślu
orzeka:
1.Oddala odwołanie;
2.Kosztami postępowania obciąża Odwołującego, i:
2.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy
złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania;
2.2. zasądza od ERBUD INTERNATIONAL Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
z siedzibą w Jasionce na
rzecz Wojewódzkiego Szpitala im. Św. Ojca Pio
w Przemyślu kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) tytułem wynagrodzenia
Stosownie do art. 579 ust. 1 i art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tj. Dz.U.
z 2023 r. poz. 1605) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za
pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.
Przewodniczący:…………………………
Sygn. akt: KIO 2908/23
Uzasadnie nie
Wojewódzki Szpital im. Św. Ojca Pio w Przemyślu (dalej: „Zamawiający”) prowadzi w trybie przetargu
nieograniczonego na podstawie ustawy z 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (dalej: „ustawa Pzp” lub
„Pzp”) postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Utworzenie Pododdziału Kardiochirurgii w ramach
istniejącego Oddziału Kardiologii z Pododdziałem Intensywnego Nadzoru Kardiologicznego, Pododdziałem Kardiologii
Inwazyjnej wraz z salą operacyjną w ramach CBO w Wojewódzkim Szpitalu im. Św. Ojca Pio w Przemyślu, numer
referencyjny: DZP/18/PN/2023. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane 10 maja 2023 r. w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej nr 2023/S 090-279232.
Zamawiający w dniu 21 września 2023 r. poinformował o unieważnieniu postępowania. ERBUD INTERNATIONAL
sp. z o.o. (dalej: „Odwołujący”) wniósł odwołanie od tej czynności, w którym zarzucił Zamawiającemu naruszenie
przepisów:
1)art. 255 pkt 3 i art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp poprzez niezasadne i bezpodstawne unieważnienie postępowania, podczas
gdy Zamawiający mógł zwiększyć kwotę na sfinansowanie zamówienia do ceny najkorzystniejszej oferty, a nawet nie
zweryfikował możliwości zwiększenia tej kwoty i nie wykazał braku możliwości jej zwiększenia, jak również kwota
jaką Zamawiający zamierzał przeznaczyć na realizację zamówienia została zaniżona w odniesieniu do rzeczywistej
wartości zamówienia;
2)art. 260 ustawy Pzp w zw. z art. 255 pkt 3 ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp poprzez zaniechanie
uzasadnienia faktycznego czynności unieważnienia postępowania, z uwagi na brak uzasadnienia faktycznego
podjęcia działań mających na celu zweryfikowanie możliwości zwiększenia kwoty, którą Zamawiający zamierza
przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia;
3)art. 239 ust. 1 i ust. 2 i art. 16 pkt 1 i pkt 2 ustawy Pzp poprzez bezpodstawne unieważnienie postępowania,
zaniechanie przeprowadzenia badania i oceny złożonych ofert, a w konsekwencji zaniechanie wyboru oferty
najkorzystniejszej, a przez to brak prowadzenia postępowania w sposób zapewniający zachowanie uczciwej
konkurencji oraz w sposób przejrzysty.
Mając na uwadze powyższe, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i nakazanie Zamawiającemu:
1)unieważnienia czynności unieważnienia postępowania;
2)dokonania badania i oceny złożonych ofert;
3)dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej.
W uzasadnieniu pierwszego zarzutu Odwołujący podał, że Zamawiający pismem z 21 września 2023 r.
poinformował o unieważnieniu postępowania na podstawie art. 255 pkt 3 ustawy Pzp wskazując w treści pisma: „W
związku z powtórzeniem czynności badania i oceny ofert w postępowaniu Zamawiający informuje, iż unieważnia
postępowanie na podstawie art. 255 pkt 3) w zw. z art. 254 pkt 2) ustawy Pzp. albowiem oferta z najniższą ceną
przewyższa kwotę, którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, a Zamawiający nie może
zwiększyć tej kwotę do ceny najkorzystniejszej (najniższej) oferty” . Zdaniem Odwołującego taka czynność
Zamawiającego nie zasługuje na aprobatę, bowiem dokonując jej Zamawiający naruszył przepisy wskazane w petitum
odwołania.
Odwołujący wskazał, że zgodnie z art. 222 ust. 4 ustawy Pzp Zamawiający, najpóźniej przed otwarciem ofert, udostępnia
na stronie internetowej prowadzonego postępowania informację o kwocie brutto, jaką zamierza przeznaczyć na
sfinansowanie zamówienia. Zamawiający przed otwarciem ofert podał, że zamierza przeznaczyć na sfinansowanie
zamówienia kwotę 22 704 721,96 brutto. Odwołujący złożył w postępowaniu najniższą niepodlegającą odrzuceniu ofertę
w kwocie 27 744 086,50 zł brutto, a więc wyższą niż kwota, którą Zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie
zamówienia, jednak wartość kosztorysowa inwestycji obliczona przez Zamawiającego (dokument W KI) wynosi 29 180
835,00 zł brutto (w tym rezerwa na wydatki nieprzewidziane w kwocie 1 389 600 zł), czyli jest to kwota wyższa niż
wartość oferty Odwołującego. Powyższe oznacza, że Zamawiający oszacował wartość inwestycji na kwotę zbliżoną do
ceny oferty Odwołującego (a nawet wyższą), czyli jest w pełni świadomy, że takie środki powinien wygospodarować.
Zamawiający podał jednak znacznie niższą kwotę jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, co stanowi
narzędzie do bezzasadnego unieważnienia postępowania. Zamawiający nie wykazał, że wykorzystał wszystkie
możliwości pozyskania środków na finansowanie inwestycji do wartości jaką sam szacował w dokumencie W KI, czy też
do wartości najniższej obecnie oferty. Przykładowo, Zamawiający może starać się o środki z rezerwy ogólnej Wojewody
Podkarpackiego, czy też rezerwy ogólnej Marszałka Województwa. Tym bardziej, że inwestycje tego rodzaju mają
znaczenie priorytetowe. Zamawiający nie wystąpił również o opinię Rady Społecznej, która zgodnie ze Statutem Szpitala,
pełni rolę doradczą i inicjującą. Zamawiający posiada zabezpieczone środki na realizację zamówienia odnośnie do roku
2023, a zważywszy, że do końca roku pozostały 3 miesiące i w razie udzielenia zamówienia jego realizacja faktycznie
przypadłaby na 2024 rok, to Zamawiający nie zbadał możliwości zabezpieczenia środków i ich wysokości na kolejny rok.
Zamawiający miał możliwość zwiększenia kwoty na sfinansowanie zamówienia, jednak zaniechał zwiększenia tej kwoty i
żadnych działań w tym kierunku nie podjął. Zamawiający wbrew dyspozycji przepisu art. 255 pkt 3 ustawy Pzp, z góry
deklarował wobec Odwołującego w odpowiedzi na odwołanie na wybór oferty innego wykonawcy jako najkorzystniejszej
(sprawa KIO 2468/23), że „nie ma i nie będzie miał jakikolwiek środków finansowych ponad w/w kwotę. Gdyby zatem
czysto hipotetycznie przyjąć, że pozostałe oferty złożone w postępowaniu zostałby np. odrzucone przez Zamawiającego to
oferta Odwołującego i tak nie zostałaby wybrana, bo jw. – nie ma na to Zmawiający środków. Idąc dalej, gdyby
hipotetycznie Izba uwzględniła odwołanie, przez co Zamawiający ponownie musiałby wykonać dodatkowe czynności i
ponowie ocenić ofertę Odwołującego, to także by jej nie wybrał, albowiem nie ma i nie będzie miał środków finansowych na
realizację zamówienia ponad w/w kwotę. W każdym zatem wypadku oferta Odwołującego nie zostałby wybrana, tj.
Odwołujący szkody nie poniósł czy to w związku z legalnymi czy czysto hipotetycznie nielegalnymi działaniami
Zamawiającego”. Powyższe oznacza, że Zamawiający nie dochował należytej staranności w zbadaniu możliwości
zwiększenia finansowania na realizację zamówienia i z góry założył unieważnienie postępowania jedynie w oparciu o
wskazaną przez siebie zaniżoną kwotę przeznaczoną na sfinansowanie zamówienia (mając wiedzę o realnej wartości
inwestycji jaką sam oszacował - wynikającej z dokumentu W KI). Zasada przejrzystości prowadzenia postępowania, a
także przepis art. 255 pkt 3 ustawy Pzp zobowiązują Zamawiającego do dokonania sprawdzenia możliwości zwiększenia
kwoty, którą może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia do wysokości ceny najniższej oferty. Zamawiający nie
powinien unieważniać przetargu, bez uprzedniego podjęcia czynności zmierzających do zbadania możliwości
zwiększenia kwoty przeznaczonej na realizację zadania. Tymczasem jak wynika z powyższego uzasadnienia
Zamawiający nie podjął żadnych czynności mających na celu zwiększenie kwoty przeznaczonej na sfinansowanie
zamówienia, a jedynie porównał wielkość kwoty, którą zamierzał pierwotnie przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia z
wartością oferty najkorzystniejszej i zdecydował o unieważnieniu postępowania. Zamawiający nie przeprowadził żadnego
badania czy istnieje możliwość zwiększenia wskazanych środków. Zdaniem Odwołującego w kolejnym postępowaniu o
udzielenie zamówienia, z dużym prawdopodobieństwem, zostaną złożone oferty z jeszcze wyższymi cenami, ponieważ
koszty realizacji robót budowlanych cały czas rosną a Zamawiający, chcąc wybrać najtańszą ofertę, będzie musiał
zwiększyć swój budżet co najmniej do szacowanej przez siebie wartości w dokumencie W KI, tj. o wyższą kwotę niż
obecnie brakującą do najtańszej oferty. W rezultacie Zamawiający, chcąc uniknąć zwiększonych wydatków, będzie je
musiał ponieść w jeszcze wyższej kwocie albo po raz kolejny unieważnić postępowanie.
W uzasadnieniu drugiego z zarzutów odwołania, Odwołujący wskazał, że kwestia braku możliwości zwiększenia kwoty,
którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, nie została w żaden sposób uzasadniona ani
wyjaśniona przez Zamawiającego poza lakoniczną informacją o podstawie prawnej unieważnienia i ograniczeniu się do
wskazania kwot widniejących w protokole postępowania. Zgodnie z art. 260 ustawy Pzp Zamawiający zobowiązany jest
podać nie tylko podstawę prawną z przytoczeniem treści przepisu, lecz w szczególności obwiązany jest do podania
uzasadnienia faktycznego, które leżało u podstaw przyjęcia określonego wskazanym przepisem działania
Zamawiającego. Niezbędne jest dokładne poinformowanie o okolicznościach faktycznych, wyczerpujących przesłankę
zawartą w powoływanym przepisie. Zgodnie z art. 255 ustawy Pzp Zamawiający jest zobligowany do unieważnienia
prowadzonego postępowania w przypadku wystąpienia któregokolwiek ze zdarzeń enumeratywnie wymienionych w
powołanym przepisie ustawy. Oznacza to, że działanie Zamawiającego powinno być pozbawione w odniesieniu do
instytucji unieważnienia postępowania jakiejkolwiek uznaniowości. Interpretacja przesłanek unieważnienia postępowania
powinna być dokonywana w sposób ścisły, a udowodnienie, że dokonanie czynności unieważnienia postępowania o
udzielenie zamówienia publicznego miało swoje normatywne i faktyczne podstawy, spoczywa zawsze na
Zamawiającym. Unieważnienie postępowania jest prawem Zamawiającego, ale nie jest jego decyzją arbitralną, lecz
mającą uzasadnienie w obowiązujących przepisach prawa i musi być wynikiem przeprowadzonych czynności.
Powołanie okoliczności faktycznych powinno być dokonane w sposób jasny i niebudzący wątpliwości. Uzasadnienie musi
być na tyle wyczerpujące, by pozwalało wykonawcom na pełne zidentyfikowanie okoliczności faktycznych, stanowiących
podstawę podjęcia czynności unieważnienia oraz ich ewentualne zakwestionowanie w odwołaniu. Niespełnienie
wymogów w zakresie uzasadnienia dokonanego przez Zamawiającego unieważnienia prowadzi do naruszenia zasad
przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia ujętych w art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp.
Tymczasem przedstawione przez Zamawiającego uzasadnienie unieważnienia postępowania jest lakoniczne.
Zamawiający nie wskazał konkretnych okoliczności, na jakich oparł swoje stwierdzenie, że brak jest możliwości
zwiększenia kwoty, którą zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, czyniąc je samowolnym i arbitralnym.
Zamawiający nie sprostał obowiązkowi podania uzasadnienia faktycznego podejmowanej czynności w sposób zgodny z
przepisami prawa, nie wskazując precyzyjnie okoliczności stanowiących uzasadnienie unieważnia postępowania utrudniając w ten sposób możliwość skutecznej weryfikacji jej prawidłowości przez Odwołującego. Zamawiający
ograniczył się jedynie do porównania kwot i lakonicznego stwierdzenia, że wartość oferty Odwołującego przekracza
kwotę jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Taki sposób działania Zamawiającego narusza
wskazane przepisy ustawy Pzp, w związku z czym już samo tylko wskazane naruszenie powinno skutkować
unieważnieniem zaskarżonej czynności Zamawiającego.
W uzasadnieniu trzeciego z zarzutów, Odwołujący podał, że jest on konsekwencją zarzutów podniesionych i
opisanych powyżej. Zdaniem Odwołującego z uwagi na to, że brak jest podstaw do unieważnienia postępowania jako
najkorzystniejszą ofertę Zamawiający winien wybrać ofertę Odwołującego, która przedstawia najkorzystniejszy bilans
ceny i pozostałych kryteriów oceny ofert przyjętych przez Zamawiającego, i jest jednocześnie ofertą niepodlegającą
odrzuceniu. Odwołujący stwierdził, że zarzut naruszenia art. 239 ust. 1 ustawy Pzp nie ma charakteru samoistnego, lecz
wynika z konieczności przeprowadzenia powtórnego badania i oceny ofert, a uchybienia przedstawione powyżej oraz
zasadność wskazanego uzasadnienia podniesionych zarzutów, determinują konieczność unieważnienia czynności
unieważnienia postępowania oraz - po przeprowadzeniu ponownego badania i oceny ofert - dokonania wyboru oferty
najkorzystniejszej.
Zamawiający w pisemnej odpowiedzi na odwołanie wniósł o:
1) odrzucenie odwołania z uwagi na to, iż:
a)zostało ono wniesione przez podmiot nieuprawniony - na zasadzie art. 528 pkt 2 ustawy Pzp, lub
b)odwołanie dotyczy czynności, którą Zamawiający wykonał zgodnie z treścią wyroku Izby z dnia 5 września 2023
roku, sygn. akt KIO 2468/23 - na zasadzie art. 528 pkt 5 ustawy Pzp
ewentualnie, gdyby Izba nie zdecydowała o odrzuceniu odwołania zgodnie z w/w wnioskiem Zamawiający wniósł o:
2) oddalenie odwołania w całości z uwagi na brak naruszenia przepisów ustawy Pzp, które miało wpływ lub może mieć
istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia - na zasadzie art. 553 w zw. z art. 554 ust. 1 pkt 1
ustawy Pzp,
ewentualnie o:
3) umorzenie postępowania z uwagi na jego zbędność i bezprzedmiotowość - na zasadzie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp.
Zamawiający wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z załączonych do pisma:
1) notatki Głównej Księgowej Zamawiająco do Dyrektora Zamawiającego z dnia 15 września 2023 roku
- na fakt treści, w szczególności braku możliwości wygospodarowania wolnych środków finansowych
przeznaczonych na działalność bieżącą i inwestycyjną, które mógłby być wykorzystane na sfinansowanie zadania w
ramach unieważnionego postępowania;
2) pisma Marszałka Województwa Podkarpackiego z dnia 12 października 2023 roku
- na fakt braku możliwości zwiększenia dotacji z budżetu województwa na dofinansowanie przedmiotowego zadania
w ramach unieważnionego postępowania.
W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie odwołania, Zamawiający wskazał m.in., że odwołanie zostało wniesione przez
podmiot nieuprawniony. Zgodnie z treścią art. 505 ust. 1 ustawy Pzp środki ochrony prawnej określone w niniejszym
dziale przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu oraz innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu
zamówienia lub nagrody w konkursie oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego
przepisów ustawy. Legitymowanie się przez wykonawcę wnoszącego odwołanie interesem w uzyskaniu zamówienia
oznacza stan, w którym ma on lub miał realną szansę na uzyskanie zamówienia, zaprzepaszczoną niezgodnymi z
przepisami czynnościami zamawiającego lub zaniechaniem czynności, do których zamawiający jest zobowiązany.
Odwołujący nie poniósł i nie mógł ponieść jakiejkolwiek szkody, bowiem i tak zamówienia by nie uzyskał. W dniu 4 lipca
2023 roku Zamawiający przy czynności otwarcia ofert poinformował, iż zamierza przeznaczyć na realizację zamówienia
kwotę 22 704 721,96 zł brutto. Odwołujący złożył ofertę na kwotę 27 744 086,43 PLN, tj. na ponad 5 000 000 zł więcej niż
stanowi budżet Zamawiającego. Zamawiający nie ma i nie będzie miał jakikolwiek środków finansowych ponad w/w
kwotę. O jednoznacznym stanowisku Zamawiającego co do limitu środków przeznaczonych na realizację
przedmiotowego zadania - a tym samym obiektywnej niemożliwości udzielenia zamówienia Odwołującemu się Odwołujący miał pełną wiedzę od dnia 4 lipca 2023 roku. Nadto czynność, którą Zamawiający wykonał zgodnie z treścią
wyroku Izby o sygn. akt KIO 2468/23 z dnia 5 września 2023, nie może zostać podważona kolejnym odwołaniem, do
czego aktualnie Odwołujący zmierza. Zamawiający wykonał czynności zgodnie z ww. wyrokiem, tj. odrzucił ofertę
wykonawcy Adamietz Sp. z o.o. z siedzibą w Strzelcach Opolskich i wobec braku środków finansowych unieważnił
postępowanie, albowiem nie był w stanie sfinansować chociażby oferty Odwołującego. Jeżeli Odwołujący nie zgadzał się
z poprzednim rozstrzygnięciem Izby, miał możliwość wniesienia skargi do sądu, a nie odwołanie do KIO. Z uprawnienia
tego Odwołujący nie skorzystał i aktualnie kwestionuje czynność Zamawiającego, która jest skutkiem realizacji wyroku
Izby w sprawie jw.
W uzasadnieniu wniosku o oddalenie odwołania Zamawiający potwierdził, że przed otwarciem ofert podał kwotę, jaką
zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, tj. w 22 704 721,96 zł brutto, wskazaną w Wartości
Kosztorysowej Inwestycji (dalej: „W KI”). Wartość ta nie obejmowała wszystkich składników kosztowych inwestycji tylko
określoną ich część, tj. sumę kwot zawartych w W KI w grupach od 1 do 4 i części z grupy 7 i w szczególności
obejmujących cały zakres robót budowlanych oraz prac projektowo kosztorysowych oraz nadzorów autorskich.
Wskazana w W KI łączna wartość inwestycji na kwotę 29 180 835,00zł brutto obejmuje wszystkie opisane w § 6 ust. 2
Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 2010 roku w sprawie szczegółowego sposobu i trybu finansowania
inwestycji z budżetu państwa (Dz.U.2010.238.1579 – dalej: „rozporządzenie”) grupy kosztów, określone za pomocą
wskaźników cenowych w następującym układzie:
Grupa 1 - pozyskanie działki budowlanej,
Grupa 2 - przygotowanie terenu i przyłączenia obiektów do sieci,
Grupa 3 - budowa obiektów podstawowych,
Grupa 4 - instalacje,
Grupa 5 - zagospodarowanie terenu i budowa obiektów pomocniczych,
Grupa 6 - wyposażenie,
Grupa 7 - prace przygotowawcze, projektowe, obsługa inwestorska oraz ewentualnie szkolenia i rozruch.
Różnica wyżej wymienionych kwot wynika z kosztów realizacji zadań nie objętych przedmiotowym postępowaniem, tj.
zakupu wyposażenia oddziału oraz nadzoru inwestorskiego, które będą przedmiotem odrębnego postępowania
przetargowego.
Odwołujący otrzymując W KI w dniu 22 sierpnia 2023 roku miał wystarczająco dużo czasu na jego przeanalizowanie i
wyciągnięcie wniosków, że „Grupę 6 – wyposażenie” nie należy łączyć z robotami budowlanymi i „Zakupem maszyn,
urządzeń oraz 1-go wyposażenia” zawartych w Grupie 3 pozycji 08 o wartości 8 532 000,00zł brutto. Dlatego
powoływanie się przez Odwołującego na łączną wartość z W KI, która miałaby być podstawą do ustalenia kwoty jaką
Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie przedmiotowego zamówienia jest pozbawione merytorycznych i
faktycznych podstaw.
Zamawiający wskazał również, że ze względów ekonomicznych byłoby nieuzasadnionym, gdyby nie chciał
powtórzyć postępowania, gdyż oferta odrzucona na podstawie wyroku KIO z 5 września 2023 roku wydanego w sprawie
sygn. akt: 2468/23, może zostać powtórzona w następnym postępowaniu i nawet przy założeniu, że byłaby wyższa niż
złożona pierwotnie na kwotę 21 850 146,99 zł brutto, nie można zakładać, że przekroczy wartość jaką Zamawiający
zamierza przeznaczyć na to zadanie, tj. 22 704 721,96 zł brutto. Fakt, że w prowadzonym postępowaniu została złożona
oferta Adamietz Sp. z o.o., która mieściła się w budżecie przewidzianym dla przedmiotowego postępowania przez
Zamawiającego (abstrahując od błędu w stawce VAT o wartości ok 1 tyś. PLN, co spowodowało konieczność odrzucenia
tejże oferty) jest dowodem na to, że szacowanie przez Zamawiającego było prawidłowe, oraz że na rynku istnieją
podmioty gotowe wykonać przedmiotowe zamówienie w przewidzianej przez Zamawiającego kwocie. To z kolei
potwierdza słuszność decyzji Zamawiającego o braku podwyższenia pierwotnej kwoty na realizację przedmiotowego
zamówienia. Wobec wiedzy, że zamówienie może zostać zrealizowane w kwocie jaką przewidział Zamawiający zwiększenie budżetu na realizację zamówienia zgodnie z oczekiwaniami Odwołującego - mogłoby prowadzić do zarzutu
naruszenia dyscypliny finansów przez Zamawiającego i być zinterpretowane jako niemający uzasadnienia wydatek. Brak
jest możliwości zwiększenia środków, tak w ramach środków własnych, jak i ze środków dotacji z podmiotu tworzącego,
na co wskazuje treść notatki Głównej Księgowej Zamawiająco do Dyrektora Zamawiającego z dnia 15 września 2023
roku oraz pisma Marszałka Województwa Podkarpackiego z dnia 12 października 2023 roku. Zamawiający postąpił w
sposób prawidłowy. Po wyroku Izby z dnia 5 września 2023 roku, sygn. akt: 2468/23 dokonał odrzucenia oferty
wykonawcy Adamietz Sp. z o.o. z siedzibą w Strzelcach Opolskich, przeprowadził ponowną analizę czy może
zwiększyć finansowanie na zrealizowanie zadania i wobec stwierdzenia obiektywnego braku takiej możliwości – nie
mając środków finansowych i stojąc na stanowisku, że ich zwiększenie hipotetyczne – byłoby wprost niegospodarnością
- unieważnił postępowanie na zasadzie art. 255 pkt 3 w zw. z art. 254 pkt 2 ustawy Pzp. Wbrew stanowisku
Odwołującego Zamawiający nie ma obowiązku „(..) starać się o środki z rezerwy ogólnej Wojewody Podkarpackiego, czy
też rezerwy ogólnej Marszałka Województwa. Tym bardziej, że inwestycje tego rodzaju mają znaczenie priorytetowe.
Zamawiający nie wystąpił również o opinię Rady Społecznej, która zgodnie ze Statutem Szpitala, pełni rolę doradczą i
inicjującą.”. W ocenie Zamawiającego tego rodzaju stwierdzenie Odwołującego ukazuje jedynie, że nie wie on jakiego
rodzaju podmiotem jest SP ZOZ, dla którego podmiotem tworzącym jest jednostka samorządu terytorialnego i w jaki
sposób jest finansowany. Organ terenowej administracji rządowej (Wojewoda) nie finansuje podmiotów leczniczych, w
tym SP ZOZ-ów, podobnie jak członek zarządu jednostki samorządu terytorialnego (Województwo), nie dysponuje też
„rezerwą ogólną” – czymkolwiek miałaby ona być w mniemaniu Odwołującego. Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 roku o
działalności leczniczej (Dz.U. z 2023 r. poz. 991 j.t. z późn. zm.) w art. 48 ust. 2 stanowi, iż do zadań rady społecznej SP
ZOZ-u należy:
1) przedstawianie podmiotowi tworzącemu wniosków i opinii w sprawach:
a)zbycia aktywów trwałych oraz zakupu lub przyjęcia darowizny nowej aparatury i sprzętu medycznego,
b)związanych z przekształceniem lub likwidacją, rozszerzeniem lub ograniczeniem działalności,
c)przyznawania kierownikowi nagród,
d)rozwiązania stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej z kierownikiem; e) (uchylona)
2) przedstawianie kierownikowi wniosków i opinii w sprawach: a) planu finansowego, w tym planu inwestycyjnego,
b)rocznego sprawozdania z planu finansowego, w tym planu inwestycyjnego,
c)kredytów bankowych lub dotacji,
d)podziału zysku,
e)zbycia aktywów trwałych oraz zakupu lub przyjęcia darowizny nowej aparatury i sprzętu medycznego,
f)regulaminu organizacyjnego;
3)dokonywanie okresowych analiz skarg i wniosków wnoszonych przez pacjentów, z wyłączeniem spraw podlegających
nadzorowi medycznemu;
4)opiniowanie wniosku w sprawie czasowego zaprzestania działalności leczniczej; 5) wykonywanie innych zadań
określonych w ustawie i statucie.
Powyższe nie wskazuje, że rada opiniuje kwestie dotyczące postępowań zamówieniowych, w tym zwiększenia budżetu
SP ZOZ-u w tym zakresie.Kwestie opisane przez Odwołującego pozostają w całości życzeniowe. Odwołujący wskazuje
jak chciałby żeby Zamawiający postąpił, tj. do kogo miałby się zwrócić o przekazanie dodatkowych środków, by móc
wybrać i sfinansować ofertę Odwołującego. Problem polega na tym, że istnieją obiektywne dowody, świadczące, że
przedmiotowe zamówienie może być wykonane w kwocie zabezpieczonej przez zamawiającego – bez konieczności
zwiększania budżetu o prawie 5 mln PLN ze szkodą dla Zamawiającego, ale z korzyścią dla Odwołującego.Odwołujący
nie wskazuje na jakiej podstawie Zamawiający miałby takie czynności (zwiększające finansowanie) wykonywać, bo brak
jest tego rodzaju podstaw. Równie dobrze można by wymagać, aby Zamawiający zwrócił się do Ministerstwa Zdrowia,
Kancelarii Prezydenta, Organizacji Narodów Zjednoczonych, Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy czy też
zorganizował zbiórkę publiczną np. za pomocą portalu Zrzutka.pl. Jest to celowo przejaskrawiony przykład. Zamawiający
nie ma obowiązku poszukiwania źródeł finansowania ponad kwoty, które pierwotnie zabezpieczył, w celu wyboru oferty
najkorzystniejszej i zapobieżeniu unieważnienia postępowania. Wykonawcy nie mogą oczekiwać, że Zamawiający
będzie przesuwał środki przeznaczone na realizację innych części zamówienia. Odwołujący nie przedstawił żadnego
dowodu, który potwierdzałby, że aktualnie Zamawiający może zwiększyć kwotę przeznaczoną na realizację zadania
objętego postępowaniem. W sytuacji braku potwierdzenia się zarzutu bezprawnego unieważnienia postępowania
ewentualne naruszenie przez Zamawiającego przepisów Prawa zamówień publicznych objętych innymi zarzutami, nie
może mieć wpływu na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, co jest wystarczające dla oddalenia odwołania w
całości. Innymi słowy nawet potwierdzenie się innych ew. zarzutów nie wpływa na to, że zostało ono prawidłowo
unieważnione, gdyż cena oferty Odwołującego w ogromnym stopniu przekracza możliwości finansowe Zamawiającego.
W uzasadnieniu wniosku o umorzenie postępowania Zamawiający wskazał, że termin związania ofertą w postępowaniu
upłynął w dniu 1 października 2023 roku. Wniesienie odwołania nie zawiesza biegu terminu związania ofertą. W ustawie
Pzp nie ma regulacji szczególnej, która stanowiłaby o zawieszeniu biegu terminu związania ofertą w przypadku złożenia
odwołania, jak i o obowiązku wzywania wykonawcy do przedłużenia terminu związania ofertą na okres trwania
postępowania odwoławczego. Aktualnie zatem Zamawiający nie ma możliwości nawet hipotetycznej wyboru oferty
Odwołującego. W tym kontekście należy postawić pytanie czy postępowanie odwoławcze jako takie nie jest zbędne albo
w ogóle czy jest dopuszczalne i czy nie powinno zostać umorzone na zasadzie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp. Spór zdaje się
bezprzedmiotowy. Omawiana przesłanka jest novum wśród przesłanek umorzenia postępowania, a została ona
wprowadzona w nowej ustawie. Krajowa Izba Odwoławcza umarza postępowanie w przypadku stwierdzenia, że dalsze
postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Są to zatem dwie przesłanki umorzenia
postępowania. Po pierwsze, Izba może stwierdzić, że postępowanie stało się zbędne i wówczas odwołanie podlega
umorzeniu. Przesłanką umorzenia postępowania jest także stwierdzenie, że postępowanie jest niedopuszczalne.
Izba dopuściła dowody z dokumentacji postępowania, przekazanej przez Zamawiającego oraz złożone przez
Zamawiającego dowody w postaci notatki Głównej Księgowej Zamawiająco z dnia 15 września 2023 roku i pisma
Marszałka Województwa Podkarpackiego z dnia 12 października 2023 roku.
Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając odwołanie, uwzględniając dokumentację postępowania oraz stanowiska
zaprezentowane w sprawie, a także zgromadzone dowody, ustaliła i zważyła co następuje:
Odwołanie nie zawiera braków formalnych. Wpis w prawidłowej wysokości został wniesiony w ustawowym
terminie. Nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, o których mowa w art. 528
Pzp.
Izba nie uwzględniła wniosku Zamawiającego o odrzucenie odwołania na podstawie art. 528 pkt 2 ustawy Pzp lub
art. 528 pkt 5 ustawy Pzp. W ocenie Izby nie wystąpiła bowiem żadna z podanych przez Zamawiającego podstaw
odrzucenia odwołania.
Stosownie do art. 528 pkt 2 ustawy Pzp Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione
przez podmiot nieuprawniony
Zamawiający uzasadnia wniosek w tym zakresie brakiem interesu Odwołującego w rozumieniu art. 505 ust. 1
ustawy Pzp z uwagi na to, że cena jego oferty przekracza kwotę, jaką przeznaczył na realizację zamówienia.
Nie można zgodzić się z takim stanowiskiem.
Po pierwsze, przepis art. 528 pkt 2 ustawy Pzp, odnosi się do podmiotu nieuprawnionego, a nie zostało
wykazane, aby Odwołujący np. skutecznie utracił status wykonawcy w tym postępowaniu. Po drugie, brak wykazania
łącznego spełnienia materialnoprawnych przesłanek do wniesienia odwołania, określonych w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp
skutkuje jego oddaleniem a nie odrzuceniem. Po trzecie, przekroczenie budżetu przewidzianego przez Zamawiającego
na realizację zamówienia co do zasady nie pozbawia wykonawcy prawa do skorzystania ze środków ochrony prawnej.
Stosownie do art. 528 pkt 5 ustawy Pzp Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołanie dotyczy czynności,
którą zamawiający wykonał zgodnie z treścią wyroku Izby lub sądu lub, w przypadku uwzględnienia zarzutów
przedstawionych w odwołaniu, którą wykonał zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu
Odwołanie w sprawie KIO 2468/23 dotyczyło czynności wyboru najkorzystniejszej oferty, która w wykonaniu tego
wyroku została odrzucona przez Zamawiającego. Rozpatrywane odwołanie dotyczy natomiast czynności unieważnienia
postępowania. Nie zostało wykazane, aby Izba nakazała Zamawiającemu dokonanie tej czynności. Nie można zatem
przyjąć, że zachodzi podstawa odrzucenia odwołania, o której mowa w ww. przepisie.
Izba nie uwzględniła również wniosku Zamawiającego o umorzenie postępowania na podstawie art. 568 pkt 2
ustawy Pzp.
Stosownie do art. 568 pkt 2 ustawy Pzp Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w
przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne.
Zamawiający podstawy zastosowania tego przepisu dopatruje się w tym, że obecnie wykonawcy nie są już
związani złożonymi przez siebie ofertami.
W ocenie Izby nie można uznać takiego stanowiska za zasadne.
Brak związania ofertą nie oznacza, że dalsze postępowanie stało się zbędne lub niedopuszczalne. Zauważenia
bowiem wymaga, że zgodnie z art. 552 ust. 2 i 3 ustawy Pzp. 2. Jeżeli termin związania ofertą upłynął przed wyborem
najkorzystniejszej oferty, zamawiający wzywa wykonawcę, którego oferta otrzymała najwyższą ocenę, do wyrażenia, w
wyznaczonym przez zamawiającego terminie, pisemnej zgody na wybór jego oferty. 3. W przypadku braku zgody, o której
mowa w ust. 2, zamawiający zwraca się o wyrażenie takiej zgody do kolejnego wykonawcy, którego oferta została najwyżej
oceniona, chyba że zachodzą przesłanki do unieważnienia postępowania. Tak więc, przy spełnieniu określonych
wymogów, jest możliwe dokonanie wyboru oferty, także gdy upłynie termin nią związania przez wykonawcę.
Wykazując swoje uprawnienie do skorzystania ze środków ochrony prawnej, Odwołujący podał w szczególności, że jego
oferta zawiera najkorzystniejszą cenę. Powinna zatem otrzymać najwyższą liczbę punktów w ramach oceny ofert i
zostać wybrana jako najkorzystniejsza. Tymczasem Zamawiający niezasadne dokonał unieważnienia postępowania o
udzielenie zamówienia. W konsekwencji Odwołujący utracił możliwość uzyskania zamówienia, mimo że złożył
najkorzystniejszą ofertę, co potencjalnie skutkować może powstaniem po jego stronie szkody m.in. w postaci utraty
korzyści i zysków wynikających z możliwości realizacji zamówienia. Uwzględnienie odwołania pozwoli Odwołującemu
uzyskać przedmiotowe zamówienie i wynikające z niego korzyści.
W ocenie Izby Odwołujący legitymuje się uprawnieniem do skorzystania w przedmiotowym postępowaniu ze
środków ochrony prawnej.
Izba zważyła, co następuje:
Odwołanie podlega oddaleniu. Nie potwierdziły się bowiem zarzuty odwołania w granicach których Izba orzeka.
Ad zarzut naruszenia art. 255 pkt 3 i art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp
Stosownie do art. 16 pkt 1 i 2 Pzp: Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie
zamówienia w sposób: 1) zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców; 2)
przejrzysty;
Zgodnie z art. 255 pkt 3 Pzp Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub koszt
najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na
sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty.
Z przepisu tego wynika, że w przypadku, gdy oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę jaką zamawiający
przeznaczył na realizację zamówienia, gdy nie może zwiększyć tej kwoty do ceny najkorzystniejszej oferty, to jest
zobowiązany do unieważnienia postępowania. Oznacza to, że ocena sytuacji i decyzja w tym zakresie leży po stronie
zamawiającego.
Odwołujący swoją argumentację w zakresie tego zarzutu buduje na błędnym założeniu, że Zamawiający miał
obowiązek poszukiwać z różnych źródeł środków dla zabezpieczenia finansowania zamówienia do najniższej ceny oferty
i z tym wiąże zarówno zarzut naruszenia art. 255 pkt 3 Pzp, jak też art. 260 Pzp, dotyczącego w jego ocenie zbyt
lakonicznego uzasadnienia czynności unieważnienia postępowania. Odwołujący wskazuje przy tym na możliwe jego
zdaniem kierunki poszukiwań dodatkowych środków na sfinansowanie tego zamówienia do kwoty jego oferty, która o ok.
5 000 000 zł przekracza budżet Zamawiającego przeznaczony na ten cel.
Tymczasem decyzja o zwiększeniu środków należy do zamawiającego. To zamawiający znając swoje
możliwości finansowe decyduje o tym czy może zwiększyć środki na dany cel. To on jest gospodarzem postępowania,
to on zna swoje potrzeby oraz możliwości finansowe. To do niego należy ocena i decyzja jaką kwotę jest w stanie
przeznaczyć na dane zamówienie i jakie ma możliwości jej pozyskania. Oznacza to, że Odwołujący nie ma uprawnienia
do tego, aby wpływać na sposób tworzenia i zarządzania budżetem Zamawiającego.
W okolicznościach analizowanej sprawy zwraca uwagę, że Odwołujący podnosi argument dotyczący Wartości
Kosztorysowej Inwestycji (W KI), nie wykazując przy tym, że przedmiot analizowanego postępowania obejmuje pełny
zakres, jaki został określony w WKI.
Jak natomiast stwierdził Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie, przedmiot obecnego zamówienia nie obejmuje
pełnego jego zakresu a jedynie grupy 1-4 oraz część grupy 7 z wymienionych w ww. rozporządzeniu. Zamówieniem nie
jest w szczególności objęte wyposażenie niezwiązane z budową oraz nadzór inwestycyjny i rezerwa, które są
przewidziane w W KI. Dlatego kwota podana przez Zamawiającego przed otwarciem ofert jest odpowiednio niższa niż
określona łączna kwota wynikająca z WKI. Uwzględnia ona bowiem rzeczywisty przedmiot obecnego zamówienia.
Twierdzenia Zamawiającego w tym zakresie należy uznać za wiarygodne. Znajdują one bowiem potwierdzenie w
opisie przedmiotu zamówienia, przedstawionym w pkt II 2.4. Opis zamówienia, zawartego w ogłoszeniu o zamówieniu.
W związku z tym nie można uznać za wykazane przez Odwołującego, że Zamawiający podając przed otwarciem
ofert kwotę, jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, określił ją w zaniżonej wysokości.
Jak stwierdził Zamawiający, obecnie ponad 98% finansowania przedmiotowego zamówienia pochodzi z dotacji
celowej Marszałka Województwa Podkarpackiego, na zwiększenie której nie może liczyć. Pozostała kwota została
wygospodarowana przez Zamawiającego, który jak stwierdził – czego Odwołujący nie podważył - jest w trudnej sytuacji
finansowej, obecnie w trakcie restrukturyzacji. Jakkolwiek zależy mu na utworzeniu potrzebnego w tym regionie
pododdziału kardiochirurgii, to jednak jako jednostka systemu finansów publicznych nie może sobie pozwolić na
wydatkowanie większych kwot. Tym bardziej, że zważywszy na to, że wpłynęła w postępowaniu oferta z kwotą
zdecydowanie niższą, niż kwota oferty Odwołującego, mogłyby być one uznane za niezasadnie wydatkowane.
W sytuacji zatem, gdy Zamawiający, po analizie swoich możliwości finansowych w kierunku ewentualnego
zwiększenia zaangażowania własnych środków, na co wskazuje złożona przez Zamawiającego notatka z 15 września
2023 r., a także co do braku możliwości pozyskania dodatkowych środków ze strony Marszałka Województwa
Podkarpackiego, co znajduje potwierdzenie w złożonym przez Zamawiającego piśmie z 12 października 2023 roku, w
którym zostało stwierdzone, że zostaje podtrzymane stanowisko dotyczące braku możliwości zwiększenia dotacji z
budżetu Województwa na dofinansowanie przedmiotowego zamówienia, ustalił, że nie ma możliwości zwiększenia
środków do kwoty ceny oferty Odwołującego, czynność unieważnienia przedmiotowego postępowania należy uznać za
zgodną z art. 255 pkt 3 ustawy Pzp.
Dla wykonawców to kwota przeznaczona na sfinansowanie zamówienia, jaką Zamawiający udostępnił przed
otwarciem ofert, ma istotne znaczenie, bowiem stanowi ona gwarancję, że brak jej przekroczenia w złożonych ofertach,
nie pozwoli na skuteczne unieważnienie postępowania. Jak wyżej wskazano, nie zostało wykazane przez Odwołującego,
chociaż to jego obciążał dowód w tym zakresie, aby kwota ta była zaniżona.
Ad zarzut naruszenia art. 260 Pzp w zw. z art. 255 pkt 3 Pzp i art. 1 pkt 1 i 2 ustawy Pzp
Zgodnie z art. 260 Pzp: 1. O unieważnieniu postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający zawiadamia
równocześnie wykonawców, którzy złożyli oferty lub wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu lub zostali
zaproszeni do negocjacji - podając uzasadnienie faktyczne i prawne. 2. Zamawiający udostępnia niezwłocznie informacje,
o których mowa w ust. 1, na stronie internetowej prowadzonego postępowania.
Pomimo, iż Odwołujący zarzuca naruszenie przepisu art. 260 ustawy Pzp, to z uzasadnienia odwołania, wynika,
że w rzeczywistości chodzi o ust. 1 tego przepisu. Zdaniem Odwołującego bowiem w przedstawionym przez
Zamawiającego uzasadnieniu czynności unieważnia postępowania, cyt. „Kwestia braku możliwości zwiększenia kwoty,
jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, nie została w żaden sposób uzasadniona ani
wyjaśniona przez Zamawiającego poza lakoniczną informacją o podstawie prawnej unieważnienia i ograniczeniu się do
wskazania kwot widniejących w protokole postępowania.”
W zawiadomieniu unieważnieniu postępowania Zamawiający podał: „(…) W związku z powtórzeniem czynności
badania i oceny ofert w postępowaniu Zamawiający informuje, iż unieważnia postępowanie na podstawie art. 255 pkt 3) w
zw. z art. 254 pkt 2) ustawy Pzp. albowiem oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą Zamawiający zamierza
przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, a Zamawiający nie może zwiększyć tej kwotę do ceny najkorzystniejszej
(najniższej) oferty. Oferta Wykonawcy ERBUD International Sp. z o. o., ul. Jasionka 942, 36-002 Jasionka, została
złożona na wartość 27 744 086,50 zł brutto, a oferta SB Complex Sp. z o. o. Sp. k., ul. Księcia Józefa Poniatowskiego 8,
35-026 Rzeszów, została złożona na wartość 28 793 146,81 zł brutto. Obie oferty przewyższają wartość jaką Zamawiający
zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, a to kwotę 22 704 721,96 brutto, czyli oferta Wykonawcy ERBUD
International Sp. z o. o., przewyższa tę kwotę o wartość 5 039 364,54 zł brutto, a oferta SB Complex Sp. z o. o. Sp. k., ul.
przewyższa tę kwotę o wartość 6 088 424,85 zł brutto.”
W ocenie Izby w okolicznościach analizowanej sprawy przedstawione przez Zamawiającego uzasadnienie należy
uznać za spełniające wymogi art. 260 ust. 1 ustawy Pzp. Zawiera ono bowiem zarówno uzasadnienie prawne jak też
faktyczne, które postępowania w wystarczającym zakresie pozwala na poznanie przez wykonawców powodów
unieważnienia postępowania. Zamawiający podał bowiem poszczególne wielkości, z których wynika, że ceny
pozostałych w postępowaniu ofert przekraczają w znaczącym stopniu jego budżet, wskazał też jasno, że nie może
zwiększyć kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia.
Wbrew twierdzeniom Odwołującego Zamawiający nie miał natomiast obowiązku podawania konkretnych
okoliczności, na jakich oparł swoje twierdzenie, że brak jest po jego stronie możliwości zwiększenia kwoty, którą
zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Decyzja co do zwiększenia kwoty na sfinansowanie danego
zamierzenia inwestycyjnego należy do Zamawiającego i to on znając swoje potrzeby i możliwości finansowe ocenia, czy
może zwiększyć uprzednio przewidzianą na dany cel kwotę, a jeśli tak, to do jakiej wysokości.
Odwołujący bezzasadnie zatem oczekuje, aby Zamawiający w uzasadnieniu przedstawił wszystkie niuanse
związane z własną polityką budżetową i sposobem gospodarowania posiadanym budżetem, aby udowadniał, że podjął
wszelkie kroki w celu pozyskania środków ze wszystkich wskazanych w odwołaniu źródeł, oraz szczegółowo wyjaśniał,
dlaczego jego możliwości finansowe nie pozwalają na zwiększenie środków na przedmiotowe zamówienie.
Jak wyjaśnił Zamawiający, w sytuacji, gdy korzysta z dotacji celowych, środki tak pozyskane mogą być
wykorzystane jedynie na jego realizację. W związku z tym Zamawiający nie miał obowiązku przedstawiania w
uzasadnieniu szczegółów związanych z własnym budżetem i sposobem gospodarowania nim.
Ad zarzut naruszenia art. 239 ust. 1 Pzp
Zgodnie z art. 239 ust. 1 Pzp: 1. Zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert
określonych w dokumentach zamówienia. 2. Najkorzystniejsza oferta to oferta przedstawiająca najkorzystniejszy
stosunek jakości do ceny lub kosztu lub oferta z najniższą ceną lub kosztem.
Zarzut ten jest konsekwencja ww. zarzutów, które nie znalazły potwierdzenia. W związku z ty, również ten zarzut
należy uznać za niezasadny. Skoro wystąpiła podstawa unieważnienia postępowania, o której mowa w art. 255 pkt 3
Pzp, to nie można uznać, iż Zamawiający winien wybrać ofertę Odwołującego jako najkorzystniejszą.
Zgodnie z przepisem art. 554 ust. 1 pkt 1 Pzp, Izba uwzględnia odwołanie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi
naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie
zamówienia, konkursu lub systemu kwalifikowania wykonawców. W analizowanej sprawie nie stwierdzono naruszenia
przepisów Pzp, które mogło mieć wpływ na wynik postępowania, co musiało skutkować oddaleniem odwołania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 553 Pzp, orzeczono jak w sentencji.
Zgodnie z art. 557 Pzp, w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o
kosztach postępowania odwoławczego. Izba oddaliła odwołanie. W związku z tym odpowiedzialność za wynik
postępowania ponosi Odwołujący.
Biorąc powyższe pod uwagę, o kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do wyniku
postępowania - na podstawie art. 557 i art. 575 Pzp oraz w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 i 2 lit a i b rozporządzenia
Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania
odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437) w
wysokości określonej w złożonej przez Zamawiającego fakturze.
Przewodniczący: ………………….……