Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 25 listopada 2022 r., sygn. KIO 2905/22

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 2905/22
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Izabela Niedziałek-Bujak

Powołane przepisy

  • Prawo zamówień publicznych

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 2905/22

WYROK

z dnia 25 listopada 2022 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Izabela Niedziałek-Bujak

Protokolant: Wiktoria Ceyrowska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2022 r. w Warszawie odwołania

wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 2 listopada 2022 r. przez

Odwołującego - AND Investment Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ul. H.

Krahejskiej 7, 40-285 Katowice w postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego Politechnika Krakowska im. Tadeusza Kościuszki, ul. Warszawska 24, 31-155 Kraków

przy udziale

Wykonawcy - W. S. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą W. S. Architektura, ul.

Kazimierza Wielkiego 18/6, 30-074 Kraków, przystępującego do postępowania

odwoławczego po stronie Zamawiającego

orzeka:

1. Oddala odwołanie.

2. Kosztami postępowania obciąża Odwołującego i:

2.1 zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7.500 zł 00 gr.

(słownie: siedem tysięcy pięćset złotych, zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego

tytułem wpisu od odwołania;

2.2 zasądza od Odwołującego na rzecz Zamawiającego kwotę 5.054 zł 30 gr (słownie:

pięć tysięcy pięćdziesiąt cztery złotych trzydzieści groszy) tytułem zwrotu kosztów

strony poniesionych w związku z wynagrodzeniem pełnomocnika, kosztami dojazdu

na rozprawę oraz opłatą skarbową od pełnomocnictw.

Stosownie do art. 580 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo Zamówień

Publicznych (Dz. U. 2022 r., poz. 1710 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 14 dni od dnia

jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej

do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący: ....................................

Sygn. akt: KIO 2905/22

Uz as adnienie

W postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego w trybie ograniczonego,

jednoetapowego, realizacyjnego architektoniczno-urbanistycznego konkursu SARP „1027”

na opracowanie koncepcji zagospodarowania Przedpola, obecnej siedziby Wydziału

Architektury Politechniki Krakowskiej przy ul. Podchorążych 1 Krakowie (dawnej rezydencji

królewskiej w Łobzowie, później siedziby Podchorążówki), ogłoszonym w Biuletynie

Zamówień Publicznych w dniu 22.07.2022 r. nr 2022/BZP 00273489/01, wobec wyboru jako

zwycięzcy konkursu pracy firmy W. S. Architektura z siedzibą w Krakowie, Wykonawca AND

Investment Sp. z o.o. z siedzibą w Katowicach wniósł w dniu 02.11.2022 r. odwołanie do

Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej (sygn. akt KIO 2905/22).

Odwołujący zarzucili Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 226 ust. 1 pkt 4,5 Ustawy w zw. z art. 218 ust. 2 Ustawy poprzez dokonanie

wyboru pracy, która jest niezgodna z warunkami zamówienia i zaniechaniu przez

Komisję Konkursową jej odrzucenia;

2. art. 16. ust. 1 Ustawy prowadzenie postępowania w sposób niezapewniający uczciwej

konkurencji oraz równego traktowania Oferentów, w skutek wyboru pracy, która

rażąco odbiega od warunków konkursu i dalej udzielonych w jego trakcie wyjaśnień

do jego treści, prowadząc do nieuzasadnionego wyboru Wykonawcy podlegającego

obligatoryjnemu odrzuceniu, utrudniając tym działaniem możliwość dostępu do rynku i

swobodnej konkurencji;

3. art. 17 ust. 2 i 3 Ustawy Pzp poprzez dokonanie wyboru zwycięzcy Konkursu

niezgodnie z przepisami ustawy Pzp, w szczególności wskutek zaniechania wyboru w

oparciu o założone kryteria, a tym samym oparcie wyboru na zasadach dowolności,

co godzi w reguły obiektywizmu i bezstronności prowadzącego postępowania

konkursowego i równe zasady dla wszystkich jego uczestników.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu

unieważnienia czynności wyboru pracy konkursowej, nakazanie powtórzenia czynności

wyboru w konkursie i nakazanie odrzucenia pracy złożonej przez W. S. Architektura, jako

niezgodnej z warunkami Konkursu.

W uzasadnieniu zarzutów Odwołujący wskazał, jako okoliczność świadczącą o niezgodności

pracy konkursowej z warunkami opisanymi w Regulaminie Konkursu, na zaproponowane

rozwiązanie miejsc postojowych, które miały być miejscami naziemnymi. Tymczasem

uczestnik konkursu zaprojektować miał miejsca podziemne - rozwiązanie, które

Zamawiający wykluczył. Zasadność odwołania ma również mieć uzasadnienie w interesie

publicznym, z uwagi na dodatkowy koszt parkingu podziemnego, w tym koszt żelbetowej

konstrukcji, oświetlenia, odwodnienia, obok naruszenia zasad uczciwej konkurencji, wybór

pracy konkursowej prowadzić miałby do przekroczenia budżetu realizacyjnego.

Do postępowania odwoławczego przystąpił po stronie Zamawiającego uczestnik konkursu Wykonawca W. S.

Zamawiający na posiedzeniu w dniu 22.11.2022 r. złożył pisemną odpowiedź na odwołanie z

wnioskiem o jego odrzucenie, ewentualnie o oddalenie w całości zarzutów.

Stanowisko Izby

Do rozpoznania zarzutów w odwołaniu zastosowanie znajdowały przepisy ustawy z dnia 11

września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2022 r., poz. 1710 z późn. zm.),

obowiązującej w dacie wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia, zwana dalej

Ustawą.

Odwołanie nie podlegało odrzuceniu. Wniosek Zamawiającego o odrzucenie odwołania na

podstawie art. 528 pkt 6 Ustawy został sformułowany w oparciu o stwierdzenie, iż kopia

odwołania została przekazana w sposób, który nie uwzględniał formy komunikacji w

konkursie, a ta miała się odbywać przez platformę komunikacji elektronicznej dostępną pod

adresem . W ogłoszeniu wskazany został adres poczty elektronicznej

Zamawiającego:zampub@pk.edu.pl oraz adres poczty elektronicznej podmiotu

prowadzącego postępowanie, tj. SARP o/Kraków:sarp@sarp.krakow.pl. Odwołujący

natomiast przekazał kopię odwołania na adres poczty elektronicznej Zamawiającego:

. Zdaniem Zamawiającego kopia odwołania powinna zostać

przekazana w pierwszej kolejności z wykorzystaniem platformy, a dodatkowo na adres

poczty elektronicznej wskazanej przez Zamawiającego w ogłoszeniu. Zamawiający o tym, iż

zostało wniesione odwołanie miał dowiedzieć się dopiero z pisma informującego o odwołaniu

przesłanego z Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 7.11.2022 r., a w dniu 9.11.2022 r.

Odwołujący wysłał na adres kopię odwołania. Zamawiający nie

weryfikował kompletności korespondencji z 2.11.2022 r. zawierającej kopię odwołania

przekazaną na adreskancelaria@pk.edu.pl.

W tych okolicznościach Izba uznała, iż nie zachodziła przesłanka do odrzucenia odwołania

na podstawie art. 528 pkt 6 Ustawy. Zdaniem składu orzekającego, kopia odwołania została

przekazana zgodnie z art. 514 ust. 2 Ustawy, tj. w sposób pozwalający zapoznać się z jego

treścią przed upływem terminu na wniesienie odwołania. Pomimo wysłania na inny adres

poczty elektronicznej, niż wskazany w ogłoszeniu o konkursie do komunikacji z

Zamawiającym i podmiotem prowadzącym postępowanie, kopia odwołania została w

terminie na jego wniesienie, przekazana Zamawiającemu, co umożliwiało zapoznanie się z

jego treścią. Żadne z powołanych w odpowiedzi na odwołanie orzeczeń nie odnosi się do

okoliczności związanych z obecnie badanym odwołaniem, a główne tezy płynące z tych

orzeczeń wskazują na konieczność stwierdzenia, w celu odrzucenia odwołania na podstawie

art. 528 pkt 6 Ustawy, iż Zamawiający nie miał możliwości zapoznania się z treścią

odwołania. W sytuacji, gdy kopia odwołania zostaje przekazana Zamawiającemu,

domniemywa się, iż miał on możliwość zapoznania się z jego treścią (wyrok KIO z dnia

19.04.2021 r., sygn. akt KIO 656/21). W ocenie składu orzekającego taka sytuacja wystąpiła

w sprawie, gdyż adres poczty elektronicznej Zamawiającego jest oficjalnym komunikatorem i

co w tej sprawie jest istotne, pozwala uznać, iż każda korespondencja powinna zostać dalej

skierowana do właściwej komórki organizacyjnej Zamawiającego. Wysłanie korespondencji

na czynny adres kancelaryjny powinno być traktowane, jako skuteczne złożenie pisma w

sprawie, której ono dotyczy. Obieg kancelaryjny uzależniony jest dalej od procedur, a te nie

powinny już obciążać wykonawców skutkami ewentualnych uchybień, wstrzymania, czy też

opóźnienia w przekazaniu korespondencji do właściwej komórki, w tym przypadku komórki

zamówień publicznych. Ponieważ Zamawiający nie stwierdził (jak wyjaśnił nie zbadał

kompletności korespondencji z 2.11.2022 r.), aby kopia odwołania przesłana na ego adres

mailowy, była kopia niekompletną, skład orzekający uznał, iż została ona skutecznie

przekazana Zamawiającemu, a odwołanie nie podlegało odrzuceniu.

Rozpoznając odwołanie Izba miała na uwadze stan faktyczny ustalony w oparciu o

dokumentację postępowania złożoną do akt sprawy, w tym zapisy regulaminu konkursu i

samą pracę konkursową W. S. Architektura okazaną na rozprawie.

Izba ustaliła i zważyła.

Na pytanie zadane przez Odwołującego do zapisów regulaminu konkursu, które brzmiało:

„Obowiązujący MPZP dopuszcza lokalizację w terenie konkursu (ZP.13) parkingu

podziemnego, zgodnie z nieprzekraczanymi liniami zabudowy. Prosimy o potwierdzenie tej

możliwości”, Zamawiający udzielił odpowiedzi: „Zamawiający przewiduje wyłącznie naziemne

miejsca parkingowe. Nie przewiduje realizacji parkingu podziemnego.”

W wybranej pracy konkursowej, miejsca postojowe w ilości 19tu zostały zaprojektowane do

wykonania, jako miejsca zadaszone nasypem ziemnym, niewidoczne z innych miejsc parku

dla odwiedzających z uwagi na ukształtowanie terenu - częściowe obniżenie i wykorzystanie

nasypu ziemnego, który tworzy efekt „pagórka”. Poziom miejsc parkingowych znajduje się

poniżej poziomu zerowego - a dojazd do miejsc parkingowych miałby być bezpośrednio z

zaprojektowanej drogi niezadaszonej.

Izba oddaliła odwołanie w całości.

Zarzuty odnosiły się do wybranej pracy konkursowej - uczestnika konkursu W. S., która

według Odwołującego, w jednym z elementów dotyczącym miejsc postojowych, miała

zawierać rozwiązane wykluczone przez Zamawiającego. W jego ocenie, Zamawiający w

odpowiedzi na cytowane powyżej pytanie, nie dopuścił podziemnych miejsc parkingowych

pod gruntem. Rysunki, rzuty w pracy wybranej wskazują, że miejsca takie zostały

przewidziane do wykonania pod gruntem, co powinno prowadzić do odrzucenia pracy

konkursowej. Inni wykonawcy znaleźli się w gorszej sytuacji, gdyż takiej koncepcji nie mogli

przyjąć w swoich pracach, a to również miało znaczenie dla kosztów wykonania prac i limitu

wydatków na całą inwestycję.

Oddalając odwołanie Izba związana była zarzutami i podstawą faktyczną, która sprowadzała

się wyłącznie do oceny zgodności z warunkami konkursu, propozycji dotyczącej sposobu

rozwiązania miejsc parkingowych na terenie parku. Zarzuty w odwołaniu nie odnosiły się

natomiast do kwestii finansowej i oceny możliwości wykonania prac za kwotę deklarowaną w

pracy konkursowej. Samo gołosłowne stwierdzenie przekroczenia limitu środków na

inwestycję nie zostało w żaden sposób powiązane z podstawą decyzji o odrzuceniu

odwołania. Dopiero na rozprawie Odwołujący rozwinął wątek dotyczący sfinansowania

projektu miejsc parkingowych, co w ocenie składu orzekającego znacząco wykraczało poza

podstawę faktyczną zarzutów w odwołaniu.

Odwołujący przyznał, w odpowiedzi na stanowisko Zamawiającego i Przystępującego, iż

rozwiązanie zaproponowane w konkursie nie jest podziemnym garażem, czy też garażem

otwartym w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia

2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich

usytuowanie. Jego stanowisko zasadniczo sprowadzone zostało do wykazania, iż miejsca

parkingowe przewidziane do wykonania pod nasypem z ziemi, przy konieczności

zabezpieczenia tej konstrukcji trzema ścianami, stropem, jest niezgodne z odpowiedzią na

pytanie, w której Zamawiający wymagał wykonania miejsc parkingowych naziemnych.

W ocenie składu orzekającego stanowisko w odwołaniu wynika z nadinterpretacji odpowiedzi

na pytanie dotyczące możliwości wykonania garażu podziemnego. Udzielona odpowiedź na

zadane pytanie związane z rozwiązaniem dopuszczonym w MPZP wskazywała wyłącznie na

to, iż Zamawiający nie przewiduje realizacji garażu podziemnego i oczekuje zaproponowania

miejsc naziemnych. Odpowiedź natomiast w żaden sposób nie wprowadzała żadnych

ograniczeń co do aranżacji miejsc postojowych, w szczególności nie odnosi się ona do formy

stanowiska postojowego, jako zadaszonej lub niezadaszonej.

Powyższe miało istotny wpływ na ocenę propozycji rozwiązania miejsc postojowych, które

nie są garażem podziemnym (okoliczność niesporna), a jedynie zadaszonymi miejscami

naziemnymi, do których prowadzi droga dojazdowa (bez zadaszenia) i wjazd na miejsce

parkingowe jest bezpośrednio z drogi dojazdowej. Jak wskazał sam Odwołujący, z opisu

pracy konkursowej wynika, iż teren zostanie nad miejscami parkingowymi wyniesiony do

wysokości 4,05 m nad poziom terenu istniejącego. Powyższe wskazuje, że miejsca

postojowe zostały zaprojektowane jako naziemne, co należy interpretować zgodnie z

odpowiedzią na pytanie, jako miejsca, które nie są zaplanowane do wykonania w parkingu

podziemnym. Wykonanie nasypu, jako zadaszenia nad tymi miejscami, nie zmienia

charakteru miejsc postojowych, w taki sposób, aby uznać, je za usytułowane w garażu

podziemnym, co wykluczył Zamawiający w odpowiedzi na pytanie.

Izba uznała wywody prezentowane szerzej w piśmie procesowym Odwołującego z dnia

21.11.2022 r., w odniesieniu do rozwiązania zaproponowanego, jako zadaszenia miejsc

parkingowych, za bezpodstawne, co należy odnosić do odpowiedzi na zadane pytanie.

Ponownie należy podkreślić, iż pytanie, a zatem odpowiedź dotyczyła wyłącznie możliwości

zaprojektowania dopuszczonego w MPZP garażu podziemnego, co zostało przez

Zamawiającego wykluczone z realizacji, ze wskazaniem na miejsca naziemne.

Przywoływany przykład „metra”, jako budowy podziemnej, w żaden sposób nie przystaje do

rozwiązania parkingowego przedstawionego w pracy konkursowej. Odwołujący wskazując na

brak koniecznych elementów konstrukcyjnych (przegrody, fundamenty, dach, strop) w opisie

rozwiązania sugeruje, że jest to celowy zabieg autora pracy. W ocenie składu orzekającego,

to Odwołujący nadinterpretuje i dostosowuje argumentację do tez dowodowych, co odbiega

od samego ocenionego rozwiązania, które nie jest parkingiem podziemnym w rozumieniu

nadanym przepisami powszechnie obowiązującymi i którego dotyczyła odpowiedź na

pytanie.

Powyższe prowadziło do oddalenia zarzutów podniesionych w odwołaniu w całości.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. § 5, § 8 ust. 2

pkt 1

oz. 2437).

Na poczet kosztów postępowania odwoławczego zaliczony został wpis w wysokości

7.500,00 zł. oraz koszty Zamawiającego według spisu wraz z rachunkami załączonymi do

odpowiedzi na odwołanie w łącznej wysokości 5.054,30 zł.

Przewodniczący: ............................................

Uzasadnienie liczy 14 598 znaków.

Dokument w bazie źródłowej