Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 21 lipca 2022 r., sygn. KIO 1685/22

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 1685/22
Rodzaj
Wyrok

Sędziowie: Marzena Teresa Ordysińska, Irmina Pawlik, Michał Pawłowski

Treść orzeczenia

Sygn. akt KIO 1685/22

WYROK

z dnia 21 lipca 2022 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Marzena Teresa Ordysińska

Irmina Pawlik

Michał Pawłowski

Protokolant: Aldona Karpińska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2022 r. w Warszawie odwołania wniesionego

do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 24 czerwca 2022 r. przez wykonawcę

Multiconsult Polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie

w postępowaniu prowadzonym przez PKP Polskie Linie Kolejowe spółka akcyjna

w Warszawie

orzeka:

1. uwzględnia odwołanie i nakazuje PKP Polskie Linie Kolejowe spółka akcyjna

w Warszawie unieważnienie czynności unieważnienia postępowania.

2. kosztami postępowania obciąża PKP Polskie Linie Kolejowe spółka akcyjna

w Warszawie, i:

2.1 zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr

(słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy), uiszczoną przez wykonawcę

Multiconsult Polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie,

tytułem wpisu od odwołania;

2.2 zasądza od PKP Polskie Linie Kolejowe spółka akcyjna w Warszawie na rzecz

wykonawcy Multiconsult Polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

w Warszawie kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero

groszy) stanowiącą uzasadnione koszty strony poniesione z tytułu wynagrodzenia

pełnomocnika.

Stosownie do art. 579 ust. 1 oraz art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r.

Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1129 ze zm.) na niniejszy wyrok w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa

Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący: ..............................................

Sygn. akt KIO 1685/22

I. PKP Polskie Linie Kolejowe spółka akcyjna w Warszawie (dalej: Zamawiający), prowadzi

postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem jest „Pełnienie

nadzoru nad opracowaniem dokumentacji projektowej i robotami budowlanymi w ramach

projektu POIiŚ 5.1.-14 pn. „Prace na linii kolejowej C-E 65 na odc. Chorzów Batory Tarnowskie Góry - Karsznice - Inowrocław - Bydgoszcz - Maksymilianowo, dla zadań

inwestycyjnych: a) LOT C - Prace na liniach kolejowych nr 131, 686, 687, 704 na odcinku

Kalina (km 66,800) - Rusiec Łódzki (km 137,500), b) LOT D - Prace na liniach kolejowych nr

131, 542, 739 na odcinku Rusiec Łódzki (km 137,500) - Zduńska Wola Karsznice (km

170,212)”.

Ogłoszenie o zamówieniu opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

pod numerem 2018/S 023-049623 w dniu 2 lutego 2018 r.

W dniu 1 lipca 2022 r. w tymże postępowaniu, przez wykonawców wspólnie

ubiegających się o udzielenie zamówienia Rector spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

w Warszawie i Polski Asfalt Produkt spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ostrołęce

(dalej: Odwołujący), zostało wniesione odwołanie.

Ponieważ postępowanie o udzielenie zamówienia zostało przez Zamawiającego

wszczęte przed dniem 1 stycznia 2021 r., do postępowania, zgodnie z art. 90 ustawy z dnia

z dnia 11 września 2019 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 2020) - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo zamówień publicznych, stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo

zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 ze zm.; dalej: PZP2004). Z kolei do

postępowania odwoławczego stosuje się przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo

zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1129 ze zm.; dalej: PZP2019), stosownie art.

92 ust. 2 ustawy z dnia z dnia 11 września 2019 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 2020).

W odwołaniu Odwołujący zarzucał Zamawiającemu naruszenie przepisu art. 93 ust. 1

pkt 7 w związku z art. 146 ust. 6 oraz w związku z art. 7 ust. 1 PZP2004 - poprzez

unieważnienie postępowania, pomimo że nie jest ono obarczone niemożliwą do usunięcia

wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie

zamówienia publicznego, co wynika, zdaniem Odwołującego, wprost z uchwały Krajowej Izby

Odwoławczej z dnia 14 marca 2022 roku, sygn. akt KIO/KU 11/22. Odwołujący

argumentował, że po przeprowadzeniu przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych

kontroli, w wyniku której stwierdzono naruszenia przepisów PZP2004, Zamawiający złożył

zastrzeżenia, w związku z czym Krajowa Izba Odwoławcza wydała uchwałę sygn. akt

KIO/KU 11/22. W uchwale Izba w sentencji potwierdziła, że naruszenia w postępowaniu

wystąpiły, jednak w uzasadnieniu wskazano, że naruszenia te nie mają wpływu na wynik

postępowania. Zamawiający mimo to postępowanie unieważnił.

W konsekwencji tak podniesionych zarzutów, Odwołujący wnosił o nakazanie

Zamawiającemu unieważnienia czynności unieważnienia postępowania.

Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie i na rozprawie wnosił o oddalenie

odwołania.

Wyjaśniał, że w zakresie stwierdzonego w kontroli Prezesa UZP naruszenia art. 12a ust. 2

w zw. z art. 7 ust. 1 PZP2004 zaleceniem Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych było

unieważnienie postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 PZP2004, jako obarczonego

niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu

umowy w sprawie zamówienia publicznego. Od wyniku kontroli Zamawiający wniósł

zastrzeżenia, których jednak Izba nie uwzględniła, a Prezes UZP nie zmienił swoich zaleceń.

Zamawiający skierował do Prezesa UZP wniosek o rewizję ostatecznych wyników

kontroli uprzedniej oraz do Krajowej Izby Odwoławczej wniosek o sprostowanie uchwały.

Ponieważ wniosek o sprostowanie uchwały został odrzucony, a Prezes UZP nie dokonał

rewizji wyników kontroli, Zamawiający uznał, że zmuszony jest unieważnić postępowanie na

podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 PZP2004, co ostatecznie zrobił w dniu 14 czerwca 2022 r.,

przyjmując że postępowanie przetargowe obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą

uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia

publicznego.

II. Ustaleń okoliczności, stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, Izba dokonała na podstawie

kopii dokumentacji postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, przekazanej przez

Zamawiającego do akt sprawy. Ponadto Izba dopuściła dowód z dokumentacji sprawy o

sygn. akt KIO/KU 11/22 jako dowód z urzędu.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła co następuje:

W postępowaniu o udzielnie zamówienia, prowadzonym przez Zamawiającego oferta

Odwołującego została uznana za najkorzystniejszą w dniu 11 października 2021 r.

(w konsekwencji czego Odwołujący ma interes we wniesieniu odwołania, w którym podnosi

zarzut kwestionujący zasadność unieważnienia postępowania, ponieważ unieważnienie

postępowania uniemożliwia Odwołującemu uzyskanie zamówienia).

Prezes Urzędu Zamówień Publicznych przeprowadził kontrolę uprzednią

postępowania o udzielenie zamówienia, w którym wniesiono niniejsze odwołanie. W

informacji o wyniku kontroli uprzedniej z dnia 11 lutego 2022 r. Prezes UZP stwierdził m. in.

naruszenie art. 12a ust. 2 w zw. z art. 7 ust. 1 PZP2004 (poprzez brak przedłużenia terminu

składania ofert w następstwie dokonania istotnej zmiany treści ogłoszenia o zamówieniu).

W konsekwencji stwierdzonego naruszenia Prezes Urzędu Zamówień Publicznych

wydał zalecenie unieważnienia postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 PZP2004,

jako obarczonego niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej

unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego.

Następnie Zamawiający złożył zastrzeżenia do wyników kontroli Prezesa UZP, w

których wnosił o uchylenie zalecenia unieważnienia postępowania na podst. art. 93 ust. 1 pkt

7 PZP2004 argumentując, że zmiany wprowadzone przez Zamawiającego w specyfikacji nie

ograniczyły dostępu do uzyskania i realizacji zamówienia przez potencjalnych wykonawców

będących w stanie prawidłowo wykonać zamówienie, ponieważ polegały na złagodzeniu

szeroko rozumianych wymogów Zamawiającego postawionych w postępowaniu. W swojej

argumentacji Zamawiający przyjął, że złagodzenie warunków przetargowych mogło

ewentualnie doprowadzić do potencjalnego zwiększenia konkurencji wśród wykonawców i

dopuszczenia do udziału większej liczby wykonawców.

Prezes UZP nie uwzględnił zastrzeżeń Zamawiającego i przekazał je do

zaopiniowania przez Krajową Izbę Odwoławczą.

W dniu 14 marca 2022 r. Krajowa Izba Odwoławcza wydała uchwałę w sprawie o

sygn. akt KIO/KU 11/22, w której wyraziła opinię co do zastrzeżeń Zamawiającego. W

sentencji uchwały, Izba wskazała, że „zastrzeżenia zamawiającego z dnia 18 lutego 2022 r.

do informacji o wyniku kontroli uprzedniej Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia 11

lutego 2022 r. nie zasługują na uwzględnienie”. Przy czym w uzasadnieniu wskazano, że

„Jednocześnie jednak Izba nie podzieliła argumentacji Prezesa Urzędu co do wpływu lub

możliwości wpływu stwierdzonego naruszenia na wynik postępowania.” (strona 17 uchwały).

W dalszej części uzasadnienia, Izba rozważała skutki stwierdzonego naruszenia

i stanowisko Prezesa UZP w tej sprawie. Izba zauważyła, że „W odpowiedzi na zastrzeżenia

Prezes UZP odnosząc się do skutków naruszenia ograniczył się do stwierdzenia, że z uwagi

iż, po upływie terminu składania ofert, zamawiający nie jest uprawniony do konwalidowania

zaniechanej czynności, a zatem wada postępowania ma charakter nieodwracalny,

zamawiający winien unieważnić przedmiotowe postępowanie na podstawie art. 93 ust. 1 pkt

7 ustawy Pzp. Jak wynikało z powyższego, organ kontrolujący uzasadnił zalecenie

unieważnienia postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 146 ust. 6 ustawy

Pzp z 2004 r. jedynie tym, że na obecnym etapie postępowania czynność zamawiającego

jest już nieodwracalna. W myśl art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp z 2004 r., zamawiający

unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli postępowanie obarczone jest

niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu

umowy w sprawie zamówienia publicznego. Jak wynika z powołanego przepisu, przesłanką

unieważnienia postępowania z art. 93 ust.1 pkt 7 ustawy Pzp z 2004 r. jest nie tylko

niemożność usunięcia wady, ale także to, aby wada uniemożliwiała zawarcie niepodlegającej

unieważnieniu umowy. Przesłanki unieważnienia umowy zostały przez ustawodawcę

opisane w art. 146 ust. 1 i ust. 6 ustawy Pzp z 2004 r. Żadna z przesłanek z art. 146 ust. 1

ustawy Pzp z 2004 r. nie miała miejsca w analizowanej sprawie. Zgodnie natomiast z art.

146 ust. 6 ustawy Pzp z 2004 r., umowa może podlegać unieważnieniu w przypadku

dokonania przez zamawiającego czynności lub zaniechania dokonania czynności z

naruszeniem przepisu ustawy, które miało lub mogło mieć wpływ na wynik postępowania”

Zatem Izba uznała, że skoro nie ziściły się przesłanki prowadzące do unieważnienia

przyszłej umowy, to brak podstaw do unieważnienia postępowania w związku ze

stwierdzonymi naruszeniami.

Dalej, „Izba stwierdziła, że organ kontrolujący nie wykazał wpływu lub możliwości

wpływu zarzucanego naruszenia na wynik postepowania o udzielenie zamówienia, o których

mowa w art. 146 ust. 6 ustawy Pzp z 2004 r.

Po pierwsze, w analizowanej sprawie na uwagę zasługiwał kluczowy fakt, że mimo

nieprzedłużenia terminu składania ofert zamawiający zapewnił wykonawcom na

wprowadzenie zmian w ofertach więcej niż minimalne 15 dni, o których mowa w art. 12a ust.

2 pkt 1 ustawy Pzp z 2004 r. Zmiana ogłoszenia i SIWZ miała miejsce 20 września 2019 r.,

zaś termin składania ofert upływał 31 października 2019 r. Organ kontrolujący nie wskazał, o

jaki czas jego zdaniem należałoby wydłużyć termin składania ofert w sytuacji, gdy minimalny

termin z art. 12a ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp z 2004 r., mimo nieprzedłużenia, był zachowany. W

braku argumentacji przeciwnej należało uznać, że zdaniem samego Prezesa UZP

wystarczającym, dla wypełnienia dyspozycji art. 12a ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp z 2004 r., byłoby

przedłużenie terminu o jeden dzień.

Po drugie, Prezes UZP nieprawidłowo ocenił dalsze okoliczności faktyczne tej

sprawy. Za takie specyficzne okoliczności faktyczne towarzyszące sprawie należało uznać

charakter zmian polegających na rozszerzeniu, a nie na ograniczeniu konkurencyjności

postępowania. Na uwagę zasługiwał także brak wniosków wykonawców o wydłużenie

terminu składania ofert, brak odwołań do Izby w tym zakresie, znaczna liczba złożonych ofert

pochodzących od większości wykonawców, którzy wyrażali zainteresowanie postępowaniem

przed terminem składania ofert, a także fakt, że liczba uzyskanych ofert nie odbiegała od

średniej w analogicznych postępowaniach prowadzonych przez zamawiającego.

Zdaniem Izby wszystkie rozpatrywane łącznie okoliczności faktyczne tej konkretnej

sprawy nie wskazywały na to, aby zaistniałe naruszenie mogło lub miało wpływ na wynik

postępowania, a przynajmniej Prezes UZP nie sprostał konieczności wykazania takiego

choćby potencjalnego wpływu. Prezes UZP w tym zakresie ograniczył się do przedstawienia

ogólnych i abstrakcyjnych rozważań o uniemożliwieniu udziału w postępowaniu

wykonawców, którzy nie spełniali pierwotnych wymogów postępowania i którzy gotowi byliby

złożyć ofertę, gdyby taki termin został wydłużony. Izba wzięła pod uwagę, że powyższa

argumentacja organu kontrolującego nie została uprawdopodobniona. Izba stwierdziła, że

„możliwość wpływu na wynik postępowania”, o której mowa w art. 146 ust. 6 w zw. z art. 93

ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp z 2004 r., nie powinna być oceniana abstrakcyjnie, ale z

uwzględnieniem okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jednocześnie Izba podkreśla, że organ kontrolujący niezasadnie zdawał się

utożsamiać istotność zmiany w rozumieniu art. 12a ust. 2 ustawy Pzp z 2004 r. z wpływem

lub możliwością wpływu naruszenia na wynik postępowania, o której mowa w art. 146 ust. 6

w zw. z art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp z 2004 r. Istotność zmiany warunków zamówienia, o

której mowa w art. 12a ust. 2 ustawy Pzp z 2004 r., stanowi jedynie przesłankę obowiązku

przedłużenia terminu składania ofert. Natomiast wpływ na wynik postępowania należy badać

w odniesieniu do naruszenia takiego obowiązku. Tego wpływu lub możliwości wpływu organ

kontrolujący nie zdołał uprawdopodobnić.

Niezależnie od powyższego Izba stwierdziła, że Prezes Urzędu w odpowiedzi na

zastrzeżenia nie zdołał wyjaśnić dlaczego odstąpił w analizowanej sprawie od ocen

prawnych przedstawianych przez siebie na tle analogicznych stanów faktycznych podczas

kontroli uprzedniej w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie

przetargu nieograniczonego na „Opracowanie dokumentacji projektowej wraz z pełnieniem

nadzoru autorskiego w ramach projektu POIiŚ 5.1-14 pn.: „Prace na linii kolejowej C-E 65 na

odc. Chorzów Batory - Tarnowskie Góry - Karsznice Inowrocław - Bydgoszcz Maksymilianowo” dla zadania pn. LOT B - Prace na linii kolejowej 131 na odcinku Nakło

Śląskie (km 29,000) - Kalina (km 66,800) oraz na zaprojektowanie podstacji trakcyjnych i

infrastruktury kolejowej na linii kolejowej nr 131 i 144” jak również w postępowaniach

kontrolnych, o których mowa w: 1) w uchwale KIO z dnia 13 kwietnia 2018 r., sygn. KIO/KD

11/18, 2) w uchwale KIO z dnia 11 czerwca 2018 r., sygn. KIO/KD 22/18.

Mając na uwadze powyższe Izba stwierdziła, że zastrzeżenia zamawiającego do

informacji o wyniku kontroli nie zasługiwały na uwzględnienie. Jednocześnie Izba nie

podzieliła argumentacji Prezesa Urzędu co do wpływu lub możliwości wpływu stwierdzonego

naruszenia na wynik postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.” (strony 21-24

uchwały).

Reasumując, Izba w uzasadnieniu uchwały sygn. akt KIO/KU 11/22 potwierdziła, że

naruszenie dostrzeżone przez Prezesa UZP w toku kontroli faktycznie miało miejsce

w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, ale dokładnie przeanalizowała

ewentualny wpływ stwierdzonego naruszenia na unieważnienie postępowania, i ostatecznie

doszła do wniosku, że takiego wpływu przedmiotowe naruszenie nie miało, popierając swoją

konkluzję obszerną argumentacją.

Pismem z dnia 16 marca 2022 r. Prezes UZP poinformował Zamawiającego, że

zgodnie z art. 610 ust. 4 w zw. z art. 617 PZP2019 opinia Krajowej Izby Odwoławczej jest

wiążąca dla Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych, w związku z czym nie uwzględnił

zastrzeżeń Zamawiającego od wyniku kontroli.

W dniu 28 marca 2022 r. Zamawiający skierował do Prezesa UZP wniosek o rewizję

ostatecznych wyników kontroli uprzedniej oraz do Krajowej Izby Odwoławczej wniosek

o sprostowanie uchwały.

W odpowiedzi na wniosek o rewizję ostatecznych wyników kontroli uprzedniej, Prezes

UZP przekazał Zamawiający postanowienie KIO z dnia 11 kwietnia 2022 r. sygn. akt

KIO/KU 11/22. W przedmiotowym postanowieniu Izba odrzuciła wniosek Zamawiającego

o sprostowanie uchwały, z uwagi na brak w przepisach procedury sprostowania treści

uchwały Krajowej Izby Odwoławczej.

W konsekwencji istniejącego (niezmienionego mimo wniosku Zamawiającego)

zalecenia Prezesa UZP Zamawiający uznał, że zmuszony był unieważnić postępowanie na

podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 PZP2004, co ostatecznie uczynił w dniu 14 czerwca 2022 r.,

przyjmując, że postępowanie przetargowe obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą

uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia

publicznego.

Na tej podstawie Izba zważyła, co następuje: odwołanie należy uwzględnić.

Izba uznała, że stwierdzenie naruszenia 12a ust. 2 pkt 1 PZP 2004 i jego wagi

zostało opisane w uchwale KIO/KU 11/22. Izba w niniejszym składzie nie znalazła powodów,

aby ponownie oceniać ten sam stan faktyczny i prawny.

Dlatego wnioski dowodowe Odwołującego na okoliczność istnienia stałego kręgu

wykonawców ubiegających się o uzyskanie zamówień podobnych do przedmiotu

zamówienia (Odwołujący dowodził, że stwierdzone naruszenie braku przedłużenia terminu

do składania ofert nie ma wpływu na wynik postępowania, niezależnie od tego, że zmiana

specyfikacji zwiększała możliwość udziału w postępowaniu), Izba oddaliła, ponieważ nie

miały znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Izba w niniejszym składzie stanowisko wyrażone w uchwale sygn. akt KIO/KU 11/22

odnośnie stwierdzonego naruszenia 12a ust. 2 pkt 1 PZP 2004 i braku jego wpływu na wynik

postępowania uznała za własne. Izba w uchwale sygn. akt KIO/KU 11/22 potwierdziła

dostrzeżone przez Prezesa UZP w toku kontroli naruszenia, stąd brzmienie sentencji.

W uzasadnieniu, po analizie stanu faktycznego Izba uznała, że stwierdzone naruszenia nie

mają wpływu na wynik postępowania.

Stąd w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, w którym wniesiono

rozpatrywane odwołanie, nie ziściły się przesłanki do unieważnienia postępowania - skoro

brak wpływu stwierdzonych naruszeń na wynik postępowania, to można po wyborze oferty

najkorzystniejszej zawrzeć ważną umowę. Zatem nie było podstaw, w ocenie składu

orzekającego, do unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, a

wniosek Odwołującego o nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności

unieważnienia postępowania był uzasadniony.

Izba, rozstrzygając odwołanie, nie brała pod uwagę dalszej korespondencji pomiędzy

Zamawiającym a Prezesem UZP, na którą powoływał się Zamawiający - Krajowa Izba

Odwoławcza wydaje opinię wyłącznie w zakresie zastrzeżeń Zamawiającego od wyniku

kontroli, nie ma podstaw do oceny innych czynności Prezesa UZP (Zamawiający wskazywał,

że Prezes UZP nie zmienił zaleceń, mimo wniosku Zamawiającego, a więc wynik kontroli

„pozostaje w mocy”), dlatego Izba uznała, że wskazywane przez Zamawiającego

okoliczności są irrelewantne dla rozstrzygnięcia, czy unieważnienie postępowania było

prawidłowe.

Ze względu na powyższe, Izba orzekła, jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do wyniku

postępowania, na podstawie art. 557 oraz art. 575 ustawy Prawo zamówień publicznych

oraz w oparciu o przepisy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020

r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich

rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz.

2437).

Przewodniczący: ............................

Uzasadnienie liczy 19 865 znaków.

Dokument w bazie źródłowej