Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej z 21 kwietnia 2026 r., sygn. KIO 1323/26

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 1323/26
Rodzaj
Postanowienie

Sędzia: Katarzyna Paprocka

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 1323/26

POSTANOWIENIE

Warszawa, dnia 21 kwietnia 2026 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodnicząca:Katarzyna Paprocka

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, w dniu 21 kwietnia 2026 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa

Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 23 marca 2026 r. przez wykonawcę Lena Lighting S.A. w Środzie Wielkopolskiej

w postępowaniu prowadzonym przez Zarząd Dróg i Utrzymania Miasta w Piotrkowie Trybunalskim

postanawia:

1.umorzyć postępowanie odwoławcze,

2.znieść koszty pomiędzy stronami i nakazać zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych kwoty 15

000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) na rzecz wykonawcy Lena Lighting S.A. w Środzie

Wielkopolskiej, uiszczonej tytułem wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodnicząca:………….…….

Sygn. akt: KIO 1323/26

Uzasadnienie

Zamawiający, Zarząd Dróg i Utrzymania Miasta w Piotrkowie Trybunalskim prowadzi, w trybie przetargu

nieograniczonego, postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. Modernizacja oświetlenia ulicznego w Mieście

Piotrków Trybunalski, wewnętrzny identyfikator DOP.33OO.7.2026. Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w

Suplemencie do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej w dniu 13 marca 2026 r., pod nr: 2026/S 51-175703. Wartość

szacunkowa zamówienia przekracza progi unijne.

W dniu 23 marca 2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy Lena Lighting S.A. w

Środzie Wielkopolskiej wobec treści ogłoszenia o zamówieniu i dokumentów zamówienia, tj. w związku z

ukształtowaniem warunków zamówienia, w szczególności opisu przedmiotu zamówienia i projektu umowy w zakresie

wymiarów opraw drogowych typu 2 w sposób niezgodny z przepisami ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo

zamówień publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1320 ze zm., dalej jako „PZP”), z naruszeniem zasady

proporcjonalności, w sposób naruszający zasadę uczciwej konkurencji.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 99 ust. 1 i 4 PZP w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 PZP poprzez opisanie

przedmiotu zamówienia w zakresie gabarytów (wymiarów) oświetleniowych opraw drogowych typu 2 (w tym

dopuszczalnej tolerancji +/- 5%) w sposób naruszający zasady uczciwej konkurencji, nieproporcjonalny do przedmiotu

zamówienia, nieznajdujący odzwierciedlenia w realnych potrzebach Zamawiającego, oderwany od specyfiki przedmiotu

zamówienia i kontekstu jego realizacji oraz mogący doprowadzić do bezzasadnego uprzywilejowania lub wyeliminowania

niektórych wykonawców lub produktów.

Mając powyższe na uwadze, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu zmiany

warunków zamówienia poprzez całkowite wyeliminowanie wymogów dotyczących pożądanych wymiarów drogowych

opraw oświetleniowych lub zmianę dopuszczalnej ich tolerancji do poziomu +/- 20% względem wartości referencyjnych.

Jak wynika z treści uzasadnienia odwołania, na poparcie zarzutów, Odwołujący przeprowadził analizę rynkową

obejmującą oprawy oświetleniowe oferowane przez wielu producentów funkcjonujących na rynku, z której wynika

jednoznacznie, że występuje istotne zróżnicowanie wymiarów opraw, obejmujące zarówno długość, szerokość, jak i

wysokość urządzeń. Jak wskazał, rozpiętość tych parametrów znacząco przekracza poziom dopuszczalnej przez

Zamawiającego tolerancji +/-5%, zaś różnice te nie mają przy tym wpływu na parametry użytkowe opraw, takie jak

efektywność świetlna, rozsył światła czy trwałość eksploatacyjna. Ponadto, podkreślił, że analiza wykazała, że nie istnieje

na rynku produkt, który spełniałby łącznie wszystkie wymagania określone w SW Z, w tym w szczególności wymagania

dotyczące wymiarów w tak wąskim przedziale tolerancji.

Dnia 17 kwietnia, Odwołujący skierował do Prezesa Izby wniosek o umorzenie niniejszego postępowania w oparciu o art.

568 pkt 2 PZP, wskazując na fakt, że Zamawiający w wyjaśnieniach do SW Z i informacji o zmianach z dnia 7 kwietnia

2026 r. dokonał czynności zmiany w zakresie dokumentacji postępowania objętej zarzutami odwołania, przez co dalsze

postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Wniósł ponadto o zwrot całej kwoty wpisu

uiszczonego na rachunek Urzędu. Dołączył treść wyjaśnień Zamawiającego z dnia 7 kwietnia 2026 r.

Do postępowania odwoławczego żaden wykonawca nie zgłosił przystąpienia.

Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje:

Izba stwierdziła, że odwołanie nie zawierało braków formalnych oraz uiszczono od niego wpis w wymaganej wysokości.

Wobec powyższego, odwołanie podlega rozpoznaniu (art. 517 ust. 1 PZP).

W związku z informacją przekazaną przez Odwołującego, a dotyczącą dokonania zmian zaskarżonych odwołaniem

postanowień SW Z, postępowanie odwoławcze w niniejszej sprawie podlega umorzeniu na podstawie art. 568 pkt 2 PZP.

Zgodnie z tym przepisem, Izba umarza postępowanie odwoławcze w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie

stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Postępowanie w niniejszej sprawie stało się zbędne, skoro brak

jest postanowień SW Z, które były przedmiotem odwołania. Zważając na fakt, że do ich zmiany doszło po wniesieniu

odwołania, stwierdzić należy, że odwołanie na chwilę jego rozpoznania przez skład orzekający stało się

bezprzedmiotowe.

W orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej, jednolicie wskazuje się, że hipotezą art. 568 pkt 2 PZP w zakresie

dotyczącym „zbędności” orzekania objęte są sytuacje utraty, tzw. substratu zaskarżenia, w tym wypadku zmiany treści

SW Z, która była przedmiotem zaskarżenia. Tym samym przed rozpoczęciem posiedzenia przed Izbą nie istniało

naruszenie, do którego odnosiły się zarzuty odwołania i które kwestionował Odwołujący. Oznacza to, że w momencie

orzekania przez Izbę nie istnieje substrat zaskarżenia, będący podstawą korzystania ze środka ochrony prawnej przez

Odwołującego. Zaskarżenie naruszenia, które już nie istnieje, nie daje podstaw do analizy zaskarżonych a

unieważnionych następnie, czynności Zamawiającego i do ewentualnego stwierdzenia naruszenia przepisów przez

Zamawiającego. Nie może być zatem podstawą do wydania orzeczenia merytorycznego. Uznać w takiej sytuacji należy,

iż prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego stało się zbędne.

W konsekwencji mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy oraz brzmienie art. 568 pkt 2 PZP, orzeczono jak w

sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 PZP w zw. z § 9

ust. 1 pkt 2 tiret pierwsze oraz ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie

szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania

wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r., poz. 2437), z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania

odwoławczego przez Izbę w całości ze względu na stwierdzenie, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny

zbędne, koszty znosi się wzajemnie, a jeżeli doszło do tego przed otwarciem rozprawy, to Izba orzeka o dokonaniu

zwrotu odwołującemu z rachunku Urzędu kwoty uiszczonej tytułem wpisu.

Przewodnicząca: ………………. ........

Uzasadnienie liczy 7 264 znaki.

Dokument w bazie źródłowej