Art. 568. p.z.p. Umorzenie postępowania odwoławczego

Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku:

1) cofnięcia odwołania;

2) stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne;

3) o którym mowa w art. 522.

Komentarz do Art. 568. pzp

Przepis określa przypadki, w których Izba umarza postępowanie odwoławcze. Umorzenie następuje w formie postanowienia, co oznacza, że zakończenie postępowania w jednej z przewidzianych sytuacji wymaga wydania takiego rozstrzygnięcia.

Podstawą umorzenia jest przede wszystkim cofnięcie odwołania. Jeżeli odwołanie zostanie cofnięte, przepis wskazuje tę okoliczność jako samodzielną przesłankę umorzenia postępowania. Drugą przesłanką jest stwierdzenie, że dalsze prowadzenie postępowania stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Chodzi więc o sytuację, w której, niezależnie od cofnięcia odwołania, dalsze rozpoznawanie sprawy nie powinno albo nie może być kontynuowane.

Trzecia podstawa została wskazana przez odesłanie do art. 522. Sam przepis nie opisuje jej treści, lecz wyraźnie zalicza do przypadków umorzenia także sytuację, o której mowa w tym artykule. Katalog obejmuje zatem trzy wskazane w przepisie grupy okoliczności: cofnięcie odwołania, zbędność lub niedopuszczalność dalszego postępowania z innej przyczyny oraz przypadek objęty odesłaniem do art. 522.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wskazaniu, kiedy postępowanie odwoławcze nie jest dalej prowadzone i kończy się formalnym postanowieniem Izby. Przepis nie określa natomiast treści rozstrzygnięcia w sprawie zasadności samego odwołania, lecz reguluje zakończenie postępowania z przyczyn wymienionych w jego punktach.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 793.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 567. pzp Art. 568a. pzp