Wyrok IV KK 40/08

WYROK Z DNIA 25 CZERWCA 2008 R. IV KK 40/08 W wypadku zaliczenia tymczasowego aresztowania na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej z warunkowym zawieszeniem jej wyko- nania, uznaje się ją za odbytą w rozmiarze podlegającym zaliczeniu tylko wówczas, gdy nastąpiło prawomocne zarządzenie wykonania kary warun- kowo zawieszonej. Przewodniczący: sędzia SN D. Rysińska. Sędziowie: SN M. Pietruszyński (sprawozdawca), SA (del. do SN) M. Laskowski. Prokurator Prokuratury Krajowej: J. Piechota. Sąd Najwyższy w sprawie Arkadiusza S., skazanego z art. 284 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 25 czerwca 2008 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazane- go od wyroku Sądu Rejonowego w J. z dnia 8 czerwca 2006 r., u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonego Arkadiusza S. p r z e k a z a ł Sądowi Rejonowemu w J. do ponownego rozpoznania. U Z A S A D N I E N I E W dniu 23 marca 2006 r. do Sądu Rejonowego w J. wpłynął akt oskarżenia przeciwko Arkadiuszowi S., którego oskarżono o popełnienie, w 2 warunkach powrotu do przestępstwa (art. 64 § 1 k.k.), przestępstwa okre- ślonego w art. 284 § 1 k.k. Oskarżony był uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w J. z dnia 4 listopada 2004 r., za popełnienie przestęp- stwa określonego w art. 280 § 1 k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby 5 lat, z oddaniem oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Na poczet ka- ry pozbawienia wolności zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wol- ności od dnia 24 marca do dnia 4 listopada 2004 r. W akcie oskarżenia prokurator zamieścił wniosek, uzgodniony z oskarżonym, o skazanie go bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie mu kary roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykona- nia kary na okres 5 lat oraz oddanie pod dozór kuratora. Sąd Rejonowy w J. wyrokiem z dnia 8 czerwca 2006 r., wydanym na posiedzeniu w trybie art. 335 k.p.k., uznał oskarżonego za winnego popeł- nienia zarzuconego mu czynu, kwalifikowanego z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i skazał go na karę roku pozbawienia wolności, której wyko- nanie warunkowo zawieszono na okres próby 5 lat, orzekając nadto odda- nie oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Wyrok uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego w dniu 16 czerwca 2006 r. Od tego wyroku kasację wniósł Prokurator Generalny, zarzucając wy- rokowi rażącą i mającą istotny wpływ na jego treść obrazę przepisu prawa procesowego art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegającą na uwzględnieniu wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego Arka- diusza S. za czyn określony w art. 284 § 1 k.k., popełniony w warunkach wskazanych w art. 64 § 1 k.k., bez przeprowadzenia rozprawy i wymierze- nie mu uzgodnionych kar i środków karnych, pomimo tego, że brak było podstaw do przyjęcia, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu w 3 warunkach powrotu do przestępstwa i wniósł o uchylenie wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Z akt sprawy wynika, że Sąd Rejonowy w J. procedując na posiedze- niu w dniu 8 czerwca 2006 r., zaakceptował wniosek prokuratora, złożony w trybie art. 335 § 1 k.p.k., o wydanie wyroku skazującego Arkadiusza S., oskarżonego o popełnienie czynu określonego w art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawie- szeniem jej wykonania na okres próby 5 lat, z oddaniem go w okresie pró- by pod dozór kuratora sądowego i wydał wyrok, uwzględniający w pełni propozycje prawne zawarte we wniosku. Kwalifikując przypisany oskarżo- nemu czyn z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., Sąd Rejonowy nie zauważył, powielając błąd popełniony przez prokuratora, że nie zostało za- rządzone wykonanie uprzednio wymierzonej oskarżonemu kary pozbawie- nia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, za przestępstwo określone w art. 280 § 1 k.k., na poczet której zaliczono okres rzeczywiste- go pozbawienia wolności od dnia 24 marca do dnia 4 listopada 2004 r. W wypadku bowiem zaliczenia tymczasowego aresztowania na po- czet kary pozbawienia wolności orzeczonej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, uznaje się ją za odbytą w rozmiarze podlegającym zalicze- niu tylko wówczas, gdy nastąpiło prawomocne zarządzenie wykonania kary warunkowo zawieszonej. Orzekając w ten sposób Sąd Rejonowy w rażący sposób naruszył dyspozycję art. 335 § 1 k.p.k., w zakresie przesłanki warunkującej zasto- sowanie instytucji skazania bez przeprowadzenia rozprawy, wskazującej, że okoliczności popełnienia przestępstwa nie mogą budzić wątpliwości. Wątpliwości nie może budzić nie tylko zasadnicza kwestia sprawstwa czy- nu przez określoną osobę, ale wszystkie okoliczności, które są istotne dla ustaleń w zakresie odpowiedzialności karnej sprawcy, w tym dla oceny 4 prawnej czynu będącego przedmiotem osądu. Skoro w tej sprawie brak by- ło warunków do przyjęcia, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czy- nu w warunkach powrotu do przestępstwa, określonych w art. 64 § 1 k.k., to Sąd powinien dostrzec potrzebę zmiany tego wniosku i wystąpić ze sto- sowną inicjatywą wobec stron, a zwłaszcza prokuratora. Powinien to uczy- nić na posiedzeniu, uprzedzając strony, że wniosek w pierwotnym kształcie nie będzie mógł być uwzględniony. Po dokonaniu stosownej modyfikacji wniosku (za zgodą stron), Sąd byłby uprawniony do wydania wyroku bez przeprowadzenia rozprawy. W braku takiej zgody powinien skierować sprawę do rozpoznania na zasadach ogólnych. W tej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca, co w konsekwencji doprowadziło do wydania wyroku bez przeprowadzenia rozprawy w sytuacji, gdy okoliczności mające istotne znaczenia dla prawnej oceny czynu oskarżonego budziły zasadnicze wąt- pliwości. Zaistniałe w sprawie rażące uchybienia, w sposób oczywisty wywarły wpływ na treść wyroku. Z tych względów należało uchylić zaskarżone orzeczenie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w J. do ponownego rozpoznania.