Postanowienie IV CZ 22/13

Sygn. akt IV CZ 22/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Marta Romańska ze skargi powódki B. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt I ACa …/10 w sprawie z powództwa B. P. przeciwko D. R. o zapłatę i z powództwa D. R. przeciwko B. P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2013 r., zażalenia powódki B. P. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 sierpnia 2011 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2011 r. odrzucił na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. skargę powódki – pozwanej wzajemnej o wznowienie postępowania, wobec stwierdzenia braku podstaw do przyjęcia zaistnienia przesłanki określonej w art. 403 § 2 k.p.c. W ocenie tego Sądu skarżącej znany był środek dowodowy w postaci zeznań świadka – obywatela Austrii, ale skarżąca nie podjęła w tym zakresie żadnej inicjatywy dowodowej nie składając wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań tego świadka. Nie wykazała również, by dowód ten miał istotne znaczenie dla sprawy. W odniesieniu do pozostałych „nowych dowodów” Sąd uznał, że brak jest szerszego uzasadnienia sposobu w jaki powódka dowiodłaby możliwości uzyskania dochodów z nieruchomości za pomocą wykazania okoliczności wywiezienia przez pozwaną z posesji powódki określonych materiałów budowlanych. Z kolei w zakresie roszczenia pozwanej powódka nie przedstawiła żadnych nowych dowodów, ograniczając się jedynie do zakwestionowania przyjętego przez biegłego i Sądy obu instancji zakresu i wartości nakładów poczynionych na nieruchomość. W zażaleniu na to postanowienie powódka – pozwana wzajemna B. P. twierdzi, że brak było kontaktów i możliwości wnioskowania o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka, bo dopiero teraz zdobyła odpowiedni jego zagraniczny adres, powołując się zarazem na swoje pismo procesowe z dnia 14 kwietnia 2008 r., dowodzące złożenia już wówczas odręcznego projektu prac remontowych nieruchomości, a sporządzonego przez obywatela Austrii – J. E. Skarżąca twierdzi również, że w uzasadnieniu skargi wykazała, iż w postępowaniu dowodowym wskazywała osobę świadka J. E., ale jego właściwy adres uzyskała dopiero na tym etapie postępowania z uwagi na obce obywatelstwo i zagraniczny adres świadka. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 3 Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, ponieważ nie podważa argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, przesądzającej o braku podstaw do przyjęcia zaistnienia przesłanki określonej w art. 403 § 2 k.p.c. Nie jest przekonywające twierdzenie skarżącej, że nie mogła ona wcześniej skorzystać z dowodu z zeznań świadka wobec braku kontaktu i możliwości zdobycia jego zagranicznego adresu, skoro sama przyznaje w zażaleniu, że w prawomocnie zakończonym postępowaniu złożyła do akt sprawy sporządzony przez tę właśnie osobę odręczny projekt prac remontowych nieruchomości. Nawet ewentualne początkowe trudności w ustaleniu adresu określonej osoby nie uzasadniały zaniechania przez skarżącą inicjatywy dowodowej w zakresie skutecznego złożenia wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka. W orzecznictwie jednoznacznie przyjmuje się, że nie stanowi podstawy wznowienia środek dowodowy znany stronie przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia, którego nie powołała w poprzednim postępowaniu, mimo, że istniała taka możliwość i obiektywna potrzeba. Podstawą wznowienia przewidzianą w art. 403 § 2 k.p.c. są tylko takie okoliczności i dowody istniejące w czasie poprzedniego postępowania, które były wówczas nieznane stronie, a które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy (postanowienia SN: z dnia 19 lipca 2012 r., II CZ 37/12, niepubl.; z dnia 5 października 2012 r., IV CZ 64/12, niepubl.). Tymczasem sama skarżąca na s. 5 uzasadnienia zażalenia wyraźnie przyznaje, że wskazywała w postępowaniu dowodowym na osobę J. E. celem udowodnienia swoich twierdzeń. Trafnie też uznał Sąd Apelacyjny, że „nowe dowody” zmierzające do wykazania okoliczności wywiezienia przez pozwaną materiałów budowlanych z posesji powódki nie wskazują sposobu na dowiedzenie możliwości uzyskania przez skarżącą dochodów z nieruchomości. Nowe okoliczności i środki dowodowe mogą stanowić podstawę wznowienia wskazaną w art. 403 § 2 k.p.c. tylko wówczas, gdy odnoszą się do podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, która z kolei jest determinowana podstawą faktyczną powództwa (por. postanowienie SN z dnia 25 października 2012 r., IV CZ 103/12, niepubl.). 4 Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw, na podstawie art. 39814 § 3 k.p.c. i art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 233, poz. 1381). es