Postanowienie III SK 43/10

Sygn. akt III SK 43/10 POSTANOWIENIE Dnia 9 lutego 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kwaśniewski w sprawie z powództwa E. Operator Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki z udziałem Józefa L. o zgłoszenie zastrzeżeń do odmowy przyłączenia do sieci elektroenergetycznej , na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 9 lutego 2011 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 maja 2010 r., 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2. zasądza od Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na rzecz strony powodowej kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Decyzją z dnia 2 czerwca 2008 r., Nr [...], Prezes Urzędu Regulacji Energetyki – na podstawie art. 7 ust. 9 w związku z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz.U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625 ze zm.) zgłosił zastrzeżenia do odmowy przyłączenia do sieci elektroenergetycznej przez powoda – E. Operator Spółkę z o.o. w P., na warunkach taryfowych (przy zastosowaniu stawek przewidzianych w taryfie dla energii elektrycznej E. Operator 2 Spółka z o.o.), budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 555 położonej w miejscowości G., gmina Z. należącego do zainteresowanego Józefa L. Od tej decyzji powód wniósł odwołanie. Wyrokiem z dnia 28 września 2009 r. Sąd Okręgowy – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów oddalił odwołanie. Powyższy wyrok Sądu Okręgowego zaskarżyła apelacją strona powodowa. Wyrokiem z dnia 14 maja 2010 r. Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił decyzję Prezesa URE z dnia 2 czerwca 2008 r., Nr [...] (pkt I); rozstrzygnął o kosztach postępowania za obie instancje (pkt II). W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego pozwany Prezes URE zarzucił naruszenie następujących przepisów postępowania: art. 382 k.p.c.; art. 316 § 1 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 47953 § 2 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne „dotyczące zasadności uchylania przez Sąd Apelacyjny niezakwestionowanych pod względem merytorycznym decyzji Prezesa URE na skutek zmiany stanu prawnego w toku postępowania międzyinstancyjnego. Na gruncie przedmiotowej sprawy Prezes URE, w oparciu o ustalony w toku postępowania administracyjnego stan faktyczny oraz mając na względzie stan prawny istniejący w momencie wydania decyzji z dnia 2 czerwca 2008 r. Nr [...], słusznie wskazał na istnienie przesłanek ekonomicznych (istnienie pozostałych przesłanek obligujących do dokonania przyłączenia było między stronami bezsporne), które w świetle art. 7 ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne winno skutkować przyłączeniem do sieci nieruchomości należącej do ubiegającego się o to przyłączenie podmiotu. Trafność rozstrzygnięcia Prezesa URE potwierdzona została następnie przez Sąd Okręgowy Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt: XVII AmE 113/08. Dokonana z dniem 11 marca 2010 r. zmiana ustawy – Prawo energetyczne, skutkująca utratą przez Prezesa URE prawa do wnoszenia zastrzeżeń, do dokonywanych z przyczyn ekonomicznych odmów przyłączenia do sieci, stanowiła asumpt do uchylenia ww. decyzji przez Sąd Apelacyjny. Zaistniała zatem okoliczność, iż mająca oparcie w okolicznościach faktycznych i prawnych decyzja 3 administracyjna uchylona została w wyniku odpadnięcia po dacie jej wydania podstaw do jej wydania. Zdaniem skarżącego rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym oraz pozostaje w sprzeczności z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego regulującymi zasady uchylania prawidłowych merytorycznie decyzji (art. 154,155,161 i 163 k.p.a.)”. W odpowiedzi na skargę kasacyjną strona powodowa wniosła o : 1. wydanie postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. w przypadku przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania – o jej oddalenie; 3. zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Istotne zagadnienie prawne jako przyczyna przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania – stosownie do art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. – musi występować w sprawie, wynikać na tle podstaw zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia. Stosownie bowiem do art. 39813 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw, w granicach zaskarżenia bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania. W związku z tym uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania w oparciu o przyczynę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. powinno zawierać przedstawienie takiego istotnego zagadnienia prawnego i argumentacyjne wykazanie potrzeby jego rozpoznania ze względu na podstawy zaskarżonego skargą orzeczenia sądu drugiej instancji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2008 r., III UK 43/08 – Lex nr 491456). Autor skargi nie wiąże przedstawionego w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania problemu z art. 20 ustawy z dnia 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 21, poz. 104), który jest podstawą zaskarżonego wyroku. Nie jest kwestionowana w skardze zmiana stanu prawnego polegająca na wyłączeniu kompetencji (właściwości) Prezesa URE do złożenia zastrzeżeń do umowy o 4 przyłączenie do sieci w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania powiadomienia w przypadku, gdy przedsiębiorstwo energetyczne odmówi przyłączenia do sieci z powodu braku warunków ekonomicznych, o których mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz.U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625 ze zm.). Problemem natomiast pozostawało to, czy wyłączenie kompetencji Prezesa URE odnosi się również do spraw w których, decyzja została wydana ale nie uzyskała prawomocności w związku z niezakończeniem przewidzianego postępowania odwoławczego. W kwestii tej Sąd w zaskarżonym wyroku zastosował art. 20 ustawy z dnia 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz o zmianie niektórych innych ustaw stanowiący, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy tej ustawy. Wobec nieobjęcia skargą powyższej podstawy zaskarżonego wyroku, przedstawione w skardze zagadnienie prawne nie jest adekwatne do zakresu postępowania kasacyjnego wynikającego z podstawy skargi. Stwierdzając, że nie zachodzą przyczyny przyjęcia skargi, określone w art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego ma swoją podstawę w § 12 ust. 4 pkt 2 w związku z § 14 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).