Sygn. akt II KZ 17/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak w sprawie C. L. skazanego z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 maja 2014 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt … 246/13, odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Do Sądu Apelacyjnego wpłynął wniosek skazanego C. L. o wznowienie postępowania (k. 332, t. II) w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z dnia 21 lutego 2007 r., sygn. akt … 26/07 i wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 21 sierpnia 2007 r., sygn. akt … 778/07. Sąd Apelacyjny zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt … 246/13 wyznaczył skazanemu obrońcę z urzędu – adw. M. K. w celu zapoznania się z aktami sprawy i ewentualnego sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania (k. 345, t. II). Do akt sprawy została dołączona przez tegoż obrońcę opinia (k. 355, t. II), która w oparciu o przepis art. 84 § 3 k.p.k., poinformowała o braku podstaw do wznowienie postępowania w odniesieniu do skazanego. 2 Sąd Apelacyjny zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2014 r. (k. 359, t. II) na podstawie art. 120 k.p.k. w zw. z art. 545 § 2 k.p.k. wezwał C. L. do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania poprzez sporządzenie i podpisanie go przez adwokata ustanowionego z wyboru pod rygorem uznania pisma za bezskuteczne. Brak formalny nie został skutecznie usunięty przez skazanego w określonym terminie. Skazany wystąpił z kolejnym wnioskiem o wyznaczenie obrońcy z urzędu (k. 365, t. II). Sąd Apelacyjny zarządzeniem z dnia 11 lutego 2014 r. (k. 367, t. II) nie uwzględnił wniosku skazanego. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 13 lutego 2014 r., na podstawie art. 120 k.p.k., odmówiono przyjęcia wniosku skazanego C. L. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt … 26/07. Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany podnosząc, że cierpi na chorobę „halucynozę alkoholową” i że jest „chory psychicznie od alkoholu”. Sąd Najwyższy zaważył, co następuje: Zażalenie skazanego nie jest trafne i nie zasługuje na uwzględnienie. Skazany w zażaleniu nie przedstawił racjonalnych argumentów, które doprowadziłyby do podważenia decyzji Sądu I instancji. Z treści art. 545 § 2 k.p.k. jednoznacznie wynika, że „wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego”. Skoro skazany, będąc prawidłowo pouczony o skutkach niedopełnienia obowiązku uzupełnienia braku formalnego, nie wyznaczył obrońcy z wyboru aby ten sporządził i podpisał wniosek o wznowienie postępowania, to tym samym doprowadził do konieczności podjęcia przez Sąd decyzji zgodnej z zaskarżonym zarządzeniem. Słusznie bowiem Sąd Apelacyjny uznał, że wniosek skazanego o wznowienie postępowania, dotknięty brakiem formalnym, skutkować musi odmową jego przyjęcia. Przy tej okazji podkreślić należy, że jak wynika z akt sprawy, umożliwiono skazanemu skorzystanie z pomocy prawnej wyznaczonego obrońcy z urzędu, który po zbadaniu akt sprawy nie doszukał się podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Podnoszone przez C. L. 3 argumenty o chorobie psychicznej nie są w stanie skutecznie podważyć trafnej decyzji tego Sądu. Nadmienić jedynie należy, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania na korzyść nie jest ograniczone żadnym terminem, zatem skazany może to uczynić w przyszłości po zebraniu odpowiednich środków finansowych i zleceniu sporządzenia wniosku ustanowionemu przez siebie adwokatowi. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Orzecznictwo
Postanowienie II KZ 17/14
Sędzia: Jacek Sobczak
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karnyart. 64 § 1, art. 190 § 1
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnegoart. 84 § 3, art. 120, art. 545 § 2