Postanowienie II KO 75/13

Sygn. akt II KO 75/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący) SSN Przemysław Kalinowski (sprawozdawca) SSN Jarosław Matras w sprawie W. W. oskarżonego z art. 286 § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 listopada 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego w W. z dnia 2 października 2013 r., w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 kpk p o s t a n o w i ł przekazać sprawę W. W. Sądowi Rejonowemu w L. w celu rozpoznania. UZASADNIENIE Wniosek Sądu Rejonowego w W. o przekazanie sprawy osk. W. W. innemu sądowi równorzędnemu w oparciu o przesłankę wskazaną w przepisie art. 37 k.p.k. zasługiwał na uwzględnienie. W. W. został oskarżony o popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. Akt oskarżenia w tej sprawie został skierowany według właściwości do Sądu Rejonowego w W., który przystąpił do rozpoznania sprawy i przeprowadził już zasadniczą część postępowania dowodowego. Czynności procesowe podejmowane przez w/w sąd trwały – z udziałem oskarżonego – do drugiej połowy 2012 r., kiedy to osk. W. W. doznał udaru mózgu. Następstwem tego incydentu był 2 niedowład połowiczny lewostronny, mało podatny na zabiegi rehabilitacyjne, uniemożliwiający oskarżonemu samodzielne sprawne poruszanie się poza miejscem zamieszkania. W konsekwencji tej sytuacji doszło do zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie z powodu niestawiennictwa oskarżonego, który uzasadniał swoją nieobecność złym stanem zdrowia uniemożliwiającym mu odbycie podróży z L., gdzie stale zamieszkuje i leczy się. Obecnie, na podstawie badania lekarskiego oraz dokumentacji medycznej - uzyskano opinię biegłego lekarza neurologa, który potwierdził istnienie przesłanek przemawiających przeciwko odbywaniu przez oskarżonego podróży z miejsca pobytu do siedziby sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Zdaniem biegłego, obecny stan zdrowia osk. W. W., będący następstwem przebytego udaru mózgu, uniemożliwia mu samodzielne poruszanie się i przemieszczanie między miastami będącymi siedzibą sądu dotychczas właściwego do rozpoznania jego sprawy i miejscem zamieszkania. Jednocześnie, biegły wskazał na istnienie realnej możliwości dowiezienia oskarżonego do sądu właściwego dla obecnego jego miejsca zamieszkania, tj. Sądu Rejonowego w L., co stwarza potencjalne warunki do rozpoznania przedmiotowej sprawy. Zważywszy zatem na to, że w ostatnim czasie zasadniczą przeszkodą do prowadzenia procesu w niniejszej sprawie były trudności z zapewnieniem obecności oskarżonego na rozprawie, wynikające z jego stanu zdrowia, a jedynym sposobem usunięcia tej przeszkody jest przekazanie sprawy do sądu właściwego ze względu na jego obecne miejsce zamieszkania, należało uznać, iż spełniona jest przesłanka wymieniona w art. 37 k.p.k. Dobro wymiaru sprawiedliwości i autorytet jego organów przemawiają za tym, aby doszło do rozpoznania niniejszej sprawy i jej zakończenia w rozsądnym terminie. Obowiązek czuwania nad takim biegiem postępowania, które nie doznaje zatamowań możliwych do uniknięcia został szczególnie podkreślony przez ustawodawcę w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki /Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm./, co także przemawiało za uwzględnieniem wniosku Sądu Rejonowego w W. albowiem zmierza on właśnie do zredukowania negatywnego oddziaływania przyczyny blokującej dotychczasowe 3 postępowanie. Zarazem, z treści opinii nie wynika, aby w dającej się przewidzieć przyszłości istniała realna możliwość kontynuowania procesu przed sądem dotychczas właściwym. Mając to na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.