Sygn. akt II KK 191/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lipca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski Protokolant Marta Brylińska w sprawie T. R. skazanego z art. 286 § 1 w zw. z art. 294 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 23 lipca 2015 r., kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 grudnia 2014 r. utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 sierpnia 2014 r., uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 sierpnia 2014 r., sygn. […], T. R. został uznany winnym przestępstwa z art. 286 § 1 w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za które wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności i karę 120 2 stawek dziennych grzywny po 50 zł każda. Powyższy wyrok został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 17 grudnia 2014 r., a apelację obrońcy T. R. uznano za oczywiście bezzasadną. Od wyroku Sądu Apelacyjnego kasację na korzyść skazanego wniósł obrońca, zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie przepisów art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., poprzez: - brak odniesienia się sądu do dokumentu – dowodu zaliczonego w poczet materiału dowodowego w dniu rozprawy, tj. nierozpoznanie i nieomówienie w ogóle tego dowodu, czy zdaniem sądu miał on istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy czy też nie, - nierozpoznanie zarzutów skargi apelacyjnej , zwłaszcza w odniesieniu do punktu II. 1 lit. b – przez co przeprowadzona kontrola odwoławcza jest niekompletna i wadliwa. W konkluzji obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego i utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Okręgowego w W. oraz przekazanie sprawy w tym zakresie temu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania w I instancji. W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja zasługuje na uwzględnienie. Zarzut podniesiony w kasacji jawi się jako zasadny w stopniu oczywistym. Obrońca trafnie zarzucił naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. Podniesiony w pkt II.1 b) apelacji zarzut pochopnego oddalenia wniosku o przesłuchanie świadka P. K. nie został w ogóle rozważony na łamach pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego. To niewątpliwie rażące naruszenie wskazanych wyżej przepisów prawa procesowego, mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygniecie, skoro okoliczności, o którym miał zeznać świadek, dotyczące osoby dysponującej sprzętem budowlanym będącym przedmiotem leasingu oraz losów tego sprzętu, stanowiły istotny element rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie (co wynika z rozważań Sądu Okręgowego na s. 16 uzasadnienia). Z tego względu, 3 niezbędne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Sąd Apelacyjny rozpoznając ponownie niniejszą sprawę rozważyć powinien starannie wszystkie zarzuty i wnioski podniesione w apelacji, a w uzasadnieniu wyroku wskazać powody, dla których uznał je za zasadne bądź niezasadne.
Orzecznictwo
Wyrok II KK 191/15
Sędziowie: Jarosław Matras, Michał Laskowski, Zbigniew Puszkarski
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karnyart. 11 § 2, art. 286 § 1, art. 294 § 1
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnegoart. 433 § 2, art. 457 § 3, art. 535 § 5