Sygn. akt II Ka 295/22
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 czerwca 2022r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:
Sędzia SO Dariusz Półtorak
Sędziowie:
SR (del.) Paweł Mądry (spr.)
SO Karol Troć
Protokolant:
st. sekr. sąd. Agata Polkowska
przy udziale prokuratora Jolanty Świerczewskiej-Zarzyckiej
po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2022 r. sprawy
J. W.
oskarżonej o czyny z art. 234 kk i in.
na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego
od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie
z dnia 17 lutego 2022 r. sygn. akt II K 316/21
I.
w zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy;
II.
zasądza od oskarżycielki posiłkowej K. W. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 260 zł tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
UZASADNIENIE
Formularz UK 2
Sygnatura akt
II Ka 295/22
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
1
1.
CZĘŚĆ WSTĘPNA
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 17 lutego 2022 roku w sprawie II K 316/21
1.2. Podmiot wnoszący apelację
☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☒ oskarżyciel posiłkowy
☐ oskarżyciel prywatny
☐ obrońca
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ inny
1.3. Granice zaskarżenia
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☐ na korzyść
☒ na niekorzyść
☒ w całości
☐ w części
☐
co do winy
☐
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☒
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k.
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☐
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☒
uchylenie
☐
zmiana
2.
Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
2.1. Ustalenie faktów
2.1.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
----
----------------------
--------------------------------------------------------------
--------------
--------------
2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
---------
----------------------
--------------------------------------------------------------
--------------
--------------
2.2. Ocena dowodów
2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 2.1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
----------------
-----------------------------------
-------------------------------------------------------------------------
2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
----------------
-----------------------------------
-------------------------------------------------------------------------
3.
STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
Lp.
Zarzut
1.
naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia, w postaci:
1) art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie wadliwej oceny dowodów zgromadzonych w sprawie, co odnosi się do:
a) zapisu nagrania z płyty CD oraz protokołu odtworzenia utrwalonych zapisów przez wyciągnięcie z dowodu wniosku ponad jego osnowę, a w szczególności uznanie, iż słowa J. W. /...
ale ty mnie nie pchaj.../ były skierowane do pokrzywdzonej, co w żaden sposób z dowodu tego nie wynika i jest sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym, uznanym przez Sąd za wiarygodny, w tym m. in. z zeznaniami H. W., który zeznał, że J. W. i A. W. przepychali się w celu wejścia do ich pomieszczeń.
b) wyjaśnień oskarżonych J. W. i A. W. w zakresie w jakim nie przyznawali się do winy przez niezasadne obdarzenie wiarą w sytuacji gdy oskarżeni realizowali jedynie przyjętą linię obrony, a ich wyjaśnienia były ukierunkowane na osiągniecie korzyści procesowej.
c) zeznań W. W. (1), w odniesieniu do których zachodzi wątpliwość w jakim zakresie uznane zostały przez Sąd za wiarygodne, a przez to zdatne do czynienia na ich podstawie ustaleń faktycznych wobec omówienia ich wraz z dowodami stanowiącymi podstawę ustaleń faktycznych przy jednoczesnym wyraźnym eksponowaniu ich sprzeczności z innymi uznanymi za wiarygodne dowodami.
2) art. 5 § 2 kpk przez niezasadne przyjęcie, iż w sprawie pozostaje niedająca się usunąć wątpliwość, w sytuacji gdy wątpliwość ta podlega usunięciu, w ramach swobodnej oceny dowodów tj. oceny zgodnej z zasadami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego lub nauki.
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
- Sąd Okręgowy po zapoznaniu się z aktami przedmiotowej sprawy, w tym z treścią pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku uznał, iż Sąd Rejonowy prawidłowo dokonał oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, przy uwzględnieniu zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, w granicach prawa do swobodnej ich oceny wyznaczonych przez art. 7 kpk., zaś argumenty sformułowane w apelacji nie są na tyle skuteczne, ażeby mogły podważyć słuszność zapadłego rozstrzygnięcia.
- stwierdzić należy, że rolą sądu odwoławczego nie jest powtórne dokonywanie drobiazgowej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, gdyż takowa ocena została dokonana przez sąd meriti z uwzględnieniem art. 7 kpk. Z rozważań Sądu Rejonowego, znajdujących całkowite uznanie Sądu Okręgowego wynika, że w sprawie wyłoniły się dwie sprzeczne względem siebie wersje zdarzenia z dnia 31 października 2018 roku, a mianowicie, że doszło do naruszenia nietykalności cielesnej J. W. przez K. W. i przeciwnie, że nie doszło do takiego zdarzenia. Za pierwszą wersją przemawiały wyjaśnienia oskarżonych, zeznania świadka W. W. (1) i protokoły odtworzenia utrwalonych zapisów nagrań, z kolei za drugą zeznania K. W., H. W. i funkcjonariuszy Policji przeprowadzających interwencję. Należy podkreślić, że funkcjonariusze Policji ze względu na upływ czasu, w zasadzie nie pamiętali szczegółów interwencji z dnia 31 października 2018 roku, w tym w szczególności nie pamiętali, ażeby pomiędzy stronami doszło do jakichkolwiek przepychanek. Materiał dowodowy, jakim dysponował Sąd Rejonowy głównie opierał się na osobowych źródłach dowodowych, a w tle jawił się silny konflikt majątkowy. W takim przypadku powinno się szukać potwierdzenia stawianych przez strony tez w nieosobowych źródłach dowodowych i to Sąd Rejonowy uczynił. Jednakże pomimo, iż Sąd Rejonowy dysponował dwoma wersjami protokołów odtworzenia utrwalonych zapisów nagrania, zabezpieczonego od J. W. w toku postępowania przygotowawczego, w tym nagraniem po poprawieniu wyrazistości i zrozumiałości mowy, nie sposób było jednoznacznie stwierdzić przebiegu ww. zdarzenia. Sąd Okręgowy nie podziela natomiast tezy obrońcy, iż słowa cytowane w zarzucie zostały skierowane do A. W.. Sprzeczne z zasadami rozumowania i doświadczeniem życiowym jest stwierdzenie obrońcy, że oskarżeni przepychali się wzajemnie w drzwiach do pomieszczeń zajmowanych przez małżeństwo W.. Nadto z końcowych fragmentów zarejestrowanego nagrania wynika wprost, że J. W. żaliła się jednemu z funkcjonariuszy Policji mówiąc: „
przy panu mnie zaatakowała” (k. 46) mając na myśli K. W.. Z nagrania zawartego w czwartym pliku (wg numeracji protokołu oględzin) wynika także, że A. W. relacjonując przebieg interwencji przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Policji stwierdził, że „
jeszcze przy nich siostrę pchną, ona pchnęła, nic policjanci nie zareagowali” (k. 129v). W ocenie Sądu Okręgowego, zapis tych rozmów wskazuje wprost, że J. W. mówiła wprost o naruszeniu jej nietykalności cielesnej przez K. W., zaś okoliczność (bez względu na to, czy policjanci to zdarzenie zaobserwowali) nie została przez nich odnotowana w służbowych notatnikach. Nadto zarejestrowana wypowiedź A. W. wskazuje wprost, że oskarżony był od początku przekonany o tym, że doszło do naruszenia nietykalności cielesnej jego siostry J..
- z tych też względów decyzja Sądu Rejonowego o uniewinnieniu oskarżonej J. W. znajduje pełne uznanie Sądu Okręgowego. Pisemne uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie wskazuje, aby ocena dowodów była dowolna, zupełnie oderwana od okoliczności sprawy. Sąd Rejonowy w sposób szczegółowy wyjaśnił z jakich powodów uznał dane dowody za wiarygodne, przy czym do relacji obu stron postępowania podchodził z dużą dozą ostrożności i krytycyzmu, z uwagi na występujący pomiędzy stronami silny konflikt majątkowy. Reasumując, zgłoszony zarzut naruszenia art. 7 kpk okazał się nietrafny, bowiem Sąd Rejonowy dokonał swobodnej oceny nagrania z płyty CD i protokołów odtworzenia utrwalonych zapisów, wyjaśnień oskarżonych J. W. i A. W., zeznań W. W. (1) z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. W okolicznościach przedstawionych powyżej, przy braku możliwości dowodowych w celu wyeliminowania zaistniałych wątpliwości w sprawie i weryfikacji prawdziwości wersji zdarzeń, należało rozstrzygnąć je na korzyść oskarżonych. W taki sposób procedował Sąd I instancji, a zatem w świetle okoliczności zaistniałych w sprawie nie ma żadnych powodów, aby wydać orzeczenie kasatoryjne. De facto to właśnie przyjęcie wersji mniej korzystnej dla oskarżonej przez Sąd Rejonowy oznaczałoby naruszenie art. 5 § 2 kpk.
Wniosek
o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tej części do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Łukowie
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
wobec niezasadności podniesionych zarzutów wniosek apelacyjny nie zasługiwał na uwzględnienie
4.
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
1.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5.
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
1.
Przedmiot utrzymania w mocy
wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 17 lutego 2022 r., sygn. akt II K 316/21
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
niezasadność zarzutu, wywiedzionego przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej, przy jednoczesnym braku okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu, warunkowały konieczność utrzymania w mocy zaskarżonego orzeczenia.
5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
1.
Przedmiot i zakres zmiany
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zwięźle o powodach zmiany
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
1.1.
-----------------------------------------------------------------------------------
☐ art. 439 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
2.1.
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
☐ art. 437 § 2 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
3.1.
Konieczność umorzenia postępowania
☐ art. 437 § 2 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
4.1.
-----------------------------------------------------------------------------------
☐ art. 454 § 1 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
----------------------
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
6.
Koszty Procesu
P unkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
II.
apelacja pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej okazała się w całości bezzasadna, zatem na podstawie art. 636 § 1 kpk, art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca
1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tj. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) i § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r.
w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa
w postępowaniu karnym (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 663), przy braku okoliczności
z art. 624 § 1 kpk, zasądzono od oskarżycielki posiłkowej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 260 zł (240 zł + 20 zł) tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze
7.
PODPIS
1.3. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
1
Podmiot wnoszący apelację
pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
uniewinnienie oskarżonej J. W.
od czynu z pkt I aktu oskarżenia
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☐ na korzyść
☒ na niekorzyść
☒ w całości
☐ w części
☐
co do winy
☐
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☒
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☐
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☒
uchylenie
☐
zmiana