Sygn. akt: II AKa 106/99
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 czerwca 1999 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący
SSA Barbara Suchowska
Sędziowie
SSA Stanisław Raszka (spr.)
SSO del. Paweł Węgrzynek
Protokolant
Barbara Gawor
przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Janusza Konstantego
po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 1999 r.
sprawy z wniosku A. S. o zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia za skazanie wyrokiem Sądu Powiatowego w Ś. z dnia 23.01.1952r. sygn. akt Kp 1520/52
z powodu apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy
od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 03 marca 1999r. sygn. akt XVI1 Ko 116/98
1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
2. kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.
II AKa 106/99
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem z dnia 3 marca 1999r. oddalił wniosek A. S. o zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia za skazanie wyrokiem byłego Sądu Powiatowego w Ś. z dnia 23 stycznia 1952r. sygn. akt Kp 1520/52 za czyn z art. 239 kk z 1932r., uzasadniając orzeczenie tym, że wcześniej Sąd Wojewódzki w Katowicach prawomocnym postanowieniem z dnia 24 kwietnia 1996r. sygn. akt XVI1 Ko 384/95 oddalił wniosek o stwierdzenie nieważności wyżej opisanego wyroku.
Pełnomocnik wnioskodawcy w zażaleniu apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie wniosku, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, albowiem wnioskodawca uważa, że był represjonowany za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego i z tego tytułu powinien otrzymać odszkodowanie i zadośćuczynienie.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja nie jest zasadna. Tak jak stwierdził to sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku, koniecznym warunkiem ubiegania się o odszkodowanie i zadośćuczynienie za poniesioną szkodę i doznaną krzywdę, wynikłą z wydania orzeczenia skazującego, jest wcześniejsze stwierdzenie jego nieważności w oparciu o przepisy ustawy z dnia 23 lutego 1991r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 3 poz. 149 z późn. zmianami).
W Sądzie Wojewódzki w Katowicach toczyło się postępowanie o stwierdzenie nieważności wyroku byłego Sądu Powiatowego w Ś. z dnia 23.01.1952r. sygn. akt Kp 1520/52 i postanowieniem z dnia 24.04.1996r. utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 października 1996r. sygn. II AKo 175/96, wniosek A. S. w tej sprawie oddalono.
W tej sytuacji brak jest przesłanek do zasądzenia odszkodowania i zadośćuczynienia za skazanie wnioskodawcy tak na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lutego 1991r. jak i przepisów rozdziału 58 Kodeksu postępowania karnego i dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.