Sygn. akt
I 1 C 1087/21 upr.
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 listopada 2021 roku
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja ds. rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Żelewska
po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2021 roku w Gdyni
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa
(...) sp. z o.o. z siedzibą we W.
przeciwko
Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im. F. S. w G.
o zapłatę
I.
oddala powództwo,
II.
zasądza od powódki (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. na rzecz pozwanej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im. F. S. w G. kwotę 917,00 zł (dziewięćset siedemnaście złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu.
Sygn. akt I 1 C 1087/21 upr.
UZASADNIENIE
(wyroku z dnia 10 listopada 2021 roku – k. 143)
Powódka (...) sp. z o.o. z siedzib
1 we (...) od pozwanej (...) Kasy O.œciowo-Kredytowej im. F. S. z siedzib
1 w G. zap
3aty kwoty 1.812,19 z
3 wraz z ustawowymi odsetkami za opóŸnienie od dnia 21 kwietnia 2021 roku do dnia zap
3aty.
WartoϾ przedmiotu sporu stanowi
3a
31czna suma kosztów kredytu poniesionych przez kredytobiorcê w czasie faktycznego trwania umowy kredytu, w tym kwota 94,56 z
3 stanowi
1c
1 prowizjê za udzielenie kredytu oraz kwota 1.717,63 z
3 stanowi
1c
1 odsetki, podlegaj
1ce zwrotowi z tytu
3u sankcji kredytu darmowego.
L. procesow
1 powódka wywodzi
3a z umowy cesji zawartej z konsumentem, a tak¿e udzielonego jej przez konsumenta pe
3nomocnictwa do z
3o¿enia oœwiadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego.
(pozew – k. 3-6v.)
Pozwana w sprzeciwie od nakazu zap
3aty wnios
3a o oddalenia powództwa i zas
1dzenie na swoj
1 rzecz kosztów procesu wed
3ug norm przepisanych.
W uzasadnieniu zarzuci
3a powódce brak legitymacji czynnej, przedawnienia roszczenia, naruszenie art. 5 k.c., a tak¿e zaprzeczy
3a, aby zawarta z konsumentem umowa (...) opisane w pozwie naruszenia ustawy o kredycie konsumenckim.
(sprzeciw – k. 31-39v.)
Stan faktyczny:
Dnia 24 paŸdziernika 2013 roku A. S. z
3o¿y
3a do (...) Kasy O.œciowo-Kredytowej im. F. S. w G. deklaracjê cz
3onkowsk
1 nr (...), zobowi
1zuj
1c siê do przestrzegania przepisów obowi
1zuj
1cego statutu i regulaminu. (...) do op
3acenia wpisowego w kwocie 1,00 z
3, wniesienia udzia
3u w liczbie 1, wp
3acenia w terminie 6 miesiêcy wk
3adu cz
3onkowskiego w wysokoœci 1,00 z
3, a tak¿e zgodnie z § 10 pkt 3 statutu (...), zadeklarowa
3a comiesiêczne wp
3aty na Indywidualnego Konto (...) (IKS) w wysokoœci 15,00 z
3.
Statut pozwanego przewiduje obowi
1zek posiadania przez ka¿dego cz
3onka Kasy rachunku systematycznego oszczêdzania i gromadzenia na nim co miesi
1c oszczêdnoœci w zadeklamowanej wysokoœci zgodnie z Regulaminem Indywidualnych Kont (...).
(dowód: deklaracja cz
3onkowska – k. 58, statut pozwanego – k. 47-57)
Dnia 29 kwietnia 2014 roku dosz
3o do zawarcia umowy po¿yczki nr (...) pomiêdzy pozwan
1 S. O.œciowo- (...) im. F. S. w G. (...) S.. Umowa (...) zawarta na okres od dnia 29 kwietnia 2014 roku do dnia 1 kwietnia 2024 roku. (...) kwota kredytu wynosi
3a 21.000,00 z
3. Oprocentowanie kredytu by
3o zmienne i w dniu zawarcia umowy (...) 15,5 % w skali roku. Za cel umowy wskazano dowolny cel konsumpcyjny. Po¿yczka mia
3a zostaæ wyp
3acona na wskazany w umowie rachunek.
W ust. 12 umowy okreœlono rzeczywist
1 roczn
1 stopê oprocentowania kredytu na 23,17 % oraz ca
3kowit
1 kwotê do sp
3aty w dniu zawarcia umowy na 44.641,23 z
3 wraz z podaniem za
3o¿eñ, w oparciu o które j
1 wyliczono.
Szacowany ca
3kowity koszt kredytu okreœlono w punkcie 17. umowy na kwotê 23.641,23 z
3.
Prowizja za udzielenie po¿yczki wynosi
3a 1.470,00 z
3. Oprócz niej po¿yczkobiorca zosta
3 obci
1¿ony op
3at
1 przygotowawcz
1 w kwocie 40,00 z
3.
Po¿yczkodawca zobowi
1zany by
3 tak¿e do zap
3aty kwoty 2.163,00 z
3 tytu
3em przyst
1pienia do grupowego ubezpieczenia POSADA.
W punkcie 30. umowy wskazano, ¿e po¿yczkobiorca ma prawo w ka¿dym czasie do sp
3aty ca
3oœci lub czêœci po¿yczki przed terminem okreœlonym w umowie, poprzez dokonanie sp
3aty w kasie osobiœcie lub na wskazany w umowie rachunek bankowy. W przypadku sp
3aty po¿yczki przed terminem okreœlonym w umowie w braku odmiennej dyspozycji po¿yczkobiorcy dokonane wp
3aty zostan
1 zaliczone na poczet sp
3aty kapita
3u w taki sposób, ¿e sp
3ata zostanie przeznaczona w pierwszej kolejnoœci na poczet najbli¿szej wymagalnej raty w kwocie odpowiadaj
1cej jej wysokoœci pomniejszonej o odsetki za okres od dnia dokonania wczeœniejszej sp
3aty do dnia wymagalnoœci raty oraz w dalszej kolejnoœci na sp
3atê kapita
3u (szczegó
3owy sposób zaliczeñ wskazano w umowie). Postanowiono równie¿, ¿e po¿yczkobiorca poprzez z
3o¿enie oœwiadczenia stanowi
1cego za
31cznik nr 5 do umowy mo¿e z
3o¿yæ odmienn
1 dyspozycjê sp
3aty. Rozliczenie z po¿yczkobiorc
1 z tytu
3u wczeœniejszej sp
3aty kredytu nast
1pi w terminie 14 dni od dokonania sp
3aty.
W punkcie 29. umowy po¿yczki wskazano, ¿e po¿yczkobiorca ma prawo do odst
1pienia od umowy w terminie 14 dni od zawarcia umowy bez podania przyczyny odst
1piæ od niej. Wzór oœwiadczenia o odst
1pieniu od umowy (...) za
31cznik nr 4 do umowy.
(dowód: umowa – k. 13-15)
Zgodnie z § 18 ust. 1 Regulaminu wyp
3ata po¿yczki/kredytu nastêpowa
3a m.in. po zap
3acie nale¿nych prowizji i op
3at.
(dowód: regulamin – k. 68-73)
Dnia 12 grudnia 2014 roku A. S. dokona
3a ca
3kowitej sp
3aty po¿yczki.
(fakt bezsporny)
Dnia 16 lipca 2020 roku A. S. zawar
3a z powódk
1 umowê cesji wierzytelnoœci pieniê¿nej wynik
3ej z ww. umowy (...) jej w stosunku do pozwanej, obejmuj
1c
1 w szczególnoœci wierzytelnoœci o zwrot wszelkich nienale¿nie pobranych op
3at i kosztów oraz o zwrot kosztów w zwi
1zku z wczeœniejsz
1 sp
3at
1 ww. kredytu konsumenckiego oraz ze wszystkimi zwi
1zanymi z tymi wierzytelnoœciami prawami (m.in. odsetkami za zw
3okê i opóŸnienie).
(dowód: umowa cesji – k. 17-18)
Dnia 1 marca 2021 roku pozwana dokona
3a ca
3kowitego rozliczenia po¿yczki w zwi
1zku z jego wczeœniejsz
1 sp
3at
1.
(fakt bezsporny)
Dnia 7 kwietnia 2021 roku A. S. udzieli
3a powódce pe
3nomocnictwa do z
3o¿enia oœwiadczenia wynikaj
1cego z art. 45 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim, przewiduj
1cego sankcjê tzw. kredytu darmowego oraz do jego dalszego wykorzystania w kontaktach z w
3aœciwymi podmiotami zarówno w postêpowaniu przeds
1dowym, jak i w postêpowaniu s
1dowym, w szczególnoœci poprzez przes
3anie z
3o¿onego oœwiadczenia do kredytodawcy.
(dowód: wtórnik dokumentu – k. 22, 23, pe
3nomocnictwo poœwiadczone podpisem elektronicznym na p
3ycie – k. 104)
Pismem z dnia 8 kwietnia 2021 roku powódka – w imieniu A. S. – z
3o¿y
3a pozwanej oœwiadczenie o skorzystaniu z sankcji tzw. kredytu darmowego na podstawie art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim. J.œnie powódka wezwa
3a pozwan
1 do zap
3aty kwoty 1.812,19 z
3 – w terminie 7 dni. Oœwiadczenie odebrane zosta
3o dnia 12 kwietnia 2021 roku.
(dowód: oœwiadczenie – k. 20-21, potwierdzenie nadania – k. 24-24v., wydruk z systemu œledzenia przesy
3ek – k. 25)
(...)¿y
3, co nastêpuje:
P.¿szy stan faktyczny zasadniczo by
3 bezsporny pomiêdzy stronami, zaœ rozstrzygniêcie sprawy zale¿a
3o wy
31cznie od prawnej oceny ustalonych wy¿ej okolicznoœci faktycznych.
(...) zebrany materia
3 dowodowy (...) nie znalaz
3 podstaw, aby kwestionowaæ autentycznoœæ przedstawionych przez strony dokumentów. Z.¿yæ bowiem nale¿a
3o, ¿e ¿adna ze stron nie podnios
3a w toku niniejszego postêpowania zarzutów co do autentycznoœci tych dokumentów, a nadto wymienione powy¿ej dokumenty zosta
3y podpisane i nie nosz
1 ¿adnych znamion podrobienia czy przerobienia. Dodatkowo, (...) na uwadze, ¿e ¿adna ze stron nie zaprzeczy
3a, ¿e osoby podpisane pod wy¿ej wskazanymi dokumentami nie z
3o¿y
3y oœwiadczeñ w nich zawartych – wyj
1tek stanowi
3o jedynie elektroniczne podpisanie dokumentu pe
3nomocnictwa przez konsumenta. Natomiast prywatna opinia pozwanej oraz kopie wyroków wydanych w innych sprawach nie mia
3y znaczenia dla rozstrzygniêcia, albowiem po pierwsze s
1d nie by
3 nimi zwi
1zany, a po drugie stanowi
3y wyraz stanowiska procesowego stron.
W pierwszej kolejnoœci rozwa¿yæ nale¿a
3o zarzut legitymacji procesowej powódki. Legitymacja procesowa jest przes
3ank
1 materialnoprawnej skutecznoœci powództwa i oznacza wynikaj
1ce z przepisów prawa materialnego uprawnienie do wyst
1pienia w danym procesie w charakterze powoda (legitymacja procesowa czynna) oraz pozwanego (legitymacja procesowa bierna). Legitymacja procesowa jest przy tym pozytywn
1 przes
3ank
1 jurysdykcyjn
1, podlegaj
1c
1 ocenie na podstawie przepisów prawa materialnego, zatem jej ewentualny brak skutkuje oddaleniem powództwa. Legitymacja czynna powódki wynika
3a z przeniesienia jej w trybie art. 509 § 1 k.c., zgodnie z którym wierzyciel mo¿e bez zgody d
3u¿nika przenieœæ wierzytelnoœæ na osobê trzeci
1 (przelew), chyba ¿e sprzeciwia
3oby siê to ustawie, zastrze¿eniu umownemu albo w
3aœciwoœci zobowi
1zania. (...) cesji za skuteczn
1. (...) bowiem oznaczon
1 wierzytelnoœæ pieniê¿n
1 s
3u¿
1c
1 po¿yczkobiorcy jako cedentowi przeciwko pozwanej, przy czym bez znaczenia pozostawa
3a podstawa prawna tej wierzytelnoœci. T.œæ umowy nale¿y wyk
3adaæ przez pryzmat kryteriów oznaczonych w art. 65 § 2 k.c. Nie by
3o konieczne, aby podstawa prawna dochodzonego roszczenia wskazana zosta
3a wprost w umowie. W konsekwencji umowa cesji (...) skutek rozporz
1dzaj
1cy, o którym mowa w art. 510 k.c. (...) powstanie wierzytelnoœci o zwrot kosztów kredytu i zap
3aconych od niego odsetek powstaje nie wczeœniej, ni¿ z chwil
1 z
3o¿enia przez kredytobiorcê oœwiadczenia o charakterze prawokszta
3utuj
1cym, o którym mowa w przepisie art. 45 ust. 1 u.k.k. Na podstawie umowy cesji wierzytelnoœci konsument przeniós
3 na powódkê tak¿e wierzytelnoœci przysz
3e, a powstanie wierzytelnoœci z art. 45 ust. 1 u.k.k. zale¿a
3o od skutecznego z
3o¿enia oœwiadczenia o skorzystaniu z przewidzianego przepisem uprawnienia. Powódka posiadaj
1c stosowne uprawnienie z
3o¿y
3a takie oœwiadczenie. (...) w tym przedmiocie zosta
3o z
3o¿one elektronicznie z kwalifikowanym podpisem przy u¿yciu platformy (...) sp. z o.o. z siedzib
1 w W.. Podmiot ten wpisany jest w rejestrze niekwalifikowanych us
3ug zaufania prowadzonego przez Narodowy Bank Polski na podstawie i w zakresie rzeczowym okreœlonym przepisem art. 6 ustawy z dnia 5 wrzeœnia 2016 roku o us
3ugach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (t.j. Dz.U. z 2019r., poz. 162 ze zm.) – (...) Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr (...) z dnia 23 lipca 2014 roku w sprawie identyfikacji elektronicznej i us
3ug zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnêtrznym oraz uchylaj
1ce dyrektywê (...) (eIDAS) (Dz. Urz. UE L 257 z 28.07.2014, s. 73) – w zakresie us
3ug sk
3adania podpisu elektronicznego, us
3ug obs
3ugi podpisywania elektronicznego dokumentów poprzez platformê A. (zob. (...) Centrum (...) [NCCert], dostêp do rejestru: (...) Podmiot ten nale¿a
3o zatem zakwalifikowaæ jako dostawcê us
3ug zaufania, co zgodnie z definicj
1 zawart
1 w art. 3 pkt 19 ww. (...) oznacza osobê fizyczn
1 lub prawn
1, która œwiadczy przynajmniej jedn
1 us
3ugê zaufania, jako kwalifikowany lub niekwalifikowany dostawca us
3ug zaufania. (...) tak¿e na uwadze, ¿e przewidziana z art. 45 ust. 1 u.k.k. forma pisemna jest form
1 zastrze¿on
1
ad probationem (art. 74 § 1 k.c.), a wiêc jej ewentualne niezachowanie nie skutkuje niewa¿noœci
1 (art. 73 § 1 k.c.). Zgodnie z art. 99 § 1 k.c. pe
3nomocnictwo szczególne wymaga szczególnej formy tylko w razie, gdy dla czynnoœci, do której upowa¿nia, zastrze¿ona jest forma szczególna pod rygorem niewa¿noœci, a wiêc przepis ten w ogóle nie odnosi siê do pe
3nomocnictw upowa¿niaj
1cych do czynnoœci, co do których zastrze¿ono formê ad probationem. W niniejszej sprawie nie dowodzono na podstawie zeznañ czy przes
3uchania stron, a ponadto dokonanie czynnoœci (z
3o¿enie oœwiadczenia z art. 45 u.k.k. jak i udzielenie pe
3nomocnictwa), jest nie tylko uprawdopodobnione, ale i udowodnione za pomoc
1 pisma (art. 74 § 1 i 2 k.c.) (por. wyrok z uzasadnieniem (...) Rejonowego dla miasta sto
3ecznego W. w W. z dnia 02.08.2021r., sygn. akt I C 1622/21, niepubl.). Dla oceny z
3o¿enia oœwiadczenia woli znajduje wiêc zastosowanie norma art. 60 k.c. (wed
3ug której z zastrze¿eniem wyj
1tków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonuj
1cej czynnoœci prawnej mo¿e byæ wyra¿ona przez ka¿de zachowanie siê tej osoby, które ujawnia jej wolê w sposób dostateczny, w tym równie¿ przez ujawnienie tej woli w postaci elektronicznej). Norma ta usankcjonowana zosta
3a ww. (...) oraz implementuj
1c
1 je ustaw
1. Oœwiadczenie w postaci elektronicznej nie mo¿e byæ uto¿samiane przy tym z elektroniczn
1 form
1 czynnoœci prawnej (art. 78 k.c.) zrównan
1 w skutkach prawnych z form
1 pisemn
1. Dla zachowania tej formy konieczne jest z
3o¿enie oœwiadczenia woli w postaci elektronicznej i opatrzenie go kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Natomiast oœwiadczeniem w postacie elektronicznej (art. 60 k.c.) bêdzie ka¿de oœwiadczenie utrwalone (a tak¿e przes
3ane) za pomoc
1 elektronicznych technologii komunikowania siê (utrwalania oœwiadczeñ). (...)¿one do akt sprawy poœwiadczone za zgodnoœæ z orygina
3em wydruki w postaci karty podpisów stanowi
1 odzwierciedlenie oœwiadczeñ woli sk
3adanych w postaci elektronicznej i w taki te¿ sposób dokumentowanych (przez cyfrowy zapis treœci oœwiadczenia na noœniku danych). Wydruki maj
1 charakter wtórny w stosunku do dokumentu w postaci elektronicznej zawieraj
1cego oœwiadczenie z
3o¿one drog
1 elektroniczn
1. Wydruki odzwierciedlaj
1 przy tym wy
31cznie jedn
1 warstwê informacji zawartych w dokumencie w postaci elektronicznej – warstwê tekstow
1 dokumentu sporz
1dzonego w postaci elektronicznej – a wiêc w postaci ci
1gu danych zapisanych binarnie, dla których odczytania konieczne jest posiadanie urz
1dzenia elektronicznego wyposa¿onego w odpowiednie oprogramowanie informatyczne). W nauce prawa dla okreœlenia takich dokumentów wprowadza wprost pojêcie dokumentów wtórnych (wtórników - por. np. K. M., Dokumenty i ich wtórniki w postêpowaniu cywilnym, (...) 2016 nr 3 str. 461), wskazuj
1c na ich specyfikê (równie¿ w aspekcie pobrania wiarygodnoœci i mocy dowodowej), wynikaj
1c
1 z zale¿noœci od dokumentu pierwotnego w tym te¿ mo¿liwoœci manipulacji treœci
1 dokumenty wtórnego). Z.¿noœæ ta nie oznacza, ¿e dokument wtórny pozbawiony jest waloru dowodowego w procesie cywilnym. W tym kontekœcie zwróciæ nale¿y uwagê na treœæ przepisów art. 2451 k.p.c. i 308 k.p.c. definiuj
1cych procesowoprawne pojêcie dokumentu. Norma art. 2451 k.p.c. stanowi, ¿e przepisy o dowodzie z dokumentu stosuje siê do dokumentów zawieraj
1cych tekst, umo¿liwiaj
1cych ustalenie ich wystawców. Z kolei art. 308 k.p.c. przewiduje, ¿e dowody z innych dokumentów ni¿ wymienione w art. 2431 k.p.c., w szczególnoœci zawieraj
1cych zapis obrazu, dŸwiêku albo obrazu i dŸwiêku, s
1d przeprowadza, stosuj
1c odpowiednio przepisy o dowodzie z oglêdzin oraz o dowodzie z dokumentów. Ustawodawca odst
1pi
3 wiec od definiowania dokumentu jako (wy
31cznie) oœwiadczenia w formie pisemnej opatrzonego w
3asnorêcznym podpisem, przyjmuj
1c na potrzeby prawa procesowego szerok
1 definicjê dokumentu (zbie¿n
1 z obowi
1zuj
1c
1 w prawie materialnym – art. 773 k.c., przewiduj
1cym ¿e dokumentem jest noœnik informacji umo¿liwiaj
1cy zapoznanie siê z jej treœci
1). W obecnym stanie prawnym jedynie z dokumentem prywatnym (a wiêc dokumentem sporz
1dzonym w formie pisemnej lub formie elektronicznej) ustawodawca wi
1¿e prawne domniemanie prawdziwoœci i pochodzenia dokumentu od osoby, która go podpisa
3a. (...) art. 245 k.p.c. nie jest obecnie wiêc definiowanie dokumentu w procesie cywilnym, lecz prawne wyodrêbnienie dowodu z dokumentu prywatnego i powi
1zanie jedynie z t
1 kategori
1 dokumentów domniemania prawnego z art. 253 k.p.c. w zw. z art. 245 k.p.c. Innymi s
3owy dokument mieszcz
1cy siê w kategorii, o której mowa w art. 2431 k.p.c. lub 308 k.p.c. lecz nie spe
3niaj
1cy cech dokumentu prywatnego o których mowa w art. 245 k.p.c. nie korzysta z domniemania prawdziwoœci i pochodzenia, co prawnie przek
3ada siê na ciê¿ary w zakresie dowodzenia w przypadku zakwestionowania autentycznoœci lub pochodzenia dokumentu. Nie mo¿na jednak twierdziæ, ¿e dokument taki pozbawiony jest waloru dowodowego. W tym kontekœcie zwróciæ te¿ uwagê nale¿y na treœæ art. 46 ww. (...), zgodnie z którym nie jest kwestionowany skutek prawny dokumentu elektronicznego ani jego dopuszczalnoœæ jako dowodu w postêpowaniu s
1dowym wy
31cznie z tego powodu, ¿e dokument ten ma postaæ elektroniczn
1. Nadto w art. 25 ust. 1 tego (...) wskazano, ¿e podpisowi elektronicznemu nie mo¿na odmówiæ skutku prawnego ani dopuszczalnoœci jako dowodu w postêpowaniu s
1dowym wy
31cznie z tego powodu, ¿e podpis ten ma postaæ elektroniczn
1 lub ¿e nie spe
3nia wymogów dla kwalifikowanych podpisów elektronicznych. Zgodnie z zasadami dotycz
1cymi stosowania prawa unijnego s
1d krajowy pañstwa bêd
1cego cz
3onkiem Unii Europejskiej jest zobowi
1zany do bezpoœredniego stosowania tej regulacji. Zatem tak¿e z tego aktu prawnego wynika zakaz pozbawiania waloru procesowego dokumentów w postaci elektronicznej jedynie ze wzglêdu na sposób ich kreacji (por. wyrok S
1du Apelacyjnego w S. z dnia 05.06.2020r., I ACa 31/20, LEX nr 3109810).
(...)¿sze rozwa¿ania na grunt niniejszej sprawy nale¿a
3o mieæ na uwadze, ¿e do akt sprawy powódka – w odparciu zarzutów pozwanej – z
3o¿y
3a nadto elektroniczn
1 warstwê danych pochodz
1cych z noœnika informatycznego, których obraz przedstawia
3 z
3o¿ony wczeœniej wtórnik. W tej sytuacji powódka wykaza
3a skuteczne udzielenie jej pe
3nomocnictwa do z
3o¿enia oœwiadczenia wynikaj
1cego z art. 45 u.k.k.
W konsekwencji nale¿a
3o uznaæ, ¿e oœwiadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego zosta
3o z
3o¿one w imieniu kredytodawcy przez powódkê dnia 12 kwietnia 2021 roku.
P. prawn
1 powództwa stanowi
3 przepis art. 45 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim, który stanowi, ¿e w przypadku naruszenia przez kredytodawcê art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1 pkt 1-8, 10, 11, 14-17, art. 31-33, art. 33a i art. 36a-36c konsument, po z
3o¿eniu kredytodawcy pisemnego oœwiadczenia, zwraca kredyt bez odsetek i innych kosztów kredytu nale¿nych kredytodawcy w terminie i w sposób ustalony w umowie. Z.¿yæ jednak nale¿a
3o, ¿e na dzieñ zawierania umowy ww. przepis nie zawiera
3 mo¿liwoœci skorzystania z sankcji kredytu darmowego w razie naruszenia art. 33a i art. 36a-36c u.k.k. Sankcja kredytu darmowego polega zatem na uprawnieniu konsumenta do sp
3aty kredytu bez odsetek i innych kosztów kredytu nale¿nych kredytodawcy. Art. 45 u.k.k. implementuje art. 23 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj
1ca dyrektywê Rady 87/102/EWG (Dz.U.UE L 133/66 z dnia 22 maja 2008 r.), który nakazuje stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszaj
1cych sankcji, maj
1cych zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjêtych zgodnie z t
1 dyrektyw
1. Art. 45 jest przepisem o charakterze sankcyjnym, wysoce restrykcyjnym wobec kredytodawców i dlatego nie mo¿e byæ poddany wyk
3adni rozszerzaj
1cej. Celem sankcji kredytu darmowego jest pozbawienie kredytodawcy prawa do pobierania odsetek i innych op
3at okreœlonych w umowie z tytu
3u udzielonego kredytu za naruszenie obowi
1zków informacyjnych. Sankcja ta w daleko id
1cy sposób modyfikuje treœæ stosunku prawnego
31cz
1cego kredytodawcê z konsumentem na niekorzyœæ tego pierwszego. Co do zasady zatem przepisy sankcjonuj
1ce dane postêpowanie powinny byæ mo¿liwie œciœle interpretowane nie pozwalaj
1c na pojawienie siê obszarów niepewnoœci prawnej.
Zgodnie z przepisem art. 45 ust. 5 u.k.k. uprawnienie do skorzystania z sankcji kredytu darmowego wygasa po up
3ywie roku od dnia wykonania umowy. Ustawodawca nie sprecyzowa
3, co rozumie pod pojêciem „wykonania” umowy, co doprowadzi
3o do powstania ró¿nych interpretacji tego terminu w orzecznictwie s
1dów powszechnych. (...) koncepcja, w myœl której moment, od którego zaczyna biec roczny termin na wygaœniêcie uprawnienia konsumenta do z
3o¿enia oœwiadczenia o sankcji kredytu darmowego, oznacza przede wszystkim stan, w którym wszelkie zobowi
1zania obu stron umowy o kredyt konsumencki zosta
3y w pe
3ni wykonane, nie mo¿na odnosiæ tego wy
31cznie do wykonania zobowi
1zania po stronie kredytodawcy. Nie ma przy tym znaczenia, czy zosta
3y one wykonane w terminie, dobrowolnie, czy te¿ przymusowo, np. w drodze egzekucji komorniczej. N.¿y przy tym zaznaczyæ, ¿e chodzi tutaj o zobowi
1zania okreœlone treœci
1 umowy o kredyt konsumencki bez uwzglêdnienia skutków sankcji kredytu darmowego (por. wyrok S
1du Rejonowego w S. z dnia 28.09.2017r., sygn. akt I C 531/17, LEX nr 2374797 i wyrok S
1du Rejonowego w G. z dnia 07.07.2017r., sygn. akt X C 615/17, LEX nr 2491273).
Zgodnie z inn
1 koncepcj
1 zwrot „wykonanie umowy” u¿yty w art. 45 ust. 5 u.k.k., od którego zaczyna biec roczny termin na wygaœniêcie uprawnienia konsumenta do z
3o¿enia oœwiadczenia o sankcji kredytu darmowego, oznacza dzieñ wykonania umowy przez po¿yczkodawcê, czyli dzieñ przekazania kwoty po¿yczki. P. ma za tym fakt, ¿e w przeciwnym wypadku unicestwiony by
3by cel tego przepisu. Ma on za zadanie ograniczyæ uprawnienie konsumenta krótkim terminem prekluzyjnym, tak aby ustabilizowaæ stosunek prawny i aby po¿yczkodawca nie pozostawa
3 w nieskoñczonoœæ w niepewnoœci co do zakresu swojej wierzytelnoœci. Gdyby zaœ wygaœniecie uprawnienia zale¿a
3o od wykonania umowy przez po¿yczkobiorcê (konsumenta), móg
3by on przez jej celowe niewykonywanie odwlekaæ up
3yw tego terminu. Niedopuszczalne jest, aby jedna ze stron stosunku prawnego mog
3a wed
3ug w
3asnej woli regulowaæ rozpoczêcie biegu (por. wyrok S
1du O. w P. z dnia 13.06.2018r., XIV C 1375/17, LEX nr 2515155).
W ocenie (...) termin, o którym mowa w art. 45 ust. 5 u.k.k. rozpoczyna swój bieg z chwil
1 wykonania umowy przez kredytobiorcê, a zatem z chwil
1 ca
3kowitej sp
3aty kredytu czy po¿yczki. Nie ma podstaw do przyjêcia, ¿e ustawodawca mia
3 na myœli wy
31cznie wykonanie umowy ze strony po¿yczkodawcy. Interpretacja taka by
3aby niekorzystna dla konsumenta, zw
3aszcza w sytuacji, gdy sp
3ata kredytu na mocy umowy zostaje odroczona w czasie na kilka lat. Z chwil
1 wyp
3aty kredytu umowa zostaje wykonana tyko przez jedna jej stronê, ale wci
1¿ nie zostaje wykonana przez konsumenta. O stanie „wykonania” umowy mo¿na mówiæ dopiero wtedy, gdy obie strony wywi
1¿
1 siê z g
3ównych obowi
1zków z niej wynikaj
1cych – czyli kredytodawca kredyt wyp
3aci, a kredytobiorca go sp
3aci. Moment, w którym dochodzi do ca
3kowitej sp
3aty kredytu jest dla kredytobiorcy zawsze znany i
3atwy do ustalenia i jednoczeœnie prowadzi do wygaœniêcia roszczeñ kredytodawcy w stosunku do kredytobiorcy. W ocenie s
1du od tej chwili nale¿y liczyæ termin do z
3o¿enia prawokszta
3tuj
1cego oœwiadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego. Omawiany termin ma charakter prekluzyjny i jest doœæ krótki – roczny. W przekonaniu s
1du ratio legis takiego uregulowania sprowadza siê do koniecznoœci unikniêcia stanu niepewnoœci prawnej po stronie kredytodawcy co do tego czy mo¿e, czy te¿ nie mo¿e liczyæ na zysk zwi
1zany z zawart
1 umow
1. P.¿ przepis, jak zaznaczono na pocz
1tku, ma charakter bardzo restrykcyjny w stosunku do kredytodawców i stanowi wyj
1tek od regu
3y odp
3atnoœci umów kredytowych, musi byæ on równie¿ interpretowany œcis
3e i restrykcyjnie. Dlatego nie mo¿na uwzglêdniæ argumentacji strony powodowej, jakoby termin do z
3o¿enia oœwiadczenia woli o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego nie rozpocz
13 biegu, poniewa¿ pozwany nie zwróci
3 kredytobiorcy proporcjonalnej czêœci prowizji w zwi
1zku z wczeœniejsz
1 sp
3at
1 kredytu w myœl art. 49 u.k.k. N.¿y zauwa¿yæ, ¿e kredytobiorczyni sp
3aci
3a kredyt w 2014 roku, a oœwiadczenie z art. 45 ustawy z
3o¿ono w 2021 roku. Przy przyjêciu interpretacji powódki, kredytobiorca móg
3by dowolnie wyd
3u¿aæ sobie termin do z
3o¿enia wskazanego oœwiadczenia oczekuj
1c na zwrot proporcjonalnej czêœci prowizji, ale jednoczeœnie nie podejmuj
1c ¿adnych dzia
3añ w kierunku uzyskania tego zwrotu, w szczególnoœci, nie wzywaj
1c kredytodawcy do zap
3aty. Wówczas dochodzi
3oby do
3atwego obejœcia przepisu, który w swym za
3o¿eniu ma byæ restrykcyjny i wprowadzaæ krótki, nieprzywracalny i prowadz
1cy do wygaœniêcia roszczenia termin na z
3o¿enie oœwiadczenia. Poza tym, nale¿y zauwa¿yæ, ¿e obowi
1zek zwrotu odpowiedniej czêœci kosztów kredytu w razie jego wczeœniejszej sp
3aty wynika nie bezpoœrednio z umowy, ale z ustawy o kredycie konsumenckim (art. 49).
Z tych wzglêdów s
1d uzna
3, i¿ roszczenie po¿yczkobiorcy zosta
3o sprekludowane, a powództwo wniesione po up
3ywie terminu, o którym mowa w art. 45 ust. 5 u.k.k. i z tego wzglêdu jest niezasadne.
N.¿nie od powy¿szych argumentów (...), ¿e czêœæ zarzutów zwi
1zanych z rzeczon
1 umow
1 po¿yczki zas
3ugiwa
3a na uwzglêdnienie.
Na wstêpie nale¿y zaznaczyæ, ¿e ocena zgodnoœci kwestionowanej w pozwie umowy po¿yczki z przepisami ustawy o kredycie konsumenckim musi byæ przeprowadzona z uwzglêdnieniem wersji ustawy obowi
1zuj
1cej w dacie zawarcia umowy, tj. 29 kwietnia 2014 roku (Dz.U. z 2013 r. poz. 1567 zm.), a nie wersji ustawy obowi
1zuj
1cej obecnie.
Powódka zarzuca
3a, ¿e umowa po¿yczki narusza przepis art. 30 ust. 1 pkt 4 u.k.k. poprzez nieprawid
3owe wskazanie ca
3kowitej kwoty kredytu w takiej wysokoœci, która nie zosta
3a udostêpniona (faktycznie przekazana kredytobiorcy). Kredytobiorca uwzglêdni
3 bowiem w tej kwocie koszty, które kredytobiorca musia
3 ponieœæ m.in. prowizjê za udzielenie kredytu, które to koszty zosta
3y skredytowane. Z tym zarzutem wi
1za
3 siê zarzut naruszenia art. 30 ust. 1 pkt 7 u.k.k. poprzez wskazanie b
3êdnej rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania oraz ca
3kowitej kwoty do zap
3aty przez konsumenta, co wynikaæ mia
3o z definicji art. 5 ust. 10 u.k.k. a definiuj
1cego stopê oprocentowania kredytu.
Zgodnie z art. 5 pkt 7 tej ustawy ca
3kowita kwota kredytu stanowi sumê wszystkich œrodków pieniê¿nych, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt. Dopiero ustaw
1 o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad poœrednikami kredytu hipotecznego i agentami z dnia 23 marca 2017 roku (Dz.U. z 2017 r. poz. 819 ze zm.) doprecyzowano powy¿sz
1 definicjê wskazuj
1c, ¿e ca
3kowita kwota kredytu to maksymalna kwota wszystkich œrodków pieniê¿nych nieobejmuj
1cych kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt, a w przypadku umów, dla których nie przewidziano tej maksymalnej kwoty, suma wszystkich œrodków pieniê¿nych nieobejmuj
1cych kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt.
Punktem wyjœcia dla wyk
3adni pojêcia „ca
3kowitej kwoty kredytu” – równie¿ w stanie prawnym obowi
1zuj
1cym w dniu zawarcia umowy – jest odwo
3anie siê do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj
1cej dyrektywê Rady 87/102/EWG. W orzeczeniu T. S.œci Unii Europejskiej z dnia 26 kwietnia 2016 roku przypomniano, ¿e „w art. 3 lit. h) dyrektywy pojêcie „ca
3kowitej kwoty do zap
3aty przez konsumenta” zdefiniowane zosta
3o jako „suma ca
3kowitej kwoty kredytu i ca
3kowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta”. (...) kwota kredytu w rozumieniu art. 3 lit. l) i art. 10 ust. 2 dyrektywy (...) nie obejmuje ¿adnych kwot, których przeznaczeniem jest wywi
1zanie siê ze zobowi
1zañ podjêtych w ramach odnoœnej umowy o kredyt, takich jak koszty administracyjne, odsetki, op
3ata za udzielenie kredytu czy wszelkie inne typy kosztów, które musi ponieœæ konsument.” W wyniku szerszych rozwa¿ (...) na stanowisku, ¿e „art. 3 lit. l) i art. 10 ust. 2 dyrektywy (...), a tak¿e pkt I za
31cznika I do rzeczonej dyrektywy nale¿y interpretowaæ w ten sposób, ¿e ca
3kowita kwota kredytu i kwota wyp
3at okreœlaj
1 ca
3oœæ kwot udostêpnianych konsumentowi, co wyklucza kwoty powi
1zane przez kredytodawcê z pokryciem kosztów zwi
1zanych przez kredytodawcê z udzieleniem odnoœnego kredytu, które to kwoty nie s
1 w rzeczywistoœci wyp
3acane konsumentowi”. Na pogl
1d ten powo
3a
3 siê równie¿ (...) N.¿szy w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 stycznia 2019 roku w sprawie o sygn. akt I NSK 9/18 (LEX nr 2643248), odnosz
1c siê do stanu prawnego art. 5 pkt 7 ustawy o kredycie konsumenckim obowi
1zuj
1cego w dniu zawarcia umowy (...) przedmiotem niniejszego rozstrzygniêcia, nie mia
3 w
1tpliwoœci, ¿e „w aktualnym stanie prawnym nie jest dopuszczalne prezentowanie tej samej kwoty (np. op
3aty przygotowawczej, prowizji, itp.) zarówno w ramach ca
3kowitej kwoty kredytu, jak i w kosztach kredytu. I to nawet wówczas, gdy sk
3adniki kosztów kredytu s
1 kredytowane przez kredytodawcê. Za tak
1 tez
1 przemawia wyraŸna treœæ art. 5 pkt 7 u.k.k. („ca
3kowita kwota kredytu to maksymalna kwota wszystkich œrodków pieniê¿nych nieobejmuj
1cych kredytowanych kosztów kredytu...”)”. Szczególnie wa¿kie jest stwierdzenie (...) N.¿szego: „Mimo braku wyraŸnego wy
31czenia w poprzedniej treœci art. 5 pkt 7 u.k.k. „kredytowanych kosztów kredytu” nie oznacza
3o to, ¿e w poprzednim stanie prawnym praktyka powoda by
3a dopuszczalna. Innymi s
3owy, równie¿ na tle poprzedniego brzmienia art. 5 pkt 7 u.k.k. koszty zwi
1zane z udzieleniem kredytu nie mog
3y stanowiæ czêœci „ca
3kowitej kwoty kredytu”, nawet wówczas, gdy kredytodawca udzieli
3 kredytu przeznaczonego na poniesienie tych kosztów. W konsekwencji, „ca
3kowita kwota kredytu” obejmuje jedynie tê kwotê, która zosta
3a faktycznie oddana do swobodnej dyspozycji konsumenta”.
Na tle powy¿szych rozwa¿añ zmianê definicji ca
3kowitej kwoty kredytu na gruncie nale¿y traktowaæ jako doprecyzowanie pojêcia. (...) dokonana przez (...) N.¿szy nie pozostawia w tym zakresie w
1tpliwoœci.
(...) wy¿ej orzeczenie (...) w sprawie C-377/14 stanowi
3o punkt wyjœcia równie¿ dla rozwa¿añ poczynionych w uzasadnieniu wyroku S
1du Apelacyjnego w W. z dnia 15 lutego 2017 roku w sprawie VI ACa 560/16 (LEX nr 2279527), w którym uznano, ¿e „na tle art. 5 pkt 7 u.k.k. „ca
3kowita kwota kredytu” oznacza œrodki faktycznie udostêpnione konsumentowi”, a to oznacza, ¿e w konsekwencji „konsument jest zobowi
1zany do uiszczenia odsetek naliczanych tylko od œrodków faktycznie udostêpnionych konsumentowi, a wiêc od „ca
3kowitej kwoty kredytu”. Brak wiêc podstaw do obci
1¿ania konsumenta odsetkami od kosztów kredytu, nawet w wypadku udzielenia kredytu w celu sfinansowania tych kosztów”.
Równie¿ w orzecznictwie Prezesa UOKiK przyjmowano pogl
1d, ¿e ca
3kowita kwota kredytu (w rozumieniu art. 5 pkt 7 u.k.k.) nie obejmuje kosztów, które maj
1 byæ pokryte z kapita
3u kredytu. Wniosek taki wynika z porównania art. 5 pkt 6 u.k.k. oraz art. 5 pkt 7 u.k.k. Pozwala to na unikniêcie dwukrotnego uwzglêdniania kosztów w ca
3kowitej kwocie do zap
3aty przez konsumenta zdefiniowanej w art. 5 pkt 8 u.k.k.– (por. m.in. decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 12.03.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 10.05.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr R£O (...) z 21.06.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 9.10.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 30.12.2015 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 8.08.2016 r., decyzja Prezesa UOKiK nr (...) z 28.12.2016 r., publ. www.uokik.gov.pl, a tak¿e pismo Prezesa UOKiK z 20.02.2012 r., (...)076-118/11/BK, (...) 2012, nr 9.) Omawiane stanowisko znajdowa
3o poparcie w orzecznictwie (...) (por. np. wyrok (...) z 6.05.2015 r., XVII AmA 5/14, LEX nr 2155798; wyrok (...) z 3.12.2015 r., XVII AmA 124/14, LEX nr 2155537; wyrok (...) z 11.12.2015 r., XVII AmA 125/14, LEX nr 1973757; wyrok (...) z 26.01.2016 r., XVII AmA 165/13, LEX nr 1997815; wyrok (...) z 20.12.2016 r., XVII AmA 53/16, LEX nr 2206139, a tak¿e wyrok SA w Warszawie z 12.12.2016 r., VI ACa 1213/15, LEX nr 2974033) - (zob. T. Czech [w:] Kredyt konsumencki. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2018, art. 5.).
P.¿sze judykaty pozostaj
1 aktualne równie¿ wobec zmiany w 2014 roku legalnej definicji stopy oprocentowania, która przed zmian
1 odnosi
3a siê do „ca
3kowitej kwoty kredytu”, natomiast póŸniej do „wyp
3aconej kwoty”. W kontekœcie rozwa¿añ dotycz
1cych definicji „ca
3kowitej kwoty kredytu” w niniejszej sprawie nie ma to jednak znaczenia, skoro równie¿ za rz
1dów wczeœniejszej ustawy niedozwolone by
3o wliczanie do „ca
3kowitej kwoty kredytu” kwot, które nie zosta
3y wyp
3acone.
Argumentacja oparta na zmianach definicji ustawowych zawartych w art. 5 u.k.k. jest chybiona równie¿ z innego powodu. Jak (...) N.¿szy w uchwale z dnia 12 grudnia 2019 roku (III CZP 45/19, OSNC 2020/10/83) w powo
3aniu na wyrok (...) z dnia 13 listopada 1999 r., w sprawie C-106/89, w którym ten wskaza
3, ¿e wynikaj
1ce z dyrektywy zobowi
1zanie pañstw cz
3onkowskich do osi
1gniêcia rezultatu przewidzianego przez dyrektywê, podobnie jak przewidziany na mocy art. 5 Traktatu (przenumerowanego przez Traktat z Amsterdamu na art. 10 WE [a po wejœciu w ¿ycie Traktatu z Lizbony – na art. 4 ust. 3 (...)]) obowi
1zek podjêcia wszelkich w
3aœciwych œrodków ogólnych lub szczególnych w celu zapewnienia wykonania tego zobowi
1zania, ci
1¿y na wszystkich organach pañstw cz
3onkowskich, w tym, w ramach ich jurysdykcji, równie¿ na s
1dach. Wynika st
1d, ¿e stosuj
1c prawo krajowe, bez wzglêdu na to, czy sporne przepisy zosta
3y przyjête przed czy po wydaniu dyrektywy, s
1d krajowy, który musi dokonaæ jej wyk
3adni, powinien tego dokonaæ, tak dalece jak to tylko mo¿liwe, zgodnie z brzmieniem i celem dyrektywy, po to, by osi
1gn
1æ przewidywany przez ni
1 rezultat, i w ten sposób zastosowaæ siê do wymogów przepisu art. 189 akapit trzeci Traktatu (przenumerowanego przez Traktat z Amsterdamu na art. 249 akapit trzeci WE (a po wejœciu w ¿ycie Traktatu z Lizbony – na art. 288 akapit czwarty (...)).
Zasada powszechnego zwi
1zania wyk
3adni
1 prawa unijnego dokonan
1 przez (...) wynika z istoty i funkcji postêpowania prejudycjalnego oraz autonomii prawa unijnego wzglêdem prawa krajowego znajduje potwierdzenie w orzecznictwie samego (...) (zob. wyroki: z dnia 27 marca 1980 r., 61/79; z dnia 4 czerwca 2009 r., C-8/08, 10 kwietnia 1984 r., C-14/83, oraz w orzecznictwie (...) N.¿szego (zob. m. in. wyroki z dnia 10 kwietnia 2019 r., II UK 504/17, z dnia 5 grudnia 2019 r., III PO 7/18, postanowienie sk
3adu siedmiu (...) N.¿szego z dnia 2 sierpnia 2018 r., III UZP 4/18, OSNP 2018 nr 12, poz. 165).
Z.¿yæ nale¿a
3o, i¿ ustawa o kredycie konsumenckim stanowi implementacjê Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj
1cej dyrektywê 87/102/EWG. Dyrektywa ta dokonuje harmonizacji krajowych przepisów prawnych dotycz
1cych udzielania kredytu konsumenckiego. Harmonizacja ta ma charakter ca
3kowity, co oznacza, ¿e pañstwom cz
3onkowskim nie wolno, co do zasady, wprowadzaæ rozwi
1zañ odmiennych od przewidzianych dyrektyw
1, choæby mia
3y na celu silniejsz
1 ochronê konsumentów (art. 22 ust. 1 oraz motyw 9 preambu
3y dyrektywy 2008/48/WE). (...) sytuacje, w których sama dyrektywa pozostawia pañstwom cz
3onkowskim decyzjê co do uregulowania okreœlonej kwestii – zob. w szczególnoœci art. 2 ust. 5 i ust. 6, art. 4 ust. 2 lit. c, art. 5 ust. 6, art. 6 ust. 2, art. 8 ust. 1, art. 10 ust. 5 lit. f, art. 14 ust. 2 i ust. 6, art. 16 ust. 4 dyrektywy 2008/48/WE (por. K. Osajda (red.), Tom VII. Prawa konsumenckie. Komentarz, Warszawa 2019, wyd.2, 2019).
W œwietle powy¿szego nale¿a
3o uznaæ, ¿e wyk
3adnia przepisów ustawy o kredycie konsumenckim, w tym w szczególnoœci definicji „ca
3kowitej kwoty kredytu” dokonywana powinna byæ przez pryzmat wyk
3adni dokonanej przez (...) w wyroku w sprawie C-377/14.
Jak (...) N.¿szy w powo
3anej wy¿ej uchwale: orzeczenie (...), wi
1¿e s
1dy krajowe, skoro wydanie przez s
1d krajowy orzeczenia z oczywistym naruszeniem wyroku (...) mo¿e stanowiæ podstawê odpowiedzialnoœci pañstwa cz
3onkowskiego za szkody wyrz
1dzone jednostkom wskutek naruszenia prawa wspólnotowego (zobacz np. wyrok ETS z 30 wrzeœnia 2003 r., w sprawie C-224/01 K., pkt 56 i 57). Tak samo nale¿y podejœæ w przypadku zignorowania przez s
1d krajowy wyk
3adni dyrektywy w sytuacji, gdyby przedmiot pytania prejudycjalnego by
3 identyczny.
W niniejszej sprawie wskazano w umowie, ¿e kwota udzielonej po¿yczki (ca
3kowita kwota kredytu) wynosi
3a 21.000,00 z
3, jednak nie zosta
3a ona w ca
3oœci pozostawiona do dyspozycji konsumenta. Mimo, ¿e ¿adna ze stron nie z
3o¿y
3a potwierdzenia wyp
3aty œrodków na rzecz kredytobiorcy lub dyspozycji przelewów jak mia
3o to miejsce w podobnych sprawach miêdzy stronami – wniosek taki wynika z analizy harmonogramu sp
3at (vide: k. 65-67). W kolumnie „inne koszty
31cznie” wskazano kwoty 0,00 z
3. £
1czna kwota do zap
3aty stanowi sumê kapita
3u w kwocie 21.000,00 z
3 wraz z odsetkami umownymi od tej kwoty. Oznacza to, ¿e ca
3kowita kwota kredytu obejmowa
3a równie¿ skredytowane koszty, co potwierdzi
3a pozwana, przedstawiaj
1c argumentacjê w tym zakresie (vide: k. 38v.). (...) na uwadze, ¿e zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 3 Regulaminu, stanowi
1cego integraln
1 czêœæ umowy: „ (...) po¿yczki/kredytu nastêpuje po zap
3acie nale¿nych prowizji i op
3at”. Zatem chronologicznie – co wynika wprost z zapisów umownych – wyp
3ata po¿yczki nie mog
3a nast
1piæ przed zap
3at
1 prowizji.
Podobny mechanizm (...) Apelacyjny w W. w wyroku z dnia 30 paŸdziernika 2017 roku w sprawie o sygn. akt VII ACa 879/17 (LEX nr 2471048), gdzie w uzasadnieniu stwierdzono za stron
1, ¿e „dopóki konsument nie uiœci kwot nale¿nych kontrahentowi z tytu
3u op
3at i prowizji lub te¿ nie zostan
1 one potr
1cone, nie mo¿e dojœæ do udostêpnienia konsumentowi œrodków pieniê¿nych”. W tej¿e sprawie (...), ¿e s
3usznoœci tego twierdzenia nie sprzeciwia siê treœæ umowy po¿yczki, gdzie ustalono, ¿e „po¿yczka jest wyp
3acana w dniu podpisania umowy, w sposób okreœlony przez po¿yczkobiorcê”. W sprawie tej konsument sk
3ada
3 dyspozycjê potr
1cenia kwot stanowi
1cych koszty po¿yczki. Wówczas (...), ¿e „nie wynika
3o z tych dokumentów, ¿e chocia¿ konsument sk
3ada
3 dyspozycjê przelania œrodków w dniu udzielenia kredytu (wyp
3aty kredytu), to oznacza
3o to, i¿ czyni
3 to w momencie dysponowania ju¿ œrodkami przyznanej kwoty kredytu.” Za „co najmniej nieuprawnione” uznano twierdzenie strony, ¿e „nietrudno wyobraziæ sobie, ¿e konsument sk
3ada dyspozycjê w dniu udzielenia kredytu, a wiêc w dniu, w którym zyskuje pozytywn
1 decyzjê o przyznaniu kredytu oraz ¿e dyspozycja ta mo¿e zostaæ z
3o¿ona tak¿e po zawarciu umowy, to jednak musi poprzedziæ wyp
3atê œrodków, czyli de facto udostêpnienie ich konsumentowi.” Dalej powo
3ano siê na przyk
3ad sytuacji podawanej przez K. E. w odniesieniu do jej Wytycznych w sprawie stosowania przepisów dyrektywy o kredycie konsumenckim dotycz
1cych rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania, wydanych w celu ujednolicenia interpretacji przepisów dyrektywy we wszystkich pañstwach cz
3onkowskich: „Jako przyk
3ad Komisja podaje sytuacjê, w której udzielono konsumentowi po¿yczki w kwocie 5.000 euro, przy czym koszt udzielenia konsumentowi kredytu w wysokoœci 100 euro jest wliczony w pulê udostêpnion
1 konsumentowi i nastêpnie potr
1cany jest w momencie wyp
3aty œrodków. Faktycznie wiêc konsument mo¿e rozporz
1dzaæ jedynie kwot
1 4.900 euro i to w
3aœnie ta kwota powinna stanowiæ ca
3kowit
1 kwotê kredytu.”
Zdaniem (...) mimo, ¿e w umowie okreœlono przeznaczenie po¿yczki na dowolny cel konsumpcyjny – konsumentowi w ¿adnym razie nie przys
3ugiwa
3a pe
3na swoboda w zakresie wykorzystania sumy – zdaniem pozwanej – postawionej do jego dyspozycji w kwocie 21.000,00 z
3.
Bez znaczenia pozostaje, ¿e umowa nie wskazywa
3a Ÿród
3a finansowania kosztów po¿yczki ani nie nak
3ada
3a obowi
1zku jej uiszczenia z kwoty po¿yczki postawionej do dyspozycji konsumenta, tylko z tej przyczyny, ¿e czêœciowo czynnoœæ ta wynika z przyjêtej i stosowanej przez pozwan
1 procedury. Nie mo¿na uznaæ, aby najpierw dosz
3o do wyp
3aty po¿yczki, a nastêpnie zap
3aty prowizji lub pozosta
3ych kosztów, skoro Regulamin przewidywa
3 odmienn
1 chronologiê zdarzeñ. Instytucja udzielaj
1ca po¿yczki (kredytu konsumenckiego) nie ryzykowa
3aby wyp
3aty kwoty po¿yczki, licz
1c na zap
3atê kosztów kredytu po wykonaniu umowy ze swojej strony. (...) teoretycznie mo¿na za
3o¿yæ, ¿e pozwana mog
3a udzieliæ odrêbnej po¿yczki na poczet sfinansowania kosztów innej po¿yczki – jednak i ta po¿yczka wi
1za
3aby siê z kolejnymi kosztami, a wiêc koniecznoœci
1 zawarcia kolejnej po¿yczki na sfinansowanie kosztów drugiej po¿yczki i tak dalej. £añcuch ten móg
3by zostaæ przerwany po¿yczk
1, która nie wymaga
3aby poniesienia ¿adnych pozaodsetkowych kosztów kredytu, co wcale nie jest pewne (ewentualnie tak powsta
3y ci
1g matematyczny mia
3by granicê dopiero po udzieleniu kilkudziesiêciu umów po¿yczek przeznaczanych kolejno na pokrycie kosztów ka¿dej poprzedniej po¿yczki w sytuacji, gdy wysokoœæ prowizji zaokr
1glona zosta
3aby do 0,00 z
3). Taka jest w
3aœnie istota pozaodsetkowych kosztów kredytu – konsument zobowi
1zany jest do ich poniesienia (np. prowizji, op
3aty przygotowawczej), ale po¿yczkodawcy nie przys
3uguje prawo do pobierania od tych kosztów odsetek (tak w obecnym jak i poprzednim stanie prawnym).
Odmienna wyk
3adnia nie ujmuje w sposób kompleksowy perspektywy konsumenta, któremu winna zostaæ zapewniona efektywna i realna ochrona wynikaj
1ca z przepisów ustawy o kredycie konsumenckim i nie mo¿e byæ ograniczana przez œciœle literaln
1 wyk
3adniê zapisów umownych, równie¿ przypadku, kiedy czêœciowo wyprowadzono je celem uniemo¿liwienia konsumentom dochodzenia roszczeñ i kwestionowania niedozwolonych postanowieñ umownych.
Poza tym, w niniejszej sprawie umowa nie ró¿nicowa
3a kosztów zwi
1zanych z udzieleniem po¿yczki pod wzglêdem ich zwi
1zania z czasem trwania umowy, a zatem brak jest jakichkolwiek podstaw do tego, by (...) w niniejszej sprawie wprowadza
3 przedmiotowe rozró¿nienie. Takie ukszta
3towanie treœci umowy jest w ocenie (...) dopuszczalne w ramach zasady swobody umów (...) z treœci art. 353
1 k.c. i jako nie bêd
1ce sprzeczne z zasadami wspó
3¿ycia spo
3ecznego, z ustaw
1 oraz nie maj
1ce na celu obejœcia ustawy, nie jest dotkniête sankcj
1 niewa¿noœci.
Obecnie nawet pozwana nie kwestionuje, ¿e w przypadku wczeœniejszej sp
3aty po¿yczki przez po¿yczkobiorcê – zobowi
1zana jest zwróciæ po¿yczkobiorcy wszystkie koszty sk
3adaj
1ce siê na ca
3kowity koszt po¿yczki (a wiêc nie tylko odsetki, ale i prowizje oraz inne koszty) proporcjonalnie do okresu, o który skrócono czas obowi
1zywania umowy – wielkoœci. Pozwana dokona
3a proporcjonalnego zwrotu prowizji od po¿yczki w trybie art. 49 ustawy o kredycie konsumenckim. (...) w sposób kompleksowy ustawê o kredycie konsumenckim przyznaæ nale¿y, ¿e zasadniczo nie istnieje zakaz pobrania od konsumenta jednorazowej kwoty na pokrycie kosztów kredytu, jednak w istocie sp
3acane s
1 okresowo wraz z kolejnymi ratami zobowi
1zania kredytowego. Z kolei je¿eli konsument poniós
3by ten koszt ze œrodków w
3asnych, co by
3oby dla niego mniej korzystne, gdy¿ zosta
3by pozbawiony konkretnej kwoty pieniê¿nej na czas trwania umowy kredytowej, równie¿ ten koszt nale¿a
3oby uznaæ za proporcjonalny do okresu, w którym umowa (...). Zatem obowi
1zek zap
3aty kosztów po¿yczki powstaje w momencie jej zawarcia i stanowi koszt roz
3o¿ony w czasie.
W konsekwencji (...), ¿e pozwana pobiera
3a odsetki od skredytowanych kosztów kredytu, w niniejszej sprawie by
3a to nie tylko prowizja w kwocie 1.470,00 z
3, ale równie¿ op
3ata przygotowawcza – 40,00 z
3 oraz sk
3adka ubezpieczeniowa – 2.163,00 z
3. (...) œrodki te pochodzi
3y ze œrodków udzielonej po¿yczki, czemu pozwana nie przeczy
3a i co przyzna
3a w sprzeciwie. Brak umownego zastrze¿enia pobrania od konsumenta kosztów po¿yczki z kwoty po¿yczki nie ma znaczenia, skoro faktycznie takie zdarzenie mia
3o miejsce.
Wymienione wy¿ej zarzuty, funkcjonalnie zwi
1zane,
31cznie okaza
3y siê zasadne. W kontekœcie powy¿szych rozwa¿añ niew
1tpliwie ca
3kowita kwota kredytu zosta
3a wskazana w wy¿szej wysokoœci, ni¿ faktycznie udostêpniona (przekazana kredytobiorcy). (...) zatem podnios
3a powódka, ¿e kredytodawca uwzglêdni
3 w tej kwocie koszty, które kredytobiorca musia
3 ponieœæ m.in. prowizjê za udzielenie kredytu, które to koszty zosta
3y skredytowane. W tym kontekœcie oczywistym jest, ¿e b
3êdnie obliczono rzeczywist
1 roczn
1 stopy oprocentowania oraz ca
3kowit
1 kwotê do zap
3aty przez konsumenta, skoro na kwotê t
1 sk
3ada
3y siê zawy¿one odsetki umowne (pobierane tak¿e od skredytowanych kosztów po¿yczki).
Co istotne, w wypadku obowi
1zków informacyjnych – wobec ogólnego sposobu sformu
3owania komentowanej regulacji – nie ulega w
1tpliwoœci, ¿e sankcjê kredytu darmowego bêd
1 mog
3y poci
1gn
1æ za sob
1 wszystkie postaci braku wywi
1zania siê z tego wymagania: zarówno brak jego spe
3nienia, jak i spe
3nienie niew
3aœciwe. Do ostatniej grupy sytuacji nale¿
1 natomiast, bez w
1tpienia, zarówno wypadki, w których wada informacji dotyczy
3a jej warstwy merytorycznej (brak przekazania wszystkich wymaganych informacji), jak i formalnej (przedstawienie informacji z naruszeniem ustawowego wymogu pos
3u¿enia siê formularzem informacyjnym, sformu
3owanie jej w sposób niezrozumia
3y dla typowego adresata itd.) (Komentarz red. dr hab. K. O., Ustawa o kredycie konsumenckim, 2019, Wydanie 2, L.).
Powódka zarzuca
3a tak¿e, ¿e umowa po¿yczki narusza przepis art. 30 ust. 1 pkt 10 u.k.k., który stanowi, ¿e umowa o kredyt konsumencki, z zastrze¿eniem art. 31-33, powinna okreœlaæ informacjê o innych kosztach, które konsument zobowi
1zany jest ponieϾ w zwi
1zku z umow
1 o kredyt konsumencki, w szczególnoœci op
3atach, prowizjach, mar¿ach oraz kosztach us
3ug dodatkowych, je¿eli s
1 znane kredytodawcy, oraz warunki na jakich koszty te mog
1 ulec zmianie. Zarzut ten czêœciowo by
3 zasadny. Umowa okreœla
3a co prawda ca
3kowit
1 kwotê kredytu, szacunkowy ca
3kowity koszt kredytu, szacunkow
1 wartoϾ odsetek, koszt op
3aty przygotowawczej – 40,00 z
3, prowizji z tytu
3u udzielania po¿yczki – 1.470,00 z
3, sk
3adki ubezpieczeniowej – 2.163,00. Z tym, ¿e jak ju¿ wy¿ej wskazano kwoty te zosta
3y wskazanie przy przyjêciu b
3êdnych za
3o¿eñ dotycz
1cych ca
3kowitej kwoty kredytu (kwoty wyp
3aconej). Natomiast pozosta
3e op
3aty zosta
3y szczegó
3owo okreœlone w tabeli prowizji i op
3at stanowi
1cej za
31cznik nr 3 do umowy – za
31cznik stanowi
3 integraln
1 czeϾ umowy. Brak jest podstaw do uznania, aby wysokoϾ op
3at by
3a zawarta w regulaminie. Nadto w pkt 22 umowa okreœla
3a op
3aty za czynnoœci windykacyjne. C. wskazaæ nale¿y, ¿e w 2018 roku po interwencji Prezesa (...) Konkurencji pozwana (...) Kasa O.œciowo - (...) im. F. S. w G. „przesta
3a pobieraæ op
3aty za monity SMS oraz windykacjê terenow
1. Dodatkowo zmieni
3a op
3aty za zawiadomienie/wezwanie wysy
3ane do konsumenta (maksymalnie mog
1 wynieϾ 3,94 z
3). W.œniej windykacja terenowa kosztowa
3a 94,15 z
3, (...) z
3, a list 19,82 z
3”. (informacja prasowa Prezesa UOKiK z dnia 25.06.2018r., (...)uokik.gov.pl/aktualnosci.php?news_id= (...)). W niniejszej sprawie koszty te by
3y niemal identyczne (monit telefoniczny) lub wy¿sze (windykacja terenowa – 150,00 z
3, zawiadomienie – 35,00 z
3). (...) to o tyle uzasadnione, poniewa¿ w rejestrze klauzul niedozwolonych zastrzega siê brak uprawnienia instytucji finansowej do pobierania rycza
3towych op
3at windykacyjnych bez powi
1zania ich z kosztami faktycznie poniesionymi. Dla przyk
3adu warto przytoczyæ wyrok S
1du Ochrony Konkurencji i Konsumentów w W. z dnia 10 listopada 2011 roku w sprawie o sygn. akt XVII AmC 2781/11 (LEX nr 254559) przeciwko innej spó
3dzielczo-oszczêdnoœciowej kasie kredytowej, gdzie w uzasadnieniu podniesiono, ¿e „stan niedoinformowania oraz okolicznoœæ nieprecyzyjnej regulacji „czynnoœci windykacyjnych” nara¿a konsumenta na ponoszenie zbytecznych kosztów, nale¿y uznaæ zakwestionowane postanowienie równie¿ za naruszaj
1ce interesy konsumentów w sposób ra¿
1cy. Z.¿yæ nale¿y, ¿e wysokoœæ kosztów rzeczywiœcie poniesionych przez pozwan
1 mo¿e znacz
1co odbiegaæ od wysokoœci, które uzyskuje w zwi
1zku z zastosowaniem zakwestionowanej klauzuli umownej. Zdaniem (...), niedopuszczalna jest sytuacja, w której okolicznoœæ taka generowa
3aby dodatkowe Ÿród
3o dochodów pozwanej kosztem konsumentów.”
Kolejnym zarzutem powódki by
3o naruszenie w umowie art. 30 ust. 1 pkt. 16 u.k.k, który stanowi, ¿e umowa powinna okreœlaæ prawo konsumenta do sp
3aty kredytu przed terminem. (...) powódki w treœci umowy nie okreœlono procedury i warunków, na jakich koszty kredytu mog
1 ulec zmianie. Zarzut ten jest niezrozumia
3y, zw
3aszcza, ¿e ustawa w zacytowanym przepisie wymaga wy
31cznie zawarcia informacji o prawie konsumenta do wczeœniejszej sp
3aty kredytu i taka informacja w umowie (...) zawarta. Ustawa nie nak
3ada
3a na kredytodawcê obowi
1zku zawierania w umowie (...) informacji takich, jak procedura i warunki, na jakich mog
1 ulec zmianie koszty kredytu. Z.¿yæ nale¿a
3o tak¿e, ¿e umowa (...) zawarta w 2014 roku, natomiast zagadnienie zwrotu proporcjonalnej czêœci prowizji w takim przypadku pozostawa
3o kwesti
1 sporn
1 w orzecznictwie. Wystarczy wskazaæ, ¿e powódka powo
3uje siê na wyrok Trybuna
3y S.œci Unii Europejskiej z dnia 11 wrzeœnia 2019 roku sprawie o sygn. akt C-383/18 oraz na (...) N.¿szego w sprawie III CZP 45/19 z dnia 12 grudnia 2019 roku.
(...) powódki, po¿yczkobiorca nie zosta
3 poinformowany w treœci umowy o dodatkowym koszcie w postaci comiesiêcznej sk
3adki cz
3onkowskiej. Zarzut ten jest w ocenie s
1du bezzasadny, poniewa¿ op
3ata ta nie by
3a elementem umowy po¿yczki, a wi
1za
3a siê z cz
3onkostwem po¿yczkobiorcy w (...). Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy o spó
3dzielczych kasach oszczêdnoœciowo-kredytowych celem kas, z zastrze¿eniem art. 13aa, jest gromadzenie œrodków pieniê¿nych wy
31cznie swoich cz
3onków, udzielanie im po¿yczek i kredytów, przeprowadzanie na ich zlecenie rozliczeñ finansowych oraz wykonywanie dystrybucji ubezpieczeñ na zasadach okreœlonych w ustawie z dnia 15 grudnia 2017 roku o dystrybucji ubezpieczeñ. Zgodnie z art. 25 ustawy o (...) kasa tworzy fundusz oszczêdnoœciowo-po¿yczkowy bêd
1cy w dyspozycji kasy, powstaj
1cy z wk
3adów cz
3onkowskich, o których mowa w art. 12 oraz gromadzonych przez cz
3onków oszczêdnoœci. Zgodnie z art. 36 ustawy o (...) zasady udzielania po¿yczek oraz ich sp
3aty okreœla statut kasy. Statut pozwanego w § 10 ust. 1 pkt. 3 obowi
1zkiem ka¿dego cz
3onka kasy jest posiadanie rachunku systematycznego oszczêdzania i gromadzenie na nim co miesi
1c oszczêdnoœci w zadeklarowanej kwocie, stosownie do regulaminu indywidualnych kont spó
3dzielczych. Ta minimalna kwota, wynikaj
1ca zarówno z regulaminu jak i deklaracji cz
3onkowskiej to kwota 15 z
3, wskazana w harmonogramie sp
3at jako op
3ata cz
3onkowska. (...) zatem konsumentka o obowi
1zku uiszczania tej op
3aty wiedzia
3a, wynika
3a ona z innej, wczeœniej zawartej przez ni
1 umowy z pozwan
1. Bez w
1tpienia tak¿e pozwany by
3 uprawniony do pobierania kwoty 15 z
3, poniewa¿ w œwietle ustawy o (...) to w
3aœnie z oszczêdnoœci swoich cz
3onków mo¿e udzielaæ im (i tylko im) po¿yczek. (...) konsumenta w kasie prowadzonej przez pozwan
1 by
3o zatem warunkiem koniecznym dla uzyskania po¿yczki, a z cz
3onkostwem tym wi
1za
3o siê ponoszenie okreœlonych op
3at, o których po¿yczkobiorczyni niew
1tpliwie wiedzia
3a.
Kolejnym zarzutem powódki by
3o sformu
3owanie umowy w taki sposób, ¿e zawarta w pkt 29. umowy informacja o prawie odst
1pienia do umowy sugeruje, ¿e oœwiadczenie o odst
1pieniu mo¿e zostaæ z
3o¿one wy
31cznie na formularzu stanowi
1cym za
31cznik do umowy. Zarzut ten nie by
3 zasadny. Ustawa wymaga
3a od kredytodawcy, aby zawar
3 w umowie pouczenie o prawie kredytobiorcy do odst
1pienia umowy. (...) umowa (...) zawiera. Fakt do
31czenia do umowy (...) w postaci oœwiadczenia o odst
1pieniu od umowy w ¿aden sposób nie narusza ustawy, a wrêcz mo¿e byæ uznany jako gest u
3atwiaj
1cy konsumentowi odst
1pienie od umowy w postaci do
31czenia do niej gotowego do podpisania druku.
Zarzut naruszenia art. 30 ust. 1 pkt 10 u.k.k. powódka wi
1za
3a tak¿e z brakiem wskazania warunku determinuj
1cego zmianê kosztów kredytu w sytuacji skorzystania z sankcji kredytu darmowego. W pkt 20. umowy okreœlono warunki zmiany kosztów i op
3at. Natomiast z treœci wskazanego przepisu nie wynika obowi
1zek zamieszczania treœci art. 45 ust. 1 u.k.k. w treœci umowy.
Pomimo powy¿szych rozwa¿añ nie sposób uznaæ za zasadnego zarzutu pozwanej w oparciu o niezgodnoœæ ¿
1dania z art. 5 k.c. Poszukiwanie ochrony na gruncie przepisów ustawy o kredycie konsumenckim nie mo¿e zostaæ uznane za nadu¿ycie, nawet je¿eli dochodzeniem roszczeñ zajmuje siê cesjonariusz masowo skupuj
1cy tego typu wierzytelnoœci. Bez w
1tpienia taka kontrola stosowanych wzorców umownych – zw
3aszcza w razie stwierdzenia naruszenia przepisów ustawy – wp
3ywa pozytywnie na praktyki na rynku us
3ug finansowych w stosunku do konsumentów. Z.¿yæ nale¿y, ¿e Ÿróde
3 prawa nale¿y poszukiwaæ nie tylko wprost w tekstach ustaw, ale tak¿e orzecznictwie. Dobitnym przyk
3adem s
1 dzia
3ania powódki skutkuj
1ce uzyskaniem wyroku (...) z dnia 11 wrzeœnia 2019 roku sprawie o sygn. akt C-383/18 oraz (...) N.¿szego w sprawie III CZP 45/19 z dnia 12 grudnia 2019 roku, co doprowadzi
3o do zmiany praktyki wielu podmiotów rynku finansowego, w tym pozwanej, w razie wczeœniejszej sp
3aty kredytu konsumenckiego. Co wiêcej na zarzut naruszenia zasad wspó
3¿ycia spo
3ecznego nie mo¿e powo
3ywaæ siê pozwana, która stosuj
1c opisane wy¿ej mechanizmy (przede wszystkim pobieraj
1c odsetki tak¿e od skredytowanych kosztów po¿yczki) nadu¿ywa prawa. Kwestia ewentualnego nadu¿ycia prawa cesjonariusza wobec konsumenta pod k
1tem nieekwiwalentnoœci œwiadczeñ mo¿e byæ przedmiotem ewentualnych rozwa¿añ, jednak bez udzia
3u pozwanej.
(...) na uwadze ca
3okszta
3t powy¿szych okolicznoœci, a w szczególnoœci sprekludowanie powództwa, pomimo zasadnoœci czêœci zarzutów dotycz
1cych rzeczonej umowy, okaza
3o siê bezzasadne i jako takie w punkcie I. wyroku podlega
3o oddaleniu na podstawie art. 45 ust. 5 u.k.k.
O kosztach procesu orzeczono w punkcie II. wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z zw. z § 2 pkt 3 rozporz
1dzenia Ministra S.œci z dnia 22 paŸdziernika 2015 roku w sprawie op
3at za czynnoœci radców prawnych (Dz.U.2015.1804 ze zm.) i zgodnie z zasad
1 odpowiedzialnoœci za wynik procesu obci
1¿y
3 powódkê ca
3oœci
1 poniesionych przez pozwan
1 kosztów procesu, na co sk
3ada
3y siê: op
3ata skarbowa od dokumentu pe
3nomocnictwa (17,00 z
3) oraz wynagrodzenie pe
3nomocnika w osobie radcy prawnego w stawce minimalnej (900,00 z
3). Na podstawie art. 98 § 11 k.p.c. od zas
1dzonej kwoty nale¿a
3y siê odsetki ustawowe za opóŸnienie od dnia uprawomocnienia siê wyroku do dnia zap
3aty.