Postanowienie I PZ 50/99

Postanowienie z dnia 20 grudnia 1999 r. I PZ 50/99 Kasacja, w której wskazano wartość przedmiotu zaskarżenia nie niższą niż pięć tysięcy złotych nie podlega odrzuceniu z uwagi na to, że strona nie wyjaśniła sposobu jej wyliczenia. Przewodniczący: Prezes SN Jan Wasilewski, Sędziowie SN: Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Walerian Sanetra. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 grudnia 1999 r. sprawy z powództwa Edwarda K. przeciwko Przedsiębiorstwu Realizacji i Koordynacji Budownictwa – „R.” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o zapłatę, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 2 czerwca 1999 r. [...] p o s t a n o w i ł: u c h y l i ć zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Okręgowe- mu-Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie do ponownego rozpozna- nia. U z a s a d n i e n i e Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie postano- wieniem z dnia 2 czerwca 1999 r. odrzucił kasację powoda od wyroku Sądu Woje- wódzkiego w Krakowie z dnia 29 września 1998 r. W uzasadnieniu tego postanowie- nia podano, że w apelacji pełnomocnik powoda wskazał wartość przedmiotu sporu na 3441 zł, natomiast w kasacji na 6096,30 zł (a w toku postępowania apelacyjnego nie doszło do zmiany wartości przedmiotu sporu). Pełnomocnik wezwany do wyjaś- nienia sprzeczności między apelacją a kasacją nie uczynił tego w wyznaczonym ter- minie. 2 Powód działający przez swego pełnomocnika wniósł zażalenie na to postano- wienie podnosząc, że chociaż ze zwłoką, to jednakże wyjaśnił wartość przedmiotu sporu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja powoda nie zawierała braków, których nieuzupełnienie w terminie mogłoby uzasadniać jej odrzucenie na podstawie art. 3935 KPC. Sąd Najwyższy badał na posiedzeniu niejawnym dopuszczalność tej kasacji z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia. W związku z tym postanowił sprawdzić podaną przez powoda (jego pełnomocnika) wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 25 § 1 KPC w związku z art. 393 pkt 1 KPC). Akta zostały zwrócone Sądowi Okręgo- wemu w celu przeprowadzenia dochodzenia zarządzonego na podstawie art. 25 § 1 KPC. Rezultatem dochodzenia powinno być ustalenie wartości przedmiotu zaskarże- nia, do czego jednakże dotychczas nie doszło. Wydane postanowienie jest zatem przedwczesne, gdyż nie zostało ustalone, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięć tysięcy złotych. Trzeba przy tym wskazać, że w samej apelacji za- warta jest sprzeczność między wskazaniem wartości przedmiotu zaskarżenia, a tzw. petitum, w którym określono granice zaskarżenia (zaskarżono wyrok w całości). Od- rzucenie kasacji mogłoby nastąpić jedynie wówczas, gdyby Sąd Okręgowy prawidło- wo ustalił, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięć tysięcy złotych, wobec zaskarżenia apelacją oddalenia tylko części roszczeń (których wartość – jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego kasacją wyroku – wynosiła 6.096,30 zł). Wobec powyższego zaskarżone zażaleniem postanowienie podlegało uchyle- niu na podstawie art. 39318 w związku z art. 39319 i 386 § 4 KPC, a kwestia wartości przedmiotu zaskarżenia i dopuszczalności kasacji powinna być ponownie zbadana i rozważona. ========================================