Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Sądu Rejonowego w Gdyni z 28 września 2022 r., sygn. I C 4/22

Sąd
Sąd Rejonowy w Gdyni
Data
Sygnatura
I C 4/22
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Sławomir Splitt

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt

I C 4/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 września 2022 roku

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny

w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sławomir Splitt

Protokolant: Jolanta Migot

po rozpoznaniu w dniu 28 września 2022 r. w Gdyni na rozprawie

sprawy z powództwa

M. K.

przeciwko

(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.

o zapłatę

I. oddala powództwo;

II. zasądza od powoda

M. K.

na rzecz pozwanego

(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwotę

3.617,00 złotych (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

Powód M. K. domaga

3 siê od pozwanej (...) sp. z o.o. w W. zap

3aty kwoty 40.650,00 z

3 wraz z odsetkami ustawowymi za opóŸnienie od dnia 4 kwietnia 2015 roku do dnia zap

3aty, a tak¿e zas

1dzenia na swoj

1 rzecz kosztów procesu wed

3ug norm przepisanych.

W uzasadnieniu podano, ¿e dnia 30 marca 2015 roku w Centrum Handlowym (...) powód zosta

3 potr

1cony przez biegn

1cego P. M., który ucieka

3 przed ochroniarzami. O.œci zdarzenia jak rozstrój zdrowia trwaj

1cy ponad 7 dni s

1 niesporne i zosta

3y stwierdzone prawomocnym wyrokiem z dnia 16 paŸdziernika 2017 roku (...) Rejonowego w M. w sprawie o sygn. akt II K 620/17.

Powód z uwagi na doznane obra¿enia by

3 hospitalizowany na Oddziale (...) Ogólnej w Szpitalu Miejskim w G. przez 5 dni. N. odby

3 szereg dodatkowych wizyt i konsultacji lekarskich. Koszty leczenia w znacznej mierze pokryte zosta

3y przez NFZ. Powód poniós

3 jednak koszty prywatnych wizyt lekarskich, przy czym dysponuje rachunkami na

31czn

1 kwotê 650 z

3.

Poza odszkodowaniem w tej kwocie powód dochodzi

3 zadoœæuczynienia za szkodê niemaj

1tkow

1 w wysokoœci 40.000,00 z

3. Kwota ¿

1danego zadoϾuczynienia zosta

3a pomniejszona o kwotê nawi

1zki zas

1dzonej wyrokiem karnym.

Pozwany jest zarz

1dc

1 Centrum Handlowego (...) w G..

Powód zainicjowa

3 postêpowanie pojednawcze, które nie przynios

3o skutku w postaci ugodowego zakoñczenia sporu miêdzy stronami.

(pozew – k. 3-6)

Pozwana w odpowiedzi na pozew wnios

3a o oddalenie powództwa w ca

3oœci.

W uzasadnieniu stwierdzi

3a, i¿ roszczenie uleg

3o przedawnieniu, a powód nie przerwa

3 skutecznie biegu terminu przedawnienia, poniewa¿ zawezwanie do próby ugodowej nie mia

3o na celu dochodzenie roszczenia, a jedynie przerwanie biegu przedawnienia. Powód nie sk

3ada

3 ¿adnej propozycji ugody.

Powód dowiedzia

3 siê o szkodzie i osobie zobowi

1zanej do jej naprawienia najpóŸniej w dniu wydania wyroku karnego, czyli 16 paŸdziernika 2017 roku. Zatem roszczenia powoda przedawni

3o siê najpóŸniej z dniem 16 paŸdziernika 2020 roku.

Ponadto podnios

3a zarzut braku legitymacji biernej, poniewa¿ szkoda zosta

3a wyrz

1dzona przez osobê trzeci

1 – P. M.. Dodatkowo pozwana wskaza

3a, i¿ P. M. dokona

3 potr

1cenia powoda podczas ucieczki przed pracownikiem ochrony sklepu (...), to jest sklepu wielkopowierzchniowego znajduj

1cego siê na terenie Centrum Handlowego (...) w G..

N.¿nie od powy¿szego pozwana wskaza

3a, i¿ nie zatrudnia

3a firmy ochroniarskiej sprawuj

1cej nadzór i dozór Centrum Handlowego (...) w G., umowê dotycz

1c

1 ochrony obiektu zawiera

3 jej w

3aœciciel - spó

3ka Centrum (...) spó

3ka z o.o. w dniu 2 stycznia 2015 roku.

Powód nie wskaza

3 na jakiej zasadzie odpowiadaæ mia

3aby pozwana, a pozwanej nie sposób przypisaæ winy.

Wreszcie powód zakwestionowa

3 wysokoϾ szkody i zadoϾuczynienia dochodzonych przez powoda.

(odpowiedŸ na pozew k. 62-73)

W odpowiedzi powód wskaza

3 m.in., ¿e roszczenie nie jest przedawnione, gdy¿ zgodnie z art. 118 k.c. termin przedawnienia wypada na ostatni dzieñ roku kalendarzowego. Zdaniem powoda ka¿de zawezwanie do próby ugodowej przerywa bieg przedawnienia.

(...) podstawy odpowiedzialnoœci pozwanego powód wskaza

3 art. 435 k.c. i odpowiedzialnoœæ na zasadzie ryzyka. N.¿nie od tego powo

3a

3 siê na art. 429 k.c. oraz art. 415 k.c.

ród

3a odpowiedzialnoœci pozwanego w zdarzeniu powód upatrywa

3 w z

3ej organizacji funkcjonowania centrum handlowego. Do zdarzenia dosz

3o poza terenem konkretnego sklepu, ale w czêœci ogólnodostêpnej centrum handlowego. Powód przyrówna

3 przedmiotowe zdarzenie do poœlizgniêcia siê powoda na nieoznaczonej, œwie¿o umytej pod

3odze, czy uderzenia w nieoznaczone przeszklone drzwi. Zgodnie z art. 441 § 1 k.c. odpowiedzialnoœæ pozwanego i P. M. jest solidarna.

Powód podnosi

3 tak¿e, ¿e pracownik ochrony sklepu nie powinien podejmowaæ poœcigu i u¿ywaæ œrodków przymusu bezpoœredniego w sytuacji, gdy poœcig móg

3 stanowiæ zagro¿enie dla zdrowia osoby trzeciej – w tym wypadku powoda.

Reprezentanci powoda nie wprowadzili ¿adnych regulacji dotycz

1cych funkcjonowania pracowników ochrony na terenie centrum handlowego. Gdyby pozwany prawid

3owo zarz

1dza

3 centrum handlowym nie dosz

3oby do przedmiotowego zdarzenia.

(pismo powoda z dnia 05.05.2022r. – k. 109-113)

Pozwany w odpowiedzi poza podtrzymaniem dotychczasowego stanowiska zaprzeczy

3, aby odpowiada

3 na zasadzie ryzyka zgodnie z art. 435 § 1 k.c.

Pozwany w formie pytañ retorycznych wskaza

3 na brak podstaw do wprowadzania specjalnej organizacji centrum handlowego na wypadek pope

3niania czynów zabronionych. Poza tym pracownik ochrony mia

3 prawo u¿yæ œrodków przymusu bezpoœredniego.

(pismo pozwanego z dnia 11.07.2022r. – k. 182-187)

Stan faktyczny:

Dnia 30 marca 2015 roku w Centrum Handlowym (...) w G. przy sklepie marki A. podczas ucieczki przed pracownikiem ochrony sklepu (...) P. M. potr

1ci

3 id

1cego powoda powoduj

1c jego upadek na pod

3ogê i utratê przytomnoœci. W nastêpstwie czego spowodowa

3 nieumyœlnie u powoda obra¿enia cia

3a w postaci urazu g

3owy, wstrz

1œnienia pnia mózgu i krwiaka przymózgowego.

(fakty bezsporne nadto potwierdzone: zeznaniami powoda – k. 197-199, p

3yta – k. 201)

Pismem z dnia 28 sierpnia 2015 roku powód zg

3osi

3 szkodê pozwanemu. Pozwany nie uzna

3 swojej odpowiedzialnoœci za szkodê i nie wyp

3aci

3 powodowi zadoϾuczynienia lub odszkodowania.

(dowód: pismo z dnia 28.08.2015r. – k. 27-28)

Dnia 29 marca 2018 roku powód zawezwa

3 pozwanego do próby ugodowej tej treœci, ¿e pozwany mia

3by zap

3aciæ na rzecz powoda kwotê 40.000,00 z

3 wraz z ustawowymi odsetkami za opóŸnienie od dnia 31 marca 2018 roku do dnia zap

3aty tytu

3em zadoœæuczynienia oraz kwotê 600,00 z

3 wraz z ustawowymi odsetkami za opóŸnienie od dnia 31 marca 2018 roku do dnia zap

3aty tytu

3em odszkodowania. Na posiedzeniu pojednawczym dnia 28 czerwca 2018 roku nie dosz

3o do zawarcia ugody.

(fakty bezsporne nadto czêœciowo potwierdzone: wnioskiem z dnia 29.03.2018r. – k. 39-40, potwierdzeniem nadania – k. 41, zawiadomieniem – k. 42)

Pozwany jest zarz

1dc

1 Centrum Handlowego (...) w G..

(fakt bezsporny)

(...)¿y

3, co nastêpuje:

P.¿szy stan faktyczny (...) na podstawie dowodów z dokumentów przed

3o¿onych przez strony, dowodu z zeznañ powoda, a w znacznej mierze na podstawie zgodnych oœwiadczeñ stron.

Do akt sprawy nie do

31czono choæby kopii wyroku S

1du Rejonowego w M. z dnia 16 paŸdziernika 2017 roku w sprawie o sygn. akt II K 620/17, a jedynie wydruk jego uzasadnienia z Portalu Informacyjnego (...) Powszechnych. Nie mniej (...) na uwadze, ¿e strony procesu by

3y zgodne co do okolicznoœci zdarzenia, z którym powód wi

1za

3 szkodê i powo

3ywa

3y siê na treœæ tego uzasadnienia, st

1d istotne fakty zawarte w tym uzasadnieniu nale¿a

3o uznaæ za bezsporne fakty. (...) dowodu w postaci pism kierowanych do pozwanego oraz kopia wniosku o zawezwanie do próby ugodowej wraz z dowodem nadania oraz zawiadomieniem o terminie posiedzenia nie budzi

3y w

1tpliwoœci, co do istnienia orygina

3ów to¿samych co do treœci z przedstawionymi kopiami/wydrukami, a ¿adna ze stron nie podnosi

3a do nich zastrze¿eñ. Wydany wyrok karny nie (...) na podstawie art. 11 k.p.c., albowiem pozwany nie bra

3 udzia

3u w postêpowaniu karnym zakoñczony wydaniem tego wyroku.

W ocenie (...) brak by

3o podstaw do przeprowadzania dowodu z opinii (...) s

1dowego neurologa i chirurga lub ortopedy na okolicznoœæ skutków zdarzenia z dnia 30 marca 2015 roku dla powoda oraz stopnia dolegliwoœci obra¿eñ, których dozna

3 powód, a tak¿e zeznañ œ (...) G. i podlega

3y pominiêciu na podstawie art. 2352 § 1 pkt 2 k.p.c. jako nieistotne dla rozstrzygniêcia sprawy wobec ustalenia braku podstaw odpowiedzialnoœci pozwanego za doznan

1 przez powoda szkodê.

Zeznania powoda nale¿a

3o oceniæ jako szczere, logiczne i niesprzeczne. (...) jednak jedynie uzupe

3nienie bezspornych faktów dotycz

1cych przebiegu zdarzenia szkodowego.

W okolicznoœciach niniejszej sprawy powód wbrew obowi

1zuj

1cemu rozk

3adowi ciê¿aru dowodu (art. 6 k.c. w zw. z art. 232 § 1 k.p.c.) nie wykaza

3 przes

3anek odpowiedzialnoœci odszkodowawczej po stronie pozwanej zarówno na zasadzie winy, ryzyka czy odpowiedzialnoœci za cudze czyny.

Zgodnie bowiem z treœci

1 art. 415 k.c. kto z winy swej wyrz

1dzi

3 drugiemu szkodê, obowi

1zany jest do jej naprawienia.

(...)œnie przewa¿a stanowisko, ¿e nale¿y rozdzieliæ zakresy winy i bezprawnoœci, a bezprawnoœæ ujmowaæ jako przes

3ankê winy. Przyjmuje siê, ¿e pojêcie winy nale¿y odnieœæ jedynie do opisania podmiotowych cech zachowania siê sprawcy szkody, jednak dopiero czyn bezprawny mo¿e byæ oceniany w kategoriach czynu zawinionego w rozumieniu art. 415 k.c. B.œæ czynu oznacza jego sprzecznoœæ z obowi

1zuj

1cym porz

1dkiem prawnym. W. mo¿na natomiast przypisaæ sprawcy czynu w sytuacji, w której istniej

1 podstawy do negatywnej oceny jego zachowania z punktu widzenia zarówno obiektywnego, jak i subiektywnego (por. A. Rzetecka Gil, Komentarz do art. 415 k.c., lex/el 2011, wyrok S

1du Najwy¿szego z 7 maja 2008 r., II CSK 4/08, 424363).

Bezprawnym zachowaniem siê bêdzie wiêc takie, które stanowi obiektywne z

3amanie okreœlonych regu

3 postêpowania, czyli bêdzie sprzeczne z obowi

1zuj

1cym porz

1dkiem prawnym. Przez „porz

1dek prawny” rozumie siê nakazy i zakazy wynikaj

1ce z normy prawnej, ale równie¿ nakazy i zakazy wynikaj

1ce z norm moralnych i obyczajowych, czyli zasad wspó

3¿ycia spo

3ecznego. Przyjmuje siê, ¿e bezprawnoœæ w rozumieniu re¿imu deliktowego jest efektem ogólnego, normatywnego zakazu, skutecznego

erga omnes, niewyrz

1dzania sobie nawzajem szkody. Dlatego czyn niedozwolony w znaczeniu art. 415 k.c. mo¿e mieæ miejsce tylko wtedy, gdy sprawca szkody naruszy

3 obowi

1zek powszechny, ci

1¿

1cy na ka¿dym. W. te¿ trzeba, ¿e okolicznoœci

1 wy

31czaj

1c

1 bezprawnoϾ jest m.in. dzia

3anie w granicach ustawowo przyznanych uprawnieñ (por. A. Rzetecka Gil, Komentarz do art. 415 k.c., lex/el 2011).

Zdaniem (...) w powstaniu szkody ponosi P. M. uciekaj

1cy przed pracownikami ochrony sklepu (...), który potr

1ci

3 powoda i doprowadzi

3 do jego upadku. Nie sposób przypisaæ innej osobie/podmiotowi obiektywnie nieprawid

3owego zachowania, a w szczególnoœci ochraniarzowi sklepu wielkopowierzchniowego. P. za sprawc

1 usi

3owania dokonania kradzie¿y mieœci siê nie tylko w granicach wyznaczonych ustaw

1 z dnia 22 sierpnia 1997 roku o ochronie osób i mienia oraz ustawie z dnia 24 maja 2013 roku o œrodkach przymusu bezpoœredniego i broni palnej, ale tak¿e w granicach dzia

3ania ka¿dej osoby niezale¿nie od aktualnie pe

3nionej funkcji. Zgodnie bowiem z treœci

1 art. 243 § 1 k.k. ka¿dy ma prawo uj

1æ osobê na gor

1cym uczynku przestêpstwa lub w poœcigu podjêtym bezpoœrednio po pope

3nieniu przestêpstwa, je¿eli zachodzi obawa ukrycia siê tej osoby lub nie mo¿na ustaliæ jej to¿samoœci. U. na gor

1cym uczynku ma miejsce wtedy, gdy schwytanie nastêpuje w czasie (w momencie) pope

3nienia przestêpstwa (por. (...) N.¿szego z 10.7.1987 r., VI KZP 8/87, OSNKW 1987, Nr 11–12, poz. 97) lub po jego pope

3nieniu, ale kiedy sprawca pozostaje jeszcze na jego miejscu (por. R.A. S., Zatrzymanie, s. 32). Poœcig za sprawc

1 powinien byæ rozpoczêty natychmiast po dokonaniu lub usi

3owaniu dokonania przestêpstwa i mieæ ci

1g

3y charakter (por. T. Grzegorczyk, J. Tylman, Polskie postêpowanie, 2011, s. 575). Uprawnionym do ujêcia jest ka¿dy, tj. osoba fizyczna, bez wzglêdu na obywatelstwo, funkcjê i stosunek do sprawcy. Nie jest to zachowanie bezprawne, gdy¿ ten, kto ujmuje sprawcê w okolicznoœciach wskazanych w § 1, dzia

3a w ramach ustawowego uprawnienia (J. Skorupka (red.), Kodeks postêpowania karnego. Komentarz, Wyd. 5, Warszawa 2021).

W okolicznoœciach niniejszej sprawy nie ulega

3o w

1tpliwoœci, ¿e P. M. ucieka

3 przed ochroniarzami po – jak siê wydaje – co najmniej usi

3owaniu kradzie¿y. Nie wydaje siê bowiem normatywnym zachowaniem ucieczka w innych ni¿ opisane okolicznoœciach. Równie¿ ma

3o prawdopodobne, aby ochroniarz zna

3 dane uciekaj

1cego, co stanowi

3oby przeszkodê w mo¿liwoœci zatrzymania go w ramach ujêcia obywatelskiego. Skoro zatem ka¿dy ze œwiadków zdarzenia mia

3 ustawowe prawo do podjêcia poœcigu za sprawc

1 przestêpstwa (równie¿ jego usi

3owania – art. 13 k.p.k.), to uprawnienie takie przys

3ugiwa

3o ochroniarzowi. Skoro zatem ustawodawca uprawni

3 ka¿dego do przytrzymania sprawcy i oddania go w rêce policji, to tym bardziej osoba wykonuj

1ca obowi

1zki z zakresu osób i mienia na podstawie wspomnianych wy¿ej ustaw takie uprawnienie posiada

3a. Dlatego poœcigu za uciekaj

1cym sprawc

1 nie mo¿na uznaæ za zachowanie bezprawne. Wreszcie nie mo¿na zarzuciæ, aby przyczyn

1 ucieczki sprawcy by

3a pogoñ przez ochroniarzy. B.œredni

1 przyczyn

1 ucieczki by

3a chêæ unikniêcia odpowiedzialnoœci karnej. Nie mo¿na oczekiwaæ, ¿e pracownicy ochrony bêd

1 przygl

1daæ siê sprawcy przestêpstwa i pozwol

1, aby spokojnym krokiem oddali

3 siê, co uniemo¿liwi

3oby poci

1gniêcie go do odpowiedzialnoœci karnej. Nawet nagranie z monitoringu mo¿e byæ niewystarczaj

1ce, aby ustaliæ personalia sprawcy. (...) nawet, ¿e P. M. nie usi

3owa

3 w sklepie (...) dokonaæ przestêpstwa, to po pierwsze jego bieg nale¿a

3o uznaæ za co najmniej niebezpieczny dla innych klientów Centrum Handlowego, a po drugie to jego dzia

3anie doprowadzi

3o do szkody, gdy¿ to w

3aœnie on wpad

3 na powoda i spowodowa

3 jego upadek.

W tej sytuacji skrótowo nale¿y odnieœæ siê do odpowiedzialnoœci pozwanego jako odpowiedzialnoœci za cudze czyny. Zgodnie bowiem z art. 429 k.c. kto powierza wykonanie czynnoœci drugiemu, ten jest odpowiedzialny za szkodê wyrz

1dzon

1 przez sprawcê przy wykonywaniu powierzonej mu czynnoœci, chyba ¿e nie ponosi winy w wyborze albo ¿e wykonanie czynnoœci powierzy

3 osobie, przedsiêbiorstwu lub zak

3adowi, które w zakresie swej dzia

3alnoœci zawodowej trudni

1 siê wykonywaniem takich czynnoœci.

Po pierwsze powód nie wykaza

3, aby pozwany powierzy

3 us

3ugi w zakresie ochrony osób i mienia na terenie sklepu wielkopowierzchniowego A.. Pozwany nie powierzy

3 nawet takich us

3ug na terenie poza sklepem, gdy¿ jak wynika ze z

3o¿onej umowy (vide: k. 93-100) czynnoœci te powierzone zosta

3y przez Centrum (...) sp. z o.o. w W..

Poza tym okolicznoœci

1 egzoneracyjn

1 w tym przypadku jest powierzenie wykonywania tych czynnoœci profesjonaliœcie. Z.¿ywszy na koncesjonowanie dzia

3alnoœci o tym charakterze (art. 15 ust. 1 ustawy o ochronie osób i mienia) nie ulega

3o w

1tpliwoœci, ¿e powierzaj

1cy takie czynnoœci zwolniony jest z odpowiedzialnoœci za szkody powsta

3e z winy tego podmiotu, wzglêdnie przez jego pracowników (w zw. z art. 430 k.c.).

(...) nie znalaz

3 tak¿e podstaw do uznania, aby pozwany zobowi

1zany by

3 do wprowadzenia jakichkolwiek regulacji dotycz

1cych funkcjonowania pracowników ochrony na terenie centrum handlowego. W szczególnoœci pozwany nie odpowiada

3 za dzia

3ania pracowników ochrony jednego sklepów na jego terenie. Je¿eli – jak twierdzi powód – dzia

3anie pracownika ochrony by

3o bezprawne, to tym bardziej nie jest konieczne, aby wprowadzaæ jakiekolwiek ponadustawowe regulacje, o czym w formie pytañ retorycznych argumentowa

3 pozwany.

Nie by

3o tak¿e podstaw do uznania, ¿e zarz

1dca Centrum Handlowe ponosi

3 odpowiedzialnoœæ na zasadzie ryzyka stosownie do art. 435 § 1 k.c., stanowi

1cego, ¿e prowadz

1cy na w

3asny rachunek przedsiêbiorstwo lub zak

3ad wprawiany w ruch za pomoc

1 si

3 przyrody (pary, gazu, elektrycznoœci, paliw p

3ynnych itp.) ponosi odpowiedzialnoœæ za szkodê na osobie lub mieniu, wyrz

1dzon

1 komukolwiek przez ruch przedsiêbiorstwa lub zak

3adu, chyba ¿e szkoda nast

1pi

3a wskutek si

3y wy¿szej albo wy

31cznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za któr

1 nie ponosi odpowiedzialnoœci.

Brak jest bowiem podstaw do zakwalifikowania Centrum Handlowego jako przedsiêbiorstwa wprawianego w ruch za pomoc

1 si

3 przyrody. Powodem wprowadzenia przez ustawodawcê obostrzonej odpowiedzialnoœci opartej na zasadzie ryzyka by

3 rozwój techniki i stosowanie przez przedsiêbiorców w celu prowadzenia dzia

3alnoœci gospodarczej takich urz

1dzeñ, które powoduj

1 powa¿ne zagro¿enie dla otoczenia. Dlatego do zastosowania opisanej regulacji nie wystarcza, aby przedsiêbiorstwo wykorzystywa

3o elementarne si

3y przyrody (np. energiê elektryczn

1, paliwa, gaz), lecz chodzi tu o procesy polegaj

1ce na przetwarzaniu energii elementarnej na pracê lub inne postacie energii, co wymaga u¿ycia maszyn i innych urz

1dzeñ. W orzecznictwie trafnie wskazuje siê, ¿e ustalaj

1c zakres stosowania powo

3anego przepisu, nale¿y uwzglêdniæ trzy elementy: stopieñ zagro¿enia ze strony stosowanych urz

1dzeñ, stopieñ komplikacji przy przetwarzaniu energii elementarnej na pracê oraz ogólny poziom techniki (por. wyrok S

1du N.¿szego z dnia 12 lipca 1977 r., IV CR 216/77, OSNC 1978/4/73).

Centrum Handlowe korzysta z urz

1dzeñ zasilanych energi

1 elektryczn

1, ale nie przetwarza tej energii, a urz

1dzenia korzystaj

1ce z tej energii nie stwarzaj

1c zagro¿enia dla otoczenia. W spo

3eczeñstwie powszechne jest korzystanie z analogicznych urz

1dzeñ. Wreszcie powsta

3a szkoda nie pozostawa

3a w jakimkolwiek zwi

1zku z dzia

3aniem urz

1dzeñ wprawianych w ruch za pomoc

1 si

3 przyrody.

Nie by

3o wiêc podstaw, aby do pozwanego stosowaæ art. 435 § 1 k.c., bêd

1cy podstaw

1 rozszerzonej odpowiedzialnoœci odszkodowawczej ponoszonej przez przedsiêbiorstwo wprawiane w ruch za pomoc

1 si

3 przyrody.

Negatywna ocena roszczenia powoda co do zasady (...) z badania wysokoœci poniesionej szkody maj

1tkowej jak i niemaj

1tkowej, czego wyraz stanowi

3y opisane na wstêpie rozwa¿añ rozstrzygniêcia w przedmiocie pominiêcia dowodów.

Pomimo powy¿szej oceny (...), ¿e podniesiony zarzut przedawnienia okaza

3 siê chybiony. Do szkody dosz

3o dnia 30 marca 2015 roku. Wniosek o zawezwanie do próby ugodowej wniesiony dnia 29 marca 2018 roku stosownie do treœci art. 123 § 1 pkt 1 k.c. przerwa

3 bieg przedawnienia i rozpocz

13 na nowo jeszcze w tym samym roku. Z.¿ywszy na regulacjê art. 118 k.c. i up

3ywu terminu przedawnienia na koniec roku kalendarzowe, to zg

3oszone pozwem wniesionym dnia 30 grudnia 2021 roku roszczenie nie mog

3o byæ przedawnione, przyjmuj

1c za stronami co najmniej 3-letnimi termin przedawnienia.

(...) na uwadze ca

3okszta

3t rozwa¿ (...) na podstawie art. 415 k.c., art. 429 k.c. (w zw. z art. 430 k.c.) oraz art. 435 § 1 k.c. stosowanych a contrario powództwo w punkcie I. wyroku nale¿a

3o oddaliæ.

O kosztach procesu orzeczono w punkcie II. wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 5 rozporz

1dzenia Ministra S.œci z dnia 22 paŸdziernika 2015 roku w sprawie op

3at za czynnoœci adwokackie (Dz.U.2015.1800 ze zm.), obci

1¿aj

1c powoda jako przegrywaj

1cego proces ca

3oœci

1 poniesionych przez pozwanego kosztów procesu, na co sk

3ada

3y siê: wynagrodzenie kwalifikowanego pe

3nomocnika w osobie adwokata (3.600,00 z

3) oraz op

3ata skarbowa od pe

3nomocnictwa (17,00 z

3).

Powołane sygnatury

II CSK 4/08, II K 620/17, IV CR 216/77, VI KZP 8/87