Przejdź do treści

Art. 4. Dostawcy usług płatniczych

Brzmienie obowiązuje od 29 września 2026 r. Zmieniono: pkt 2. Podstawa: Ustawa z dnia 31 lipca 2026 r. o zmianie ustawy - Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. 2026 poz. 1206.

Zmiana uchwalona, wejdzie w życie po ogłoszeniu ustawy zmieniającej. Zmiana obejmie: pkt 2. Podstawa: Ustawa o zmianie ustawy - Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw.
Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;

1. Działalność w zakresie świadczenia usług płatniczych może być wykonywana wyłącznie przez dostawców usług płatniczych, zwanych dalej „dostawcami”.
2. Dostawcą może być wyłącznie:
1) bank krajowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo bankowe;
2) oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy – Prawo bankowe;
3) instytucja kredytowa w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy – Prawo bankowe i odpowiednio oddział instytucji kredytowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy – Prawo bankowe;
4) instytucja pieniądza elektronicznego i oddział instytucji pieniądza elektronicznego – w przypadku gdy oddział znajduje się w państwie członkowskim, a siedziba takiej instytucji pieniądza elektronicznego znajduje się poza państwem członkowskim, o ile usługi płatnicze świadczone przez oddział są związane z wydawaniem pieniądza elektronicznego;
5) oddział podmiotu świadczącego w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, zgodnie z prawem tego państwa, pocztowe usługi płatnicze, uprawnionego zgodnie z prawem tego państwa do świadczenia usług płatniczych oraz Poczta Polska Spółka Akcyjna w zakresie, w jakim odrębne przepisy upoważniają ją do świadczenia usług płatniczych;
6) instytucja płatnicza;
7) Europejski Bank Centralny, zwany dalej „EBC”, Narodowy Bank Polski, zwany dalej „NBP”, oraz bank centralny państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska – w przypadku gdy nie działają w charakterze władz monetarnych lub organów administracji publicznej;
8) organ administracji publicznej;
9) spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa lub Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa w rozumieniu ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2025 r. poz. 379, 820, 1069, 1170 i 1191 oraz z 2026 r. poz. 331), zwanej dalej „ustawą o spółdzielczych kasach oszczędnościowo- -kredytowych” – w zakresie, w jakim odrębne przepisy uprawniają je do świadczenia usług płatniczych, zwane dalej „kasą oszczędnościowo-kredytową”;
10) biuro usług płatniczych;
11) mała instytucja płatnicza;
12) dostawca świadczący wyłącznie usługę dostępu do informacji o rachunku.
2a. Działalność w zakresie wydawania pieniądza elektronicznego i jego wykupu może być wykonywana wyłącznie przez wydawców pieniądza elektronicznego.
2b. Wydawcą pieniądza elektronicznego może być wyłącznie podmiot, o którym mowa w ust. 2 pkt 1–4 i 6–8, oraz:
1) oddział zagranicznej instytucji pieniądza elektronicznego;
2) oddział podmiotu świadczącego w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, zgodnie z prawem tego państwa, pocztowe usługi płatnicze, uprawnionego zgodnie z prawem tego państwa do wydawania pieniądza elektronicznego oraz Poczta Polska Spółka Akcyjna w zakresie, w jakim przepis art. 13 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 5 września 2008 r. o komercjalizacji państwowego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej „Poczta Polska” (Dz. U. z 2020 r. poz. 2064) uprawnia ją do wydawania pieniądza elektronicznego;
3) kasa oszczędnościowo-kredytowa.
3. Krajowe instytucje płatnicze, małe instytucje płatnicze, biura usług płatniczych, krajowe instytucje pieniądza elektronicznego oraz ich oddziały i agenci tych podmiotów wykonujący działalność agencyjną w zakresie świadczenia usług płatniczych, oddziały krajowych instytucji płatniczych, jeżeli świadczą one usługi płatnicze w państwie członkowskim innym niż ich macierzyste państwo członkowskie, dostawcy świadczący wyłącznie usługę dostępu do informacji o rachunku, ich oddziały oraz agenci wykonujący działalność agencyjną w zakresie świadczenia usług płatniczych, jeżeli świadczą usługi płatnicze w państwie członkowskim innym niż ich macierzyste państwo członkowskie, oddziały zagranicznych instytucji pieniądza elektronicznego, kasy oszczędnościowo-kredytowe oraz ich oddziały, podmioty wykonujące działalność określoną w art. 6 pkt 11 lit. a lub b, do których ma zastosowanie art. 6c ust. 1, oraz podmioty prowadzące działalność określoną w art. 6 pkt 12, do których ma zastosowanie art. 6d ust. 1, podlegają wpisowi do rejestru dostawców i wydawców pieniądza elektronicznego, zwanego dalej „rejestrem”.
4. Określenie „usługi płatnicze” dla określenia wykonywanej działalności gospodarczej, w tym jako element nazwy (firmy), lub w reklamie może być używane wyłącznie przez dostawców usług płatniczych.
5. Wyłącznie uprawnionymi do używania w nazwie (firmie) określenia:
1) „instytucja płatnicza” – są instytucje płatnicze;
2) „biuro usług płatniczych” – są biura usług płatniczych;
3) „mała instytucja płatnicza” – są małe instytucje płatnicze.
6. Określenie „wydawanie pieniądza elektronicznego” dla określenia wykonywanej działalności gospodarczej, w tym jako element nazwy (firmy), lub w reklamie może być używane wyłącznie przez wydawców pieniądza elektronicznego.
7. Wyłącznie uprawnionymi do używania w nazwie (firmie) określenia „instytucja pieniądza elektronicznego” są instytucje pieniądza elektronicznego i oddziały zagranicznych instytucji pieniądza elektronicznego.
8. Dostawca, o którym mowa w ust. 2 pkt 1–3, zapewnia instytucjom płatniczym, instytucjom pieniądza elektronicznego, małym instytucjom płatniczym oraz biurom usług płatniczych, na ich żądanie, dostęp do świadczonych przez siebie usług w zakresie prowadzenia rachunków płatniczych na obiektywnych, niedyskryminujących i proporcjonalnych zasadach. Dostęp ten umożliwia świadczenie usług płatniczych przez te podmioty bez przeszkód i w sposób efektywny. Dostawca, o którym mowa w ust. 2 pkt 1–3, zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego, zwaną dalej „KNF”, o odmowie dostępu tym podmiotom do świadczonych przez siebie usług w terminie 7 dni od dnia odmowy dostępu z podaniem przyczyn takiej odmowy.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 623.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.