Art. 14. Nadzór nad usługami płatniczymi
Zobacz zapowiedziane brzmienie
Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
12. Czynności podejmowane przez KNF w zakresie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009 przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, polegają w szczególności na: 1) monitorowaniu przestrzegania przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009; 2) przeciwdziałaniu próbom naruszenia zakazów lub ograniczeń określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009.
13. W przypadku gdy dostawca, o którym mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, nie wykonuje obowiązków lub nienależycie wykonuje obowiązki i nie przestrzega zakazów lub ograniczeń, o których mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może, w drodze decyzji: 1) nałożyć na tego dostawcę karę pieniężną do wysokości 10% łącznych przychodów netto z tytułu świadczenia usług płatniczych wykazanych w jego 17 ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku braku obowiązku badania sprawozdania finansowego – do wysokości 10% przychodu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym, a w przypadku gdy dostawca jest jednostką zależną jednostki dominującej lub jednostki, która skutecznie wywiera znaczący wpływ na tę jednostkę – do wysokości 10 % przychodu wynikającego ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla osiągniętego w poprzednim roku obrotowym; 2) nałożyć na osobę, która w okresie, w którym nastąpiło naruszenie, pełniła funkcję osoby zarządzającej, bezpośrednio odpowiedzialnej za stwierdzone nieprawidłowości, albo była bezpośrednio odpowiedzialna za nadzór nad obszarem, w którym stwierdzono nieprawidłowości, karę pieniężną do wysokości 21 500 000 zł.
14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do naruszenia przez dostawcę wymogu dotyczącego zapewnienia posiadania zdolności odbiorczej, o którym mowa w art. 5a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, w przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1c tego rozporządzenia.
15. Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w ust. 13, KNF uwzględnia w szczególności: 1) rodzaj i wagę naruszenia przepisów art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009;
2) wpływ naruszenia przepisów, o których mowa w pkt 1, na prawidłowe funkcjonowanie rynku usług płatniczych;
3) rozmiar prowadzonej działalności;
4) sytuację finansową dostawcy, który dokonał naruszenia;
5) stopień przyczynienia się dostawcy do powstałego naruszenia;
6) skalę korzyści uzyskanych przez dostawcę lub strat przez niego unikniętych, o ile można te korzyści lub straty ustalić. 18
16. W przypadku stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożenia niewykonania lub nienależytego wykonania przez dostawców, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 1–4, 6, 9 i 11, obowiązków określonych w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, KNF może także skierować do dostawcy zalecenia.
17. Zalecenia, o których mowa w ust. 16, są sporządzane w formie pisemnej: 1) w postaci papierowej i opatrywane podpisem własnoręcznym albo
2) w postaci elektronicznej i opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną KNF ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej pismo pieczęcią.
18. Zalecenia sporządzone w sposób, o którym mowa w ust. 17 pkt 2, doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych.
19. W przypadku stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w art. 5a–5d rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 z dnia 14 marca 2012 r. ustanawiającego wymogi techniczne i handlowe w odniesieniu do poleceń przelewu i poleceń zapłaty w euro oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 924/2009, dokonanego przez unijną instytucję płatniczą lub unijną instytucję pieniądza elektronicznego przepisy art. 107 ust. 1 i 3–8 stosuje się odpowiednio.
Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 623.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.