Art. 119. u.k.w.h. Listy hipoteczne

Listy hipoteczne, a także listy długów gruntowych i rentowych w rozumieniu kodeksu cywilnego niemieckiego, wydane przed dniem wejścia w życie dekretu z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe, pozostają w mocy, jeżeli zostały zarejestrowane w trybie przewidzianym w dekrecie z dnia 10 grudnia 1946 r. o rejestracji i umarzaniu listów hipotecznych, listów długów gruntowych i rentowych, wydanych przed dniem 1 września 1939 r. (Dz. U. z 1947 r. poz. 19).

Komentarz do Art. 119. ukwh

Art. 119 ustawy o księgach wieczystych i hipotece odnosi się do szczególnej kategorii dokumentów finansowych, jakimi są listy hipoteczne, listy długów gruntowych i rentowych, które zostały wydane przed dniem wejścia w życie dekretu z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe. Przepis ten ma na celu uregulowanie statusu prawnego tych dokumentów w kontekście zmian legislacyjnych, które miały miejsce po II wojnie światowej.

Komentarz do Art. 119 ustawy o księgach wieczystych i hipotece:

Zakres zastosowania:
- Przepis dotyczy listów hipotecznych, listów długów gruntowych i rentowych, które były w obiegu przed wejściem w życie dekretu z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe.
- W szczególności odnosi się do dokumentów wydanych przed 1 września 1939 r., co obejmuje okres przedwojenny, kiedy obowiązywały inne regulacje prawne, w tym przepisy niemieckiego kodeksu cywilnego (BGB).
Warunek rejestracji:
- Aby listy te mogły pozostać w mocy, muszą zostać zarejestrowane zgodnie z procedurą przewidzianą w dekrecie z dnia 10 grudnia 1946 r. o rejestracji i umarzaniu listów hipotecznych, listów długów gruntowych i rentowych.
- Rejestracja ta miała na celu uporządkowanie i aktualizację stanu prawnego tych dokumentów w nowym porządku prawnym powojennej Polski.
Znaczenie historyczne i prawne:
- Przepis ten jest istotny z punktu widzenia ciągłości prawnej i ochrony praw nabytych przed wojną. Umożliwia on uznanie ważności dokumentów finansowych, które mogłyby stracić swoją moc prawną w wyniku zmian legislacyjnych.
- Zapewnia także pewność obrotu prawnego, umożliwiając właścicielom tych dokumentów dochodzenie swoich praw na podstawie zarejestrowanych listów.
Procedura rejestracji:
- Dekret z dnia 10 grudnia 1946 r. określał szczegółowe zasady rejestracji i umarzania tych dokumentów. Właściciele listów musieli zgłosić je do odpowiednich organów w celu ich rejestracji.
- Brak rejestracji w przewidzianym trybie skutkowałby utratą mocy prawnej tych dokumentów, co mogło prowadzić do poważnych konsekwencji finansowych dla ich właścicieli.
Praktyczne implikacje:
- W praktyce, przepis ten miał na celu ułatwienie przejścia od przedwojennego systemu prawnego do nowego porządku prawnego w Polsce Ludowej.
- Dla współczesnych prawników i notariuszy, znajomość tego przepisu jest istotna przy analizie starych dokumentów finansowych i ich wpływu na obecny stan prawny nieruchomości.

Podsumowanie:

Art. 119 ustawy o księgach wieczystych i hipotece stanowi ważny element przejściowy w polskim systemie prawnym, umożliwiając uznanie ważności przedwojennych dokumentów finansowych pod warunkiem ich rejestracji zgodnie z powojennymi przepisami. Zapewnia to ochronę praw nabytych oraz pewność obrotu prawnego, co jest kluczowe dla stabilności systemu prawnego i finansowego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1984.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

List hipoteczny

list długów

list rentowy

kodeks cywilny

prawo rzeczowe

rejestracja listów

dekret październikowy

dekret grudniowy

umarzanie listów

lista długów

Dz. U.

Art. 118.Art. 121.