Artykuł zamyka kodeks i pełni funkcję czysto czasową: wyznacza moment, od którego jego przepisy zaczęły obowiązywać, a przy okazji zastrzega, że część rozwiązań miała żywot ograniczony z góry.

### Najważniejsze punkty

- Kodeks wszedł w życie w dniu wskazanym wprost w tym przepisie, a nie z chwilą ogłoszenia.
- Przepisy art. 251-254 miały obowiązywać nie dłużej niż przez 10 lat od dnia wejścia kodeksu w życie.
- Ograniczenie działało z mocy samego przepisu: po upływie tego okresu wskazane 4 artykuły przestały wiązać bez potrzeby odrębnej nowelizacji.
- Artykuł nie tworzy żadnych praw ani obowiązków merytorycznych, więc nie stanowi samodzielnej podstawy rozstrzygnięć.

### W praktyce

Przy odczytywaniu tekstu kodeksu trzeba pamiętać, że okres przejściowy dla art. 251-254 już upłynął. Przepis ma dziś znaczenie porządkowe i historyczne, przydatne przy ustalaniu stanu prawnego z określonego momentu.

Kodeks karny wykonawczy

Kodeks postępowania cywilnego

o księgach wieczystych i hipotece

Art. 128 ustawy o księgach wieczystych i hipotece stanowi o dacie wejścia w życie tej ustawy, określając ją na dzień 1 stycznia 1983 roku. Jest to przepis końcowy, który ma na celu precyzyjne określenie momentu, od którego przepisy ustawy zaczynają obowiązywać.

**Znaczenie przepisu:**

1. **Pewność prawa**: Określenie konkretnej daty wejścia w życie ustawy jest kluczowe dla zapewnienia pewności prawa. Dzięki temu wszyscy zainteresowani, w tym organy sądowe, notariusze, prawnicy oraz obywatele, wiedzą, od kiedy obowiązują nowe regulacje dotyczące ksiąg wieczystych i hipoteki.

2. **Przygotowanie do zmian**: Ustalenie daty wejścia w życie ustawy na 1 stycznia 1983 roku daje czas na przygotowanie się do nowych przepisów. Organy administracyjne, sądy oraz inne instytucje mają czas na dostosowanie swoich procedur i systemów do nowych wymogów prawnych.

3. **Przepisy przejściowe**: Wprowadzenie nowej ustawy często wiąże się z koniecznością stosowania przepisów przejściowych, które regulują sposób postępowania w sprawach rozpoczętych przed wejściem w życie nowej ustawy. Art. 128 wskazuje na moment, od którego należy stosować nowe przepisy, co jest istotne dla prawidłowego stosowania przepisów przejściowych.

4. **Stabilność systemu prawnego**: Określenie daty wejścia w życie ustawy przyczynia się do stabilności systemu prawnego. Umożliwia to płynne przejście z jednego stanu prawnego do nowego, minimalizując ryzyko niejasności i sporów prawnych.

**Podsumowanie:**

Art. 128 ustawy o księgach wieczystych i hipotece pełni istotną rolę w procesie legislacyjnym, określając datę, od której nowe przepisy zaczynają obowiązywać. Jest to przepis techniczny, ale jego znaczenie dla pewności prawa i stabilności systemu prawnego jest nie do przecenienia. Dzięki niemu wszyscy uczestnicy obrotu prawnego mają jasność co do momentu, od którego muszą stosować nowe regulacje dotyczące ksiąg wieczystych i hipoteki.

o leczeniu niepłodności

**1. Przedmiot regulacji**

Art. 129 ustawy Prawo ochrony środowiska (dalej: „ustawa”) reguluje kwestie związane z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości w wyniku działań mających na celu ochronę środowiska. Przepis ten przewiduje możliwość dochodzenia roszczeń przez właścicieli nieruchomości oraz użytkowników wieczystych, a także osoby posiadające inne prawa rzeczowe do nieruchomości, w sytuacji gdy korzystanie z nieruchomości stało się niemożliwe lub istotnie ograniczone.

**2. Podmioty uprawnione do roszczeń**

Przepis wskazuje trzy kategorie podmiotów uprawnionych do dochodzenia roszczeń:
- Właściciele nieruchomości,
- Użytkownicy wieczyści nieruchomości,
- Osoby posiadające inne prawa rzeczowe do nieruchomości (w zakresie roszczeń o odszkodowanie).

**3. Rodzaje roszczeń**

Art. 129 ustawy przewiduje dwa główne rodzaje roszczeń:
- Roszczenie o wykupienie nieruchomości lub jej części (ust. 1),
- Roszczenie o odszkodowanie za poniesioną szkodę, w tym zmniejszenie wartości nieruchomości (ust. 2).

**4. Przesłanki dochodzenia roszczeń**

Aby móc dochodzić roszczeń, muszą być spełnione określone przesłanki:
- Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości musi wynikać z rozporządzenia lub aktu prawa miejscowego,
- Korzystanie z nieruchomości w dotychczasowy sposób lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem musi stać się niemożliwe lub istotnie ograniczone.

**5. Termin dochodzenia roszczeń**

Roszczenia można dochodzić w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie rozporządzenia lub aktu prawa miejscowego powodującego ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. W przypadku decyzji w sprawie poprawy stanu środowiska na wielkoobszarowym terenie zdegradowanym, termin ten liczy się od dnia uprawomocnienia się decyzji.

**6. Wyłączenie stosowania przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym**

W sprawach dotyczących roszczeń z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, o których mowa w art. 129 ustawy, nie stosuje się przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Oznacza to, że roszczenia te są regulowane wyłącznie na podstawie przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska.

**7. Wnioski praktyczne**

Dla właścicieli nieruchomości oraz innych uprawnionych podmiotów istotne jest, aby monitorować zmiany w przepisach prawa miejscowego oraz decyzje administracyjne, które mogą wpływać na sposób korzystania z ich nieruchomości. W przypadku zaistnienia przesłanek do dochodzenia roszczeń, należy pamiętać o trzyletnim terminie na ich zgłoszenie, co wymaga szybkiego działania i ewentualnego skorzystania z pomocy prawnej.

**8. Podsumowanie**

Art. 129 ustawy Prawo ochrony środowiska stanowi istotne narzędzie ochrony praw właścicieli nieruchomości oraz innych uprawnionych podmiotów w sytuacjach, gdy działania mające na celu ochronę środowiska prowadzą do ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Przepis ten zapewnia możliwość dochodzenia roszczeń o wykupienie nieruchomości lub odszkodowanie, co ma na celu zrekompensowanie poniesionych strat i zmniejszenie wartości nieruchomości.

Prawo ochrony środowiska

Art. 220 ustawy Prawo ochrony środowiska reguluje kwestie związane z wprowadzaniem do powietrza gazów lub pyłów z instalacji. Przepis ten wprowadza ogólną zasadę, że takie działania wymagają uzyskania odpowiedniego pozwolenia. Jednakże, ustawodawca przewidział pewne wyjątki od tej zasady, które mogą być określone przez ministra właściwego do spraw klimatu w drodze rozporządzenia.

### Komentarz:

1. **Ogólna zasada**:
   - Wprowadzanie do powietrza gazów lub pyłów z instalacji wymaga pozwolenia. Jest to podstawowy mechanizm kontroli emisji zanieczyszczeń do atmosfery, mający na celu ochronę środowiska i zdrowia publicznego.

2. **Wyjątki od zasady**:
   - Minister właściwy do spraw klimatu ma uprawnienie do określenia, w drodze rozporządzenia, przypadków, w których wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza z instalacji nie będzie wymagało pozwolenia.
   - Rozporządzenie to powinno uwzględniać rodzaj i skalę działalności prowadzonej w instalacjach oraz rodzaje i ilości gazów lub pyłów wprowadzanych do powietrza. Dzięki temu można dostosować przepisy do specyfiki różnych branż i technologii, co może przyczynić się do bardziej efektywnego zarządzania emisjami.

3. **Skutki wejścia w życie rozporządzenia**:
   - **Jeżeli rozporządzenie zwalnia z obowiązku posiadania pozwolenia**: Pozwolenia wydane na podstawie dotychczasowych przepisów wygasają z dniem wejścia w życie tego rozporządzenia. Oznacza to, że przedsiębiorcy, którzy wcześniej musieli uzyskać pozwolenie, będą zwolnieni z tego obowiązku od momentu wejścia w życie nowych przepisów.
   - **Jeżeli rozporządzenie wprowadza obowiązek posiadania pozwolenia**: W przypadku, gdy wcześniej pozwolenie nie było wymagane, nowy obowiązek posiadania pozwolenia powstaje po upływie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia. Daje to przedsiębiorcom czas na dostosowanie się do nowych wymogów prawnych i uzyskanie niezbędnych pozwoleń.

### Wnioski:

Art. 220 ustawy Prawo ochrony środowiska jest kluczowym przepisem w zakresie kontroli emisji zanieczyszczeń do powietrza. Wprowadza on mechanizm pozwalający na elastyczne dostosowanie wymogów prawnych do zmieniających się warunków technologicznych i gospodarczych. Minister właściwy do spraw klimatu, poprzez wydawanie rozporządzeń, ma możliwość reagowania na nowe wyzwania związane z ochroną środowiska, jednocześnie zapewniając przedsiębiorcom odpowiedni czas na dostosowanie się do nowych regulacji.

Prawo wodne

o gospodarce nieruchomościami

Art. 242 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi przepis końcowy, który określa datę wejścia w życie ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem, ustawa ta zaczęła obowiązywać od 1 stycznia 1998 roku.

Komentarz:

1. **Znaczenie daty wejścia w życie**:
   - Data wejścia w życie ustawy jest kluczowa dla jej stosowania. Od tego momentu wszystkie przepisy zawarte w ustawie zaczynają obowiązywać i mają moc prawną. W przypadku ustawy o gospodarce nieruchomościami, data 1 stycznia 1998 r. oznacza, że od tego dnia wszelkie czynności prawne związane z gospodarką nieruchomościami muszą być realizowane zgodnie z nowymi przepisami.

2. **Przepisy przejściowe i dostosowawcze**:
   - Warto zwrócić uwagę, że ustawy często zawierają przepisy przejściowe, które mają na celu ułatwienie przejścia z jednego stanu prawnego do nowego. W przypadku ustawy o gospodarce nieruchomościami, przepisy te mogą regulować, w jaki sposób mają być traktowane sprawy rozpoczęte przed 1 stycznia 1998 r., ale nie zakończone do tego dnia.

3. **Konsekwencje prawne**:
   - Od momentu wejścia w życie ustawy, wszelkie akty prawne, decyzje administracyjne i inne działania związane z gospodarką nieruchomościami muszą być zgodne z jej przepisami. Niezastosowanie się do nowych regulacji może skutkować nieważnością czynności prawnych lub innymi sankcjami przewidzianymi przez prawo.

4. **Znaczenie dla praktyki**:
   - Dla praktyków prawa, w tym notariuszy, adwokatów, radców prawnych, a także urzędników administracji publicznej, data wejścia w życie ustawy jest istotna, ponieważ determinuje, które przepisy mają zastosowanie do konkretnych spraw. Wszelkie umowy, decyzje administracyjne, czy inne dokumenty prawne sporządzone po 1 stycznia 1998 r. muszą być zgodne z ustawą o gospodarce nieruchomościami.

5. **Historia legislacyjna**:
   - Warto również zwrócić uwagę na kontekst historyczny i legislacyjny. Ustawa o gospodarce nieruchomościami z 1997 roku była odpowiedzią na potrzebę uregulowania kwestii związanych z obrotem nieruchomościami w Polsce po transformacji ustrojowej. Wprowadzenie nowych przepisów miało na celu uporządkowanie rynku nieruchomości, zapewnienie większej przejrzystości i bezpieczeństwa obrotu prawnego.

Podsumowując, art. 242 ustawy o gospodarce nieruchomościami pełni kluczową rolę w określeniu momentu, od którego nowe przepisy zaczynają obowiązywać. Jest to istotne zarówno dla praktyków prawa, jak i dla wszystkich podmiotów uczestniczących w obrocie nieruchomościami.

Wejście w życie

Wejście w życie w przepisach

Kodeks karny wykonawczy1 przepis

Kodeks postępowania cywilnego1 przepis

o księgach wieczystych i hipotece4 przepisy

o leczeniu niepłodności1 przepis

Prawo ochrony środowiska2 przepisy

Prawo wodne2 przepisy

o gospodarce nieruchomościami5 przepisów