Art. 46. u.f.p. Zasada zaciągania zobowiązań ze środków publicznych

1. Jednostki sektora finansów publicznych mogą zaciągać zobowiązania do sfinansowania w danym roku do wysokości wynikającej z planu wydatków lub kosztów jednostki, pomniejszonej o wydatki na wynagrodzenia i uposażenia, składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy, inne składki i opłaty obligatoryjne oraz płatności wynikające z zobowiązań zaciągniętych w latach poprzednich, z zastrzeżeniem art. 136 ust. 4 i art. 153.

2. Dysponent części budżetowej lub zarząd jednostki samorządu terytorialnego może ustalić dla podległych lub nadzorowanych jednostek dodatkowe ograniczenia zaciągania zobowiązań lub dokonywania wydatków.

Komentarz do Art. 46. ufp

Art. 46 ustawy o finansach publicznych reguluje zasady zaciągania zobowiązań przez jednostki sektora finansów publicznych w ramach danego roku budżetowego. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że zobowiązania te będą zaciągane w sposób odpowiedzialny i zgodny z planem finansowym jednostki, co jest kluczowe dla utrzymania stabilności finansowej sektora publicznego.

Komentarz do Art. 46 ustawy o finansach publicznych

1. Zakres zaciągania zobowiązań

Jednostki sektora finansów publicznych mogą zaciągać zobowiązania do wysokości wynikającej z planu wydatków lub kosztów jednostki. Oznacza to, że każda jednostka musi działać w granicach określonych w swoim budżecie, co jest podstawowym narzędziem kontroli finansowej.

2. Wyłączenia z planu wydatków

Przepis wyraźnie wyłącza z planu wydatków pewne kategorie kosztów, które nie mogą być uwzględniane przy zaciąganiu nowych zobowiązań. Są to:

Wynagrodzenia i uposażenia,
Składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy,
Inne składki i opłaty obligatoryjne,
Płatności wynikające z zobowiązań zaciągniętych w latach poprzednich.

Te wyłączenia mają na celu zabezpieczenie środków na pokrycie podstawowych i obligatoryjnych wydatków jednostki, co jest kluczowe dla jej funkcjonowania.

3. Zastrzeżenia dotyczące innych przepisów

Przepis odsyła do art. 136 ust. 4 i art. 153 ustawy o finansach publicznych, co oznacza, że zaciąganie zobowiązań musi być również zgodne z tymi przepisami. Art. 136 ust. 4 dotyczy zasad zaciągania zobowiązań przez jednostki samorządu terytorialnego, a art. 153 reguluje kwestie związane z kontrolą zarządczą i audytem wewnętrznym.

4. Dodatkowe ograniczenia

Dysponent części budżetowej lub zarząd jednostki samorządu terytorialnego ma prawo ustalić dodatkowe ograniczenia zaciągania zobowiązań lub dokonywania wydatków dla podległych lub nadzorowanych jednostek. Jest to mechanizm, który pozwala na dodatkową kontrolę i zarządzanie ryzykiem finansowym w ramach większych struktur organizacyjnych.

Wnioski

Art. 46 ustawy o finansach publicznych jest kluczowym narzędziem zarządzania finansami publicznymi, które ma na celu zapewnienie, że jednostki sektora finansów publicznych będą działały w sposób odpowiedzialny i zgodny z planem finansowym. Wyłączenia określone w przepisie oraz możliwość wprowadzenia dodatkowych ograniczeń przez dysponentów budżetowych i zarządy jednostek samorządu terytorialnego stanowią ważne mechanizmy kontrolne, które mają na celu zabezpieczenie stabilności finansowej i efektywne zarządzanie środkami publicznymi.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1270.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

jednostka sektora

finanse publiczne

plan wydatków

koszt jednostki

wydatki wynagrodzenia

składki ubezpieczenie

fundusz pracy

opłaty obligatoryjne

płatności zobowiązania

lata poprzednie

art. 136

art. 153

dysponent budżetowy

zarząd jednostki

jednostka samorządu

dodatkowe ograniczenia

zaciąganie zobowiązań

dokonywanie wydatków

Art. 45.Art. 47.