Fundusz pracy

Fundusz Pracy to państwowy fundusz celowy, którego środki są przeznaczane na zadania związane z polityką rynku pracy, promocją zatrudnienia oraz przeciwdziałaniem bezrobociu. Nie jest odrębną formą świadczenia ani indywidualnym rachunkiem osoby ubezpieczonej. Jego gospodarka finansowa jest prowadzona na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych, w ramach planu finansowego funduszu.

Dysponentem Funduszu Pracy jest minister właściwy do spraw pracy. Odpowiada on za kierowanie środkami funduszu i ich rozdysponowanie na cele wskazane w przepisach. Podstawowym źródłem przychodów są składki na Fundusz Pracy, opłacane w związku z zatrudnieniem lub wykonywaniem innej pracy zarobkowej. Przepisy określają również zasady opłacania składek przez osoby podejmujące pracę za granicą u pracodawcy zagranicznego, a także przypadki zwrotu wpłaconych środków.

Z Funduszu Pracy finansuje się między innymi świadczenia i instrumenty kierowane do osób bezrobotnych, działania aktywizacyjne, szkolenia, staże oraz inne zadania służb zatrudnienia. Środki funduszu mogą być także przekazywane na określone zadania z zakresu kształcenia i wykonywania zawodów medycznych, w tym na staże podyplomowe pielęgniarek i położnych. W przepisach dotyczących świadczeń przedemerytalnych Fundusz Pracy występuje jako źródło finansowania niektórych wypłat.

W prawie pracy i zabezpieczenia społecznego termin ten wiąże się zarówno z obowiązkiem opłacania składek, jak i z finansowaniem świadczeń. Ustawy regulują szczegółowo sposób wypłaty środków, zasady ich zaokrąglania oraz należne odsetki w razie opóźnienia. Fundusz Pracy jest zatem publicznym, celowym mechanizmem finansowania zadań państwa w obszarze zatrudnienia i rynku pracy.