Art. 67. Zabezpieczenie społeczne obywateli

1. Obywatel ma prawo do zabezpieczenia społecznego w razie niezdolności do pracy ze względu na chorobę lub inwalidztwo oraz po osiągnięciu wieku emerytalnego. Zakres i formy zabezpieczenia społecznego określa ustawa.

2. Obywatel pozostający bez pracy nie z własnej woli i nie mający innych środków utrzymania ma prawo do zabezpieczenia społecznego, którego zakres i formy określa ustawa.

Komentarz do Art. 67.

Przepis przyznaje obywatelowi prawo do zabezpieczenia społecznego w razie niezdolności do pracy spowodowanej chorobą lub inwalidztwem. Takie prawo powstaje także po osiągnięciu wieku emerytalnego. Oznacza to, że wskazane sytuacje zostały uznane za podstawę objęcia obywatela zabezpieczeniem społecznym. Zakres i formy tego zabezpieczenia nie zostały określone w samym przepisie. Zgodnie z jego treścią ustala je ustawa. To oznacza, że właśnie w ustawie należy szukać szczegółowych zasad dotyczących tego, na czym zabezpieczenie społeczne polega i w jakim zakresie przysługuje. Osobno przepis odnosi się do obywatela, który pozostaje bez pracy nie z własnej woli i nie ma innych środków utrzymania. Taka osoba również ma prawo do zabezpieczenia społecznego. W tym przypadku zakres i formy zabezpieczenia także określa ustawa. Przepis wskazuje więc prawo do zabezpieczenia, ale nie przesądza samodzielnie o jego konkretnych świadczeniach ani warunkach.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

obywatel

zabezpieczenie społeczne

inwalidztwo

wiek emerytalny

Art. 66.Art. 68.