Art. 37. Zakres stosowania praw i wolności

1. Kto znajduje się pod władzą Rzeczypospolitej Polskiej, korzysta z wolności i praw zapewnionych w Konstytucji.

2. Wyjątki od tej zasady, odnoszące się do cudzoziemców, określa ustawa.

Komentarz do Art. 37.

Konstytucja przyznaje ochronę swoich wolności i praw każdej osobie, która znajduje się pod władzą Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że punktem odniesienia jest podleganie tej władzy, a nie wskazane w tym przepisie posiadanie określonego obywatelstwa. Osoba znajdująca się w takiej sytuacji korzysta z wolności i praw zapewnionych w Konstytucji. Przepis obejmuje również cudzoziemców, ponieważ wskazuje ich wprost jako grupę, której mogą dotyczyć wyjątki. Nie oznacza to jednak, że wyjątki wynikają z samego faktu bycia cudzoziemcem. Ich określenie należy do ustawy. To ustawa wskazuje więc, w jakich sytuacjach zasada korzystania z konstytucyjnych wolności i praw może nie mieć zastosowania do cudzoziemców. Znaczenie tego przepisu polega na ustanowieniu ogólnej zasady ochrony. Najpierw przyjmuje się, że osoba pod władzą Rzeczypospolitej Polskiej korzysta z wolności i praw konstytucyjnych. Odstępstwa odnoszące się do cudzoziemców muszą wynikać z ustawy. Sam przepis nie wymienia konkretnych wolności, praw ani wyjątków, lecz odsyła w tym zakresie do Konstytucji i do ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wyjątek

Art. 36.Art. 38.