Art. 29. k.p.s.w. Niestawiennictwo pokrzywdzonego i oskarżyciela posiłkowego

§ 1. Niestawiennictwo prawidłowo powiadomionego pokrzywdzonego i oskarżyciela posiłkowego na rozprawę lub posiedzenie nie tamuje toku sprawy, chyba że ustawa stanowi inaczej.

§ 2. Niestawiennictwo oskarżyciela posiłkowego, o którym mowa w art. 27 § 1 i 2, bez usprawiedliwienia, uważa się za odstąpienie od oskarżenia; w takim przypadku sąd umarza postępowanie.

Komentarz do Art. 29. kpsw

Art. 29 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (KPW) reguluje kwestie związane z niestawiennictwem pokrzywdzonego oraz oskarżyciela posiłkowego na rozprawie lub posiedzeniu sądowym. Przepis ten ma na celu zapewnienie sprawnego przebiegu postępowania, nawet w sytuacji, gdy osoby te nie stawią się na wezwanie sądu.

Komentarz do Art. 29 KPW

1. Niestawiennictwo pokrzywdzonego i oskarżyciela posiłkowego

Pierwsza część przepisu stanowi, że niestawiennictwo prawidłowo powiadomionego pokrzywdzonego i oskarżyciela posiłkowego nie tamuje toku sprawy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Oznacza to, że sąd może kontynuować postępowanie nawet w przypadku nieobecności tych osób, pod warunkiem, że zostały one prawidłowo powiadomione o terminie rozprawy lub posiedzenia. Wyjątki od tej zasady mogą wynikać z innych przepisów prawa, które mogą nakładać obowiązek obecności pokrzywdzonego lub oskarżyciela posiłkowego w określonych sytuacjach.

2. Niestawiennictwo oskarżyciela posiłkowego

Druga część przepisu odnosi się do sytuacji, gdy oskarżyciel posiłkowy, o którym mowa w art. 27 § 1 i 2 KPW, nie stawi się na rozprawę bez usprawiedliwienia. W takim przypadku niestawiennictwo uważa się za odstąpienie od oskarżenia, co skutkuje umorzeniem postępowania przez sąd.

Art. 27 § 1 i 2 KPW określa, kto może występować w roli oskarżyciela posiłkowego oraz w jakich okolicznościach. Oskarżyciel posiłkowy to osoba, która obok oskarżyciela publicznego (prokuratora) bierze udział w postępowaniu, mając na celu wsparcie oskarżenia. W przypadku niestawiennictwa oskarżyciela posiłkowego bez usprawiedliwienia, sąd traktuje to jako rezygnację z dalszego udziału w postępowaniu, co prowadzi do jego umorzenia.

3. Znaczenie przepisu

Przepis ten ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ zapewnia elastyczność i ciągłość postępowania sądowego. Dzięki temu sąd nie jest zmuszony do odraczania rozprawy z powodu nieobecności pokrzywdzonego lub oskarżyciela posiłkowego, co mogłoby prowadzić do przewlekłości postępowania. Jednocześnie przepis ten wprowadza mechanizm dyscyplinujący dla oskarżycieli posiłkowych, którzy muszą być świadomi konsekwencji niestawiennictwa bez usprawiedliwienia.

4. Wnioski praktyczne

Dla pokrzywdzonych i oskarżycieli posiłkowych kluczowe jest, aby byli świadomi obowiązku stawiennictwa na wezwanie sądu oraz konsekwencji niestawiennictwa. W przypadku niemożności stawienia się na rozprawę, powinni oni odpowiednio wcześniej poinformować sąd i przedstawić usprawiedliwienie swojej nieobecności. Dla pełnomocników prawnych istotne jest, aby informować swoich klientów o tych obowiązkach i konsekwencjach wynikających z art. 29 KPW.

Podsumowując, art. 29 KPW stanowi ważny element regulacji procesowych, który ma na celu zapewnienie sprawnego przebiegu postępowania sądowego oraz wprowadza mechanizmy zapobiegające przewlekłości postępowania z powodu niestawiennictwa pokrzywdzonego lub oskarżyciela posiłkowego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 860.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

niestawiennictwo oskarżyciela