Art. 152. kpk Wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy, posiedzenia

Strony oraz osoby mające w tym interes prawny mogą złożyć wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy i posiedzenia lub przekładu zapisu dźwięku, wskazując na nieścisłości i opuszczenia.

Komentarz do Art. 152. kpk

Art. 152 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) stanowi ważny mechanizm proceduralny, który umożliwia stronom postępowania oraz osobom mającym interes prawny w sprawie złożenie wniosku o sprostowanie protokołu rozprawy i posiedzenia lub przekładu zapisu dźwięku. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do tego przepisu.

1. Strony i osoby mające interes prawny

Przepis ten przyznaje prawo do złożenia wniosku o sprostowanie nie tylko stronom postępowania, czyli oskarżycielowi publicznemu, oskarżycielowi posiłkowemu, oskarżycielowi prywatnemu oraz oskarżonemu, ale również osobom, które mają interes prawny w sprawie. Interes prawny oznacza, że dana osoba musi wykazać, iż wynik postępowania może bezpośrednio wpłynąć na jej prawa lub obowiązki.

2. Przedmiot sprostowania

Art. 152 k.p.k. obejmuje dwa rodzaje dokumentów:

Protokół rozprawy i posiedzenia: Protokół jest oficjalnym zapisem przebiegu rozprawy lub posiedzenia sądowego. Zawiera on kluczowe informacje dotyczące przebiegu postępowania, w tym zeznania świadków, wnioski stron oraz decyzje sądu.
Przekład zapisu dźwięku: W przypadku, gdy rozprawa lub posiedzenie są nagrywane, możliwe jest sporządzenie przekładu zapisu dźwiękowego na formę pisemną. Przekład ten również może być przedmiotem sprostowania.

3. Zakres sprostowania

Wniosek o sprostowanie może dotyczyć:

Nieścisłości: Mogą to być błędy w zapisie, takie jak błędne nazwiska, daty, miejsca, czy inne faktyczne informacje, które zostały nieprawidłowo zanotowane.
Opuszczenia: Mogą to być pominięcia istotnych informacji, które miały miejsce podczas rozprawy lub posiedzenia, ale nie zostały uwzględnione w protokole lub przekładzie zapisu dźwięku.

4. Procedura składania wniosku

Wniosek o sprostowanie powinien być złożony w formie pisemnej i zawierać dokładne wskazanie nieścisłości lub opuszczeń, które mają być sprostowane. Wnioskodawca powinien również uzasadnić, dlaczego uważa, że dany zapis jest nieprawidłowy oraz przedstawić dowody na poparcie swoich twierdzeń.

5. Decyzja sądu

Po złożeniu wniosku, sąd rozpatruje go i podejmuje decyzję o ewentualnym sprostowaniu protokołu lub przekładu zapisu dźwięku. Sąd może uwzględnić wniosek w całości, częściowo lub go oddalić. Decyzja sądu w tej kwestii powinna być uzasadniona i doręczona stronom oraz osobom mającym interes prawny.

6. Znaczenie praktyczne

Sprostowanie protokołu lub przekładu zapisu dźwięku ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ protokół jest jednym z kluczowych dokumentów w postępowaniu karnym. Błędy lub opuszczenia w protokole mogą prowadzić do nieporozumień, a nawet do błędnych decyzji sądowych. Dlatego możliwość sprostowania tych dokumentów jest ważnym elementem zapewnienia rzetelności i sprawiedliwości postępowania.

Podsumowanie

Art. 152 k.p.k. jest istotnym narzędziem proceduralnym, które pozwala na korektę błędów i opuszczeń w oficjalnych zapisach postępowania sądowego. Dzięki temu przepisowi strony oraz osoby mające interes prawny mogą dążyć do zapewnienia, że protokół rozprawy i posiedzenia oraz przekład zapisu dźwięku wiernie odzwierciedlają przebieg postępowania, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 490.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wniosek sprostowania

przekład zapisu

interes prawny

osoba składająca

strona postępowania

Art. 151. kpk Art. 153. kpk