Art. 309. k.k. Obostrzenie kary grzywny

Orzecznictwo

Znaleziono ponad 2 000 orzeczeń dotyczących art. 309 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.

1. Uzasadnienie IV K 82/17

   31 lipca 2018

   Stan sprawy

   Wyrok dotyczył kilku oskarżonych uczestniczących w procederze wyłudzania środków z bankowości elektronicznej i ich dalszego transferowania. W zakresie istotnym dla art. 309 k.k. materiał obejmuje czyny z art. 299 § 1 i 5 k.k. popełniane w zorganizowanej grupie lub w celu utrudnienia ustalenia przestępnego pochodzenia pieniędzy, przy czym sprawcy zakładali rachunki, przekazywali dane do bankowości internetowej, przyjmowali środki pochodzące z wyłudzeń i przekazywali je dalej. Tekst nie zawiera odrębnego wywodu odnoszącego się wprost do art. 309 k.k.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd uznał oskarżonych za winnych przypisanych im czynów i obok kar pozbawienia wolności wymierzył im także grzywny na podstawie art. 33 § 2 k.k., w tym za czyn z art. 299 § 5 k.k. orzeczono grzywny w znacznych rozmiarach. W udostępnionym fragmencie nie wskazano, aby sąd powołał art. 309 k.k. jako podstawę wymiaru grzywny.

   Uzasadnienie

   Z przekazanego fragmentu wynika, że sąd przyjął sprawstwo i winę oskarżonych oraz stosował kumulatywnie karę pozbawienia wolności i grzywnę przy przestępstwach nastawionych na korzyść majątkową. Nie da się jednak na podstawie samego tekstu ustalić, by sąd analizował obostrzenie grzywny z art. 309 k.k. lub wyjaśniał przyczyny jego zastosowania albo pominięcia.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

2. Wyrok II AKa 212/13

   11 grudnia 2013

   Stan sprawy

   Sprawa odwoławcza obejmowała wielu oskarżonych związanych z przestępczością gospodarczą, w tym praniem pieniędzy. W odniesieniu do jednego z oskarżonych sąd odwoławczy rozpoznawał skazanie za czyny z art. 299 § 1 i 5 k.k. oraz związane z nimi rozstrzygnięcie o grzywnie. Czyny te dotyczyły działań mających utrudniać stwierdzenie przestępczego pochodzenia środków pieniężnych.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd apelacyjny zmienił wyrok w ten sposób, że uzupełnił podstawę prawną wymiaru grzywny orzeczonej za czyn z art. 299 § 1 i 5 k.k. o art. 309 k.k. w brzmieniu sprzed 8 czerwca 2010 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. W pozostałym zakresie dotyczącym tego oskarżonego uchylił rozstrzygnięcia o karze łącznej i wymierzył karę łączną pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

   Uzasadnienie

   Powodem zmiany było stwierdzenie, że przy skazaniu za przestępstwo z art. 299 k.k. należało uzupełnić podstawę wymiaru grzywny o przepis szczególny przewidujący jej obostrzenie, a właściwe było zastosowanie wcześniejszego, względniejszego brzmienia ustawy. Z tekstu wynika więc, że sąd odwoławczy skorygował kwalifikację prawną rozstrzygnięcia o grzywnie, aby odpowiadała reżimowi art. 309 k.k. właściwemu dla czasu czynu.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

3. Uchwała I KZP 31/05

   27 października 2005

   Stan sprawy

   Przedstawione zagadnienie prawne dotyczyło możliwości orzeczenia kary łącznej grzywny, gdy jedna grzywna została orzeczona na podstawie przepisu o grzywnie związanej z warunkowym zawieszeniem kary pozbawienia wolności, a druga na innej podstawie. W tle była sprawa, w której za jedno przestępstwo orzeczono grzywnę samoistną, a za drugie karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem oraz dodatkową grzywnę. W uzasadnieniu sąd odniósł się także do problemu zbiegu grzywien orzeczonych na podstawie art. 309 k.k. z innymi grzywnami, ale jedynie ubocznie.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd Najwyższy uchwalił, że możliwe jest wymierzenie kary łącznej obejmującej grzywny orzeczone na podstawie przepisu o grzywnie przy warunkowym zawieszeniu oraz na innych podstawach prawnych. Odmówił podjęcia uchwały co do drugiego pytania o szczegółową granicę kary łącznej, ponieważ nie miało znaczenia dla rozpoznawanej sprawy.

   Uzasadnienie

   Sąd Najwyższy wskazał, że grzywny, niezależnie od podstawy ich orzeczenia, są karami tego samego rodzaju, bo kodeks karny przewiduje jedną karę grzywny, a nie różne jej rodzaje. Granica 180 stawek dziennych dotyczy tylko łączenia samych grzywien orzeczonych przy warunkowym zawieszeniu kary pozbawienia wolności; gdy łączone są z grzywnami z innych podstaw, stosuje się ogólne zasady, z zastrzeżeniem że suma grzywien z tej szczególnej podstawy nie może przekroczyć tej granicy. W uzasadnieniu zaznaczono też, że rozważania o zbiegu z grzywną z art. 309 k.k. miały w tej sprawie charakter abstrakcyjny i nie uzasadniały odrębnej uchwały.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

Zobacz wszystkie wyniki

Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.