Art. 288. k.k. Zniszczenie rzeczy
§ 1. Kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
§ 3. Karze określonej w § 1 podlega także ten, kto przerywa lub uszkadza kabel podmorski albo narusza przepisy obowiązujące przy zakładaniu lub naprawie takiego kabla.
§ 4. Ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 2 następuje na wniosek pokrzywdzonego.
Orzecznictwo
Znaleziono 258 orzeczeń dotyczących art. 288 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.
Wyrok II K 525/23
- Stan sprawy
- Sąd ustalił, że jeden z oskarżonych podpalił samochód ciężarowy i ciągnik rolniczy należące do pokrzywdzonego, powodując straty o łącznej wartości 161000 zł. Dwaj pozostali działali wspólnie i w porozumieniu, nakłaniając go do podpalenia oraz ułatwiając czyn przez wskazanie miejsca postoju pojazdów, zapewnienie transportu, a także dostarczenie substancji łatwopalnej, odzieży i rękawiczek. Ustalono też, że sprawca podpalenia działał za obietnicę korzyści majątkowej, a dwóch oskarżonych działało w warunkach powrotu do przestępstwa.
- Rozstrzygnięcie
- Wszystkich trzech oskarżonych uznano za winnych. Sprawcę bezpośredniego skazano za uszkodzenie rzeczy przez podpalenie w warunkach recydywy na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Jednego z pomocników i podżegaczy skazano na 1 rok pozbawienia wolności, a drugiego, działającego także w warunkach recydywy, na 1 rok i 3 miesiące pozbawienia wolności. Orzeczono też solidarny obowiązek naprawienia szkody w kwocie 151000 zł.
- Uzasadnienie
- Sąd oparł się przede wszystkim na wyjaśnieniach oskarżonych, w szczególności sprawcy podpalenia, które uznał za konsekwentne, logiczne i potwierdzone innymi dowodami. Znaczenie miały także zeznania pokrzywdzonego i świadków, zapis monitoringu, oględziny oraz informacje straży pożarnej wskazujące na podpalenie. Wysokość szkody ustalono na podstawie opinii biegłego rzeczoznawcy, którą sąd uznał za pełną i wiarygodną, odrzucając prywatną ekspertyzę obrony jako niemającą waloru opinii procesowej.
Wyrok II K 930/23
- Stan sprawy
- Ustalono, że oskarżony, będąc pod wpływem alkoholu, podniósł i rzucił o chodnik luźnym fragmentem płyty granitowej leżącym obok murku przy wejściu do przejścia podziemnego. Fragment ten był już wcześniej odłączony i uszkodzony. W miejscu zdarzenia znajdowały się popękane i nieprzymocowane płyty będące pozostałością wcześniejszych uszkodzeń elewacji spowodowanych wypadkiem drogowym. Nie ustalono, aby oskarżony oderwał płytę od elewacji albo spowodował nową szkodę o wskazanej wartości.
- Rozstrzygnięcie
- Oskarżonego uniewinniono od zarzutu zniszczenia mienia.
- Uzasadnienie
- Sąd uznał, że materiał dowodowy nie potwierdza, by oskarżony zniszczył albo uszkodził mienie w rozumieniu art. 288 § 1 k.k. Przyjął, że oskarżony rozbił jedynie luźny, wcześniej uszkodzony i niezdatny do użytku fragment płyty, który nie przedstawiał już wartości użytkowej. Zeznania dotyczące wcześniejszego uszkodzenia elewacji wskutek wypadku drogowego były spójne z dokumentami, fotografiami i wyjaśnieniami oskarżonego. Sąd podkreślił, że takie zachowanie mogło co najwyżej pogłębić wcześniejsze uszkodzenia, ale nie zwiększyło szkody pokrzywdzonego.
Uzasadnienie II K 1583/23
- Stan sprawy
- Sąd ustalił, że dwaj oskarżeni wraz z nieustalonym mężczyzną, chcąc wyjechać z posesji bez urządzenia do zdalnego otwarcia, ręcznie unieśli zamknięty szlaban. W wyniku siłowego podnoszenia uszkodzone zostały ramię szlabanu i mechanizm napędowy, a szlaban przestał działać zgodnie z przeznaczeniem. Powstała szkoda została określona na 5643,24 zł i została w całości naprawiona jeszcze przed wniesieniem aktu oskarżenia.
- Rozstrzygnięcie
- Postępowanie wobec obu oskarżonych umorzono na podstawie znikomej społecznej szkodliwości czynu.
- Uzasadnienie
- Sąd uznał, że oskarżeni zrealizowali znamiona uszkodzenia rzeczy, ale społeczna szkodliwość czynu była znikoma. Wskazał, że ich motywacją nie był wandalizm ani celowe dewastowanie mienia, lecz chęć opuszczenia posesji mimo braku pilota do szlabanu. Istotne znaczenie miało pełne naprawienie szkody, brak roszczeń i brak zainteresowania pokrzywdzonego ukaraniem sprawców, a także to, że obaj oskarżeni byli dotąd niekarani. Ustalenia te wynikały z monitoringu, wyjaśnień jednego z oskarżonych, zeznań przedstawicielki pokrzywdzonego oraz dokumentów.
Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.
Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.