Art. 208. k.k. Rozpijanie małoletniego
Kto rozpija małoletniego, dostarczając mu napoju alkoholowego, ułatwiając jego spożycie lub nakłaniając go do spożycia takiego napoju, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Orzecznictwo
Znaleziono ponad 2 000 orzeczeń dotyczących art. 208 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.
Wyrok II K 30/20
- Stan sprawy
- Oskarżonej zarzucono, że przez około rok dostarczała małoletniemu synowi piwo i ułatwiała jego spożycie. Sąd ustalił natomiast, że samotnie opiekowała się dzieckiem, właściwie wykonywała obowiązki rodzicielskie, a tło sprawy stanowił ostry konflikt sąsiedzki. Z materiału uznanego za wiarygodny nie wynikało, aby kiedykolwiek podała dziecku alkohol lub ułatwiała jego picie.
- Rozstrzygnięcie
- Oskarżona została uniewinniona od zarzutu z art. 208 k.k.; koszty postępowania obciążono Skarb Państwa.
- Uzasadnienie
- Sąd odmówił wiary głównym świadkom oskarżenia, wskazując na ich konflikt z oskarżoną, motyw zemsty, sprzeczności relacji oraz brak potwierdzenia w innych dowodach. Za wiarygodne uznał wyjaśnienia oskarżonej, dokumentację i zeznania świadków potwierdzających prawidłową opiekę nad dzieckiem. Podkreślono, że nie wykazano nawet jednorazowego podania alkoholu, a tym bardziej zachowań powtarzalnych wymaganych dla przypisania rozpijania małoletniego.
Wyrok I ACa 733/18
- Stan sprawy
- Powód żądał zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych, twierdząc, że w Internecie opublikowano list gończy sugerujący poszukiwanie go za rozpijanie małoletniego. W sprawie ustalono, że dawny przepis oznaczony tym samym numerem dotyczył innego czynu, a sąd, który zarządził list gończy, posłużył się oznaczeniem odnoszącym się do dawnego kodeksu karnego. Jednocześnie z materiału wynikało, że błędna informacja pojawiła się na stronie internetowej organu wykonującego publikację, a powód wiedział o niej już w 2012 roku.
- Rozstrzygnięcie
- Apelacja została oddalona, a od powoda zasądzono koszty postępowania odwoławczego.
- Uzasadnienie
- Sąd uznał, że skutecznie podniesiono zarzut przedawnienia roszczenia opartego na ochronie dóbr osobistych. Wiedza o publikacji i o podmiotach odpowiedzialnych istniała po stronie powoda już w 2012 roku, więc trzyletni termin upłynął przed wniesieniem pozwu. Wskazano też, że ciągły charakter publikacji nie znosi tego terminu, a powołanie się na siłę wyższą i zasady współżycia społecznego nie zasługiwało na uwzględnienie.
Wyrok I C 585/17
- Stan sprawy
- Powód dochodził zadośćuczynienia za publikację internetową, z której miało wynikać, że był poszukiwany za rozpijanie małoletniego. Sąd ustalił, że list gończy wydano z powodu ukrywania się skazanego, a w jego treści wskazano podstawę skazania według dawnego kodeksu karnego, gdzie ten sam numer przepisu dotyczył innego przestępstwa. Nie wykazano, aby pozwany sąd w treści listu gończego wskazał przestępstwo rozpijania małoletniego.
- Rozstrzygnięcie
- Powództwo oddalono w całości i zasądzono od powoda koszty procesu.
- Uzasadnienie
- Sąd przyjął, że pozwany działał w granicach prawa, wydając list gończy wobec osoby ukrywającej się przed wykonaniem kary, więc brak było bezprawności po jego stronie. Nie udowodniono też, aby to pozwany odpowiadał za internetową informację interpretującą art. 208 jako rozpijanie małoletniego. Dodatkowo wskazano, że nawet przy założeniu istnienia naruszenia roszczenie byłoby przedawnione, ponieważ powód znał publikację już w 2012 roku, a pozew wniósł po upływie trzyletniego terminu.
Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.
Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.