Art. 200. k.k. Seksualne wykorzystanie małoletniego

Orzecznictwo

Znaleziono 33 orzeczenia dotyczących art. 200 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.

1. Wyrok III K 415/23

   2 grudnia 2024

   Stan sprawy

   Oskarżony został oskarżony o wielokrotne zachowania seksualne wobec dwóch małoletnich pasierbic, w tym wobec jednej przed ukończeniem 15 lat także o obcowanie płciowe dopochwowe i oralne, a wobec drugiej o wielokrotne inne czynności seksualne, częściowo także przed ukończeniem przez nią 15 lat. Według ustaleń sądu wykorzystywał przewagę fizyczną, przemoc polegającą na przytrzymywaniu ciała oraz relację zależności i zaufania. Ustalenia oparto głównie na uznanych za wiarygodne zeznaniach obu pokrzywdzonych, relacji matki o ujawnieniu sprawy i jej obserwacjach oraz opiniach psychologicznych. Z materiału wynika też, że pokrzywdzone doznały skutków traumy i były objęte terapią, a u oskarżonego rozpoznano zaburzenia preferencji seksualnych, przy zachowanej poczytalności.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd uznał oskarżonego za winnego obu przypisanych czynów i skazał go za każdy z nich na kary pozbawienia wolności, a następnie wymierzył karę łączną 10 lat pozbawienia wolności. Orzeczono także zakaz kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonych, zakaz wykonywania zajęć związanych z małoletnimi oraz obowiązek zapłaty zadośćuczynienia na rzecz każdej z pokrzywdzonych.

   Uzasadnienie

   Sąd dał wiarę przede wszystkim zeznaniom obu pokrzywdzonych, uznając je za spójne, szczegółowe i zgodne z opiniami psychologicznymi oraz pozostałym materiałem dowodowym. Częściowo uwzględniono tylko te wyjaśnienia oskarżonego, w których przyznał, że dochodziło do zbliżeń seksualnych i że był surowy wobec jednej z pokrzywdzonych, natomiast późniejsze zaprzeczenia odrzucono. W kwalifikacji prawnej i wymiarze kary zasadniczo zastosowano przepisy o zgwałceniu kwalifikowanym w zbiegu z innymi przepisami, przy czym mimo zarzutów obejmujących także art. 200 § 1 k.k. sąd przypisał czyny i wymierzył kary na podstawie surowszego przepisu. Uzasadnienie wskazuje na długotrwałość zachowań, wielokrotność, wykorzystanie przewagi i zaufania oraz poważne skutki psychiczne dla pokrzywdzonych.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

2. Wyrok II K 7/22

   23 stycznia 2023

   Stan sprawy

   Sprawa dotyczyła wieloletniego seksualnego wykorzystywania małoletniej córki partnerki oskarżonego. W pierwszym okresie, gdy pokrzywdzona miała poniżej 15 lat, oskarżony wielokrotnie doprowadzał ją do innych czynności seksualnych i do ich wykonania przez dotykanie okolic intymnych, wkładanie palców do pochwy oraz zmuszanie do dotykania jego miejsc intymnych i masturbowania go. W drugim okresie, począwszy od czasu gdy nadal była małoletnia, a częściowo przed i po ukończeniu 15 lat, doprowadzał ją wielokrotnie do innych czynności seksualnych oraz do obcowania płciowego, wykorzystując relację zależności wynikającą z konkubinatu z matką, utrzymywania rodziny i decydowania o życiu domowym. Sąd nie ustalił stosowania przemocy ani trwania czynów do późniejszej daty wskazywanej w zarzucie.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd uznał oskarżonego za winnego dwóch czynów. Za pierwszy czyn z art. 200 § 1 k.k. w zw. z czynem ciągłym wymierzył 3 lata pozbawienia wolności. Za drugi czyn, zakwalifikowany jako zbieg art. 199 § 2 k.k. i art. 200 § 1 k.k., wymierzył 6 lat pozbawienia wolności. Następnie orzeczono karę łączną 7 lat pozbawienia wolności, nawiązkę na rzecz pokrzywdzonej oraz zakazy kontaktu i zbliżania się.

   Uzasadnienie

   Sąd oparł ustalenia głównie na zeznaniach pokrzywdzonej, wspartych relacjami osób, którym ujawniła wykorzystywanie, oraz dowodach dotyczących sytuacji rodzinnej i zależności życiowej od oskarżonego. Za istotne uznano, że oskarżony finansował rodzinę, decydował o wielu sprawach codziennych i wywierał wpływ na pokrzywdzoną, co pozwoliło przyjąć nadużycie stosunku zależności. Jednocześnie sąd wyraźnie stwierdził brak dowodu na stosowanie przemocy przy doprowadzeniu do obcowania płciowego, dlatego nie przypisał czynu w postaci zgwałcenia i zmienił kwalifikację prawną. W części dotyczącej art. 200 § 1 k.k. kluczowe było ustalenie, że przynajmniej część zachowań miała miejsce przed ukończeniem przez pokrzywdzoną 15 lat.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

3. Wyrok III K 679/22

   1 grudnia 2022

   Stan sprawy

   Sprawa dotyczyła zdarzeń w rodzinnym domu dziecka, gdzie oskarżony jako pełnoletni podopieczny trzykrotnie doprowadził małoletnią poniżej 15 lat do innych czynności seksualnych i do ich wykonania. Ustalono, że pod koniec okresu zimowego oskarżony najpierw zaproponował małoletniej zmodyfikowaną grę, w której stopniowo doprowadził do dotykania miejsc intymnych i jego penisa, następnie przy kolejnych dwóch zdarzeniach polecał jej masturbowanie go, a także sam dotykał jej miejsc intymnych. Nie ustalono natomiast, by doszło do przypisanego w zarzucie oralnego obcowania płciowego, ponieważ relacje pokrzywdzonej w tym zakresie były niespójne.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd uznał oskarżonego za winnego czynu z art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. jedynie w zakresie trzykrotnego doprowadzenia małoletniej do innych czynności seksualnych i do ich wykonania. Wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 1 roku ograniczenia wolności z obowiązkiem nieodpłatnej pracy na cele społeczne. Orzeczono także zakaz kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej przez 5 lat.

   Uzasadnienie

   Sąd uznał za wiarygodne zeznania pokrzywdzonej w części dotyczącej dotykania miejsc intymnych i masturbowania oskarżonego, ponieważ były spójne, szczegółowe i wspierane opiniami psychologicznymi oraz częściowo korespondowały z wyjaśnieniami oskarżonego co do samej gry i kontaktów fizycznych. Odmówiono natomiast wiary twierdzeniom o akcie oralnym, ponieważ pokrzywdzona przedstawiała w tym zakresie kolejne, wzajemnie niespójne wersje, a przy pierwszym przesłuchaniu po wyjaśnieniu znaczenia tego pojęcia temu zaprzeczała. Sąd wskazał, że dla bytu art. 200 § 1 k.k. wystarczy doprowadzenie małoletniej poniżej 15 lat do innych czynności seksualnych lub do ich wykonania, a ustalone zachowania spełniały te znamiona. Przyjęto też czyn ciągły, ponieważ zdarzenia nastąpiły w krótkich odstępach czasu i były objęte tym samym zamiarem.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

Zobacz wszystkie wyniki (33)

Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.