Art. 153. k.k. Wymuszona aborcja

Orzecznictwo

Znaleziono ponad 2 000 orzeczeń dotyczących art. 153 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.

1. Wyrok II AKa 294/16

   9 lutego 2017

   Stan sprawy

   Sprawa dotyczyła m.in. zarzutu z art. 153 § 1 k.k., lecz sąd pierwszej instancji nie skazał za ten przepis, tylko za udzielenie pomocy w przerwaniu ciąży z art. 152 § 2 k.k. Ustalono, że małoletnia zaszła w ciążę, a następnie doszło do wizyty u ginekologa, w której uczestniczyli pokrzywdzona, jej matka i oskarżony. Z przytoczonego fragmentu wynika, że sąd odwoławczy analizował, czy oskarżony udzielił pomocy w przerwaniu ciąży. Materiał nie pozwala na pełne odtworzenie dalszych ustaleń i motywów, bo uzasadnienie urywa się w tym wątku.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd apelacyjny utrzymał w mocy skazanie dotyczące czynu związanego z przerwaniem ciąży, poza inną częścią wyroku niezwiązaną z tym czynem. Nie zapadło rozstrzygnięcie skazujące z art. 153 § 1 k.k.; w sprawie utrzymano kwalifikację z art. 152 § 2 k.k.

   Uzasadnienie

   Sąd uznał zarzut apelacji dotyczący braku udziału oskarżonego w przerwaniu ciąży za niezasadny i wskazał, że nie potwierdza go całościowa ocena dowodów, zwłaszcza zeznań pokrzywdzonej i jej matki. Z udostępnionego fragmentu wynika, że sąd przyjął aktywny udział oskarżonego w zorganizowaniu wizyty i pomocy w przerwaniu ciąży. Tekst nie pozwala jednak dokładnie odtworzyć całej argumentacji.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

2. Wyrok II AKa 470/12

   7 marca 2013

   Stan sprawy

   Lekarka została skazana za nielegalne przerwanie ciąży za zgodą kobiet oraz za odrębny czyn związany z ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu pacjentki po zabiegu. W uzasadnieniu sąd odwoławczy odniósł się do różnicy między przerwaniem ciąży za zgodą kobiety a bez jej zgody. Art. 153 § 1 k.k. nie był podstawą zarzutu ani skazania w tej sprawie; został przywołany wyłącznie porównawczo.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd umorzył postępowanie co do jednego czynu z art. 152 § 1 k.k. z powodu przedawnienia, za drugi wymierzył karę roku pozbawienia wolności, orzekł nową karę łączną i utrzymał resztę wyroku. Nie orzekał o odpowiedzialności z art. 153 § 1 k.k.

   Uzasadnienie

   Sąd wyjaśnił, że odpowiedzialność za przerwanie ciąży za zgodą kobiety wynika z art. 152 § 1 k.k., natomiast gdy kobieta nie wyraża zgody, zastosowanie ma surowiej zagrożony art. 153 § 1 k.k. Wzmianka ta miała charakter objaśniający i służyła odparciu argumentu obrony, że zgoda kobiet obniża społeczną szkodliwość czynów. Sąd podkreślił, że ustawodawca odrębnie penalizuje oba typy zachowań.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

3. Postanowienie I KZP 13/08

   30 października 2008

   Stan sprawy

   Sprawa dotyczyła pytania prawnego o zakres ochrony życia dziecka nienarodzonego przy ocenie nieumyślnego spowodowania śmierci. W toku rozważań sąd odniósł się do systemu ochrony prawnokarnej dziecka poczętego i wskazał także na przepisy o przestępstwach aborcyjnych, w tym art. 153 k.k. Art. 153 k.k. nie był bezpośrednią podstawą odpowiedzialności w tej sprawie.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały. Jednocześnie potwierdził wcześniejszą linię wykładni co do momentu rozpoczęcia pełnej prawnokarnej ochrony życia człowieka oraz opisał miejsce art. 153 k.k. w systemie ochrony dziecka poczętego.

   Uzasadnienie

   Sąd wskazał, że polski model ochrony prawnokarnej rozróżnia ochronę dziecka poczętego i człowieka w czasie porodu oraz po urodzeniu. Podkreślił, że art. 152, art. 153 i art. 157a k.k. przewidują ochronę dziecka poczętego przed zachowaniami umyślnymi, a brak nieumyślnych odpowiedników tych typów nie może być uzupełniany rozszerzającą wykładnią innych przepisów. Wprost zaznaczono, że życie dziecka poczętego jest objęte ochroną m.in. przez art. 153 k.k., ale tylko w granicach wyznaczonych przez ustawę.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

Zobacz wszystkie wyniki

Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.