Art. 29. k.k.s. Przepadek przedmiotów

Przepadek przedmiotów obejmuje:

1) przedmiot pochodzący bezpośrednio z przestępstwa skarbowego;

2) narzędzie lub inny przedmiot stanowiący mienie ruchome, które służyło lub było przeznaczone do popełnienia przestępstwa skarbowego;

3) opakowanie oraz przedmiot połączony z przedmiotem przestępstwa skarbowego w taki sposób, że nie można dokonać ich rozłączenia bez uszkodzenia któregokolwiek z tych przedmiotów;

4) przedmiot, którego wytwarzanie, posiadanie, obrót, przechowywanie, przewóz, przenoszenie lub przesyłanie jest zabronione.

Komentarz do Art. 29. kks

Przepadek przedmiotów, zgodnie z art. 29 Kodeksu Karnego Skarbowego, oznacza utratę prawa do własności przedmiotów, które zostały użyte lub miały służyć do popełnienia przestępstwa skarbowego. Przedmioty objęte przepadkiem mogą być bezpośrednio związane z przestępstwem, takie jak narzędzia lub mienie ruchome, które zostały wykorzystane w przestępstwie, jak również przedmioty połączone z przedmiotem przestępstwa w taki sposób, że nie można ich rozłączyć bez uszkodzenia. Ponadto, przepadek może dotyczyć również przedmiotów, których posiadanie lub obrót jest zabronione przez prawo.

W praktyce oznacza to, że organy ścigania mogą zająć i skonfiskować przedmioty, które zostały użyte lub miały służyć do popełnienia przestępstwa skarbowego, nawet jeśli nie należą one bezpośrednio do sprawcy przestępstwa. Przepadek ma na celu pozbawienie sprawcy korzyści z przestępstwa oraz zapobieganie dalszemu wykorzystywaniu tych przedmiotów do celów przestępczych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 633.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.