Art. 120. k.k.s. Strony postępowania

§ 1. W postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe stronami są: oskarżyciel publiczny, oskarżony, podmiot pociągnięty do odpowiedzialności posiłkowej oraz interwenient.

§ 2. W postępowaniu w sprawach o wykroczenia skarbowe stronami są: oskarżyciel publiczny, oskarżony oraz interwenient.

§ 3. Interwenientowi w toku całego postępowania przysługują uprawnienia w granicach interwencji.

Komentarz do Art. 120. kks

Art. 120 Kodeksu karnego skarbowego (KKS) określa strony postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe oraz wykroczenia skarbowe, wprowadzając różnice w składzie stron w zależności od rodzaju czynu zabronionego.

Strony w postępowaniu o przestępstwa skarbowe

W postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe stronami są:

Oskarżyciel publiczny - najczęściej jest to prokurator lub organ skarbowy, który wnosi akt oskarżenia i reprezentuje interes publiczny w sprawie.
Oskarżony - osoba, przeciwko której toczy się postępowanie karne skarbowe. Ma prawo do obrony, w tym do korzystania z pomocy adwokata.
Podmiot pociągnięty do odpowiedzialności posiłkowej - może to być osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która może być pociągnięta do odpowiedzialności za zobowiązania skarbowe oskarżonego. Jest to specyficzna instytucja prawa karnego skarbowego, mająca na celu zabezpieczenie interesów fiskalnych państwa.
Interwenient - osoba trzecia, która zgłasza swój interes prawny w sprawie. Interwenient może przystąpić do postępowania na prawach strony, ale jego uprawnienia są ograniczone do granic interwencji, czyli do zakresu, w jakim jego interes prawny jest związany z przedmiotem postępowania.

Strony w postępowaniu o wykroczenia skarbowe

W postępowaniu w sprawach o wykroczenia skarbowe stronami są:

Oskarżyciel publiczny - podobnie jak w przypadku przestępstw skarbowych, jest to organ, który wnosi akt oskarżenia i reprezentuje interes publiczny.
Oskarżony - osoba, przeciwko której toczy się postępowanie w sprawie wykroczenia skarbowego.
Interwenient - osoba trzecia, która zgłasza swój interes prawny w sprawie, z uprawnieniami ograniczonymi do granic interwencji.

Komentarz

Art. 120 KKS wprowadza wyraźne rozróżnienie między postępowaniami dotyczącymi przestępstw skarbowych a wykroczeń skarbowych, co jest uzasadnione różnym stopniem społecznej szkodliwości tych czynów oraz różnymi konsekwencjami prawnymi.

W przypadku przestępstw skarbowych, obecność podmiotu pociągniętego do odpowiedzialności posiłkowej ma na celu zabezpieczenie interesów fiskalnych państwa, co jest istotne z punktu widzenia skuteczności egzekwowania zobowiązań skarbowych. Taka konstrukcja prawna umożliwia pociągnięcie do odpowiedzialności nie tylko bezpośredniego sprawcy, ale także innych podmiotów, które mogą być odpowiedzialne za zobowiązania skarbowe.

W postępowaniach dotyczących wykroczeń skarbowych, brak podmiotu pociągniętego do odpowiedzialności posiłkowej jest zrozumiały, ponieważ wykroczenia te mają mniejszy ciężar gatunkowy i zazwyczaj nie wiążą się z tak poważnymi konsekwencjami finansowymi jak przestępstwa skarbowe.

Interwenient, zarówno w postępowaniach o przestępstwa, jak i wykroczenia skarbowe, ma ograniczone uprawnienia, co jest uzasadnione koniecznością zachowania równowagi procesowej i zapewnienia, że postępowanie nie będzie nadmiernie komplikowane przez osoby trzecie.

Podsumowując, art. 120 KKS precyzyjnie określa strony postępowania w sprawach skarbowych, co przyczynia się do klarowności i efektywności postępowania, jednocześnie zabezpieczając interesy zarówno państwa, jak i osób uczestniczących w postępowaniu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 654.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

postępowanie skarbowe

przestępstwo skarbowe

oskarżyciel publiczny

podmiot odpowiedzialny

odpowiedzialność posiłkowa

wykroczenie skarbowe

interwenient

uprawnienia interwencji

oskarżony

Art. 119.Art. 121.