Art. 917. k.c. Ugoda

Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.

Komentarz do Art. 917. kc

Ugoda nie jest zwykłym porozumieniem stron. Jej istotą są wzajemne ustępstwa czynione w ramach stosunku prawnego, który już strony łączy, a celem jest usunięcie niepewności albo sporu.

Najważniejsze punkty

Ustępstwa muszą być wzajemne; jednostronna rezygnacja z roszczenia nie jest ugodą.
Ugoda dotyczy istniejącego stosunku prawnego, a nie tworzy zobowiązania od nowa.
Cel może być trojaki: uchylenie niepewności co do roszczeń, zapewnienie ich wykonania albo uchylenie sporu.
Spór nie musi jeszcze trwać; wystarczy, że mógłby powstać.
Przepis nie określa ani formy ugody, ani wymaganego rozmiaru ustępstw każdej ze stron.

W praktyce

Ustępstwa nie muszą być równoważne, a ich ocena należy do stron, nie do zewnętrznego miernika wartości. Brak jakiegokolwiek ustępstwa po jednej stronie podważa jednak kwalifikację porozumienia jako ugody i sprowadza je do zwykłego uznania długu lub zwolnienia z niego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

ugoda strony

wzajemne ustępstwa

stosunek prawny

Art. 916. kc Art. 918. kc