Art. 228. k.c. Posiadacz rzeczy będącej przedmiotem własności państwowej

Przepisy określające prawa i obowiązki samoistnego posiadacza w dobrej wierze od chwili, w której dowiedział się on o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy, stosuje się także w wypadku, gdy samoistny posiadacz rzeczy będącej przedmiotem własności państwowej został wezwany przez właściwy organ państwowy do wydania rzeczy.

Komentarz do Art. 228. kc

Art. 228 Kodeksu cywilnego dotyczy sytuacji, w której samoistny posiadacz rzeczy, będącej przedmiotem własności państwowej, zostaje wezwany przez właściwy organ państwowy do wydania tej rzeczy. Przepis ten wprowadza analogiczne zasady dotyczące praw i obowiązków samoistnego posiadacza w dobrej wierze, jakie mają zastosowanie od momentu, w którym posiadacz dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy.

Komentarz:

Zakres zastosowania: Art. 228 Kodeksu cywilnego ma zastosowanie do samoistnych posiadaczy rzeczy będących własnością państwową. Przepis ten odnosi się do sytuacji, w której posiadacz zostaje wezwany przez właściwy organ państwowy do wydania rzeczy. Warto zauważyć, że przepis ten dotyczy wyłącznie rzeczy będących własnością państwową, a nie prywatną.
Samoistny posiadacz w dobrej wierze: Samoistny posiadacz w dobrej wierze to osoba, która włada rzeczą jak właściciel, nie wiedząc, że nie przysługuje jej prawo własności. Dobra wiara posiadacza jest kluczowym elementem, który wpływa na jego prawa i obowiązki w kontekście wezwania do wydania rzeczy.
Moment wezwania: Przepis wskazuje, że prawa i obowiązki samoistnego posiadacza w dobrej wierze są analogiczne do tych, które mają zastosowanie od chwili, w której posiadacz dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy. Oznacza to, że moment wezwania przez właściwy organ państwowy jest równoznaczny z momentem dowiedzenia się o powództwie w kontekście praw i obowiązków posiadacza.
Prawa i obowiązki posiadacza: W praktyce oznacza to, że od momentu wezwania przez organ państwowy, samoistny posiadacz w dobrej wierze powinien stosować się do przepisów dotyczących posiadania rzeczy, które są analogiczne do tych stosowanych w przypadku powództwa o wydanie rzeczy. Może to obejmować obowiązek zwrotu rzeczy, odpowiedzialność za jej stan, a także ewentualne roszczenia o zwrot nakładów poniesionych na rzecz.
Znaczenie dla ochrony własności państwowej: Przepis ten ma na celu ochronę własności państwowej poprzez zapewnienie, że rzeczy będące własnością państwa mogą być skutecznie odzyskane od osób, które je posiadają w dobrej wierze. Wprowadzenie analogicznych zasad do tych stosowanych w przypadku powództwa o wydanie rzeczy ma na celu ujednolicenie procedur i zapewnienie sprawiedliwego traktowania posiadaczy.

Podsumowując, art. 228 Kodeksu cywilnego wprowadza istotne zasady dotyczące praw i obowiązków samoistnych posiadaczy rzeczy będących własnością państwową, które mają zastosowanie od momentu wezwania przez właściwy organ państwowy do wydania rzeczy. Przepis ten ma na celu ochronę własności państwowej oraz zapewnienie sprawiedliwego traktowania posiadaczy w dobrej wierze.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

obowiązek posiadacza

dobra wiara

powództwo o wydanie

własność państwa

organ państwa

wydanie rzeczyposiadacz samoistny

przepis prawa

Art. 227. kc Art. 229. kc