Art. 223. k.c. Wyłączenie przedawnienia

§ 1. Roszczenia właściciela przewidziane w artykule poprzedzającym nie ulegają przedawnieniu, jeżeli dotyczą nieruchomości.

§ 4. Roszczenie właściciela, o którym mowa w art. 222 § 1, nie ulega przedawnieniu, jeżeli dotyczy rzeczy wpisanej do krajowego rejestru utraconych dóbr kultury.

Komentarz do Art. 223. kc

Art. 223 Kodeksu cywilnego jest istotnym przepisem, który reguluje kwestie przedawnienia roszczeń właściciela dotyczących nieruchomości oraz rzeczy wpisanych do krajowego rejestru utraconych dóbr kultury. Przepis ten stanowi wyjątek od ogólnej zasady przedawnienia roszczeń majątkowych, która jest uregulowana w innych częściach Kodeksu cywilnego.

Analiza przepisu:

Roszczenia dotyczące nieruchomości:
- Zgodnie z art. 223 § 1, roszczenia właściciela dotyczące nieruchomości nie ulegają przedawnieniu. Oznacza to, że właściciel nieruchomości może w dowolnym czasie dochodzić swoich praw związanych z nieruchomością, niezależnie od upływu czasu. Jest to istotne zabezpieczenie praw właściciela, które ma na celu ochronę stabilności stosunków własnościowych dotyczących nieruchomości.
Roszczenia dotyczące rzeczy wpisanych do krajowego rejestru utraconych dóbr kultury:
- Art. 223 § 2 wprowadza analogiczne rozwiązanie dla rzeczy wpisanych do krajowego rejestru utraconych dóbr kultury. Roszczenia właściciela dotyczące takich rzeczy również nie ulegają przedawnieniu. Ma to na celu ochronę dóbr kultury, które mają szczególne znaczenie dla dziedzictwa narodowego. Dzięki temu właściciel ma możliwość odzyskania utraconych dóbr kultury bez względu na upływ czasu.

Kontekst prawny:

Art. 222 Kodeksu cywilnego: Przepis ten odnosi się do roszczeń windykacyjnych i negatoryjnych właściciela. Roszczenie windykacyjne (art. 222 § 1) to roszczenie o wydanie rzeczy, natomiast roszczenie negatoryjne (art. 222 § 2) to roszczenie o zaprzestanie naruszeń prawa własności. Art. 223 rozszerza ochronę właściciela w odniesieniu do tych roszczeń, eliminując możliwość ich przedawnienia w określonych przypadkach.

Znaczenie praktyczne:

Ochrona praw właściciela: Przepis ten wzmacnia pozycję właściciela nieruchomości oraz rzeczy wpisanych do rejestru utraconych dóbr kultury, zapewniając im trwałą ochronę prawną.
Stabilność obrotu prawnego: Brak przedawnienia roszczeń dotyczących nieruchomości przyczynia się do stabilności obrotu prawnego, ponieważ właściciele mają pewność, że ich prawa są chronione bez względu na upływ czasu.
Ochrona dziedzictwa kulturowego: Przepis ten ma również na celu ochronę dziedzictwa kulturowego, umożliwiając właścicielom odzyskanie utraconych dóbr kultury, co jest istotne z punktu widzenia interesu publicznego.

Podsumowanie:

Art. 223 Kodeksu cywilnego stanowi ważny element systemu ochrony praw własności w Polsce. Przepis ten zapewnia, że roszczenia właściciela dotyczące nieruchomości oraz rzeczy wpisanych do krajowego rejestru utraconych dóbr kultury nie ulegają przedawnieniu, co wzmacnia ochronę prawną właścicieli i przyczynia się do stabilności stosunków własnościowych oraz ochrony dziedzictwa kulturowego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1610.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

roszczenie właściciela

przedawnienie roszczeń

nieruchomość

dobra kultury

krajowy rejestr

rejestr utraconych

artykuł 222

rzecz wpisana

prawo własności

przedawnienie

Art. 222.Art. 224.