Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie zwalczania zakażenia SARS-CoV-2 u norek 2

Akt utracił mocDz.U.2023.386 t.j.Uchwalono: Wersja od: 1 marca 2023 r.

Tekst aktu: wydany przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 386.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (10)

Na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2020 r. poz. 1421 oraz z 2022 r. poz. 1570) zarządza się, co następuje:

§ 1. Zakres regulacji

Rozporządzenie określa szczegółowy sposób i tryb zwalczania oraz zapobiegania występowaniu zakażenia SARS-CoV-2 u norek, zwanego dalej "chorobą", a w szczególności:

1) sposób i tryb postępowania przy podejrzeniu choroby oraz jej stwierdzeniu;
2) środki stosowane przy zwalczaniu choroby;
3) procedury czyszczenia i odkażania;
4) warunki i sposób ponownego umieszczania norek lub jenotów w gospodarstwach.

§ 2. Działania w razie podejrzenia choroby

1. Powiatowy lekarz weterynarii, po otrzymaniu zawiadomienia o podejrzeniu wystąpienia choroby, podejmuje niezwłocznie następujące czynności mające na celu wykrycie albo wykluczenie choroby:
1) obejmuje gospodarstwo nadzorem urzędowym;
2) przeprowadza badanie kliniczne norek lub jenotów oraz pobiera próbki do badań laboratoryjnych i wysyła je do laboratorium urzędowego, o którym mowa w art. 25 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2629 i 2727);
3) przeprowadza dochodzenie epizootyczne, w tym ustala gospodarstwa kontaktowe;
4) nakazuje:
a) posiadaczowi norek lub jenotów dokonanie spisu wszystkich norek i innych zwierząt utrzymywanych w gospodarstwie, z wyszczególnieniem dla każdej kategorii utrzymywanych zwierząt liczby zwierząt padłych i urodzonych w okresie podejrzenia o chorobę; spis udostępnia się na żądanie powiatowego lekarza weterynarii,
b) codzienne aktualizowanie spisu, o którym mowa w lit. a,
c) odosobnienie norek lub jenotów w miejscach ich dotychczasowego utrzymywania lub w innych zamkniętych obiektach w gospodarstwie w sposób uniemożliwiający ich wydostanie się oraz kontakt ze zwierzętami i osobami postronnymi,
d) stosowanie, zgodnie z zaleceniami powiatowego lekarza weterynarii, przy wejściach i wjazdach do gospodarstwa oraz wyjściach i wyjazdach z gospodarstwa oraz przy wejściach i wyjściach z pomieszczeń i do pomieszczeń, w których są utrzymywane norki lub jenoty, produktów biobójczych, o których mowa w przepisach o produktach biobójczych, o działaniu wirusobójczym, zwanych dalej "produktami biobójczymi";
5) zakazuje przemieszczania:
a) norek lub jenotów z gospodarstwa i do gospodarstwa,
b) karmy i ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego z gospodarstwa;
6) określa warunki przemieszczania z gospodarstwa i do gospodarstwa osób, ssaków utrzymywanych w gospodarstwie, środków transportu i urządzeń.
1a. W gospodarstwie utrzymującym norki lub jenoty, w którym podejrzewa się wystąpienie choroby, osoby mające kontakt z tymi zwierzętami:
1) noszą:
a) maseczki trójwarstwowe będące wyrobem medycznym w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG (Dz. Urz. UE L 117 z 05.05.2017, str. 1, z późn. zm.), które zakrywają nos i usta,
b) gogle lub okulary chroniące oczy przed ekspozycją na SARS-CoV-2,
c) rękawice ochronne jednorazowego użytku;
2) oczyszczają i odkażają przed użyciem sprzęt używany przy obsłudze tych zwierząt;
3) przed wejściem do pomieszczeń, w których są utrzymywane te zwierzęta:
a) oczyszczają i odkażają noszone obuwie,
b) poddają noszoną odzież procesowi mającemu na celu inaktywację SARS-CoV-2.
1b. W przypadku rozpoznania zakażenia SARS-CoV-2 u osób mających kontakt z norkami lub jenotami w gospodarstwie albo gdy w okresie 30 dni liczba padłych zwierząt w tym gospodarstwie przekroczy 3% liczby norek utrzymywanych w tym gospodarstwie albo 1% liczby jenotów utrzymywanych w tym gospodarstwie:
1) przeprowadzenie badania klinicznego norek lub jenotów oraz pobranie próbek do badań laboratoryjnych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, następuje niezwłocznie po otrzymaniu informacji o rozpoznaniu zakażenia SARS-CoV-2 u osób mających kontakt z norkami lub jenotami w gospodarstwie albo po stwierdzeniu przekroczenia tej liczby padłych norek albo jenotów;
2) czynnościom, o których mowa w ust. 1 pkt 2, podlegają norki lub jenoty padłe lub wykazujące objawy kliniczne choroby, a liczbę próbek pobieranych do badań laboratoryjnych ustala się na podstawie szacunku częstotliwości występowania zakażeń wynoszącej:
a) 5% przy poziomie ufności 95% - w przypadku rozpoznania zakażenia SARS-CoV-2 u osób mających kontakt z norkami lub jenotami w gospodarstwie,
b) 50% przy poziomie ufności 95% - w przypadku stwierdzenia przekroczenia tej liczby padłych norek albo jenotów;
3) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są przeprowadzane do dnia pobrania próbek do badań laboratoryjnych w liczbie ustalonej zgodnie z pkt 2 albo do dnia stwierdzenia choroby w gospodarstwie.
2. Środki, o których mowa w ust. 1 pkt 3-6 i ust. 1a, stosuje się do dnia wykluczenia przez powiatowego lekarza weterynarii choroby.
3. Jeżeli podejrzewa się, że osoby zakażone SARS-CoV-2 mające kontakt z norkami lub jenotami w gospodarstwie mogą być źródłem choroby, środki, o których mowa w ust. 1 pkt 4-6 i ust. 1a, stosuje się do dnia określonego w ust. 1b pkt 3, nie krócej jednak niż przez 30 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 1b pkt 1.

§ 3. Środki w ognisku choroby

1. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia choroby w gospodarstwie wyznacza to gospodarstwo jako ognisko choroby i stosuje środki określone w § 2 ust. 1 pkt 2-6 i ust. 1a oraz:
1) nakazuje:
a) niezwłoczne objęcie wszystkich norek lub jenotów odosobnieniem w sposób określony w § 2 ust. 1 pkt 4 lit. c, strzeżeniem oraz obserwacją,
b) zbieranie, transportowanie, przechowywanie, przeładunek, przetwarzanie oraz wykorzystywanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w sposób określony w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1069/2009",
c) zniszczenie lub obróbkę, w sposób zapewniający zniszczenie SARS-CoV-2, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, paszy oraz przedmiotów i substancji, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2,
d) odkażenie ściółki oraz obornika, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2,
e) informowanie o każdej padłej norce lub każdym padłym jenocie w gospodarstwie,
f) czyszczenie, z wyłączeniem czyszczenia pod ciśnieniem, i odkażanie:
g) ustanowienie w gospodarstwie jednostek epizootycznych liczących do 10 000 norek lub jenotów oraz oznakowanie tych jednostek w sposób umożliwiający ich identyfikację;
2) zakazuje:
a) przemieszczania z gospodarstwa i do gospodarstwa innych zwierząt,
b) usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem skór poddanych w tym gospodarstwie procesom garbowania lub wyprawiania oraz kwarantannie przeprowadzonej w temperaturze 20°C (+/- 2°C) przy wilgotności względnej 40-70% przez 30 dni, licząc od dnia zakończenia jednego z tych procesów,
c) wstępu osobom mającym kontakt z norkami lub jenotami w ognisku choroby na teren innych gospodarstw utrzymujących zwierzęta futerkowe w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. z 2021 r. poz. 36),
d) przemieszczania norek lub jenotów między ustanowionymi w gospodarstwie jednostkami epizootycznymi.
1a. Środek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, stosuje się do czasu przeprowadzenia przez powiatowego lekarza weterynarii badań w gospodarstwie, o którym mowa w ust. 1, i uzyskania wyników wykluczających obecność choroby.
1b. Badania, o których mowa w ust. 1a, obejmują cykliczne pobieranie próbek do badań laboratoryjnych od norek lub jenotów objętych środkiem, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, w tym od norek lub jenotów padłych lub wykazujących objawy kliniczne choroby.
1c. Próbki, o których mowa w ust. 1b, pobiera się:
1) nie wcześniej niż po upływie 30 dni, licząc od dnia zastosowania środka, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, przy czym w każdej jednostce epizootycznej te próbki pobiera się w liczbie ustalonej na podstawie szacunku częstotliwości występowania zakażeń wynoszącej:
a) 50% przy poziomie ufności 95%, nie mniejszej jednak niż 6,
b) 5% przy poziomie ufności 95% - w przypadku braku padnięć lub objawów klinicznych choroby u norek lub jenotów w okresie 30 dni, licząc od dnia zastosowania środka, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a;
2) do dnia uzyskania dwóch następujących po sobie wyników badań laboratoryjnych wykluczających obecność choroby, z zachowaniem 20-dniowego odstępu między kolejnymi pobraniami w sposób określony w pkt 1.
1d. (uchylony)
1e. Powiatowy lekarz weterynarii może nakazać niezwłoczne zabicie pod nadzorem urzędowym wszystkich norek lub jenotów w sposób wykluczający rozprzestrzenianie się choroby w przypadku: - w trakcie stosowania środka, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a.
1) gdy w okresie 30 dni liczba padłych zwierząt w gospodarstwie przekroczy 10% liczby norek utrzymywanych w tym gospodarstwie albo 3% liczby jenotów utrzymywanych w tym gospodarstwie zgodnie ze stanem na dzień stwierdzenia choroby lub
2) rozpoznania zakażenia SARS-CoV-2 u osób mających kontakt z norkami lub jenotami w gospodarstwie spowodowanego przeniesieniem SARS-CoV-2 z norek lub jenotów utrzymywanych w tym gospodarstwie na te osoby
1f. Powiatowy lekarz weterynarii może wyrazić zgodę na usuwanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, określając sposób postępowania z tymi produktami ograniczający rozprzestrzenianie się choroby i zgodny z przepisami rozporządzenia nr 1069/2009, przy czym zwłoki zabitych norek lub jenotów usuwa się pod nadzorem urzędowym.
2. Po wykonaniu czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, obiekty budowlane lub inne miejsca, w których były utrzymywane norki lub jenoty, środki transportu wykorzystywane do ich transportu, a także transportu ich zwłok lub skór, paszy, ściółki lub obornika oraz inne przedmioty lub substancje, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2, czyści się i odkaża pod nadzorem urzędowym w warunkach i w sposób, które są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
2a. Powiatowy lekarz weterynarii może wyrazić zgodę na transport z gospodarstwa nieoskórowanych norek lub jenotów, które zostały uśmiercone w celu pozyskania futer, do zakładu położonego najbliżej gospodarstwa i wyznaczonego przez powiatowego lekarza weterynarii w celu poddania skór tych zwierząt procesom garbowania lub wyprawiania, pod warunkiem że ten transport i te procesy odbywają się w warunkach i w sposób, które są określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
2b. Nieoskórowane norki lub jenoty, które zostały uśmiercone w celu pozyskania futer, poddaje się w gospodarstwie nie krócej niż przez 24 godziny procesowi zamgławiania produktem biobójczym, a następnie umieszcza się je w hermetycznie zamykanych pojemnikach.
3. Powiatowy lekarz weterynarii może wyrazić zgodę na transport ściółki lub obornika, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2, do wyznaczonego przez tego lekarza zakładu w celu przetworzenia w sposób określony w przepisach rozporządzenia nr 1069/2009.
4. W przypadku stwierdzenia w gospodarstwie obecności SARS-CoV-2 ten wirus poddaje się badaniom laboratoryjnym w celu ustalenia jego charakterystyki molekularnej.

§ 4. Środki wobec gospodarstw kontaktowych

W gospodarstwach powiązanych epizootycznie lub epidemiologicznie z ogniskiem choroby, z którego lub do którego mógł zostać przeniesiony SARS-CoV-2, uznanych w wyniku dochodzenia epizootycznego za gospodarstwa kontaktowe powiatowy lekarz weterynarii stosuje środki, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2-6 i ust. 1a, do dnia wykluczenia choroby.

§ 5. Wyznaczenie obszaru zagrożonego

1. Powiatowy lekarz weterynarii, w przypadku wyznaczenia ogniska choroby, określa obszar zagrożony o promieniu co najmniej 10 km wokół tego ogniska.
2. Obszar zagrożony określa się, uwzględniając:
1) wyniki dochodzenia epizootycznego;
2) warunki geograficzne, w szczególności granice naturalne;
3) lokalizację i odległości między gospodarstwami, w których są utrzymywane norki lub jenoty.

§ 6. Środki na obszarze zagrożonym

1. Na obszarze zagrożonym urzędowy lekarz weterynarii:
1) niezwłocznie sporządza spis gospodarstw, w których są utrzymywane norki lub jenoty;
2) przeprowadza kontrole wszystkich gospodarstw, w których są utrzymywane norki lub jenoty, połączone z badaniem klinicznym, a w przypadku gdy jest to konieczne, pobiera próbki do badań laboratoryjnych przed upływem okresu, o którym mowa w § 8;
3) prowadzi dokumentację dotyczącą kontroli, o których mowa w pkt 2, i sporządza protokół tych kontroli zawierający dokonane ustalenia.
2. W gospodarstwach znajdujących się na obszarze zagrożonym powiatowy lekarz weterynarii:
2) zakazuje w okresie, o którym mowa w § 8:
a) wyprowadzania z gospodarstwa i wprowadzania do niego norek lub jenotów, lub ich skór,
b) wywożenia lub rozrzucania ściółki lub obornika,
c) organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów, na których są gromadzone norki lub jenoty;
3) może nakazać na terenie gospodarstwa:
a) uśmiercenie norek lub jenotów w celu pozyskania futer lub
b) zabicie norek lub jenotów w celu zwalczania choroby.
a) odosobnienie norek lub jenotów w miejscach ich dotychczasowego utrzymywania lub w innych zamkniętych obiektach w gospodarstwie w sposób uniemożliwiający ich wydostanie się oraz kontakt ze zwierzętami i osobami postronnymi,
b) niezwłoczne usuwanie zwłok norek lub jenotów,
c) niezwłoczne czyszczenie i odkażanie środków transportu i sprzętu wykorzystywanych do transportu norek, paszy, skór, ściółki lub obornika, innych środków transportu wjeżdżających do gospodarstwa lub z niego wyjeżdżających oraz innych przedmiotów lub substancji, które mogły zostać skażone SARS-CoV-2,
d) stosowanie środków bezpieczeństwa biologicznego i ochrony osobistej przez osoby wchodzące do gospodarstwa lub z niego wychodzące w celu wykluczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2; czyszczenie i odkażanie przeprowadza się zgodnie z warunkami i w sposób określony w załączniku do rozporządzenia,
e) posiadaczowi norek lub jenotów:

§ 7. Zgoda na transport

1. Powiatowy lekarz weterynarii może wyrazić zgodę na transport ściółki lub obornika z gospodarstwa znajdującego się na obszarze zagrożonym do wyznaczonego przez tego lekarza zakładu, w celu przetworzenia w sposób określony w przepisach rozporządzenia nr 1069/2009.
2. Powiatowy lekarz weterynarii może również wyrazić zgodę na transport norek lub jenotów przeznaczonych do zabicia w miejscu znajdującym się poza obszarem zagrożonym, jeżeli:
1) transport norek odbędzie się przy użyciu zatwierdzonego i zaplombowanego środka transportu;
2) zabicie norek odbędzie się pod nadzorem urzędowego lekarza weterynarii.

§ 8. Okres stosowania środków

Środki określone w § 6 stosuje się co najmniej przez 30 dni, licząc od dnia zakończenia wstępnego czyszczenia i odkażania ogniska choroby, lecz nie krócej niż do dnia przeprowadzenia przez powiatowego lekarza weterynarii badań w gospodarstwach położonych na obszarze zagrożonym i uzyskania wyników wykluczających obecność choroby.

§ 9. Ponowne umieszczenie i badania

1. Ponowne umieszczenie norek lub jenotów w gospodarstwie, w którym stwierdzono chorobę, może nastąpić po upływie 30 dni od dnia zakończenia ostatecznego czyszczenia i odkażania.
2. W okresie 30 dni od dnia ponownego umieszczenia norek lub jenotów w gospodarstwie powiatowy lekarz weterynarii:
1) przeprowadza:
a) badanie kliniczne tych norek lub jenotów co najmniej raz, przy czym w przypadku przeprowadzenia więcej niż jednego badania ostatnie badanie przeprowadza się po upływie 25 dni od dnia ponownego wprowadzenia tych norek do gospodarstwa,
b) badania sekcyjne zwłok norek lub jenotów padłych;
2) pobiera próbki do badań laboratoryjnych - w przypadku gdy jest to konieczne.