Przepis wskazuje, kto przyjmuje określone zawiadomienia dotyczące pasz leczniczych. Jest to powiatowy lekarz weterynarii. Nie decyduje o tym siedziba firmy ani miejsce zamieszkania osoby składającej zawiadomienie. Właściwość ustala się na podstawie miejsca, w którym pasza lecznicza jest wprowadzana do obrotu. To ten organ jest właściwy dla danego miejsca.

o paszach

Przepis wskazuje organ właściwy do nakładania kar pieniężnych oraz formę, w jakiej to następuje. Karę nakłada powiatowy lekarz weterynarii, a rozstrzygnięcie ma postać decyzji administracyjnej. Oznacza to, że nie jest to działanie ustne ani nieformalna informacja, lecz formalne rozstrzygnięcie organu. Z samego przepisu wynika jedynie, kto wydaje takie rozstrzygnięcie i że ma ono formę decyzji.

Przepis potwierdza, że powiadomienia i wnioski składane powiatowym lekarzom weterynarii na podstawie art. 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 183/2005 są uznawane za skutecznie złożone. Oznacza to, że czynności wykonane zgodnie z tymi regulacjami wywołują skutek przewidziany dla prawidłowego złożenia. Przepis wskazuje więc, że adresatem tych powiadomień i wniosków jest powiatowy lekarz weterynarii.

Przepis wskazuje, że powiatowy lekarz weterynarii rozstrzyga w formie decyzji o dwóch kwestiach. Może zdecydować o zastosowaniu środków przewidzianych w przywołanym rozporządzeniu 2017/625, a także o ich cofnięciu. Chodzi więc zarówno o podjęcie tych środków, jak i o zakończenie ich stosowania. Z przepisu wynika, że właśnie ten organ jest właściwy do wydawania takich decyzji.

o zdrowiu zwierząt

Powiatowy lekarz weterynarii może zastosować określone w ustawie środki służące zwalczaniu choroby. Nie dzieje się to automatycznie w każdej sytuacji. Warunkiem jest ocena, że wymaga tego sytuacja epizootyczna, czyli okoliczności związane z występowaniem lub zagrożeniem chorobą. Przepis wskazuje, że chodzi o środki określone w dwóch konkretnych punktach ustawy, ale sam ich nie opisuje.

w sprawie zwalczania afrykańskiego pomoru świń #przypis#2#przypis#

Przepis wskazuje, że powiatowy lekarz weterynarii stosuje działania także wobec zwierząt wodnych, u których nie wystąpiła egzotyczna choroba zakaźna. Celem jest niedopuszczenie do jej rozprzestrzenienia na te zwierzęta. Lekarz wybiera środki przewidziane w innych przepisach tego rozporządzenia, uwzględniając sytuację epizootyczną oraz ryzyko stwarzane przez daną chorobę. Zakres działań zależy więc od okoliczności.

w sprawie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt akwakultury #przypis#2#przypis#

Przepis wskazuje, kto i w jaki sposób oficjalnie potwierdza wystąpienie choroby niebieskiego języka. Decyzję podejmuje powiatowy lekarz weterynarii, gdy u zwierząt gatunków wrażliwych znajdujących się w gospodarstwie zostanie wykryty wirus. Co do zasady podstawą są wyniki badań laboratoryjnych. Jeżeli występuje epizoocja, stwierdzenie choroby może opierać się także na badaniach klinicznych lub epizootycznych.

w sprawie zwalczania choroby niebieskiego języka#sup#2)#sup#

Powiatowy lekarz weterynarii ma podjąć czynności przewidziane w § 2 także wtedy, gdy otrzyma informację od państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, że osoba, u której rozpoznano gruźlicę, miała kontakt ze zwierzętami. Oznacza to, że takie zgłoszenie jest dodatkową podstawą do podjęcia działań przez właściwego lekarza weterynarii. Przepis nie uzależnia ich od innych wskazanych okoliczności.

w sprawie zwalczania gruźlicy bydła#sup#2)#sup#

Przepis pozwala powiatowemu lekarzowi weterynarii zareagować już na samo podejrzenie, że gołębie pocztowe znajdujące się w gołębniku albo gospodarstwie są zarażone. Podejrzenie może dotyczyć między innymi sytuacji, w której zakażenie mogło zostać przeniesione przez ludzi, zwierzęta lub pojazdy. W takim przypadku lekarz może zakazać wywożenia tych gołębi. Zakaz nie jest obowiązkowy i może obowiązywać przez 21 dni.

w sprawie zwalczania rzekomego pomoru drobiu#sup#2)#sup#

Przepis wskazuje, kto i na jakiej podstawie rozstrzyga, czy choroba występuje. Powiatowy lekarz weterynarii bierze pod uwagę ustalenia uzyskane w ramach czynności wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 oraz wyniki badań laboratoryjnych wskazanych w § 2 ust. 1 pkt 2. Na podstawie tych informacji może wykluczyć chorobę albo ją stwierdzić. Oznacza to, że rozstrzygnięcie powinno opierać się na obu wskazanych rodzajach informacji.

w sprawie zwalczania wąglika

Zwierzęta należące do gatunków wrażliwych na zarazę płucną bydła mogą zostać ponownie umieszczone w gospodarstwie wskazanym w § 3 dopiero po uzyskaniu zgody powiatowego lekarza weterynarii. Zgoda ta może zostać wyrażona najwcześniej po upływie 42 dni od zakończenia wymaganych prac polegających na czyszczeniu i odkażaniu gospodarstwa. Termin liczy się od dnia zakończenia tych czynności, a nie od ich rozpoczęcia.

w sprawie zwalczania zarazy płucnej bydła

Przepis określa, kiedy powiatowy lekarz weterynarii może zbadać rodziny pszczele. Warunkiem jest otrzymanie informacji o podejrzeniu wystąpienia choroby oraz przeprowadzenie analizy ryzyka. Jeżeli te przesłanki są spełnione, lekarz może wykonać badanie kliniczne rodzin znajdujących się w pasiece, której dotyczy informacja. Regulacja nie nakazuje przeprowadzenia badania w każdym takim przypadku, lecz przyznaje lekarzowi taką możliwość.

Powiatowy lekarz weterynarii

Powiatowy lekarz weterynarii w przepisach

o paszach3 przepisy

o zdrowiu zwierząt1 przepis

w sprawie zwalczania afrykańskiego pomoru świń #przypis#2#przypis#1 przepis

w sprawie zwalczania chorób zakaźnych zwierząt akwakultury #przypis#2#przypis#1 przepis

w sprawie zwalczania choroby niebieskiego języka#sup#2)#sup#1 przepis

w sprawie zwalczania gruźlicy bydła#sup#2)#sup#1 przepis

w sprawie zwalczania rzekomego pomoru drobiu#sup#2)#sup#1 przepis

w sprawie zwalczania wąglika1 przepis

w sprawie zwalczania zarazy płucnej bydła1 przepis

w sprawie zwalczania zgnilca amerykańskiego pszczół1 przepis