Rozporządzenie określa zasady i tryb udzielania odszkodowań osobom, które poniosły straty w wyniku decyzji o skierowaniu wód zalewowych w inny obszar dla ratowania szczególnie ważnych obszarów zagrożo nych powodzią w lipcu 1997 r.
Przez osoby, które poniosły straty w rozumieniu rozporządzenia , zwane dalej osobami poszkodowanymi, rozumie się osoby fizyczne, osoby prawne oraz inne jednostki nie posiadające osobowości prawnej, które w wyniku decyzji wymienionej w § 1 doznały strat.
1. Przy ustalaniu wysokości strat bierze się pod uwagę w szczególności:
1) wartość utraconych plonów i zwierząt gospodarskich,
2) koszty rekultywacji gruntów lub przywrócenia ich do stanu poprzedniego,
3) wartość kosztorysową remontu lub odbudowy budynków, budowli, urządzeń oraz lokali,
4) wartość kosztów naprawy uszkodzonych pojazdów, maszyn, sprzętu i innych ruchomości,
5) wartość utraconych lub uszkodzonych surowców, półfabrykatów i wyrobów gotowych.
2. W razie utraty rzeczy ruchomych lub braku moż liwości naprawy, ich wartość rynkową ustala z uwzględnieniem stopnia zużycia.
3. Wysokość odszkodowania ustala się z uwzględ nieniem należnego osobie poszkodowanej świadcze nia z tytułu ubezpieczenia.
1. Postępowanie wszczyna się na wniosek osoby poszkodowanej. W razie dłuższej nieobecności osoby poszkodowanej, postępowanie może być wszczęte z urzędu.
2. Do wniosku należy dołączyć:
1) zaświadczenie organu gminy, właściwej ze wzglę du na miejsce powstania strat, stwierdzające okoliczności, o których mowa w § 1,
2) szacunkowe wyliczenie strat,
3) dowody określające status osoby poszkodowanej (właściciel, użytkownik, dzierżawca, najemca lub posiadacz pod innym tytułem prawnym).
1. Szacowanie strat poprzedza się dokonaniem oględzin, które należy przeprowadzić niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie czternastu dni od daty zgłoszenia wniosku o odszkodowanie lub wszczęcia postępowania z urzędu.
2. Oględzin oraz oszacowania strat dokonuje komisja powołana przez kierownika rejonowego urzędu rzą dowej administracji ogólnej, właściwego ze względu na miejsce powstania strat, zwanego dalej kierownikiem urzędu rejonowego.
3. W skład komisji wchodzą w szczególności rzeczoznawcy majątkowi i przedstawiciel gminy, na której terenie powstały straty. § 6.1. O terminie oględzin i szacowania strat powiadamia się osobę poszkodowaną lub inną osobę upoważnioną do działania w jej imieniu, zwaną dalej oso-
2. Nieobecność osoby poszkodowanej lub osoby upoważnionej nie wstrzymuje dokonania i oszacowania strat.
3. Z oględzin oraz oszacowania strat sporządza się protokół, który podpisują: przewodniczący komisji i osoba poszkodowana lub osoba przez nią upoważnio na.
1. Komisja powinna dążyć do polubownego ustalenia wysokości odszkodowania. W takim przypadku ugodę zawiera poszkodowany z kierownikiem urzędu rejonowego. Do ugody stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.
2. W razie braku ugody, o której mowa w ust. 1, decyzję o przyznaniu i wysokości odszkodowania wydaje kierownik urzędu rejonowego na podstawie ustaleń komisji, w oparciu o zasady określone w przepisach Kodeksu cywilnego o odszkodowaniu.
1. Od decyzji kierownika urzędu rejonowego osobie poszkodowanej lub osobie upoważnionej służy prawo wniesienia odwołania do sądu rejonowego, właściwego ze względu na miejsce powstania strat, w terminie czternastu dni od doręczenia decyzji. Odwołanie składa się w urzędzie, który wydał decyzję.
2. Kierownik urzędu rejonowego przekazuje niezwłocznie odwołanie wraz z aktami sprawy do sądu re- Dziennik Ustaw Nr 82 - 2527 Poz. 521 i 522 jonowego, chyba że wydał nową decyzję uwzględnia jącą w całości odwołanie .
3. Sąd rejonowy rozpoznaje odwołanie w trybie postępowania procesowego. Od wyroku sądu przysłu guje apelacja.
1. Wypłaty odszkodowania dokonuje kierownik urzędu rejonowego niezwłocznie po zawarciu ugody, a gdy do jej zawarcia nie doszło - po wydaniu decyzji.
2. W razie wniesienia odwołania do sądu rejonowego, osobie poszkodowanej wypłaca się odszkodowanie w wysokości ustalonej w zaskarżonej decyzji. Wypłata pozostałej części odszkodowania, jeżeli zostanie ono podwyższone, następuje po prawomocnym rozstrzygnięciu sprawy przez sąd.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem Prezes Rady Ministrów: W. Cimoszewicz 522 ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 22 lipca 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu udzielania dotacji, pożyczek i kredytów ze środków Krajowego Funduszu Mieszkaniowego na usuwanie skutków powodzi w 1997 r. oraz zasad spłaty pożyczek i kredytów. Na podstawie art. 21a ust. 4 i 5 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775 oraz z 1997 r. Nr 80, poz. 507) zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady i tryb udzielania ze środków Krajowego Funduszu Mieszkaniowego, zwanego dalej "Funduszem", pomocy w formie dotacji, pożyczek i kredytów, przeznaczonej na remonty i odbudowę lokali mieszkalnych i budynków mieszkalnych oraz obiektów towarzyszącej infrastruktury komunalnej, uszkodzonych lub zniszczonych w wyniku powodzi w 1997 r.
2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, może być udzielona osobom fizycznym i prawnym, będącym właści cielami lokali mieszkalnych, budynków mieszkalnych oraz obiektów towarzyszącej infrastruktury komunalnej.
3. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) remoncie - należy przez to rozumieć wykonanie w istniejącym lokalu mieszkalnym, budynku mieszkalnym lub w obiekcie infrastruktury komunalnej robót budowlanych, polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów innych niż użyte pierwotnie,
2) odbudowie - należy przez to rozumieć odtworzenie budynku mieszkalnego lub obiektu infrastruktury komunalnej w całości lub w części, w miejscu i o wymiarach budynku lub obiektu odtwarzanego, jeżeli odtworzeniu podlegają ich elementy konstrukcyjne,
3) obiekcie infrastruktury komunalnej - należy przez to rozumieć towarzyszące budynkom mieszkalnym obiekty wodociągowe, kanalizacyjne, ciepłownicze i gazowe lub przyłącza techniczne do budynków,
4) zaświadczeniu - należy przez to rozumieć zaświad czenie, o którym mowa wart. 1 ust. 3 ustawy z dnia 17 lipca 1997 r. o szczególnych zasadach postępo wania administracyjnego i sądowego w związku z usuwaniem skutków powodzi z lipca 1997 r. (Dz. U. Nr 80, poz. 494).
1. Udzielenie pomocy, o której mowa w § 1 ust. 1, następuje na wniosek właściciela lokalu mieszkalnego, budynku mieszkalnego lub obiektu infrastruktury komunalnej, złożony, w terminie do dnia 31 grudnia 1997 r., w Banku Gospodarstwa Krajowego albo we wskazanym przez ten Bank oddziale innego banku, zwanym dalej "Bankiem".
2. Pomoc, o której mowa w § 1 ust. 1, może być udzielona, z zastrzeżeniem ust. 3, do wysokości nie przekraczającej różnicy między wartością kosztorysową remontu lub odbudowy a kwotą odszkodowania z tytułu ubezpieczenia majątkowego.
3. Jeżeli wartość kosztorysowa remontu lub odbudowy budynku mieszkalnego przekracza iloczyn powierzchni użytkowej budynku i ostatnio ustalonego przez wojewodę wskaźnika przeliczeniowego 1 m 2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, o którym mowa w ustawie z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 86, poz. 433 i Nr 133, poz.