Przejdź do treści

§ 3. Ustalanie wysokości strat

Tekst pochodzi z automatycznego odczytu (OCR) skanu strony Dziennika Ustaw - Kancelaria Sejmu nie udostępnia dla tego aktu wersji elektronicznej. Odczyt może zawierać błędy: rozdzielone wyrazy, przekłamane znaki diakrytyczne, pomyloną wielkość liter oraz zniekształcone liczby i tabele. NIE jest to źródło urzędowe i nie wolno się na nim opierać w sprawie. Wersją rozstrzygającą jest wyłącznie akt ogłoszony w Dzienniku Ustaw. W odczycie wykryto ponadto fragmenty sąsiedniej pozycji tego samego numeru Dziennika Ustaw, czyli przepisy INNEGO aktu. Sprawdź każdy przepis w oryginale. Oryginał: Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 521.

1. Przy ustalaniu wysokości strat bierze się pod uwagę w szczególności:
1) wartość utraconych plonów i zwierząt gospodarskich,
2) koszty rekultywacji gruntów lub przywrócenia ich do stanu poprzedniego,
3) wartość kosztorysową remontu lub odbudowy budynków, budowli, urządzeń oraz lokali,
4) wartość kosztów naprawy uszkodzonych pojazdów, maszyn, sprzętu i innych ruchomości,
5) wartość utraconych lub uszkodzonych surowców, półfabrykatów i wyrobów gotowych.
2. W razie utraty rzeczy ruchomych lub braku możliwości naprawy, ich wartość rynkową ustala z uwzględnieniem stopnia zużycia.
3. Wysokość odszkodowania ustala się z uwzględnieniem należnego osobie poszkodowanej świadczenia z tytułu ubezpieczenia.

Tekst przepisu: akt wydany przez Rady Ministrów, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 521.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.