§ 4. Zasady ewidencjonowania transakcji walutowych
1. Czynności, o których mowa w § 1, powinny być ewidencjonowane w sposób trwały i ciągły – według zasad umożliwiających w każdym momencie ustalenie aktualnego stanu waluty polskiej, walut obcych i dewiz, będących przedmiotem obrotu.
2. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, jest prowadzona w następujący sposób:
1) ewidencjonowaniu podlegają:
a) data transakcji,
b) określenie rodzaju transakcji (kupno-sprzedaż-dekretacja księgowa),
c) nazwa i ilość walut obcych i dewiz będących przedmiotem transakcji,
d) cena (kurs waluty) i równowartość transakcji dewizowych w złotych,
2) wpis do ewidencji powinien być dokonany niezwłocznie po dokonaniu transakcji.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Finansów, Dziennik Ustaw z 1999 r. poz. 1009.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.