Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie zasad dokonywania skupu i sprzedaży walut obcych i dewiz przez inne niż banki osoby prawne oraz podmioty nie będące osobami prawnymi.

Akt obowiązującyDz.U.1999.1009Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Finansów, Dziennik Ustaw z 1999 r. poz. 1009.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (6)

w sprawie zasad dokonywania skupu i sprzedaży walut obcych i dewiz przez inne niż Na podstawie art. 99a ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz.U. Nr 140, poz. 939, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i

§ 3. Wymagania dotyczące lokalu i wyposażenia kasy walutowej

1. Czynności, o których mowa w § 1, mogą być wykonywane w lokalu, zwanym dalej „kasą”, dostosowanym do ich wykonywania, a w szczególności zapewniającym bezpieczne dokonywanie transakcji.
2. Kasa powinna być wyposażona w:
1) umieszczoną na zewnątrz, w widocznym miejscu, tablicę z napisem wskazującym, jakiego rodzaju czynności są wykonywana, ze wskazaniem dni i godzin ich wykonywania,
2) tablicę informacyjną prezentującą:
a) wykaz skupowanych i sprzedawanych walut obcych i skupowanych dewiz określonych upoważnieniem i będących przedmiotem obrotu oraz aktualnie ceny (kursy) kupna i sprzedaży,
b) informacje o obowiązku, o którym mowa w § 5 ust. 1,
3) rejestry skupowanych i sprzedawanych walut obcych i skupowanych dewiz,
4) formularze druków wystawianych na dowód kupna i sprzedaży walut obcych i kupna dewiz będących przedmiotem obrotu, zawierające dane, o których mowa w § 5 ust. 2 lub odpowiedni program umożliwiający komputerowy wydruk takich dowodów,
5) pieczątkę z nazwa i adresem kasy oraz pieczątki imienne kasjerów,
6) oryginalny, wydawany przez Narodowy Bank Polski, zaktualizowany album zagranicznych znaków pieniężnych.
3. W kasie powinna znajdować się bieżąca ekspozycja komunikatów Narodowego Banku Polskiego, zawierających informacje o walutach obcych i dewizach będących przedmiotem obrotu w kasie.

§ 4. Zasady ewidencjonowania transakcji walutowych

1. Czynności, o których mowa w § 1, powinny być ewidencjonowane w sposób trwały i ciągły – według zasad umożliwiających w każdym momencie ustalenie aktualnego stanu waluty polskiej, walut obcych i dewiz, będących przedmiotem obrotu.
2. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, jest prowadzona w następujący sposób:
1) ewidencjonowaniu podlegają:
a) data transakcji,
b) określenie rodzaju transakcji (kupno-sprzedaż-dekretacja księgowa),
c) nazwa i ilość walut obcych i dewiz będących przedmiotem transakcji,
d) cena (kurs waluty) i równowartość transakcji dewizowych w złotych,
2) wpis do ewidencji powinien być dokonany niezwłocznie po dokonaniu transakcji.

§ 5. Potwierdzanie transakcji dowodami kupna walut i dewiz

1. Czynności, o których mowa w § 1, powinny być potwierdzone dowodem kupna, imiennym lub na okaziciela, wydawanym przy każdej transakcji.
2. Dowody, o których mowa w ust. 1, zawierają:
1) imię, nazwisko i adres klienta, a także znamiona dokumentu tożsamości, jeżeli jest to imienny dowód kupna,
2) nazwę i kwotę skupionych walut obcych i dewiz,
3) kurs waluty i równowartość transakcji w złotych,
4) pieczątkę z oznaczeniem kasy i datę wystawienia,
5) pieczątkę i podpis kasjera.