Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu wykonywania czynności agencyjnych 2

Akt obowiązującyDz.U.2025.1438 t.j.Uchwalono: Wersja od: 12 października 2025 r.

Tekst aktu: wydany przez Ministra Finansów, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1438.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (6)

§ 1. Zakres, obowiązek i suma gwarancyjna

Rozporządzenie określa szczegółowy zakres obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej agenta ubezpieczeniowego i agenta oferującego ubezpieczenia uzupełniające za szkody powstałe z tytułu wykonywania działalności agencyjnej, zwanego dalej „ubezpieczeniem OC”, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną tego ubezpieczenia.

§ 2. Zakres ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej

1. Ubezpieczeniem OC jest objęta odpowiedzialność cywilna odpowiednio agenta ubezpieczeniowego i agenta oferującego ubezpieczenia uzupełniające, którzy wykonują czynności agencyjne, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2017 r. o dystrybucji ubezpieczeń, zwane dalej „czynnościami agencyjnymi”, na rzecz więcej niż jednego zakładu ubezpieczeń w zakresie tego samego działu ubezpieczeń, zgodnie z załącznikiem do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 838, z późn. zm.3)), za szkody wyrządzone w następstwie działania lub zaniechania ubezpieczonego w okresie ubezpieczenia, w związku z wykonywaniem czynności agencyjnych.
2. Ubezpieczeniem OC są objęte również szkody wyrządzone przez osoby, przy pomocy których ubezpieczony wykonuje czynności agencyjne.
3. Ubezpieczenie OC nie obejmuje szkód:
1) wyrządzonych przez ubezpieczonego osobom zatrudnionym przez ubezpieczonego na podstawie umowy o pracę lub osobom, przy pomocy których ubezpieczony wykonuje czynności agencyjne;
2) polegających na uszkodzeniu, zniszczeniu lub utracie mienia wyrządzonych przez ubezpieczonego lub osobę, przy pomocy której ubezpieczony wykonuje czynności agencyjne, małżonkowi, wstępnemu, zstępnemu, rodzeństwu, a także powinowatemu w tej samej linii lub stopniu, osobie pozostającej w stosunku przysposobienia oraz jej małżonkowi lub osobie, z którą ubezpieczony lub osoba, przy pomocy której ubezpieczony wykonuje czynności agencyjne, pozostaje we wspólnym pożyciu;
3) (uchylony);
4) powstałych wskutek działań wojennych, stanu wojennego, rozruchów i zamieszek, a także aktów terroru.
3a. Ubezpieczenie OC nie obejmuje również kar umownych, wynikających z działania podjętego w okresie ubezpieczenia lub zaniechania działania w tym okresie, w związku z wykonywaniem przez ubezpieczonego czynności agencyjnych.
4. Ubezpieczenie OC obejmuje wszystkie szkody w zakresie, o którym mowa w ust. 1 i 2, z zastrzeżeniem ust. 3 i 3a, bez możliwości umownego ograniczenia przez zakład ubezpieczeń wysokości odszkodowania.

§ 3. Powstanie obowiązku ubezpieczenia

Obowiązek ubezpieczenia OC powstaje w dniu zawarcia przez agenta ubezpieczeniowego lub agenta oferującego ubezpieczenia uzupełniające umowy agencyjnej z drugim zakładem ubezpieczeń wykonującym działalność ubezpieczeniową w tym samym dziale ubezpieczeń zgodnie z załącznikiem do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej.

§ 4. Minimalna suma gwarancyjna

1.4) Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC, w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, wynosi równowartość w złotych 1 564 610 euro w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki są objęte umową ubezpieczenia OC, oraz 2 315 610 euro w odniesieniu do wszystkich takich zdarzeń.

2. Równowartość w złotych wyrażonych w euro kwot, o których mowa w ust. 1, przelicza się według średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym umowa ubezpieczenia OC została zawarta.

§ 5. Przepisy przejściowe

1. Przepisy rozporządzenia stosuje się do umów ubezpieczenia OC zawartych od dnia wejścia w życie rozporządzenia.
2. Umowy ubezpieczenia OC zawarte na podstawie dotychczasowych przepisów obowiązują do końca okresu, na jaki zostały zawarte, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia.