Zgłoszenie wniosku

Zgłoszenie wniosku oznacza formalne przedstawienie właściwemu organowi, sądowi albo innej uprawnionej instytucji żądania podjęcia określonego działania lub wydania rozstrzygnięcia. Jest to czynność procesowa albo administracyjna, zależnie od dziedziny prawa i rodzaju sprawy. Samo wyrażenie „zgłosić wniosek” nie oznacza odrębnej, jednolicie uregulowanej instytucji prawnej. Znaczenie i skutki tej czynności wynikają z przepisu, w którym została użyta.

Wniosek może dotyczyć między innymi wszczęcia postępowania, wydania dokumentu lub orzeczenia, dokonania czynności przez organ, przywrócenia terminu, wyłączenia osoby uczestniczącej w postępowaniu albo zastosowania szczególnego trybu rozpoznania sprawy. W postępowaniu cywilnym wniosek strony może być warunkiem doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, a w sprawach o uznanie za zmarłego służy zainicjowaniu postępowania. W postępowaniu karnym i w sprawach o wykroczenia zgłoszenie wniosku może wpływać na sposób prowadzenia postępowania lub umożliwiać rozpoznanie sprawy bez rozprawy. Termin ten występuje także w sprawach dotyczących nieruchomości, ksiąg wieczystych, rejestrów, spółek i fundacji rodzinnych.

Najważniejsze cechy zgłoszenia wniosku:

• jest kierowane do podmiotu właściwego według przepisów;
• powinno określać żądanie w sposób pozwalający na jego rozpoznanie;
• może wymagać formy pisemnej, elektronicznej albo ustnej do protokołu;
• nie zawsze wszczyna odrębne postępowanie, niekiedy wywołuje skutek dopiero po spełnieniu dodatkowych warunków;
• może podlegać terminowi, opłacie, obowiązkowi uzasadnienia lub dołączenia dokumentów.

Zgłoszenie wniosku nie przesądza o jego uwzględnieniu. Organ lub sąd bada właściwość, dopuszczalność, terminowość i zasadność żądania, a następnie podejmuje odpowiednią decyzję, zarządzenie albo inne przewidziane prawem działanie. W niektórych sprawach skuteczne zgłoszenie wymaga także zgody innego organu, braku sprzeciwu uczestnika lub uzyskania określonych warunków faktycznych.